Το συγκεκριμένο αυτοκίνητο αποκαλούταν αρχικά άμαξα χωρίς άλογο, επειδή βασικά αυτό ήταν. Πρόκειται για ένα γερμανικό μοντέλο 6 ίππων του 1951, το οποίο παρόλο που κατασκευάστηκε πολύ προσεκτικά, φαίνεται πως οι σχεδιαστές και οι μηχανικοί του πήραν όλες τις λάθος αποφάσεις.
Το τραγελαφικό αποτέλεσμα είναι αυτό το άσχημο και καθόλου πρακτικό όχημα!
Το μοντέλο ονομάστηκε Bugatti Chiron προς τιμήν του Louis Alexandre Chiron, ο οποίος ήταν εργοστασιακός οδηγός της Bugatti κατά τις δεκαετίες του 1920 και του 1930. Μάλιστα σύμφωνα με την ανακοίνωση της Bugatti σχετικά με την επιλογή του ονόματος, ήταν ο καλύτερος οδηγός αγώνων παγκοσμίως στην εποχή του, και το όνομά του έχει συνδεθεί με την ιστορία της Bugatti όσο κανενός άλλου οδηγού αγώνων.
Ποιος δεν θα ήθελε να πάει μία γρήγορη βόλτα με το απόλυτο hypercar, τη διάδοχο της Veyron; Λίγα 24ωρα μετά τις 24 Ώρες του Μαν, η Chiron εμφανίστηκε στο Φεστιβάλ Ταχύτητας του Γκούντγουντ.
Το πιο γρήγορο και ισχυρό αυτοκίνητο παραγωγής, με τελική ταχύτητα 420 km/h και τον 8λιτρο W16 με ισχύ 1.500 PS και ροπή 163,2 kgm, συμμετείχε στην ανάβαση μήκους 1,86 km.
Η Bugatti μας δίνει την ευκαιρία να ονειρευτούμε ότι βρισκόμαστε στο κάθισμα του συνοδηγού, αναρτώντας στο youtube το on board video. Στο τιμόνι o Βρετανός οδηγός αγώνων Andy Wallace, νικητής στο Μαν το 1988 με την Jaguar XJR 9 LM.
Η Chiron θα κατασκευαστεί σε μόλις 500 κομμάτια, με τη βασική τιμή να είναι… μόλις 2,4 εκατ. ευρώ. Περισσότερα από 200 αυτοκίνητα έχουν ήδη παραγγελθεί, ενώ η πρώτη παράδοση θα γίνει το φθινόπωρο.
Δείτε το βίντεο
Ένα αποκαλυπτικό βίντεο ντοκουμέντο από Porsche Carrera που «χάνει» το ένα της ελαστικό την ώρα που κινείται με ταχύτητα 332 χλμ./ώρα.
Οι εικόνες που ακολουθούν ξαφνιάζουν, κατ’ αρχήν για την ψυχραιμία που έδειξε ο οδηγός του οχήματος χρησιμοποιώντας εναλλάξ χωρίς πανικό το φρένο και τα gear paddles για να επιβραδύνει σε έναν δρόμο ταχείας κυκλοφορίας, αλλά και για την τύχη που είχε, αφού το αυτοκίνητο δεν παρέκκλινε της πορείας του «άγαρμπα» με αποτέλεσμα θα αποφευχθεί το μοιραίο που θα στοίχιζε τη ζωή τόσο του ίδιου και του συνοδηγού του, αλλά ενδεχομένως και επιβατών άλλων οχημάτων.
Μάλλον ο πρωταγωνιστής του συγκεκριμένου βίντεο ήταν αρκετά τυχερός. Όπως θα έχετε την ευκαιρία να δείτε “τελικιάζει” την GT2 στην autobahn περίπου στα 330 km/h. Ξαφνικά σκάει το πίσω λάστιχο, αλλά πιθανότατα επειδή το αυτοκίνητο ήταν στην ευθεία, ο οδηγός κατάφερε να το ακινητοποιήσει. Η κατάληξη θα ήταν διαφορετική φυσικά, αν είχε υπάρξει πρόβλημα σε μπροστινό λάστιχο.
Με δεδομένο ότι πρόκειται για ένα αυτοκίνητο με παραπλήσιες επιδόσεις όπως εκείνο του Βακάκη, μπορούμε να αντιληφθούμε τι καταπονήσεις δέχονται τα ελαστικά σε αυτές τις ταχύτητες. Φυσικά, αν ισχύσουν οι πληροφορίες ότι το αυτοκίνητο που δημιούργησε αυτό το δυστύχημα έφερε χιονολάστιχα 11 ετών… τότε καταλαβαίνουμε τι μπορεί πραγματικά να συνέβη.
Το βίντεο που ακολουθεί είναι αποκαλυπτικό:
Σοκαριστικές φωτογραφίες από την καθημερινή ζωή στην Ονδούρα
«Έλα αν θέλεις, και προσπάθησε να φύγεις όσο ακόμα μπορείς», είναι ένα από τα μότο που ακολουθούν την Ονδούρα, που κατέχει τη πρώτη θέση παγκοσμίως στις χώρες με τον υψηλότερο ρυθμό εγκληματικότητας σύμφωνα με έκθεση του ΟΗΕ.
«Στριμωγμένη» στην Κεντρική Αμερική, ανάμεσα στην Γουατεμάλα, την Νικαράγουα και το Ελ Σαλβαδό, η Ονδούρα έχει να αντιμετωπίσει τους εισαγόμενους εμπόρους ναρκωτικών από το Μεξικό, τη βία ανάμεσα σε συμμορίες, δολοφονίες ανάμεσα σε καρτέλ ναρκωτικών και ανθρωποκτονίες.
Ενδεικτικό είναι ότι το 2012 είχε ρυθμό δολοφονιών που έφτανε το 90,4 ανά 100.000 ανθρώπους, σχεδόν διπλάσιο από το 53,7 της Βενεζουέλας. Επίσης άλλες περιοχές της Κεντρικής Αμερικής όπως το Ελ Σαλβαδόρ παρουσιάζουν αντίστοιχα συχνότητα δολοφονιών 41,2 ανά 100.000 κατοίκους.
Οι φιλήσυχοι πολίτες, γίνονται μάρτυρες καθημερινά σε σκηνικά φρίκης. Δολοφονίες και πτώματα στη μέση του δρόμου, αποκεφαλισμοί και άφθονο πιστολίδι. Στατιστικά, καταγράφονται 19 δολοφονίες την ημέρα ενώ η αστυνομία αλλά και οι κυβερνήσεις αδυνατούν να ελέγξουν την άκρατη βια τη στιγμή μάλιστα που τα μέλη συμμοριών προειδοποιούν με κομμένα κεφάλια αφημένα στα σκαλοπάτια των σπιτιών τους!
Στην πόλη Σαν Πέδρο Σούλα, ο ετήσιος ρυθμός δολοφονιών έφτανε τους 169 ανά 100.000 κατοίκους, ένα συγκλονιστικό ποσοστό που επισκιάζει τον «ηγέτη» της εγκληματικότητας των ΗΠΑ, το Φλιντ του Μίσιγκαν, όπου το ποσοστό δολοφονιών είναι 62 για κάθε 100.000.
Μέσω μάλιστα της συγκεκριμένης πόλης, υπολογίζεται ότι διοχετεύεται το 80% του εμπορίου κοκαΐνης από τη Νότια προς τη Βόρεια Αμερική.
Ιστορικά, η Ονδούρα μετατράπηκε σε παράδεισο του εγκλήματος στα μέσα περίπου του ’80, από έγκλειστους Λατίνους στις φυλακές της Καλιφόρνια. Τότε που η Con Air, ειδική αεροπορική εταιρεία του FBI που μεταφέρει κατάδικους από και προς όλο το κόσμο, στην κυριολεξία «ξεφόρτωσε» στην κεντρική Αμερική περί τους 46.000 κατάδικους.
Η μικρή αυτή χώρα με τους περίπου 8 εκατομμύρια κατοίκους διαθέτει διεφθαρμένες κυβερνήσεις, και υποχρηματοδοτούμενη αστυνομία: ένα αρκετά «τροπικό» κλίμα για τις σκληροπυρηνικές συμμορίες.
newsbeast.gr
Η τιμή αυτού αρχοντικού στο Sag Harbor μόλις μειώθηκε κατά 19 εκατομμύρια δολάρια, σύμφωνα με το γραφείο ακινήτων, Curbed Hamptons.
Η αρχική τιμή του έφτανε τα 65 εκατομμύρια δολάρια, όμως η αξία του ακινήτου έπεσε στα 49 εκατομμύρια δολάρια.
Το αρχοντικό ονομάζεται «Angel View» και είναι 12.000 τετραγωνικών ποδιών, διαθέτει έξι υπνοδωμάτια που συνολικά καταλαμβάνουν 6,5 στρέμματα γης και έχει και ιδιωτική παραλία.
Επίσης, διαθέτει αρκετές ανέσεις, όπως μια εσωτερική σπηλιά, δύο πισίνες υπερχείλισης, γήπεδα τένις και ένα εκπληκτικό ηχοσύστημα που καλύπτει ολόκληρο το ακίνητο.
Καλώς ήλθατε στο Angel View στο Sag Harbor. Το ακίνητο μόλις τέθηκε προς πώληση για 49 εκατομμύρια δολάρια.
Το ακίνητο είναι στην πραγματικότητα τρία οικόπεδα 6,5 στρεμμάτων. Διαθέτει επίσης ιδιωτική παραλία.
Το σπίτι είναι αρκετά απομονωμένο, με δύο ιδιωτικές πύλες.
Συνολικά, το σπίτι διαθέτει 12.000 τετραγωνικά πόδια χώρου και ένα ηχοσύστημα που καλύπτει το σύνολο του ακινήτου.
Παράθυρα από το δάπεδο μέχρι την οροφή, που προσφέρουν απίστευτη θέα και επιτρέπουν άπλετο φυσικό φως.
Το σπίτι διαθέτει 7 τζάκια.
Η κουζίνα είναι τεράστια και έχει μια μεγάλη τραπεζαρία.
Υπάρχει επίσης άλλο ένα δωμάτιο με μια τραπεζαρία οκτώ θέσεων, κάτω από μια περίτεχνη ξύλινη κατασκευή στο ταβάνι.
Το σπίτι έχει 6 υπνοδωμάτια.
Υπάρχουν επίσης έξι πλήρη λουτρά, καθώς και δύο μισά λουτρά.
Στο ισόγειο υπάρχει μια αίθουσα σινεμά με καθίσματα για επτά και έναν προβολέα.
Η σοφίτα του σπιτιού έχει μετατραπεί σε αίθουσα ανάγνωσης με ζωγραφισμένο ταβάνι.
Υπάρχει ακόμα και αίθουσα μπιλιάρδου.
Και μια εσωτερική πισίνα.
Δείτε τον εκπληκτικό περιβάλλοντα χώρο.
Αν θέλετε να κολυμπήσετε έξω, μπορείτε να κάνετε μια βουτιά σε αυτή, την δύο επιπέδων, πισίνα υπερχείλισης.
Για εκείνους που θέλουν να παραμείνουν στεγνοί, μπορούν να χαλαρώσουν δίπλα στην πισίνα.
Ή να εξερευνήσουν τα 6,5 στρέμματα κήπου και τις λίμνες.
Το γήπεδο τένις.
Και φυσικά, το σπίτι καταλήγει μπροστά στη θάλασσα.
Άγριες συνθήκες στους -35 βαθμούς Κελσίου – Δείτε φωτογραφίες από το εσωτερικό.
Ένας από τους πιο δύσκολους χώρους εργασίας στον κόσμο είναι το ορυχείο Kupol στη Σιβηρία, πάνω από τον Αρκτικό Κύκλο, όπου το θερμόμετρο δείχνει έως και 35 βαθμούς Κελσίου υπό το μηδέν. Χρυσός πρωτοανακαλύφθηκε στην περιοχή τη δεκαετία του 1940. Οι άνθρωποι που συμμετείχαν στην εξόρυξή του υπό το καθεστώς του Στάλιν ήταν τα «γρανάζια» του συστήματος των γκουλάγκ.
Σήμερα οι εργαζόμενοι που προσλαμβάνονται στο ορυχείο στην περιοχή Τσουκότκα, στη βορειοανατολική Ρωσία, απολαμβάνουν ζωή με ανέσεις παρά τις πολύ χαμηλές θερμοκρασίες και την απομονωμένη τοποθεσία του ορυχείου. Το ορυχείο λειτουργεί όλες τις ημέρες της εβδομάδας, και τα Σαββατοκύριακα, ενώ οι εργαζόμενοι απασχολούνται 12 ώρες την ημέρα.
Η δουλειά είναι δίμηνη, ακολουθεί δίμηνη διακοπή και ξανά δίμηνη εργασία. Οι χώροι ψυχαγωγίας για τους εργαζόμενους στο ορυχείο περιλαμβάνουν γυμναστήριο και καφετέρια ενώ υπάρχει και σύνδεση ίντερνετ. Πινγκ πονγκ, τηλεόραση και μπιλιάρδο είναι μερικά από τα πράγματα με τα οποία οι υπάλληλοι περνούν το χρόνο τους για να ξεκουραστούν και να χαλαρώσουν.
Λόγω της απομακρυσμένης θέσης του, η προμήθεια του ορυχείου με όλα τα απαραίτητα για τους 1.200 εργαζόμενούς του απαιτεί σοβαρό κι έγκαιρο προγραμματισμό. Οι προμήθειες τροφίμων παραλαμβάνονται με ορίζοντα… διετίας μέσω «παγωμένης» οδού μήκους 350 χιλιομέτρων. Λόγω των ακραίων καιρικών συνθηκών, ο δρόμος είναι προσβάσιμος μόνο από τον Ιανουάριο έως τον Απρίλιο. Υπάρχει επίσης και μια υδροπονική εγκατάσταση όπου καλλιεργούνται λαχανικά για την ισορροπημένη διατροφή των εργαζομένων.
Τη ζωή στο ορυχείο φωτογράφισε η Ρωσίδα φωτογράφος Elena Chernyshova…
Ένας από τους πιο δύσκολους χώρους εργασίας στον κόσμο είναι το ορυχείο Kupol στη Σιβηρία, πάνω από τον Αρκτικό Κύκλο, όπου το θερμόμετρο δείχνει έως και 35 βαθμούς Κελσίου υπό το μηδέν. Χρυσός πρωτοανακαλύφθηκε στην περιοχή τη δεκαετία του 1940. Οι άνθρωποι που συμμετείχαν στην εξόρυξή του υπό το καθεστώς του Στάλιν ήταν τα «γρανάζια» του συστήματος των γκουλάγκ.
Σήμερα οι εργαζόμενοι που προσλαμβάνονται στο ορυχείο στην περιοχή Τσουκότκα, στη βορειοανατολική Ρωσία, απολαμβάνουν ζωή με ανέσεις παρά τις πολύ χαμηλές θερμοκρασίες και την απομονωμένη τοποθεσία του ορυχείου. Το ορυχείο λειτουργεί όλες τις ημέρες της εβδομάδας, και τα Σαββατοκύριακα, ενώ οι εργαζόμενοι απασχολούνται 12 ώρες την ημέρα.
Η δουλειά είναι δίμηνη, ακολουθεί δίμηνη διακοπή και ξανά δίμηνη εργασία. Οι χώροι ψυχαγωγίας για τους εργαζόμενους στο ορυχείο περιλαμβάνουν γυμναστήριο και καφετέρια ενώ υπάρχει και σύνδεση ίντερνετ. Πινγκ πονγκ, τηλεόραση και μπιλιάρδο είναι μερικά από τα πράγματα με τα οποία οι υπάλληλοι περνούν το χρόνο τους για να ξεκουραστούν και να χαλαρώσουν.
Λόγω της απομακρυσμένης θέσης του, η προμήθεια του ορυχείου με όλα τα απαραίτητα για τους 1.200 εργαζόμενούς του απαιτεί σοβαρό κι έγκαιρο προγραμματισμό. Οι προμήθειες τροφίμων παραλαμβάνονται με ορίζοντα… διετίας μέσω «παγωμένης» οδού μήκους 350 χιλιομέτρων. Λόγω των ακραίων καιρικών συνθηκών, ο δρόμος είναι προσβάσιμος μόνο από τον Ιανουάριο έως τον Απρίλιο. Υπάρχει επίσης και μια υδροπονική εγκατάσταση όπου καλλιεργούνται λαχανικά για την ισορροπημένη διατροφή των εργαζομένων.
Τη ζωή στο ορυχείο φωτογράφισε η Ρωσίδα φωτογράφος Elena Chernyshova.
Πηγή: atlasobscura
Η θέα 16 ενεργητικών κουταβιών που εμφανίζονται παρακάτω ίσως είναι ότι καλύτερο δείτε σήμερα. Η αγέλη από τα μικρά σκυλιά ράτσας Basenji, προέρχεται από 3 διαφορετικές γέννες αλλά την ίδια χρονική περίοδο. Σχεδόν όλα μοιάζουν μεταξύ τους και είναι πολύ χαρούμενα που έχει το ένα το άλλο.
Γεννήθηκαν και μεγάλωσαν στη Νορμανδία υπό την προστασία των Liv και Dag Shrister Lie που διαχειρίζονται ένα κυνοτροφείο με το όνομα «Kingwanas.» Οι δυο γιοι τους ηλικίας 4 και 6 ετών μοιράζονται ευχάριστα το σπίτι τους με τα μικρά πλασματάκια.
Τα σκυλιά αυτά είναι καταπληκτικοί κυνηγοί και αρκετά έξυπνα με ξεχωριστές προσωπικότητες. Επιπλέον είναι περίεργα και πολύ δραστήρια ενώ αγαπούν την καθαριότητα και δεν συνηθίζουν να γαβγίζουν αλλά κάνουν άλλους ήχους, ικανούς να τρομάξουν τον οποιονδήποτε.
Δείτε τα υπέροχα κουτάβια στο βίντεο που ακολουθεί
Source: What it’s like to live with 16 Basenji puppies by kingwanas on Rumble
Το μοντέλο Lindsey Pelas έχει από τα μεγαλύτερα φυσικά στήθη που υπάρχουν με μέγεθος 32DDD ή 30H και παρά τα πολλά προβλήματα που αντιμετωπίζει καθημερινά, η ίδια αρνείται να τα αποχωριστεί, γιατί νιώθει μοναδική.
Παρ΄ όλο που οι περισσότεροι βρίσκουν το «χάρισμά» της τρομερά σέξι, η ίδια δεν κρύβει πως υπάρχουν μερικές φορές που δυσκολεύεται να τα …διαχειριστεί.
«Ακόμη και αν φορέσεις ένα απλό T-shirt ή ένα φόρεμα, ακόμη και ένα νυφικό, αυτομάτως δείχνεις να προκαλείς, χωρίς να το κάνεις επίτηδες. Για να μην σχολιάσω πως δυσκολεύεσαι τρομερά να βρεις εσώρουχο και πουκάμισο που να … κουμπώνει», είπε η 24χρονη Lindsey στο Cosmopolitan.
Η γυμναστική είναι ένα ακόμη πρόβλημα που αντιμετωπίζει το χυμώδες μοντέλο. Η ίδια παρ΄όλο που νιώθει τρομερά άβολα κάθε φορά που πάει γυμναστήριο,καθώς συγκεντρώνει όλα τα βλέμματα πάνω της, πρέπει να ασκείται συνεχώς για να «κρατηθεί στο ύψος» της.
Το πιο ενοχλητικό απ΄όλα για την Pelas είναι τα συνεχή σχόλια για το στήθος της, καθώς οι περισσότεροι αρνούνται να δεχτούν πως είναι αληθινό.
«Μπορεί το στήθος μου να με περιορίζει σε πολλά πράγματα, αλλά έχω βρει τις λύσεις για να είμαι στιλάτη και να μην προκαλώ (πολύ).
Η ίδια δεν φοράει ποτέ κοσμήματα στο λαιμό και τσάντες-χιαστί, ενώ τα bodycon φορέματα συχνά την πιέζουν στο συγκεκριμένο σημείο. Προτιμάει τις φαρδιές μπλούζες ή τα φορέματα που δεν είναι τόσο ανοιχτά μπροστά.
«Μπορεί να μην είναι όλα εύκολα για μένα, αλλά είμαι ευλογημένη για το στήθος μου και δεν θα το έκανε με τίποτα πιο μικρό. Σκεφτείτε ότι μπορώ να κρύψω πολλά πράγματα εκεί μέσα, από ένα κινητό τηλέφωνο, χρήματα μέχρι και κραγιόν.
Πηγή: iefimerida.gr
Ο Otis Johnson ήταν 25 χρονών όταν καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης για απόπειρα φόνου κατά αστυνομικού. Όταν αφέθηκε ελεύθερος, το περασμένο καλοκαίρι, είχε κλείσει τα 69.
Κάμερα του Al Jazeera English τον ακολούθησε καθώς περιφερόταν στη Νέα Υόρκη, όπου χρειάστηκε να προσαρμοστεί σε πολλά πράγματα που οι Αμερικανοί θεωρούν δεδομένα: τις ατελείωτες επιλογές στα τρόφιμα, την τεχνολογία και τις πολύ υψηλές τιμές.
Ο Otis φυλακίστηκε τη δεκαετία του ’70 για ένα έγκλημα που ομολόγησε, όπως γράφει η Daily Mail. Έχασε επαφή με την οικογένειά του το 1998. Στα 44 χρόνια του εγκλεισμού του ο κόσμος έξω άλλαζε.
Κοιτάζοντας πίσω, διατηρεί όμορφες αναμνήσεις από τους αγαπημένους του. Θυμάται τις δίδυμες ανιψιές του- αγαπούσε πολύ τα παιδιά.
«Μου λείπει πολύ η οικογένειά μου», λέει.
Το περασμένο καλοκαίρι που αποφυλακίστηκε, η φυλακή του έδωσε την ταυτότητά του, 40 δολάρια και δύο εισιτήρια λεωφορείου.
Ο ίδιος περιγράφει πως ήταν «βασικά μόνος» αλλά ευτυχώς βρήκε τη Fortune Society, μια μη κερδοσκοπική οργάνωση στο Χάρλεμ που προσφέρει στέγη και άλλες υπηρεσίες σε πρώην κρατούμενους. Εκεί περνά τις νύχτες του ενώ την ημέρα πηγαίνει στη λειτουργία, κάνει διαλογισμό και τάι τσι.
«Η φυλακή με επηρέασε πολύ», λέει, «η επανένταξή μου ήταν κάπως δύσκολη στην αρχή γιατί τα πράγματα είχαν αλλάξει».
Όταν βγήκε από τη φυλακή και πήρε τον υπόγειο για την Times Square έπαθε… πολιτισμικό σοκ. Προσπάθησε να χρησιμοποιήσει δημόσιο τηλέφωνο αλλά διαπίστωσε πως το κόστος για ένα 4λεπτο τηλεφώνημα είχε ανέβει από τα 25 σεντς στο δολάριο. Μετά συνειδητοποίησε πως οι περισσότεροι άνθρωποι δεν χρησιμοποιούσαν καν τέτοια τηλέφωνα.
«Παρατήρησα πως οι άνθρωποι έμοιαζαν να μιλούν μόνοι τους, μετά πρόσεξα πως είχαν κάτι στα αυτιά τους», εξηγεί. «Σκέφτηκα πως ήταν όλοι κάτι σαν πράκτορες της CIA. Μόνο αυτό μπορούσα να σκεφτώ για κάποιον που κυκλοφορεί με σύρματα στα αυτιά του».
Του έκανε επίσης μεγάλη εντύπωση πως οι άνθρωποι ήταν τόσο βυθισμένη στην τεχνολογία που δεν κοιτούσαν γύρω τους. «Κάποιοι δεν κοιτούν ούτε πού πάνε. Ακόμα προσπαθώ να καταλάβω πώς το κάνουν αυτό, να περπατούν και να μιλούν ταυτόχρονα στο τηλέφωνο χωρίς να κοιτούν πού πηγαίνουν».
Αυτά όμως που γέμισαν τον Otis απορία ήταν τα μικρά καθημερινά πράγματα.
«Τρώω διαφορετικά, βλέπω όλα αυτά τα τρελά πράγματα που υπάρχουν και τα δοκιμάζω», λέει περπατώντας μέσα στο σούπερ μάρκετ και δείχνοντας όλα τα σνακ και τα εδέσματα.
Παρότι έχασε πολλά χρόνια ελευθερίας, δεν έχει μέσα του πικρία. Απολαμβάνει όσο μπορεί τη ζωή, ακούει τους ανθρώπους να μιλούν στο λεωφορείο και παρατηρεί τους περαστικούς γύρω του.
«Συνήθισα να είμαι μόνος μου, το να είμαι μέσα στην κοινωνία είναι ωραίο συναίσθημα», εξηγεί.
Κάνει ό,τι μπορεί για να αξιοποιήσει στο έπακρο τη ζωή του και έχει βάλει στόχο να ανοίξει ξενώνα για γυναίκες- αν και δεν έχει τους πόρους.
«Πρέπει να αφήνεις πράγματα πίσω σου, το να κρατάς το θυμό το μόνο που θα κάνει είναι να μπλοκάρει την εξέλιξή σου», λέει. «Δεν νιώθω πως η κοινωνία μου χρωστά τίποτα, όλα γίνονται για κάποιο λόγο, έτσι πιστεύω. Έτσι αποφασίσω να διαχειριστώ το μέλλον αντί για το παρελθόν. Προσπαθώ να μην γυρίζω πίσω. Κι έτσι επιβιώνω».
Αν δεν το βρείτε εδώ, δεν είναι είδηση
© Tilestwra.com