Τον Φεβρουάριο του 2021, η εκπομπή «Humans of Bombay» παρουσίασε μια συγκινητική ιστορία ενός ηλικιωμένου, ο οποίος πούλησε το σπίτι του για τις σπουδές της εγγονής του. Ο τρυφερός παππούς, ονόματι Tji Desraj, αποκάλυψε ότι αφού έχασε τους δύο γιους του, έπρεπε να φροντίσει τα εγγόνια και τις νύφες του.
«Πριν από έξι χρόνια, ο μεγαλύτερος γιος μου έφυγε από το σπίτι, πήγε στη δουλειά ως συνήθως αλλά δεν επέστρεψε ποτέ», είπε συγκεκριμένα. Το σώμα του βρέθηκε μια εβδομάδα αργότερα, ενώ δύο χρόνια μετά πέθανε και ο άλλος του γιος. Έκτοτε, ο Tji Desraj φροντίζει ολόκληρη την οικογένειά του κάνοντας ό,τι περνάει από το χέρι του για να μην λείψει τίποτα σε κανέναν.
Όταν η εγγονή του τελείωσε το σχολείο και ήθελε να ταξιδέψει στο Δελχί για να σπουδάσει, ήξερε ότι δεν θα μπορούσε να στηρίξει οικονομικά την επιθυμία της κι έτσι αποφάσισε να πουλήσει το σπίτι του.
«Έπρεπε να εκπληρώσω τα όνειρά της… με οποιοδήποτε κόστος. Έτσι, πούλησα το σπίτι μας και πλήρωσα τις σπουδές της», είπε. Η σύζυγός του, η νύφη του και τα εγγόνια του έμειναν σε έναν συγγενή ενώ ο εκείνος έμενε σε άλλη πόλη για να μπορεί να εργάζεται, ενώ κοιμόταν κάθε βράδυ στο αυτοκίνητό του.
«Ανυπομονώ να γίνει δασκάλα, ώστε να την αγκαλιάσω και να της πω: ”Με έκανες τόσο περήφανο”. Θα είναι η πρώτη πτυχιούχος της οικογένειάς μας», είπε.
Η συγκινητική ιστορία του τρυφερού παππού συγκίνησε πολλούς στα social media, οι οποίοι αποφάσισαν να ξεκινήσουν έναν διαδικτυακό έρανο, από τον οποίο συγκεντρώθηκε ένα μεγάλο ποσό. Με τα λεφτά αυτά, η οικογένεια απέκτησε ένα καινούριο σπίτι χωρίς να σταματήσει τις σπουδές της η εγγονή του γενναιόδωρου άντρα.
Μία μητέρα δύο παιδιών, ήθελε να πουλήσει ένα ζευγάρι παπούτσια που πλέον δεν φορούσε, αλλά ξέχασε τι είχε κρύψει μέσα στο κουτί.
Πολλές φορές τα κουτιά από τα παπούτσια λειτουργούν είτε ως αποθηκευτικοί χώροι, είτε ως κρυψώνες τις οποίες κανείς δεν θα ψάξει.
Κάπως έτσι θα σκέφτηκε και μία μητέρα δύο παιδιών, βάζοντας εκεί έναν δονητή, τον οποίο είχε για τις πολύ προσωπικές στιγμές της.
Μόνο που όταν αποφάσισε να πουλήσει στο eBay τα συγκεκριμένα υποδήματα, ξέχασε το μυστικό της εκεί.
Έτσι, ένας άνδρας που αποφάσισε να τα κάνει δώρο στην γυναίκα του, έλαβε και ένα έξτρα δωράκι μαζί με τα παπούτσια.
Η σύζυγός του μάλιστα, φρόντισε να επικοινωνήσει με την Κέλι Γιονγκ, προκειμένου να μην ψάχνει το εpωτικό της βοήθημα.
«Ο άντρας μου, αγόρασε αυτά τα παπούτσια από εσένα. Μήπως έχεις χάσει κάτι», της έγραψε.
«Χρειάστηκε να περάσουν αρκετές μέρες για να της απαντήσω. Ένιωθα τόσο ντροπιασμένη. Τώρα περιμένω να δω τι θα μου πει», έγραψε η 23χρονη.
Μάλιστα αποκάλυψε πως έγινε η… γκέλα: «Μία φίλη μου, άνοιξε το κουτί και τα δοκίμασε. Φυσικά όταν είδε τον δονητή μας έπιασαν τα γέλια. Μετά όμως δεν τον έβαλε απλά μέσα στο κουτί, αλλά μέσα στο παπούτσι. Για αυτό δεν το πρόσεξα», είπε η νεαρή.
Στον εντοπισμό και τη σύλληψη διεθνώς διωκόμενου 59χρονου προχώρησαν έπειτα από μεθοδική έρευνα αστυνομικοί του Τμήματος Αναζητήσεων της Διεύθυνσης Ασφάλειας Θεσσαλονίκης, αξιοποιώντας κατάλληλα πληροφορίες των Αρχών της Κύπρου.
Στο πλαίσιο οργανωμένης επιχείρησης που πραγματοποιήθηκε χθες (30-08-2022) στην περιοχή του Κορδελιού, εντοπίστηκε και συνελήφθη ο 59χρονος ημεδαπός, σε βάρος του οποίου εκκρεμούσε Ευρωπαϊκό Ένταλμα Σύλληψης που εκδόθηκε από τις Αρχές της Κυπριακής Δημοκρατίας, για τα αδικήματα της εξασφάλισης αγαθών με ψευδείς παραστάσεις, πλαστογραφία, απάτη και νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες.
Συγκεκριμένα, ο 59χρονος κατά τον Απρίλιο του έτους 2019 κατήρτισε πλαστή εξουσιοδότηση με τα στοιχεία ηλικιωμένης γυναίκας, ιδιοκτήτριας ακινήτου στην Κύπρο και κάνοντας χρήση αυτής (εξουσιοδότηση), εξαπάτησε εταιρεία, επιτυγχάνοντας την πώληση του ακινήτου έναντι του ποσού των (435.000) ευρώ, ποσό το οποίο και οικειοποιήθηκε.
Ο συλληφθείς θα οδηγηθεί στις αρμόδιες δικαστικές αρχές.
Η Κατερίνα Μάρκου γεννήθηκε τo 1977 στο Περιβολάκι Λαγκαδά. Έχει σπουδάσει Ευρωπαϊκό Πολιτισμό -στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο και Πολιτική Επιστήμη και Ιστορία στο Πάντειο Πανεπιστήμιο.
Της: Έπη Τρίμη
Ήταν πρώην βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας. Παλαιότερα είχε εκλεγεί με τη Δημοκρατική Αριστερά και με το Ποτάμι, από το οποίο και ανεξαρτητοποιήθηκε.
Στις εκλογές του Μαΐου και του Ιουνίου του 2012 εξελέγη βουλευτής Β’ Θεσσαλονίκης με τη Δημοκρατική Αριστερά. Στις 10 Ιουλίου του 2014 με επιστολή της προς τον Φώτη Κουβέλη δήλωσε την ανεξαρτητοποίησή της από το κόμμα.
Στη συνέχεια, εντάχθηκε στο Ποτάμι και επανεκλέχθηκε στις εκλογές του Ιανουαρίου και του Σεπτεμβρίου του 2015. Στις 21 Νοεμβρίου 2016, με επιστολή της στον Σταύρο Θεοδωράκη, ανακοίνωσε την αποχώρησή της από το κόμμα και την ανεξαρτητοποίησή της.
Στις 27 Φεβρουαρίου 2018 κατόπιν τοποθέτησης της προσχώρησε στο κόμμα της Νέας Δημοκρατίας. Τον Φεβρουάριο του 2019 ανακοινώθηκε η υποψηφιότητά της στις ευρωεκλογές του 2019 και τον Απρίλιο του 2019 παραιτήθηκε από βουλευτής.
Στην πολιτική δημιουργούνται δυνατές σχέσεις
Κρατώ πολύ ισχυρές φιλίες με ανθρώπους που γνώρισα με αφορμή την πολιτική και με πολλούς έχω κοινωνικές σχέσεις και προσωπικές επαφές.
Ο ερχομός ενός παιδιού αλλάζει τα πράγματα, απερίγραπτα συναισθήματα
«Ο ερχομός ενός παιδιού αλλάζει τα πράγματα, απερίγραπτα συναισθήματα, πρωτόγνωρα, αγάπη, ευτυχία, ευγνωμοσύνη, ευλογία.Ήρθε και έφερε τον ήλιο στη ζωή μας, έπειτα από μια σειρά αναβολών που βιώσαμε. Ένα παιδί όμως συνεπάγεται και πολλούς συμβιβασμούς.
Η προσπάθεια του πατέρα του και η δική μου είναι καθημερινή για να αισθάνεται ο Δημοσθένης ευτυχισμένος και ασφαλής.Προσπαθούμε να του δώσουμε σωστές κατευθύνσεις.Μεγαλώνει σε ένα ήρεμο περιβάλλον, με γονείς που αγαπάνε και στηρίζουν ο ένας τον άλλον και δείχνουμε την αγάπη μας και σε αυτόν, αλλά και στα αδέρφια του, τους γιους του Θανάση.Σε ένα σπίτι όπου υπάρχουν κανόνες και όρια, π.χ. πόση τηλεόραση θα δει, τι ώρα θα κοιμηθεί κ.ά. Όταν παραβαίνει τους κανόνες, υπάρχει η καρέκλα της συνέπειας.Υπάρχουν επίσης το καθημερινό παιχνίδι, η συζήτηση μαζί του, παρόλο που είναι μικρός, από το πώς πέρασε στον παιδικό σταθμό, τα όνειρα που είδε κ.ά.
Διαβάζουμε παραμύθια, παίζουμε παιχνίδια, μαγειρεύουμε, θυμώνουμε. Με όλα τα παραπάνω θέλω να πω πως η σχέση μας χτίζεται καθημερινά.Προσπαθούμε πολύ κι εγώ και ο πατέρας του να περνάμε όμορφες στιγμές μαζί, που θα τον βοηθήσουν αύριο να αντιμετωπίσει τη ζωή και να αποκτήσει κριτική σκέψη. Δεν είμαι τέλεια μητέρα και ξέρω πως δεν θα γίνω ποτέ. Φοβάμαι την απόρριψη και για αυτό «δουλεύω» καθημερινά,έχει αναφέρει στην «Espresso».
Στο Happy Day είχε δηλώσει:«Ήμουν πολύ συγκινημένη, ήταν κάτι που περίμενα να γίνει πάρα πολλά χρόνια και τελικά έγινε. Ήμουν, επίσης, πολύ αγχωμένη» πρόσθεσε τρυφερά η Κατερίνα Μάρκου. «Ο Δημοσθένης ζητάει πολύ ένα αδελφάκι, θέλει ένα αγοράκι. Θα το ήθελα και το θέλω πάρα πολύ, να υιοθετήσουμε ακόμη ένα παιδί, το δουλεύω με τον Θανάση στο σπίτι».
«Φυσικά και θα του πούμε λεπτομέρειες για την πραγματικότητα του Δημοσθένη.Τα παιδιά πρέπει να ξέρουν το τι συνέβη στη ζωή τους. Αν ποτέ αποφασίσει να μάθει λεπτομέρειες, μετά τα 18, εμείς είμαστε έτοιμοι να τον καθοδηγήσουμε και να τον βοηθήσουμε να βρει αυτό που θέλει.Μου είπαν ότι, αν το παιδί πάρει πολλή αγάπη και είναι ευτυχισμένο, ποτέ δεν θα σου γυρίσει την πλάτη και θα πει ότι δεν σε αναγνωρίζει και δεν σε θέλει».
Δεν θέλω να αλλάξω τίποτα στη ζωή μου
Δεν θέλω να αλλάξω τίποτα στη ζωή μου.Όχι από εγωισμό, λάθη έχω κάνει πολλά. Πιστεύω πως, αν άλλαζα έστω και το παραμικρό, θα είχε πάρει άλλη τροπή η ζωή μου, αλλά και γιατί ό,τι είμαι σήμερα έχει διαμορφωθεί μέσα από τα λάθη και τα σωστά που επέλεξα, τις χαρές και τις λύπες που βίωσα, την ευτυχία και τη δυστυχία που ένιωσα, μέσα από τις επιτυχίες και τις αποτυχίες που κατάφερα. Θα ήθελα να ανησυχώ λιγότερο για το αύριο.Η οικονομική αστάθεια και ο καθημερινός αγώνας επιβίωσης στη δουλειά με προβληματίζουν. Πιστεύω στον εαυτό μου και στις δυνάμεις μου, είμαι σίγουρη για μένα και ξέρω ότι μπορώ να τα καταφέρω.Δυστυχώς, όλο το εξωτερικό περιβάλλον είναι σαθρό, έχει δηλώσει στην «Espresso».
Σε δημοπρασία της 17χρονης κόρης τους μέσω Facebook, προχώρησε μια οικογένεια από το Σουδάν. Όλα ξεκίνησαν στις 25 Οκτωβρίου όταν αναρτήθηκε η φωτογραφίας της κοπέλας. Οι «πλειοδότες» ήταν πέντε. Οι γονείς της κοπέλας στην περιγραφή τους στο διαδίκτυο τόνιζαν ότι είναι παρθένα νύφη για να δημιουργήσουν μεγαλύτερο ανταγωνισμό μεταξύ των υποψηφίων.
Νικητής ήταν ένας πλούσιος επιχειρηματίας ο οποίος για να καταφέρει να κάνει δική του την 17χρονη, έδωσε 500 αγελάδες, τρία πολυτελή αυτοκίνητα και 8.800 ευρώ. Εκπρόσωπος του Facebook δήλωσε στο Reuters ότι η επίμαχη ανάρτηση αφαιρέθηκε την περασμένη Παρασκευή όταν υπήρξε ενημέρωση για περιεχόμενό της που παραβιάζει τους κανόνες και προωθεί το trafficking.
Σύμφωνα με την οργάνωση για τα δικαιώματα των γυναικών Plan International, η κοπέλα τελικά παντρεύτηκε τον επιχειρηματία στις 3 Νοεμβρίου. Οι ακτιβιστές απευθύνουν έκκληση στο Facebook να βάλει ένα τέλος σε τέτοιες «δημοπρασίες» καθώς υπάρχουν φόβοι ότι και άλλες οικογένειες θα ακολουθήσουν το παράδειγμα της 17χρονης.
Με λένε Μαργαρίτα και, στα 72 μου, πίστευα πως είχα ήδη μάθει όλα τα μαθήματα που θα μπορούσε να μου δώσει η ζωή. Όμως, πριν λίγους μήνες, η εγγονή μου μού θύμισε κάτι σημαντικό: η αγάπη χωρίς σεβασμό δεν είναι αγάπη.
Για το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μου, όλα όσα έκανα γύριζαν γύρω από την οικογένειά μου. Όταν ήμουν 26, ο άντρας μου, ο Θωμάς, σκοτώθηκε σε ένα εργατικό ατύχημα στις αποβάθρες. Η κόρη μας, η Ελένη, ήταν τότε μόλις νήπιο. Δεν είχα άλλη επιλογή παρά να τη μεγαλώσω μόνη μου. Βρήκα δουλειά ως βιβλιοθηκάριος σε ένα σχολείο σε μια ήσυχη πόλη. Ο μισθός ήταν μικρός αλλά η δουλειά σταθερή. Με τον καιρό, έμαθα την τέχνη να κάνω κάθε δραχμή να φτάνει για πολλά. Υπήρχαν νύχτες που έφτιαχνα φαγητό με φασόλια σε τέσσερις διαφορετικές εκδοχές και πρωινά που περίμενα σε ουρές για γάλα σε προσφορά πριν πάω στη δουλειά, μόνο και μόνο για να μη νιώσει ποτέ η Ελένη την έλλειψη.
Όταν η Ελένη μεγάλωσε και έκανε τη δική της κόρη, τη Σοφία, η καρδιά μου άνοιξε ξανά. Η Ελένη δούλευε σε δύο δουλειές για να τα βγάλει πέρα, κι έτσι εγώ ήμουν πάντα εκεί. Έραβα κοστούμια για τις σχολικές παραστάσεις, έφτιαχνα περίτεχνα τούρτες γενεθλίων σε σχήμα κάστρου ή πειρατικού καραβιού, και είχα πάντα καραμελίτσες και κέρματα στην τσάντα μου για τα μικρά χεράκια της Σοφίας.
Η τραγωδία ξαναχτύπησε όταν η Ελένη πέθανε ξαφνικά από ανεύρυσμα εγκεφάλου, μόλις στα 41 της. Εκείνη η μέρα παραμένει η πιο σκοτεινή της ζωής μου. Η Σοφία ήταν 15, μπερδεμένη και θυμωμένη με τον κόσμο.
Ήμουν κι εγώ ράκος, αλλά δεν μπορούσα να λυγίσω – όχι όταν η εγγονή μου με χρειαζόταν περισσότερο από ποτέ. Έτσι έγινα η νόμιμη κηδεμόνας της, το στήριγμά της μέσα στην καταιγίδα. Μαζί χτίσαμε μια ζωή που δεν ήταν τέλεια, αλλά ήταν γεμάτη αγάπη.
Η Σοφία είχε όνειρα μεγαλύτερα από την μικρή μας πόλη. Λάτρευε τη διοργάνωση εκδηλώσεων και περνούσε ώρες σχεδιάζοντας φορέματα και φτιάχνοντας λευκώματα με αποκόμματα περιοδικών. Την ενθάρρυνα πάντα, υπενθυμίζοντάς της πως είχε τη δημιουργικότητα και την αποφασιστικότητα να τα κάνει πραγματικότητα. Όταν πήγε στο πανεπιστήμιο και αργότερα αρραβωνιάστηκε με έναν νέο, τον Μάρκο, ήμουν περήφανη – ακόμα κι αν ανησυχούσα πως παρασυρόταν σε έναν κόσμο που νοιαζόταν υπερβολικά για την εμφάνιση.
Ένα απόγευμα ήρθε να με δει, κουρασμένη και απογοητευμένη. Μου εξομολογήθηκε πως ο γάμος που ονειρευόταν –αυτός που σχεδίαζε στο μυαλό της από παιδί– ήταν μακρινό όνειρο. Ο χώρος, το catering, το νυφικό σχεδιαστή, οι φωτογράφοι – όλα ήταν πολύ ακριβά. Είδα τους ώμους της να τρέμουν καθώς παραδεχόταν ότι ήθελε απλώς μια τέλεια μέρα.
Εκείνο το βράδυ, στο μικρό μου σπίτι όπου ζούσα τέσσερις δεκαετίες, θυμήθηκα τα γέλια που γέμιζαν κάποτε τα δωμάτια, τα παιδικά βήματα της Ελένης, τα γενέθλια της Σοφίας γύρω από το τραπέζι της κουζίνας. Και πήρα μια απόφαση.
Μέσα σε λίγες εβδομάδες, πούλησα το σπίτι. Ήταν σαν να ξερίζωνα κομμάτι της ψυχής μου, αλλά είπα στον εαυτό μου ότι οι τοίχοι και τα πατώματα δεν έχουν αξία μπροστά στην οικογένεια. Με τα χρήματα κάλυψα τον χώρο σε ένα αμπελώνα, το νυφικό Vera Wang, το κουαρτέτο εγχόρδων και ακόμα και τις υπερβολές που είχε ψιθυρίσει κάποτε. Όταν της το ανακοίνωσα, με αγκάλιασε με δάκρυα στα μάτια και με αποκάλεσε την καλύτερη γιαγιά του κόσμου.
Μα όσο περνούσαν οι μήνες, κάτι δεν πήγαινε καλά. Δεν πήρα πρόσκληση. Δεν με κάλεσαν σε καμία πρόβα νυφικού. Τελικά, λίγες εβδομάδες πριν τον γάμο, ρώτησα τη Σοφία ευθέως για την πρόσκλησή μου. Η απάντησή της με πάγωσε.
«Γιαγιά», είπε απαλά αλλά με μια αμηχανία στη φωνή, «δεν είσαι στη λίστα καλεσμένων. Ο Μάρκος κι εγώ αποφασίσαμε όχι παιδιά κάτω των 16 και… όχι άτομα άνω των 65. Θέλουμε ένα συγκεκριμένο ύφος. Νεανικό, διασκεδαστικό, με ενέργεια.»
Τα λόγια της με τσάκισαν. Στάθηκα ακίνητη, ακούγοντας μόνο την ηχώ: γριά, βαρετή, ανεπιθύμητη. Ψιθύρισα: «Δηλαδή ήμουν αρκετά καλή για να τα πληρώσω όλα, αλλά όχι αρκετά καλή για να είμαι εκεί;» Σήκωσε τους ώμους, λέγοντας πως δεν ήταν κάτι προσωπικό.
Εκείνο το βράδυ, κοίταξα τα εμβάσματα πάνω στο γραφείο μου. Ευτυχώς, είχα επιμείνει να πληρώνω απευθείας τους προμηθευτές στο όνομά μου. Ένα ένα, τα ακύρωσα.
Δύο εβδομάδες αργότερα, η Σοφία τηλεφώνησε πανικόβλητη. Ο χώρος ακυρώθηκε, το νυφικό δεν της το έδιναν, οι μουσικοί αποχώρησαν. Η τέλεια μέρα της κατέρρεε. Άκουσα σιωπηλά και μετά της είπα ήρεμα: «Ίσως να ζητήσεις από κάποια από τις νεαρές φίλες σου να το φτιάξει». Και το έκλεισα.
Για πρώτη φορά μετά από χρόνια, ένιωσα γαλήνη. Εκείνο το βράδυ έφτιαξα κουλουράκια με μύρτιλα, σιγοτραγουδώντας. Δεν ήμουν πια θυμωμένη. Απλώς είχα τελειώσει με το να με θεωρούν δεδομένη.
Δύο μέρες μετά, χτύπησε η πόρτα. Η Σοφία στεκόταν εκεί, με τη μάσκαρα να τρέχει από τα μάτια της, κλαίγοντας. «Έχασα το νόημα», παραδέχτηκε και κατέρρευσε στην αγκαλιά μου. «Άφησα τα social media και τους influencers να μου πουν ποια πρέπει να είμαι. Ξέχασα τη γυναίκα που με μεγάλωσε. Συγχώρεσέ με. Σε παρακαλώ, συνόδευσε με στον γάμο»
Ξαναχτίσαμε τον γάμο μαζί, αυτή τη φορά με ουσία κι όχι με επίδειξη. Έγινε όχι σε αμπελώνα αλλά στον κοινοτικό κήπο πίσω από την παλιά βιβλιοθήκη όπου δούλευα. Η Σοφία φόρεσε ένα απλό φόρεμα από κατάστημα. Ένα τοπικό συγκρότημα έπαιζε καθώς οι γείτονες κρέμαγαν φώτα στα δέντρα. Δεν υπήρχε σοκολατένια βρύση ούτε επώνυμες ετικέτες – υπήρχε όμως χαρά, γέλιο και άνθρωποι κάθε ηλικίας που χόρευαν κάτω από τα αστέρια.
Καθώς περπατούσα με τη Σοφία στο διάδρομο, έσφιξε το χέρι μου και είπε δυνατά: «Αυτή είναι η γυναίκα που μου έδωσε τα πάντα – και με έσωσε περισσότερες από μία φορές.»
Και τότε κατάλαβα: η αληθινή αγάπη δεν έχει να κάνει με μεγάλες χειρονομίες ή τέλειες τοποθεσίες. Έχει να κάνει με το να είσαι παρών ξανά και ξανά, και να διδάσκεις στους ανθρώπους που αγαπάς ότι η οικογένεια δεν μετριέται με χρήματα, αλλά με σεβασμό και με δεύτερες ευκαιρίες.
Τίτλοι τέλους για το ξενοδοχείο ορόσημο της Αθήνας. Η «Μεγάλη Βρεταννία» μετά από περίπου 150 χρόνια λειτουργίας σύμφωνα με πληροφορίες επιχειρηματικών κύκλων αλλάζει ιδιοκτησιακό καθεστώς και περνάει σε επιχειρηματικό αραβικό όμιλο του Κατάρ αντί του ποσού των 700.000.000 ευρώ, όπως είναι επιπλωμένη!
Το εμβληματικό ξενοδοχείο της πρωτεύουσας υπολειτουργεί από το lockdown του Μαρτίου και παρά τις φήμες ότι θα λειτουργούσε κανονικά, εφ’ όσον υπήρχαν κρατήσεις, στις αρχές Σεπτεμβρίου, άνοιξε μεν αλλά τυπικά. Η πώλησή του είναι στο τελικό στάδιο και στην συμφωνία μεταπώλησης του πολυτελούς ξενοδοχείου είναι και το περιεχόμενο του, που περιλαμβάνει μεταξύ άλλων αντικείμενα μεγάλης αξίας, όπως μεταξύ άλλων πίνακες, φωτιστικά, πολυελαίους, Fitness Studio, Spa και άλλα αντικείμενα μεγάλης αξίας που είναι άγνωστο πως θα αξιοποιηθούν από τους Άραβες που αγοράζουν το ξενοδοχείο.
Το πιο σημαντικό είναι ότι πολλοί εργαζόμενοι οδηγούνται στην ανεργία, οι περισσότεροι εκ των οποίων από τον Μάρτιο παίρνουν το επίδομα των 534 ευρώ που δικαιούνται οι εργαζόμενοι στον τουρισμό. Το δυναμικό του ξενοδοχείου είναι περίπου 650 εργαζόμενοι για τους οποίους το κράτος πρέπει οπωσδήποτε να μεριμνήσει.
Σύμφωνα με τον σχεδιασμό των Αράβων επενδυτών είναι να παραμείνει κλειστό το πεντάστερο ξενοδοχείο για μεγάλο χρονικό διάστημα για να ανακαινιστεί πλήρως και να αλλάξει μορφή. Το εκπληκτικό είναι ότι η «Μεγάλη Βρετανία» ως τίτλος θα περάσει κατά πάσα πιθανότητα στην ιστορία καθώς θα ξανανοίξει, όπως φημολογείται, με την επωνυμία μεγάλης σειράς υπερπολυτελών ξενοδοχείων!
Η «Μεγάλη Βρετανία» ανήκει στην Εταιρία Ελληνικών Ξενοδοχείων Λάμψα Α.Ε. που ανήκει στον πανίσχυρο όμιλο του εφοπλιστή Λασκαρίδη (Καζίνα : Πάρνηθας, Ρόδου, Βελιγραδίου, Τιράνων, Sheraton Rhodes Resort στη Ρόδο, King George Hotel δίπλα στη «Μεγάλη Βρετανία» και το ολοκαίνουργιο Athens Capital Hotel – MGallery, έναντι της Πλατείας Συντάγματος, στην συμβολή των οδών Πανεπιστημίου και Κριεζώτου, μια επένδυση 22 εκατομμυρίων ευρώ κ.α.). Επίσης υπενθυμίζεται ότι με δωρεά του Κοινωφελούς Ιδρύματος «Αθανασίου Κ. Λασκαρίδη» έγινε η ανακαίνιση της Πλατείας Ομονοίας αξίας 500.000 ευρώ, ενώ πρόσφατα μοιράστηκαν δωρεάν 660.000 ατομικά παγούρια στους μαθητές δημοτικού, δημόσιων και ιδιωτικών σχολείων, εν’ όψει της νέας σχολικής χρονιάς που ήδη ξεκίνησε.
Να θυμίσουμε ότι από την «Μεγάλη Βρεταννία» περνούσαν όλες οι μεγάλες προσωπικότητες του πολιτισμού που έρχονταν στην Αθήνα για συναυλίες, παραστάσεις ή τουριστικούς λόγους. Μεταξύ των οποίων έχουν καταλύσει οι Scorpions, Lenny Kravitz, Slayer, Kirk Douglas, Catherine Zeta-Jones, Amal Alamoundin, το συγκρότημα της Madonna και πολλοί ακόμη σε ένα μακρύ κατάλογο. Επίσης πολιτικοί, βασιλείς, πρόεδροι και πρωθυπουργοί κρατών και άλλες μεγάλες προσωπικότητες.
Η ιστορία του Grande Bretagne Hotel
Το πολυβραβευμένο – 5 αστέρων – Ξενοδοχείο «Μεγάλη Βρεταννία» βρίσκεται ακριβώς στην καρδιά της πόλης από το 1874 και είναι σε κοντινή απόσταση με τα πόδια από πολυτελείς εμπορικές περιοχές, μουσεία και το επιχειρηματικό κέντρο της πόλης.
Το ξενοδοχείο ιδρύθηκε το 1866 από τον Σάββα Κέντρο με καταγωγή από την Ήπειρο και αρχικά εγκαταστάθηκε σε κτίριο επί των οδών Σταδίου και Καραγιώργη Σερβίας. Πρώτος του πελάτης θεωρείται ότι ήταν ο Μπενιζέλος Ρούφος. Το 1874 η ξενοδοχειακή επιχείρηση μετεγκαταστάθηκε στο μέγαρο Αντώνη Δημητρίου που είχε ανεγερθεί το 1842 και στο οποίο στεγάζεται μέχρι και σήμερα. Το 1878 εισήλθε στο μετοχικό σχήμα ο Ευστάθιος Λάμψας.
Κατά το 1888 το ξενοδοχείο ήταν ένα από τα πρώτα κτήρια της Αθήνας που ηλεκτροδοτήθηκε.
Κατά τις πρώτες ημέρες των Δεκεμβριανών το ξενοδοχείο χρησίμευσε ως αρχηγείο του Πρωθυπουργού Γεωργίου Παπανδρέου, του Υπουργικού Συμβουλίου και του Bρετανού στρατηγού Ρόναλντ Σκόμπι. Αργότερα για λόγους ασφαλείας το Υπουργικό Συμβούλιο μεταφέρθηκε στην ιστορική βίλα του Παπανδρέου στο Καστρί μαζί με τον Αρχηγό της Αστυνομίας Πόλεων Άγγελο Έβερτ. Στα τέλη του 1944 το ΕΑΜ τοποθέτησε εκρηκτικά στα θεμέλια του ξενοδοχείου του, με σκοπό να το ανατινάξει, δολοφονώντας ταυτόχρονα και τον Τσόρτσιλ, που εσφαλμένα θεωρείτο ότι θα κατέλυε εκεί.
Η επιχείρηση ματαιώθηκε λόγω της επέμβασης μιας βρετανικής περιπόλου.
Το 2003 το ξενοδοχείο έκλεισε για ένα χρόνο και υπέστη ολοκληρωτική ανακαίνιση (κόστους 112 εκατομμυρίων ευρώ), ώστε να επανέλθει στην παλαιά του δόξα. Το εκσυγχρονισμένο πλέον κτίριο έχει 384 δωμάτια (79 σουίτες), συμπεριλαμβανομένων 2 Βασιλικών Σουιτών εμβαδού 550 τετραγωνικών μέτρων, των οποίων η διανυκτέρευση κοστίζει έως και 32.000 ευρώ.
Ο κύβος ερρίφθη – Πουλήθηκε το Open. Αυτός είναι ο νέος ιδιοκτήτης του
Από το καλοκαίρι ξεκίνησαν οι επαφές. Και ήμουν σε θέση από την πρώτη στιγμή να γνωρίζω λεπτομέρειες. Όμως τα δεδομένα ήταν ρευστά. Και γι’ αυτό ήμουν σε αναμονή. Και εγώ και άλλοι συνάδελφοι.
Σύμφωνα με πληροφορίες πριν από μερικές ώρες το κανάλι του Ιβάν Σαββίδη μεταβιβάστηκε κατά 100% σε Έλληνα εφοπλιστή.
Ο ισχυρός εφοπλιστής και ιδιοκτήτης ποδοσφαιρικής ομάδας αναλαμβάνει το κανάλι και όπως μαθαίνω έχει ήδη ετοιμάσει την νέα ομάδα διοίκησης. Τόσο στην ενημέρωση αλλά και στην ψυχαγωγία. Οι αλλαγές αναμένονται άμεσες και κατακόρυφες. Σε όλα τα τμήματα.
Η επένδυση αναμένεται να ξεπεράσει τα 100 εκατομμύρια με το κόστος εξαγοράς να υπολογίζεται στα 40 εκατομμύρια.
Σημαντική αιτία που άλλαξε χέρια; Η δόση ομολογιακού δανείου ύψους 800.000 ευρώ μέχρι το τέλος του τρέχοντος μήνα που αδυνατούσε η απελθούσα διοίκηση να καλύψει.
Άλλαξε χέρια το κανάλι Epsilon, με τον Ιβάν Σαββίδη να είναι ο νέος του ιδιοκτήτης.
Το τίμημα δεν έχει γίνει ακόμα γνωστό, όμως ο ομογενής επιχειρηματίας, δείχνει αποφασισμένος να επεκταθεί στον χώρο των ΜΜΕ καθώς έχει ήδη αποκτήσει Έθνος και Ημερησία.
Ο Ιβάν Σαββίδης, συμμετείχε στον διαγωνισμό που τελικώς ακυρώθηκε για τις τηλεοπτικές άδειες, όντας αρχικά πρώτος επιλαχών.
Στη συνέχεια απέκτησε την άδεια που είχε αποδοθεί στον Χρήστο Καλογρίτσα, όταν η εγγυητική του τελευταίου κατέπεσε.
Άγνωστο παραμένει επίσης τι θα συμβεί με τη συμμετοχή του Ιβάν Σαββίδη στο MEGA μέσω Πήγασου.
Οι πληροφορίες είναι έγκυρες και αποκλειστικές και λένε ότι το κανάλι Epsilon πουλήθηκε όπως μεταδίδει και το altsantiri.gr
Ο τηλεοπτικός σταθμός «Ε» μετρά 4 χρόνια ζωής καθώς δημιουργήθηκε το 2013, έπειτα από την απόκτηση της συχνότητας, από τον επιχειρηματία Φίλιππο Βρυώνη.
Το κόκκινο τηλέφωνο με το καντράν ήταν αυτό που χρησιμοποιούσε ο Άντολφ Χίτλερ στο μπούνκερ του στο Βερολίνο, αυτό με το οποίο ο παράφρων δικτάτορας υπαγόρευε ακόμη και εντολές θανάτου.
Αυτό το τηλέφωνο, λοιπόν, βγήκε στο σφυρί σε δημοπρασία στρατιωτικών αντικειμένων στο Μέριλαντ των Ηνωμένων Πολιτειών κι ένας ανώνυμος πλειοδότης μέσω διαδικτύου υπερθεμάτισε με ένα ποσό γύρω στα 200.000 ευρώ και θα είναι ο επόμενος ιδιοκτήτης του σύμφωνα με το BBC.
Η συσκευή αυτή της Siemens ήταν αρχικά μαύρη, αλλά αργότερα την έβαψαν και μάλιστα χάραξαν στο πίσω μέρος της το όνομα του Χίτλερ κι έναν αγκυλωτό σταυρό. Μετά το τέλος του Πολέμου το 1945 το βρήκαν στο μπούνκερ Ρώσοι στρατιώτες.
Το τηλέφωνο αυτό χρησιμοποιήθηκε σε οχήματα, τρένα και στο καταφύγιο του Χίτλερ.
Μετά τον εντοπισμό του στο μπούνκερ Ρώσοι αξιωματικοί το έδωσαν στον Βρετανό στρατηγό σερ Ρίτσαρντ Ρέινερ. Μετά το θάνατό του το κληρονόμησε ο γιος του κι ήταν αυτός που το έβγαλε τώρα στο σφυρί.
«Είναι μια πολύ ‘σκοτεινή’ συσκευή, αν σκεφθεί κανείς για τι χρησιμοποιήθηκε», δήλωσε ο 82χρονος σήμερα Ρέινερ στη Daily Mail, για να συμπληρώσει ένας εκπρόσωπος του οίκου δημοπρασιών στο Μέριλαντ: «ήταν το πιο καταστροφικό ‘όπλο’ όλων των εποχών, που επέφερε το θάνατο εκατομμυρίων ανθρώπων»…
Σύμφωνα με τη βρετανική εφημερίδα με τη συσκευή αυτή ο Χίτλερ διέταξε το θάνατο εκατομμυρίων Εβραίων. Μ’ αυτήν έδινε οδηγίες στους στρατηγούς του για τις πολεμικές επιχειρήσεις και μ’ αυτήν διέταξε το θάνατο του κουνιάδου του.
Αυτό το τηλέφωνο, λοιπόν, βγήκε στο σφυρί σε δημοπρασία στρατιωτικών αντικειμένων στο Μέριλαντ των Ηνωμένων Πολιτειών κι ένας ανώνυμος πλειοδότης μέσω διαδικτύου υπερθεμάτισε με ένα ποσό γύρω στα 200.000 ευρώ και θα είναι ο επόμενος ιδιοκτήτης του 
Η συσκευή αυτή της Siemens ήταν αρχικά μαύρη, αλλά αργότερα την έβαψαν και μάλιστα χάραξαν στο πίσω μέρος της το όνομα του Χίτλερ κι έναν αγκυλωτό σταυρό. Μετά το τέλος του Πολέμου το 1945 το βρήκαν στο μπούνκερ Ρώσοι στρατιώτες.
