Θλίψη στον καλλιτεχνικό χώρο προκαλεί η είδηση του θανάτου της ηθοποιού Ηλέκτρας Κωνσταντίνου.

Τη δυσάρεστη είδηση γνωστοποίησε ο βουλευτής της Πλεύσης Ελευθερίας και πρώην πρόεδρος του ΣΕΗ, Σπύρος Μπιμπίλας, με σχετική ανάρτησή του.

Όπως έγραψε ο ίδιος, η Ηλέκτρα Κωνσταντίνου έφυγε από τη ζωή σήμερα, 24 Ιουλίου, με τον Σπύρο Μπιμπίλα να δημοσιεύει και δύο φωτογραφίες της, και συγκεκριμένα ένα πορτραίτο της ηθοποιού, αλλά και ένα στιγμιότυπο από παράσταση που συμμετείχε στην Επίδαυρο.

Ηλέκτρα Κωνσταντίνου: Το «αντίο» του Σπύρου Μπιμπίλα στην ηθοποιό

«Ακόμα μια παλαιότερη σεμνή και αθόρυβη συνάδελφος μας, που τίμησε πολλά χρόνια το Εθνικό μας Θέατρο με το ταλέντο και την παρουσία της, η Ηλέκτρα Κωνσταντίνου, μέλος του ΤΑΣΕΗ, έφυγε από την ζωή σήμερα… Καλό ταξίδι από όλους μας… Στη φωτό με την Ελένη Χατζηαργύρη στην Επίδαυρο», έγραψε στη σχετική ανάρτησή του στο προφίλ του στο Facebook ο Σπύρος Μπιμπίλας.

Οι διαδικτυακοί φίλοι του Σπύρου Μπιμπίλα εξέφρασαν τη θλίψη τους για τον θάνατο της ηθοποιού, με σχετικά σχόλιά τους στην ανάρτησή του.

Απέραντη θλίψη έχει σκορπίσει σε φίλους και συγγενείς ο θάνατος της γνωστής αστρολόγου Έλενας Μένεγου.

Φίλοι και συνάδελφοί της την μιλούν με συγκινητικά λόγια για εκείνη στα social media.

Μετά τον χαμό του Τόλη Βοσκόπουλου ένας άλλος χαμός βύθισε σε πένθος τον καλλιτεχνικό χώρο καθώς έφυγε η Γκέλυ Μαυροπούλου.

Η Καίτη Φίνου ανακοίνωσε στο facebook τη δυσάρεστη είδηση. «Καλό σου ταξίδι αγαπημένη μας Γκέλυ Μαυροπούλου», έγραψε.

Την είδηση επιβεβαίωσε ο Σπύρος Μπιμπίλας. «Βαρύ πένθος σήμερα για το καλλιτεχνικό μας χώρο τρεις πολύ αγαπημένοι άνθρωποι του χώρου μας δεν είναι πια κοντά μας ο σπουδαίος τραγουδιστής και ηθοποιός Τόλης Βοσκόπουλος Που άφησε εποχή η μεγάλη πρωταγωνίστρια του θεάτρου του κινηματογράφου και της τηλεόρασης και γόνος σπουδαίας οικογένειας ηθοποιών η Γκέλυ Μαυροπούλου και ο παλαίμαχος ηθοποιός και αγωνιστής της αριστεράς και των εταιρικών θιάσων Τάσος Παπαδάκης. Ποτε δεν θα τους ξεχασουμε για το εργο και τα μηνυματα που αφησαν στις καρδιες μας».

Γεννήθηκε στις 21 Οκτωβρίου του 1932 στη Θεσσαλονίκη. Γονείς της ήταν οι επίσης ηθοποιοί Άγγελος Μαυρόπουλος (1901 – 1979) και Μαρίκα Κρεβατά (1910 – 1994).
Σπούδασε στη Γαλλική Ακαδημία Αθηνών και στη Δραματική Σχολή του «Θεάτρου Τέχνης» του Καρόλου Κουν. Καθηγητές της στη σχολή, ήταν μεταξύ άλλων ο Κάρολος Κουν, ο Βασίλης Διαμαντόπουλος και ο Μίνως Βολανάκης.

Από τη σχολή αποφοίτησε το 1955 και την ίδια χρονιά έκανε την πρώτη της θεατρική εμφάνιση στο θέατρο «Ρεξ – Κοτοπούλη» – όπου την καλλιτεχνική διεύθυνση είχε ο Δημήτρης Μυράτ, με το έργο «Επτά χρόνια φαγούρα» του Άξελροντ, στο πλευρό της Μελίνας Μερκούρη.

Το καλοκαίρι του 1956 συνεργάστηκε με τον θίασο Σαμαρτζή Μαρίκα Κρεβατά-Λάμπρος Κωνσταντάρας) στα έργα «Χτυποκάρδια» του Στέφανου Φωτιάδη και «Ψηλά τα χέρια» του Δημήτρη Γιαννουκάκη (στον ρόλο της Ρίτας).

Την περίοδο 1955-1956 προσελήφθη ως πρωταγωνίστρια στον θίασο Ντίνου Ηλιόπουλου-Μίμη Φωτόπουλου και έπαιξε στις κωμωδίες «Ο φίλος μου ο Λευτεράκης» του Αλέκου Σακελλάριου και «Μια τσουκνίδα στις βιολέττες» του Χρήστου Γιαννακόπουλου.

Την περίοδο 1956-1957 προσελήφθη ως πρωταγωνίστρια στο θέατρο «Ρεξ – Κοτοπούλη», όπου έπαιξε τη Δυσδαιμόνα στην τραγωδία του Σαίξπηρ «Οθέλλος», στο πλευρό του Μάνου Κατράκη και του Δημήτρη Μυράτ, ενώ συμμετείχε και στα έργα «Σιμούν» του Λενορμάν (στον ρόλο της Κλοτίλδης Λωρανσύ, τον οποίο έπαιζε εναλλάξ με την Αλίκη Βουγιουκλάκη), «Ντούο Σεμπαστιάνι» των Χ. Λίντσαιη και Ρ. Κρουζ, «Κόσμος και κοσμάκης» του Σκαρπέτα, «Το πρώτο ραντεβού» του Ηλία Μπακόπουλου. Το καλοκαίρι του 1957 ήταν συμπρωταγωνίστρια του Μίμη Φωτόπουλου στην κωμωδία του Στέφανου Φωτιάδη «Ο θηριοδαμαστής».

Την περίοδο 1957-1961 πρωταγωνίστησε σε σημαντικές παραστάσεις του «Εθνικού Θεάτρου», συνεργαζόμενη με σκηνοθέτες όπως ο Αλέξης Μινωτής, ο Αλέξης Σολομός, ο Δημήτρης Ροντήρης, ο Κωστής Μιχαηλίδης και ηθοποιούς όπως η Κατίνα Παξινού, ο Χριστόφορος Νέζερ, ο Νίκος Παρασκευάς, ο Λυκούργος Καλλέργης, ο Θάνος Κωτσόπουλος, η Βάσω Μανωλίδου, ο Στέλιος Βόκοβιτς, η Άννα Συνοδινού, ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ.· Υποδύθηκε, μεταξύ άλλων, την Γκέλντα στο έργο «Το σκοτάδι είναι αρκετά φωτερό» του Κρίστοφερ Φράυ (1957), τη Ρεγγίνα στο έργο «Βρυκόλακες» του Ίψεν (1958), τη Βάγια στο έργο «Ιουλιανός ο παραβάτης» του Νίκου Καζαντζάκη (1959), την Μπιάνκα στο έργο «Το ημέρωμα της στρίγγλας» του Σαίξπηρ, τη Μαριάννα στο έργο «Ο φιλάργυρος» του Μολιέρου (1960), την Έλενα στο έργο «Οργισμένα νιάτα» του Τζων Όσμπορν (1960),
ενώ το καλοκαίρι του 1959 πραγματοποίησε τη μοναδική της εμφάνιση στο αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου, ερμηνεύοντας τον πρωταγωνιστικό ρόλο της θεάς Αθηνάς στην «Ορέστεια» του Αισχύλου, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Ροντήρη. Τη θερινή περίοδο 1961 η Γκέλυ Μαυροπούλου πρωταγωνίστησε στο πλευρό του Χρήστου Ευθυμίου στην κωμωδία «Σκάνδαλα στην εξοχή» του Δημήτρη Γιαννουκάκη στο «Θέατρο Εθνικού Κήπου».

Τη χειμερινή περίοδο 1961-62 συγκρότησε θίασο με τον Χρήστο Ευθυμίου και τον Διονύση Παπαγιαννόπουλο και ανέβασαν στο θέατρο «Μπουρνέλλη» τα έργα «Ο κύριος πάει κυνήγι» του Ζωρζ Φεντώ (σκηνοθεσία Πέλου Κατσέλη), «Ποιος είναι ο Λύσσανδρος» των Γιάννη Μαρή-Δημήτρη Ευαγγελίδη, «Ερωτικές συμβουλές» του Δημήτρη Γιαννουκάκη και «Ο Αλέκος είναι γυναίκα» του Στέφανου Φωτιάδη.

Την περίοδο 1962-1963 συγκρότησε θίασο με τον τότε σύζυγό της, τον Στέφανο Στρατηγό, και παρουσίασαν στη Θεσσαλονίκη και σε περιοδεία τα έργα «Τα κόκκινα φανάρια» του Αλέκου Γαλανού, «Χρυσή μου Ρουθ» του Νόρμα Κράσνα και «Ανυπόμονη καρδιά» του Τζων Πάτρικ.

Το καλοκαίρι 1964 ο θίασος Γκέλυς Μαυροπούλου παρουσίασε στο «Αττικό Θέατρο» την κωμωδία «Διαζύγιο α λα Ρωσικά» του Βαλεντίν Κατάγεφ (με σύμπραξη του Γιώργου Πάντζα, της Βιβέττας Τσιούνη και του Ανδρέα Μπάρκουλη) και την κωμωδία «Το υπόγειο της Λέλας» των Βασίλη Ιμπροχώρη-Ιάσονα Βροντάκη (με συμπρωταγωνιστές τον Γιώργο Πάντζα, τη Μαρίκα Κρεβατά, τον Στέφανο Στρατηγό και τον Κώστα Καρρά).

Τη χειμερινή περίοδο 1965-66 ο θίασος Γκέλυς Μαυροπούλου-Διονύση Παπαγιαννόπουλου ανέβασε στο θέατρο «Αλάμπρα» τα έργα «Πώς να γίνετε πλούσιοι» του Γεράσιμου Σταύρου και «Η κυρία του κυρίου» των Νίκου Τσιφόρου – Πολύβιου Βασιλειάδη.

Την περίοδο 1966-1967 η Μαυροπούλου ανέβασε, μαζί με τον Ανδρέα Μπάρκουλη, το έργο της Μαίρη Χέιλυ Μιλς «Ήξερα πως θα έρθεις» στο «Δημοτικό Θέατρο Πειραιώς» και την περίοδο 1968-69 ήταν πρωταγωνίστρια του θιάσου του Δημήτρη Χορν στο θέατρο «Βρετάνια» στα έργα «Δον Ζουάν» του Μολιέρου (στον ρόλο της Καρλότας) και «Η καλή καρδιά της Ελεονώρας» του Τζων Κρομστάιλ (στον ρόλο της Ρούσα).

Το 1970 η Γκέλυ Μαυροπούλου επανέλαβε, με δικό της θίασο, την κωμωδία «Η κυρία του κυρίου».

το 1971 συνεργάστηκε με το «Θεατρικό Εργαστήρι» του Δημήτρη Κωνσταντινίδη, ερμηνεύοντας τη Νάστιενκα στις «Λευκές νύχτες» του Ντοστογιέφσκι, και συγκρότησε θίασο με τον Θανάση Μυλωνά και τον Νίκο Τσούκα, με τους οποίους παρουσίασε στο θέατρο «Βέμπο» την κωμωδία «Η ταβέρνα του Σωκράτη» των Άλκη Παππά-Γιάννη Πολίτη (στον ρόλο της Αρετής).

Το 1972 υποδύθηκε τη Φωτεινή στο δραματικό μιούζικαλ των Κώστα Καραγιάννη-Νίκου Καμπάνη-Διονύση Τζεφρώνη «Πενήντα χρόνια δάκρυα, πενήντα χρόνια γέλια», σε μουσική Δήμου Μούτση και συμπρωταγωνιστές τον Γιάννη Βόγλη και τον Σταύρο Ξενίδη στο θέατρο «Καλουτά».
Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1970, επίσης, παρουσίασε, με δικούς της θιάσους, τα μονόπρακτα «Άνθρωποι και άλογα» και «Η κυρία που δεν πενθεί» του Κώστα Μουρσελά (1973-74, θέατρο «Χατζώκου» Θεσσαλονίκης), «Μια κυρία από τα μπουζούκια» του Γιώργου Κατσαμπή (1974-75, θέατρο «Αυλαία» Πειραιώς), «Μία σου και μία μου» των Νίκου Τσιφόρου-Πολύβιου Βασιλειάδη (1976, θέατρο «Φλορίντα», με συνθιασάρχη τον Τάκη Μηλιάδη), «Πορτοφολά αγάπη μου» του Γιώργου Κατσαμπή (1976-77, θέατρο «Χατζώκου» Θεσσαλονίκης, με συνθιασάρχη τον Γιώργο Κάππη), «Χιροσίμα αγάπη μου» της Μαργκερίτ Ντυράς (1977, φεστιβάλ Ιθάκης), «Γυμνός έρωτας» του Μαρσέλ Ασάρ (1977-1978, «Δημοτικό Θέατρο Πειραιώς», με συνθιασάρχη τον Κώστα Πρέκα), συνεργάστηκε με το «Λαικό Πειραματικό Θέατρο» του Λεωνίδα Τριβιζά στα έργα «Ερυθρά νήσος» του Μιχαήλ Μπουλγκάκοφ και «Ποπολάρος» του Γρηγορίου Ξενόπουλου (1978-79, θέατρο «Πορεία») και συμπρωταγωνίστησε με τον Άγγελο Αντωνόπουλο, τον Τάκη Μηλιάδη, τον Γιώργο Τζώρτζη, την Τόνια Καζιάνη κ.ά. στο τολμηρό έργο «Ωχ»! της Μαριέττας Ριάλδη (1979-80, θέατρο «Μινώα»).

Τη δεκαετία του 1980 η Μαυροπούλου συμπρωταγωνίστησε με τον Γιάννη Γκιωνάκη στην κωμωδία «Κίμων ο νεόπλουτος» των Νίκου Καμπάνη και Βύρωνα Μακρίδη (1980, θέατρο «Αθηνά»), ερμήνευσε τον κεντρικό ρόλο στο έργο του Ίψεν «Αρχιμάστορας Σόλνες» (1981-82, «Ασκητικό Θέατρο», σκηνοθεσία Κωνσταντίνου Μάριου), πρωταγωνίστησε στις παραστάσεις του «Λαικού Πειραματικού Θεάτρου» «Κατ’ οίκον εργασία’»’ του Φραντς Ξαβιέρ Κρετς (στον ρόλο της Μάρθας), «Η εξορία» του Παύλου Μάτεσι (στον ρόλο της Νύφης) και «Οι παραθεριστές» του Μαξίμ Γκόρκι(στον ρόλο της Βαρβάρα Μιχαήλοβνα, στο πλευρό του Βασίλη Διαμαντόπουλου, του Πέτρου Φυσσούν, του Θανάση Μυλωνά και του Γιώργου Κυρίτση), πάντα σε σκηνοθεσία Λεωνίδα Τριβιζά στο θέατρο «Πορεία», και επέστρεψε στο «Εθνικό Θέατρο» κατά το διάστημα 1984-1992, παίζοντας την Ελένη στο έργο «Οι έφηβοι» του Γιάννη Χρυσούλη (1984, σκηνοθεσία Διαγόρα Χρονόπουλου), την Ντορίνα στο έργο «Ταρτούφος» του Μολιέρου (1985, σκηνοθεσία Αλέξη Σολομού), την Άννα Αντρέγιεβνα στο έργο «Ο επιθεωρητής» του Νικολάι Γκόγκολ (1988, σκηνοθεσία Κώστα Μπάκα).

Το 1991 πραγματοποίησε την τελευταία μέχρι σήμερα θεατρική της εμφάνιση, παίζοντας τον ρόλο της Μπελίνα στο έργο «Ο κατά φαντασίαν ασθενής» του Μολιέρου.

Στον κινηματογράφο η Γκέλυ Μαυροπούλου εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1953 με την ταινία Ο μπαμπάς εκπαιδεύεται του Γιώργου Λαζαρίδη και ακολούθησαν πρωταγωνιστικοί ρόλοι σε περισσότερες από 40 ακόμη ταινίες που καλύπτουν όλα τα είδη του ελληνικού κινηματογράφου της περιόδου 1950-1980, κλασικές κωμωδίες (Η ωραία των Αθηνών, του Νίκου Τσιφόρου, 1954· Η θεία από το Σικάγο του Αλέκου Σακελλάριου, 1957· Ο Φανούρης και το σόι του του Δημήτρη Ιωαννόπουλου, 1957· Ευτυχώς τρελάθηκα του Κώστα Ανδρίτσου, 1961· Εταιρεία θαυμάτων του Στέφανου Στρατηγού, 1962· Η κυρία του κυρίου του Γιάννη Δαλιανίδη, 1962· Ο ανακατωσούρας του Γρηγόρη Γρηγορίου, 1967, μελοδράματα (Κόκκινα τριαντάφυλλα του Κώστα Ανδρίτσου, 1955· Το φυντανάκι του Ιάσονα Νόβακ, 1955.

Το παραστράτημα μιας αθώας του Κώστα Ανδρίτσου, 1959· Ο δρόμος με τα κόκκινα φώτα του Κώστα Καραγιάννη, 1963· Κάθε λιμάνι και καημός του Όμηρου Ευστρατιάδη, 1964), αντιστασιακές περιπέτειες (Οι γενναίοι πεθαίνουν δυο φορές του Τάκη Βουγιουκλάκη, 1973), ιστορικά δράματα (Ο Αλή Πασάς και η κυρα-Φροσύνη του Στέφανου Στρατηγού, 1959), ταινίες φουστανέλας (Η Μυρτιά του Κώστα Καραγιάννη, 1961), φιλμ-νουάρ (Έγκλημα στο Κολωνάκι του Τζανή Αλιφέρη, 1960· Απαγωγή του Κώστα Καραγιάννη, 1964· Έξοδος κινδύνου του Νίκου Φώσκολου, 1980), κατασκοπευτικά θρίλερ (Η λεωφόρος της προδοσίας του Χρήστου Κυριακόπουλου, 1969), ακόμη και ταινίες του νέου ελληνικού κινηματογράφου (Ταξίδι του μέλιτος του Γιώργου Πανουσόπουλου, 1979). Η τελευταία κινηματογραφική της εμφάνιση πραγματοποιήθηκε στην ταινία 17 σφαίρες για έναν άγγελο (1981) των Νίκου Φώσκολου-Τάκη Βουγιουκλάκη. Οι μεγαλύτερες κινηματογραφικές επιτυχίες της θεωρούνται ο ρόλος της Κατίνας, της ανύπαντρης κοπέλας που πρέπει πάση θυσία να αποκατασταθεί στην ταινία Ο Φανούρης και το σόι του (1957) του Δημήτρη Ιωαννόπουλου, πλάι στον Μίμη Φωτόπουλο, ο ρόλος της Εύας, της πονηρής και φιλόδοξης μεσοαστής που κατευθύνει την καριέρα του συζύγου της, στην ταινία Η κυρία του κυρίου (1962) του Γιάννη Δαλιανίδη, πλάι στον Ντίνο Ηλιόπουλο, και ο ρόλος της Δήμητρας, της χήρας του επισμηναγού Αυγέρη, που προσλαμβάνει έναν σωσία για να υποδυθεί τον άντρα της, στην ταινία του Τάκη Βουγιουκλάκη Οι γενναίοι πεθαίνουν δυο φορές (1973) του Τάκη Βουγιουκλάκη, πλάι στον Άγγελο Αντωνόπουλο. Αξίζει να σημειωθεί ότι είναι η πρωταγωνίστρια που λάνσαρε το ροκ-εν-ρολ στον ελληνικό κινηματογράφο, μαζί με τον Θεόδωρο Δημήτριεφ, στην ταινία Η θεία απ’ το Σικάγο (1957).

Η Πέμπλς, η σκυλίτσα που κατείχε το ρεκόρ του γηραιότερου σκύλου στον κόσμο, πέθανε στις αρχές της εβδομάδας σε ηλικία 22 ετών στις νοτιοανατολικές ΗΠΑ, ανακοίνωσε το Βιβλίο των Ρεκόρ Γκίνες στον ιστότοπό του. Το θηλυκό Φοξ Τεριέ από το 2012 έτρωγε φαγητό για… γάτες, γεγονός το οποίο ίσως και να συνέβαλε στην μακροζωία του.

«Η Πέμπλς, ο γηραιότερος σκύλος στον κόσμο, δυστυχώς πέθανε, από φυσικά αίτια και ήρεμα στο σπίτι της, έχοντας γύρω της την οικογένειά της», γράφουν οι άνθρωποι που την είχαν στο μέσο κοινωνικής δικτύωσης Instagram.

Γεννημένη στις 28 Μαρτίου του 2000 στο Λονγκ Άιλαντ στην πολιτεία της Νέας Υόρκης, έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής της στην πολιτεία της Νότιας Καρολίνας. Η μικρόσωμη και βάρους μόλις δύο κιλών σκυλίτσα έφερε στον κόσμο 32 κουτάβια στη διάρκεια του μακροχρόνιου βίου της.

Ο μακροβιότερος σκύλος στον κόσμο

Η Πεμπλς ανακηρύχθηκε ο γηραιότερος σκύλος στον κόσμο τον Μάιο του 2022 κατά τη διάρκεια επίσκεψης ειδικών του Βιβλίου Γκίνες, τον θεσμό που καταγράφει τα ρεκόρ σε όλους τους τομείς.

Σύμφωνα με την Τζούλι Γκρέγκορι, που την είχε, το μυστικό της μακροβιότητας και της υγείας της Πεμπλς κρύβεται στην φροντίδα της υγιεινής της, την οποία τηρούσε «με την μεγαλύτερη προσήλωση». Η Πεμπλς, λάτρης της μουσικής κάντρι, πέθανε πέντε μήνες πριν να γιορτάσει τα 23α γενέθλιά της.

Το τελευταίο διάστημα νοσηλευόταν στο «Σωτηρία», όπου είχε μπει με κορωνοϊό, τον οποίο και κατάφερε να ξεπεράσει, αλλά, εντέλει, έχασε τη μάχη από άλλα υποκείμενα νοσήματα

Έφυγε από τη ζωή η Γέλη Παπαγιαννοπούλου – Αγγελοπούλου, δεύτερη σύζυγος του αείμνηστου επιχειρηματία Κωνσταντίνου Αγγελόπουλου.

Το τελευταίο διάστημα νοσηλευόταν στο «Σωτηρία», όπου είχε μπει με κορωνοϊό, τον οποίο και κατάφερε να ξεπεράσει, αλλά, εντέλει, έχασε τη μάχη από άλλα υποκείμενα νοσήματα.

Η Γέλη Παπαγιαννοπούλου, σύζυγος του Κωνσταντίνου Αγγελόπουλου, κατάγοταν από την Πάτρα και ήταν γόνος μιας από τις ισχυρότερες οικονομικά οικογένειες στην Ελλάδα.

Ο γάμος της με τον επιχειρηματία ήταν ο δεύτερος και για τους δύο. Από τον πρώτο της γάμο έχει αποκτήσει μια κόρη. Το ζευγάρι επισημοποίησε τη σχέση του στις 9 Ιουνίου 2002 στο Λιμποβίσι Αρκαδίας. Στο πρώτο σπίτι των Κολοκοτρωναίων, το οποίο και είχε ανοικοδομήσει ο πατέρας του Κωνσταντίνου Αγγελόπουλου, Παναγιώτης, πραγματοποιήθηκε το μυστήριο χοροστατούντος του Μητροπολίτου Μαντινείας και Κυνουρίας κ. Αλέξανδρου και με την παρουσία πολλών διάσημων και μη καλεσμένων.

Ο Κωνσταντίνος Αγγελόπουλος είπε για τη Γέλη Παπαγιαννοπούλου την ημέρα του γάμου τους: «Ευχαριστώ τη Γέλη που με κάνει να πιστεύω ότι δεν έχω τίποτα», με την κ. Παπαγιαννοπούλου να απαντά: «Ευχαριστώ εγώ εσένα γι’ αυτή τη χαρά και όλους εσάς που ήρθατε από τόσο μακριά για να είστε μαζί μας».

«Με τον Κωνσταντίνο Αγγελόπουλο ζούμε ιδιαίτερα απλά στο σπίτι μας. Δεν αισθάνομαι ότι κάνουμε κάτι πομπώδες, όπως ζουν όλοι έτσι ζούμε κι εμείς. Αυτό που μου κάνει εντύπωση με τον Κωνσταντίνο είναι ότι όπου βρεθούμε έρχονται αυθόρμητα άνθρωποι και του μιλάνε γι’ αυτό που αντιπροσωπεύει ο ίδιος, για τον εαυτό του και το αξιοπρόσεκτο είναι ότι τους θυμάται όλους. Διαθέτει τρομερή μνήμη, χιούμορ, μπαίνει κατευθείαν στο θέμα χωρίς περιττά λόγια, είναι ακριβής, ολιγόλογος και καλός παρότι δείχνει λίγο βλοσυρός», έχει δηλώσει η κ. Παπαγιαννοπούλου για τη σχέση τους.

Υπήρξε ιδρύτρια της «Επιστροφής», μιας οργάνωσης που είχε ως αντικείμενο την απεξάρτηση τοξικομανών, χωρίς καμία οικονομική επιβάρυνση των ίδιων και των οικογενειών τους. Σε αυτή την πρωτοβουλία, την είχε στηρίξει ιδιαίτερα ο Κωνσταντίνος Αγγελόπουλος με την ίδια να έχει δηλώσει πως «ο Κωνσταντίνος μάς στηρίζει σταθερά. Ήταν αυτός ουσιαστικά που με “έσπρωξε” στη δημιουργία της “Επιστροφής”. Δίχως αυτόν δεν θα μπορούσαμε να κάνουμε κάτι».