Αυτές είναι φωτογραφίες που έχουν σταλεί κατά περιόδους από την επιφάνεια του Άρη:





anekshghta.blogspot.gr
Αυτές είναι φωτογραφίες που έχουν σταλεί κατά περιόδους από την επιφάνεια του Άρη:





anekshghta.blogspot.gr
Νιφάδες χιονιού έπεσαν χτες στο Τόκιο, πρώτη φορά μέσα στο μήνα Νοέμβριο εδώ και τουλάχιστον μισό αιώνα, προκαλώντας ολισθηρότητα στους δρόμους και προβλήματα στις μετακινήσεις των πολιτών με τα μέσα μαζικής μεταφοράς.
Οι σιδηροδρομικές συγκοινωνίες και το μετρό διακόπηκαν προσωρινά ή σημειώθηκαν καθυστερήσεις στα δρομολόγιά τους στην ιαπωνική πρωτεύουσα των 13 εκατομμυρίων κατοίκων δυσχεραίνοντας έτσι τις μετακινήσεις για εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενους που μετέβαιναν στη δουλειά τους κατά τις πρωινές ώρες αιχμής.
Σε συνθήκες τσουχτερού κρύου με θερμοκρασίες που πλησίαζαν το μηδέν, ξεκίνησε να χιονίζει τα ξημερώματα, δηλαδή περίπου 40 μέρες νωρίτερα απ’ ό,τι συνήθως, μετέδωσε το ειδησεογραφικό πρακτορείο Kyodo.
Η ιαπωνική πρωτεύουσα, συνηθισμένη σε χαμηλές θερμοκρασίες τον χειμώνα, αλλά χωρίς το θερμόμετρο να πέφτει κάτω από το μηδέν, έχει να δει χιονόπτωση τέτοια εποχή από το 1962, σύμφωνα με την Εθνική Μετεωρολογική Υπηρεσία.

































Από τις πιο ωραίες εικόνες είναι αυτή του χιονισμένου Λυκαβηττού που τράβηξε τους φωτογραφικούς φακούς πάνω του. Μια σπάνια εικόνα για το κέντρο της Αθήνας στο οποίο είχε να χιονίσει οκτώ ολόκληρα χρόνια.
Από τις 3 τα ξημερώματα της Πέμπτης ξεκίνησε πυκνή χιονόπτωση στην πρωτεύουσα. με αποτέλεσμα να το στρώσει σε ελάχιστο χρονικό διάστημα στο Μαρούσι, την Αγία Παρασκευή, του Παπάγου, με τους οδηγούς στην Κηφισίας, την Μεσογείων και τους γύρω δρόμους να κινούνται με αργή ταχύτητα προς αποφυγή ατυχημάτων, ενώ ακόμη και στο κέντρο χιόνιζε.
Πυκνό χιόνι έπεσε όμως μέχρι και την Άνω Γλυφάδα, το Αιγάλεω, την Νίκαια, τον Κορυδαλλό και το Πέραμα, όπου το έστρωσε κανονικά.














Φωτογραφίες: Eurokinissi
Το ξενοδοχείο Prora θα ήταν σήμερα ένα από τα μεγαλύτερα θέρετρα, αλλά από τότε που χτίστηκε, πριν από 76 χρόνια, δεν κατοικήθηκε ποτέ!
Με 10.000 δωμάτια το εν λόγω μεγαθήριο, χτίστηκε στο νησί Rugen στη Βαλτική Θάλασσα και είναι γνωστό ως «το ξενοδοχείο του Χίτλερ». Κι αυτό γιατί πολύ απλά είναι απόκτημα του δικτάτορα, ο οποίος ξεκίνησε το 1936 να χτίζει ένα παραθαλάσσιο υπερπολυτελές, για την εποχή, ξενοδοχείο για τους στρατιώτες του.
Με κάθε δωμάτιο να «βλέπει» στη θάλασσα, το Hotel Prora έμελλε να είναι η απάντησή του Φύρερ στα Butlins (Βρετανική ξενοδοχειακή μονάδα)- αλλά το έργο σταμάτησε απότομα, με την έναρξη του πολέμου. Πλέον, στέκει ως μνημείο του μεγαλομανούς φύρερ ο οποίος υπολόγιζε ότι θα αποτελεί το ησυχαστήριο 25.000 στρατιωτών και των οικογένειών τους.
Οι άδειοι χώροι μοιάζουν στοιχειωμένοι και αποτελούν ένα ιδανικό σκηνικό για ταινία τρόμου. Πάντως, το ιστορικό αυτό «κειμήλιο», όπως γράφει η Irish Mirror, αναμένεται να ανακατασκευαστεί, ένα μέρος του, αλλά υπάρχουν φόβοι ότι θα αποτελέσει μαγνήτη για νεοναζί.







![Φωτογραφίες από το ξενοδοχείο του Χίτλερ που δεν κατοικήθηκε ποτέ 71 prora-13[5]](https://www.tilestwra.com/wp-content/uploads/2015/07/prora-135.jpg)
Σπάζοντας παράδοση 91 ετών, που θέλει τον εκάστοτε Τούρκο Πρόεδρο να κατοικεί στο μέγαρο Τσάνκαγια, ο Ταγίπ Ερντογάν μετακομίζει σήμερα σε ένα «παλάτι» 40.000 τ.μ. με 1.000 δωμάτια, το αποκαλούμενο και «Λευκό Σεράι».
Το νέο κτίριο, έξω από την Αγκυρα, που αποκαλείται και «Λευκό Σεράι» και από σήμερα θα είναι το νέο προεδρικό μέγαρο της Τουρκίας, έχει 1.000 δωμάτια και γραφεία, τα οποία καταλαμβάνουν έκταση 40.000 τ.μ. Μεταξύ άλλων, υπάρχουν αίθουσες εκδηλώσεων και χώροι φιλοξενίας επισήμων, ενώ κύριο χαρακτηριστικό του συγκροτήματος είναι η μοναδική χλιδή. Μάλιστα, το γραφείο του Τούρκου Προέδρου, όπως σημειώνουν τουρκικά μέσα ενημέρωσης, θυμίζει το Οβάλ Γραφείο του Λευκού Οίκου. Το γραφείο αυτό θα είναι αδιαπέραστο, με ειδικά τοιχώματα, για να μην μπορεί κανείς να ακούει τις συνομιλίες, ακόμη και με τη βοήθεια της τεχνολογίας.
Το κτιριακό συγκρότημα βρίσκεται σε μια τεράστια έκταση 300.000 τ.μ., η οποία αποψιλώθηκε για να κτιστεί το νέο προεδρρικό μέγαρο, και περιλαμβάνει κήπους μοναδικής ομορφιάς, λίμνες και άλλα παρόμοια.
Το κόστος της κατασκευής του ξεπέρασε τα 250 εκατ. ευρώ, ενώ η ανέγερσή του πρόκάλεσε σάλο αντιδράσεων για το γεγονός ότι αποψιλώθηκε ένα ολόκληρο δάσος για να χτιστεί, για το ότι σπάει παράδοση 91 χρόνων, αλλά φυσικά και για το εξωπραγματικό κόστος κατασκευής του. Την ίδια ώρα, τα αντιπολιτευτικά μέσα ενημέρωσης τονίζουν ότι ο Ερντογάν προσπαθεί να αποκηρύξει το παρελθόν της Τουρκίας χτίζοντας παλάτια με πολτυέλειες παρόμοιες με αυτές της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Στο… παραδοσιακό προεδρικό μέγαρο θα μένει εφεξής ο νέος πρωθυπουργός της Τουρκίας και πρώην υπουργός Εξωτερικών, Αχμέτ Νταβούτογλου, με την οικογένειά του.











Φωτογραφίες από τη φάση κατασκευής του:








iefimerida.gr
Το καλοκαίρι του 1953 ήταν ένα από τα καλύτερα για τον Αριστοτέλη Ωνάση. Στο Κίελο, μια καναδική φρεγάτα Stormont άρχισε να… αλλάζει, να ανακαινίζεται εκ βάθρων, προκειμένου να μετατραπεί σε μια πολυτελέστατη θαλαμηγό. Στο γιοτ εκείνο που θα αποτελούσε σύμβολο για εκείνον. Το όνομα αυτού, «Χριστίνα».
«Αυτό είναι το μόνο μέρος στον κόσμο που δεν αισθάνομαι ξένος», δήλωνε ο Ελληνας κροίσος για τη «Χριστίνα». Και η αλήθεια είναι, όπως ισχυρίζονται άνθρωποι που τον γνώριζαν, ότι πουθενά δεν ήταν πιο ευτυχισμένος o Αριστοτέλης Ωνάσης, από όσο όταν βρισκόταν επάνω στην 99 μέτρων θαλαμηγό του. Η μετατροπή της παλιάς καναδικής φρεγάτας σε αυτό που ο βασιλιάς Φαρούκ της Σαουδικής Αραβίας είχε αποκαλέσει «η τελευταία λέξη στη χλιδή» τού είχε κοστίσει τότε 4 εκατ. δολάρια.





Γιατί ο Ωνάσης επέλεξε μια φρεγάτα για γιοτ
«Ιστιοφόρο είχε ο Νιάρχος, όμως ο Ωνάσης ήθελε πάντα να πρωτοπορεί· ήθελε το μοντέρνο». Αυτή είναι η απάντηση στο ερώτημα γιατί ο Ωνάσης επέλεξε μια φρεγάτα για προσωπική του θαλαμηγό, και όχι ένα ιστιοφόρο…
Αξίζει να σημειωθεί ότι ως… φρεγάτα Stormont (GRT 1602), το «Χριστίνα» ανήκε στο καναδικό Πολεμικό Ναυτικό και μάλιστα κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου χρησιμοποιήθηκε ως συνοδό σκάφος των νηοπομπών για τη μεταφορά πολεμικού υλικού στις συμμαχικές δυνάμεις στην Αγγλία και τη Ρωσία.



Φυσικά, η θαλαμηγός «Χριστίνα» ήταν συνώνυμο της πολυτέλειας. Η βιβλιοθήκη της θαλαμηγού ήταν γεμάτη με έργα Ελλήνων κλασικών συγγραφέων, τα σκαμνιά του μπαρ ήταν καλυμμένα με δέρμα λευκής φάλαινας, ενώ ο πυθμένας της πισίνας υψωνόταν ώς το επίπεδο του καταστρώματος και μετατρεπόταν σε πίστα χορού, διακοσμημένη με ψηφιδωτά που απεικόνιζαν σκηνές της ελληνικής μυθολογίας.
Για τον εαυτό του ο Ωνάσης είχε κρατήσει μια σουίτα τεσσάρων δωματίων, με μπανιέρα από μπλε μάρμαρο Σιένας, απομίμηση λουτρού από μινωικό ανάκτορο. Τους τοίχους κάλυπταν βενετσιάνικοι καθρέπτες. Υπήρχαν άλλες εννέα σουίτες, που η καθεμιά είχε το όνομα ενός ελληνικού νησιού. Στην «Ιθάκη» έμεναν πάντα οι εκλεκτότεροι καλεσμένοι: ανάμεσά τους, η Greta Garbo, η Jackie Kennedy, η Μαρία Κάλλας, ο Winston Churchill, ο Umberto Agnelli της FIAT, ο John Paul Getty και πολλοί αστέρες του Χόλιγουντ.
Η μοντέρνα τεχνολογία αποτελούσε τη ραχοκοκαλιά της θαλαμηγού, με πρωτοποριακά για την εποχή τους συστήματα: ραντάρ, επικοινωνιακά μέσα, κλιματισμό, ηλεκτρονικό έλεγχο της θερμοκρασίας του νερού στην πισίνα και πολλά άλλα.







Η «Χριστίνα» μετά τον Ωνάση
Ο Αριστοτέλης Ωνάσης με τη διαθήκη του άφηνε την θαλαμηγό του στην κόρη του Χριστίνα. Σημείωνε, όμως, ότι αν για κάποιο λόγο εκείνη δεν την ήθελε, θα περνούσε στη γυναίκα του, την Τζάκι. Σε περίπτωση άρνησης της χήρας του Κένεντι, η θαλαμηγός θα περνούσε στην κυριότητα του ελληνικού Δημοσίου, υπό την προϋπόθεση ότι θα τη συντηρούσε και θα την παραχωρούσε για χρήση στον εκάστοτε αρχηγό του κράτους.
Το 1978, η Χριστίνα Ωνάση δώρισε τη θαλαμηγό στο ελληνικό δημόσιο, για να τη χρησιμοποιεί ο εκάστοτε Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας. Τη συντήρηση της θαλαμηγού ανέλαβε το Πολεμικό Ναυτικό για την οποία οι υπεύθυνοι φρόντιζαν ώστε να είναι ανά πάσα στιγμή στη διάθεση του Προέδρου της Δημοκρατίας και των υψηλών καλεσμένων του, έτοιμη να σαλπάρει. Χρησιμοποιήθηκε μόνο μία φορά από τον Χρήστο Σαρτζετάκη. Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής αρνήθηκε να τη χρησιμοποιήσει. Παρέμενε δεμένη σε χώρο του Πολεμικού Ναυτικού και, εν τω μεταξύ, οι τεχνολογικές εξελίξεις την είχαν ξεπεράσει όσον αφορά την κατανάλωση καυσίμων, την ταχύτητα και τις σύγχρονες απαιτήσεις για κλιματισμό.
Το 1999 το ελληνικό δημόσιο ανακοίνωσε την απόφασή του να πουλήσει τη θαλαμηγό στον Έλληνα εφοπλιστή Ιωάννη-Παύλο Παπανικολάου, προκειμένου να τη μετατρέψει σε σύγχρονο τουριστικό σκάφος υψηλών προδιαγραφών. Ο Παπανικολάου χάλασε 50 εκατ. δολάρια για να ανακαινίσει τη θαλαμηγό εκ βάθρων και μέχρι το θάνατό του το 2012 μπορούσε όποιος ήθελε να την νοικιάζει για προσωπικές κρουαζιέρες αντί 455.000 ευρώ την εβδομάδα. Οι κληρονόμοι του Παπανικολάου το 2013 την έβγαλαν στο σφυρί αντί 25 εκατ. ευρώ…
Τι απέγιναν τα αντικείμενα που υπήρχαν στη θαλαμηγό
Οπως αναφέρεται στην ιστοσελίδα του κοινωφελούς ιδρύματος Ωνάση, όλα τα έπιπλα και τα αντικείμενα που υπήρχαν στην προσωπική καμπίνα του Ωνάση αφαιρέθηκαν, ενώ το ελληνικό δημόσιο είχε το δικαίωμα να κρατήσει όσα από τα υπάρχοντα αντικείμενα της θαλαμηγού ήθελε, τα υπόλοιπα θα τα αγόραζε το Ίδρυμα Ωνάση. Εξ αυτών τη συλλογή από μινιατούρες πολεμικών πλοίων της εποχής του Ναπολέοντα που διατηρούσε ο Ωνάσης, εκτός από δύο κομμάτια, έγιναν δωρεά στο Ναυτικό Μουσείο Ελλάδος. Τα υπόλοιπα αντικείμενα συσκευάστηκαν και στάλθηκαν στον Σκορπιό προς φύλαξη για λογαριασμό της Αθηνάς Ωνάση, όπου πιθανώς βρίσκονται ακόμα. Ορισμένα από τα αντικείμενα που αγόρασε το Ίδρυμα Ωνάση βρίσκονται στο νεοκλασικό κτίριο της λεωφόρου Αμαλίας. Ανάμεσά τους, η τραπεζαρία της θαλαμηγού, το πιάνο που χρησιμοποιούσε η Μαρία Κάλλας, ορισμένα όπλα του Ωνάση, μικροέπιπλα, διακοσμητικά αντικείμενα και πίνακες ζωγραφικής.
Η θαλαμηγός μετά την ανακαίνιση από τον Παπανικολάου:



















Ολλανδός ιστορικός Jo Hedwig Teeuwisse σε ένα απίστευτο project που τοποθετεί φωτογραφίες από το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο στη… σημερινή εποχή. Σε μία συλλογή που έχει δημιουργήσει στο Flickr με τίτλο “Φαντάσματα της Ιστορίας” ο Jo κάνει μία “εικονική” περιήγηση στο παρελθόν.
Ο ίδιος αναφέρει σχετικά: “Συνδυάζοντας ιστορικές φωτογραφίες με φωτογραφίες που λαμβάνονται ακριβώς στο ίδιο σημείο σήμερα, προσπαθώ να κάνω τους ανθρώπους να συνειδητοποιήσουν ότι η ιστορία βρίσκεται παντού γύρω μας. Εκεί που ζείτε, εργάζεστε ή πάτε στο σχολείο, εκεί ακριβώς άλλοι άνθρωποι πολέμησαν, πέθαναν ή απλά βίωσαν ένα διαφορετικό είδος ζωής. Είμαστε ιστορία και η ιστορία είναι… εμείς.”
Δείτε κάποιες από τις εντυπωσιακές φωτογραφίες του Jo Hedwig Teeuwisse, σημειώνοντας ότι το σύνολο αυτών μπορείτε να τις απολαύσετε στο Flickr.
1. Σερμπούρ-Οκτβίλ, Νορμανδία, Γαλλία
Φωτογραφία του παρόντος από τον Claude Demeester/ του παρελθόντος από τον Michel Le Querrec / Σύνθεση από τον Jo Teeuwisse
2. Σερμπούρ-Οκτβίλ, Νορμανδία, Γαλλία
Φωτογραφία του παρόντος από τον Claude Demeester/ του παρελθόντος από τον Michel Le Querrec / Σύνθεση από τον Jo Teeuwisse
Ο WH Hooper, επικεφαλής του 314ου Συντάγματος Πεζικού της 79ης Μεραρχίας Πεζικού και κάποιοι από τους άνδρες του με κάποιους Γερμανούς κρατούμενους. Έχοντας κατεύθυνση προς τα νότια, με σκοπό να ενταχθούν στα στρατόπεδα αιχμαλώτων πολέμου στο οροπέδιο του Roule κοντά στο αγρόκτημα Fiefe.
3. Αcireale, Κατάνια, Ιταλία, 1943
Φωτογραφία του παρόντος και του παρελθόντος από τον Tim Timmermans / Σύνθεση από τον Jo Teeuwisse
Δέκα μίλια βόρεια της Κατάνια, δύο Βρετανοί στρατιώτες με οπλοπολυβόλα και οι βοηθοί τους καλύπτουν τη γωνία ενός δρόμου στην Via Vittorio Emmanuele II στην Acireale. Το σπίτι στα αριστερά βρίσκεται στο No. 191 του δρόμου σήμερα.
4. Γαλλία, 1944
Φωτογραφία του παρόντος από τον Claude Demeester/ του παρελθόντος από τον Michel Le Querrec / Σύνθεση από τον Jo Teeuwisse
5. Cherbourg, Normandy, France, 1944
Φωτογραφία του παρόντος από τον Claude Demeester/ του παρελθόντος από τον Michel Le Querrec / Σύνθεση από τον Jo Teeuwisse
6. Sainte-Marie-du-Mont, Γαλλία
Φωτογραφία του παρόντος από τον Jo/ του παρελθόντος από τον Fold3 / Σύνθεση από τον Jo Teeuwisse
Στο la Madelaine, ένα χωριουδάκι κοντά στην πόλη του Sainte Marie du Mont. Μία ομάδα Πυροσβεστών των ΗΠΑ, εγκαταλείποντας ένα εκκλησάκι.
7. Χάγη, Νότια Ολλανδία, 1945
Φωτογραφία του παρόντος από τον Menno Huizinga/NFA / Σύνθεση από τον Jo Teeuwisse
Γερμανοί στρατιώτες επιστρέφουν με τα πόδια στη Γερμανία μετά την παράδοσή τους, προσπερνώντας έναν άνδρα με μία γερμανική σημαία. Χάγη, Μάιος 1945.
8. Γαλλία, 1944
Φωτογραφία του παρόντος από τον Manuel Provence/ του παρελθόντος από τον Michel Le Querrec/ Σύνθεση από τον Jo Teeuwisse
9.Σ ερμπούρ-Οκτβίλ, Νορμανδία, Γαλλία
Φωτογραφία του παρόντος από τον Jo/ του παρελθόντος από τον Fold3 / Σύνθεση από τον Jo Teeuwisse
10. Σερμπούρ-Οκτβίλ, Νορμανδία, Γαλλία

Φωτογραφία του παρόντος από τον Claude Demeester/ του παρελθόντος από τον Fold3 / Σύνθεση από τον Jo Teeuwisse
11. Σερμπούρ-Οκτβίλ, Νορμανδία, Γαλλία
Φωτογραφία του παρόντος από τον Claude Demeester/ του παρελθόντος από τον Michel Le Querrec / Σύνθεση από τον Jo Teeuwisse
Πηγή: Twisted Sifter, digitaliffe
Σοκαριστικά πλάνα από το 1930 δείχνουν την σeξιστική διαδικασία πρόσληψης των αεροσυνοδών, η οποία περιελάμβανε έναν άντρα γιατρό να αγγίζει το στήθος τους, ενώ τις μετράει.
Το βίντεο γυρίστηκε το 1936 και δείχνει τις υποψήφιες αεροσυνοδούς να πετούν πάνω από την γέφυρα Golden Gate πριν την σωματική εξέταση και τις μετρήσεις.σο
Ένας αφηγητής περιγράφει τους αυστηρούς ηλικιακούς περιορισμούς, ενώ φαίνεται ο γιατρός να αγγίζει τις γυναίκες σε περίεργα μέρη.
Δείτε το βίντεο
“Η ανάπτυξη των αερομεταφορών ώθησε της αεροπορικές εταιρίες να αναζητήσουν αεροσυνοδούς”, αναφέρει ο αφηγητής στην αρχή του βίντεο.

“Αυτά τα κορίτσια όχι μόνο πρέπει να σερβίρουν γεύματα, αλλά πρέπει να είναι εγγεγραμμένες νοσοκόμες, κάτω από 24 ετών και να πληρούν πολύ αυστηρές σωματικές απαιτήσεις”, προσθέτει ο αφηγητής.

“Από το τεστ περιστροφής, οι γιατροί της United Airlines μπορούσαν να καταλάβουν τι συνθήκες θα μπορούσαν να αντέξουν οι κοπέλες στον αέρα.”

Οι μετρήσεις μέσης, στήθους και γοφών ήταν απαραίτητες προϋποθέσεις για να προσληφθεί μια κοπέλα ως αεροσυνοδός.

Παρά τις τεράστιες τεχνολογικές εξελίξεις στον τομέα των αερομεταφορών κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1930 οι διακρίσεις με βάση το φύλο συνεχίστηκαν και τις επόμενες δεκαετίες.

Αρχικά, η πολιτική της United Airlines ανέφερε ότι οι γυναίκες αεροσυνοδοί έπρεπε να είναι ελεύθερες. Θα απολύονταν αν παντρεύονταν, αν έπαιρναν βάρος ή όταν έφταναν τα 32.

Ο ηλικιακός περιορισμός καταργήθηκε το 1970 μετά από μια ομοσπονδιακή δίκη, ενώ η απαγόρευση του γάμου σταμάτησε το 1980.

Σοκαριστικές φωτογραφίες που απεικονίζουν το πώς μετατρέπονται χιλιάδες στρέμματα δάσους σε σεληνιακό τοπίο
Aποκαρδιωτικές εικόνες καταστροφής ενός δάσους για το οποίο οι κάτοικοι της περιοχής, έδωσαν, και συνεχίζουν να δίνουν τον δικό τους αγώνα. Η απογοήτευση τους άλλωστε είναι έκδηλη λόγω της στάσης της κυβέρνησης που προεκλογικά είχε δεσμευθεί πως θα βάλει τέλος στις διεργασίες εξόρυξης, μεριμνώντας παράλληλα και για τους εργαζόμενους.
Καρέ-καρέ η καταστροφή του δάσους:















Ανακοίνωση της Ο.Μ. ΣΥΡΙΖΑ Ιερισσού στις δηλώσεις του πρωθυπουργού για τις Σκουριές
“Μόνο οργή και λύπη μπορεί να προκαλέσει η αναφορά του πρωθυπουργού της χώρας Αλ. Τσίπρα στη χθεσινή του συνέντευξη στον ρ/σ “στο Κόκκινο” και στον Κώστα Αρβανίτη στο ζήτημα των Σκουριών της Χαλκιδικής, σχετικά με τον αριθμό των εργαζομένων στην πολυεθνική εταιρεία Eldorado Gold. Οι εργαζόμενοι στην εταιρεία που, σύμφωνα με την ίδια, ανέρχονται σε 1980, αριθμό που το κίνημα της Χαλκιδικής αμφισβητεί, χθες δια στόματος του πρωθυπουργού αυξήθηκαν σε 5.000! Τέτοιες κουβέντες μέχρι σήμερα μόνο από φερέφωνα της εταιρείας τύπου Πάχτα είχαμε ακούσει.
Την ίδια στιγμή, ο πρωθυπουργός και πρόεδρος του κόμματος που προεκλογικά δεσμευόταν για το κλείσιμο των Σκουριών από την κυβέρνηση της Αριστεράς δεν προχώρησε σε οποιαδήποτε τύπου αποσαφήνιση σχετικά με το πότε θα συμβεί αυτό, δεδομένου ότι εδώ και πέντε μήνες το κίνημα της Χαλκιδικής λαμβάνει μόνο υποσχέσεις ενώ η εταιρεία συνεχίζει το καταστροφικό έργο της μετατρέποντας το βουνό Κάκαβος σε ένα ρημαγμένο τοπίο.
Εδώ και πέντε μήνες έχουμε καταθέσει το σύνολο των στοιχείων που αφορούν τις παράνομες εργασίες της εταιρείας στο βουνό, παρανομίες που και το ίδιο το Υπουργείο Παραγωγικής Ανασυγκρότησης μέσω του πρώην υπουργού Π. Λαφαζάνη είχε εντοπίσει, επιστρέφοντας τους φακέλους της μεταλλουργίας πίσω στην εταιρεία για μια σειρά ελλείψεων, πάνω στις οποίες η τελευταία αρνείται πεισματικά να τοποθετηθεί και είναι εδώ και καιρό εκπρόθεσμη. Το Υπουργείο Παραγωγικής Ανασυγκρότησης είχε στην διάθεσή του και τον χρόνο και τα νομικά στοιχεία για να ολοκληρώσει τον έλεγχο της νομιμότητας των εργασιών και να προχωρήσει στην υλοποίηση της δέσμευσης του κόμματος για το οριστικό κλείσιμο των Σκουριών.
Σήμερα οι προσδοκίες μιας τέτοιας εξέλιξης διαψεύδονται κατάφωρα ενώ η υπομονή της τοπικής κοινωνίας που έχει συμβάλλει τα μέγιστα για την ανάδειξη του ΣΥΡΙΖΑ σε κυβέρνηση μέσα από τους αγώνες της, έχει πλήρως εξαντληθεί.
Μετά από τόσα χρόνια αγώνα κόντρα στις επιλογές των προηγούμενων κυβερνήσεων, για την καταστροφή (οικονομική, κοινωνική περιβαλλοντική) του τόπου μας, την αστυνομική βία και την δικαστική καταστολή, ερχόμαστε αντιμέτωποι σε μια ιδιότυπη υποκρισία από τους ίδιους τους συντρόφους μας, που μεταθέτουν την διάσωση του τόπου μας που καταστρέφεται καθημερινά στο άγνωστο μέλλον με νέα κάθε φορά προσχήματα. Μόνο που τώρα η διαπραγμάτευση έχει ολοκληρωθεί και δεν έχει απομείνει καμιά δικαιολογία ως απάντηση στο ερώτημα “γιατί μέχρι σήμερα δεν έχουν κλείσει η Σκουριές;”
Καθιστούμε σαφές ότι δεν μπορεί η Αριστερά και δη το κόμμα μας να χρησιμοποιεί εργαλειακά μια κοινωνία.
Οι μόνοι χαμένοι αγώνες είναι όντως αυτοί που δεν δίνονται και τον αγώνα αυτόν τον δώσαμε στην κυριολεξία με τις ζωές μας. Δεν θα επιτρέψουμε όμως τον εμπαιγμό μας από κανέναν πρώην και ιδιαίτερα από τον Πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα, που είχε κάνει τον αγώνα μας σημαία του, ούτε θα αφήσουμε τους συναγωνιστές μας ανυπεράσπιστους στο έλεος μιας πολυεθνικής. Για το ζήτημα των Σκουριών υπάρχουν ήδη πολλές αποφάσεις συνεδρίων και απαιτούμε να γνωρίζουμε αν η ανακοινωμένη θέση του κόμματός μας και του ίδιου του Προέδρου, όπως επανειλημμένα έχει εκφραστεί από τον ίδιο και κορυφαία στελέχη μας, έχει αλλάξει στα πλαίσια της διαφοράς που έχει προκύψει μεταξύ της διακηρυγμένης πολιτικής θέσης και της κυβερνησιμότητας της «πρώτης φοράς αριστεράς».
Είναι δεδομένο ότι εμείς θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε μέσα από το κίνημα ενάντια στο χρυσό μέχρι την τελική δικαίωσή μας.
Ανακοινώνουμε ότι κανείς δεν θα πρέπει να μας θεωρεί δεδομένους, και να γίνει αντιληπτό ότι η συνάντησή μας με την αριστερά έγινε μέσα από αγώνες και όχι κωλοτούμπες και ξεπουλήματα”.
Πηγή: news247.gr
Υπάρχει ένας μυστικός κόσμος των καλύτερων σούμο της Ιαπωνίας, όπου οι άνδρες καταναλώνουν 8.000 θερμίδες την ημέρα και φορούν μάσκες οξυγόνου ενώ κοιμούνται. Οι φωτογραφίες από το εσωτερικό του Τομοζούνα, του χώρου των σούμο στη Ναγκόγια της Ιαπωνίας, προκαλούν αίσθηση. Εκεί, 11 τεράστιοι παλαιστές φορούν μόνο το περίζωμά τους και προπονούνται.
Οι παλαιστές ή «Ρικίσι» όπως αλλιώς λέγονται, περνούν περισσότερες από 3 ώρες κάθε πρωί, κάνοντας προπονήσεις στο εθνικό άθλημα της Ιαπωνίας, που εμφανίστηκε από τον 15ο αιώνα. Ο πρώτος σούμο που θα πέσει ή θα βγει από τον χώρο, έρχεται αντιμέτωπος με την ήττα.
Οι φωτογραφίες από το εσωτερικό του Τομοζούνα, του χώρου των σούμο στη Ναγκόγια της Ιαπωνίας, προκαλούν αίσθηση. Εκεί, 11 τεράστιοι παλαιστές φορούν μόνο το περίζωμά τους και προπονούνται.
Οι παλαιστές ή «Ρικίσι» όπως αλλιώς λέγονται, περνούν περισσότερες από 3 ώρες κάθε πρωί, κάνοντας προπονήσεις στο εθνικό άθλημα της Ιαπωνίας, που εμφανίστηκε τον 15ο αιώνα.
Όταν τελειώσουν την προπόνηση στις 10:30 το πρωί, υπογράφουν αυτόγραφα και βγαίνουν φωτογραφίες πριν από το πρώτο από τα δύο καθημερινά τους γεύματα. Το μεσημεριανό γεύμα προετοιμάζεται από τους νεότερους παλαιστές. Αποτελείται από πόδια χοίρου, σαρδέλες ψημένες στη σχάρα ή τηγανιτές, ρύζι στον ατμό και τσάνκο νάμπε, ένα ζεστό πιάτο που σχετίζεται με τους σούμο, που καταναλώνουν ημερησίως 8.000 θερμίδες.
Οι παλαιστές κοιμούνται για αρκετές ώρες αμέσως μετά το φαγητό, φορώντας μάσκες οξυγόνου για να βοηθήσουν την αναπνοή τους. Απαθανατίστηκε η καθημερινή ζωή των παλαιστών στη βουδιστική βάση των ναών τους για το τουρνουά Grand Sumo της Ναγκόγια, που ξεκίνησε την περασμένη εβδομάδα.
Απαθανατίστηκε η καθημερινή ζωή των παλαιστών στη βουδιστική βάση των ναών τους για το τουρνουά Grand Sumo της Ναγκόγια, που ξεκίνησε την περασμένη εβδομάδα.
Ο γεννημένος στη Μογγολία Τομοζούνα Ογιακάτα ή αλλιώς ο ιδιοκτήτης του χώρου Τομοζούνα, παρακολουθεί την προπόνηση των παλαιστών του στο ναό Γκαντζότζι Γιακουσίντο, στη Ναγκόγια της Ιαπωνίας.
Όταν τελειώσουν την προπόνηση στις 10:30 το πρωί, υπογράφουν αυτόγραφα και βγαίνουν φωτογραφίες πριν από το πρώτο από τα δύο καθημερινά τους γεύματα.
Ο Τομοζούνα Ογιακάτα, ο ιδιοκτήτης του χώρου Τομοζούνα, παρακολουθεί την προπόνηση των παλαιστών του στο ναό Γκαντζότζι Γιακουσίντο στη Ναγκόγια.
Το μεσημεριανό γεύμα προετοιμάζεται από τους νεότερους παλαιστές. Αποτελείται από πόδια χοίρου, σαρδέλες ψημένες στη σχάρα ή τηγανιτές, ρύζι στον ατμό και τσάνκο νάμπε, ένα ζεστό πιάτο που σχετίζεται με τους σούμο, που καταναλώνουν ημερησίως 8.000 θερμίδες.
Εκτός από το φαγητό, τον ύπνο και την εμφάνιση, οι παλαιστές έρχονται αντιμέτωποι με τη σκληρή προπόνηση και τους παραδοσιακούς θεσμούς οργάνωσης που έχουν αποτρέψει πολλούς Ιάπωνες από το να γίνουν σούμο. Έτσι, τη θέση τους παίρνουν ξένοι, κυρίως παλαιστές από τη Μογγολία, που αντιμετωπίζουν έναν σκληρό τρόπο αφομοίωσης.
«Η γλώσσα ήταν η μεγαλύτερη πηγή άγχους», δήλωσε ο Τομοζούνα Ογιακάτα, γνωστός με το όνομα Κουοκουτέχνο, ο πρώτος παλαιστής της Μογγολίας.
«Δεν μπορούσα να καταλάβω τίποτα όταν μου έκαναν παρατηρήσεις ή ακόμα και όταν με επαινούσαν», είπε ο ίδιος, που είναι ένας από τους πρώτους έξι Μογγόλους που εισήχθησαν στο άθλημα το 1992.
Ο κόσμος των σούμο έχει να κάνει σε κάθε του πτυχή με την Ιαπωνία.
Οι σούμο Καϊσέι και Κουοκουσούχο που γεννήθηκαν στη Βραζιλία και τη Μογγολία αντίστοιχα, προετοιμάζονται για την προπόνησή τους.
Ο παλαιστής Κάιχο στέκεται στο χώρο προπόνησης και προετοιμάζεται, στο ναό Γκαντζότζι Γιακουσίντο.
Ο Τομοζούνα Ογιακάτα και οι παλαιστές του τρώνε το γεύμα τους στο εσωτερικό του ναού Γκαντζότζι Γιακουσίντο.
Ο μοναδικός πρωταθλητής από τη Μογγολία, ο Νουαμτζαβούν Τσεβέγκνουαμ, μιλάει σχεδόν άψογα Ιαπωνικά, έχει Γιαπωνέζα σύζυγο και εγκατέλειψε τη μογγολική του ιθαγένεια για να γίνει Ιάπωνας. Αυτό ήταν απαραίτητο για να γίνει δάσκαλος σούμο.
Η πλήρης αφομοίωση στην ιαπωνική κουλτούρα σημαίνει ότι οι ξένοι παλαιστές δεν αντιμετωπίζουν την κακή βούληση. Ο Τομοζούνα δήλωσε: «Φοράμε τα κιμονό και τα σανδάλια μας και ζούμε σύμφωνα με τους ιαπωνικούς κανόνες και τους κανόνες των σούμο. Είναι τυχαίο το ότι γεννηθήκαμε με διαφορετική εθνικότητα.»
Ο σούμο Καϊνισίκι επιστρέφει στην προπόνηση.
Ο παλαιστής Κουοκουταϊσέι φωτογραφίζεται με ένα μωρό, μετά την προπόνησή του.
Ο παλαιστής Καϊνόργου παίζει με παιδιά νηπιαγωγείου στο ναό της Ναγκόγια στην Ιαπωνία. Εκεί ξεκίνησε το τουρνουά την περασμένη εβδομάδα.
Ο Τομοζούνα υπογράφει αυτόγραφα για τους θαυμαστές του μετά την προπόνηση.
Η διακόσμηση των φεστιβάλ Ταναμπάτα, γίνεται με ένα κλαδί μπαμπού και λωρίδες από πολύχρωμα χαρτιά. Συχνά είναι πάνω τους γραμμένες οι επιθυμίες των ανθρώπων και παρουσιάζονται στους παλαιστές από τους νηπιαγωγούς.