Η ηθοποιός Βέτα Μπετίνη έφυγε από τη ζωή, όπως έκανε γνωστό η κόρη της, μέσα από την προσωπική της σελίδα στο facebook γράφοντας, «η μανούλα μου έφυγε για το δικό της ταξίδι… Μοναδική της αποσκευή η αγάπη μας».
Η ηθοποιός που ξεχώρισε στα 80’s μέσα από τους ρόλους της, αλλά και με το ταλέντο της στη στιχουργική έφυγε από τη ζωή ξαφνικά αν και τα περασμένα χρόνια είχε αντιμετωπίσει σοβαρά προβλήματα με την υγεία της.
Τον Απρίλιο του 2015 η ηθοποιός είχε βρεθεί στην εκπομπή του Γρηγόρη Αρναούτογλου και είχε αποκαλύψει το σοβαρό πρόβλημα της υγείας της.
Τότε είχε διαγνωστεί με όγκο στον εγκέφαλο, τον πολέμησε με χειρουργεία και αλλεπάλληλες θεραπείες. Κατάφερε να το ξεπεράσει και μάλιστα έναν χρόνο μετά είχε επιστρέψει ενεργά κάνοντας μουσικές παραστάσεις.
«Σταμάτησα από το θέατρο πριν δέκα χρόνια και έπεσα σε κατάθλιψη. Νόμιζα ότι ήταν κατάθλιψη κι εγώ και το παιδί μου και τους ταλαιπώρησα λίγο. Στο τέλος έγινε πιο βαρύ το επεισόδιο, οπότε ένας υπέροχος γιατρός νευροχειρουργός, αφού έκανα διάφορες εξετάσεις είδε ότι έχω ένα “τέρας” στο κεφάλι μου. Εδώ δεν το αναλάμβαναν γιατί έλεγαν ότι μπορεί να πεθάνω στο χειρουργείο, στην εντατική. Με έστειλαν στη Γερμανία σε έναν καταπληκτικό γιατρό, έκατσα ένα μήνα και μου το αφαίρεσε όλο, έγινα καλά. Είχα τεράστιο όγκο και πάνω στο συναίσθημα», είχε αναφέρει το 2016 στο Γρηγόρη Αρναούτογλου και τα Καρντάσιανς.
Δείτε στο βίντεο όσα είχε πει η ίδια:
Οι ρόλοι της δίπλα στονμ Στάθη Ψάλτη είναι αξέχαστοι. Η Βέτα Μπετίνη, που έκανε πολλούς να γελάσουν, κατάφερε να συγκινήσει για περισσότερα από 20 χρόνια όχι μόνο με την υποκριτική της ικανότητα ως «Θηλυκός Τσατσένκο» αλλά και μέσα από την πένα της. Δεν είναι τυχαίο ότι έγραψε τους στίχους του τραγουδιού «Μη γυρίσεις» μαζί με τους αδερφούς Κατσιμίχα και άλλα πολλά. Μετά τη σοβαρή επέμβαση στον εγκέφαλο, είχε επιστρέψει με τη μουσική παράσταση «Το ριγέ φόρεμα», με την υπογραφή της κόρης της.
Η Βέτα είχε πάντα δίπλα της την κόρη της, Λιάνα Καραγιαννίδου, με την οποία μοιάζουν σαν δυο σταγόνες νερό. Η ίδια έκανε γνωστό και τον θάνατο της πολυαγαπημένης της μητέρας, μέσα από τα κοινωνικά δίκτυα.
Το 2015 είχε μιλήσει, μάλιστα, για το πρόβλημα της υγείας της.
Έφυγε από τη ζωή η Βάσω Αλλαγιάννη στον ύπνο της, σκορπώντας θλίψη στον καλλιτεχνικό χώρο.
Η Βάσω Αλλαγιάννη είχε γράψει γνωστές επιτυχίες, όπως ο «Υδροχόος» και το «Αχ Ελλάδα» και είχε συνεργαστεί με σπουδαία ονόματα της ελληνικής μουσικής σκηνής, όπως η Χαρούλα Αλεξίου.
Η Χαρούλα Αλεξίου θέλησε να την αποχαιρετήσει με μία συγκινητική ανάρτηση.
Η ανάρτηση της Χαρούλας Αλεξίου:
«Έφυγε ήσυχα στον ύπνο της
Αυτή η γυναίκα που ήταν τόσα πολλά πράγματα.
Η «Svarno» .
Που έγραφε τραγούδια
Που θεράπευε με Reiki
Που συμβούλευε με αυτογνωσία
Που αγαπούσε με πάθος
Που κάπνιζε πολύ
Που έραβε
Που έπλεκε
Που μας μάλωνε να ξυπνήσουμε
Που γελούσε σαν μωρό
Που τραγουδούσε
Που ταξίδευε πολύ
Που μας γέμιζε δώρα
Η Βάσω Αλλαγιάννη που την τραγούδησα κι εγώ με τους στίχους του Ρασούλη και τους δικούς της στον Ζαμπέτα όπως την τραγούδησαν και τόσοι άλλοι.
Η “Svarno” η φίλη μου και master μου στο Reiki
Έφυγε ήσυχα στον ύπνο της για να αναπαυτεί για πάντα».
Η ίδια στο βιογραφικό που έχει δημοσιεύσει στο προσωπικό ιστολόγιό της (allagianni.blogspot.com) έγραφε πως έμαθε μουσική πλάι στο Μάνο Λοίζο αλλά και αργότερα στο Νότη Μαυρουδή.
Ακούγοντας τα τραγούδια αυτά οι δάσκαλοι αλλά και εμπνευστές της, την παρακίνησαν να ασχοληθεί επαγγελματικά με τη μουσική. Αξίζει να σημειωθεί πως μέσα σε εκείνα τα πρώτα τραγούδια που έγραψε υπήρχαν διαμάντια όπως ο «Γλάρος» (το ερμήνευσε αργότερα ο Μανόλης Λιδάκης).
Η πρώτη δισκογραφική της δουλειά είχε τρομερή απήχηση στο κοινό. Ήταν το «Χαράτσι» (1982), όπου σε στίχους του Μανόλη Ρασούλη έγραψε τον «Υδροχόο» και το «Λεμόνι στην Πορτοκαλιά», για τη φωνή του Νίκου Παπάζογλου.
Η μεγάλη επιτυχία του τρίπτυχου Αλλαγιάννη, Ρασούλη, Παπάζογλου έφερε ακόμη δύο δίσκους, τα «Σύνεργα» (1990) και το «Στο Λυκαβηττό» (1991), με το τραγούδι «Αχ Ελλάδα» να γίνεται ο ύμνος που αγγίζει την ψυχή του σύγχρονου Έλληνα.
Η Βάσω Αλλαγιάννη συνεργάστηκε δισκογραφικά με το Μανόλη Λιδάκη («4 κύκλοι τραγουδιών», 1995), τη Βούλα Σαββίδη («Το φίλημα του χρόνου» 1992), την Πίτσα Παπαδοπούλου («Με τα μάτια κλειστά», 1994, με το τραγούδι «Πού πάει η αγάπη όταν φεύγει»), το Σταύρο Λογαρίδη («Ονειρεμένες πολιτείες», 1996), τη Χαρούλα Αλεξίου («Παράξενο Φως», 2000), το Δημήτρη Μπάση («Μιλάω Χρόνια», 2000) και άλλους.
Μάλιστα από το 1992 ξεκίνησε να γράφει και η ίδια στίχους.
H ίδια έγραψε για το δίσκο της “Svarno” (το alter ego της): «Κλείνοντας 22 χρόνια με τα τραγούδια μου, αισθάνθηκα την ανάγκη να ηχογραφήσω κάποιες μουσικές μου. Μερικές από αυτές είναι από παλαιότερα τραγούδια μου. Κάποιες άλλες τις έγραψα πρόσφατα, για αυτό το δίσκο, με το όνομα Svarno. Ο δίσκος περιέχει δεκαεφτά κομμάτια και σε δύο από αυτά, εν είδος τραγουδιού, για πρώτη φορά ηχογραφείται η φωνή μου, στο “Βοτσαλάκι” και στο “Πολυαγαπημένε μου”».
Επίσημη ανακοίνωση από το Μπάκιγχαμ, μεσίστιες οι σημαίες – Παγκόσμια συγκίνηση για την απώλεια της μακροβιότερης αρχηγού κράτους – Η επιβάρυνση της υγείας της, οι πρώτες φήμες και το τέλος
Ο θάνατος της βασίλισσας Ελισάβετ συγκλονίζει τη Βρετανία και προκαλεί ρίγη συγκίνησης σε όλο τον κόσμο, για την απώλεια της μακροβιότερης αρχηγού κράτους. Αλλά το ίδιο το Παλάτι έμοιαζε προετοιμασμένο εδώ και καιρό για την δύσκολη επόμενη μέρα της πιο ισχυρής και πολυσυζητημένης μοναρχίας στις μέρες μας.
Ήδη, εδώ και έναν χρόνο περίπου, η 96χρονη Ελισάβετ, αντιλαμβανόμενη το επερχόμενο τέλος και τις λιγοστές αντοχές της, είχε περιορίσει τις δραστηριότητες που προέβλεπε ο ρόλος της και τα καθήκοντά της ασκούνταν ουσιαστικά από επτά μέλη της βασιλικής οικογένειας.
Οι συστάσεις των γιατρών για την επιβάρυνση της υγείας της και την ανάγκη ξεκούρασης δεν άφηναν άλλωστε πολλά περιθώρια. Όμως δεν ήθελε, ούτε θεωρούσε ότι υπήρχε νόημα να παραιτηθεί και να αποσυρθεί με αυτό τον τρόπο. Επιθυμούσε να μείνει μέχρι το τέλος στο τιμόνι και να φύγει όπως ακριβώς την γνώρισαν γενιές και γενιές: Στο θρόνο της, με τον οποίο ταυτίστηκε και στον οποίο έβαλε τη σφραγίδα της στο κρίσιμο δεύτερο μισό του 20ου αιώνα και στην αρχή της νέας χιλιετίας!
Η φετινή χρονιά ήταν για την Ελισάβετ πολύ σημαντική, καθώς γιόρτασε το πλατινένιο ιωβηλαίο, έχοντας συμπληρώσει 70 χρόνια στο θρόνο, από το 1952 που διαδέχθηκε τον πατέρα της, βασιλιά Γεώργιο Στ’. Συνέτριψε έτσι κάθε ρεκόρ Γκίνες, αφού πρόλαβε να γίνει η γηραιότερη, πλουσιότερη, πιο πολυταξιδεμένη και πλέον αναγνωρίσιμη μονάρχης στον κόσμο
Η ουσιαστική απόσυρση της Ελισάβετ άρχισε πέρσι το φθινόπωρο, εν μέσω πανδημίας και με την ίδια να επιδεικνύει, μέχρι τότε αξιοζήλευτη προσήλωση στις υποχρεώσεις της Βασίλισσας, εκτελώντας ένα εξαιρετικά επιβαρυμένο καθημερινό πρόγραμμα. Ήταν όμως φανερό πια ότι δεν μπορούσε να συνεχίσει στους ίδιους ρυθμούς. Όσο κι αν τη στεναχωρούσε αυτό. Όλοι αντιλαμβάνονταν ότι η αδάμαστη και «βιονική» γυναίκα που είχε γνωρίσει όλος ο κόσμος άρχιζε να αγκομαχά από την ταλαιπωρία των συνεχών επίπονων δημόσιων δεσμεύσεων, που προϋποθέτουν τη γαλαζοαίματη παρουσία της. Όσο κι αν είχε ήταν για δεκαετίες πιστή στο καθήκον, ανθεκτική και απροσπέλαστη σαν βράχος στις ακτές του Ντόβερ, το βάρος του χρόνου την επηρέαζε.
Το 2019 και ενώ είχε πατήσει τα 93, παρακολούθησε αυτοπροσώπως 295 δημόσιες εκδηλώσεις! Αν εξαιρεθούν οι γιορτές και οι θερινές διακοπές της, κατά μέσο όρο βρισκόταν «στο πόδι» από πέντε έως έξι φορές κάθε εβδομάδα!
Από τις αρχές του 2020, με την επέλαση του κορωνοϊού, είχε ξεκινήσει να απομονώνεται στο Κάστρο του Ουίνδσορ, δυτικά του Λονδίνου, με ελάχιστο υπηρετικό προσωπικό, φροντίζοντας οι επικοινωνίες της να γίνονται μόνο μέσω βιντεοκλήσεων. Καθ’ όλη τη περίοδο της καραντίνας, τη συγκεκριμένη βασιλική κατοικία τα ντόπια ταμπλόιντ την αποκαλούσαν περιπαικτικά «θωρακισμένη φυσαλίδα» της Αυτής Μεγαλειότητος. Εκεί έφυγε από τη ζωή, τον Απρίλιο του 2021, ο επί 73 χρόνια αγαπημένος σύζυγός της, ο 99χρονος Δούκας του Εδιμβούργου Φίλιππος. Εκεί παρέμεινε η ίδια κατά τη διάρκεια του πένθους της και από εκεί, ως όφειλε, επανήλθε στις επίσημες, αλλά συνταγματικά άγραφες, υποχρεώσεις της.
Ως αρχηγός του κράτους, υποδέχτηκε διάφορους πρεσβευτές που υπέβαλαν τα διαπιστευτήριά τους και προήδρευσε στην τελετή εγκαινίων του Κοινοβουλίου, όπου εκφώνησε τον λόγο της βασίλισσας από τον εμβληματικό θρόνο της στη Βουλή των Λόρδων. Χωρίς, αυτή τη φορά, να φέρει βαρέως επί κεφαλής της την πολύτιμη κορώνα του στέμματος, που ζυγίζει 1 και κάτι κιλό, αλλά ένα ανάλαφρο καπέλο στην απόχρωση της λεβάντας. Και προφανώς δεν μεταφέρθηκε από το ανάκτορο του Ουίνδσορ στο παλάτι του Ουέστμινστερ με την περίτεχνη χρυσή άμαξα που σέρνουν λευκά άλογα, παρά μόνο με ένα συνηθισμένο Range Rover. Η ίδια άμαξα, άλλωστε, έχει να χρησιμοποιηθεί από το 2002, όταν εορτάστηκε το χρυσό ιωβηλαίο των 50χρονων της βασιλείας της -και το 2012 βίωσε πανηγυρικά τις εκδηλώσεις για το διαμαντένιο ιωβηλαίο της.
Στα 70 χρόνια που παρέμεινε στο θρόνο της, συσκέφτηκε τετ α τετ με δεκατέσσερις εγχώριους πρωθυπουργούς, παρακολούθησε δεκαοχτώ εθνικές εκλογικές αναμετρήσεις και βίωσε αλλεπάλληλες κυβερνητικές αλλαγές. Συνάντησε αναρίθμητους ξένους ηγέτες – που στην πλειονότητά τους έχουν περάσει στη σφαίρα της λήθης. Και, φυσικά, από τον Σεπτέμβριο του 2015 είχε ξεπεράσει τα 63 χρόνια συνεχούς βασιλείας της προ-προγιαγιάς της, βασίλισσας Βικτωρίας. Πρακτικά, μάλλον κανείς δεν θα υπερβεί τις ιστορικά αξιομνημόνευτες και μοναδικές επιδόσεις της 96χρονης βασίλισσας.
Το περσινό καλοκαίρι, ήταν δύσκολο και πολύ διαφορετικό για την Ελισάβετ. Κάτι σαν απαρχή του τέλους. Αναχώρησε για τις εθιμικές θερινές διακοπές της, για πρώτη φορά χωρίς τον Φίλιππο, στο Κάστρο Μπαλμόραλ στο Αμπερντίν Σάιρ της βορειοανατολικής Σκωτίας -εκεί που άφησε την τελευταία της πνοή, σε ένα περίεργο παιχνίδι της μοίρας.
Σε αυτό το αρχοντικό «εξοχικό» της, στην ειδυλλιακή έκταση των αχανών 50.000 στρεμμάτων, η ιδιωτικότητά της ήταν απαραβίαστη. Δεν εθεάθη τότε να ιππεύει, ως συνήθως, ανεβασμένη στη σέλα ενός υπερήλικου πόνι, ούτε να κάνει περιπάτους με τα αγαπημένα της σκυλιά. Απλώς οι ανακτορικοί παρατηρητές συμπέραναν πως σεμνά και νωχελικά παραθέριζε. Εκανε το καθιερωμένο ιερό διάλειμμα μιας ώρας ύπνου το μεσημέρι, απολάμβανε το απογευματινό της τσάι Darjeeling με αρωματικά βότανα και ξεφύλλιζε τα προγράμματα των ιπποδρομιών του Ασκοτ, του Τσέλτεναμ, του Γιορκσάιρ κ.λπ. Δειπνούσε λιτά και έπινε ένα νερωμένο απεριτίφ Dubonnet, μια και οι γιατροί της απαγόρευσαν, χάριν της υγείας της, το αγαπημένο βραδινό ντράι μαρτίνι που συνήθιζε να καταναλώνει η μάνα της, βασιλομήτωρ Ελίζαμπεθ Μπόουζ-Λάιον, ως τα βαθιά της γεράματα πριν αποβιώσει το 2002 στα 101 της χρόνια.
Για μια τέτοια ασυγχώρητη γευστική απώλεια ενός κοκτέιλ με τζιν, βερμούτ, μια φλούδα λεμονιού και δύο παγάκια ο Τζέιμς Μποντ θα προτιμούσε, με την άδειά της, να αυτοκτονήσει παρά να το αποχωριστεί. Η Ελισάβετ Β’ απλώς σφράγισε αποφασιστικά το σέικερ. Ο καλλιεργημένος αυτοέλεγχός της, που την εξοπλίζει με μια ψυχολογική πανοπλία, αποτρέπει συναισθηματικές πιέσεις και εξαρτήσεις. Οπως είχε παρατηρήσει σε ανύποπτο χρόνο η ίδια, «το πρόβλημα με τη θλίψη είναι ότι τρέφεται από τον εαυτό της». Και έτσι συνέχισε, χωρίς καμία ανάμειξη αλκοόλ, απτόητη, την αδρανή καθημερινότητά της. Κάθε Κυριακή επισκεπτόταν το μικρό γοτθικό εκκλησάκι Crathie Kirk με τα βιτρό στα παράθυρα και την ξύλινη στέγη στην παρακείμενη του κάστρου ομώνυμη ενορία, για να παρακολουθήσει τη θεία λειτουργία. Ενδεχομένως συνειδητοποιούσε ότι τα γεράματα φτάνουν όταν οι μετάνοιες πληθαίνουν και τα όνειρα λιγοστεύουν.
Κατά τα άλλα, διαμένοντας σε ένα τοπίο γαλήνης και αποστομωτικής ομορφιάς, έγραφε όπως πάντα πριν πλαγιάσει λίγες γραμμές στο ημερολόγιό της, έκανε την προσευχή της και έπεφτε για ύπνο. Το πρωί ξυπνούσε υπό τον τυπικό ήχο της σκωτσέζικης γκάιντας που αναδυόταν από τον ασκό της έξω από το παράθυρο της βασιλικής κρεβατοκάμαρας. Καμιά άλλη σπατάλη περιττής ενέργειας, αν εξαιρεθεί το κοντινό πικνίκ με τα μικρά δισέγγονά της, παιδιά της μεγαλύτερης εγγονής της, της Ολυμπιονίκη της ιππασίας Ζάρα Τίνταλ, κόρης της πριγκίπισσας Αννας – δευτερότοκης από τα τέσσερα παιδιά της Ελισάβετ Β’. Ακόμη την επισκέφθηκαν, ως συνήθως, ο 73χρονος γιος της, πρίγκιπας της Ουαλίας Κάρολος και η σύζυγός του δούκισσα της Κορνουάλης Καμίλα, οι οποίοι φιλοξενήθηκαν σε μία από τις 52 κρεβατοκάμαρες του κάστρου. Το πλέον βαρετό ζευγάρι εκ των βασιλικών Υψηλοτήτων του πλανήτη, με τόση ενέργεια όση του ξεκούρδιστου ρολογιού παραιτημένου μπάτλερ, ήταν προφανώς καλοδεχούμενο από την κουρασμένη οικοδέσποινα. Παρ’ όλα αυτά, με τόσο χαλαρές διακοπές η βασίλισσα επέστρεψε πριν ένα χρόνο, τον Σεπτέμβριο του 2021, εμφανώς πιο καταπονημένη απ’ όσο όταν αναχώρησε. Συμπτωματικά, εκείνες τις ημέρες έκανε πρεμιέρα στο Λονδίνο η πιο πρόσφατη ταινία του Τζέιμς Μποντ με τίτλο «No Time To Die».
Οι πρώτες φήμες
Στα μέσα Οκτωβρίου εμφανίστηκε παρακολουθώντας μια λειτουργία στο Αβαείο του Γουέστμινστερ υποβασταζόμενη από ένα μπαστούνι, για πρώτη φορά δημοσίως από το μακρινό 2003 όταν ανάρρωνε από μια επέμβαση στο δεξί της γόνατο. Η αρχική έκπληξη συνοδεύτηκε με διασπορά φημών γύρω από την κατάσταση της υγείας της. Ακολούθησαν και άλλα γεγονότα που πύκνωσαν τις ανησυχητικές διαδόσεις. Αφού ακύρωσε το διήμερο ταξίδι της στη Βόρεια Ιρλανδία, έγινε γνωστή μια διανυκτέρευσή της στις 20 Οκτωβρίου στην ιδιωτική κλινική του King Edward VII στο Μέριλμπον του κεντρικού Λονδίνου. Την ίδια ώρα, το γραφείο των ανακτόρων του Μπάκιγχαμ, βασιλικότερο της βασίλισσας, εξέδιδε με το σταγονόμετρο αινιγματικά δελτία Τύπου. Οι μηδαμινές λεπτομέρειες που περιείχαν έρχονταν σε προφανή αντίθεση με τις λαλίστατες ανακοινώσεις για τη μονοήμερη νοσηλεία της λόγω γαστρεντερίτιδας στο ίδιο νοσοκομείο το 2013.
Η υπόθεση μύριζε συγκάλυψη. Και ενώ οι επίσημες ανακοινώσεις έπαιρναν την αδιανόητη για τον θεσμό μορφή αδιαφάνειας, η ανησυχία μετατρεπόταν βαθμιαία σε καχύποπτο αναβρασμό. Στον επόμενο τόνο η βασίλισσα δεν εμφανίστηκε στην ανά πενταετία Γενική Σύνοδο της Εκκλησίας της Αγγλίας. Για πρώτη φορά ένας μονάρχης -που φέρει τον τίτλο του υπέρτατου κυβερνήτη της Εκκλησίας της Αγγλίας- απουσίαζε από αυτή τη σημαντική συνεδρίαση των επισκόπων της. Γεγονός που επέτεινε τα σενάρια προσβολής της από κορωνοϊό. Την αντικατέστησε στην εκδήλωση ο μικρότερος γιος της, πρίγκιπας Εδουάρδος, ο οποίος εκφώνησε λόγο εκ μέρους της. Η ίδια απέστειλε βιντεοσκοπημένο συγκινητικό μήνυμα, στο οποίο αναπολούσε τον εκλιπόντα σύζυγό της. Το αξιοσημείωτο ήταν ότι σε αυτό ανέφερε πως «κανείς από εμάς δεν μπορεί να επιβραδύνει το πέρασμα του χρόνου». Η φράση της δεν πέρασε απαρατήρητη, χωρίς, ωστόσο, πένθιμες πλερέζες.
Θλιμμένη στοχαστικότητα
Στη συνέχεια ακύρωσε τη συμμετοχή της στην 26η Σύνοδο Κορυφής των Ηνωμένων Εθνών για το Κλίμα στη Γλασκώβη. Στη μεγαλύτερη πόλη της Σκωτίας, τους 120 παγκόσμιους ηγέτες υποδέχθηκε και δεξιώθηκε εκ μέρους της ο πρίγκιπας Κάρολος. Και πάλι η Ελισάβετ Β’ απευθύνθηκε με εξ αποστάσεως μήνυμα. Στο οποίο μάλιστα, ανάμεσα σε άλλα επανέλαβε: «Κανείς από εμάς δεν ζει για πάντα». Αναπότρεπτα ξεσηκώθηκε μελαγχολικός ντόρος με ποικίλες ερμηνείες για το τι εννοούσε, τι υπαινισσόταν, πού απέβλεπε, σε ποιους απευθυνόταν, και πάει λέγοντας. Η βασίλισσα σπανίως έως ποτέ χρησιμοποιούσε στον λόγο της δυσνόητους χρησμούς.
Οι ενθουσιώδεις βασιλικοί αναλυτές, όμως, που εκθείαζαν τη μακροημέρευση, τη χαριτωμένη γήρανσή της και προέβλεπαν πειστικά ότι χάρη στα ανθεκτικά γονίδιά της θα ζήσει περισσότερο από τη μητέρα της, περιέπεσαν σε σκεπτικισμό. Οι σταγόνες της θλιμμένης στοχαστικότητάς τους κόντεψαν να μετατραπούν σε πλημμύρα συντριβής αφότου η βασίλισσα ακύρωσε στο παρά πέντε και τη συμμετοχή της στην εκδήλωση μνήμης στην οποία αποτίνει φόρο τιμής στους πεσόντες Βρετανούς στρατιώτες και εκείνους της Κοινοπολιτείας στο Κενοτάφιο του Γουάιτχολ στο Λονδίνο. Επιστρατεύτηκε ξανά ο Κάρολος για να την εκπροσωπήσει και να καταθέσει στεφάνι για λογαριασμό της. Γεγονός που οι ανακτορικοί παρατηρητές με απογοήτευση εξήγησαν πως η βασίλισσα δεν θα παραστεί πλέον σε υποχρεώσεις μεγάλης κλίμακας.
Η κουβέντα για τη διαδοχή
Η κουβέντα για τη διαδοχή της Ελισάβετ είχε φουντώσει εδώ και μήνες, ειδικά μετά από αυτά τα περιστατικά. Στη γραμμή διαδοχής, πρώτος είναι ο Κάρολος, ακολουθούμενος από τον πρωτότοκο γιο του, πρίγκιπα Γουίλιαμ, δούκα του Κέιμπριτζ, και στη συνέχεια τρίτος είναι ο δικός του πρωτότοκος, ο 8χρονος πρίγκιπας Γεώργιος ή απλώς Τζορτζ. Ήδη ορισμένα από τα καθήκοντά της είχαν ανατεθεί σε άλλα μέλη της βασιλικής οικογένειας, τα οποία εκπληρώνουν με τη σειρά της συγγενικής αλληλουχίας τους στην κλίμακα του θρόνου. Ο Κάρολος και η Καμίλα, ο Γουίλιαμ και η Κέιτ, η κόρη της Άννα, ο γιος της Εδουάρδος και η σύζυγός του Σόφι είχαν ήδη κινητοποιηθεί μετέχοντας στην «επιχείρηση» διεκπεραίωσης των βασιλικών καθηκόντων, προκειμένου να την απαλλάξουν το προηγούμενο διάστημα από κοπιαστικές, εξοντωτικές υποχρεώσεις.
Ο βρετανικός Τύπος, αγαλλιάζοντας τότε για την ομόθυμη συνοχή τους, εγκωμιαστικά τους χαρακτήρισε σαν τους «7 Υπέροχους».
Για την ίδια τη βασίλισσα που είχε βιώσει με ψυχραιμία τα καμώματα του εγγονού της Χάρι και τα σεξουαλικά σκάνδαλα του γιου της Ανδρέα, οι άμεσοι συγγενείς της ενδεχομένως να μην ξεπερνούσαν το ανάστημα των «7 νάνων». Δεν τους αντιμετώπιζε με την κοκεταρία των άσπρων μαλλιών. Αλλά με την ωριμότητα του υπερήλικα που «τα είχε τετρακόσια» μέχρι την τελευταία του πνοή. Και αποστασιοποιημένη από τα τετριμμένα καλοπιάσματα συνειδητοποιούσε πως ο χρόνος προς το finish έτρεχε πια πιο γρήγορα. Από το ύψος, άλλωστε, ενός σχεδόν αιώνα ζωής και από το βάθρο της αδιάκοπης παρουσίας στον δημόσιο βίο, είχε χτίσει μια εκλεπτυσμένη όσο και μεγαλοπρεπή φιγούρα. Η θαμπή ακινησία των τελευταίων μηνών δεν της ταίριαζε. Γνώριζε τα λόγια του Βίκτωρος Ουγκώ, τα οποία συνοψίζουν πως το να μην κάνεις τίποτα είναι μεν η ευτυχία των παιδιών αλλά και η δυστυχία των υπερηλίκων. Την υπέμενε στωικά. Η δοξασμένη υστεροφημία των 70 χρόνων από την ανάρρησή της στον βρετανικό θρόνο ήταν βασικό, αλλά τελικά όχι επαρκές κίνητρο μπροστά στο μοιραίο.
elisavet-kosmos
Η αποδοχή του 72%
Η Ελισάβετ απολάμβανε πάντα μεγάλη αγάπη και αποδοχή από τους υπηκόους της. Τους είχε κερδίσει και με το στιλ και με τη συμπεριφορά της.
Οι δε ενδυματολογικές από την παραδοσιακή γκαρνταρόμπα της, την έκαναν μία οικεία φιγούρα για τον κόσμο. Συνήθιζε τα μίντι παλτό και τα ελαφριά μαντό τύπου 60s στις έντονα μονόχρωμες και φλούο αποχρώσεις από όλη την παλέτα του ουράνιου τόξου, πάνω από φλοράλ, κατά ασφαλή προτίμηση, φουστάνια μήκους έως ελαφρά κάτω από το γόνατο. Τα συνδύαζε με ασορτί καπέλα, στολισμένα ενίοτε με λουλούδια, διακοσμητικές καρφίτσες στο πέτο και μαργαριταρένια κολιέ. Σπανίως φορούσε γάντια και εμπριμέ μαντίλια, αλλά ανυπερθέτως κρατάει δερμάτινες τσάντες εξαιρετικής δεξιοτεχνίας, του λονδρέζικου οίκου Launer, τις οποίες δεν ανανέωνε αλλά επισκεύαζε.
Μονίμως στεκόταν ή βάδιζε πάνω στο ίδιο, ή καλύτερα απαράλλαχτο, ζευγάρι παπούτσια, τα οποία συνιστούσαν το ενδυματολογικό φετίχ της. Άνετα, μαύρα, από μαλακό δέρμα, με χαμηλό τακούνι, ύψους για την ακρίβεια 5,7 εκατοστών, και χρυσαφί αγκράφα, τα οποία έμοιαζαν πολύ σε εκείνα της φίρμας Gucci. Στην πραγματικότητα, όμως, κατασκευάζονταν στο πατροπαράδοτο λονδρέζικο κατάστημα των διάσημων τσαγκάρηδων Anello & Davide στην Κόβεντ Γκάρντεν.
elisavet_2
Με αυτό το στιλ, η αενάως διακριτή παρουσία της, με την άψογα επιμελημένη κόμμωση και το απέριττο μακιγιάζ γνώριζε την αποδοχή του 72% των υπηκόων της – ποσοστό έγκρισης που δεν υπήρχε σε καμιά άλλη δυτική βασιλευομένη δημοκρατία. Ο λαός της την αγαπούσε, τη σεβόταν και την εκτιμούσε διότι η αυτής υψηλότης συμμεριζόταν τόσο τις αγωνίες όσο και τα χόμπι του, όπως και για την ευπρέπεια που επιδείκνυε απέναντι στις παρεκτροπές, τα τσαλίμια και τα καπρίτσια των μελών της οικογένειάς της, αλλά και επειδή διέθετε άφθονο χιούμορ, με το οποίο μόνο οι Βρετανοί γελούν. Είναι, άλλωστε, πασίγνωστο ότι με αυτό τον τρόπο, δηλαδή με κάνα-δυο αστεία, εξομάλυνε ορισμένες ενοχλητικές καταστάσεις, σε πείσμα των τυπικών παραδόσεων του Παλατιού.
Ο απλός κόσμος την ένιωθε, επίσης, κοντά του όταν την έβλεπε να οδηγεί μια πράσινη στέισον βάγκον Jaguar X Type, γαντζωμένη στο τιμόνι, φορώντας μαντίλι και γυαλιά ηλίου, μετά την επέμβαση αφαίρεσης καταρράκτη στην οποία υποβλήθηκε. Μάλιστα ενθουσιαζόταν όταν η «Λίλιμπετ», όπως την αποκαλούσαν χαϊδευτικά στην οικογένεια, παρά την καθιερωμένη ουδετερότητά της εικάζεται βάσιμα πως ήταν οπαδός της Γουέστ Χαμ, αλλά ότι δεν ήταν κοντά και στην Αρσεναλ. Τη θαύμαζε επίσης επειδή ήταν φιλόζωη, ιδίως λάτρευε τα άλογα, συμπεριλαμβανομένων φυσικά των 100 ιπποδρομιακών καθαρόαιμων ίππων στους βασιλικούς στάβλους, όπως και για το ότι φερόταν με τρυφερότητα στα σκυλιά της, σαν εκείνα της μικρόσωμης ουαλικής ράτσας κoργκί. Πάνω απ’ όλα, όμως, οι Βρετανοί τη λάτρευαν γιατί ήταν η μοναδική στην υφήλιο τόσο καλά καταρτισμένη στη Μηχανολογία βασίλισσα, αφού μπορούσε να αλλάξει με άνεση και χωρίς καμιά βοήθεια ένα μπουζί σε μια Rolls Royce στο πάρκινγκ των ανακτόρων. Οπως και ικανή να βιδώσει έναν λαμπτήρα στον πολυέλαιο του παλατιού, ο οποίος καταναλώνει τόσα βατ, όσα για να φωτιστεί μια παραγκούπολη στον τρίτο κόσμο.
Ράγισε καρδιές το μήνυμα των παιδιών της.Θλίψη στον καλλιτεχνικό κόσμο με τον ξαφνικό χαμό της Δήμητρας Παπανικολοπούλου ανήμερα των Θεοφανείων.Τη δυσάρεστη είδηση έκαναν γνωστή τα παιδιά τους στο facebook.
«Η μητέρα μας χθες, ανήμερα των Θεοφανίων, ξεκίνησε για το αιώνιο ταξίδι στο φως των αστεριών που τόσο αγαπούσε. Ένας αυθεντικός λαϊκός άνθρωπος που πάλεψε όλη της τη ζωή να σταθεί με αξιοπρέπεια, σεμνότητα και ταπεινότητα και τα κατάφερε.
Όταν με ρώτησε ένας φίλος μου τι έχω να θυμάμαι από εκείνη, δυο πράγματα μου ήρθαν στον μυαλό απευθείας, η μαχητικότητα της και η δίψα της για ζωή. Δύο χαρακτηριστικά της που από το τίποτα που ξεκίνησε την οδήγησαν στο κάτι και στον πλούσιο εσωτερικό της κόσμο. Δυο χαρακτηριστικά της που την έκαναν επιτυχημένη μητέρα μιας και χωρίς αυτά δεν θα μπορούσε να μας μεγαλώσει μόνη της.
Γλυκιά μου μάνα πολυαγαπημένη, αγωνίστρια στη ζωή, δεν υπάρχουν λέξεις που να περιγράφουν τον πόνο της απώλειας σου.
Πώς να σου πούμε αντίο;
Πως να σε αποχωριστούμε, εσένα που μας έδωσες την πρώτη ανάσα;
Την ανάσα από την ανάσα σου.
Εσένα που μαζί έχουμε μοιραστεί μια τυρόπιτα.
Πώς θα ζούμε χωρίς τα 30 τηλέφωνα σου την ημέρα; Που τα 15 μένανε αναπάντητα και στα υπόλοιπα 15 μας κατσάδιαζες που δεν απαντούσαμε τα προηγούμενα.
Εσένα που με το παράδειγμα σου μας δίδαξες να είμαστε όρθιοι και να βρίσκουμε λύσεις αντί να εγκαταλείπουμε. Εσένα που μας σπούδασες με το υστέρημα σου και μέσα απο τις επιτυχίες μας ΕΣΎ χαιρόσουν περισσότερο και στις αποτυχίες μας έπνιγες τη στεναχώρια σου βαθιά μέσα σου για να μας δίνει δύναμη και κουράγιο.
Για όλα όσα μας χάρισες, τη ζωή μας, τα συναισθήματα, τις πίκρες και τις λύπες μας, τα γέλια και τους τσακωμούς, τις χαρές μας και τόσα άλλα έχουμε να σου πούμε ένα μεγάλο, ΠΟΛΥ μεγάλο ευχαριστώ, και εγώ θέλω να σου ζητήσω ένα μεγάλο συγνώμη και να σου δώσω μια υπόσχεση.
Μανα σε ευχαριστώ, που υπήρξες και ομόρφυνες τη ζωή μας και ο Θεός σε διάλεξε για εμάς.
Ευχαριστώ, που μας έμαθες τι θα πεί ανιδιοτελής αγάπη χωρίς όρους.
Ευχαριστώ που μας έμαθες τι σημαίνει θυσία.
Τι σημαίνει αληθινή γενναιότητα και καλοσύνη.
Τι σημαίνει πόνος, ελπίδα, ευαισθησία, πίστη στο Θεό, συγχώρεση, δύναμη και ψυχικό σθένος.
Τι σημαίνει Ελληνική λεβεντιά.
Μας έδινες μάνα μου, μας έδινες μέχρι το τέλος και ας μην είχες, όλη σου την καρδιά μας έδινες, ώσπου η μεγάλη αυτή καρδιά σώπασε για πάντα και μας άφησες πίσω την ανάμνηση της αγάπης σου.
Για όλα αυτά σε ευχαριστούμε που υπήρξες ΜΑΝΑ μας, δεν θα σε άλλαζαμε με τίποτα στο κόσμο.
Μανούλα μου ο χαμός σου μας πλήγωσε βαθιά μέσα στη καρδία και θέλω να ξέρεις ότι τώρα περισσότερο απο ποτέ θα σε κουβαλάμε για παντα μέσα μας και τα τελευταία σου λόγια πριν αποχαιρετηστούμε ανήμερα τα Χριστούγεννα θα είναι χαραγμένα στη μνήμη μου.
“Για εμένα είσαι και θα είσαι το φώς μου και το νόημα της ζωής μου. Χρόνια πολλά και καλά Χριστούγεννα. Να είσαι καλά και να προοδεύεις και πάντα να λάμπεις και να με κάνεις υπερήφανη. Σε αγαπώ και σε λατρεύω και το μόνο που θέλω πλέον για εσένα είναι να έχεις την υγεία σου και να μην μείνεις μόνος σου.”
Ήσουν πρότυπο ΑΛΗΘΙΝΗΣ μητέρας!
Ακόμα και τώρα μας ρώτησες για να προχωρήσεις τη ζωή σου με ένα σύντροφο
και γελάσαμε όταν σου είπα τουλάχιστον να έχει σύνταξη..
και έφυγα απο το σπίτι όλο χαρά τηλεφωνόντας στους φίλους μου και στη Νικολίνα να μοιραστώ το ευχάριστο νέο.
Ήθελα πάντα να έχεις ένα σύντροφο να μήν είσαι μόνη. Το άξιζες και με το παραπάνω.
Συγχώρεσε μάνα, συγχώρα με,
για όλες τις στιγμής που σε πλήγωσα,
που σου φώναξα,
που σου είπα ψέμματα,
που δεν σου έδωσα ακόμα περισσότερα,
που δεν προλάβαμε να φάμε με τη Νικολίνα στο σπίτι, που ήμουν ο πιο αυστηρός κριτής σου, έτσι ήθελα σε προστατεύω και να σου δείχνω την αγάπη μου.
Αγαπημένη μου μανούλα, ποτέ δεν θα καταφέρω να ξεπεράσω τον πόνο της απώλειας σου. Δεν θα ξεπεράσω ποτέ ότι στο πρώτο σου τηλεφώνημα δεν ήρθα αμέσως σπίτι και δεν πρόλαβα να σου κρατήσω το χέρι, να σου πώ το τελευταίο αντίο και να πάρω την ευχή σου. Συγγνώμη μανούλα μου που ήσουνα μόνη σου, 8 δρόμους διαφορά τα σπίτια μας και δεν σε πρόλαβα.
Συγνώμη Μανούλα μου, συγγνώμη!
Μακάρι να ξέρεις πόσο σε ΑΓΑΠΑΜΕ και πόσο περήφανοι είμαστε που σε είχαμε ΜΑΝΑ. Εσύ ήσουν η μεγάλη ευλογία μας!
Ξέρω ότι το μεγάλο και τελευταίο σου άγχος ήταν η μικρή μας Κωνσταντίνα, σου έλεγα πάντα ότι την έχεις κάνει σαν τα μούτρα σου όμως ξέρω ότι αυτά τα μούτρα θα μου θυμίζουν πάντα εσένα!
Εσένα που έφερες την μικρή Κωνστανίνα στη ζωή για να μην μείνω εγώ μόνος μου, το ήξερα πάντα, αλλά τώρα νιώθω το μεγαλείο της πράξης σου.
Σου υπόσχομαι ότι θα την προσέχω και θα την φροντίζω, θα της φτιάξω το σπίτι ολοκαίνουργιο για να μπορεί να μένει, της έχω βρει ήδη καλή δουλειά και σιγά σιγά θα μπει στο δρόμο της ώστε να μας βλέπεις από ψηλά και να είσαι ακόμα πιο υπερήφανη με αναπαυμένη και ήσυχη τη ψυχή σου πλήρως.
Μανούλα μου γλυκιά και πολυαγαπημένη, καλό σου ταξίδι στην αιώνια ανατολή. Ολοκλήρωσες την αποστολή σου σε αυτό το κόσμο με απόλυτη επιτυχία και τώρα που είσαι με τους αγγέλους ξέρω ότι θα συνεχίσεις να είσαι ο φύλακας άγγελος των δυο πιο αγαπημένων σου αστεριών της Κωνσταντίνας και του Ελπιδοφόρου.
Θα σε βρίσκουμε πάντα στο Φώς των Αστεριών και στη καρδιά μας!
Η Ιρακινοβρετανή, διεθνούς φήμης αρχιτεκτόνισσα Ζάχα Χαντίντ, που το 2004 είχε τιμηθεί με το Βραβείο Πρίτσκερ, το “Νόμπελ” των αρχιτεκτόνων, πέθανε στις 31 Μαρτίου από καρδιακή προσβολή σε νοσοκομείο του Μαϊάμι, στις ΗΠΑ, ανακοίνωσε το αρχιτεκτονικό γραφείο της από το Λονδίνο.
Θα την θυμόμαστε μέσα από τα υπέροχα δημιουργήματά της. Η αρχιτέκτονας Zaha Hadid, γνωστή για το σχεδιασμό επικών κτηρίων, που συχνά έμοιαζαν να ξεπερνούν τα όρια του ρεαλισμού, όπως το Olympic Aquatic Centre του Λονδίνου, έφυγε από τη ζωή, σε ηλικία 65 ετών, από καρδιακή προσβολή.
Παρακάτω συλλέξαμε 11 από τα πιο αριστουργηματικά κτίρια που σχεδίασε η Zaha Hadid σε όλο τον κόσμο, ως ελάχιστο φόρο τιμής.
Ο Αρκτούρος την αποχαιρέτησε την αρκούδα αναρτώντας την τελευταία της φωτογραφία.
Πριν από λίγες εβδομάδες, ο Αρκτούρος αποχαιρέτησε την Μπάρµπαρα, «την τυχερή του πολέμου», που έζησε στο Κέντρο Προστασίας Αρκούδας για 25 χρόνια, όπως αναφέρει σε ανακοίνωσή του.
Σε μία ανάρτηση – αφιέρωμα στην Μπάρμπαρα ο Αρκτούρος μιλά για την ιστορία της. «Ήρθε μαζί με τα αδέρφια της Μίσα και Βέσνα από το Βελιγράδι το 1999 εν μέσω πολέμου. Τα τελευταία 2 χρόνια ταλαιπωρούνταν από καρκίνο στο στήθος, που αντιμετώπιζε γενναία. Στα τέλη Μαΐου, όμως, επιδεινώθηκε η κατάστασή της και αποφασίστηκε από τους κτηνιάτρους του Αρκτούρου να ελευθερωθεί από τους πόνους της.
Βαθιά θλίψη έχει προκαλέσει η είδηση του θανάτου της Αριστέας Καζάκου, η οποία έφυγε από τη ζωή σε ηλικία μόλις 40 ετών, έπειτα από σκληρή μάχη με τον καρκίνο.
Η Αριστέα Καζάκου ήταν Τομεάρχης Τουρισμού του ΠΑΣΟΚ και το 2023 είχε θέσει υποψηφιότητα ως βουλευτής στη Μεσσηνία, αφήνοντας το δικό της αποτύπωμα τόσο στον πολιτικό όσο και στον επιστημονικό χώρο.
Παιδί πολύτεκνης οικογένειας, παντρεμένη και ανιψιά του αείμνηστου ηθοποιού Κώστα Καζάκου, η Αριστέα Καζάκου καταγόταν από την Κυπαρίσσια και ασκούσε το επάγγελμα της δικηγόρου. Το βιογραφικό της ήταν πλούσιο και πολυσχιδές, με έντονη παρουσία στα κομματικά και συνδικαλιστικά δρώμενα από νεαρή ηλικία. Κατά τη διάρκεια των σπουδών της στη Νομική, διετέλεσε αναπληρώτρια γραμματέας της ΠΑΣΠ Νομικής, ενώ υπήρξε και μέλος του Κεντρικού Συμβουλίου της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ.
Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών της, δραστηριοποιήθηκε ενεργά στον συνδικαλισμό, συμμετέχοντας στον Δικηγορικό Σύλλογο Αθηνών. Για σειρά ετών υπήρξε εκλεγμένο μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Ένωσης Νέων και Ασκουμένων Δικηγόρων, με τους συναδέλφους της να μιλούν για μια μαχητική, εργατική και ιδιαίτερα έντιμη παρουσία.
Η Δανάη Μπάρκα για την Αριστέα Καζάκου
Η απώλειά της προκάλεσε κύμα συλλυπητηρίων μηνυμάτων, τόσο από τον πολιτικό χώρο όσο και από ανθρώπους που τη γνώριζαν προσωπικά. Μεταξύ αυτών και η Δανάη Μπάρκα, η οποία αποχαιρέτησε την Αριστέα Καζάκου με μια ιδιαίτερα συγκινητική ανάρτηση. «Αριστέα μου υπέροχη. Πανέμορφο κορίτσι μου μέσα και έξω. Καλό ταξίδι. Πάντα θα θυμάμαι τα καλοκαίρια μας στην Κυπαρισσία, τα τσίπουρά μας στη θάλασσα και την ανοιχτή αγκαλιά σου», έγραψε η παρουσιάστρια και ηθοποιός.
Τη βαθιά του οδύνη εξέφρασε και ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Νίκος Ανδρουλάκης, ο οποίος στη συλλυπητήρια δήλωσή του τόνισε πως η Αριστέα Καζάκου υπήρξε «μαχήτρια ως το τέλος», δυναμική, έντιμη και με απαράμιλλη ενσυναίσθηση. Υπογράμμισε, επίσης, ότι ήταν παρούσα σε όλους τους αγώνες του Κινήματος και είχε ακόμη πολλά να προσφέρει, αποχαιρετώντας την με συγκίνηση και ευχαριστώντας την για τη φιλία της.
Πέθανε η εικαστικός Άννα Φωτοπούλου, πρωτότοκη κόρη του αξέχαστου ηθοποιού Μίμη Φωτόπουλου και της Μαργαρίτας Τσάλα.
Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 76 ετών η εικαστικός Άννα Φωτοπούλου, η μεγάλη κόρη του ηθοποιού Μίκη Φωτόπουλου, ο οποίος υπήρξε από τα μεγαλύτερα ονόματα του παλιού ελληνικού κινηματογράφου.
Η δυσάρεστη είδηση έγινε γνωστή μέσα από ανάρτηση στη σελίδα “Ελληνικός Κινηματογράφος” στο Facebook. Όπως αναφέρεται:
“Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 76 ετών η εικαστικός Άννα Φωτοπούλου πρωτότοκη κόρη του αξέχαστου ηθοποιού Μίμη Φωτόπουλου και της Μαργαρίτας Τσάλα. Θερμά συλλυπητήρια στους οικείους της”.
Δείτε βίντεο με την Άννα Φωτοπούλου να μιλάει για τον πατέρα της
Ο καλός της φίλος, Αντώνης Μποσκοΐτης, έγραψε σχετικά:
Ήταν η πρώτη γυναίκα πρόεδρος της Βουλής και η πρώτη γυναίκα που διετέλεσε Πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών
Την τελευταία της πνοή άφησε σε ηλικία 92 ετών η Ελληνίδα νομικός, πολιτικός και πρώην Πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών, Άννα Ψαρούδα – Μπενάκη.
Την τελευταία της πνοή άφησε σε ηλικία 92 ετών η Ελληνίδα νομικός, πολιτικός και πρώην Πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών, Άννα Ψαρούδα – Μπενάκη.
Η Άννα Μπενάκη-Ψαρούδα υπήρξε η πρώτη γυναίκα Πρόεδρος της Βουλής και η πρώτη γυναίκα που διετέλεσε Πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών, ενώ ήταν Ομότιμη Καθηγήτρια Ποινικού Δικαίου στη Νομική Σχολή Αθηνών.
Συλλυπητήριο μήνυμα για την απώλειά της έστειλε ο πρόεδρος της Βουλής, Νικήτας Κακλαμάνης με δήλωσή του στην οποία αναφέρει:
«Με βαθιά θλίψη και ιδιαίτερη συγκίνηση αποχαιρετώ σήμερα την Άννα Ψαρούδα – Μπενάκη.
Η Άννα δεν υπήρξε μόνο μία εξέχουσα πολιτική προσωπικότητα της μεταπολιτευτικής Ελλάδας. Υπήρξε μια σπάνια γυναίκα με ισχυρή πνευματική συγκρότηση, βαθιά νομική κατάρτιση και αταλάντευτη προσήλωση στους δημοκρατικούς θεσμούς.
Για εμένα υπήρξε και φίλη. Ένας άνθρωπος με ευθύ λόγο, καθαρή σκέψη και αυθεντική ευγένεια.
Ως πρώτη γυναίκα Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων, άνοιξε δρόμους σε μια εποχή που οι θεσμοί δοκιμάζονταν από τη δυσπιστία και την απαξίωση. Υπηρέτησε το Κοινοβούλιο με κύρος, σοβαρότητα και βαθιά επίγνωση της ιστορικής ευθύνης που συνεπάγεται το αξίωμα. Η παρουσία της στην Προεδρία της Βουλής υπήρξε ουσιαστική και καθοριστική για την ενίσχυση της θεσμικής λειτουργίας και του κοινοβουλευτικού ήθους.
Διακεκριμένη νομικός και πανεπιστημιακός, με σπουδές στη Γερμανία, υπηρέτησε την επιστήμη του Ποινικού Δικαίου με συνέπεια και βάθος. Ως Υπουργός Δικαιοσύνης και Υπουργός Πολιτισμού, αλλά και ως Πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών, απέδειξε ότι η δημόσια προσφορά μπορεί να συνδυάζει γνώση, ευαισθησία και υψηλό αίσθημα καθήκοντος.
Η Άννα Ψαρούδα – Μπενάκη ανήκει πλέον στην Ιστορία του τόπου. Άφησε πίσω της ένα αποτύπωμα διακριτό και φωτεινό. Ένα αποτύπωμα ήθους, θεσμικής προσήλωσης και ανιδιοτελούς προσφοράς.
Αποχαιρετώ μια φίλη και μια μεγάλη κυρία της πολιτικής και της επιστήμης με σεβασμό και ευγνωμοσύνη.
Στην οικογένειά της και στους οικείους της εκφράζω τα ειλικρινή και θερμά μου συλλυπητήρια».
Ποια ήταν η Άννα Μπενάκη – Ψαρούδα
Γεννήθηκε στα Εξάρχεια της Αθήνας στις 12 Δεκεμβρίου του 1934 και είναι κόρη του υποναυάρχου Ευάγγελου Ψαρούδα και της Αικατερίνης Αντωνίου. Από την πλευρά του πατέρα της κατάγεται από ιστορική οικογένεια θαλασσομάχων της Ύδρας.
Αποφοίτησε από το Αμερικανικό Κολέγιο Ελλάδος και στη συνέχεια σπούδασε νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών (1952-1957). Συμπλήρωσε τις σπουδές της πάνω στο Ποινικό Δίκαιο στη Βόννη και στο Φράιμπουργκ της Γερμανίας και έγινε Διδάκτωρ του Ποινικού Δικαίου στο Πανεπιστήμιο της Βόννης (1957-1961).
Διετέλεσε βοηθός έδρας Ποινικού Δικαίου της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών (1961-1970). Το 1970 εξελέγη Υφηγήτρια και το 1971 εντεταλμένη υφηγήτρια της Πανεπιστημιακής έδρας. Το 1978 έγινε Καθηγήτρια Ποινικού Δικαίου του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Από το 1962 υπήρξε Δικηγόρος. Από το 1975 εκδίδει και διευθύνει το νομικό περιοδικό «Ποινικά Χρονικά». Έχει επίσης χρηματίσει αντιπρόεδρος της Εταιρείας Ποινικού Δικαίου, ενώ είναι αντιπρόεδρος της Εν Αθήναις Αρχαιολογικής Εταιρείας. Έχει τιμηθεί με ειδικό βραβείο του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών στη μνήμη του Στυλιανού Τεγόπουλου.
Το 2010 εξελέγη μέλος της Ακαδημίας Αθηνών στην έδρα του Ποινικού Δικαίου. Είναι Αντιπρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών για το έτος 2019. Από την 1 Ιανουαρίου 2020, είναι Πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών, η πρώτη γυναίκα που καταλαμβάνει αυτό το αξίωμα.
Ήταν παντρεμένη με τον Λίνο Μπενάκη, ιστορικό της φιλοσοφίας και τέως διευθυντή Ερευνών της Ακαδημίας Αθηνών. Παρέμειναν μαζί έως τον Οκτώβριο του 2022, οπότε εκείνος απεβίωσε. Ομιλεί την Αγγλική, Γερμανική και Γαλλική γλώσσα και είναι μόνιμη κάτοικος κέντρου Αθηνών.
Η πολιτική της καριέρα
Η πολιτική της καριέρα ξεκίνησε το 1981, όταν και εξελέγη Βουλευτής Επικρατείας με το ψηφοδέλτιο της Νέας Δημοκρατίας. Το 1985 εξελέγη βουλευτής Α΄ Αθηνών και έκτοτε εκλεγόταν συνεχώς έως το 2009 στην ίδια περιφέρεια.
Το 1989 χρημάτισε αναπληρωτής Υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων και Υπουργός Πολιτισμού στην κυβέρνηση Τζαννετάκη, την περίοδο 1990-1991 αναπληρωτής Υπουργός Πολιτισμού στην κυβέρνηση Μητσοτάκη και την περίοδο 1992-1993 Υπουργός Δικαιοσύνης στην ίδια κυβέρνηση.
Τον Οκτώβριο του 1996 ήταν η πρώτη γυναίκα που προτάθηκε ποτέ για το αξίωμα του προέδρου της Βουλής, ενώ την περίοδο 2000-2004 διετέλεσε Δ΄ αντιπρόεδρος.
Στις 19 Μαρτίου του 2004 εξελέγη Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων, ούσα η πρώτη Ελληνίδα που έγινε πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων.
Υπήρξε η πρώτη και μακροβιότερη διευθύντρια του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης (ΕΜΣΤ)
Πέθανε η Άννα Καφέτση – Υπήρξε η πρώτη και μακροβιότερη διευθύντρια του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης (ΕΜΣΤ).
Πέθανε η εξέχουσα Ελληνίδα ιστορικός τέχνης, επιμελήτρια εκθέσεων και διδάκτωρ Αισθητικής, ευρύτερα γνωστή για τον καθοριστικό της ρόλο στην ίδρυση και τη διαμόρφωση του τοπίου της σύγχρονης τέχνης στην Ελλάδα, Άννα Καφέτση.
Η Άννα Καφέτση υπήρξε για 14 χρόνια διευθύντρια του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης, αναλαμβάνοντας τη διεύθυνσή του το 2000, οργανώνοντάς το από το μηδέν και χτίζοντας βήμα-βήμα τη συλλογή, τη φυσιογνωμία και τη θεσμική του ταυτότητα.
Η ανακοίνωση του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης: Εθεσε τις βάσεις για έναν θεσμό που άλλαξε το τοπίο της σύγχρονης τέχνης στη χώρα.
Με βαθιά θλίψη το ΕΜΣΤ αποχαιρετά την Άννα Καφέτση, ιστορικό τέχνης και επιμελήτρια, ιδρυτική και πρώτη διευθύντρια του μουσείου.
Η Άννα Καφέτση υπήρξε η καθοριστική προσωπικότητα πίσω από τη δημιουργία του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης. Ανέλαβε τη διεύθυνσή του το 2000 και το οργάνωσε από το μηδέν, χτίζοντας βήμα-βήμα τη συλλογή, τη φυσιογνωμία και τη θεσμική του ταυτότητα.
Σε μια περίοδο που δεν υπήρχε ακόμη εθνικός θεσμός σύγχρονης τέχνης στην Ελλάδα, αφιερώθηκε ολοκληρωτικά στη συγκρότησή του, με αδιάκοπη πίστη στην ανάγκη ύπαρξης ενός τέτοιου μουσείου.
Με το έργο και την επιμονή της, έθεσε τις βάσεις για έναν θεσμό που άλλαξε το τοπίο της σύγχρονης τέχνης στη χώρα. Στήριξε καλλιτέχνες, ανέδειξε νέες κατευθύνσεις και διαμόρφωσε έναν χώρο ανοιχτό στον πειραματισμό και τη διεθνή συνάντηση.
Το 2014 αποχώρησε από τη διεύθυνση του ΕΜΣΤ.
Η συμβολή της στη σύγχρονη ελληνική τέχνη, στην ανάπτυξη των θεσμών της σύγχρονης τέχνης στην Ελλάδα υπήρξε θεμελιώδες και διαρκές σημείο αναφοράς. Το ΕΜΣΤ εκφράζει τα ειλικρινή του συλλυπητήρια στους οικείους της και σε όλους όσοι συνεργάστηκαν μαζί της.
