Μια νέα οικειοθελής αποχώρηση φαίνεται πως θα υπάρξει στον φετινό κύκλο του “Survivor”.
Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τα spoilers που κυκλοφορούν τις τελευταίες ώρες η Σταυρούλα Χρυσαειδή ανακοινώνει την επιστροφή της στην Ελλάδα και την αποχώρησή της από το ριάλιτι επιβίωσης.
Έτσι λοιπόν, η ομάδα των Μαχητών θα έχει μια νέα μεγάλη απώλεια.
Η Σταυρούλα Χρυσαειδή παίρνει αυτή την απόφαση λόγω του τραυματισμού της στο πόδι της.
Η ανάρτηση του Τριαντάφυλλου για τη Σταυρούλα Χρυσαειδή
Το spoiler για την αποχώρηση της Σταυρούλας Χρυσαειδή επιβεβαίωσε με ανάρτησή του στον προσωπικό του λογαριασμό στο Instagram και ο Τριαντάφυλλος.
«Τι σας είχα πει; Και πριν πόσο καιρό; Η καλύτερη έφυγε και το χάρισε για άλλη μια φορά! Δώστε το από τώρα στην Δαλάκα που έτσι κι αλλιώς εκεί θα πήγαινε. Χα χα ρε μα ό,τι λέω το βλέπετε μετά από λίγο! Όσοι καλοθελητές αμφισβήτησαν τότε που είπα περαστικά. Σας αγαπάμε», έγραψε ο Τριαντάφυλλος.
«Η γιαγιά μου είπε ότι όταν ένας άνθρωπος πεθαίνει, πηγαίνει σε ένα καλύτερο μέρος και εμείς εδώ στη γη στεναχωριόμαστε γιατί μας λείπει πολύ», μου είπε ο γιος μου με χάρη καθώς επεξεργαζόταν το φαγητό στο πιάτο του στο τραπέζι της κουζίνας.
Ήμουν ακόμα με τα ρούχα της δουλειάς, κατάκοπη και χωρίς καμία διάθεση να συζητήσω δυσάρεστα πράγματα, όπως ο θάνατος, αλλά το σχόλιό του με έκανε να ξεχάσω την κούραση μου και με γύρισε πίσω στη δική μου παιδική ηλικία όταν είχα μία παρόμοια συζήτηση με τη δικιά μου γιαγιά. «Έχει μεγάλη αδυναμία στη γιαγιά του», σκέφτηκα «και ακούει ό, τι του λέει». Η καρδιά μου πλημμύρισε ξαφνικά με ζεστασιά και ευγνωμοσύνη καθώς συνέχισε να μου μιλάει για τη γιαγιά του, τη μαμά του μπαμπά του, δηλαδή την πρώην πεθερά μου.
Αργότερα το ίδιο βράδυ έριξα μία ματιά στα τετράδιά του και τις εργασίες που είχε κάνει όλο αυτό τον καιρό για το σχολείο. Στάθηκα περισσότερο στο τετράδιο των μαθηματικών και παρατήρησα ότι δεν υπήρχε άσκηση εκεί μέσα που να έχουμε κάνει μαζί. «Παίζει να είμαι η χειρότερη μαμά του κόσμου», σκέφτηκα και ο γιος μου, μου είπε: «Τα κάνουμε με τη γιαγιά μετά το σχολείο». Να ‘ναι καλά αυτή η γυναίκα. Μόνο ευγνωμοσύνη και αγάπη νιώθω για εκείνη.
Κατά την περίοδο που εγώ και ο πρώην άντρας μου προσπαθούσαμε να βάλουμε τα παιδιά μας πάνω από το θυμό μας, οι μαμάδες μας ήταν δίπλα μας προσπαθώντας να μας δείξουν το δρόμο. Μετά το διαζύγιό μας, το οποίο βγήκε πριν από περίπου έξι χρόνια τα παιδιά μου περνούν πολύ χρόνο και με τις δύο τους γιαγιάδες αφού και εγώ και ο πρώην άντρας μου εργαζόμαστε πολλές ώρες. Και η μητέρα μου, αλλά και η μητέρα του πρώην άντρα μου είναι αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινής μας ζωής.
Τα πρωινά όταν πρέπει να φύγω για τη δουλειά νωρίτερα απ’ ότι φεύγουν τα παιδιά μου για το σχολείο τους έρχεται η μητέρα μου στο σπίτι με φρέσκα κουλουράκια και ετοιμάζει τα παιδιά, τους ετοιμάζει το κολατσιό τους και τα πηγαίνει σχολείο. Δύο φορές την εβδομάδα τα παίρνει επίσης από το σχολείο γιατί τελειώνω από τη δουλειά μου αργότερα από το κανονικό. Αν ο πρώην άντρας μου τύχει και σχολάσει αργότερα από τη δουλειά του αναλαμβάνει δράση η μητέρα του. Παίρνει τα παιδιά από το σχολείο, τα κρατάει σπίτι της και κάνουν όλα τα μαθήματα για την επόμενη μέρα. Αυτή η γυναίκα πάντα μου φερόταν με σεβασμό και ευγένεια.
Με αγαπούσε πολύ και εξακολουθεί να με αγαπά και να με στηρίζει. Δεν θα ξεχάσω ποτέ τα λόγια της όταν χώρισα με το γιο της: «Ξέρεις ότι σε αγαπώ σαν κόρη μου. Ασχέτως του τι συνέβη με το γιο μου να θυμάσαι ότι θα είμαι πάντα δίπλα σου σε ό, τι κι αν χρειαστείς». Ποια πεθερά λέει τόσο γλυκά λόγια στη νύφη της; Την αγαπώ όμως και εγώ πολύ. Είναι ένας εξαιρετικός άνθρωπος. Και εκείνη και ο άντρας της, ο παππούς των παιδιών μου είναι δυο άνθρωποι γενναιόδωροι σε όλα τους και πάνω απ’ όλα κοντά σε μένα και στα εγγόνια τους.
Υπό άλλες συνθήκες δεν ξέρω αν η πεθερά μου θα είχε τόσο ενεργό ρόλο στη ζωή των παιδιών μου. Σίγουρα θα μας βοηθούσε με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο, αλλά όταν είσαι μονογονέας η βοήθεια αυτή είναι κάτι περισσότερο από πολύτιμη. Όταν χρειάζομαι τη βοήθειά της δεν διστάζω να της τη ζητήσω. Πάντα στέκεται στο πλευρό μου και τρέχει για όλα χωρίς ερωτήσεις.
Και η μητέρα μου και η πρώην πεθερά μου έχουν συνταξιοδοτηθεί. Είμαι σίγουρη πως αλλιώς τη φαντάζονταν τη σύνταξή τους και όχι να προσέχουν τα εγγόνια τους. Μάλλον θα προτιμούσαν να αράξουν στο εξοχικό τους και να χαρούν τη σύνταξή τους, μετά από ένα διαζύγιο όμως είχαμε μεγάλη ανάγκη τη βοήθειά τους. Αυτό που φοβόμουν στην αρχή δεν συνέβη. Φοβόμουν ότι η πεθερά μου θα με μισούσε και θα έριχνε το φταίξιμο του διαζυγίου πάνω μου, όμως ποτέ δεν συνέβη κάτι τέτοιο.
Και εκείνη και η μητέρα μου στάθηκαν στο πλευρό μου και με βοήθησαν να μαζέψω τα κομμάτια μου και να τα καταφέρω. Ήταν εδώ για να μου δείξουν το σωστό δρόμο. Άνοιξαν τα σπίτια τους και την αγκαλιά τους και μας δέχτηκαν. Και οι δύο μου έδωσαν αυτό που χρειαζόμουν: χρόνο, υπομονή και υποστήριξη και με τον τρόπο αυτό διευκόλυναν τις προκλήσεις της μονογονεϊκότητας. Και οι δύο έχουν δώσει και συνεχίζουν να δίνουν στα εγγόνια τους πολύτιμα μαθήματα που δεν θα ξεχάσουν ποτέ.
Τα παιδιά μου έχουν την τύχη να έχουν στη ζωή τους δύο γιαγιάδες που κάνουν τις δικές τους θυσίες για να τα βοηθήσουν. Τα παιδιά μου ήρθαν ακόμα πιο κοντά με τους παππούδες και τις γιαγιάδες τους λόγω του διαζυγίου μου και παρόλο που πιθανόν να μην το έχουν συνειδητοποιήσει ακόμα, είναι μία απροσδόκητη ευλογία για εκείνα το ότι η μαμά και ο μπαμπάς τους δεν είναι πλέον μαζί. Χρωστάω μεγάλη ευγνωμοσύνη στο γιο μου που μου υπενθυμίζει με κάθε τρόπο πόσο πολύτιμη είναι η βοήθεια της πρώην πεθεράς μου. Ακόμα και να ξαναπαντρευτώ, η γυναίκα αυτή θα εξακολουθεί για πάντα να είναι η δεύτερη μητέρα μου.
“Πήγα να πω η κοπέλα. Επί της ουσίας δεν είναι κοπέλα. Είναι μια γυναίκα που κοντεύει τα 40”
Η Μαρίνα Σάττι εκπροσώπησε την Ελλάδα στη φετινή Eurovision και η τραγουδίστρια ερμήνευσε το κομμάτι “Ζάρι” και κατέκτησε την 11η θέση στον τελικό του Σαββάτου.
Η εμφάνιση της Μαρίνας Σάττι και το χασμουρητό της στην συνέντευξη Tύπου του μουσικού διαγωνισμού μετά τον Β’ Ημιτελικό, την ώρα που μιλούσε η εκπρόσωπος του Ισραήλ σχολιάστηκε ποικιλοτρόπως.
Η ανάρτηση του Γιώργου Τσαλίκη για τη Μαρίνα Σάττι
Ο Γιώργος Τσαλίκης ο οποίος είναι ένας καλλιτέχνης με 25ετή πορεία και για δεύτερη τετραετία Αντιδήμαρχος Πολιτισμού σε έναν από τους μεγαλύτερους δήμους της χώρας όπως είναι το Περιστέρι, μέσα από τον προσωπικό του λογαριασμό στο Instagram θέλησε να εκφράσει τη γνώμη του για τη Μαρίνα Σάττι στη Eurovision , αλλά και τη συνολική της αντιμετώπιση ως καλλιτέχνιδα που εκπροσώπησε την Ελλάδα, σε έναν τέτοιο σημαντικό διαγωνισμό, μετά από παρότρυνση των ακολούθων του.
Έτσι λοιπόν, ο επιτυχημένος τραγουδιστής μέσα από ένα βίντεο που δημοσίευσε, είπε:
«Με πήραν από 2 – 3 εκπομπές να πω τη γνώμη μου για την Eurovision και για την ελληνική συμμετοχή. Προφανώς ως καλλιτέχνης, αλλά και επειδή είμαι και ένας άνθρωπος που όταν μιλάω λέω τη γνώμη μου. Το απέφυγα, αλλά επειδή έχουμε μία ζωντανή σχέση εδώ στο Instagram και με ρωτάτε, μπορώ να σας πω τώρα αυτά που θέλω. Το τραγούδι σε κάποιους άρεσε και σε κάποιους άλλους δεν άρεσε, αλλά αντικειμενικά είχε μία συνέπεια σε αυτό που είναι η συγκεκριμένη καλλιτέχνης. Αν παρακολουθήσετε τα βίντεο κλιπ της και την δισκογραφία της και την μουσική της κατάθεσης μέχρι τώρα, είναι αυτό το στυλ. Όσον αφορά την παρουσία της στην βραδιά του τελικού σαν performance, κατά τη γνώμη μου από αυτό που μπορούσε να κάνει ήταν το 100%. Ήταν μια πολύ καλή παρουσία. Τον Φωκά Ευαγγελινό που τον λατρεύω και έκανε την σκηνοθεσία, δεν τον κρίνω γιατί ήταν μία σκηνοθετική άποψη, η οποία δεν έκατσε. Δεν κρίνεται ο Φωκάς Ευαγγελινός. Για τον Φωκά Ευαγγελινό πρέπει να είμαστε πολύ περήφανοι που τον έχουμε και είναι ένα εξαγώγιμο είδος και το έχει αποδείξει. Πάμε στο υπόλοιπο, δηλαδή στο πως θα διαχειρίζεσαι την εικόνα σου και στο πως διαχειρίζεσαι την εκπροσώπηση της χώρας σου. Δεν έχει σημασία αν είναι ένας μουσικός διαγωνισμός, που έχει κάποια στοιχεία υπερβολής και εξωστρέφειας. Είναι μία εκπροσώπηση της χώρας σου από έναν κρατικό φορέα και από την Ελληνική Ραδιοφωνία Τηλεόραση και αυτό πρέπει να σου δίνει λίγο και χωρίς να σου στερεί τον καλλιτεχνικό σου αυθορμητισμό και την παιδικότητα σου και ένα αίσθημα, εκτός από το αίσθημα της ευθύνης που φαντάζομαι είχε…να! Καταλάβατε τώρα την παγίδα; Πήγα να πω η κοπέλα. Επί της ουσίας δεν είναι κοπέλα. Είναι μια γυναίκα που κοντεύει τα 40. Είναι μια συγκροτημένη προσωπικότητα που έχει κάνει τα χιλιόμετρά της.
Κοπέλα είναι η εκπρόσωπος της Κύπρου που είναι 17 χρονών, είναι μία κοπέλα μέχρι τα 20 – 25 – 27. Δεν μπορείς να πεις μία γυναίκα που κοντεύει τα 40. Έχεις άλλη εμπειρία από τη ζωή. Έχεις άλλη επίγνωση στο πως μπορείς να είσαι στημένος. Στημένος, εννοώ πλασαρισμένος. Στο πώς να πλασάρεις τον εαυτό σου. Το πρώτο post της Μαρίνας όταν πήγε στο διαγωνισμό ήταν πάνω στο κρεβάτι με τουρλωμένο τον πισινό και 10 φωτογραφίες, εκ των οποίων οι επτά ήταν ο ποπός της. Μετά πας στη συνέντευξη Τύπου της εκπροσώπου του Ισραήλ, σε ένα τόσο ευαίσθητο θέμα, το οποίο αφορά όλη την Ευρώπη και αφορά όλους μας και μου θυμίζεις τον γιο μου τον Άγγελο όταν πηγαίναμε επίσκεψη και βαριότανε και μου έλεγε “μπαμπά πότε θα πάμε σπίτι;” . Μια ωραία προσπάθεια, δεν την ακυρώνουμε αλλά εκ του αποτελέσματος στον τρόπο που στήθηκε το αντιμετώπισε και πλασαρίστηκε από μια ανέτοιμη και λίγο ανώριμη γυναίκα. Κατά τη γνώμη μου όμως σπουδαία καλλιτέχνη και ιδιαίτερη. Ένα ωραίο μάθημα τίποτα άλλο», είπε ο Γιώργος Τσαλίκης.
Στην κάλπη οδηγήθηκαν για δεύτερη σερί ημέρα οι διάσημοι, όπως είδαμε στο σημερινό 13/5 επεισόδιο του Survivor.
Οι μαχητές πήραν ξανά τη νίκη με μικρή βέβαια διαφορά (δείτε εδώ το σημερινό – τελικό σκορ) και έτσι οι κόκκινοι έπρεπε να βγάλουν έναν δεύτερο υποψήφιο προς αποχώρηση.
Ο δεύτερος υποψήφιος προς αποχώρηση από το Survivor
Θυμίζουμε πως από το χθεσινό 13/5 βγήκε στον τάκο η Δώρα και έτσι οι επιλογές στην ομάδα των κόκκινων δεν ήταν πολλές. Δεύτερος λοιπόν υποψήφιος προς αποχώρηση βγήκε ο Χριστόφορος Ταξίδης.
Αποχωρεί οριστικά η Σταυρούλα Χρυσαειδή
Από την πρώτη στιγμή που ταξίδεψε στο Survivor, συζητήθηκε έντονα για τις αγωνιστικές επιδόσεις της, για το φημολογούμενο ειδύλλιο με τον Γιάννη Περπατάρη, όσο και για κόντρες που είχε κατά καιρούς με ορισμένους παίκτες, από την αντίπαλη ομάδα. Όσο περνούσε ο καιρός και οι Μπλε μειώνονταν αριθμητικά, τόσο έμοιαζε πιθανότερο και η Σταυρούλα Χρυσαειδή να είναι στους φιναλίστ, κάτι που ωστόσο φαίνεται πως δεν θα συμβεί.
Πριν από λίγη ώρα, η παίκτρια των Μπλε ανακοίνωσε πως αποχωρεί οριστικά από το Survivor, που σημαίνει ότι ετοιμάζεται να πάρει το αεροπλάνο για την Ελλάδα. Οι ακριβείς λόγοι που την οδήγησαν στην συγκεκριμένη απόφαση παραμένουν αδιευκρίνιστοι μέχρι στιγμής, ωστόσο αξίζει να σημειωθεί ότι τις προηγούμενες μέρες δήλωνε πως η ψυχολογία της δεν είναι σε καλή κατάσταση, ενώ αντιμετώπισε και σοβαρά προβλήματα με τραυματισμούς.
Θυμίζουμε ότι η Σταυρούλα Χρυσαειδή είχε ζητήσει από τους συμπαίκτες της να την ψηφίσουν πριν από ακριβώς μία εβδομάδα και άφηνε ανοιχτά αιχμές για την απόφαση που ετοιμαζόταν να πάρει.
«Ζήτησα από τα παιδιά να με ψηφίσουν. Δεν έχω παίξει και δεν έχω προσφέρει καθόλου στην ομάδα μου. Όσο δυνατή, ή όχι, κι αν είμαι δεν μπορώ να σκεφτώ ότι θα ψηφιστεί κάποιο άλλο παιδί. Χαίρομαι που το έκαναν. Δεν μπορώ να βγάλω την ουρά μου απ’ έξω, όταν ψήφισε την Ασημίνα η ομάδα της», δήλωσε η παίκτρια του Survivor.
Και συμπλήρωσε: «Αποφάσισα ότι επειδή είμαι ενάμιση χρόνο σχεδόν στο παιχνίδι, η ψυχολογία μου δεν είναι καλά, αμφιταλαντεύομαι σε πολλά πράγματα. Από αύριο θα ξαναμπώ στους αγώνες παρόλο που πονάω. Με τρελαίνει περισσότερο να κάθομαι στον πάγκο και να μην κάνω τίποτα».
Δεν έχω παιδιά διότι επάνω στη γέννα του πρώτου μου παιδιού, το λάθος ενός γιατρού, κόστισε το μωρό μου και τη μήτρα μου. Μου στοίχισε όσο δεν το χωράει ο ανθρώπινος νους, σε επαγγελματικό και προσωπικό επίπεδο.
Με τον άντρα μου λίγους μήνες μετά πήραμε διαζύγιο, εμένα με παρακολουθούσε ψυχίατρος και φυσικά παραιτήθηκα από τη δουλειά μου γιατί με όλα αυτά δεν ήμουν σε θέση να εργαστώ. 1 χρόνο μετά και ενώ ακόμη πενθούσα το παιδί μου, τον γάμο μου και περισσότερο την αδυναμία μου να γίνω μητέρα, μπήκε στη ζωή μου ένας άντρας με παιδί.
Είχε χάσει τη γυναίκα του και μεγάλωνε μόνος του τη κόρη του. Τότε η μικρή ήταν 5 χρονών. Γνωριστήκαμε εντελώς τυχαία κάτω από συνθήκες που δεν μπορώ να περιγράψω γιατί δεν θέλω να αποκαλυφθεί έτσι η ταυτότητά μου. Ήταν γλυκός, ευγενικός και πολύ συμπονετικός με τους άλλους. Είχε περάσει πολλά και ο ίδιος, είχε δοκιμαστεί και ωριμάσει μέσα από αυτό. Ποτέ του δεν μου έκανε θέμα που δεν μπορούσα να του χαρίσω ένα ακόμα παιδί, ίσα ίσα το σεβάστηκε και το αποδέχτηκε από τη πρώτη στιγμή. Ο γάμος μας, ήταν θέμα χρόνου και η ζωή μου χαμογέλασε ξανά.
Τη κόρη του την αγάπησα σαν δικό μου παιδί. Κυριολεκτώ δεν το λέω έτσι. Τη γνώρισα κοριτσάκι και τη μεγάλωσα σαν να ήταν πάντα βιολογικό μου παιδί. Δεν της στέρησα τίποτα, της έδωσα ό,τι θα έδινα και σε εκείνο το μωρό που έχασα και ακόμη παραπάνω, διότι που αγαπούσα παρά πολύ τον πατέρα της και η κόρη του ήταν κομμάτι του. Αν δεν την αγαπούσα, θα ήταν σαν να ακύρωνα τον άντρα μου και την απόφασή μας να είμαστε μαζί στα δύσκολα και στα εύκολα. Και εκείνη με αγαπούσε, δεν είχαμε ποτέ θέμα προσαρμογής δεν είχε ξεσπάσματα ούτε το πήρε ποτέ στραβά. Εννοείται ότι είχαμε διαφωνίες δεν ήταν όλα αγγελικά πλασμένα, αλλά σε λογικό επίπεδο. Στο πρόσωπο του παιδιού αυτού είδα το μωρό που έχασα και που σήμερα θα ήταν και εκείνο ολόκληρη κοπέλα.Ήμουν η δεύτερη μητέρα της. Τη πήγαινα στο σχολείο, τη διάβαζα, τη φρόντιζε, τη συμβούλευα για τα αγόρια, της έλεγα τη γνώμη μου για τις φίλες της και ύστερα για τις σπουδές της χωρίς να της φορτώνομαι. Όταν έλεγα ότι ήμουν μητριά της, ο κόσμος απορούσε. Είχε -και συνεχίζει να έχει-κακή εικόνα για τις μητριές, κακώς βέβαια, αλλά έβλεπες πως όταν το άκουγαν, ξαφνιάζονταν ευχάριστα. Ήμασταν σαν φίλες.Το μόνο αγκάθι στη σχέση μας ήταν η αδερφή της μητέρας της…
Η κόρη μου, όπως τη λέω και την αισθάνομαι, είναι 27 χρονών και την Άνοιξη παντρεύεται. Πήγαμε και πήραμε μαζί το νυφικό της και τη βοηθάω με όλες τις ετοιμασίες, της φτιάχνω κιόλας τις μπομπονιέρες και γενικά είμαι πολύ συγκινημένη που το κοριτσάκι μου θα κάνει οικογένεια. Όμως μόλις χθες έμαθα ότι δεν θα είμαι στο γάμο και δεν σας κρύβω είμαι συγκλονισμένη. Η αδερφή της γυναίκας του άντρα μου, είναι ένας άνθρωπος πολύ δύσκολος και ιδιόρρυθμος που δεν με συμπάθησε ποτέ. Αν και δεν της έπεφτε λόγος και ο άντρας μου, την αντιμετώπιζε καθαρά σαν θεία του παιδιού του και της είχε βάλει όρια, πάντα προσπαθούσε να χώνεται αλλά κυρίως επηρέαζε το παιδί. Η κόρη μου την έβλεπε πάντα σαν τον μόνο συγγενή της μητέρας της που ήταν τόσο κοντά της και την άφηνε να επεμβαίνει στη ζωή της.
Κι έτσι η κόρη μου, ζήτησε να μην είμαι στο γάμο της όπως είπε “…για να μη στενοχωρηθεί η θεία”! Γιατί η “θεία” απαίτησε να μην είμαι στον γάμο διότι όπως είπε στη κόρη μου “Ο γάμος σου είναι οικογενειακή στιγμή και η μητριά σου δεν ανήκει στην οικογένεια. Δεν είναι μάνα σου!”. Και αυτό δεν είναι κακό διότι το περίμενα, πάντα με έβλεπε ανταγωνιστικά παρ’ όλο που πολλές φορές είχα προσπαθήσει να τη πλησιάσω χωρίς αποτέλεσμα. Το κακό είναι ότι η κόρη μου το δέχτηκε. Ήρθε χθες την ώρα που έφτιαχνα τις μπομπονιέρες της και μου είπε ότι δεν μπορώ να είμαι στον γάμο για να μην στενοχωρηθεί η θεία. Μου ζήτησε να καταλάβω ότι η θέση της είναι δύσκολη και να μην το πούμε στον μπαμπά της παρά μόνο τη τελευταία στιγμή για να μην προλάβει να αντιδράσει. Ότι ο γάμος της είναι μια μέρα μόνο και σημασία έχει που είμαστε καλά μαζί…
…και αναρωτιέμαι: Πώς είμαστε καλά μαζί όταν εμένα, που τη μεγάλωσα σαν παιδί μου, με βγάζει έξω από μια τόσο σημαντική στιγμή της ζωής της; Πώς είμαστε καλά μαζί όταν είμαι καλή για να τη βοηθήσω στις ετοιμασίες αλλά όχι τόσο, για να τη δω νύφη και να χαρώ με τη χαρά της; Πώς είμαστε καλά μαζί όταν ουσιαστικά συμφωνεί πως δεν είμαι μέλος της οικογένειας ακυρώνοντας 22 χρόνια, όταν δεν αξίζω μετά από όλα αυτά να σταθώ στο πλάι της σαν μητέρα; Όταν δεν τη πειράζει να δυσαρεστήσει εμένα τη μητέρα της, ή έστω τη μητριά της αν είναι θέμα ετικέτας, αρκεί να μη δυσαρεστήσει την αδερφή της μητέρας της που η μόνη της επαφή ήταν μια φορά στις 15; Δεν κάνω διαγωνισμό αγάπης, δεν το λέω για αυτό. Απλώς προσπαθώ να καταλάβω με ποιά λογική εγώ, εδώ και 22 χρόνια, δεν αποτελώ μέλος της οικογένειας και μάλιστα χωρίς να το ξέρω.
Έχω πέσει από τα σύννεφα και είμαι τρομερά στενοχωρημένη. Δεν της είπα τίποτα για να μην τη στενοχωρήσω στις ετοιμασίες του γάμου της ούτε στον μπαμπά της είπα τίποτα. Συνεχίζω να φτιάχνω τις μπομπονιέρες της για να μην νομίζει ότι της κάνω αντίποινα για την απόφασή της και σκέφτομαι εκείνες τις μέρες του γάμου να φύγω ταξίδι…και ίσως να μην ξαναγυρίσω.Αγαπώ τον άντρα μου, όμως όταν συνειδητοποιείς ότι νανούρισες, κανάκεψες, έτρεξες, αγχώθηκες, φρόντισες, νοιάστηκες και πόνεσες για ένα παιδί, για το οποίο τελικά δεν ήσουν τίποτα άλλο από μια ξένη, είναι πολύ βαρύ για να το δεχτείς και να ζήσεις με αυτό. Εμένα αυτό το παιδί μπορεί να μην βγήκε από τη δική μου μήτρα, βγήκε όμως από τη καρδιά μου. Και με πιάνει το παράπονο….
Ήμουν παιδάκι όταν ο πατέρας μου, δεν άντεξε άλλο τις φωνές και τους τσακωμούς με τη μητέρα μου και έφυγε από το σπίτι, με τη προοπτική να έρχεται να μας βλέπει.
Έτσι ένα βράδυ κοιμήθηκα 6 χρονών με πατέρα και ξύπνησα 10 χρόνια μεγαλύτερος μέσα μου και χωρίς πατέρα. Ωρίμασα απότομα και μεγάλωσα μέσα στα ψέμματα. Γιατί ακόμη κι αν έφυγε, πάντα υποψιαζόμουν ότι η μητέρα μου και οι θείες μου (οι αδερφές της) δεν μας τα έλεγαν όλα ή μας τα έλεγαν όπως ήθελαν. Ο αδερφός μου ήταν τότε 14 χρονών και δεν ήθελε ούτε να ακούσει. Τον μίσησε. Εγώ τον αγαπούσα πάντα.
Τον πρώτο καιρό είχαμε συνέχεια φασαρίες. Έπαιρνε τηλέφωνο, του μιλούσαμε λίγο και μετά η μητέρα μου, άρπαζε το ακουστικό για να διαβάσουμε, να φάμε, να κοιμηθούμε και οτιδήποτε άλλο έπρεπε να κάνουμε εκείνη τη στιγμή για να μην μιλήσουμε μαζί του. Μετά ερχόταν από το σπίτι και τον έδιωχνε μαζί με τον αδερφό μου. Εγώ έκλαιγα και έτρεχα κοντά του και εκείνοι έμπαιναν μπροστά, έκλειναν τη πόρτα και άρχιζαν τις απειλές “Αν πας στον πατέρα σου δεν θα μας ξαναδείς” έλεγε η μητέρα μου. “Θα σε πάρει ο μπαμπάς και μετά θα σε παρατήσει όπως παράτησε τη μαμά” έλεγε ο αδερφός μου. Όταν βγαίναμε από το σπίτι χωρίς τη μητέρα μου, μας συνόδευαν πάντα οι αδερφές της. Πολλές φορές μας συναντούσε ο πατέρας μου στο δρόμο και μάλωνε μαζί τους μπροστά στον κόσμο. Ύστερα έπαιρναν δικηγόροι, ήρθε κοινωνική λειτουργός, τον μεγάλο μου αδερφό τον είδε ο εισαγγελέας ανηλίκων και εμένα παιδοψυχολόγος. Θυμάμαι πολύ κόσμο και φασαρίες. Αλλάξαμε σχολεία στη μέση της χρονιάς και ύστερα σπίτι. Άλλαξαν όλα εκτός από το πόσο τον αγαπούσα. Τα βράδια τον ζητούσα και έκλαιγα σιγά για να μην με ακούσει η μητέρα μου και θυμώσει ή με δείρει. Μου έλειπαν τα παιχνίδια μας και τα αστεία μας. Τα μαλλιά του και τα γένια του που του έλεγα πάντα ότι με γαργάλαγαν και εκείνος έχωνε πιο βαθιά το πρόσωπό του στο λαιμό μου για να παίξουμε. Ήταν ο μπαμπάς μου και μου τον στερούσε ο ίδιος άνθρωπος που με γέννησε. Ο άνθρωπος που κατά τα άλλα με αγαπούσε.
Μεγαλώνοντας, ένιωθα οργή για τη μητέρα μου. Πίστευα πως εκείνη έφταιγε για όλα όσο και αν προσπαθούσε να μας πείσει για το αντίθετο. Ήμουν παιδί αλλά καταλάβαινα πως εκείνη ήταν που δεν μας άφηνε να έχουμε επαφές με τον πατέρα μας και ποτέ δεν πίστεψα ότι δεν ήθελε να μας ξαναδεί. Γιατί εγώ τον μπαμπά μου, τον έβλεπα στο σχολείο αλλά δεν το ήξερε κανείς. Ερχόταν κρυφά σε κάποια διαλείμματα και μου έφερνε κολατσιό, παιχνίδια και λεφτά. Δεν μπορούσε να έρχεται συνέχεια αλλά ερχόταν. Όποτε έκλεινε το σχολείο για καλοκαίρι, ανυπομονούσα να ανοίξει ξανά για να τον δω. Μετά από μερικά χρόνια, στην έκτη δημοτικού, κάποιος το είπε στη μητέρα μου και δεν τον ξαναείδα.Η μητέρα μου για να δικαιολογηθεί, μας είπε ότι ο πατέρας μου είχε παντρευτεί άλλη γυναίκα και ότι την αγαπούσε περισσότερο από εμάς. Τότε ήταν που την απέρριψα οριστικά σαν γονιό και σαν άνθρωπο. Γιατί κατά βάθος ήξερα και δεν άντεχα άλλη κοροϊδία.
Όσο μεγάλωνα, μεγάλωνε και η οργή μου. Το πρώτο πράγμα που έκανα όταν ενηλικιώθηκα, ήταν να ψάξω να βρω τον πατέρα μου. Προσπαθούσα μήνες να τον εντοπίσω και τελικά τα κατάφερα. Ζούσε κάπου στην Αθήνα και είχε ξαναπαντρευτεί. Τη μέρα που τον ξαναείδα σχεδόν μετά από 10 χρόνια, δεν θα την ξεχάσω ποτέ. Ήταν η μέρα που επιβεβαιώθηκα. Ο πατέρας μου χώρισε με τη μητέρα μου επειδή την απάτησε και όχι επειδή δεν αγαπούσε τα παιδιά του. Η μητέρα μου ξεκίνησε έναν ανελέητο πόλεμο μέσω του δικηγόρου της, μαζί με τον αδερφό μου κατέθεσαν διάφορα ψέμματα και εκείνος έκανε πίσω γιατί δεν είχε άλλα χρήματα να υπερασπιστεί τον εαυτό του. «Εγώ αγόρι μου όταν χώριζα με τη μάνα σου δεν χώριζα και από τα παιδιά μου. Εγώ σας έβαζα τη διατροφή κάθε μήνα κανονικά, να κοίτα» μου είπε και μου έδειξε τις καταθέσεις που έκανε κάθε μήνα. Μέχρι και σ’ αυτό η μητέρα μου, μας έλεγε ψέμματα…
Δυστυχώς στάθηκα άτυχος γιατί τον χάρηκα μόνο ένα χρόνο. Ένα χρόνο ακριβώς από τη μέρα που συναντηθήκαμε ξανά, ο μπαμπάς μου «έφυγε» από καρκίνο. Εκείνο τον καιρό, πήρα και την απόφαση να φύγω από το σπίτι. Με τον καιρό σταμάτησα να επικοινωνώ μαζί της και εκείνη με έπαιρνε και με ρωτούσε κλαίγοντας τι μου είχε κάνει. Μου είχε στερήσει τον πατέρα μου, με είχε φλομώσει στα ψέμματα και τον βρήκα μόνος μου ένα χρόνο πρίν πεθάνει. Τίποτα σπουδαίο…
Σήμερα είμαι μπαμπάς και εγώ. Έχω ένα κοριτσάκι και μια πολύ όμορφη οικογένεια. Με τον αδερφό μου δεν έχουμε σχέσεις ούτε με τη μητέρα μου. Τα τελευταία 2 χρόνια, βάζει ανθρώπους να μεσολαβήσουν γιατί θέλει λέει να με δει και να μου εξηγήσει. Από τη μια τη λυπάμαι πραγματικά από την άλλη όμως, μεγάλωσα χωρίς πατέρα εξαιτίας της και αυτό δεν ξεπερνιέται επειδή κλαίει και με ζητάει. Και εγώ ζητούσα τον πατέρα μου αλλά δεν τολμούσα ούτε να το πω γιατί έπεφτε ξύλο. Τώρα γιατί να τη λυπηθώ; Θέλω πολύ να τη συγχωρήσω αλλά δεν μπορώ. Η γυναίκα μου, μου λέει να το κάνω γιατί μόνο έτσι θα ησυχάσω μέσα μου. Είμαι θυμωμένος και ταυτόχρονα μπερδεμένος. Αξίζει να τη συγχωρήσω; Και γιατί να το κάνω;
Νονά έγινε η Ελένη Φουρέιρα το απόγευμα της Δευτέρας 13 Μαίου.
Η Ελένη Φουρέιρα βάπτισε τον γιο της στενής της συνεργάτιδας, της μάνατζέρ και καλής της φίλης, Λίας Παπαδοπούλου, ενώ εκτός από την pop star, νονός ήταν και ο Παναγιώτης Σίμος που εργάζεται στο τμήμα ραδιοφώνου της Panik Records.
Ο μικρός πήρε το όνομα Ορφέας, ενώ η Ελένη Φουρέιρα έφτασε μόνη της στον χώρο όπου έγινε το μυστήριο λίγα λεπτά πριν τις 17.00 επιλέγοντας ένα φόρεμα στα χρώματα του καλοκαιριού.
Η Λία Παπαδοπούλου, project manager της Panik και ο σκηνοθέτης Γιώργος Μπενιουδάκης παντρεύτηκαν μετά από αρκετά χρόνια σχέσης την 1η Σεπτεμβρίου του 2021, και τον Απρίλιο του 2022 υποδέχτηκαν στον κόσμο τον γιο τους. Ο γιος του ζευγαριού πήρε το όνομα Ορφέας ενώ η πρόσκληση του μυστηρίου που έλαβαν οι καλεσμένοι είχε ως θέμα τις σανίδες του surf.
Από τη βάπτιση του μικρού Ορφέα δε θα μπορούσε να λείπει και ο CEO της Panik, Γιώργος Αρσενάκος, ο οποίος είναι εκείνος που πάντρεψε το ζευγάρι.
Εκτός όμως από τον Γιώργο Αρσενάκο και τους δυο νονούς, Ελένη Φουρέιρα και Παναγιώτη Σίμο, παρόντες ήταν συγγενείς και φίλοι των γονιών, στελέχη της Panik και αρκετοί καλλιτέχνες, ανάμεσά τους οι: Κωνσταντίνος Αργυρός, Αναστάσιος Ράμμος, Χριστίνα Σάλτη, Dj Βοbito.
Πέρασε μέρος της παιδικής της ηλικίας σε ένα ορφανοτροφείο.
Αποδίδει τη μακροζωία της στην υγιεινή διατροφή, στην άσκηση και στην ισχυρή οικογενειακή της ζωή.
Της αρέσει να τρώει noodles κάθε μέρα.
Η Yoshiko Miwa είναι 110 ετών. Γιόρτασε τα γενέθλιά της τον Φεβρουάριο του 2024 και με 110 χρόνια ζωής πίσω της, η Yoshiko Miwa δεν δείχνει διατεθειμένη να βυθιστεί στα αρνητικά γεγονότα της ζωής και προτείνει να μην το κάνει κανένας.
Το γηραιότερο εν ζωή άτομο ιαπωνικής καταγωγής στις Ηνωμένες Πολιτείες, σύμφωνα με το Gerontology Research Group, η Miwa προτιμά να εστιάζει στις στιγμές που ήταν πιο ευτυχισμένη. Έχει ζήσει την ισπανική γρίπη, τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και τις απώλειες των γονιών, των αδερφών και των φίλων της. Παρόλα αυτά, η συμβουλή μακροζωίας της υπεραιωνόβιας είναι: Μην σταματάτε.
Η Miwa σύμφωνα με το oloygeia.grανήκει στους Ιαπωνοαμερικανούς δεύτερης γενιάς που στάλθηκαν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. «Αποκαλούνται συχνά “gaman”, δηλαδή οι άνθρωποι που αντέχουν το φαινομενικά αφόρητο με επιμονή, υπομονή, ανεκτικότητα και αξιοπρέπεια», λέει ο γιος της, Alan Miwa στο TODAY.com.
Αυτά τα συναισθήματα, υποπτεύεται ο Alan Miwa, γεννιούνται από την ανθεκτικότητα πολλών ανθρώπων της γενιάς της μητέρας του που έπρεπε να αντέξουν πολλά.
Ποια είναι η γιαγιά 110 ετών που αποτελεί σύμβολο μακροζωίας
Η Yoshiko Miwa γεννήθηκε ως Yoshiko Tanaka στις 28 Φεβρουαρίου 1914 στη Γουαδαλούπη της Καλιφόρνια από Ιάπωνες μετανάστες. Ήταν το πέμπτο από επτά παιδιά. Όταν η μητέρα της και ο μικρός αδελφός της πέθαναν το 1919, ο πατέρας της αγωνίστηκε να φροντίσει την οικογένειά του και τη φάρμα που διατηρούσε. Έτσι, η Yoshiko Miwa και τα αδέρφια της στάλθηκαν να ζήσουν στο σπίτι των παιδιών που ίδρυσε η ενορία τους, η Βουδιστική Εκκλησία της Γουαδελούπης.
Φωτογραφία: Alan Y. Miwa/TODAY
Αποφοίτησε από το Λύκειο της Σάντα Μαρία το 1932 και σπούδασε επιχειρήσεις στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Μπέρκλεϋ, από όπου αποφοίτησε το 1936. Παντρεύτηκε τον Henry Miwa το 1939.
Κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, το ζευγάρι και οι οικογένειές τους στάλθηκαν στο Poston Internment Camp στην Αριζόνα πριν μετακομίσουν στο Hawthorne της Καλιφόρνια μετά τον πόλεμο. Όταν αυτοί, μαζί με πολλούς άλλους Ιάπωνες, δυσκολεύτηκαν να βρουν δουλειά μετά την αποφυλάκισή τους το 1945, ο σύζυγός της δημιούργησε ένα φυτώριο και το 1963, η Yoshiko Miwa πήρε το δίπλωμα νοσηλευτικής.
Τι κάνει σήμερα
Σήμερα, έχει τρεις γιους, 10 εγγόνια, 20 δισέγγονα και ένα δισέγγονο. Είναι καλά στην υγεία της και ζει σε μια μονάδα φροντίδας, όπου φτιάχνει τα μαλλιά της κάθε εβδομάδα και πηγαίνει στην εκκλησία τις Κυριακές.
Φωτογραφία: Alan Y. Miwa/TODAY
Εκτός από το θετικό πνεύμα, το να διατηρείτε το μυαλό και το σώμα σας ενεργό είναι το κλειδί για μια μακρά ζωή, έχει πει στο παρελθόν η Yoshiko Miwa. Στη συνέχεια μοιράζεται μερικές άλλες πτυχές της ζωής της που πιστεύει ότι την οδήγησαν στη μακροζωία.
Διατηρεί διαρκώς όλο και περισσότερα χόμπι
Όταν η Yoshiko Miwa συνταξιοδοτήθηκε, περπατούσε 6,5 χιλιόμετρα κάθε πρωί. Διαβάζει μανιωδώς βιβλία, ασχολείται με το ikebana (οργάνωση λουλουδιών), το sumi-e (ιαπωνική τέχνη με μελάνι), το sashiko (ιαπωνική ραφή), το ράψιμο, το φινίρισμα επίπλων και την τις ταπετσαρίες. Αυτές τις μέρες, όμως, η αγαπημένη της δραστηριότητα είναι ο ύπνος, λέει στο TODAY.com.
Έγραψε μια αυτοβιογραφία
Αφού παρακολούθησε ένα μάθημα συγγραφής, η Yoshiko Miwa έγραψε μια αυτοβιογραφία. Σε αυτήν, θυμάται τα ταξίδια της στη Ρώμη, την Ιαπωνία, το Παρίσι και τους Καταρράκτες του Νιαγάρα. Περιγράφει τη ζωή στο σπίτι των παιδιών και τις μεγάλες βόλτες στο σχολείο, τα αδέρφια της και τα παιδικά της χρόνια με τους γονείς της.
«Είχαμε ένα μεγάλο λιβάδι για να βοσκήσουν τα άλογα και οι αγελάδες. Μερικές μέρες, η αδερφή μου και εγώ περιπλανιόμασταν στο βοσκότοπο για να μαζέψουμε άγριες βιολέτες που φύτρωναν εκεί», έγραψε για τη φάρμα της οικογένειάς της στην αυτοβιογραφία της.
Της αρέσει να τρώει noodles
Η Yoshiko Miwa είναι λάτρης κάθε είδους noodles, που τα τρώει κάθε μέρα. «Όταν ήμουν στο σπίτι των παιδιών, ο μάγειρας έφτιαχνε noodles και εγώ τα αγαπούσα. Σήμερα, μου αρέσουν τα σπαγγέτι, το udon, το ramen, η soba και κάθε άλλο είδος noodles», λέει.
Η πίστη και η οικογένειά της τής δίνουν ενέργεια
Η Yoshiko Miwa είναι ευγνώμων στον ιερέα και την κυρία Issei Matsuura της Βουδιστικής Εκκλησίας της Γουαδελούπης, που την παρέλαβε όταν η μητέρα της πέθανε από την ισπανική γρίπη.
Φωτογραφία: Alan Y. Miwa/TODAY
Η Yoshiko Miwa ήταν 4 ετών όταν ο πατέρας της στράφηκε στην εκκλησία για βοήθεια. «Η εκκλησία άνοιξε τότε ένα παιδικό σπίτι και μας δίδαξε βουδισμό, ιαπωνική γλώσσα, ιαπωνική κουλτούρα και υπευθυνότητα. Ήμουν πάντα υπόχρεη στον ιερέα και την κυρία Matsuura», θυμάται.
Σήμερα, η οικογένεια Miwa ταξιδεύει μαζί και διοργανώνει reunions. «Ήμουν τυχερή που οι γιοι μου, τα εγγόνια μου, τα δισέγγονά μου και οι συγγενείς μου ήταν πάντα εκεί για μένα», λέει η Yoshiko Miwa.
«Επειδή η μητέρα μου πέθανε τόσο νέα, δεν έχω απολαύσει ποτέ τη ζεστασιά και την αγάπη της οικογενειακής φροντίδας. Αργότερα, όταν απέκτησα τα παιδιά μου, ένιωσα έντονα την ευτυχία μιας ολοκληρωμένης οικογένειας», έγραψε στην αυτοβιογραφία της.
Το δεύτερο παιδί της περιμένει η Κωνσταντίνα Σπυροπούλου η οποία βρίσκεται σε προχωρημένη εγκυμοσύνη.
«Μεγαλώνει η οικογένεια μας και είμαστε πολύ χαρούμενοι με αυτό. Εγώ και ο άντρας μου ξέρουμε το φύλο του μωρού. Δεν θα ήθελα να πω πόσο μηνών έγκυος είμαι. Σε αυτή την εγκυμοσύνη είχα περισσότερες δυσκολίες και συμπτώματα στην αρχή», είχε αναφέρει σε δηλώσεις της η Κωνσταντίνα Σπυροπούλου.
Η Κωνσταντίνα Σπυροπούλου με αφορμή την γιορτή της μητέρας χθες (12/5) ανέβασε στον λογαριασμό της στο instagram μια τρυφερή φωτογραφία στην αγκαλιά της μητέρας της, με την ίδια να κρατά τον γιο της Βλάσση, σε μια ιδιαίτερη οικογενειακή στιγμή γεμάτη αγάπη.
Ο βασιλιάς Κάρολος απένειμε σήμερα επισήμως στον γιο του πρίγκιπα Ουίλιαμ τον τίτλο του επίτιμου σμήναρχου της Αεροπορίας Στρατού της χώρας (Army Air Corps), έναν τιμητικό τίτλο που φαίνεται πως τον είχε κάποια στιγμή υποσχεθεί στον δευτερότοκο γιο του Χάρι.
Ο Κάρολος και ο Ουίλιαμ έκαναν επίσκεψη στην στρατιωτική βάση ελικοπτέρων της 662 Mοίρας στην οποία υπηρέτησε πρίγκιπας Χάρι, όταν υπηρέτησε την θητεία του στο Αφγανιστάν. Πρόκειται για μια σπάνια κοινή εμφάνιση πατέρα-γιου.
Ο Βρετανός μονάρχης, που διαγνώστηκε με καρκίνο τον Φεβρουάριο και υποβάλλεται σε θεραπείες, συνάντησε με αυτήν την ευκαιρία στρατιωτικούς και τις οικογένειές τους μαζί με τον διάδοχο του θρόνου στο αεροδρόμιο Middle Wallop, στο Χαμσάιρ (νότια Αγγλία).
«Θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας τη μεγάλη χαρά μου που βρίσκομαι μαζί σας, αν και για λίγο, μια χαρά αναμεμειγμένη με μεγάλη θλίψη έπειτα από 32 χρόνια που πέρασα μαζί σας και θαυμάζοντας τις πολυάριθμες επιτυχίες σας», δήλωσε ο βασιλιάς.
Ο Κάρολος έγινε ο πρώτος επίτιμος σμήναρχος της βρετανικής αεροπορίας στρατού πριν από 32 χρόνια και ανακοίνωσε τον περασμένο χρόνο ότι ήθελε να παραδώσει αυτόν τον τίτλο στον διάδοχό του.
«Είναι πράγματι ένας πολύ καλός πιλότος», δήλωσε ο Κάρολος για τον γιο του, που ήταν πιλότος σε ελικόπτερα έρευνας και διάσωσης για τη Βασιλική Πολεμική Αεροπορία της Βρετανίας.
Στην συνέχεια ο Κάρολος μίλησε με το προσωπικό της βάσης και τις οικογένειές τους, που είχαν πάει εκεί για την τελετή.
Ο μικρότερος γιος του, ο Χάρι, οι σχέσεις του οποίου με τη βασιλική οικογένεια έχουν ψυχρανθεί και διαμένει πλέον στις ΗΠΑ, υπηρέτησε σε αυτή τη μονάδα του βρετανικού στρατού, κατά τη διάρκεια μιας αποστολής στο Αφγανιστάν το 2012, στην οποία ήταν πιλότος ελικοπτέρου Απάτσι.
Για πολύ καιρό παρουσιαζόταν ως εκείνος στον οποίο θα παραχωρούταν αυτός ο τιμητικός τίτλος μετά τον πατέρα του, όμως ο δούκας του Σάσεξ απαρνήθηκε τα βασιλικά καθήκοντά του το 2020, όταν εγκατέλειψε το Ηνωμένο Βασίλειο μαζί με τη σύζυγό του Μέγκαν.
Η σημερινή επίσκεψη ήταν η τελευταία κατά σειρά δημόσια εμφάνιση του Καρόλου, στο πλαίσιο των επίσημων υποχρεώσεών του, μετά την επιστροφή στα καθήκοντά του, σχεδόν τρεις μήνες αφότου τα Ανάκτορα του Μπάκιγχαμ ανακοίνωσαν πως υποβάλλεται σε θεραπείες για έναν τύπο καρκίνου που δεν έχει διευκρινιστεί.
Ο 41χρονος Ουίλιαμ επίσης έκανε ένα διάλειμμα από τα επίσημα καθήκοντά του για εβδομάδες φέτος τον Μάρτιο και τον Απρίλιο, επιλέγοντας να περάσει χρόνο μαζί με τη σύζυγό του, αφότου αποκαλύφθηκε πως η Κέιτ υποβάλλεται σε προληπτική χημειοθεραπεία για καρκίνο.
Μετά την επίσημη απονομή του τίτλου, ο Ουίλιαμ φόρεσε την στολή του με τα νέα διακριτικά του επικεφαλής σμηνάρχου, μίλησε με το προσωπικο της βάσης, και επιβιβάστηκε σε ελικόπτερο τύπου Απάτσι. Το παλάτι του Κέσινγκτον, επίσημη κατοικία του πρίγκιπα Ουίλιαμ και της συζύγου του, πριγκίπισας Κέιτ, με αφορμή την επίσκεψη και την τελετή απονομής έκανε ανάρτηση στο X.
