Θυμάστε τον Daniel Stern που έπαιζε τον έναν “κακό” από την ταινία “Μόνος στο σπίτι”;
Yποδύθηκε έναν από τους διαρρήκτες στην θρυλική ταινία της δεκαετίας του ’90 «Μόνος στο σπίτι» και τώρα επιστρέφει με ένα βίντεο που κάνει τον γύρο του διαδικτύου και… κάτι μας θυμίζει!
Μιλάμε για πολλή τρέλα!
Η σειρά «The Big Bang Theory» προβάλλεται εδώ και δέκα χρόνια, σημειώνοντας μεγάλη επιτυχία οπότε είναι λογικό το καστ της σειράς να πληρώνεται καλά και ειδικά οι ηθοποιοί που εργάζονται εκεί από την πρώτη μέρα. Φέτος, όμως, αποφάσισαν να κάνουν μία γενναιόδωρη χειρονομία απέναντι στους συναδέλφους τους.
Συγκεκριμένα, όπως γράφει το Variety, 5 αρχικά μέλη του καστ, ο Τζιμ Πάρσονς, ο Τζόνι Γκαλέκι, η Κάλεϊ Κουόκο, ο Κούναλ Ναγιάρ και Σάιμον Χέλμπεργκ θέλησαν να γίνει μία μικρή μείωση στους μισθούς τους, προκειμένου να καταφέρουν οι ηθοποιοί Μαίμ Μπιάλίκ (Amy Farrah Fowler) και Melissa Rauch (Μπερναντέτ) να πάρουν αύξηση.
Οι ηθοποιοί που βρίσκονται από την πρώτη μέρα στην σειρά λέγεται ότι παίρνουν 1 εκατομμύριο δολάρια για κάθε επεισόδιο και με την κίνηση αυτή, αν γίνει δεκτή, θα λαμβάνουν περίπου 100.000 δολάρια λιγότερα ανά επεισόδιο για τις δύο επόμενες σεζόν.
Αυτά τα 500.000 δολάρια θα μοιράζονται ανάμεσα στις Rauch και Bialik, οι οποίες αυτή την στιγμή παίρνουν περίπου 200.000 δολάρια ανά επεισόδιο.
Το CBS και η Warner Bros δεν έχουν κάνει ακόμα κανένα σχόλιο.
Και οι δύο ηθοποιοί ξεκίνησαν να δουλεύουν στην σειρά στην τρίτη σεζόν και έγιναν μέρος του μόνιμου καστ στην τέταρτη σεζόν. Μάλιστα, η Bialik ήταν και υποψήφια για Emmy για τον ρόλο της ως Amy Farrah Fowler στο «Big Bang Theory».
Στο σημείο μηδέν στην Καλλιθέα όπου δέχτηκε την επίθεση με βιτριόλι πριν από περίπου δύο χρόνια βρέθηκε η Ιωάννα Παλιοσπύρου για να διηγηθεί ξανά, με την έναρξη των «Πρωταγωνιστών», η εκπομπή των οποίων (28/4) ήταν αφιερωμένη σε εκείνη, τη δραματική της ιστορία.
«Το πρώτο πράγμα που λειτούργησε ήταν η όσφρηση. Ένιωσα αυτή τη βαριά μυρωδιά. Κάψιμο, πόνος αφόρητος.
Δεν την είδα, ήδη είχε πέσει το υγρό στο μάτι μου και ήταν όλα θολά.
Ένιωθα ότι αρχίζω να πρήζομαι, είδα στον νιπτήρα τα μαλλιά μου να πέφτουν.
Οι γιατροί μου είπαν ότι η κίνησή μου να ρίξω νερό στο πρόσωπό μου έσωσε και το μάτι μου.
Με πήγαν γρήγορα στο νοσοκομείο και αυτό έσωσε τη ζωή μου. Όταν έφτασα στο νοσοκομείο έχασα την ψυχραιμία μου».
«Κάποια στιγμή μετά από πολύ καιρό πέρασα από τον κεντρικό δρόμο, ένιωσα ταχυκαρδία και έφυγα. Και μια μέρα ένιωσα αρκετά δυνατή και αποφάσισα να έρθω στο σημείο για να ξεπεράσω τον φόβο μου.
Σαν χαρακτήρας έχω έναν μηχανισμό άμυνας να εστιάζω στα μικρά της ζωής.
Θα μπορούσα να είχα πεθάνει.
Δεν νομίζω ότι θα άλλαζε κάτι με ένα συγγνώμη αλλά θα ήθελα να καταλάβει το κακό που έχει κάνει. Με τη στάση της δεν έδειξε κάτι.
Είναι το σημείο μηδέν αυτής της ιστορίας. Πλέον τη ζωή μου τη σκέφτομαι πριν από αυτό και μετά από αυτό. Αν θέλω να ονειρεύομαι πρέπει να ξεκινήσω από αυτό που συνέβη εδώ, να το αποδεχτώ και να το αντιμετωπίσω» είπε στον Σταύρο Θεοδωράκη.
Πρώτα, η είδηση για εγκλεισμό σε ψυχιατρική δομή, στη συνέχεια καταγγελίες από τρεις άγνωστους τραγουδιστές, οι οποίες προβάλλονται μαζικά πριν ακόμη εξεταστούν σε βάθος. Το ερώτημα που προκύπτει δεν είναι μόνο «τι συνέβη», αλλά κυρίως γιατί συμβαίνει τώρα.
Στον χώρο της ελληνικής μουσικής βιομηχανίας, η ισχύς δεν μετριέται μόνο σε επιτυχίες, αλλά και σε ανεξαρτησία. Ο Μαζωνάκης υπήρξε επί χρόνια μια φιγούρα που δεν ελέγχεται εύκολα, δεν χωρά σε καλούπια και δεν χρωστά σε μηχανισμούς. Αυτό από μόνο του δημιουργεί εχθρούς. Όταν ένας καλλιτέχνης παραμένει εμπορικά δυνατός χωρίς να «υπακούει» εδώ και 25 χρόνια, γίνεται στόχος.
Σύμφωνα με γενικές εκτιμήσεις της αγοράς και ανθρώπων του χώρου, η συνολική περιουσία του Γιώργου Μαζωνάκη τοποθετείται γύρω στα 10 εκατομμύρια ευρώ. Πρόκειται για έναν καλλιτέχνη που, παρά τη μακρόχρονη παρουσία του στη νυχτερινή διασκέδαση, δεν έχει συνδεθεί ποτέ με οικονομικά σκάνδαλα ή γνωστά χρέη, διατηρώντας διαχρονικά μια εικόνα οικονομικής αυτάρκειας και ανεξαρτησίας. Με λίγα λόγια είναι ένας απλο ους πιο καθαρούς Έλληνες τραγουδιστές.
Η αρχική εικόνα του «ψυχιατρικού προβλήματος» λειτουργεί επικοινωνιακά ως εργαλείο αποδυνάμωσης. Σπέρνει αμφιβολία, θολώνει την κρίση του κοινού και προετοιμάζει το έδαφος ώστε κάθε επόμενη κατηγορία να φαίνεται πιο «πιστευτή». Δεν είναι η πρώτη φορά που η ψυχική υγεία χρησιμοποιείται για να απαξιωθεί ένας δημόσιος άνθρωπος.
Ακολουθούν οι καταγγελίες. Τρεις άγνωστοι τραγουδιστές, χωρίς προηγούμενη δημόσια παρουσία ή αναγνωρισιμότητα, βρίσκονται ξαφνικά στο προσκήνιο. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να διερευνηθούν οι ισχυρισμοί τους — κάθε καταγγελία οφείλει να εξετάζεται σοβαρά. Όμως άλλο η διερεύνηση και άλλο η προδικαστική καταδίκη μέσω τίτλων και υπονοούμενων.
Η χρονική σύμπτωση και ο τρόπος προβολής δείχνουν ένα γνώριμο μοτίβο: πρώτα αποδομείς το πρόσωπο, μετά «φορτώνεις» την κατηγορία και στο τέλος αφήνεις το κοινό να βγάλει συμπέρασμα χωρίς αποδείξεις. Σε αυτή τη διαδικασία, η αλήθεια συχνά χάνεται και η ζημιά έχει ήδη γίνει, ανεξάρτητα από το τι θα αποφανθεί η Δικαιοσύνη.
Σύμφωνα με την άποψη που κυκλοφορεί έντονα στον χώρο, ο πραγματικός λόγος της στοχοποίησής του δεν είναι άλλος από τα χρήματα. Ο Γιώργος Μαζωνάκης παραμένει οικονομικά ισχυρός, ανεξάρτητος και δύσκολα “αγγίξιμος”, χωρίς να μπορεί να πιεστεί ή να ελεγχθεί με τον τρόπο που, όπως λέγεται, έχει συμβεί σε άλλους καλλιτέχνες στο παρελθόν.
Αυτή ακριβώς η αδυναμία χειραγώγησής του είναι που, κατά την ίδια εκτίμηση, τον καθιστά ανεπιθύμητο σε ορισμένους και εξηγεί γιατί επιχειρείται η ηθική και επαγγελματική του αποδόμηση.
Σε κλίμα βαθιάς συγκίνησης και υπερηφάνειας, τα Ανώγεια αποχαιρέτησαν τους νεαρούς που κλήθηκαν να υπηρετήσουν τη μαμά πατρίδα και να φορέσουν το εθνόσημο των Ενόπλων Δυνάμεων.
Πριν την αναχώρησή τους, οι νέοι πέρασαν από την εκκλησία του χωριού, όπου έλαβαν την ευλογία του παπά Ανδρέα, σε μια συμβολική και ουσιαστική στιγμή γεμάτη πίστη, παράδοση και συναισθηματική φόρτιση.
Η στιγμή που οι νεαροί ασπάστηκαν το ιερό λείψανο του Αγίου Γεωργίου και έλαβαν την ευχή του ιερέα, αποτύπωσε τον ισχυρό δεσμό των Ανωγειανών με την πίστη, την πατρίδα και τις αξίες τους. Ιδιαίτερη συγκίνηση προκάλεσε και η ανάρτηση του παπά Ανδρέα, ο οποίος απευθύνθηκε στα παιδιά με λόγια πατρικά, γεμάτα αγάπη, υπερηφάνεια και συμβουλές ζωής.
“Παιδιά μου.
Κληθήκατε να δώσετε όρκο, να υπηρετήσετε τη σημαία, την πατρίδα.
Ευλογία και τιμή.
Πηγαίνετε με χαμόγελο και ακμαίο ηθικό, επιστρέψτε υγιείς, με αισιοδοξία και θάρρος για ολόκληρη τη ζωή σας.
Περάσατε την πόρτα του Άη Γιώργη, ασπάστηκε ο καθένας σας, το άγιο λείψανο του και πήρατε ευχές για καλή στράτευση.
Εσείς, κρατήστε βαθιά στις καρδιές σας την Ανωγειανή καταγωγή σας.
Τιμήστε τις οικογένειες σας, έχετε αξιοπρέπεια και πάντα ψηλά το κεφάλι.
Γνωρίστε νέους από την άλλη Ελλάδα, ανταλλάξτε ιστορίες και εμπειρίες, όμως πάντα να έχετε ευγένεια και καθαρή ματιά στις επαφές σας.
Σεβασμό στους ανώτερους σας και συναδελφικότητα στους συνυπηρετούντες με εσάς.
Τα Ανώγεια είναι περήφανα που τα παιδιά μας, εσείς, θα αφήσετε το αποτύπωμα σας στις Ένοπλες Δυνάμεις, αποτύπωμα που εμπεριέχει πολιτισμό, ιστορία, εικόνες, την ταυτότητα ενός ορεινού τόπου που ποτέ δεν κοντοστάθηκε σε δυσκολίες.
Βασίλη, Νίκο, Ανδρέα, Χαρίτο, Νεκτάριε, Σοφοκλή,Βαγγέλη,Αριστείδη,Ανδρέα
Να πάτε στο καλό, με την ευχή μου και να προσέχετε ο ένας τον άλλον.”
Πηγή: cretalive.gr
Ο πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, επέλεξε το υπουργείο Ναυτιλίας και όχι το υπουργείο Άμυνας, για να απαντήσει στην Τουρκία, τρεις μέρες μετά.
Ωστόσο, στην αρχή δεν αναφέρθηκε στο επεισόδιο στα Ίμια, αλλά στο Μεταναστευτικό και το οργανωμένο έγκλημα.
Επαίνεσε το Λιμενικό, επειδή σώζει ζωές στο Αιγαίο, εννοώντας τους… «μετανάστες», τους οποίους στέλνουν οι Τούρκοι και τους έχουν δώσει εντολή να βυθίζουν τις βάρκες, προκειμένου να τους συλλέγουν οι ναυτικές δυνάμεις μας.
Επίσης, ανέφερε πως «είναι εκατοντάδες οι περιπτώσεις που άνδρες και γυναίκες του Λιμενικού με κίνδυνο της ζωής τους κατάφεραν να αποτρέψουν την εισδοχή ναρκωτικών στην χώρα μας από το εξωτερικό».
«Η Ελληνική Ακτοφυλακή βρίσκεται καθημερινά στην πρώτη γραμμή, εγγυητής της ασφάλειας στα θαλάσσια σύνορά μας. Με ισχυρή παρουσία και σε στενή συνεργασία με την FRONTEX που διεξάγει την πιο μεγάλη της επιχείρηση, στο Αιγαίο. Στα θαλάσσια σύνορα όχι μόνο της Ελλάδας, αλλά και της ΕΕ», υπογράμμισε και αναφέρθηκε σε περιπτώσεις διάσωσης μεταναστών και σύλληψης διακινητών ναρκωτικών!
Στο τέλος, ο πρωθυπουργός έκανε τον κόπο να αναφερθεί και στο περιστατικό στα Ίμια, στα οποία οι Τούρκοι «αλωνίζουν» εμβολίζοντας ελληνικά σκάφη και απαγορεύοντας σε Έλληνες ακόμα και να ψαρεύουν.
«Το πρόσφατο περιστατικό στα Ίμια ήταν αποτέλεσμα μιας απολύτως ανεύθυνης στάσης από την πλευρά της τουρκικής ακτοφυλακής που απείλησε ανθρώπινες ζωές», σημείωσε ο Πρωθυπουργός.
«Το μήνυμα μάς είναι ότι οι άνδρες και οι γυναίκες του ελληνικού λιμενικού σώματος βρίσκονται στο Αιγαίο για να σώζουν ζωές όχι για να τις βάζουν σε κίνδυνο. Η Ελλάδα δεν παίζει παιχνίδια, είναι χώρα στο σκληρό πυρήνα της Ένωσης. Η αναβαθμισμένη θέση της Ελλάδας στις γεωπολιτικές εξελίξεις κάποιους ενοχλεί. Με ψυχραιμία, νηφαλιότητα και αποφασιστικότητα θα διαφυλάξουμε τα εθνικά μας σύνορα, αλλά και τα ευρωπαϊκά σύνορα», σημείωσε μεταξύ άλλων.
Ποια είναι η γεωπολιτική αναβάθμιση της Ελλάδας;
Ποια είναι η πρώτη προτεραιότητα των ελληνικών ναυτικών δυνάμεων σε περιόδους κρίσης;
Να μαζεύουν μετανάστες και να συλλαμβάνουν διακινητές ναρκωτικών ή να προστατεύουν τα εθνικά σύνορα και τα Ίμια, τα οποία οι Τούρκοι, αυτή την στιγμή, «μαυρίζουν»;
Παρακολουθήστε με προσοχή ολόκληρη την ομιλία του πρωθυπουργού:
Ομιλία στα στελέχη του Λιμενικού Σώματος – Ελληνικής Ακτοφυλακής.
Η ψυχή των μελών του Λιμενικού Σώματος και των Ενόπλων Δυνάμεων είναι το πιο σημαντικό αποτρεπτικό όπλο που διαθέτει η πατρίδα μας. Σας είμαστε ευγνώμονες, σας συγχαίρουμε, θα είμαστε δίπλα σας στις προσπάθειές σας. Ομιλία, από το Υπουργείο Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, στα στελέχη του Λιμενικού Σώματος – ΕΛ.ΑΚΤ.
Δημοσιεύτηκε από Alexis Tsipras στις Πέμπτη, 15 Φεβρουαρίου 2018
Πιθανόν κάποιοι να νομίζουν πως δεν είναι και τόσο μεγάλη η εκκλησιαστική περιουσία που να αξίζει να ασχοληθούμε και που θα έδινε λύση στο πρόβλημα της χώρας.
Αν όμως μαθαίνατε πως αυτή μπορεί να ανέρχεται ως και δεκαπέντε φορές το ελληνικό χρέος, τι θα λέγατε; Όχι, η εκτίμηση δεν είναι υπερβολική και είναι απορίας άξιο γιατί κανείς δεν ξεσηκώνει τον κόσμο να απαιτήσει αυτά που η εκκλησία εδώ και αιώνες του έχει κλέψει!!!
H εκκλησιαστική περιουσία καλύπτεται από ένα αδιαφανές πέπλο που «υφαίνουν» περισσότερα από 10.000 Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου (μητροπόλεις, ναοί, μονές, προσκυνήματα, ιδρύματα, κληροδοτήματα και άλλα).
Οι πάντες κρύβουν αποτελεσματικά την εκκλησιαστική περιουσία από τα αδιάκριτα μάτια των «αντικληρικών». Είναι δε τόσο καλά προστατευμένο το μυστικό, που ούτε η κεντρική διοίκηση της Εκκλησίας της Ελλάδος μπορεί να έχει εικόνα για την περιουσία των μονών και των μητροπόλεων.
Κάθε ένα από αυτά τα Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου έχει δική του ανεξάρτητη οικονομική διαχείριση, γεγονός που καθιστά το εγχείρημα για την καταμέτρηση της εκκλησιαστικής περιουσίας λίγο-πολύ ανέφικτο.
Le Monde: «Ταμπού η περιουσία της ελληνικής εκκλησίας»
Εξάλλου και για τη γνωστή ιδιοκτησία της Εκκλησίας δεν μπορεί να βγει ασφαλές συμπέρασμα, διότι κανείς δεν μπορεί να αποτιμήσει, λόγου χάρη, την αξία των δασών, των λιβαδιών αλλά και των δεσμευμένων οικοπέδων.
Το σύνολό της η εκκλησιαστική περιουσία πρέπει να ξεπερνά τα 5 τρις ευρώ, δηλαδή δεκαπέντε φορές το ελληνικό χρέος!
Στο ποσό αυτό προστίθεται και η ανυπολόγιστη-αμύθητη περιουσία των περίπου δυόμισι χιλιάδων (2.500) μοναστηριών.
Εκατοντάδες χιλιάδες στρέμματα γης, εκατοντάδες οικοδομικά τετράγωνα, μετοχές, αμοιβαία κεφάλαια και καταθέσεις αξίας εκατομμυρίων ευρώ αποτελούν την εκκλησιαστική περιουσία. Ωστόσο, το «ιερό» θησαυροφυλάκιο είναι τόσο βαθύ που αρκεί μία και μόνο αναφορά.
Πέντε μονές που προσέφυγαν στα ευρωπαϊκά δικαστήρια εναντίον του νόμου Τρίτση αποτιμούσαν τα περιουσιακά τους στοιχεία στο αστρονομικό ποσό των 8 τρισ. δρχ. (!!!). Και μάλιστα το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο τους επιδίκασε το ποσό των 3 τρισ. δρχ.
Μπορεί να φανταστεί κανείς ότι εάν η περιουσία των 5 μονών άγγιζε πριν μια 20ετία τα 3 ή 8 τρισ. δρχ., τότε πώς μπορεί κανείς να υπολογίσει την περιουσία των 2.500 μοναστηριών και ναών σε όλη τη χώρα; Mόνο η μοναστηριακή περιουσία υπολογίζεται περί τα 4 με 5 τρις ευρώ δηλαδή 10-12 φορές μεγαλύτερη του χρέους της Ελλάδος
Σύμφωνα με εκτιμήσεις αλλά και στοιχεία του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης, η συνολική έκταση της εκκλησιαστικής περιουσίας φτάνει τα 1.300.000 στρέμματα. Απ΄ αυτά 732.000 είναι βοσκότοποι, 367.000 δασικές εκτάσεις και 189.000 γεωργικές.
Και περίπου 400.000 στρέμματα χαρακτηρίζονται ως «διακατεχόμενα» αφού γι΄ αυτές τις εκτάσεις δεν υπάρχουν τίτλοι ιδιοκτησίας. Έχει, επίσης, σημειωθεί ότι η Εκκλησία της Ελλάδος διαθέτει παράλληλα και ολόκληρα νησιά και βραχονησίδες (!) σε νησιωτικά συμπλέγματα, όπως π.χ στις Σποράδες και στις Κυκλάδες.
Η Εκκλησία της Ελλάδος φέρεται μεταξύ άλλων να διαθέτει περίπου οκτακόσια (800) κτήρια με γραφεία, καταστήματα, εμπορικά κέντρα, θέατρα, ξενοδοχεία, ακόμα και μισθωμένα βενζινάδικα. Όσον αφορά δε την ρευστότητα της Εκκλησίας της Ελλάδος, υπολογίζεται σε μερικές εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ.
Ταυτόχρονα η Εκκλησία της Ελλάδος έχει συστήσει δύο Ανώνυμες Εταιρίες (Α.Ε.), μία για την διαχείριση κοινοτικών κονδυλίων, με την επωνυμία «Υποστήριξη Επιχειρησιακών και Χρηματοδοτικών Προγραμμάτων Μελετών και Έργων, Ανώνυμη Εταιρία» και μία για την διαχείριση της περιουσίας της.
Επίσης είναι μέτοχος στην Εθνική Τράπεζα στην Alpha Bank και σε άλλες που έχουν δανείσει το ελληνικό κράτος με τοκογλυφικά επιτόκια 6% και έχουν στα χέρια τους περίπου το 40 % του ελληνικού χρέους! Και μην ξεχνάμε ότι η μισθοδοσία των κληρικών γίνεται από το τον κρατικό προϋπολογισμό, που το ετήσιο κονδύλι φτάνει στο ύψος του 1 εκατομμυρίου ευρώ ετησίως.
Λοιπόν, είναι να αναρωτιόμαστε αν υπάρχουν λεφτά και ποιοι τα έχουν;
Όταν τα τελευταία χρόνια όλος ο ελληνικός λαός, και το κράτος ψάχνουν να βρουν χρήματα για την αποφυγή της χρεοκοπίας, κανείς δεν διανοείται να θίξει το καυτό θέμα της εκκλησιαστικής περιουσίας. Λες και όλοι είναι συνεννοημένοι και το όλο θέμα το κάνουν «γαργάρα».
Αναδημοσίευση από το: verianews.blog-spot.gr
Πρώτα κάηκε όλη η Ελλάδα και τώρα η Γερμανία άρχισε να στέλνει σήμερα «κατόπιν εορτής» και μάλιστα οδικώς, πυροσβεστική βοήθεια στη χώρα μας.
Όπως αναφέρουν γερμανικά μέσα ενημέρωσης 56 πυροσβέστες ξεκίνησαν νωρίς το πρωί για τον μακρύ δρόμο προς την Ελλάδα μαζί με 19 πυροσβεστικά οχήματα και δύο της Γερμανικής Πολιτικής Προστασίας THW.
Μαζί τους και προσωπικό συντονισμού και υλικοτεχνικής υποδομής.
Συνολικά η Γερμανία στέλνει 216 πυροσβέστες από τα κρατίδια της Βόρειας Ρηνανίας Βεστφαλίας και της Έσσης με 44 πυροσβεστικά οχήματα.
H ελληνική κυβέρνηση είχε ζητήσει μέρες τώρα τη συνδρομή της Γερμανίας, αλλά αυτή άργησε εξοργιστικά.
Και θα αργήσει ακόμη περισσότερο , καθώς «είναι ιδιαίτερα, ο μακρύς και κουραστικός ο δρόμος του κονβόι προς την Ελλάδα πριν αναλάβουν δράση πυροσβέστες», αναφέρει η DW.
«Απόψε το βράδυ θα διανυκτερεύουμε έξω από το Ίνσμπρουγκ και αύριο το μεσημέρι θα πάρουμε το φέριμποτ από την Αγκόνα για την Πάτρα.
»Τρίτη μεσημέρι θα βρισκόμαστε σε ελληνικό έδαφος.
»Μετά θα στήσουμε το κάμπινγκ μας για να μπορέσουμε να ξεκινήσουμε.
»Φέρνουμε σκηνές, το δικό μας φαγητό, πόσιμο νερό, στρώματα, χημικές τουαλέτες, ντους για να μπορέσουμε στο διάστημα που θα μείνουμε να είμαστε σχετικά αυτάρκεις και να δρούμε χωρίς να χρειαζόμαστε μεγάλη βοήθεια», δήλωσε ο Κάρτσεν Σνάιντερ, αναπληρωτής εκπρόσωπος Τύπου του σταθμού πυροσβεστικής της Βόννης μιλώντας στη DW.
Όλοι έχουμε ανάγκη να βρούμε κάποιον που θα μας αγαπήσει και θα μας αποδεχτεί όπως είμαστε. Αλλά αυτή η ανάγκη μπορεί να κρύβει κάτι βαθύτερο: την αδυναμία μας να αγαπήσουμε εμείς τον εαυτό μας, δηλαδή το σώμα μας, τα συναισθήματά μας, τις σκέψεις μας, τις συμπεριφορές μας, ίσως και κάποια συμπτώματα.
Δεν είναι κακό, ούτε κατακριτέο, ούτε σημάδι ψυχικής αδυναμίας, η επιθυμία μας να βρούμε έναν άνθρωπο να μας καταλαβαίνει, να μας αποδέχεται και να μπορούμε να μοιραζόμαστε μαζί του τις εμπειρίες της ζωής.
Η διαφορά όμως μεταξύ του “για να νιώσω καλά πρέπει να βρω κάποιον να με αγαπήσει” και του “νιώθω καλά και θέλω κάποιον για να μοιραστώ μαζί του τη χαρά της ζωής” είναι μεγάλη.
Στην πρώτη περίπτωση, ουσιαστικά ψάχνουμε για ένα ψυχικό υποστήριγμα. Ψάχνουμε να βρούμε έναν άνθρωπο που θα μας προσφέρει την ασφάλεια που δεν βρίσκουμε αλλού.
Στη δεύτερη περίπτωση, ψάχνουμε κάποιον για να μοιραστούμε την αγάπη που νιώθουμε ήδη μέσα μας και που εκφράζουμε στον κόσμο με τις πράξεις, τα λόγια και τις συμπεριφορές μας.
Στην πρώτη περίπτωση, ο άνθρωπος που θα βρεθεί (αν βρεθεί) θα αισθάνεται ότι δίνει περισσότερα από όσα παίρνει. Θα δίνει αγάπη και στοργή, θα δείχνει κατανόηση, ενώ θα έχει απέναντί του έναν άνθρωπο που θα νιώθει φόβο και ανεπάρκεια και που μόνο υπό όρους και προϋποθέσεις θα αισθάνεται ασφαλής.
Υπάρχει βέβαια και η περίπτωση να βρεθεί κάποιος που θα έχει την ανάγκη να φροντίζει τον άλλον για να νιώθει ο ίδιος καλά, αλλά μακροχρόνια μια τέτοια σχέση δεν μπορεί να αντέξει – κάποια στιγμή θα βγουν στην επιφάνεια τα ασυνείδητα μοτίβα και των δύο και θα επέλθει σύγκρουση, που θα συνοδεύεται από αισθήματα απογοήτευσης, θυμού ή προδοσίας.
Στη δεύτερη περίπτωση, που αναζητάμε να βρούμε κάποιον για να μοιραστούμε τη χαρά της ζωής, τα πράγματα είναι διαφορετικά. Δεν σημαίνει ότι δεν θα υπάρξουν δυσκολίες και προκλήσεις. Αλλά οι δυσκολίες θα αντιμετωπιστούν χωρίς αισθήματα ανεπάρκειας και φόβου. Και χωρίς αυτά τα βάρη η ζωή γίνεται πολύ πιο εύκολη και ανάλαφρη.
Για να βρούμε έναν τέτοιον άνθρωπο, θα πρέπει πρώτα εμείς να έχουμε μάθει να αγαπάμε όλα αυτά που συμβαίνουν μέσα μας.
Και “αγαπάω αυτά που συμβαίνουν μέσα μου” σημαίνει παρατηρώ και αποδέχομαι τις σκέψεις, τα συναισθήματα, τις συμπεριφορές και τα συμπτώματα, χωρίς να τα μετατρέπω σε ταυτότητα, δηλαδή χωρίς να τα κάνω Εγώ (“εγώ υποφέρω”, “εγώ είμαι ανεπαρκής”, “εγώ είμαι κατώτερος”, “εγώ θα είμαι πάντα μόνος”, “εγώ δεν μπορώ να ξεπεράσω τις συνέπειες του παρελθόντος μου”, κ.τ.λ).
Και ως φυσικό επακόλουθο (επειδή βλέπουμε τον κόσμο ανάλογα με το πώς βλέπουμε τον εαυτό μας) την ίδια στάση κρατάμε και απέναντι στους άλλους: δεν τους κρίνουμε όταν παρατηρούμε να εκδηλώνουν μια συμπεριφορά που έχει τις ρίζες της στο ασυνείδητο παρελθόν τους.
Η “μαγική συνταγή” λοιπόν είναι η εξής: αφαιρούμε την αίσθηση της ταυτότητάς μας από τα ασυνείδητα μοτίβα που ενεργούν μέσα μας και τη μεταθέτουμε στον εσωτερικό παρατηρητή που παρατηρεί και αποδέχεται αυτά τα μοτίβα.
Όταν το σύστημά μας (το σώμα και ο νους) συνηθίσει στο να αντλεί την ασφάλειά του από την αγάπη που του δείχνουμε εμείς, τότε θα αρχίσει να προβάλλει και προς τα έξω αυτή την αίσθηση της ασφάλειας, χωρίς να αναζητάει καταφύγια και σωτήρες.
Παραφράζοντας τη γνωστή ρήση του Γκάντι “Γίνε εσύ η αλλαγή που θέλεις να δεις”, θα λέγαμε “Γίνε εσύ η αγάπη που ψάχνεις να βρεις”.
Ο «Φάντομ» έδωσε μια γενναία μάχη με τον καρκίνο, αντιμετωπίζοντάς τον κατά πρόσωπο και αποκρούοντας κάθε του προσπάθεια να σκοράρει, όμως στο τέλος ο οργανισμός του, δυστυχώς, δεν άντεξε, με συνέπεια να πέσει σε κώμα και, ύστερα, να καταλήξει στο «Ερρίκος Ντυνάν».
Ο Νίκος Σαργκάνης έρχεται να προστεθεί σε μια σειρά θανάτων πολύ αναγνωρίσιμων προσωπικοτήτων το 2024. Μόλις μια μέρα νωρίτερα (7/12), μάλιστα, είχε πεθάνει ο Κώστας Γεωργουσόπουλος, μια σημαντική προσωπικότητα της τέχνης, ενώ στον καλλιτεχνικό χώρο πρόσφατα επικράτησε θλίψη με το θάνατο του Μανούσου Μανουσάκη.
Ο τελευταίος, πάντως, μοιραζόταν με τον Νίκο Σαργκάνη και τη Ζωή Λάσκαρη μια κοινή αγάπη. Κι αυτή δεν ήταν άλλη από την περιοχή, όπου και οι τρεις τους είχαν αποφασίσει να περάσουν τα χρόνια, που απέμεναν στη ζωή τους, σε έναν προορισμό από τους πλέον δημοφιλείς ως… ησυχαστήρια στην Αττική.
Οι τρεις τους, λοιπόν, ήταν ερωτευμένοι με το Πόρτο Ράφτη και αποφάσισαν να περάσουν το υπόλοιπο της ζωής τους εκεί. Οι τρεις διάσημοι Έλληνες, που δε βρίσκονται πια μαζί μας, διέμεναν στην περιοχή, όπως συμβαίνει με αρκετούς ακόμη.
Η Ζωή Λάσκαρη πέθανε το καλοκαίρι του 2017 στο σπίτι της στο Πόρτο Ράφτη, ενώ ο Μανούσος Μανουσάκης άφησε την τελευταία του πνοή στο νοσοκομείο, ωστόσο μέχρι τέλος ήταν στο σπίτι του στην παραθαλάσσια αυτή περιοχή, με τον Νίκο Σαργκάνη επίσης να βρίσκει στο Πόρτο Ράφτη το ησυχαστήριό του, προτού αφήσει την τελευταία του πνοή.
Το Πόρτο Ράφτη τα τελευταία χρόνια αποτελεί όλο και πιο αγαπημένο προορισμό για μόνιμη εγκατάσταση «Αθηναίων» αφού με την Αττική Οδό απέχει περίπου 40 λεπτά από την πρωτεύουσα, ενώ μόλις 15 λεπτά από το Πόρτο Ράφτη βρίσκεται και το αεροδρόμιο «Ελευθερίος Βενιζέλος».
Μάλιστα δεν ήταν οι μόνοι επώνυμες Έλληνες που μένουν στην περιοχή, αφού εκεί έχουν εγκατασταθεί μόνιμα τόσο ο εφοπλιστής, Ιωάννης Μελισσανίδης (πρώην μεγαλομέτοχος της ΠΑΕ ΑΕΚ), όσο και οι τραγουδιστές Τριαντάφυλλος, Έλενα Τσαγκρινού αλλά και η σπουδαία Λόλα Νταϊφά.
Αν δεν το βρείτε εδώ, δεν είναι είδηση
© Tilestwra.com