Σύμφωνα με ρεπορταζ του Open TV, γυναίκα 31 ετών με υποκείμενα νοσήματα, που νοσηλεύονταν σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ) με κορωνοϊό στο Θριάσιο Νοσοκομείο της Ελευσίνας, άφησε την τελευταία της πνοή.
H νεαρή γυναίκα, η οποία δεν είχε εμβολιαστεί κατά του κορονοϊού και είχε υποκείμενα νοσήματα, παρουσίασε ραγδαία επιδείνωση και δυστυχώς άφησε την τελευταία της πνοή στο Θριάσιο.
«Όσο περισσότερο εμβολιαστούμε τόσο το καλύτερο. Είναι όμως πρόβλημα ότι έχει εμβολιαστεί μόνο το 12% του παγκόσμιου πληθυσμού. Η μεγάλη προσπάθεια που γίνεται είναι να πειστεί ο κόσμος να εμβολιαστεί και δε μιλάμε για αυτούς που είναι ανένδοτοι, αλλά για ένα μεγάλο κομμάτι του κόσμου που είναι αμφίθυμο» είπε στον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΙ ο ο καθηγητής Μικροβιολογίας του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής, Αλκιβιάδης Βατόπουλος.
Άσχημα είναι τα νέα που έρχονται από την Πορτογαλία, όπου η 29χρονη Κλαούντια Καλκάντα, πρώην παίκτρια ποδοσφαίρου με θητεία και στη Μποαβίστα, έφυγε από τη ζωή έχοντας υποστεί ανακοπή καρδιάς ενώ έτρεχε σε μαραθώνιο, βυθίζοντας στο πένθος τους συμπατριώτες της.
Η Καλκάντα είχε γεννηθεί στο Φελγκουέιρας και στην τοπική ομάδα έκανε τα πρώτα βήματά της στο ποδόσφαιρο, άθλημα που αγαπούσε από μικρή. Και αφού το αγαπούσε κατάφερε να κάνει και την καριέρα της, αγωνιζόμενη σε Γκόντομαρ, Σαλγουέιρος και Παστελέιρα πριν πάει στη Μποαβίστα και από εκεί στη Βιλαβερντένσε, όπου και αποφάσισε να βάλει τέλος στην καριέρα της το 2018.
Τότε, φυσικά, δεν μπορούσε να ξέρει ότι τής απέμεναν μόνο τέσσερα χρόνια ζωής αλλά τελικά αυτή ήταν η μοίρα της, αφού κατέρρευσε τρέχοντας σε μαραθώνιο αγώνα, έχοντας υποστεί ανακοπή καρδιάς.
Ακόμη δύο άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους από κορωνοϊό στην Ελλάδα, ανεβάζοντας έτσι τον τραγικό απολογισμό των νεκρών στη χώρα μας στους 346.
Πρόκειται για μία ηλικιωμένη και έναν 25χρονο από το Μπαγκλαντές.
Και οι δύο νοσηλεύονταν στο νοσοκομείο «Ευαγγελισμός».
Ο 25χρονος έπασχε από λευχαιμία.
Νωρίτερα ο ΕΟΔΥ ανακοίνωσε 453 νέα κρούσματα του νέου ιού στη χώρα, εκ των οποίων 195 συνδέονται με γνωστές συρροές (τα 184 στο ΚΥΤ Καρά Τεπέ Λέσβου).
Εκρηκτική αύξηση με 453 νέα κρούσματα και 6 νεκρούς τη Δευτέρα
Αρνητικό ρεκόρ κρουσμάτων κοροναϊού στην Ελλάδα ανακοίνωσε σήμερα ο ΕΟΔΥ με τον αριθμό να προκαλεί σοκ. Συγκεκριμένα, σήμερα ανακοινώθηκαν 453 νέες επιβεβαιωμένες περιπτώσεις στη χώρα, εκ των οποίων 195 συνδέονται με γνωστές συρροές (τα 184 στο ΚΥΤ Καρά Τεπέ Λέσβου) και 25 εντοπίστηκαν κατόπιν ελέγχων στις πύλες εισόδου της χώρας.
Στα 25 κρούσματα που εντοπίστηκαν στις πύλες εισόδου της χώρας, προστίθενται 2 κρούσματα που προσήλθαν αυτοβούλως για έλεγχο, ανεβάζοντας τον συνολικό αριθμό των εισαγόμενων κρουσμάτων στα 27.
Για ακόμη μια μέρα η Αττική φλέγεται με 174 κρούσματα, ωστόσο για πρώτη φορά δεν είναι η περιοχή με τα περισσότερα κρούσματα, αφού 184 μετράει η Λέσβος, όλα από το ΚΥΤ του Καρά Τεπέ.
Πολύ ψηλά, με 18 κρούσματα, βρίσκονται τα Τρίκαλα.
Αναλυτικά:
25 κρούσματα κατά τους ελέγχους που διενεργήθηκαν στις πύλες εισόδου της χώρας
2 εισαγόμενα κρούσματα που προσήλθαν αυτοβούλως για έλεγχο.
174 κρούσματα στην Περιφέρεια Αττικής, εκ των οποίων 4 συνδέονται με γνωστές συρροές, ενώ 11 αναφέρουν πρόσφατο ταξίδι στο εσωτερικό της χώρας
5 κρούσματα στην Π.Ε. Θεσσαλονίκης (εκ των οποίων αναφέρει ταξίδι στη Χαλκιδική)
1 κρούσμα στην Π.Ε. Αργολίδας
5 κρούσματα στην Π.Ε. Αρκαδίας
1 κρούσμα στην Π.Ε. Ζακύνθου
1 κρούσμα στην Π.Ε. Ηλείας
1 κρούσμα στην Π.Ε. Ιωαννίνων
1 κρούσμα στην Π.Ε. Καρδίτσας
1 κρούσμα στην Π.Ε. Κοζάνης
2 κρούσματα στην Π.Ε. Κορινθίας
7 κρούσματα στην Π.Ε. Λάρισας, εκ των οποίων 4 συνδέονται με γνωστή συρροή
184 κρούσματα στην Π.Ε. Λέσβου, όλα συνδεόμενα με το ΚΥΤ στο Καρά Τεπέ
1 κρούσμα στην Π.Ε. Πέλλας
1 κρούσμα στην Π.Ε. Ρεθύμνου
1 κρούσμα στην Π.Ε. Σερρών
1 κρούσμα στην Π.Ε. Σποράδων
18 κρούσματα στην Π.Ε. Τρικάλων εκ των 3 συνδέονται με γνωστή συρροή
1 κρούσμα στην Π.Ε. Φθιώτιδας
1 κρούσμα στην Π.Ε. Φωκίδας
19 κρούσματα βρίσκονται υπό διερεύνηση
Πάνω από 15.000 τα κρούσματα
Έτσι, ο συνολικός αριθμός των κρουσμάτων είναι 15.595, εκ των οποίων το 55.8% άνδρες, ενώ 2.618 (16.8%) θεωρούνται σχετιζόμενα με ταξίδι από το εξωτερικό και 6.592 (42.3%) είναι σχετιζόμενα με ήδη γνωστό κρούσμα.
Επιπλέον, 79 συμπολίτες μας νοσηλεύονται διασωληνωμένοι. Η διάμεση ηλικία τους είναι 68 ετών. 24 (30.4%) είναι γυναίκες και οι υπόλοιποι άνδρες. To 87.3%, των διασωληνωμένων, έχει υποκείμενο νόσημα ή είναι ηλικιωμένοι 70 ετών και άνω. 181 ασθενείς έχουν εξέλθει από τις ΜΕΘ.
Τέλος, έχουμε 6 ακόμα καταγεγραμμένους θανάτους και 344 θανάτους συνολικά στη χώρα. 128 (37.2%) γυναίκες και οι υπόλοιποι άνδρες. Η διάμεση ηλικία των θανόντων συμπολιτών μας ήταν τα 78 έτη και το 96.8% είχε κάποιο υποκείμενο νόσημα ή/και ηλικία 70 ετών και άνω.
Σοκ στην Κομοτηνή με μια 22χρονη αθλήτρια που κατέρρευσε στο γήπεδο στίβου της Πανεπιστημιούπολης της πόλης όπου έκανε προπόνηση.
Τραγωδία στην Κομοτηνή καθώς, όπως έγινε γνωστό, μια 22χρονη αθλήτρια κατέρρευσε στο γήπεδο στίβου της Πανεπιστημιουπολης Κομοτηνής, όπου έκανε προπόνηση.
Δυστυχώς εντοπίστηκε νεκρή. Σύμφωνα με το thrakisports.gr, πρόκειται για φοιτήτρια της σχολής ΤΕΦΑΑ του ΔΠΘ, στο τρίτο έτος, με καταγωγή από την Κρήτη.
Όταν μεταφέρθηκε στο Σισμανόγλειο νοσοκομείο, διαπιστώθηκε ο θάνατός της.
Ιταλία: Στο πένθος βυθίστηκε το ιταλικό ποδόσφαιρο, αφού ένας 14χρονος παίκτης έφυγε από τη ζωή στη Νάπολη.
Ο νεαρός Ντιέγκο Ντε Βίβο ετοιμαζόταν να ξεκινήσει προπόνηση με την ομάδα της Καντέρα, όταν ένιωσε αδιαθεσία και κατέρρευσε.
Παρά τις προσπάθειες λοιπόν των διασωστών που έφτασαν στο σημείο, ο έφηβος άφησε την τελευταία του πνοή.
Cantera Napoli mourns the passing of Diego De Vivo: the 14-year-old footballer passed away due to an illness before training 😔🙏
"Destroyed by grief at the tragic death of our Diego De Vivo. Rest in peace, champion!" reads an Instagram post from the club 💬🔵 pic.twitter.com/IThxMAwiVF
Σύμφωνα με την προβλεπόμενη διαδικασία, η Εισαγγελία της Νάπολης θα διατάξει τη διενέργεια νεκροψίας, ώστε να εξακριβωθούν τα ακριβή αίτια θανάτου του 14χρονου.
Η 14χρονη κοπέλα έκανε μπάνιο, όταν έπεσε στη μπανιέρα και χτύπησε στο κεφάλι. Το δυστύχημα σημειώθηκε πριν από 4,5 μήνες
Την απόλυτη τραγωδία βιώνει μία οικογένεια στη Νέα Ιωνία Βόλου, η οποία έχασε το μόλις 14 ετών κορίτσι του, ύστερα από ατύχημα που είχε στο μπάνιο.
Σύμφωνα με όσα αναφέρει η ιστοσελίδα «TheNewspaper», η 14χρονη κοπέλα έκανε μπάνιο, όταν έπεσε στη μπανιέρα και χτύπησε στο κεφάλι. Το δυστύχημα σημειώθηκε πριν από 4,5 μήνες στο σπίτι της στο Αλιβέρι Ν. Ιωνίας.
Το άτυχο κορίτσι νοσηλευόταν όλο αυτό το διάστημα σε νοσοκομείο της Θεσσαλονίκης και χθες άφησε την τελευταία του πνοή, βυθίζοντας στο πένθος την οικογένειά του.
Η εξόδιος ακολουθία θα τελεστεί αύριο στις 10.30 το πρωί από τον Ι.Ν. Αγ. Σπυρίδωνα Ν. Ιωνίας.
Απέραντη θλίψη για 12χρονη που έφυγε από τη ζωή στην Πάτρα παρά τις προσπάθειες των γιατρών στο νοσοκομείο του Ρίου. Σύμφωνα με πληροφορίες το βράδυ της Πέμπτης σήμανε συναγερμός στο ΕΚΑΒ για κοριτσάκι στην περιοχή της Αγυιάς που ήταν σε κωματώδη κατάσταση.
Οι διασώστες έσπευσαν στο σπίτι της 12χρονης και άρχισαν προσπάθειες για να την κρατήσουν στη ζωή. Μάλιστα χρειάστηκε να την διασωληνώσουν επιτόπου και στην συνέχεια να την μεταφέρουν με το ασθενοφόρο στο Πανεπιστημιακό Νοασοκομείου, όπου οι γιατροί έδωσαν μάχη επί ώρες, χωρίς ωστόσο, να τα καταφέρουν.
Σύμφωνα με τις αρχικές εκτιμήσεις το 12χρονο παιδί «έφυγε» από σοβαρό καρδιολογικό πρόβλημα.
Η Αντιγόνη Κουκούλη γεννήθηκε στην Αθήνα το 1932. Ήταν κόρη των ηθοποιών Εύας Μελά και Γ. Κουκούλη.
Παντρεύτηκε σε νεαρή ηλικία και εγκαταστάθηκε στην Κύπρο. Το 1954 πήρε άδεια εξασκήσεως επαγγέλματος ηθοποιού ως εξαιρετικό ταλέντο.
Πραγματοποίησε την πρώτη της θεατρική εμφάνιση με τον θίασο των σπουδαίων μας κωδικών Μίμη Φωτόπουλου και Ντίνου Ηλιόπουλου με το έργο του Δημ. Γιαννουκάκη Το σπίτι των τεσσάρων κοριτσιών. Οι παραστάσεις του έργου δόθηκαν στο σπίτι Κεντρικόν. Θα εξακολουθήσει την συνεργασία της με τον ίδιο θίασο με τις κλασικές πλέον ελληνικές κωμωδίες: Ο φίλος μου, ο Λευτεράκης του Αλέκου Σακελλάριου και με τους Μικρούς Φαρισαίους του Δημήτρη Ψαθά, σε συνεργασία με την σπουδαία ηθοποιό Άννα Συνοδινού.
Στη συνέχεια στο θέατρο Κοτοπούλη – Ρεξ, τη διετία 1956-57, με καλλιτεχνικό διευθυντή τον Δημήτρη Μυράτ στο έργο του Λένορμαν Σιμούν και στον Οθέλλο του Σαίξπηρ (Μπιάνκα).
Με τον θίασο του Ντίνου Ηλιόπουλου στο έργο του Στεφ. Φωτιάδη Παλάτια στην άμμο και ακολούθως, με τον θίασο Μαίρης Αρώνη – Ντίνου Ηλιόπουλου στην κωμωδία του Δημήτρη Ψαθά Φωνάζει ο κλέφτης (Τασία). Με τον θίασο Ντίνου Ηλιόπουλου – Τζένης Καρέζη – Διονύση Παπαγιανόπουλου στην κωμωδία των Τσιφόρου – Βασιλειάδη Το κοροϊδάκι της δεσποινίδος και με τον θίασο και πάλι του Ντίνου Ηλιόπουλου στο έργο του Δημήτρη Ψαθά Εξοχικόν κέντρο ο Έρως και στο Ένας έμπιστος κύριος. Με τον θίασο Μίμη Φωτόπουλου – Σμαρούλας Γιούλη, την χειμερινή περίοδο 1961-1962, θα λάβει μέρος στην κωμωδία των Τσιφόρου – Βασιλειάδη Ο Θόδωρος και το δίκαννο (Κούλα) και στη συνέχεια με τον θίασο των Μίμη Φωτόπουλου και Ντίνου Ηλιόπουλου στο έργο των Χρ. Γιαννακόπουλου – Αλέκου Σακελλάριου Οι γλάροι και οι κότες. Στον Εμίρη και τον κακομοίρη των Ασημάκη Γιαλαμά και Κώστα Πρετεντέρη, στους Ναυαγοσώστες του Στεφ. Φωτιάδη, στο έργο του Σωτ. Πατατζή Οι λεγεωνάριοι καθώς και στο έργο του Ν. Σάιμον Ζήτω ο γάμος.
Δείτε το βίντεο:
Το 1964 θα συνεργαστεί με τον σπουδαίο κωμικό Διονύση Παπαγιανόπουλο στο θέατρο Σαμαρτζή, που βρισκόταν στην οδό Καρόλου, στο έργο Κάνε με πρωθυπουργό των Τσιφόρου – Βασιλειάδη. Από το 1964 και για πέντε χρόνια προστίθεται στο καλλιτεχνικό δυναμικό του θιάσου του Ντίνου Ηλιόπουλου στην Αθήνα αλλά και σε περιοδείες του εξωτερικού και στα μεγάλα επαρχιακά κέντρα. Έκτο πάτωμα του Α. Ζερί (σε διασκευή Δ. Γιαννουκάκη), Ξύπνα Βασίλη του Δημήτρη Ψαθά, Κονσέρτο για τρομπόνι του Ντίνου Ηλιόπουλου σε διασκευή από τους Μέναιχμους του Πλαύτου, Ψύλλοι στ’ αφτιά του Ζ. Φεντώ, Βαγγέλης ο τεμπέλης του Βασ. Χριστοδούλου, Ένα άσπρο, ένα μαύρο, Ζητείται ψεύτης του Δημήτρη Ψαθά κ.α.
Από το 1970 ξεκινάει η συνεργασία της με το Εθνικό Θέατρο ως μέλος του χορού σε παραστάσεις αρχαίου δράματος στο Φεστιβάλ Επιδαύρου.
Με το Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο Αγρινίου την βλέπουμε στον Ματωμένο γάμο του Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα, στην Σπασμένη στάμνα, στο έργο Αχ, αυτά τα φαντάσματα του Ε. Ντε Φίλιπο, Το στραβόξυλο του Δημήτρη Ψαθά, Η διαλεχτή των θλίψεων , Δύσκολος του Μένανδρου.
Με το Δημοτικό Θέατρο Σερρών (1986-1990) στην Επιστροφή του ευεργέτη του Βαγγ. Γκούφα, Οι Γερμανοί ξανάρχονται των Αλέκου Σακελλάριου και Χρήστου Γιαννακόπουλου, Ο πρωτευουσιάνος του Γ. Ρούσσου κ.α.
Στον κινηματογράφο εμφανίστηκε στις ταινίες: Ο Θόδωρος και το δίκαννο, Δολάρια και όνειρα, Ο ζηλιαρόγατος, Οργισμένοι λόφοι, Αγάπη μου παλιόγρια κ.α.
Κορυφαία της στιγμή στον κινηματογράφο θεωρείται η παρουσία της στην ταινία Ο Θόδωρος και το δίκαννο. Είχε λάβει μέρος και στο θεατρικό ανέβασμα του έργου. Παρ’ όλα αυτά με όλα τα παραπάνω γίνεται αντιληπτό ότι η συμμετοχή της σε πλήθος παραστάσεων, από ένα ευρύ φάσμα έργων και με διαρκή θεατρική παρουσία μέχρι την δεκαετία του ’90, την κατατάσσουν στις ηθοποιούς που ασχολήθηκαν με το θέατρο, χωρίς να επιζητούν την μεγάλη προβολή.
Το θέμα για τη χρονολογία του θανάτου της, ήταν αρκετά δύσκολο, αφού όταν έφυγε από τη ζωή δεν ειπώθηκε δημόσια. Σύμφωνα λοιπόν με τις έγκυρες πηγές, η Αντιγόνη Κουκούλη έφυγε από τη ζωή το 2012.
Χαριτίνη Καρόλου: Η διαδρομή μιας αγαπημένης ηθοποιού που έφυγε πρόσφατα από τη ζωή
Οι ξεχωριστές παρουσίες της στον κινηματογράφο, το θέατρο και την τηλεόραση, που άφησαν εποχή.
Εντελώς αθόρυβα έφυγε πρόσφατα από τη ζωή μία διακεκριμένη ηθοποιός του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης, η Χαριτίνη Καρόλου.
Τραβώντας τα φλας: Η Χαριτίνη Καρόλου στο φεστιβάλ κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης το 1971. Η ηθοποιός υπήρξε μία από τις κομψές παρουσίες του ελληνικού κινηματογράφου και του θεάτρου
Όλοι γνωρίζουν την Χαριτίνη Καρόλου από την παρουσία της σε μερικές ιδιαίτερες ελληνικές ταινίες, ενώ αρκετοί θα την θυμούνται από τη θεατρική της παρουσία ή ακόμη και από την τηλεοπτική της, τα παλαιότερα χρόνια. Η Καρόλου θα διέπρεπε ως ηθοποιός και στα τρία (σινεμά, θέατρο, τηλεόραση), αφήνοντας πολύ έντονες εντυπώσεις.
Κατ’ αρχάς να πούμε πως η Χαριτίνη Καρόλου υπήρξε μια πολύ σέξι ηθοποιός – βασικά στις ταινίες που γύρισε ανάμεσα στα χρόνια 1967-1972. Και ξέρω κάμποσους φίλους τού ελληνικού κινηματογράφου, που ακόμη και σήμερα θεωρούν πως υπήρξε μία από τις ερωτικότερες ηθοποιούς μας εκείνης της εποχής.
Τα εξωτερικά χαρακτηριστικά της ήταν αυτά μιας ευρωπαίας ή αμερικανίδας σταρ – και αν δεν επιχείρησε να κάνει η Καρόλου καριέρα στο εξωτερικό είναι γιατί η ίδια δεν το θέλησε ή το φοβήθηκε (γιατί υπήρχε πρόταση), όπως είχε πει σε συνεντεύξεις της.
Η Χαριτίνη Καρόλου στην ταινία των Στέλιου Τζάκσον-Νίκου Οικονόμου «Οι Ερασταί του Μεσαίου Τοίχου» (1967)
Η Χαριτίνη Καρόλου δεν ήταν τυχαία ηθοποιός. Είχε σπουδάσει κοντά στον Δημήτρη Ροντήρη, μα και στη δραματική σχολή του Ωδείου Αθηνών κι έχοντας παίξει, πολύ νέα, ποικίλους ρόλους κλασικού ρεπερτορίου (και αρχαία τραγωδία φυσικά), στην Ελλάδα και το εξωτερικό θα ήταν, μετά τα 25 της, μια «έτοιμη» ηθοποιός, ικανή να διαπρέψει τόσο στο ελεύθερο θέατρο, όσο και στον κινηματογράφο.
Η Καρόλου μπορεί να πρωτοεμφανίζεται στο «πανί» πολύ νωρίς, στα 22 της (ως Χάρις Καρόλου), στην ταινία του Γρηγόρη Γρηγορίου «Αδελφός Άννα» (1963), δίπλα στον Πέτρο Φυσσούν και την Ξένια Καλογεροπούλου, μαθήτρια της σχολής ακόμη, όμως το 1967 ήταν η χρονιά, που θα έκανε πιο έντονη την παρουσία της στην οθόνη, παίζοντας σε τρεις ταινίες – ανάμεσα και στο κλασικό «γούεστερν» του Νίκου Φώσκολου «Οι Σφαίρες Δεν Γυρίζουν Πίσω».
Πρωταγωνίστρια όμως, η Χαριτίνη Καρόλου, θα ήταν σε μια άλλη παράξενη ταινία της περιόδου, που είχε τίτλο «Οι Ερασταί του Μεσαίου Τοίχου» (1967) και που ήταν σκηνοθετημένη από το δίδυμο Στέλιος Τζάκσον-Νίκος Οικονόμου (γνωστοί αμφότεροι από τις ταινίες «Τετράγωνο» και ο «Ο Βιασμός μιας Παρθένας»). Το σενάριο είχαν επεξεργαστεί οι ίδιοι οι σκηνοθέτες, διασκευάζοντας για το σινεμά το βιβλίο «Ο Μεσαίος Τοίχος» [Φέξης, 1964] του Παντελή Καλιότσου.
Το μυθιστόρημα αυτό είχε κάνει μεγάλη εντύπωση στα σίξτις, έχοντας γίνει γνωστό σε πολύ κόσμο και γιατί είχε δημοσιευθεί σε συνέχειες στο περιοδικό «Ο Ταχυδρόμος», μα και γιατί είχε μεταδοθεί από το ραδιόφωνο. Ήταν ένα κοινωνικό-φιλοσοφικό μυθιστόρημα, που ήταν γραμμένο σε πρώτο πρόσωπο, καθώς πρωταγωνιστής ήταν ο ίδιος ο συγγραφέας.
Στο βιβλίο και στην ταινία ένα βασανισμένο άτομο (ο συγγραφέας) προσπαθεί να κατανικήσει τους «εσωτερικούς δαίμονές» του, όπως λέμε, και γι’ αυτό επιζητά να απομονωθεί σε μια επαρχιακή κωμόπολη, το Κερουμπίνο. Εκεί όμως θα συναντήσει το αναπάντεχο στο πρόσωπο της γυναίκας τού διπλανού σπιτιού, που το χωρίζει από το δικό του ο μεσαίος τοίχος. Ο συγγραφέας, που τον υποδύεται στην ταινία ο Άγγελος Αντωνόπουλος, θα ερωτευθεί παράφορα τη γυναίκα (παίζει η Χαριτίνη Καρόλου), η οποία εμφανίζει μια ελευθεριακή συμπεριφορά έναντι των αντρών, για να καταλήξει εν τέλει στόχος τους – καθώς θέλει να την σκοτώσει ο πρώην άνδρας της (Γιάννης Κάσδαγλης), με τον φόνο, τελικά, να τον διαπράττει ο συγγραφέας.
Δύο εκδόσεις του μυθιστορήματος του Παντελή Καλιότσου «Ο Μεσαίος Τοίχος», η πρώτη στον Φέξη (1964) και η δεύτερη στον Κέδρο (1971)
Αν και η ταινία είναι προϊόν μιας συντηρητικής εποχής, πνιγμένη στα ταμπού εν σχέσει με την ερωτική συμπεριφορά της γυναίκας, στο τέλος, στην τελευταία σκηνή της, στο φανταστικό δικαστήριο που στήνεται, για να δικάσει τον δολοφόνο, ακούμε τον αόρατο εισαγγελέα της έδρας να λέει το εξής καταπληκτικό:
«Λυτρώθηκε. Εξομολογούμαι τη συγκίνησή μου γι’ αυτόν τον άξιο άνθρωπο, τη Μαρία. Υπήρχε αγάπη μέσα της. Είναι μια παρηγοριά να διαπιστώνεις ότι τουλάχιστον η Γυναίκα διαφυλάσσει μέσα της τα στοιχεία τού Ανθρώπου. Τη φαντάζομαι τη Μαρία να γυρίζει εδώ κι εκεί μ’ ένα φορτίο στοργής και να μην βρίσκει τον άνδρα που θα δεχθεί το φορτίο της – ενώ όλοι έχουν ανάγκη απ’ αυτό το φορτίο. Ωστόσο, όμως, κάθε Μαρία με τη θυσία της γίνεται εμπόδιο της τρέλας. Σ’ αυτή τη δίκη είδα μια περιφρόνηση προς τη γυναίκα. Είτε αγαπημένη είναι είτε μητέρα».
Βεβαίως, αυτά τα λόγια υπάρχουν σχεδόν έτσι ακριβώς στο βιβλίο του Παντελή Καλιότσου και αξίζει να τα μεταφέρουμε κι εδώ. Όπως διαβάζουμε λοιπόν:
«Εξομολογούμαι τη συγκίνησή μου γι’ αυτόν τον άξιον άνθρωπο, τη Μαρία Ρεντίνα. Είναι μια παρηγοριά να διαπιστώνεις ότι τουλάχιστον η Γυναίκα διαφυλάσσει μέσα της τα στοιχεία τού Ανθρώπου, αυτά που αρχικά έβαλε μέσα μας ο Θεός. Αυτό το παρατηρώ πολύ συχνά. Σ’ αυτή τη δίκη είδα μια περιφρόνηση προς τη Γυναίκα, είτε μητέρα είναι, είτε αγαπημένη, είτε και μόνον όργανο ηδονής. Και όμως αυτή είναι που ξέρει πάντα τι θα πει Αγάπη, που μένει αναλλοίωτος Άνθρωπος. Αυτή μόνο προσφέρει και θυσιάζεται. Τη φαντάζομαι τη Μαρία να γυρίζει εδώ κι εκεί μ’ ένα φορτίο στοργής και να μη βρίσκει τον άνδρα που θα δεχθεί το φορτίο της, ενώ όλοι οι άνδρες έχουν ανάγκη απ’ αυτό το φορτίο. Ωστόσο όμως κάθε Μαρία με τη θυσία της, γίνεται εμπόδιο της τρέλας».
«Οι Ερασταί του Μεσαίου Τοίχου», ως ταινία, αποτελεί μια πολύ συμπαθητική προσπάθεια μεταφοράς ενός λογοτεχνικού έργου στην οθόνη. Μπορεί να εμφανίζει κάποια προβλήματα στον ρυθμό της, αλλά έχει, συγχρόνως, διάφορα επιμέρους θετικά στοιχεία για να προβάλλει. Και στο ιδεολογικό-κοινωνιολογικό πεδίο να το πούμε έτσι, αναφορικά με την ερωτική παρουσία της γυναίκας σ’ ένα εχθρικό περιβάλλον, αλλά και σε σχέση με τη μουσική της, που ανήκει στον Σταύρο Ξαρχάκο (θαυμάσια παλαιότερα και νεότερα θέματα), και σε σχέση με τους χώρους και τα γυρίσματα (εκείνα κοντά στη θάλασσα, με τα σπίτια των ψαράδων και τις αμμοθίνες είναι έξοχα), και βεβαίως σε σχέση με τα παιξίματα των ηθοποιών – πρωτίστως δε μ’ εκείνο της Χαριτίνης Καρόλου, η οποία «γεμίζει» την οθόνη με το σώμα και το πνεύμα της.
«Αυστηρώς ακατάλληλη» για την εποχή της, η ταινία των Τζάκσον-Οικονόμου, που προβλήθηκε στις αρχές του 1968 στις αίθουσες ως «η πρώτη αληθινού ερωτισμού ελληνική ταινία», σίγουρα χτυπήθηκε από τη λογοκρισία, καθώς θα περικόβονταν πολλές σκηνές της (η ταινία από 110 λεπτά, θα κατέληγε στα 87), για να πατώσει σε εισπράξεις, και λόγω του ύφους της, αφού θα έκανε μόλις 41.958 εισιτήρια, στις αίθουσες πρώτης προβολής της Αθήνας, του Πειραιά και των περιχώρων, μένοντας στην 77η θέση, ανάμεσα στις 99 ταινίες της σεζόν 1967-68.
Και το εξής, που πρέπει να το σημειώσουμε. «Οι Ερασταί του Μεσαίου Τοίχου» θα ήταν η ταινία όπου η Χαριτίνη Καρόλου θα γνώριζε τον μετέπειτα σύζυγό της, τον παραγωγό και σκηνοθέτη Σούλη Γεωργιάδη.
Η Χαριτίνη Καρόλου και Αλεξάνδρα Λαδικού στην ταινία «Όμορφες Μέρες» (1970) του Κώστα Ασημακόπουλου
Ένα από τα ωραιότερα ζενερίκ (τίτλοι αρχής) στον ελληνικό κινηματογράφο τής εποχής (με τα έξοχα τρυκ του Παύλου Πισσάνου και τη σέικ μουσική συνοδεία) είναι εκείνο για την ταινία «Ζαβολιές» (1969), του Τρέντυ Ρουμανά, που είχε για πρωταγωνιστές τους Άλκη Γιαννακά, Κώστα Καρρά και Κατερίνα Χέλμη – με έναν επίσης κύριο ρόλο να υπηρετεί η Χαριτίνη Καρόλου.
Ο Ρουμανάς είχε κάνει άλλη μία ταινία το 1966, την πολεμική «Επιχείρησις “Δούρειος Ίππος”», με μουσική του Μάνου Λοΐζου, στην οποίαν επίσης έπαιρνε μέρος η Χαριτίνη Καρόλου. Όμως και στις «Ζαβολιές» ο Μάνος Λοΐζος θα δήλωνε «παρών», αφού στην ταινία θα ακουγόταν το πολύ γνωστό και ωραίο τραγούδι του «Καράβια αλήτες» (σε στίχους Φώντα Λάδη), με τον Γιάννη Πουλόπουλο.
Στις «Ζαβολιές» η Χαριτίνη Καρόλου υποδύεται για πρώτη φορά μια αστή, που διοργανώνει πάρτυ, που συναναστρέφεται άτομα της «υψηλής κοινωνίας» κ.λπ., έναν ρόλο δηλαδή, που θα εμφανίσει, με τις όποιες διαφοροποιήσεις του, και σε άλλες ταινίες στη συνέχεια.
Μια επόμενη ταινία, που έχει δεινοπαθήσει από τις περικοπές, καθώς υπάρχει διαθέσιμη μόνο σε μια κόπια των 67 λεπτών(!) είναι και «Η Ανταρσία των 10» (1970) του Ερρίκου Ανδρέου, με μουσική και πάλι του Σταύρου Ξαρχάκου. Σ’ αυτήν η Χαριτίνη Καρόλου θα υποδυόταν τη σύζυγο τού καπετάνιου ενός ποντοπόρου καραβιού, ο οποίος θα πέθαινε εν πλω – με το πλήρωμα να στασιάζει κατά του υπάρχου (Άγγελος Αντωνόπουλος), που θα αναλάμβανε εν τω μεταξύ τη διοίκηση. Η παρουσία τής χήρας στο πλοίο θα αναστατώσει το πλήρωμα, με την Χαριτίνη Καρόλου να περιφέρεται σαν τη μύγα μεσ’ στο γάλα, μέσα σ’ αυτόν τον απομονωμένο και ανδροκρατούμενο χώρο.
Το σάουντρακ της ταινίας «Αεροσυνοδός» (1971) του Σούλη Γεωργιάδη, με την Χαριτίνη Καρόλου στον πρωταγωνιστικό ρόλο και με τις μουσικές του Γιώργου Θεοδοσιάδη [Potfleur, 2003]
Χαριτίνη Καρόλου, Χρήστος Νομικός και Καίτη Ιμπροχώρη στην ταινία του Γιάννη Δαλιανίδη «Οι Αμαρτωλοί» (1971)
Στις «Όμορφες Μέρες» (1970) του Κώστα Ασημακόπουλου, με τις ωραίες μουσικές και τα τραγούδια του Γιάννη Σπανού, η Χαριτίνη Καρόλου θα υποδυόταν τη γραμματέα και φίλη τής πλούσιας αλλά ασθενούς Αλεξάνδρας Λαδικού, που φθάνει στην Πάτμο, προκειμένου να περάσει ήσυχα την τελευταία φάση της ζωής της – εκεί όπου θα την επισκεπτόταν και η Καρόλου, για να της συμπαρασταθεί. Ο ρόλος τής καλής ηθοποιού δίνει τη δική του διάσταση στο σενάριο και βεβαίως στην εξέλιξη της ιστορίας.
Στην ταινία «Αεροσυνοδός» (1971) του Σούλη Γεωργιάδη, με την έξοχη euro-lounge μουσική του Γιώργου Θεοδοσιάδη, η Χαριτίνη Καρόλου θα υποδυόταν μία φινετσάτη αεροσυνοδό της Ολυμπιακής, η οποία γνωρίζει στη Ρώμη και ερωτεύεται έναν έλληνα… εφοπλιστή (Φαίδων Γεωργίτσης). Μόνο που κανείς από τους δύο ερωτευμένους δεν αποκαλύπτει από την αρχή την πραγματική του ταυτότητα, στοιχείο που, ωστόσο, δεν θα αποτελέσει εμπόδιο στην ευτυχία τους. Και σ’ αυτή την… αεράτη κομεντί έχουμε έναν ρόλο, που ταιριάζει «γάντι» στην όμορφη ηθοποιό.
Η Χαριτίνη Καρόλου εξώφυλλο στο περιοδικό «Ραδιοτηλεόρασις» [τεύχος #169, 6-12 Μαΐου 1973], όταν πρωταγωνιστούσε στα σίριαλ «Κεκλεισμένων των Θυρών» και «Μαρίνα Αυγέρη»
Με το στυλ και την κλάση, που τροφοδοτούνταν από το ταλέντο, την κατατομή, και το παράστημά της, η Χαριτίνη Καρόλου εμφανίζεται σε θέση ουσιαστική στον πιο γνωστό ίσως ρόλο τής κινηματογραφικής διαδρομής της – ως Μάρθα Νίκογλου στην ταινία του Γιάννη Δαλιανίδη «Οι Αμαρτωλοί» (1971), που είχε για πρωταγωνιστές την Μπέττυ Λιβανού και τον Χρήστο Νομικό.
Ο ρόλος της, εκείνος της επηρμένης αστής, που θέλει, και ξέρει, να επιλέγει και όχι να επιλέγεται είναι κεντημένος (από την ίδια) με μεγάλη μαεστρία, βγάζοντας τη σιγουριά και την αυθάδεια που απαιτείται – ασχέτως του σεναριακού χειρισμού στο τέλος. Το δε ερωτικό τρίο, που κινηματογραφεί ο Δαλιανίδης, με Χαριτίνη Καρόλου, Χρήστο Νομικό και Καίτη Ιμπροχώρη δείχνει, ανάμεσα σε άλλα, και τα όρια του μέινστριμ κινηματογράφου της εποχής, που προσπαθούσε να βρει τα πατήματά του, ενόσω κάλπαζε ξοπίσω του η τηλεόραση.
«Η Ανταρσία των 10» (1970) του Ερρίκου Ανδρέου και «Το Κρυφό Σπίτι της Αγγέλας» (1972) του Τζαν Κρίστιαν
Οι Χαριτίνη Καρόλου και Πέτρος Κυρίμης στην ταινία «Το Κρυφό Σπίτι της Αγγέλας» (1972) του Τζαν Κρίστιαν
Στην οποία τηλεόραση, την ίδια εποχή, η Χαριτίνη Καρόλου θα πρωταγωνιστούσε σε απανωτές εκπομπές, που θα γνώριζαν επίσης μεγάλη επιτυχία, όπως το δικαστικό σίριαλ του Θάνου Σαντά «Κεκλεισμένων των Θυρών» (1972-75) και το δραματικό «Μαρίνα Αυγέρη» (1973), δίπλα στην Τζένη Καρέζη και τον Κώστα Καζάκο. Από ’κει και το εξώφυλλό της στο περιοδικό «Ραδιοτηλεόρασις» (τεύχος #169, 6-12 Μαΐου 1973).
Μία άλλη ταινία, με πρωταγωνίστρια την Χαριτίνη Καρόλου, που έχει «γράψει» πολύ στη μνήμη των παλαιοτέρων, όλων εκείνων που είχαν προλάβει να τη δουν στις αίθουσες, σε πρώτο χρόνο, είναι η περιώνυμη «Το Κρυφό Σπίτι της Αγγέλας» (1972) του Ελληνοαμερικανού Τζαν Κρίστιαν.
Σπίτι, όπως λέμε «σπίτι», μια πολυτελής κατοικία δηλαδή, στην οποία κατέφευγαν, για να βρουν ερωτική συντροφιά, διάφοροι προύχοντες και υψηλά ιστάμενοι της κοινωνίας, που θα «εξυπηρετούνταν» από την Αγγέλα (Χαριτίνη Καρόλου) – μια σκληρή προαγωγό, η οποία, κινούμενη ανάμεσα στον υπόκοσμο και την μπουρζουαζία, εκμεταλλευόταν και εκβίαζε ακόμη και ανήλικες.
Η ταινία έχει ενδιαφέρον από πολλές πλευρές – ακόμη και από το flower-power τραγούδι «Είμαστε εμείς» των Blue Birds, που ακούγεται στους τίτλους αρχής και που προσδιορίζει, κατά μίαν έννοια, και τη νεανική διάσταση του σεναρίου. «Τα παιδιά που ’χουν μαλλιά μακριά και σακάκια και φλόγα στην καρδιά», όπως ακούμε στο τραγούδι, είναι τα παιδιά της ταινίας (υποδύονται η Καίτη Γρηγοράτου και ο Πέτρος Κυρίμης), που θα παρασύρουν όμως με το αυτοκίνητό τους έναν άνθρωπο, εγκαταλείποντάς τον, πριν βρεθούν μπλεγμένα σε μια υπόθεση εκβιασμού και μαστροπείας.
«Το Κρυφό Σπίτι της Αγγέλας» (1972) του Τζαν Κρίστιαν από διαφημιστική καταχώρηση της εποχής
Το σκηνικό που στήνει η Αγγέλα είναι διεφθαρμένο εις διπλούν, αφού δεν λειτουργεί μόνον ως προαγωγός, μα και ως εκβιάστρια, καθώς ο συνεργάτης της (υποδύεται ο Μιχάλης Μαραγκάκης) φωτογραφίζει κρυφά μέσα στο «σπίτι» τις περιπτύξεις των μεσόκοπων, ζητώντας τους λεφτά στη συνέχεια, ίνα παραδώσει φωτογραφίες και φιλμ, ώστε να γλιτώσουν τη διαπόμπευση. «Αυτό είναι εκβιασμός» θα του πει, σε κάποια φάση, ένας μεγαλογιατρός, για να του απαντήσει ο Μαραγκάκης, στην ωραιότερη ατάκα της ταινίας, «ε, δεν μπορούμε να κάνουμε όλοι εγχειρήσεις»…
Η Χαριτίνη Καρόλου χειρίζεται εντελώς πειστικά και αφοπλιστικά έναν πολύ τολμηρό και τελείως κόντρα ρόλο, πείθοντας ασυζητητί πως ήταν γραμμένος για ’κείνην.
Λίγο πριν και κατά την διάρκεια των πρώτων ετών της μεταπολίτευσης ο ελληνικός κινηματογράφος βρίσκεται στο ναδίρ, με την τηλεόραση και το θέατρο να απορροφούν τις δραστηριότητες των ηθοποιών. Έτσι η Χαριτίνη Καρόλου θα εμφανιζόταν σε επεισόδια της σειράς «Αληθινές Ιστορίες», που θα άρχιζε να προβάλλεται στο ΕΙΡΤ την άνοιξη του ’74, επιπλέον στο σίριαλ «Μενεξεδένια Πολιτεία» (ΕΙΡΤ, 1975) σε σκηνοθεσία Κώστα Φέρρη (από το μυθιστόρημα του Άγγελου Τερζάκη) και ακόμη στη «Λέσχη Μυστηρίου» (ΕΡΤ, 1976-77) σε σκηνοθεσία Σούλη Γεωργιάδη, στην οποία πρωταγωνιστούσε ο Γιώργος Σίσκος (ως αστυνόμος Λέκκας). Η Χαριτίνη Καρόλου βασικά παρουσίαζε την εκπομπή, που θα ξεκινούσε να προβάλλεται τον Ιανουάριο του ’76, ημέρα Κυριακή στις 2:30 το μεσημέρι, ενώ θα πρωταγωνιστούσε κιόλας σε κάποια επεισόδια. Τέλος, μια ανάλογη σειρά αστυνομικής φύσεως, σε σενάριo του Γιάννη Μαρή, ήταν και οι «Υποψίες» (ΕΡΤ, 1977), με το δίδυμο Γιώργος Σίσκος-Χαριτίνη Καρόλου και πάλι να κυριαρχεί.
Φυσικά, στο θέατρο η διαδρομή της Χαριτίνης Καρόλου ήταν μεγαλύτερη εκείνων του κινηματογράφου και της τηλεόρασης, καθώς η άξια ηθοποιός θα εμφανιζόταν στη σκηνή από τις αρχές της δεκαετίας του ’60 έως και εσχάτως (αν και με κάποιο μεγάλο κενό στην τελευταία φάση της).
Την κωμωδία «Από την Αθήνα με Αγάπη» (1972) των Ασημάκη Γιαλαμά-Κώστα Πρετεντέρη σε σκηνοθεσία Δημήτρη Μαλαβέτα, που θα ανέβαινε στο Θέατρον Ρουαγιάλ, από τον θίασο Γιάννη Γκιωνάκη-Νίκου Ρίζου-Γιάννη Μιχαλόπουλου-Καίτης Παπανίκα-Γιώργου Μούτσιου.
Τη ρομαντική, δραματική κομεντί «Η Θεατρίνα» (1972-1973) του W. Somerset Maugham, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Παπαμιχαήλ και μετάφραση Μάριου Πλωρίτη, που θα ανέβαινε από το θίασο Αλίκης Βουγιουκλάκη-Δημήτρη Παπαμιχαήλ στο Θέατρον Αλίκη. Αλίκη Βουγιουκλάκη και Χαριτίνη Καρόλου θα συμπρωταγωνιστούσαν και στην κινηματογραφική διασκευή τού έργου τού Σόμερσετ Μομ, ως «Πονηρό Θηλυκό… Κατεργάρα Γυναίκα!» (1980), σε σκηνοθεσία Κώστα Καραγιάννη – μια ταινία που θα σηματοδοτούσε την επανεμφάνιση της Αλίκης στην οθόνη, μετά από επτά χρόνια, και που θα αποτελούσε ταυτόχρονα και μια μεγάλη προσωπική επιτυχία για την Χαριτίνη Καρόλου στο ρόλο της Μόνικας (του αντίπαλου δέους της Αλίκης στην ταινία).
Η Χαριτίνη Καρόλου θα εμφανιζόταν επίσης στην κωμωδία «Ο Αφελής» (1973) του Δημήτρη Ψαθά, που θα ανέβαινε στο Θέατρον Απόλλων από τον θίασο Γιάννη Γκιωνάκη, όπως και στο κοινωνικό-φεμινιστικό «Ανάλαφρες τον Αύγουστο» (1976-77) της Denise Bonal, σε σκηνοθεσία Κωστή Τσώνου και μουσική Μίμη Πλέσσα, στο Θέατρο Όρβο, ως μέλος του θιάσου Άννας Φόνσου-Ελένης Ερήμου-Έλενας Ναθαναήλ-Χαριτίνης Καρόλου. Επτά νεαρές έγκυες σκέπτονται γύρω από το μελλοντικό παιδί τους. Να το «κρατήσουν», να κάνουν έκτρωση ή να το «πουλήσουν» σ’ ένα άτεκνο ζευγάρι… Τι θα πει ο κόσμος; Ένα έργο που σόκαρε στην εποχή του.
Θα ακολουθούσαν πολλές ακόμη κομεντί και κωμωδίες, με την Χαριτίνη Καρόλου πάντα σε πρώτους ρόλους, όπως η «Μια Όμορφη Κυριακή του Σεπτέμβρη» του Ugo Betti, που θα ανέβαινε τηλεοπτικά, στην ΕΡΤ, στο «Θέατρο της Δευτέρας», «Οι Ερωτιάρηδες» (1980) του Βασίλη Παπαδόπουλου σε σκηνοθεσία Δημήτρη Νικολαΐδη, στο Θέατρο Μετροπόλιταν, με τον θίασο Νίκου Ρίζου-Βάσου Αδριανού-Χαριτίνης Καρόλου, η «Πέπσι» (1984) της Pierrette Bruno σε σκηνοθεσία Γιώργου Θεοδοσιάδη και μουσική Μίμη Πλέσσα, στο Θέατρο Μινώα, με τον θίασο Ζωής Λάσκαρη (επρόκειτο για το έργο που είχε ανεβάσει και η Έλλη Λαμπέτη, τη σεζόν 1966-67), το «Μη Λες Ψέμματα» (1984-85) του Félicien Marceau, σε σκηνοθεσία Ντίνου Ηλιόπουλου, στο θέατρο της Οδού Φιλελλήνων κ.ά.
Η τελευταία εμφάνιση της Χαριτίνης Καρόλου, στη σκηνή, θα συνέβαινε στο κλασικό πλέον έργο του Jean Genet «Το Μπαλκόνι», σε σκηνοθεσία Γιώργου Λιβανού, που θα ξεκινούσε τον προηγούμενο Μάρτιο (2023), στο Studio Κυψέλης.
Κι όμως υπάρχουν θεατές που έχασαν τη ζωή τους από το υπερβολικό γέλιο
Οι μεγάλες κινηματογραφικές επιτυχίες και όχι μόνο, προσφέρουν δυνατές συγκινήσεις: γέλιο, δάκρυα και … θάνατο.
Δείτε παρακάτω σε ποιες ταινίες, γιατί και πώς θεατές έχασαν τη ζωή τους παρακολουθώντας τες.
A Fish Called Wanda (Ένα ψάρι που το έλεγαν Γουάντα)
Μια από τις επιτυχίες των ’80s με ένα δυναμικό καστ ηθοποιών, με υπέροχη πλοκή και μερικές σπαρταριστές σκηνές. Μια από αυτές ήταν τόσο ξεκαρδιστική που ένας Δανός ονόματι Ole Bentzen άρχισε να γελάει τόσο δυνατά που αυξήθηκαν οι καρδιακοί χτύποι σε 200-500 παλμούς ανά λεπτό. Αυτό ήταν αρκετό για να του δώσει μια μοιραία καρδιακή προσβολή.
Grand Masti
Η σεξοκωμωδία του 2013 «Grand Masti» σε σκηνοθεσία Indra Kumar, αφηγείται την ιστορία τριών αντρών που για να ξεφύγουν από τις γυναίκες τους πηγαίνουν στο reunion του κολεγίου τους και «παίζουν» με ωραίες γυναίκες. Ο 22χρονος Mangesh Bhogal το βρήκε τρομερά διασκεδαστικό που έπαθε εγκεφαλικό από το ασυγκράτητο γέλιο.
The Passion of the Christ (Τα πάθη του Χριστού)
Η 56χρονη Peggy Scott έκλεισε θέση σε σινεμά του Κάνσας προκειμένου να δει την ταινία του Μελ Γκίμπσον. Η άτυχη γυναίκα φαίνεται ότι δεν άντεξε τη σκηνή της σταύρωσης του Θεανθρώπου καθώς έπαθε ανακοπή καρδιάς και εξέπνευσε.
The Twilight Saga: Eclipse
Ο 23χρονος Damian Anthony Smythe από το Wellington του Νιου Τζέρσεϊ, μαζί με το εισιτήριο για την συγκεκριμένη ταινία προμηθεύτηκε και άφθονη ποσότητα αλκοόλ. Κατά τη διάρκεια της προβολής, ο νεαρός κατανάλωσε τουλάχιστον μισό μπουκάλι ουίσκι πριν λιποθυμήσει στη θέση του και τελικά αφήσει εκεί την τελευταία του πνοή. Αιτία του θανάτου, η οξεία δηλητηρίαση από αλκοόλ.
Avatar
Το sci-fi έπος του James Cameron είχε τα πιο εντυπωσιακά εφέ, κάτι που αποδείχθηκε ανθυγιεινό για έναν 42χρονο Ταϊβανέζο ονόματι Cuo. Ο άντρας με ιστορικό υψηλής πίεσης, κατά τη διάρκεια προβολής της ταινίας έπαθε εγκεφαλικό. Αν και μεταφέρθηκε εγκαίρως στο νοσοκομείο, πέθανε από ακατάσχετη αιμορραγία στον εγκέφαλο
