Ο Σάκης Ρουβάς και η Κάτια Ζυγούλη είναι ένα από τα πιο αγαπημένα και ερωτευμένα ζευγάρια της ελληνικής σόουμπιζ.
Ο τραγουδιστής έχει δημιουργήσει μια υπέροχη οικογένεια με την Κάτια Ζυγούλη, ωστόσο, πριν βρει τον έρωτα στα μάτια του μοντέλου, στο παρελθόν είχε απασχολήσει τα media με μια άλλη σχέση του.
Μπορεί οι περισσότεροι να την έχουν ξεχάσει ή οι νεότεροι να μην την γνωρίζουν καν, αλλά εμείς την βρήκαμε
Ο λόγος για την κούκλα μελαχρινή Ρεμπέκα Γουάνγκ.
Στις αρχές του 2000, ο Σάκης Ρουβάς είχε ερωτευτεί την Ρεμπέκα Γουάνγκ. Μια σχέση που είχε βρεθεί πολλές φορές στα φώτα της δημοσιότητας.
Μάλιστα, τότε ο γνωστός τραγουδιστής είχε αρχίσει να αραιώνει με τον Ηλία Ψινάκη που μέχρι τότε όπου πήγαινε ο ένας ακολουθούσε και ο άλλος, καθώς ο Ηλίας Ψινάκης δεν ήθελε καθόλου αυτήν την σχέση.
Το συγκεκριμένο ειδύλλιο είχε απασχολήσει την ελληνική showbiz, καθώς ο τραγουδιστής ήταν πολύ ερωτευμένος με την μελαχρινή Ταϊβανέζα.
Ωστόσο, αυτός ο έρωτας δεν καρποφόρησε, αφού λίγο μετά τον χωρισμό τους, στη ζωή του τραγουδιστή μπήκε η Κάτια Ζυγούλη, με την οποία δημιούργησε μια όμορφη οικογένεια, και ένα παραμυθένιο σπίτι.
Oι 10 χώρες που μετακομίζουν οι 60αρηδες συνταξιούχοι για να τα φτιάξουν με πολύ νεότερες γυναίκες
Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μια ολοένα αυξανόμενη τάση: άντρες άνω των 60 ετών εγκαταλείπουν τη χώρα τους και μετακινούνται μόνιμα στο εξωτερικό, επιλέγοντας προορισμούς όπου οι κοινωνικές συνθήκες, η καθημερινή ζωή και η νοοτροπία γύρω από τις σχέσεις ευνοούν δεσμούς με σημαντική διαφορά ηλικίας
Λόγω της μεγάλης διαφοράς στο συνάλλαγμα, πολλοί άντρες άνω των 60 μπορούν να ζουν σε αυτές τις χώρες με πολύ μεγαλύτερη οικονομική άνεση (1 ευρώ εκεί “πιάνει” μέχρι και 3 ευρώ σε αγοραστική δύναμη, δηλαδή μια σύνταξη των 1000 ευρώ μπορεί να αντιστοιχεί εκεί έως και 3.000 ευρώ) απ’ ό,τι στη δική τους, κάνοντάς τους πιο ελκυστικούς ως σταθερούς συντρόφους σε νεότερες γυναίκες. Έτσι, η οικονομική τους δύναμη λειτουργεί σαν «μοχλός» που διευκολύνει σχέσεις και γάμους με πολύ νεότερες γυναίκες.
Πολλοί από αυτούς αναζητούν μια νέα αρχή, συντροφικότητα, τρυφερότητα και έναν γάμο με γυναίκες αρκετά νεότερες. Ακολουθούν οι 10 χώρες που προσελκύουν τους περισσότερους.
1. Φιλιππίνες
Οι Φιλιππίνες θεωρούνται ένας από τους κορυφαίους προορισμούς για ηλικιωμένους άντρες που επιθυμούν να γνωρίσουν νεότερες γυναίκες. Οι κάτοικοι έχουν παραδοσιακές αξίες, οι γυναίκες εκτιμούν τη σταθερότητα και πολλές δεν έχουν πρόβλημα με μεγαλύτερους συντρόφους ενώ μια συντριπτική πλειοψηφία των γυναικών είναι πολύ εμφανίσιμες. Επιπλέον, το χαμηλό κόστος ζωής προσελκύει συνταξιούχους από όλο τον κόσμο.
2. Ταϊλάνδη
Η Ταϊλάνδη έχει χτίσει ολόκληρη φήμη γύρω από τα διεθνικά ζευγάρια με μεγάλη ηλικιακή διαφορά. Εκεί, οι κοινωνικές προκαταλήψεις είναι περιορισμένες και η φιλοξενία των ντόπιων βοηθάει πολλούς άντρες να χτίσουν μια νέα ζωή. Οι νεότερες γυναίκες συχνά αναζητούν έναν σταθερό, ώριμο σύζυγο.
3. Βιετνάμ
Η χώρα παρουσιάζει μεγάλη εισροή συνταξιούχων τα τελευταία χρόνια. Οι άντρες άνω των 60 βρίσκουν ευκολότερα συντρόφους γύρω στα 25–35, καθώς η τοπική κουλτούρα σέβεται την ηλικία και την οικονομική σταθερότητα που προσφέρει ένας μεγαλύτερος άνδρας.
4. Κολομβία
Η Κολομβία είναι γνωστή για την ανοιχτή, ζεστή κουλτούρα της και τις γυναίκες που συχνά προτιμούν ώριμους συντρόφους με σταθερή ζωή. Πολλοί άντρες μετακομίζουν σε πόλεις όπως το Μεντεγίν ή η Καρταχένα για να δημιουργήσουν μια νέα οικογένεια.
5. Δομινικανή Δημοκρατία
Η χαλαρή ατμόσφαιρα, οι φιλόξενες γυναίκες και το μεγάλο κύμα μεταναστών άνω των 55 έχουν κάνει τη χώρα προορισμό για δεύτερες ευκαιρίες στον γάμο. Εκεί η διαφορά ηλικίας δεν θεωρείται ασυνήθιστη.
6. Βραζιλία
Πολύχρωμη, ζωντανή και έντονα κοινωνική, η Βραζιλία προσελκύει εκατοντάδες συνταξιούχους κάθε χρόνο. Οι σχέσεις με μεγάλη ηλικιακή απόσταση είναι κάτι συνηθισμένο, ενώ οι γυναίκες συχνά βλέπουν θετικά την ωριμότητα και τη σιγουριά που προσφέρει ένας μεγαλύτερος άντρας.
7. Ουκρανία
Αν και τα τελευταία χρόνια η χώρα αντιμετωπίζει δυσκολίες, πολλοί άντρες επιλέγουν την Ουκρανία λόγω της κουλτούρας που σέβεται την οικογένεια και εκτιμά τον σταθερό, ώριμο σύντροφο. Τα γραφεία γνωριμιών έχουν τεράστια ζήτηση από άντρες άνω των 60.
8. Ρωσία
Η Ρωσία έχει μακρά παράδοση σε σχέσεις με ηλικιακές διαφορές. Πολλοί ξένοι συνταξιούχοι μετακομίζουν εκεί, ειδικά σε περιοχές όπου το κόστος ζωής είναι χαμηλό και η τοπική κουλτούρα θεωρεί φυσιολογικό έναν μεγαλύτερο άντρα με νεότερη σύζυγο.
9. Μεξικό
Με πλούσια κουλτούρα, φιλικούς ανθρώπους και μεγάλη κοινότητα ξένων συνταξιούχων, το Μεξικό προσφέρει ιδανικό περιβάλλον για άντρες άνω των 60. Οι νεότερες γυναίκες συχνά εκτιμούν την σταθερότητα, ενώ οι κοινωνικές προκαταλήψεις είναι μικρότερες απ’ ό,τι σε δυτικές χώρες.
10. Κένυα
Η Κένυα αποτελεί έναν απροσδόκητο αλλά αυξανόμενο προορισμό. Οι σχέσεις με μεγάλη διαφορά ηλικίας είναι ιδιαίτερα συνηθισμένες, ενώ πολλές νεότερες γυναίκες προτιμούν άντρες μεγαλύτερους που μπορούν να προσφέρουν σταθερότητα και υποστήριξη.
Γιατί συμβαίνει αυτή η τάση;
Η οικονομική ανασφάλεια, η μοναξιά, η ανάγκη για συντροφικότητα και το διαφορετικό κοινωνικό πλαίσιο πολλών χωρών παίζουν σημαντικό ρόλο. Σε αρκετές κοινωνίες, η φιλοσοφία γύρω από την οικογένεια παραμένει παραδοσιακή: οι νεότερες γυναίκες αναζητούν έναν ώριμο άντρα που μπορεί να τους προσφέρει ασφάλεια, ενώ οι άντρες άνω των 60 βρίσκουν την ευκαιρία να ξεκινήσουν από την αρχή και να ζήσουν με ενέργεια, φροντίδα και ζεστασιά.
Σε έναν κόσμο που αλλάζει, οι διασυνοριακοί γάμοι με μεγάλη ηλικιακή διαφορά αποτελούν πλέον μια υπαρκτή πραγματικότητα και μια απόφαση ζωής για χιλιάδες ανθρώπους.
Ο Τομ Σέλεκ, ο αγαπημένος ηθοποιός της τηλεοπτικής σειράς «Blue Bloods», προκάλεσε πρόσφατα έντονες αντιδράσεις με την εμφάνισή του, αφήνοντας τους θαυμαστές του έκπληκτους.
Σε μια νέα φωτογραφία που κυκλοφόρησε, ο 79χρονος σταρ παρουσιάζεται με εμφανείς αλλαγές στην εμφάνισή του, γεγονός που πυροδότησε πληθώρα σχολίων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Δείτε την σχετική φωτογραφία:
Οι πιστοί θαυμαστές του, που τον έχουν αγαπήσει μέσα από τον ρόλο του Frank Reagan στη σειρά, αλλά και από την αξέχαστη παρουσία του στη σειρά «Φιλαράκια», σοκαρίστηκαν από την αξιοσημείωτη μεταμόρφωσή του.
Πολλοί έσπευσαν να εκφράσουν ανησυχίες και να κάνουν εικασίες σχετικά με την κατάσταση της υγείας του, αλλά και τις επιλογές του στυλ του.
Δείτε το βίντεο:
Αν και ο Selleck έχει επιλέξει να παραμείνει μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας τα τελευταία χρόνια, η πρόσφατη εμφάνισή του αναζωπύρωσε το ενδιαφέρον του κοινού, το οποίο εκφράζει περιέργεια και ανησυχία. Παρ’ όλα αυτά, ο ηθοποιός δεν προχώρησε σε καμία δήλωση ή διευκρίνιση, επιλέγοντας να διατηρήσει την προσωπική του ζωή μακριά από τα σχόλια και τις υποθέσεις που κυκλοφορούν.
Επειδή ωστόσο γνωρίζω ότι με τίς αληθινές αυτές ιστορίες πιο εύκολα διδασκόμαστε, θα μεταφέρω εδώ και εκείνη πού συνήθιζε πολύ συχνά να μας λέει ό αείμνηστος Γέροντας μου.
Λοιπόν, πριν από μερικά χρόνια, σε μία κωμόπολη ζούσε κάποιο ανδρόγυνο με ένα μοναδικό παιδί, ένα όμορφο κοριτσάκι. Ό πατέρας ήταν πραγματικά άγιος, ή γυναίκα το ακριβώς αντίθετο.
Ό άνδρας σκοτωνόταν να μαζεύει με τον τίμιο ίδρωτα, ή γυναίκα τα σπαταλούσε σε διασκεδάσεις με εραστές. Δεν τολμούσε ό άνδρας να πει κουβέντα. Επέστρεφε κουρασμένος
και εύρισκε το κοριτσάκι μόνο του, νηστικό και απεριποίητο. Αναγκαστικά μαγείρευε λίγο φαγητό και συμμάζευε το σπίτι, μέχρι να εμφανιστεί ή σύζυγος, για να αρπάξει από πάνω βρισιές και, όχι σπάνια, και ξύλο.
Το παιδάκι μεγαλώνει. Φθάνει στα 12-13 χρόνια. Μέσα του πια ξεκινά ή κριτική. Αρχίζουν μόλις να ξυπνούν τα νεανικά ένστικτα. Τι καλός ό πατέρας!
Άραγε έχει δίκιο ή μητέρα πού τον λέει βλάκα, καθυστερημένο, παλαβό; Αυτός κλείνεται στο προσκυνητάρι και προσεύχεται, εκείνη γυρνά και διασκεδάζει.
Τι να κάνει; Ό μπαμπάς λέει να προσεύχεται. Εκείνη τη μαλώνει: «Όχι παλαβομάρες σαν τον πατέρα σου! Ξύπνα, χαζή, όσο είναι νωρίς, γιατί αυτός θα παλαβώσει και σένα!»
Σε αυτά τα χάλια και με αυτούς τους προβληματισμούς, εκεί πού ή μητέρα ήταν έτοιμη να τραβήξει ξωπίσω της στο χείλος της καταστροφής το νεανικό αυτό λουλούδι, τα έφερε ό
Θεός και κόπηκε το νήμα της ζωής της. Μια μέρα, ξαφνικά, βρέθηκε σωριασμένη νεκρή. Οί συγχωριανοί από συμπάθεια, όπως το συνηθίζουν, έτρεξαν όλοι στην κηδεία πού έγινε με πολλή μεγαλοπρέπεια κάτω από έναν ήλιο λαμπρό.
Μένει πια το κορίτσι με τον πατέρα. Δεν προλαβαίνει όμως ό ευλογημένος να βάλει το σπλάχνο του στον σωστό δρόμο τώρα πού δεν υπήρχε αντιλογία, στον χρόνο επάνω
περίπου αναχωρεί και αυτός για τα ουράνια. ‘Αλλά χωρίς γυναίκα, χωρίς παιδιά μεγάλα, ποιος να ενδιαφερθεί για την κηδεία ενός μηδαμινού, κατά την κρίση των ανθρώπων;
Και δεν φθάνει αυτό. Γυρίζει εκείνη την ήμερα μια κακοκαιρία με χιόνια, βροχές, αέρα, κρύο, έτσι ώστε δεν πάτησε στην κηδεία του κανένας.
Μετά και από αυτό, μένει το ορφανό μόνο και έρημο στους τέσσερις τοίχους. Ήδη πια άγγιζε την εφηβική ηλικία. Θα έπρεπε να βγουν οι μεγάλες αποφάσεις.
Τι ζωή να κάνει, του πατέρα ή της μητέρας; Ήταν δίκαιος ό πατέρας, βέβαια. Αν όμως ήταν αυτός δίκαιος, τότε μήπως ό Θεός είναι άδικος, πού δεν επέτρεψε ούτε στην κηδεία του να τον τιμήσουν; Και ή μητέρα πού παραφερόταν, ζούσε με φίλους, ξενυχτούσε σε
διασκεδάσεις; Ό πατέρας έλεγε: «Πρόσεξε, παιδί μου, μην ακολουθήσεις τον δρόμο της μάνας, γιατί θα καταστραφείς!» Άλλα πάλι, πώς ό Θεός επέτρεψε στην κηδεία της τόσες και τόσες τιμές; Μήπως είναι καλό σημάδι ότι έτσι πρέπει και αυτή να ζήσει;
Όμως, επί τέλους, ας ακούσει μία συμβουλή του πατέρα της, αυτήν πού της έλεγε συχνά: «Παιδί μου, για όλα σου τα προβλήματα να προσεύχεσαι με πίστη θερμή και ό Θεός θα σου απαντήσει».
Ανάβει λοιπόν κάποιο βράδυ το καντηλάκι, όπως έμαθε από τον πατέρα, και με δάκρυα ζητά: «Δείξε μου, Χριστούλη μου, δείξε μου, Παναγίτσα μου, ποιόν δρόμο να ακολουθήσω, του
μπαμπά ή της μαμάς;» Και δεν άργησε να εισακουστεί ή προσευχή της αθώας αυτής ψυχής.
Ενώ προσευχόταν, βλέπει σαν σε όραμα ότι ένας Άγγελος την πήρε στην αγκαλιά του και πέταξαν ψηλά μέχρι τα ουράνια.
– Θέλεις να δεις τον πατέρα σου; ρωτά ό Άγγελος.
Ναι, άπαντα το κορίτσι, πολύ σε παρακαλώ!
Μπαίνουν σε παραδεισένια μέρη πού δεν περιγράφονται, προχωρούν και φθάνουν σε ένα αστραφτερό παλάτι με τέτοια ομορφιά, πού δεν τη συναντάς εδώ κάτω στη γη.
Εκεί, μπροστά στην πύλη του παλατιού, στέκεται σαν να περιμένει ό πατέρας. Αμέσως ή κόρη τον αναγνωρίζει, και ας ήταν τόσο όμορφος και λαμπροφορεμένος, πού ούτε ό Σολομών όταν ζούσε δεν είχε τέτοια δόξα.
-Πατερούλη μου! Πώς βρέθηκες εσύ ό φτωχός σε τέτοια δόξα, μπροστά σε αυτό το βασιλικό παλάτι;
– Αυτή τη δόξα και αυτό το παλάτι, παιδάκι μου, μου τα χάρισε ό Θεός.
– Μπαμπά, πες στον Χριστούλη μας να μείνω και εγώ μαζί σου. Δεν θέλω να φύγω.
– Τώρα, παιδί μου, δεν μπορείς να μείνεις εδώ. Αν όμως ακολουθήσεις τη ζωή πού ζούσα εγώ στον κόσμο, ό Χριστός λέει πώς εδώ θα φέρει και εσένα, να ευφραίνεσαι μαζί μου για πάντα.
Και με αυτά τα λόγια, χάνεται από μπροστά της. Ή κόρη είναι ακόμη στην αγκαλιά του Αγγέλου.
– Θέλεις τώρα να δεις και τη μητέρα σου; την ρωτά.
– Ναι, και βέβαια θέλω!
Σε λίγο, το σκηνικό αλλάζει. Εκείνος ό πανευφρόσυνος τόπος χάνεται και οί δύο μαζί βρίσκονται σε ένα σκοτεινό μέρος. Εκεί δεν έβλεπες τίποτε. Μόνο άκουγες βογγητά, φωνές, κλάματα. Το κοριτσάκι άρχισε να τρομάζει.
-Πού με πάς, Άγγελε μου; Πάμε να φύγουμε. Δεν αντέχω.
Δεν είπαμε να δεις τη μητέρα σου;
Φθάνουν σε έναν σκοτεινό τόπο. Και εκεί, σε χώρο πού θύμιζε καζάνι, βλέπει τη μητέρα. Κοιτάζουν ή μία την άλλη. Αρχίζουν να κλαίνε. Ή μητέρα απευθύνεται στην κόρη. Της λέει ότι υποφέρει και καιγεται. Την παρακαλεί να την απαλλάξει. Όποτε ή παιδούλα, από τη λύπη της, φωνάζει:
– Δώσε μου το χέρι, να σε τραβήξω έξω!
Ή μητέρα δίνει το χέρι. Αλλά ή κόρη, μόλις το αγγίζει, αισθάνεται να καιγεται. Αρχίζει τότε να φωνάζει από τον πόνο… και την ίδια στιγμή ξυπνά.
Βρίσκεται μόνη στο σπίτι. Συνεχίζει ωστόσο να πονά στο χέρι και να κλαίει. Με τίς φωνές της ξεσηκώνει τη γειτονιά.
Σε λίγο, ό πόνος πέρασε. Ή μικρή κοπέλα όμως άρχισε να σκέφτεται με πολλή σοβαρότητα την εμπειρία της και να φιλοσοφεί τη ζωή.
Τέλος, αφού κατάλαβε τη ματαιότητα της πρόσκαιρης ζωής και ποιοι είναι οι καρποί της, εγκατέλειψε τα εγκόσμια.
Έγκαταβίωσε σε παρθενώνα γυναικών, όπου με προσευχές και νηστείες έβαλε σκοπό να
φθάσει μια μέρα εκεί, στην ουράνια κατοικία του πατέρα, ενώ δεν έπαψε να παρακαλεί θερμά τον Πολυεύσπλαχνο να λυπηθεί και την ψυχή της ταλαίπωρης μητέρας της.
Κάθεται εκεί κάθε φορά που βάζεις μπροστά το αυτοκίνητό σου. Μικρό. Διακριτικό. Συχνά το περνάς για κάτι «προαιρετικό».
Οι περισσότεροι οδηγοί είτε δεν ξέρουν τι κάνει — είτε υποθέτουν ότι δεν έχει σημασία.
Όμως αυτό το παραμελημένο κουμπί στο ταμπλό μπορεί σιωπηλά να επηρεάσει την κατανάλωση καυσίμου, την ποιότητα του αέρα, την ορατότητα των τζαμιών και ακόμη και την ασφάλειά σου στον δρόμο.
Ας δούμε αναλυτικά το κουμπί που πολλοί οδηγοί αγνοούν — και γιατί η σωστή χρήση του κάνει πραγματικά διαφορά.
Το κουμπί: Ανακυκλοφορία αέρα
Θα το αναγνωρίσεις από το εικονίδιο ενός αυτοκινήτου με ένα καμπύλο βέλος που κάνει κύκλο στο εσωτερικό.
Πολλοί νομίζουν ότι είναι απλώς ένα επιπλέον κουμπί για τον κλιματισμό. Άλλοι το πατούν τυχαία ή δεν το αγγίζουν ποτέ. Όμως η ανακυκλοφορία αέρα ελέγχει από πού προέρχεται ο αέρας μέσα στο αυτοκίνητό σου — και αυτό έχει μεγαλύτερη σημασία απ’ όσο φαντάζεσαι.
Τι κάνει στην πραγματικότητα
Όταν η ανακυκλοφορία αέρα είναι ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΜΕΝΗ, το αυτοκίνητο επαναχρησιμοποιεί τον αέρα που ήδη υπάρχει στην καμπίνα, αντί να τραβάει αέρα απ’ έξω.
Όταν είναι ΑΠΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΜΕΝΗ, εισέρχεται συνεχώς φρέσκος εξωτερικός αέρας.
Καμία από τις δύο λειτουργίες δεν είναι «πάντα σωστή». Το κλειδί είναι να ξέρεις πότε να χρησιμοποιείς την καθεμία.
Γιατί η αδιαφορία μπορεί να δημιουργήσει πρόβλημα
1. Τα τζάμια θολώνουν πιο γρήγορα
Σε κρύο ή βροχερό καιρό, αν αφήσεις την ανακυκλοφορία ανοιχτή για πολλή ώρα, η υγρασία παγιδεύεται μέσα στο αυτοκίνητο. Γι’ αυτό τα τζάμια θολώνουν ξαφνικά — και η ορατότητα μειώνεται όταν τη χρειάζεσαι περισσότερο.
Απενεργοποιώντας την, ο πιο ξηρός εξωτερικός αέρας μειώνει τη συμπύκνωση.
2. Μπορεί να νιώσεις υπνηλία σε μεγάλα ταξίδια
Με την ανακυκλοφορία ενεργή για πολλή ώρα, τα επίπεδα οξυγόνου μπορεί να πέσουν ελαφρώς, ενώ αυξάνεται το διοξείδιο του άνθρακα. Με τον χρόνο αυτό μπορεί να προκαλέσει κόπωση και μειωμένη εγρήγορση — ειδικά σε πολύωρες διαδρομές στον αυτοκινητόδρομο.
Ο φρέσκος αέρας βοηθά το μυαλό σου να παραμένει πιο «κοφτερό».
3. Η κατανάλωση καυσίμου μπορεί να χειροτερέψει (ή να βελτιωθεί)
Σε ζεστό καιρό, η ανακυκλοφορία βοηθά το A/C να λειτουργεί πιο αποδοτικά, επειδή ψύχει ήδη δροσερό αέρα αντί για ζεστό εξωτερικό. Αυτό μειώνει το φορτίο του κινητήρα και μπορεί να βελτιώσει την οικονομία καυσίμου.
Αν την αφήσεις κλειστή σε υπερβολική ζέστη, το A/C δουλεύει πιο σκληρά απ’ όσο χρειάζεται.
4. Η εξωτερική ρύπανση μπορεί να μπει — ή να μπλοκαριστεί
Σε κίνηση, σε τούνελ ή σε περιοχές με ρύπανση, η ενεργοποίηση της ανακυκλοφορίας εμποδίζει καυσαέρια και καπνό να μπουν στην καμπίνα.
Αλλά αν ξεχάσεις να την απενεργοποιήσεις αργότερα, ο «μπαγιάτικος» αέρας μένει μέσα περισσότερο απ’ όσο πρέπει.
Πότε να τη χρησιμοποιείς
Ζεστός καιρός: ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΕ την για πιο γρήγορη ψύξη
Έντονη κίνηση ή τούνελ: ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΕ την για να μπλοκάρεις καυσαέρια
Κρύο, βροχή ή υγρασία: ΑΠΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΕ την για λιγότερο θάμπωμα
Μεγάλα ταξίδια:Άνοιγέτηνπεριοδικά για φρέσκο αέρα
Σκέψου το σαν εργαλείο — όχι σαν λειτουργία «βάζω και ξεχνάω».
Το συμπέρασμα
Αυτό το μικρό κουμπί στο ταμπλό δεν είναι άχρηστο, διακοσμητικό ή προαιρετικό. Επηρεάζει άμεσα την άνεση, την ορατότητα, την ποιότητα του αέρα και την εγρήγορσή σου — όλα σημαντικά όταν οδηγείς.
Η σωστή χρήση του δεν κάνει απλώς τη διαδρομή πιο ευχάριστη. Μπορεί να την κάνει και πιο ασφαλή. Την επόμενη φορά που θα μπεις στο αυτοκίνητό σου, ρίξε μια δεύτερη ματιά σε αυτό το κουμπί. Κάνει περισσότερα απ’ όσα νομίζεις.
«Κηφήνες σε ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ βάζουν πλάτη στον Μητσοτάκη»
Την επιστροφή του Αλέξη Τσίπρα, ως «Λυτρωτή εξ αριστερών», ζητά ο Απόστολος Γκλέτσος, ο οποίος αποχώρησε με αιχμές από τον ΣΥΡΙΖΑ την προηγούμενη εβδομάδα.
Ο κ. Γκλέτσος, ο οποίος διαχρονικά έχει ταχθεί υπέρ του πρώην προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ, αναφέρθηκε με ανάρτησή του στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, και επιτέθηκε στους «κηφήνες» του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ, λέγοντας πως «βάζουν πλάτη στον Μητσοτάκη».
Αναλυτικά η ανάρτησή του:
«Δεν υπάρχει αντικείμενο στο κυβερνητικό γίγνεσθαι που να μην υπάρχει μεγα ΣΚΑΝΔΑΛΟ , σύμφωνα με την Εισαγγελία της Ευρώπης , παρόλο αυτό οι αρχηγικες ομάδες που τις αποτελουν κηφηνες σε ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ , βάζουν πλάτη στον Μητσοτάκη ξεκάθαρα , η κοινωνία σε αναβρασμό , ολοι περιμένουν τον Λυτρωτή εξ αριστερών … ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ».
Για «νικηφόρα παράταξη» μίλησε ο Τσίπρας από τη Θεσσαλονίκη: «Έτοιμη να αναλάβει τα ηνία της χώρας»
Για μία «νικηφόρα προοδευτική παράταξη, έτοιμη να αναλάβει τα ηνία της χώρας» μίλησε στη παρουσίαση του βιβλίου του στη Θεσσαλονίκη ο Αλέξης Τσίπρας.
Ο πρώην πρωθυπουργός ανέφερε πως η κοινωνία «αποζητά» στη μεγάλη πλειοψηφία της την παράταξη. «Την αναζητούν οι μη έχοντες, που αυτή τη στιγμή δοκιμάζονται από τις πολιτικές της Δεξιάς. Τη χρειάζεται η πατρίδα» είπε, προσθέτοντας πως αυτό «θα γίνει πράξη, όσο κι αν τη διαβάλλουν, την πολεμούν, τη συκοφαντούν, οι αυτουργοί του σημερινού καθεστώτος, πριν καν ακόμα εμφανιστεί».
«Θα γίνει πράξη με τα πρόσωπα, τις αξίες, το όραμα, το ρεαλιστικό της πρόγραμμα, τους χιλιάδες δημοκρατικούς πολίτες που θα τη σηκώσουν στις δικές τους πλάτες. Άνθρωποι της δουλειάς και της παραγωγής. Που σηκώνουν το βάρος της κοινωνίας χωρίς να ζητούν προνόμια. Που πιστεύουν ότι η πολιτική είναι ευθύνη απέναντι στο κοινό μέλλον. Νέες και νέοι που απαιτούν χώρο να ζήσουν, να δημιουργήσουν, να ελπίσουν. Που ζητούν δικαιοσύνη, αξιοπρέπεια και προκοπή. Με αυτούς μαζί θα πορευτούμε προς τη νέα Ιθάκη μας. Και το ταξίδι ξανάρχισε» είπε μεταξύ άλλων στην ομιλία του.
Ο Αλ. Τσίπρας μίλησε ακόμη για:
Τις διεθνείς εξελίξεις: Οι δημοκρατικοί και προοδευτικοί άνθρωποι είμαστε και θα είμαστε πάντα αλληλέγγυοι χωρίς καμιά διάκριση, στον αγώνα κάθε λαού για ανθρώπινα δικαιώματα, δημοκρατία και ελευθερία. Είτε είναι στη Βενεζουέλα, είτε στο Ιράν, είτε στη Ρωσία, είτε στις ΗΠΑ. Στον αγώνα κάθε λαού για να καθορίζει το μέλλον του με βάση τις δικές του ανάγκες και επιλογές. Αλλά είμαστε αποφασιστικά απέναντι στις παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου. Με οποιοδήποτε πρόσχημα και αν γίνονται. Απέναντι στη γενοκτονία της Γάζας και τις ένοπλες επεμβάσεις, Είτε είναι στο Ιράκ, είτε στην Ουκρανία, είτε στη Βενεζουέλα, είτε βέβαια στην Κύπρο – όποιες δικαιολογίες κι αν επικαλούνται οι δράστες. Όχι μόνο γιατί αυτό επιτάσσει η ιδεολογική και ηθική μας υπόσταση. Αλλά και γιατί η ιστορία έχει αποδείξει πού οδηγούν τέτοιου είδους παράνομες και αιματηρές επεμβάσεις.
Την εξωτερική πολιτική της Ελλάδας: Τι πρέπει να κάνουμε για να μη γίνει και η πατρίδα μας θύμα της βίας που περιφρονεί το διεθνές δίκαιο; Το πρώτο που πρέπει να διασφαλίσουμε είναι ότι η Ελλάδα θα είναι ισχυρή. Αλλά μια Ελλάδα ισχυρή, είναι μια Ελλάδα που οικοδομεί συμμαχίες. Όχι μια Ελλάδα που αναζητά προστάτες. Και θέτει σε κίνδυνο τη χώρα δικαιολογόντας τα αδικαιολόγητα, επιδιώκοντας την εύνοιά τους. Ούτε μια Ελλάδα που μπλοκάρει κυρώσεις απέναντι στο Ισραήλ τη στιγμή που αυτό διαπράττει γενοκτονία. Και, αύριο, άραγε, πώς θα ζητήσει κυρώσεις απέναντι στην Τουρκία;
Μια Ελλάδα που ο πρωθυπουργός της, αντί να υπερασπίζεται αταλάντευτα το διεθνές δίκαιο, ξεστομίζει με αφορμή την απαράδεκτη επέμβαση στη Βενεζουέλα, ότι δεν είναι ώρα να σχολιάσουμε τη νομιμότητά της. Και, αύριο, τι θα απαντήσει στον επιθετικό γείτονα ή μια ισχυρή χώρα όταν πουν το ίδιο για την Κύπρο, η το Αιγαίο; Μια Ελλάδα που δεν στηρίζει απλά τον ουκρανικό λαό απέναντι στη ρωσική εισβολή, αλλά πρωτοστατεί στην αντιρωσική υστερία. Με όλους τους κινδύνους που αυτό επιφέρει. Ας αναλογιστούμε, όμως, γιατί όλοι οι πρωθυπουργοί της Μεταπολίτευσης αναγνώριζαν την ανάγκη να έχει η Ελλάδα πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική, έχοντας ζήσει οι ίδιοι τα δεινά τα οποία έφερε στον λαό μας η άκριτη προσκόλληση σε προστάτες.
Τη Μικρασιατική Καταστροφή.
Τον Εμφύλιο
Τη Χούντα
Την εισβολή στην Κύπρο.
Και ας αναλογιστούμε τι θα γινόταν αν ο σημερινός Πρωθυπουργός ήταν στο τιμόνι της χώρας την περίοδο των επιχειρήσεων στο Ιράκ, Αφγανιστάν ή στη Λιβύη.
Την κυβέρνηση: Η κυβέρνηση είναι δήθεν κεντροδεξιά που τόνο όμως πάντα τον δίνουν τα ακροδεξιά δεκανίκια, που από τη μία μέρα στην άλλη, από αντισημίτες έγιναν υπερασπιστές των πιο ακραίων ισραηλινών θέσεων. Και απο φιλορώσοι έγιναν υπέρμαχοι της δήθεν «σωστής πλευράς της ιστορίας». Και σήμερα ως δια μαγείας έγιναν Τραμπικότεροι του Τραμπ.
Για τα κυριαρχικά δικαιώματα: Η Ελλάδα είναι ισχυρή όταν συνδυάζει την πολιτική του διαλόγου με την πιο αποφασιστική υπεράσπιση των κυριαρχικών της δικαιωμάτων. Όπως κάναμε εμείς όταν αποτρέψαμε την είσοδο του Barbaros στην ελληνική υφαλοκρηπίδα. Κι όταν – μαζί με τη Λευκωσία- εξασφαλίσαμε για πρώτη φορά ευρωπαϊκές κυρώσεις στην Τουρκία για τις έρευνές στην ΑΟΖ της Κύπρου. Δεν είναι ισχυρή όταν αφήνει τουρκικά ερευνητικά να αλωνίζουν μέχρι το Καστελόριζο και την Κρήτη, επικαλούμενη πότε ότι «τα παίρνει ο άνεμος» και πότε ότι «δεν μπορούν να κάνουν έρευνες λόγω θορύβου». Δεν είναι ισχυρή όταν δίνει τα πάντα στις ΗΠΑ και σε αντάλλαγμα, η Ουάσιγκτων ακυρώνει τον αγωγό Eastmed, πουλάει F16 χωρίς όρους στην Τουρκία και σφυρίζει αδιάφορα όταν αυτή εμποδίζει το ηλεκτρικό καλώδιο στο Αιγαίο. Η Ελλάδα είναι ισχυρή όχι όταν απλά αγοράζει εξοπλιστικά δισεκατομμυρίων, αλλά όταν μπορεί να ενισχύσει και να χτίσει τη δική της αμυντική βιομηχανία.
Η Ελλάδα είναι ισχυρή όταν με βάση το διεθνές δίκαιο λύνει προβλήματα και δεν τα μεταφέρει στις επόμενες γενιές εν ονόματι του πολιτικού κόστος. Όπως κάναμε εμείς με τη συμφωνία των Πρεσπών. Γιατί ωφέλησε τη πατρίδα μας, κυρίως όμως γιατί αποδείξαμε τι σημαίνει πατριωτισμός. Να βάζεις το εθνικό συμφέρον πάνω από το πολιτικό και το κομματικό. Όταν οι πολιτικοί μας αντίπαλοι, ενώ το γνωρίζανε αυτό, μας έλεγαν προδότες για να κερδίσουν τις εκλογές.
Τους παραδώσαμε την αστυνόμευση του FIR της Βόρειας Μακεδονίας και αυτοί σήμερα δεν μπορούν να διαχειριστούν ούτε το FIR της Ελλάδας.
Για την «εθνική πυξίδα»: Αναγκαία μια νέα εθνική πυξίδα και ένας νέος πατριωτισμός κοινωνικής δικαιοσύνης και ευθύνης. Ευθύνης του πολίτη να προσφέρει ανάλογα με τις δυνατότητές του στο κράτος και κυρίως ευθύνης ενός ισχυρού και δίκαιου κράτους να στηρίζει τον πολίτη. Να απελευθερώνει τις δημιουργικές δυνάμεις του τόπου και την υγιή επιχειρηματικότητα. Ένας νέος πατριωτισμός για την προάσπιση των συμφερόντων του ελληνικού λαού, πράγμα που απαιτεί και συγκρούσεις και δύσκολες αλλά αναγκαίες αποφάσεις. Για την εξωτερική μας πολιτική, για την οικονομία και την κοινωνία, για την αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης. Σε αντίθεση με την ασυδοσία και την ανευθυνότητα του επιτελικού κράτους που βλέπουμε σήμερα. Όπου πολλοί έχοντες και κατέχοντες ξεχνούν τον πατριωτισμό μπροστά στην εφορία και τον θυμούνται μόνο στις παρελάσεις. Όπου πρώτο μέλημα είναι να στηριχθεί μια κρατικοδίαιτη, παρασιτική οικονομία, τα μεγάλα συμφέροντα, οι μηχανισμοί και η κομματική πελατεία.
Για κράτος δικαίου: Μια κυβέρνηση που έχει μετατρέψει το κράτος σε εργαλείο στυγνής εκμετάλλευσης των πολλών, κοινωνικής αδικίας, ανεντιμότητας, περιφρόνησης και καταδίωξης της δικαιοσύνης. Ένα κράτος λάφυρο. Που καταρρέει σε κάθε κρίση. Που δεν προστατεύει. Δεν προβλέπει. Δεν λογοδοτεί. Αλλά Δεν έχουμε μόνο ένα κράτος παράλυτο, αλλά ένα κράτος επικίνδυνο. Για τις ίδιες τις ζωές των ανθρώπων. Το είδαμε στις φυσικές καταστροφές. Στην πολιτική προστασία. Στις υποδομές. Το είδαμε τραγικά στα Τέμπη. Και το είδαμε ξανά, τις τελευταίες μέρες, στο FIR Αθηνών.
Για το FIR: Αυτό το κράτος θέλουμε; Το κράτος της ολιγαρχίας του Μαξίμου, του Φραπέ, του Predator, των Τεμπών και των μπάζων; H κατάρρευση διαχείρισης FIR δεν ήταν μια ακόμη άτυχη στιγμή. Ήταν αποτέλεσμα πολιτικής επιλογής. Οι ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας προειδοποιούσαν εδώ και χρόνια. Η σύμβαση για ένα νέο, υπερσύγχρονο σύστημα είχε υπογραφεί από το 2019. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη την παρέλαβε έτοιμη. Από επιλογή πάγωσαν, ακύρωσαν ή ξανασχεδίασαν δεκάδες έργα. Από τους δασικούς χάρτες και την αγορά αστικών λεωφορείων μέχρι οδικούς και σιδηροδρομικούς άξονες και συστήματα τηλεπικοινωνιών σε κρίσιμες υποδομές. Γιατί δεν τα ήλεγχαν. Γιατί δεν τα είχαν «στήσει».Γιατί δεν τα έφτιαξε το γνωστό κλειστό επιτελείο.
Το σκάνδαλο των υποκλοπών δεν ήταν «λάθος». Δεν ήταν «παρακολούθηση που ξέφυγε». Ήταν μοντέλο εξουσίας όπου το κράτος παρακολουθεί πολιτικούς αντιπάλους, δημοσιογράφους, στελέχη των ενόπλων δυνάμεων. Όπου τα απόρρητα γίνονται προσωπικό εργαλείο. Και όταν το κράτος γίνεται εργαλείο ελέγχου, γίνεται και εργαλείο λεηλασίας. Την οποία παρακολουθούμε τώρα στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ.
Για το κράτος:Με το Ενιαίο Σύστημα Κινητικότητας τερματίστηκε μια παλιά, σκοτεινή πρακτική πελατειακών μετακινήσεων. Για πρώτη φορά οι μετακινήσεις έγιναν με διαφάνεια και αντικειμενικά κριτήρια. Για πρώτη φορά έγιναν κρίσεις προϊσταμένων με πραγματικά αξιοκρατικά κριτήρια και με την εποπτεία του ΑΣΕΠ. Μπήκε επίσης τάξη στις δημόσιες συμβάσεις με ένα σύγχρονο νομοθετικό πλαίσιο. Θεσπίστηκε, μετά από σκληρή διαπραγμάτευση, ο κανόνας 1 προς 1 στο λόγο προσλήψεων / αποχωρήσεων. Σταμάτησε έτσι η αιμορραγία ανθρώπινου δυναμικού που είχε επιβληθεί με τον καταστροφικό κανόνα 1 προς 5. Δεν ισχυρίζομαι ότι όλα έγιναν τέλεια. Μπορώ όμως χωρίς σκιά αμφιβολίας να σας πως ένα πράγμα: Το δικό μας όπλο δεν ήταν η εμπειρία της διακυβέρνησης. Το δικό μας όπλο ήταν η εντιμότητα. Εμείς ούτε ένα ευρώ δεν σφετεριστήκαμε από τις θυσίες του ελληνικού λαού.
Χρειαζόμαστε με δυο λόγια ένα συνεκτικό, δημοκρατικό, προοδευτικό σχέδιο διακυβέρνησης. Που δεν θα αφήσει τίποτε όρθιο από τις δομές της αναξιοκρατίας, της γραφειοκρατίας και της διαπλοκής. Που θα αλλάξει όχι μόνο το κράτος αλλά και την κουλτούρα εξουσίας. Ένα ΚΡΑΤΟΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ και όχι ένα εργαλείο για λίγους. Οι ανεξάρτητες αρχές, και πρώτα-πρώτα η Εθνική Αρχή Διαφάνειας να γίνουν πραγματικά ανεξάρτητες. Οι μηχανισμοί ελέγχου των δημοσίων συμβάσεων να αποκτήσουν τη θεσμική εξουσία και τα ψηφιακά εργαλεία για να κάνουν χωρίς παρεμβάσεις τη δουλειά τους. Είναι αναγκαίο στην Τοπική Αυτοδιοίκηση να μεταφερθούν πέρα από αρμοδιότητες και ουσιαστικοί πόροι. Είναι αναγκαία η εφαρμογή της ψηφιακής τεχνολογίας σε όλη την έκταση του κράτους και στην επαφή με τους πολίτες. Είναι αναγκαία η πραγματική διαφάνεια σε κάθε δημόσια δαπάνη. Και δεσμεύομαι στο επόμενο διάστημα να δοθεί στη δημοσιότητα σχετική μελέτη του ινστιτούτου μας για μια νέα διαδικτυακή πλατφόρμα-εξέλιξη της Διαύγειας που θα το διασφαλίζει.
Να τελειώνουμε με το βαθύ κράτος των μετακλητών και το κράτος να εκδημοκρατιστεί από κάτω μέχρι πάνω, σε όλες τις δομές και τις εκφάνσεις του. Είναι αναγκαίος ένας άλλος τρόπος, περισσότερο δημοκρατικός και αντιπροσωπευτικός, για την εκλογή της ηγεσίας της Δικαιοσύνης αλλά και τις προαγωγές των δικαστικών. Είναι αναγκαίο τέλος, η κοινωνία των πολιτών με τους εκπροσώπους της θεσμικά να συμμετέχει στον έλεγχο του κράτους.
Για την επόμενη μέρα: Η επόμενη μέρα για τον τόπο θα είναι διαφορετική μόνο αν έχουμε το σχέδιο να επουλώσουμε τις μεγάλες πληγές και να υλοποιήσουμε τις μεγάλες και αναγκαίες προοδευτικές τομές. Και θέλω να σας διαβεβαιώσω ότι δουλεύω και δουλεύουμε εντατικά και μεθοδικά αυτό το σχέδιο.
Μπορούμε και ξέρουμε ποια είναι η ρότα που πρέπει να χαράξει η χώρα. Έχουμε πυξίδα. Αρκεί να πείσουμε μια απογοητευμένη κοινωνία να υπερβεί το στερεότυπο, ότι σε αυτή τη χώρα τίποτε δεν κινείται. Και όμως κινείται! Κερδίζει έδαφος καθημερινά η ιδέα μιας μεγάλης προοδευτικής παράταξης, που θα μπορέσει να βάλει τέλος στο κράτος της απολυταρχίας, της ολιγαρχίας, της αδικίας και της διαφθοράς. Ο προοδευτικός κόσμος αναζητά μια ισχυρή κυβερνώσα προοδευτική δύναμη, κι όχι μικρά και ανίσχυρα να κυβερνήσουν κόμματα. Ούτε μια ακόμη δύναμη διαμαρτυρίας, αλλά εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης. Η ανασύνθεση της δημοκρατικής παράταξης λοιπόν, που θα γεννήσει την εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης και μαζί τη νέα ελπίδα, είναι αναγκαία και επιβεβλημένη. Και θα γίνει πέρα και πάνω από ιδιοτέλειες και σκοπιμότητες. Θα γίνει όμως με σχέδιο, θα γίνει μεθοδικά, όχι βιαστικά και πρόχειρα. Συνδυάζοντας την αισιοδοξία της βούλησης με το ρεαλισμό της εμπειρίας και της πράξης.
Τη μεγάλη και νικηφόρα προοδευτική παράταξη, αποφασισμένη, ριζοσπαστική, έμπειρη, έτοιμη να αναλάβει τα ηνία της χώρας, με πυξίδα ΤΗΝ ΕΝΤΙΜΟΤΗΤΑ, ΤΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, θα γίνει πράξη, όσο κι αν τη διαβάλλουν, την πολεμούν, τη συκοφαντούν, οι αυτουργοί του σημερινού καθεστώτος, πριν καν ακόμα εμφανιστεί. Και το ταξίδι ξανάρχισε.
Ακολουθεί ένας οδηγός για το ποιος πληρώνει τι σε έναν γάμο στην Ελλάδα – με βάση την παράδοση αλλά και τις σύγχρονες συνήθειες
Το νυφικό έχει ρίζες από την Αρχαία Ελλάδα και τη Ρώμη, όπου οι νύφες ορούσαν λευκούς ή κίτρινους χιτώνες, σύμβολα αγνότητας και φωτός, ενώ στο κεφάλι έβαζαν στεφάνι από άνθη ή μυρτιές – σημάδι ευτυχίας και γονιμότητας. Με τα χρόνια εξελίχθηκε σε παγκόσμιο έθιμο, κυρίως μετά τον γάμο της βασίλισσας Βικτωρίας το 1840 που καθιέρωσε το λευκό φόρεμα.
Παραδοσιακά
Νύφη & Οικογένεια της Νύφης
Νυφικό
Στέφανα, λαμπάδες, στολισμός εκκλησίας
Προίκα (παλαιότερα, σήμερα σπανιότερα)
Προσκλητήρια
Γαμπρός & Οικογένεια του Γαμπρού
Δαχτυλίδι αρραβώνα και βέρες
Στολισμός αυτοκινήτου
Δώρα για τη νύφη (κοσμήματα, παπούτσια, αξεσουάρ)
Ορισμένα έξοδα της δεξίωσης (ανάλογα με την περιοχή)
Σήμερα
Το ζευγάρι μοιράζεται τα περισσότερα:
Δεξίωση (φαγητό, ποτά, μουσική)
Φωτογράφος / βιντεογράφος
DJ ή ορχήστρα
Νυφικό και κοστούμι (ο καθένας καλύπτει το δικό του)
Ταξίδι του μέλιτος
Συμβολικά:
Ο γαμπρός μπορεί να πληρώσει τις βέρες και να κάνει «δώρο» το νυφικό.
Η νύφη μπορεί να αναλάβει τα λουλούδια και τη διακόσμηση.
Στην Ελλάδα δεν υπάρχει πλέον αυστηρός κανόνας. Άλλες φορές πληρώνουν οι οικογένειες, άλλες το ζευγάρι μοιράζεται τα πάντα, και σε αρκετές περιπτώσεις ένας από τους δύο κάνει κάποιο συμβολικό «δώρο» (π.χ. το νυφικό ή το ταξίδι του μέλιτος).
Σύμφωνα με τους ειδικούς, υπάρχουν συγκεκριμένοι λόγοι για τους οποίους οι άνθρωποι κλαίνε κατά τη διάρκεια ή μετά τη σεξουαλική επαφή.
Σύμφωνα με τους ειδικούς, υπάρχουν συγκεκριμένοι λόγοι για τους οποίους οι άνθρωποι κλαίνε κατά τη διάρκεια ή μετά τη σεξουαλική επαφή.
Το σεξ είναι μια πολύπλοκη εμπειρία που συνδυάζει σωματικά, συναισθηματικά και ψυχολογικά στοιχεία.
Παρά το γεγονός ότι πολλοί άνθρωποι συνδέουν το σεξ με αισθήματα ευχαρίστησης και ικανοποίησης, υπάρχουν περιπτώσεις όπου μπορεί να προκύψει απροσδόκητη συναισθηματική αντίδραση, όπως το κλάμα κατά τη διάρκεια ή μετά το σεξ.
Αυτή η αντίδραση μπορεί να μοιάζει περίεργη ή ανησυχητική για όσους τη βιώνουν ή για τους συντρόφους τους.
Κλινικά, το κλάμα μετά το σεξ είναι γνωστό ως Μετασυνουσιακή δυσφορία (PCD) Μετασυνουσιακή θλίψη (PCT). Τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν δάκρυα, θλίψη και ευερεθιστότητα μετά από συναινετικό σεξ, ακόμα κι αν η εμπειρία ήταν θετική. (Λίγο πιο κάτω, θα σταθούμε αναλυτικά στην ορολογία.)
Φωτογραφία Αρχείου ISTOCKPHOTO
ΓΙΑΤΙ ΚΛΑΙΜΕ ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ Ή ΜΕΤΑ ΤΟ ΣΕΞ
Σύμφωνα με τη θεραπεύτρια για ζητήματα που αφορούν τη σεξουαλική υγεία, δρ. Janet Brito και το Healthline, υπάρχουν ορισμένοι λόγοι για τους οποίους οι άνθρωποι κλαίνε κατά τη διάρκεια ή μετά το σεξ.
Κλαίμε από χαρά
Μια σειρά από συναισθήματα μπορεί να προκαλέσουν δάκρυα κατά τη διάρκεια του σεξ ή μετά την επαφή. Πιθανότατα πρόκειται για δάκρυα χαράς. Ίσως είστε ερωτευμένοι ή ίσως μόλις είχατε το καλύτερο σεξ της ζωής σας. Αν δεν είχατε κάνει σεξ για καιρό ή αν το περιμένατε για πολύ καιρό, αυτά τα συναισθήματα μπορεί να είναι ακόμη πιο έντονα.
Ίσως μας έχει συνεπάρει το “σενάριο”
Χάσατε εντελώς τον έλεγχο της στιγμής; Παίξατε ρόλους ή είχατε φαντασιώσεις κατά τη διάρκεια του σεξ; Αυτά τα σενάρια μπορούν να εντείνουν την ένταση και να δημιουργήσουν ένα “συναισθηματικό τρενάκι”. Τα δάκρυα μπορεί να σημαίνουν ότι είστε απλώς ταραγμένοι από την ένταση της στιγμής.
Ίσως είμαστε συγκλονισμένοι από την αντίδραση του σώματός μας
Μήπως είχατε μόλις τον πιο έντονο οργασμό της ζωής σας; Μήπως ήταν η πρώτη σας εμπειρία με πολλαπλούς οργασμούς; Η έντονη σωματική σεξουαλική ευχαρίστηση μπορεί σίγουρα να συγκλονίσει, και το κλάμα σε αυτή την περίπτωση αποτελεί μια φυσιολογική αντίδραση. Αντίθετα, υπάρχει περίπτωση να είστε συγκλονισμένοι από την έλλειψη αντίδρασης του σώματός σας. Αν περιμένατε με ανυπομονησία ένα υπέροχο σεξ και δεν πήρατε στο τέλος αυτό που θέλατε, μπορεί να είστε τόσο απογοητευμένοι σε σημείο που έχετε ανάγκη να ξεσπάσετε σε κλάματα.
Βιολογική αντίδραση
Ορισμένες εκτιμήσεις υποδηλώνουν ότι το 32 έως 46 τοις εκατό των γυναικών βιώνουν PCD. Εντούτοις, δεν έχουν διεξαχθεί επαρκείς έρευνες ώστε να καθοριστεί γιατί συμβαίνει αυτό. Μπορεί η αντίδραση να οφείλεται σε ορμονικές αλλαγές που συμβαίνουν στο σώμα κατά τη διάρκεια του σεξ, οι οποίες μπορούν να οδηγήσουν σε έντονα συναισθήματα. Το κλάμα μπορεί επίσης να είναι ένας μηχανισμός για τη μείωση της έντασης και της έντονης σωματικής διέγερσης.
Πόνος
Υπάρχουν πολλοί λόγοι για τους οποίους μπορεί να βιώσετε πόνο κατά τη διάρκεια του σεξ. Ένας από αυτούς είναι η δυσπαρευνία. Η δυσπαρευνία αναφέρεται στον πόνο που εντοπίζεται στον κόλπο πριν, κατά τη διάρκεια ή ύστερα από το σεξ. Είναι ο όρος που περιγράφει τον επίμονο και συστηματικό πόνο κατά την κολπική διείσδυση.
Η δυσπαρευνία μπορεί να προκαλείται επειδή:
η λίπανση δεν είναι αρκετή
υπάρχει τραύμα ή ερεθισμός στα γεννητικά όργανα
έχετε ουρολοίμωξη ή κολπική λοίμωξη
έχετε έκζεμα ή άλλες δερματικές παθήσεις κοντά στα γεννητικά όργανα
έχετε σπασμούς των κολπικών μυών (κολπισμός)
Άγχος
Το κλάμα είναι φυσική αντίδραση στο άγχος, τον φόβο και την αγωνία. Όταν αισθάνεστε άγχος, είναι δύσκολο να το παραμερίσετε για να κάνετε σεξ. Το σώμα μπορεί να κινείται, αλλά το μυαλό είναι αλλού. Επιπλέον, ίσως έχετε άγχος για την απόδοση στο σεξ. Μπορεί να ανησυχείτε για το θα ικανοποιηθεί ο/η σύντροφός σας ή αν μπορείτε να ανταποκριθείτε στις προσδοκίες που έχει για αυτή την εμπειρία. Όλο αυτό το άγχος μπορεί να οδηγήσει σε κλάμα.
Ντροπή ή ενοχή
Υπάρχουν πολλοί λόγοι για τους οποίους μπορεί οι άνθρωποι να νιώθουν ντροπή ή ενοχή για το σεξ σε σημείο που να έχουν την ανάγκη να κλάψουν. Κάποια στιγμή στη ζωή σας, μπορεί κάποιος να σας είπε ότι το σεξ είναι κάτι το κακό, ειδικά σε ορισμένα πλαίσια. Μπορεί να αισθάνεστε άβολα με τις παρορμήσεις. Μπορεί να βιώνετε ανασφάλεια με την εικόνα του σώματός σας ή να φοβάστε την προοπτική να σας δουν γυμνούς. Η ντροπή και η ενοχή μπορεί επίσης να είναι αποτέλεσμα άλλων προβλημάτων μέσα στη σχέση, προβλήματα που σας ακολουθούν στην κρεβατοκάμαρα.
Σύγχυση
Η σύγχυση μετά το σεξ δεν είναι τόσο ασυνήθιστη. Μπορεί να οφείλεται στο ίδιο το σεξ. Ίσως περιμένατε να είναι αλλιώς, να νιώσετε διαφορετικά συναισθήματα; Είπατε ότι δεν σας αρέσει κάτι στο σεξ, αλλά το κάνατε; Υπάρχουν δεύτερες σκέψεις στο αν πήρατε/δώσατε ευχαρίστηση στον/στην σύντροφό σας;
Κατάθλιψη
Εάν κλαίτε συχνά κατά τη διάρκεια του σεξ ή μετά από την επαφή, θα μπορούσε να είναι σημάδι κατάθλιψης, ενός προβλήματος που συσχετίζεται με την ψυχική υγεία. Άλλα σημάδια κατάθλιψης μπορεί να περιλαμβάνουν: θλίψη, απογοήτευση, ευερεθιστότητα, θυμός, ανησυχία, δυσκολία στον ύπνο, κόπωση, απώλεια συγκέντρωσης ή μνήμης, αλλαγές στη όρεξη και τη διάθεση, ανεξήγητοι πόνοι, απώλεια ενδιαφέροντος για δραστηριότητες, συμπεριλαμβανομένου του σεξ.
Προηγούμενο τραύμα ή κακοποίηση
Εάν έχετε υποστεί σεξουαλική επίθεση, το σεξ ίσως μπορεί να προκαλέσει οδυνηρές αναμνήσεις. Αυτό μπορεί να σας κάνει να νιώσετε ιδιαίτερα ευάλωτοι και τα δάκρυα αποτελούν μια φυσιολογική αντίδραση.
Σε κάθε περίπτωση, οτιδήποτε κι αν πυροδοτεί αυτά τα συναισθήματα, θα πρέπει να απευθυνθείτε σε έναν/μία ειδικό ψυχικής υγείας.
Η ΜΕΤΑΣΥΝΟΥΣΙΑΚΗ ΔΥΣΦΟΡΙΑ
Το σεξ για τους περισσότερους ανθρώπους αποτελεί λέξη συνώνυμη με την ηδονή και την ικανοποίηση. Δεν ισχύει όμως για όλους το ίδιο, μιας και υπάρχουν άτομα τα οποία μετά το σεξ βιώνουν σωματική και ψυχική δυσφορία.
Στην πραγματικότητα, όλοι μας μπορεί να βιώσουμε αυτό το συναίσθημα, μία ή και περισσότερες φορές κατά τη διάρκεια της ζωής μας.
Αν έχετε βιώσει θλίψη, άγχος ή ταραχή μετά το σεξ, υπεύθυνη είναι η Μετασυνουσιακή Δυσφορία.
Τι ακριβώς είναι αυτό;
Η Μετασυνουσιακή Δυσφορία-Μ.Δ. (Post Coital Dysphoria-PCD) είναι μία κατάσταση κατά την οποία οι άνθρωποι νιώθουν θλίψη, άγχος, ανησυχία, ευερεθιστότητα ή ακόμα και εχθρότητα μετά το σεξ, με τα συναισθήματα αυτά να μπορούν να έχουν διάρκεια έως και δύο ώρες μετά την επαφή.
Η Μετασυνουσιακή Δυσφορία εμφανίζεται αμέσως μετά από μια σεξουαλική επαφή η οποία ήταν ικανοποιητική και ολοκληρωμένη, καθιστώντας τη δυσφορία που βιώνεται ως μια απροσδόκητη συναισθηματική αντίδραση.
Σύμφωνα με τον David W. Wahl, Ph.D., κοινωνικό ψυχολόγο και ερευνητή γύρω από ζητήματα που αφορούν το σεξ, η Μετασυνουσιακή Δυσφορία (PCD) περιλαμβάνει συναισθήματα θλίψης, κατάθλιψης ή άγχους μετά το σεξ. Σχεδόν οι μισοί άνδρες και γυναίκες αναφέρουν ότι έχουν βιώσει τουλάχιστον ένα περιστατικό PCD.
Οι ενοχές γύρω από το σεξ, τα προβλήματα αυτοεικόνας, το άγχος για την απόδοσή μας στο σεξ ή ένα τραύμα του παρελθόντος μπορεί να συμβάλουν στη δυσφορία που μπορεί να νιώθουμε μετά από μια σεξουαλική επαφή.
Sex ISTOCKPHOTO
Κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής πράξης το σώμα παράγει ντοπαμίνη. Η ντοπαμίνη είναι μια ορμόνη που -μεταξύ άλλων- αυξάνει τη σεξουαλική διέγερση. Ωστόσο, μετά τον οργασμό, ο οργανισμός πρέπει να επιστρέψει στη φυσιολογική του κατάσταση και γι’ αυτό τον λόγο παράγει μια άλλη ορμόνη, την προλακτίνη. Αυτή η απότομη αλλαγή μεταξύ των δύο ορμονών φαίνεται πως προκαλεί την εμφάνιση των αρνητικών συναισθημάτων.
Σε διεθνή μελέτη στον ανδρικό πληθυσμό, τα αποτελέσματα έδειξαν πως πάνω από το 40% των ανδρών έχει βιώσει Μετασυνουσιακή δυσφορία, σύμφωνα με τους Joel Maczkowiack και Robert D. Schweitzer, στη δημοσιευμένη μελέτη τους στο επιστημονικό περιοδικό “Journal of Sex and Marital Therapy” (2018). Συγκεκριμένα, ερευνητές διεξήγαγαν έρευνα με ανώνυμο ηλεκτρονικό ερωτηματολόγιο σε 1.208 άνδρες, ηλικίας 18 έως 81 ετών, σε 78 διαφορετικές χώρες. Το 41% των ανδρών υποστήριξε πως είχε βιώσει τα συμπτώματα της Μετασυνουσιακής Δυσφορίας κάποια στιγμή της ζωής του. Το 20% των ανδρών είχε αισθανθεί τα συμπτώματα τις 4 εβδομάδες που προηγήθηκαν της μελέτης. Τέλος, το 3-4% ανέφερε συχνή εμφάνιση των συμπτωμάτων.
ΟΙ ΛΟΓΟΙ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗ ΜΕΤΑΣΥΝΟΥΣΙΑΚΗ ΔΥΣΦΟΡΙΑ
Η Μετασυνουσιακή Δυσφορία (PCD), ανάλογα με τον χαρακτήρα του κάθε ανθρώπου, εκδηλώνεται και διαφορετικά. Κάποιοι ξεσπούν σε κλάματα και νιώθουν μοναξιά. Άλλοι θέλουν να καβγαδίσουν με τον σύντροφό τους, ώστε να εκτονώσουν τα αρνητικά συναισθήματα.
Σύμφωνα με το International Society for Sexual Medicine, είναι πιθανό «η σύνδεση με έναν σύντροφο κατά τη διάρκεια του σεξ να είναι τόσο έντονη, που η απώλειά του να προκαλεί θλίψη».
Ο θεραπευτής σεξουαλικών διαταραχών Ian Kerner υποστηρίζει ότι το σεξ μπορεί να προκαλέσει την απελευθέρωση της ωκυτοκίνης, της «ορμόνης της αγάπης» που κάνει τους ανθρώπους να νιώθουν ότι έρχονται πιο κοντά με κάποιον άνθρωπο. Ωστόσο, αφού ολοκληρωθεί η επαφή, η ξαφνική αναγνώριση ότι δεν είμαστε πραγματικά τόσο συνδεδεμένοι με το άλλο άτομο, μπορεί να μας κάνει να νιώσουμε λυπημένοι ή απογοητευμένοι.
Σύμφωνα με το Psychology Τoday, οι πιθανοί λόγοι για την εκδήλωση PCD είναι οι εξής:
Ορμονική απόκριση: Το σώμα είναι κορεσμένο με ορμόνες κατά τη διάρκεια της διέγερσης και του οργασμού, μετά την οποία υπάρχει μια δραματική πτώση στα επίπεδα των ορμονών. Αυτή η πτώση μπορεί να φέρει μαζί της μια αρνητική συναισθηματική απόκριση.
Ενοχές για το σεξ: Μερικά άτομα κάνουν σεξ με βάση ορμονικές ή συναισθηματικές παρορμήσεις και στη συνέχεια μετανιώνουν για την απόφαση που πήραν. Νιώθουν πως θα έπρεπε να κάνουν σεξ σε μια άλλη περίσταση, τοποθεσία ή με διαφορετικό σύντροφο.
Συναισθήματα: Η αβεβαιότητα για την κατάσταση της σχέσης παίζει σημαντικό ρόλο για τα αρνητικά συναισθήματα που μπορεί να νιώσει κάποιος μετά το σεξ. Αυτό αποδεικνύεται ιδιαίτερα όταν ένα άτομο κάνει σεξ πιστεύοντας ότι θα σώσει μια σχέση ή κάνει σεξ πιστεύοντας ότι θα καθορίσει καλύτερα την κατάσταση της σχέσης.
Το σώμα αντιδρά: Τα σωματικά ζητήματα εκφράζονται σε σχέση με τα μεταγενέστερα αισθήματα κατάθλιψης όταν ένα άτομο είναι ιδιαίτερα δυσαρεστημένο με το σώμα του. Όχι μόνο υπάρχει ανησυχία η οποία προέρχεται από το πώς βλέπει το σώμα του, αλλά μπορεί επίσης να υπάρχει άγχος σχετικά με το τι πιστεύει ο/η παρτενέρ στο σεξ για το σώμα του. Όλα αυτά μπορούν να τροφοδοτήσουν μια μεταγενέστερη αρνητική απόκριση.
Sex ISTOCKPHOTO
Σεξουαλική απόδοση: Ακριβώς όπως κάποιος μπορεί να έχει αρνητικά συναισθήματα μετά το σεξ σε σχέση με το σώμα του και να ανησυχεί για τις σκέψεις που έχει ο σύντροφός του για το σώμα του, μπορεί επίσης να ανησυχεί για τη σεξουαλική του απόδοση. Μπορεί να αμφισβητεί αν απέδωσε επαρκώς, αλλά το πιο πιεστικό ερώτημα μπορεί να είναι η γνώμη του συντρόφου του/της για την απόδοση που είχε. Αυτές οι σκέψεις μπορούν να είναι μια σημαντική πηγή άγχους και κατάθλιψης για μερικούς ανθρώπους.
Έλλειψη οργασμού: Το PCD μπορεί επίσης να είναι ξεκινά λόγω έλλειψης οργασμού. Η ανασφάλεια για τις σεξουαλικές επιδόσεις κάποιου είναι γεγονός, αλλά η η κατάθλιψη και το άγχος μπορεί να εμφανιστεί εάν ο σύντροφός του δεν βίωσε οργασμό. Αυτό δεν είναι απαραίτητα θέμα απόδοσης. Το να μην έρχεται κάποιος σε οργασμό, μπορεί να μην έχει καμία σχέση με την απόδοση του συντρόφου. Υπάρχουν πολλοί φυσιολογικοί, συναισθηματικοί και κοινωνικοί λόγοι για τους οποίους κάποιος δεν έρχεται σε οργασμό. Ωστόσο, η έλλειψη οργασμού του συντρόφου μας μπορεί να μας κάνει να βιώσουμε δυσάρεστα συναισθήματα μετά το σεξ.
Τα τραύματα γύρω από το σεξ: Όταν ένα άτομο έχει βιώσει στο παρελθόν ένα τραύμα που σχετίζεται με το σεξ -είτε αυτό το τραύμα έχει αντιμετωπιστεί, είτε όχι-, οι σεξουαλικές συνευρέσεις μπορεί να του προκαλέσουν αρνητικές αντιδράσεις.
Το σεξ ως “επίδεσμος”. Έχετε προβλήματα στη σχέση; Το σεξ μπορεί να μην είναι η απάντηση. Σε πολλές περιπτώσεις, το σεξ μπορεί να λειτουργήσει ως ένας προσωρινός επίδεσμος. Αν και μπορεί να φαίνεται σαν μια εμπειρία που μπορεί να φέρει κοντά τα μέλη της σχέσης, εντούτοις μπορεί να περιπλέξει περαιτέρω την κατάσταση και να έχει συναισθηματικό τίμημα. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα εάν το σεξ χρησιμοποιείται για να αποτραπεί ένας χωρισμός ή ως μια προσπάθεια εκ νέου πυροδότησης μιας σχέσης με έναν/μια πρώην σύντροφο.
“Λίγο” σεξ: Υπάρχουν άνθρωποι που -για διάφορους λόγους- δεν κάνουν συχνά σεξ. Το να γνωρίζουμε ότι η σεξουαλική επαφή που ολοκληρώθηκε μόλις μπορεί να είναι η τελευταία για μεγάλο χρονικό διάστημα μπορεί να μας προκαλέσει θλίψη και έντονα αρνητικά συναισθήματα.
Σεξουαλική κοινωνικοποίηση: Τα σεξουαλικά μας σενάρια συχνά διαμορφώνονται μέσα από τη διαδικασία της κοινωνικοποίησης. Εάν ένα άτομο κοινωνικοποιήθηκε με τέτοιο τρόπο που να αισθάνεται ντροπή για το σεξ, αυτά τα συναισθήματα μπορεί να εκδηλωθούν στις αντιδράσεις που έχει μετά από μια σεξουαλική συνεύρεση.
Η ένταση του οργασμού: Αισθήματα άγχους, κατάθλιψης ή θλίψης μπορεί να αποδοθούν στην ένταση του οργασμού. Μέχρι να χαλαρώσει το σώμα και το μυαλό να καθαρίσει, ένας οργασμός μπορεί να προκαλέσει (και) αρνητικά συναισθήματα.
ΠΩΣ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΟΥΜΕ ΤΗ ΜΕΤΑΣΥΝΟΥΣΙΑΚΗ ΔΥΣΦΟΡΙΑ
Τι μπορεί να κάνει κάποιος, αν βιώσει αυτά τα αρνητικά συναισθήματα μετά τη σεξουαλική επαφή; Σε ορισμένες περιπτώσεις, ένας εστιασμένος αυτοστοχασμός μπορεί να βοηθήσει σημαντικά. Μερικές φορές, ο εντοπισμός της προέλευσης του προβλήματος μπορεί να μας κάνει να χαλαρώσουμε και να ξεπεράσουμε σταδιακά το PCD.
Για πολλές από τις αιτίες που αναφέρθηκαν παραπάνω, η συζήτηση με τον σύντροφό μας μπορεί να αποτελέσει μέρος της θεραπείας.
Εάν το άγχος ή η θλίψη βασίζεται στη σεξουαλική απόδοση ή στην έλλειψη οργασμού, το να μιλάμε γι’ αυτά τα ζητήματα με το ταίρι μας είναι ένα καλό πρώτο βήμα.
Εάν τα αρνητικά συναισθήματα μετά τη συνουσία είναι αποτέλεσμα μιας πυροδότησης τραυματικών γεγονότων του παρελθόντος, είναι σημαντικό να ζητήσουμε βοήθεια από κάποιον ειδικό ψυχικής υγείας.
Το σεξ μπορεί να είναι μια πολύ όμορφη εμπειρία, αλλά το PCD μπορεί να επηρεάσει αρνητικά αυτή τη δραστηριότητα.
Η αναγνώριση των συναισθημάτων που βιώνουμε, το να ακούμε τον εαυτό μας, το να μιλάμε στον/στην σύντροφό μας ανοιχτά για ό,τι μας απασχολεί, η αναγνώριση της προέλευσης των συναισθημάτων και η κατάλληλη φροντίδα, μπορούν να βοηθήσουν στη βελτίωση της σεξουαλικής μας υγείας.
Σχεδόν όλοι έχουν νιώσει εκείνη την αίσθηση «μυρμηγκιάσματος» στα χέρια ή τα δάχτυλα μετά από πολύωρη πίεση σε έναν βραχίονα.
Στις περισσότερες περιπτώσεις είναι ακίνδυνη και εξαφανίζεται μόλις αποκατασταθεί η κυκλοφορία. Όμως, όταν το μούδιασμα ή το τσίμπημα εμφανίζεται συχνά, μπορεί να αποτελεί ένδειξη κάποιας υποκείμενης ιατρικής κατάστασης που χρειάζεται προσοχή.
Πιθανές αιτίες μουδιάσματος στα χέρια
1. Νευρολογικές παθήσεις
Πολλαπλή Σκλήρυνση (MS): Η MS καταστρέφει το προστατευτικό περίβλημα γύρω από τα νεύρα, διακόπτοντας την επικοινωνία μεταξύ εγκεφάλου και σώματος. Ένα από τα αποτελέσματα μπορεί να είναι μειωμένη αίσθηση ή μούδιασμα στα χέρια.
2. Διαταραχές σπονδυλικής στήλης και αρθρώσεων
Αυχενική Οστεοχονδρωσία: Η φθορά στην αυχενική μοίρα μπορεί να επηρεάσει την κυκλοφορία του αίματος και τη μετάδοση νευρικών σημάτων, προκαλώντας πονοκεφάλους, κακή συντονιστικότητα και μούδιασμα στα χέρια και τα μπράτσα.
3. Επαναλαμβανόμενη καταπόνηση και συμπίεση νεύρων
Σύνδρομο Καρπιαίου Σωλήνα: Συχνό σε άτομα που πληκτρολογούν, παίζουν μουσικά όργανα ή εκτελούν επαναλαμβανόμενες κινήσεις με τα χέρια. Το πρήξιμο στους τένοντες πιέζει το μέσο νεύρο, προκαλώντας μούδιασμα, κάψιμο ή αδυναμία στο χέρι.
4. Διαταραχές κυκλοφορίας
Θρόμβωση: Ένας θρόμβος μπορεί να εμποδίσει ή να επιβραδύνει την κυκλοφορία, μειώνοντας την παροχή οξυγόνου στους ιστούς και προκαλώντας μούδιασμα.
Νόσος Buerger: Σχετίζεται άμεσα με το κάπνισμα και προκαλεί φλεγμονή στα αιμοφόρα αγγεία, περιορίζοντας την κυκλοφορία. Προκαλεί πόνο και μούδιασμα στα χέρια (και μερικές φορές στα πόδια) και μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές επιπλοκές αν δεν αντιμετωπιστεί.
5. Σοβαρές αγγειακές και μεταβολικές διαταραχές
Εγκεφαλικό: Ξαφνικό, επίμονο μούδιασμα στο ένα χέρι ή μπράτσο μπορεί να είναι πρώιμο προειδοποιητικό σημάδι εγκεφαλικού. Απαιτείται άμεση ιατρική παρέμβαση.
Διαβήτης: Τα χρόνια αυξημένα επίπεδα σακχάρου βλάπτουν τα νεύρα και τα αιμοφόρα αγγεία, οδηγώντας σε περιφερική νευροπάθεια. Το μούδιασμα στα χέρια είναι από τα πιο συχνά πρώιμα συμπτώματα.
Πότε να αναζητήσετε ιατρική βοήθεια
Το περιστασιακό μούδιασμα μετά από άβολη στάση είναι φυσιολογικό. Όμως, αν το μούδιασμα ή το τσίμπημα στα χέρια:
Εμφανίζεται συχνά,
Διαρκεί περισσότερο από λίγα λεπτά, ή
Συνοδεύεται από άλλα συμπτώματα όπως αδυναμία, ζάλη ή αλλαγές στην ομιλία,
τότε πρέπει να επισκεφθείτε άμεσα γιατρό. Η έγκαιρη διάγνωση της υποκείμενης αιτίας—είτε πρόκειται για συμπίεση νεύρου, κακή κυκλοφορία ή συστηματική πάθηση—μπορεί να προλάβει επιπλοκές και να βελτιώσει την έκβαση.
«Ο μαθητής που δεν έχει καλή διαγωγή να μην περνάει την τάξη»: Αφροδίτη Λατινοπούλου για Σοφία Χρηστίδου
Η συζήτηση γύρω από τη βία και την έλλειψη πειθαρχίας στα σχολεία άνοιξε ξανά με αφορμή την υπόθεση της καθηγήτριας Σοφίας Χρηστίδου, η οποία έφυγε από τη ζωή μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο.
Το περιστατικό έχει προκαλέσει έντονο προβληματισμό για τις συνθήκες που επικρατούν σε ορισμένα σχολικά περιβάλλοντα, ενώ βρίσκεται σε εξέλιξη έρευνα από τις αρμόδιες αρχές. Σε αυτό το κλίμα, η Αφροδίτη Λατινοπούλου προχώρησε σε δημόσια τοποθέτηση, σχολιάζοντας τόσο το ζήτημα της σχολικής συμπεριφοράς όσο και το γενικότερο πλαίσιο ευθύνης που – όπως υποστήριξε – πρέπει να υπάρχει μέσα στην εκπαιδευτική κοινότητα.
Η Αφροδίτη Λατινοπούλου για την υπόθεση της Σοφίας Χρηστίδου
Στις δηλώσεις της, η πολιτικός τόνισε ότι το θέμα της πειθαρχίας στα σχολεία δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται επιφανειακά. Σύμφωνα με την ίδια, η έννοια της ελευθερίας συχνά παρερμηνεύεται, όταν δεν συνοδεύεται από την αντίστοιχη αίσθηση ευθύνης. Όπως ανέφερε, μια κοινωνία που επιδιώκει τον σεβασμό των δικαιωμάτων οφείλει παράλληλα να καλλιεργεί και την υποχρέωση του σεβασμού προς τους άλλους. «Η ελευθερία δεν σημαίνει ασυδοσία», υποστήριξε, σημειώνοντας ότι το σχολείο είναι ο χώρος όπου οι νέοι άνθρωποι πρέπει να μαθαίνουν την αξία της συνύπαρξης. Η ίδια στάθηκε ιδιαίτερα στην ανάγκη να υπάρχει αμοιβαίος σεβασμός ανάμεσα σε μαθητές και εκπαιδευτικούς, καθώς – όπως είπε – αυτό αποτελεί βασική προϋπόθεση για τη σωστή λειτουργία της εκπαιδευτικής διαδικασίας.
Ένα από τα βασικά σημεία των δηλώσεών της αφορούσε τον ρόλο της διαγωγής στην εκπαιδευτική πορεία των μαθητών. Η Αφροδίτη Λατινοπούλου υποστήριξε ότι η συμπεριφορά πρέπει να λαμβάνεται σοβαρά υπόψη μέσα στο σχολικό σύστημα. Σύμφωνα με τη θέση που διατύπωσε, οι μαθητές που επιδεικνύουν επανειλημμένα κακή συμπεριφορά θα πρέπει να αντιμετωπίζουν συνέπειες, ακόμη και σε επίπεδο προαγωγής στην επόμενη τάξη. Η ίδια υποστήριξε ότι η έλλειψη σαφών ορίων δημιουργεί ένα περιβάλλον όπου η πειθαρχία αποδυναμώνεται και τελικά πλήττει τόσο τους εκπαιδευτικούς όσο και τους μαθητές που θέλουν να παρακολουθήσουν το μάθημα σε ένα ήρεμο περιβάλλον.
Παράλληλα, η πολιτικός αναφέρθηκε και στις ευθύνες της πολιτείας, επισημαίνοντας ότι το κράτος έχει καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση ενός ασφαλούς σχολικού περιβάλλοντος. Όπως δήλωσε, η απουσία σαφών κανόνων και η έλλειψη εφαρμογής των υπαρχόντων μέτρων δημιουργούν ένα κλίμα που επιτρέπει την ανάπτυξη φαινομένων παραβατικότητας.
«Η ύψιστη ευθύνη ανήκει πάντα στην κυβέρνηση», ανέφερε χαρακτηριστικά, τονίζοντας ότι η πολιτεία πρέπει να διασφαλίζει ότι οι εκπαιδευτικοί μπορούν να εργάζονται σε συνθήκες ασφάλειας και σεβασμού. Ωστόσο, η ίδια σημείωσε ότι το πρόβλημα δεν περιορίζεται μόνο στις πολιτικές αποφάσεις. Κατά την άποψή της, η κατάσταση που παρατηρείται σε ορισμένα σχολεία είναι αποτέλεσμα πολλών διαφορετικών παραγόντων. Μεταξύ αυτών ανέφερε τον ρόλο της οικογένειας, επισημαίνοντας ότι οι γονείς έχουν σημαντική ευθύνη στη διαμόρφωση της συμπεριφοράς των παιδιών.
Οι καταγγελίες για τη Σοφία Χρηστίδου
Η συζήτηση για τη σχολική βία εντάθηκε μετά τις πληροφορίες που ήρθαν στο φως σχετικά με τις συνθήκες που φέρεται να αντιμετώπιζε η καθηγήτρια Σοφία Χρηστίδου στο σχολείο όπου εργαζόταν στη Θεσσαλονίκη. Σύμφωνα με όσα έχουν αναφερθεί, η εκπαιδευτικός δεχόταν συχνά προσβλητικές συμπεριφορές και πιέσεις μέσα στην τάξη. Υπάρχουν επίσης αναφορές για περιστατικά όπου μαθητές πετούσαν αντικείμενα, όπως μπουκάλια και βιβλία. Άτομα από το οικογενειακό της περιβάλλον έχουν δηλώσει ότι η ίδια συχνά μιλούσε για τις δυσκολίες που αντιμετώπιζε στο σχολείο.
Από την άλλη πλευρά, ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων του σχολείου έχει εκφράσει διαφορετική άποψη. Σε σχετική ανακοίνωση έγινε λόγος για ισχυρισμούς που – όπως υποστηρίζεται – δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα και στοχοποιούν τη σχολική κοινότητα. Η διαφορά ανάμεσα στις δύο πλευρές έχει δημιουργήσει έντονη συζήτηση γύρω από το τι πραγματικά συνέβαινε στο σχολείο.
