Σε συγκλονιστικές λεπτομέρειες οι οποίες -σύμφωνα με δικαστικές πηγές- επικουρούν την εκδοχή της εγκληματικής ενέργειας στην περίπτωση της Ίριδας και θέτουν ως έωλους τους όποιους ισχυρισμούς της Ρούλας Πισπιρίγκου σε ότι αφορά τον χρόνο τέλεσης του τραύματος στην μικρή Ίριδα, προχώρησε μέσω της κατάθεσής της η Δήμητρα Πισπιρίγκου.
Κατά τη διάρκεια της μαραθώνιας κατάθεσής της στο Ανθρωποκτονιών η αδελφή της κατηγορουμένης (ο ρόλος της οποίας εξετάζεται ακόμη) προχώρησε σε μια αποκάλυψη-σοκ.
Όπως είναι σε θέση να γνωρίζει η «Μ» η θεία των παιδιών υποστήριξε ότι το πρωινό της 21ης Μαρτίου 2021, όταν δηλαδή έλαβε την «εντολή» από την κατηγορούμενη να πάει να ξυπνήσει το βρέφος με τη δικαιολογία ότι η μητέρα τους ήθελε να κάνει μπάνιο και στη συνέχεια να φτιάξει μια κρέμα για να φάει το παιδί (το οποίο ήταν ατάιστο από τις 23.00 το προηγούμενο βράδυ) κατέθεσε ότι όταν πήγε στην κούνια και βρήκε νεκρό το μωρό διαπίστωσε ότι υπήρχε αίμα στο στόμα του παιδιού!
Η συγκεκριμένη παραδοχή-σοκ ουσιαστικά ενισχύει και επιβεβαιώνει το δια ταύτα του πορίσματος των Καρακούκη-Καλόγρηα οι οποίοι συμπέραναν ότι η δολοφονική μέθοδος την οποία ακολούθησε η Πισπιρίγκου ήταν η απόφραξη των αεροφόρων οδών και η βίαιη είσοδος του πανακίου στο στόμα της Ίριδας σε ανύποπτο χρόνο κατά τη διάρκεια του ξημερώματος της 21ης Μαρτίου. Πλέον η κατηγορούμενη καλείται όχι μόνο να αποδομήσει μια έκθεση η οποία χαρακτηρίζεται ως άρτια και πλήρως τεκμηριωμένη από τη Δικαιοσύνη.
Θα έχει ενδιαφέρον, πλέον, να δούμε με ποιον τρόπο η Ρούλα Πισπιρίγκου θα μπορέσει να αποδομήσει την συγκεκριμένη αναφορά-σοκ της ίδιας της αδελφής η οποία δεν αφήνει περιθώριο παρερμηνείας για το τι ακριβώς συνέβη εκείνες τις εφιαλτικές ώρες!
Η γιατρός φέρει τραύματα στον θώρακα, το συκώτι και στην ωμοπλάτη, χωρίς όμως να διατρέχει κίνδυνο η ζωή της.
Στο Ρίο, νοσηλεύεται η γιατρός, που τραυματίστηκε όταν το αυτοκίνητό της, συγκρούστηκε με τρένο, το μεσημέρι του Μεγάλου Σαββάτου στην Πάτρα.
Η γιατρός επέστρεφε στο σπίτι της από εφημερία 36 ωρών στο νοσοκομείο και όπως δήλωσε στον ANT1, δεν κατάλαβε τίποτα:
«Τώρα δεν θυμάμαι τίποτα, πραγματικά. Είμαι καλά και ευχαριστώ πραγματικά όλο τον κόσμο για την αγάπη του, αλλά ευχαριστώ πάρα πολύ κι όλους τους συναδέλφους που σύντρεξαν για εμένα.»
Ο σύζυγος της γιατρού προσπαθώντας να συγκρατήσει τα δάκρυά του είπε στην κάμερα: «(Γυρνούσε) από εφημερία εξαντλητική, κουρασμένη είχε αφήσει σε εκκρεμότητα κάποια περιστατικά και δεν ξέρω αν μιλούσε στο κινητό για να διεκπεραιώσει αν είναι όλα καλά και δεν είδε τίποτα. Είχε Άγιο γιατί το τρένο μετά από 50 μέτρα έχει στάση και είχε κόψει ο μηχανοδηγός ταχύτητα και αυτό ήταν που την έσωσε»
Η γιατρός φέρει τραύματα στον θώρακα, το συκώτι και στην ωμοπλάτη, χωρίς όμως να διατρέχει κίνδυνο η ζωή της. Ο σύζυγός της καταγγέλλει ότι η μπάρα δεν καλύπτει όλο το μήκος του δρόμου και δεν αντικαθίσταται λόγω κόστους.
Μάρτυρας που μίλησε υπό καθεστώς ανωνυμίας στην εκπομπή «Το Πρωινό» του ΑΝΤ1, υποστήριξε πως η γιαγιά του παιδιού, η μάνα του Μάνου Δασκαλάκη, έκανε την καταγγελία στο «Χαμόγελο του Παιδιού», για την Τζωρτζίνα όταν ήταν μωρό.
Σύμφωνα με την καταγγελία και τη μαρτυρία, όταν η Τζωρτζίνα ήταν μόλις λίγων μηνών, είχε μώλωπες σε διάφορα σημεία του σώματός της ενώ σύμφωνα με όσα υποστήριξε η ίδια μάρτυρας, η σχέση του Μάνου Δασκαλάκη και των παιδιών του με τη μητέρα του ήταν περιορισμένη, λόγω των πιέσεων που ασκούσε η Ρούλα Πισπιρίγκου.
Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ-ΣΟΚ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΖΩΡΤΖΙΝΑ
Δημοσιογράφος: Εσείς γνωρίζατε την οικογένεια του Μάνου…
Μάρτυρας: Τη γιαγιά του και η γιαγιά του έλεγε πάρα πολλά. Μου έλεγε ότι είχαν δύο χρόνια να δουν την οικογένεια, ότι δεν είχαν σχέσεις, τους είχε αποκλείσει η Ρούλα, τους είχε αποκόψει από παντού. Δεν ήθελε κανέναν, δεν ήθελε επαφές. Ο Μάνος ξέρω πως όταν ήταν παραπληγική η Τζωρτζίνα, το είχε πάει το παιδί μία φορά στη μαμά του και δεν ήθελε να φύγει από τη γιαγιά του. Και με τα ματάκια του έδειχνε τρόμο, δεν ήθελε να φύγει. Από τότε που ήταν εννιά μηνών, η Τζωρτζίνα, από αυτά που έχουμε μάθει, η μαμά του Μάνου Δασκαλάκη είχε κάνει την καταγγελία στο Χαμόγελο του Παιδιού, ανώνυμα, γιατί τους φοβόταν. Όλη την οικογένεια τη φοβόταν. Έβλεπε μελανιές στο παιδάκι.
Δημοσιογράφος: Πού έβλεπε δηλαδή, μελανιές;
Μάρτυρας: Στα χεράκια του και στα πλευρά του. Το είχε πει με κάποιο τρόπο στο περιβάλλον του Μάνου, στον Μάνο και επειδή αυτή χειραγωγούσε τον Μάνο, τον έφερνε στα μέτρα της και είχε γυρίσει εντελώς εναντίον στη μάνα και τον πατέρα του. Δεν δεχόταν κουβέντα για αυτήν, για τη Ρούλα.
ΠΟΤΕ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΕΙΧΕ ΓΙΝΕΙ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΣΤΟ «ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ»
Στις αρχές του μήνα, ο πρόεδρος του «Χαμόγελου του Παιδιού», Κώστας Γιαννόπουλος, μιλώντας στο «Open» είχε αποκαλύψει τι ακριβώς ανέφερε η καταγγελία για την Τζωρτζίνα. Συγκεκριμένα, όπως είχε πει ο κ. Γιαννόπουλος, σύμφωνα με την αναφορά που έφτασε το 2014, η μητέρα της Τζωρτζίνας εθεάθη να τη χτυπά με τα χέρια της.
Η ανώνυμη καταγγελία, όπως είχε εξηγήσει ο κ. Γιαννόπουλος, είχε την ένδειξη «Επείγον στις 14 Αυγούστου του 2014». Στην αναφορά γινόταν λόγος «για κακοποίηση του 9 μηνών τότε κοριτσιού, ιδιαίτερα από τη μητέρα Ρούλα Πισπιρίγκου και η οποία στη συνέχεια όπως προβλέπει η διαδικασία, εστάλη στην Εισαγγελία». Ωστόσο, όπως δήλωσε ο πρόεδρος του Χαμόγελου του Παιδιού η υπόθεση δεν προχώρησε.
Σημειώνεται ακόμη, πως τότε οι κοινωνικές υπηρεσίες είχαν επισκεφθεί την οικογένεια, όπου, όπως αναφέρεται δεν διαπίστωσαν κάποιο πρόβλημα και στη συνέχεια αποχώρησαν χωρίς να δώσουν συνέχεια στην υπόθεση.
«Θέλω τα παιδιά μου να ζουν στο ήλιο και στο φως, δεν θέλω να κρύβονται»
Η Βασιλική Μπασκούτα είναι μία 41χρονη μητέρα δύο αγοριών με αυτισμό. Εργάζεται στην περιοχή του Ρίου ενώ με την οικογένειά της μένει στα Σελλά. Καθημερινά παλεύει να δώσει στα παιδιά της ό,τι μπορεί και χαίρεται κάθε φορά που κατακτούν κάτι και κάνουν έστω ένα «μικρό βήμα». Ο 15χρονος Χρήστος και ο 10χρονος Δαμιανός είναι όλη της ζωή, από εκείνους αντλεί δύναμη για να συνεχίσει να παλεύει για τα αυτονόητα, όπως λέει, με το κράτος και το Δήμο να απουσιάζουν.
Την συναντήσαμε και μας μίλησε για τη ζωή με τα παιδιά της και μοιράστηκε την ιστορία τους στέλνοντας ένα ηχηρό μήνυμα, ότι ο κόσμος πρέπει να αλλάξει, πρέπει να μάθει να αγκαλιάζει το διαφορετικό.
Θυμάμαι ότι ήταν ξαπλωμένος στον καναπέ και δεν είχε ούτε είχε βλεμματική επαφή
Μίλησε μου για τη σχέση σου με το σύζυγό σου και την απόφαση να κάνετε οικογένεια…
Ο σύζυγος μου είναι ο παιδικός μου έρωτας. Ο πρώτος και ο μοναδικός που είχα την τύχη να έρθει στη ζωή μου. Στάθηκα πολύ τυχερή, έχω δει οικογένειες να διαλύονται. Όταν δεν υπάρχει πραγματική αγάπη ανάμεσα σε ένα ζευγάρι, όταν έρχεται κάτι πολύ σοβαρό, δεν μπορεί να το διαχειριστεί. Αποφασίσαμε να κάνουμε το πρώτο μας παιδί ενώ ήμασταν αρκετά χρόνια παντρεμένοι. Ο Χρήστος μας γεννήθηκε το 2008 ενώ ήμασταν μαζί από το 1998. Παντρευτήκαμε το 2004, όταν πήρα το πτυχίο μου.
Πώς ήταν η στιγμή που έμαθες ότι ήσουν έγκυος;
Είχα πολύ μεγάλη χαρά. Αν και θέλαμε ένα κοριτσάκι, μας ένοιαζε να έχουμε ένα γερό παιδάκι και είχαμε σκοπό να κάνουμε κι άλλα παιδιά. Όταν γεννήθηκε ο Χρήστος, ένιωθα ότι δεν θέλω τίποτα άλλο στη ζωή μου, ήμουν ο πιο ευτυχισμένος άνθρωπος. Ήταν ένας ξανθός άγγελος, το τέλειο παιδί. Ήταν πανέξυπνος και θυμάμαι πως όταν κυκλοφορούσαμε με το καρότσι, όλοι σταματούσαν να τον χαζέψουν. Δεν υπήρχε κανένα σύννεφο.
Πότε φάνηκε ότι κάτι δεν πηγαίνει καλά;
Κάποια στιγμή το παιδί εμφάνισε αυτό που οι γιατροί λένε «απώλεια κεκτημένων» και παλινδρόμηση. Ήταν ένα φυσιολογικό παιδί που είχε ξεκινήσει να λέει τις πρώτες του λέξεις, που χόρευε, που έπαιρνε τη σφουγγαρίστρα και παρίστανε ότι τραγουδάει, που «έκανε» όλους τους ήχους των ζώων.
Μία εβδομάδα μετά από ένα εμβόλιο, έμεινε «φυτό». Δεν είχε καμία ανταπόκριση. Θυμάμαι ότι ήταν ξαπλωμένος στον καναπέ και δεν είχε ούτε είχε βλεμματική επαφή. Ενώ βρισκόμουν από πάνω του και του έλεγα «Χρήστο μου κοίταξε με», έπεφταν τα δάκρυα μου πάνω στα βλέφαρά του και το παιδί δεν έκανε την ενστικτώδη κίνηση να σκουπίσει τα δάκρυα που έπεφταν στα μάτια του.
Έτρεχα στους γιατρούς και μπήκαμε σε μία διαδικασία πολλών εξετάσεων που βγήκαν καθαρές. Όταν δεν συντρέχει κανένα παθολογικό αίτιο και κανείς δεν μπορεί να βρει τι συμβαίνει, η διάγνωση είναι αυτισμός. Δυστυχώς η επιστήμη δεν έχει φτάσει στο σημείο να γίνεται προγεννητικός έλεγχος για τον αυτισμό ούτε να μπορεί να πει ποια γονίδια ευθύνονται γι΄αυτόν. Στην οικογένειά μας δεν είχαμε άλλη τέτοια περίπτωση. Σε κάποια παιδιά ο αυτισμός φαίνεται με τη γέννηση τους ενώ σε άλλα εμφανίζεται στην πορεία. Λένε πως αν υπάρχει γονιδιακό υπόβαθρο, μπορεί κάτι να πυροδοτήσει τον αυτισμό σ’ ένα παιδί που μέχρι πρότινος δεν είχε κανένα πρόβλημα.
Θυμάμαι να κάθομαι στα γόνατα άπειρες ώρες προσπαθώντας να μπω στο κόσμο του παιδιού μου, να το κάνω να με κοιτάξει
Πώς διαχειρίστηκες τα νέα δεδομένα μετά τη διάγνωση;
Κάποιοι γιατροί μας είπαν να μην το παλέψουμε καθόλου, ότι το παιδί είναι τόσο βαριά που δε θα φορέσει ποτέ ούτε τα παπούτσια του. Είπαν πως είναι μη εκπαιδεύσιμο και μη λειτουργικό. Μας είπαν να το κλείσουμε σε κάποιο ίδρυμα και να κάνουμε άλλα παιδιά. Πείσμωσα. Είπα πως δεν θέλω να αντικαταστήσω το παιδί μου αλλά να κάνω κάτι για εκείνο. Θυμάμαι ότι βγαίνοντας από το Καραμανδάνειο, έφευγαν τα πουλιά από τα δέντρα γιατί ούρλιαζα. Ήθελα να το παλέψω, είχα την ελπίδα. Πολλές φορές νόμιζα ότι ζω ένα όνειρο, ότι θα ξυπνήσω και θα είναι όλα καλά.
Μετά τη διάγνωση ξεκίνησε ένας «αγώνας»…
Τεράστιος και απίστευτος γιατί τα προβλήματα ήταν πολλά. Ο Χρήστος είχε υπερκινητικότητα, κοιμόταν δύο ώρες το 24ωρο για 7 χρόνια και ξυπνούσε σα να είχε κοιμηθεί 10 ώρες. Έπρεπε πίσω του να βρίσκεται μόνιμα ένας άνθρωπος για να τον προσέχει και να τον εκπαιδεύει. Αυτά τα παιδιά δεν έχουν αίσθηση του φόβου, μπορεί να τους συμβεί οτιδήποτε. Όλοι οι γονείς έχουμε κάνει τα σπίτια μας φρούρια για να μην φύγουν τα παιδιά μας.
Θυμάμαι να κάθομαι στα γόνατα άπειρες ώρες προσπαθώντας να μπω στο κόσμο του παιδιού μου, να το κάνω να με κοιτάξει. Είχαμε αγοράσει τεράστιους σωλήνες, από τη μία πλευρά έμπαινα εγώ και από την άλλη ο σύζυγός μου έβαζε το παιδί για να συναντηθούμε κάπου στη μέση και να αναγκαστεί να με κοιτάξει. Παίζαμε με φακούς κάτω από της κουβέρτες και του έριχνα το φως στο πρόσωπο για να γυρίσει να με κοιτάξει.
Πήγα σε μία ειδικό για εργοθεραπεία. Όταν τη ρώτησα τι να περιμένω μου είπε να μην περιμένω τίποτα. Όταν το άκουσα εκνευρίστηκα όμως στην πορεία κατάλαβα ότι ήταν η πιο σοφή κουβέντα. Από τη στιγμή που δεν περίμενα τίποτα, κάθε τι που ερχόταν, κάθε κατάκτηση, την χαιρόμουν διπλά. Η αγκαλιά του και τα αμόλυντα φιλιά του είναι όλη μου η ζωή.
Ο Χρήστος επικοινωνεί με πολλούς τρόπους, εκτός από το λόγο. Αρκεί να το θέλει κι εκείνος που βρίσκεται απέναντί του.
Πώς είναι ο Χρήστος σήμερα, στα 15 του χρόνια;
Ο Χρήστος μου δεν κατάφερε να μας μιλήσει ξανά. Μιλάει σαν να είναι ένας άνθρωπος που έχει περάσει εγκεφαλικό. Και όταν ένας άνθρωπος με αυτισμό δεν μπορεί να επικοινωνήσει, πολλά από αυτά που κάνει φαίνονται ως προβλήματα συμπεριφοράς. Είναι όμως προβλήματα επικοινωνίας. Έμαθα να του μιλάω μονολεκτικά ενώ βοήθησαν πολύ φωτογραφίες και εικόνες.
Με την εικόνα αντιλαμβανόταν τι ήθελα ή τι έπρεπε να κάνουμε. Όταν προχώρησε νοητικά, αρχίσαμε να χρησιμοποιούμε κάρτες που ήταν σκίτσα και όχι πραγματικές φωτογραφίες. Έτσι άρχισε να ηρεμεί γιατί κατάφερνε πλέον με έναν τρόπο να επικοινωνεί. Είναι όλα θέμα εκπαίδευσης. Πλέον επικοινωνεί με πολλούς τρόπους, εκτός από το λόγο. Αρκεί να το θέλει κι εκείνος που βρίσκεται απέναντί του. Πλέον έχει τάμπλετ εναλλακτικής επικοινωνίας. Το χειρίζεται άψογα όπως και τους υπολογιστές. Μπορεί να είναι μαζί μας, όχι όμως όπως θέλει η κοινωνία.
Κάποια στιγμή ήρθε στη ζωή σας ένα δεύτερο παιδί, ο Δαμιανός…
Ο σύζυγός μου ήθελε πολύ ένα δεύτερο παιδί, θέλει και τρίτο, εγώ ήμουν διστακτική. Θυμάμαι πως όταν τον πήρα να του πω ότι και το δεύτερο παιδί μας ήταν αγόρι, έκλαιγα γιατί τα αγόρια έχουν 60% περισσότερες πιθανότητες να εμφανίσουν αυτισμό σε σχέση με τα κορίτσια. Ο γιατρός μου έλεγε ότι δεν θα συμβεί ξανά, ότι είναι σπάνιο να υπάρξει και δεύτερο παιδί με αυτισμό σε μία οικογένεια. Είχα όμως άγχος και αγωνία. Όταν γεννήθηκε ο Δαμιανός, το μάτι μου ήταν άγρυπνο να τον παρακολουθεί.
Πώς υποδέχθηκε ο Χρήστος τον Δαμιανό;
Τον αγαπάει πολύ. Είναι ένα παιδί με πολύ υψηλή συναισθηματική νοημοσύνη. Ενώ ήταν μία «κινητή βόμβα» μέσα στο σπίτι, όταν το μωρό έκλαιγε, το πλησίαζε στο relax, του έβαζε την πιπίλα και του χάιδευε το κεφάλι. Αργότερα, όταν ο Δαμιανός μεγάλωσε, εάν πήγαινα να τον μαλώσω, ο Χρήστος έμπαινε μπροστά του με ανοιχτά χέρια για να με εμποδίσει.
Δεν έβγαλε ποτέ επιθετικότητα απέναντί του. Την πρώτη φορά που τον είδε και του είπα ότι είναι το μωρό που είχε η μαμά στην κοιλιά, είχε ένα χαμόγελο μέχρι τα αυτιά. Όσο ήμουν έγκυος ερχόταν και χάιδευε την κοιλιά μου.
Επειδή είχα πει πολλές φορές πως αν συμβεί δεύτερη φορά θα πεθάνω, όλοι φοβόντουσαν μην πάθω κάτι…
Πώς εμφανίστηκε ο αυτισμός και στον Δαμιανό;
Είχε ξεκινήσει κι εκείνος τον εμβολιασμό του όταν άρχισα να εντοπίζω σημάδια. Η διάγνωση έγινε όταν ήταν 16 μηνών. Κάποια στιγμή είδα «πετούρισμα». Καθαρό σύμπτωμα αυτισμού. Το γνώριζα ότι είναι γιατί είχα εκπαιδευτεί αρκετά. Όταν το είδα κοίταξα τον σύζυγό μου. Του είπα ότι αν έχει αυτισμό και ο Δαμιανός, θα πεθάνω, θα αυτοκτονήσω. Εκείνος ψύχραιμος με είπε, «Αν έχει θα το αγαπάμε λιγότερο; Ότι κάναμε για το Χρήστο, θα κάνουμε και για τον Δαμιανό. Εκτός αν θέλεις να βάλουμε τα παιδιά μας σε ίδρυμα και να χωρίσουμε για να συνεχίσουμε τη ζωή μας».
Φυσικά δε θέλαμε κάτι τέτοιο και ξεκινήσαμε να πηγαίνουμε σε ειδικούς. Τελικά ήρθε η διάγνωση του αυτισμού και για το δεύτερο παιδί μας. Θυμάμαι ότι έκλαιγα. Δεν μπορούσα να ανασάνω. Επειδή είχα πει πολλές φορές πως αν συμβεί δεύτερη φορά θα πεθάνω, όλοι φοβόντουσαν μην πάθω κάτι. Την επόμενη μέρα δεν πήγα για δουλειά. Τα παιδιά ξύπνησαν, τους έφτιαξα γάλα και κάθισα κλαίγοντας στον καναπέ. Απέκτησα επαφή με το περιβάλλον πολλές ώρες μετά. Αποφάσισα ότι θα συνεχίσω να παλεύω. Μέχρι τα 5 του χρόνια ο Δαμιανός δεν έλεγε ούτε λέξη. Όταν είπε την πρώτη, νόμιζα ότι είχα «χαζέψει». Τώρα διαβάζει, γράφει, κάνει διαιρέσεις, πάει κολυμβητήριο. Έχει ωστόσο ένα πρόβλημα με την ομιλία. Συνεχίζει να κάνει ψυχοεκπαίδευση και θεραπεία συμπεριφοράς αλλά και λογοθεραπεία.
Πρέπει να αλλάξουν οι άνθρωποι, η παιδεία τους, να μην τρομάζουν με το διαφορετικό. Τα παιδιά μου τα θέλω στον ήλιο και στο φως, στην κοινωνία. Δεν θέλω να κρύβονται.
Πώς είναι η ζωή έξω από το σπίτι, στην κοινωνία;
Νιώθω ότι σε αυτή τη χώρα πρέπει να γίνουμε «άνθρωποι». Νιώθω ότι κάποιος πρέπει να μας ακούσει. Οι γονείς που έχουν παιδιά με αυτισμό ματώνουν οικονομικά για τις θεραπείες τη στιγμή που πρέπει να βρουν το ψυχικό σθένος να αντιμετωπίσουν την κατάσταση. Πουλάμε τις περιουσίες μας για να βοηθήσουμε τα παιδιά μας. Και κάποιοι μας αποκαλούν «σκύβαλα» επειδή φωνάζουμε ότι το σχολείο των παιδιών δεν πληροί τις προδιαγραφές που πρέπει.
Θα πρέπει το κράτος να φροντίσει να υπάρχουν δομές. Στην περιοχή υπάρχουν καταγεγραμμένα 3.500 άτομα με αυτισμό. Στην Πάτρα δεν υπάρχει ένας παιδικός σταθμός για παιδιά ΑμεΑ. Δεν τα δέχονται ούτε οι ιδιωτικοί.
Αν υπήρχαν δομές όπου τα παιδιά θα βρίσκονταν εκεί με αξιοπρέπεια, τα πράγματα θα ήταν πολύ διαφορετικά. Θα μπορούσαν οι γονείς να ανασάνουν, να δουλέψουν. Για να κάνει θεραπευτική ιππασία ένα παιδί χρειάζονται 30 ευρώ το μισάωρο. Πώς να ανταπεξέλθουν οι γονείς χωρίς τη βοήθεια του κράτους; Θέλω το κράτος να έχει δομές, να εξασφαλίζει τα φάρμακα και τους γιατρούς.
Προσπαθώ να αλλάξω το κόσμο γύρω μου αλλά είμαι μόνη μου. Εγώ και 5 άλλοι. Πρέπει να αλλάξουν οι άνθρωποι, η παιδεία τους, να μην τρομάζουν με το διαφορετικό. Τα παιδιά μου τα θέλω στον ήλιο και στο φως, στην κοινωνία. Δεν θέλω να κρύβονται.
Μπορούν αυτά τα παιδιά με την κατάλληλη μέριμνα και φροντίδα να είναι χρήσιμα. Το κάθε ένα μπορεί να κάνει κάτι. Η κοινωνία πρέπει να δεχθεί το διαφορετικό και να το αγκαλιάσει. Πρέπει να γίνει μάθημα στο σχολείο αυτό. Δεν θέλω να αλλάξω χώρα. Θέλω να αλλάξω τον κόσμο αλλά δεν μπορώ. Δεν είναι κανένας δίπλα μας.
Θέλω ο Χρήστος μου να φύγει από τη ζωή πριν από εμένα. Όλες οι μητέρες αυτό θέλουμε. Προσευχόμαστε να πεθάνουν τα παιδιά μας πριν από εμάς
Το μέλλον σε τρομάζει;
Θα ακουστεί σκληρό. Θέλω ο Χρήστος μου να φύγει από τη ζωή πριν από εμένα. Όλες οι μητέρες αυτό θέλουμε. Προσευχόμαστε να πεθάνουν τα παιδιά μας πριν από εμάς γιατί δεν έχουμε που να τα αφήσουμε. Δεν υπάρχει κράτος και πρόνοια για αυτά τα παιδιά. Καταλήγουν στα «σκουπίδια».
Ποιο είναι το μήνυμα που θέλεις να στείλεις;
Θέλω να καταλάβουν οι άνθρωποι γύρω μας ότι η υγεία με την αναπηρία, χωρίζονται με μια λεπτή κλωστή. Σήμερα περπατάς, μιλάς και αύριο μπορεί να μη μπορείς. Οποιοσδήποτε μπορεί να βρεθεί σε αυτή τη θέση. Κανένα παιδί, καμία οικογένεια δεν επέλεξε την αναπηρία. Πριν μιλήσουμε, πρέπει να σκεφτόμαστε διπλά. Πρέπει να υπάρχει μέριμνα και πρόνοια γι΄αυτά τα παιδιά που δεν είναι «καμένα χαρτιά» αλλά υποτιμημένα. Χρειάζεται αγάπη και υπομονή. Δεν θέλουμε να είμαστε μιάσματα ή ζητιάνοι. Είμαστε περήφανοι για τα παιδιά μας. Χρειαζόμαστε όμως, τα παιδιά και οι οικογένειες τους, μία «αγκαλιά».
Η μητέρα του Μάνου Δασκαλάκη, σε συνομιλία που είχε με την Αγγελική Νικολούλη, εμφανώς συγκινημένη και ταραγμένη, μίλησε για τα τρία αδικοχαμένα της εγγόνια και υποστήριξε πως δεν είχε υποψιαστεί το παραμικρό.
«Δεν είπα ποτέ ότι δεν ήθελα τον γάμο τους. Ήταν δική τους επιλογή. Έχουν ‘φύγει’ τρία παιδιά, δεν είμαι σε θέση να μιλήσω. Δεν είχαμε αντιληφθεί το παραμικρό. Εμένα με ενδιαφέρει να δούμε τι έχει συμβεί με τα παιδιά, από τι φύγανε», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Η Ρούλα Πισπιρίγκου πληροφορήθηκε την επικοινωνία που είχε η δημοσιογράφος με την πεθερά της. Τότε εκνευρισμένη κάλεσε την Αγγελική Νικολούλη για να ζητήσει τον λόγο.
Δείτε το βίντεο:
Ρούλα Πισπιρίγκου: Απ’ ότι έμαθα ψάχνεις πολύ εδώ… Επικοινωνείς με πρόσωπα κοντινά μου. Δεν πιστεύεις αυτά που σου λέω;
Αγγελική Νικολούλη: Θέλω να έχω και προσωπική άποψη. Αυτό δε σημαίνει ότι μου λες ψέματα.
Ρούλα Πισπιρίγκου: Πήρες και την πεθερά μου τηλέφωνο;
Αγγελική Νικολούλη: Ναι, μιλήσαμε. Γιαγιά είναι και πονάει. Τρία εγγονάκια έχασε.
Ρούλα Πισπιρίγκου: Σου είπε κάτι διαφορετικό; Αφού έχουμε επαφές. Με προσέχει. Ανησυχεί για μένα. Τι νόμιζες; Ότι δε μιλάμε;
Αγγελική Νικολούλη: Σε ενόχλησε που της μίλησα;
Ρούλα Πισπιρίγκου: Να ξέρεις πως ό,τι σου λέω είναι αλήθεια. Η ίδια ενοχλήθηκε που την πήρες τηλέφωνο και μου το είπε.
Στο «Τούνελ» είχε μιλήσει και ο πατέρας της Ρούλας Πισπιρίγκου , δηλώνοντας πεπεισμένος πως η κόρη του είναι αθώα και την κατηγορούν άδικα.
«Αν μπορούσα να δώσω την ψυχή μου για να σταματήσουν να διαπομπεύουν τα παιδάκια, τις ψυχούλες που χάθηκαν και να φωνάζουν την κόρη μου φόνισσα, θα την έδινα», τόνισε.
Η Αγγελική Νικολούλη ασχολήθηκε επισταμένως με την υπόθεση των τριών νεκρών παιδιών στην Πάτρα που έχει συγκλονίσει το πανελλήνιο. Μάλιστα με το συγκεκριμένο θέμα είχε προαναγγείλει ότι θα ασχοληθεί στο “Φως στο Τούνελ” της Παρασκευής, όπου θα μετέδιδε τις νεότερες πληροφορίες του ρεπορτάζ.
Μετά τις καταιγιστικές εξελίξεις στην υπόθεση και τη σύλληψη της Ρούλας Πισπιρίγκου, η Αγγελική Νικολούλη δημοσίευσε στον προσωπικό της λογαριασμό ένα νέο instatory, στο οποίο ακούγεται η φωνή της μητέρας την στιγμή που παίζει με ένα από τα τρία παιδιά της.
Ξεκινούν από σήμερα Δευτέρα οι καταθέσεις μαρτύρων που αναμένεται να ρίξουν φως στο μυστήριο με τον θάνατο των 3 παιδιών στην Πάτρα, υπόθεση που έχει συγκλονίσει το πανελλήνιο. Στόχος είναι να διαπιστωθεί τυχόν σύνδεση των περιστατικών μέσα σε 33 μήνες, την ώρα που οι γιατροί τονίζουν πως τα κορίτσια ήταν σε «άριστη κατάσταση» κατά τη διάρκεια της νοσηλείας τους.
Την ίδια ώρα η εφημερίδα Πελοπόννησος επαναφέρει στο προσκήνιο ένα συμβάν που είχε συμβεί στην πόλη το φθινόπωρο του 2020 και για το οποίο η Ρούλα Πισπιρίγκου, μητέρα των 3 παιδιών, είχε πάρει θέση.
Τότε λοιπόν η δικαιοσύνη είχε αποφασίσει να τιμωρήσει μια γυναίκα για παιδοκτονία όχι για ανθρωποκτονία εκ προθέσεως όπως αρχικά ήταν η κατηγορία που είχε αντιμετωπίσει. Το δικαστήριο κατά πλειοψηφία της επέβαλε ποινή καθείρξεως 8 ετών με αναστέλλουσα δύναμη μέχρι την έφεση. Ετσι στις 8 Δεκεμβρίου 2020 διατάχθηκε η αποφυλάκισή της.
Η νεαρή κοπέλα είχε τότε απολογηθεί με λυγμούς στο Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο Αιγίου και όπως είπε, δεν έχει συνειδητοποιήσει πως το σπλάχνο της δεν είναι στη ζωή.
Η μητέρα των 3 παιδιών με αιχμηρό σχόλιο είχε τότε παρέμβει μέσω των social media για να σχολιάζει τα τεκταινόμενα με τη γυναίκα που θεωρητικά είχε αφήσει το παιδί της στην πλαζ να πεθάνει.
H ανάρτηση:
Οταν λοιπόν η νεαρή γυναίκα είχε αποφυλακιστεί, η Ρούλα Πισπιρίγκου της «πρότεινε» μέσω του facebook να… αυτοκτονήσει από τις τύψεις. Προέβλεπε δε, ότι αυτή η κυρία θα κάνει από δω και πέρα «ζωάρα» με καφεδάκια, ενώ θα έχει χαθεί μία ψυχούλα.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον φαίνεται πως έχει δείξει η γνωστή δημοσιογράφος, Αγγελική Νικολούλη, για το μυστήριο που καλύπτει το θάνατο των τριών μικρών κοριτσιών μιας οικογένειας στην Πάτρα.
Όπως μεταδίδει το thebest.gr, η Αγγελική Νικολούλη από την πρώτη στιγμή παρακολουθεί στενά την υπόθεση. Η γνωστή δημοσιογράφος ερευνά αθόρυβα μέχρι στιγμής την υπόθεση συγκεντρώνοντας πληροφορίες και συνομιλώντας με παράγοντες που σχετίζονται με την υπόθεση που έχει συγκλονίσει την Πάτρα και το πανελλήνιο.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα τόσο η ίδια όσο και συνεργάτες της έχουν έρθει σε επαφή με γιατρούς σε Πάτρα και Αθήνα, με συγγενείς της οικογένειας Δασκαλάκη – Πισπιρίγκου, αλλά και με τους δικηγόρους της οικογένειας, προσπαθώντας να βρει την άκρη του νήματος.
Σημειώνεται πως ο δικηγόρος της οικογένειας αποκάλυψε πως η οικογένεια δέχεται απειλές, ενώ τους απειλούν και με λιντσάρισμα θεωρώντας πως οι τραγικοί γονείς είναι υπεύθυνοι για το θάνατο των κοριτσιών.
Σύμφωνα με τους ειδικούς επιστήμονες προκύπτει και η σχεδόν ακριβή ώρα χορήγησης της κεταμίνης, το μεσημέρι της 29ης Ιανουαρίου 2022, στο νοσοκομείο Παίδων
Η “χαριστική βολή” στην Τζωρτζίνα ήταν με περισσότερα από 6,5 mg κεταμίνης, όπως προκύπτει από την περαιτέρω ανάλυση των αποτελεσμάτων των τοξικολογικών εξετάσεων που έγιναν στο εργαστήριο φαρμακολογίας του ΑΠΘ. Η Ρούλα Πισπιρίγκου είχε δώσει 5 δόσεις σε 13 ώρες, την προηγούμενη μέρα, κλιμακώνοντας την δοσολογία, χωρίς να καταφέρει το θανατηφόρο αποτέλεσμα. Η “τελευταία” δόση ήταν πολύ μεγαλύτερη από τα 6,5 mg, που ανιχνεύτηκαν στο αίμα της, καθώς εντοπίστηκε NOR-κεταμίνη, ουσία μεταβολισμού της κεταμίνης, στα ούρα της. Δηλαδή πέρα από την ποσότητα κεταμίνης που εντοπίστηκε στο αίμα, υπήρχε και άλλη που ήδη είχε μεταβολιστεί. Όταν η κεταμίνη χορηγηθεί στον οργανισμό, στη συνέχεια μεταβολίζεται στο ήπαρ, σε χρονικό διάστημα το πολύ 20 λεπτών, και γίνεται NOR-κεταμίνη που αποβάλλεται με τα ούρα.
Από αυτό το στοιχείο, σύμφωνα με τους ειδικούς επιστήμονες προκύπτει και η σχεδόν ακριβή ώρα χορήγησής της, το μεσημέρι της 29ης Ιανουαρίου 2022, στο νοσοκομείο Παίδων. Η Ρούλα Πισπιρίγκου ενημέρωσε νωχελικά και ράθυμα την νοσηλεύτρια για το “επεισόδιο” της Τζωρτζίνας στις 14:28. Το τελευταίο τρίτο άτομο που είχε μπει στον θάλαμο ήταν περίπου μία ώρα νωρίτερα, μία νοσηλεύτρια, στις 13:30.Ιατροδικαστικές πηγές αναλύοντας τα τοξικολογικά δεδομένα, και το γεγονός ότι βρέθηκε μεταβολίτης της κεταμίνης στα ούρα του παιδιού, εκτιμούν ότι η χορήγηση της έγινε τουλάχιστον 35-45 λεπτά πριν η Ρούλα Πισπιρίγκου ειδοποιήσει… ψύχραιμα την νοσηλεύτρια. Η κεταμίνη είχε προλάβει να μεταβολιστεί στο παιδί και να ανιχνευτεί ως NOR-κεταμίνη στα ούρα του, σε μέγιστο χρόνο 20 λεπτών. Ωστόσο, οι ίδιες πηγές ενημέρωσης, επισημαίνουν ότι όταν μπήκαν η γιατρός και η νοσηλεύτρια στον θάλαμο του παιδιού βρήκαν την Τζωρτζίνα απνοϊκή με 32 σφίξεις, και οξύμετρο στο OFF…
Με αυτό το δεδομένο, θεωρούν ότι είχαν περάσει επιπλέον 15-20 λεπτά, από την χορήγηση και τον μεταβολισμό της δραστικής ουσίας κεταμίνης.
Σημειώνεται ότι η Ρούλα Πισπιρίγκου ένα 24ωρο νωρίτερα όταν είχε προβεί στις 5 απόπειρες με πρόσχημα τον φόβο κλοπής, είχε ρωτήσει έναν νοσηλευτή, όταν τον είδε να κλειδώνει διπλανό δωμάτιο, “εάν υπάρχουν κάμερες στο νοσοκομείο προκειμένου να αποφεύγονται περιπτώσεις κλοπών από τους θαλάμους”.
Τα δείγματα αίματος της Μαλένας
Την ίδια ώρα η τοξικολόγος που έκανε τις εξετάσεις στα δείγματα αίματος της Μαλένας, αναφέρει πως δεν εντοπίστηκαν ίχνη κεταμίνης ακόμη και μεταβολή της, δηλαδή NOR-κεταμίνη, στο αίμα και τα ούρα του παιδιού. Δηλαδή από τις εξετάσεις μπορεί να μην μπορούσε να εντοπιστεί η κεταμίνη αλλά θα μπορούσε να διαπιστωθεί ο μεταβολισμός της συγκεκριμένης ουσίας από τον οργανισμό του παιδιού, άρα και η χορήγησή της ανεξάρτητα από το αν είχε εντοπιστεί αυτή καθαυτή η ουσία. Με αυτό το δεδομένο αν προκύψει από τις νέες ιστολογικές εξετάσεις χορήγηση κεταμίνης ή μεταβολισμός της, τότε ο χρόνος χορήγησης της στην Μαλένα ήταν πολύ μεγαλύτερος από την ώρα ειδοποίησης γιατρών και νοσηλευτών.
Στο μεταξύ το συκώτι και τα νεφρά της Μαλένας βρίσκονται ήδη στο παθολογοανατομικό εργαστήριο. Από διαφορετικές τομές έχει γίνει λήψη ιστών, προκειμένου να γίνουν εξειδικευμένες ιστολογικές και κυρίως τοξικολογικές εξετάσεις. Στόχος η πιθανή ανάδειξη τοξικής ουσίας που επέφερε το θανατηφόρο αποτέλεσμα. Στο πρώτο στάδιο της νεκροψίας-νεκροτομής είχε διαπιστωθεί μεταξύ άλλων εκτεταμένη εκφύλιση στο συκώτι και ήπιες παρεγχυματώδεις αλλοιώσεις νεφρού, ευρήματα που θα επανεξεταστούν, καθώς τέτοια εμφανίζονται και σε περιπτώσεις χορήγησης τοξικής ουσίας ή δηλητηρίου.
Οι ιστολογικές εξετάσεις που είχαν γίνει στην Μαλένα, μετά τον θάνατό της, ανέδειξαν δύο ευρήματα, και συγκεκριμένα αλλοιώσεις σε νεφρά και συκώτι, οι οποίες μπορούν να προέλθουν από τοξική δράση φαρμάκου ή δηλητήριο. Σε περίπτωση που οι παθολογοανατόμοι, οι οποίοι προβαίνουν σε νέες ιστολογικές εξετάσεις, έχουν ενδείξεις τοξικής ουσίας, τότε με νέο και σύγχρονο εξοπλισμό, θα μπορούσαν να επιβεβαιώσουν την χρησιμοποίηση θανατηφόρας ουσίας στην Μαλένα. Αν υπάρχει ένα εύρημα που επηρεάζει ένα όργανο, υπάρχει η τεχνολογία αναζήτησης η οποία έχει την δυνατότητα εντοπισμού της ουσίας που μπορεί χορηγήθηκε από εξωγενή παράγοντα.
Ένα δεμένο αρνάκι μπροστά από τον ιερό ναό του Αγίου Ανδρέα στην Πάτρα προκάλεσε μηνύσεις και παρέμβαση εισαγγελέα μετά την κινητοποίηση μέλους φιλοζωικής οργάνωσης.
Το τετράποδο που βλέπετε στην αρχική φωτογραφία, προσφέρθηκε ως τάμα, εκτιμήθηκε πως έτυχε βασανισμου, επειδή δέθηκε στο σημείο για να μην περιφέρεται στο προαύλιο του Αγ. Ανδρέα την ημέρα της εορτής του πολιούχου της Πάτρας.
Η τοπική εκκλησία κάνει λόγο για υπερβολική αντίδραση της φιλόζωης και για την πλέον ενδεδειγμένη αντιμετώπιση του τετράποδου, που πλεον βρίσκεται προστατευμένο σε φάρμα ζώων.
Μήνυση σε βάρος του εφημέριου του Ιερού Ναού Αγίου Ανδρέα, πατέρα Σπυρίδωνα υπέβαλε μια γυναίκα που πήγε στον Ιερό Ναό για να προσκυνήσει την ημέρα εορτής του πολιούχου της Πάτρας και διαπίστωσε πως ένα αρνάκι ήταν δεμένο στα κάγκελα δίπλα στην εκκλησία.
Η αιτιολόγηση της μήνυσης έκανε τους ανθρώπους της εκκλησίας να απορούν. Αφορούσε σε βασανισμό που υποτίθεται υπέστη το τετράποδο, που κάποιοι έφεραν εκεί και άφησαν ως τάμα στον απόστολο Ανδρέα.
Μέλος φιλοζωϊκής οργάνωσης, ειδοποίησε επί τόπου την αστυνομία και υπέβαλλε μήνυση κατά του εφημέριου και του ιδιοκτήτη του αρνιού, ο οποίος αναζητείται.
Τόσο ο εφημέριος του ιερού ναού, όσο και ο προιστάμενος του ιερού ναού του Αγίου Ανδρέου, πρωτοπρεσβύτερος π. Νικόλαος Σκιαδαρέσης εξέφρασαν την απορία τους για τον υπερβάλλοντα ζήλο που επιδείχθηκε από το μέλος της φιλοζωϊκής οργάνωσης καθώς από την πρώτη στιγμή το τετράποδο έτυχε της καλύτερης δυνατής αντιμετώπισης και ήδη βρίσκεται ελεύθερο σε φάρμα ζώων.
