Σίγησε ένας αυθεντικός εκφραστής της ποντιακής παράδοσης μόλις στ 59 του χρόνια
Βαρύ πένθος στον ποντιακό καλλιτεχνικό κόσμο προκάλεσε η είδηση του θανάτου του Στάθη Παρχαρίδη, ενός ιδιαίτερα αγαπητού ερμηνευτή της ποντιακής μουσικής παράδοσης, ο οποίος έφυγε από τη ζωή σε ηλικία μόλις 59 ετών.
Ο Στάθης Παρχαρίδης πέθανε αιφνίδια την Τετάρτη 19 Αυγούστου 2026, με δημοσιεύματα να αναφέρουν ως αιτία θανάτου την ανακοπή καρδιάς. Η είδηση της απώλειάς του σκόρπισε θλίψη στην Κοζάνη αλλά και ευρύτερα στον ποντιακό ελληνισμό, όπου ήταν γνωστός για την πολυετή παρουσία και προσφορά του.
Ποιος ήταν ο Στάθης Παρχαρίδης
Ο Στάθης Παρχαρίδης γεννήθηκε το 1967 στην Κοζάνη και είχε καταγωγή από το Πρωτοχώρι και τα Αλωνάκια Κοζάνης. Τα τελευταία χρόνια ζούσε στον Τετράλοφο.
Μεγάλωσε σε περιβάλλον στενά συνδεδεμένο με την ποντιακή μουσική και από νεαρή ηλικία ήρθε σε επαφή με τους ήχους και τα τραγούδια του Πόντου. Στην πορεία εξελίχθηκε σε μία αναγνωρίσιμη φωνή της ποντιακής παράδοσης, με εμφανίσεις σε ολόκληρη τη χώρα αλλά και στην ομογένεια.
Η μουσική δεν αποτελούσε για εκείνον απλώς επαγγελματική δραστηριότητα. Ήταν ένας τρόπος διατήρησης και μετάδοσης της πολιτιστικής κληρονομιάς του Πόντου στις επόμενες γενιές.
Η μεγάλη του αγάπη για το ποντιακό τραγούδι
Ο Στάθης Παρχαρίδης υπηρέτησε για χρόνια το ποντιακό τραγούδι, συμμετέχοντας σε πολιτιστικές εκδηλώσεις, πανηγύρια και μουσικές βραδιές.
Η φωνή του συνδέθηκε με την παραδοσιακή μουσική της ιδιαίτερης πατρίδας του, ενώ η καλλιτεχνική του πορεία τον έφερε κοντά σε Πόντιους όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό. Σύμφωνα με το Pontos News, η διαδρομή του έφτασε μέχρι τις ποντιακές κοινότητες της Αυστραλίας και της Αμερικής.
Παράλληλα, είχε σχέση και με την ποντιακή λύρα, ενώ η συνολική παρουσία του δεν περιορίστηκε μόνο στην ερμηνεία. Δημοσιεύματα για την πορεία του αναφέρονται επίσης στη συμβολή του στη διδασκαλία και στη διατήρηση της μουσικής παράδοσης.
Δείτε το βίντεο:
Μια οικογένεια δεμένη με την ποντιακή μουσική
Η μουσική παράδοση συνεχίστηκε και μέσα στην οικογένεια Παρχαρίδη. Ο Στάθης Παρχαρίδης ήταν αδελφός του επίσης γνωστού Πόντιου καλλιτέχνη Αλέξη Παρχαρίδη, ενώ και ο γιος του, Αναστάσιος (Τάσος) Παρχαρίδης, ακολούθησε τον δρόμο του ποντιακού τραγουδιού.
Πατέρας και γιος είχαν μάλιστα συνεργαστεί μουσικά, αποτυπώνοντας στην πράξη τη συνέχεια μιας οικογενειακής παράδοσης που περνά από τη μία γενιά στην επόμενη.
Δείτε το βίντεο:
Θλίψη για την απώλειά του
Η είδηση ότι ο Στάθης Παρχαρίδης έφυγε από τη ζωή στα 59 του χρόνια προκάλεσε συγκίνηση στον ποντιακό χώρο και ιδιαίτερα στην περιοχή της Κοζάνης.
Για δεκαετίες υπηρέτησε μια μουσική παράδοση άρρηκτα συνδεδεμένη με τη μνήμη, την ιστορία και την ταυτότητα του ποντιακού ελληνισμού.
Ο Στάθης Παρχαρίδης έφυγε από τη ζωή στις 19 Αυγούστου 2026, αφήνοντας πίσω του το έργο, τις ερμηνείες και τη συμβολή του στη διατήρηση του ποντιακού τραγουδιού.
Εμφανίστηκε στα μεγαλύτερα ποντιακά κέντρα της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης («Κορτσόπον», «Λεμόνα», «Δυτικό Μέγαρο», «Μίθριο», «Αυλαία», «Παρακάθ’», «Ζιλ»).
Ταξίδεψε την ποντιακή μουσική σε όλη την Ελλάδα και τον ελληνισμό της διασποράς, με εμφανίσεις σε Γερμανία, Γαλλία, Ελβετία, Σουηδία, ΗΠΑ και Αυστραλία.
Πέρα από την ερμηνεία, υπήρξε ένας άξιος δάσκαλος. Διετέλεσε χοροδιδάσκαλος, χοράρχης και δάσκαλος ποντιακής λύρας σε πολλούς συλλόγους της Δυτικής Μακεδονίας, ενώ παράλληλα διοργάνωσε και συντόνισε δεκάδες μουσικοχορευτικές εκδηλώσεις.
Η πολύχρονη προσφορά του αφήνει μια σπουδαία παρακαταθήκη στον ποντιακό πολιτισμό, την οποία συνεχίζει πλέον επάξια ο γιος του Αναστάσιος Παρχαρίδης.
Η είδηση του θανάτου του έχει προκαλέσει σοκ στην ποντιακή οικογένεια. Ένας-ένας οι άνθρωποι που τον γνώριζαν, οι σύλλογοι με τους οποίους είχε συνεργαστεί τον αποχαιρετούν από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Κληρονομικό «σοκ»: Τέλος στα εξ αδιαιρέτου όπως τα ξέραμε – Τι αλλάζει από 16 Σεπτεμβρίου
Μεγάλες αλλαγές φέρνει το νέο κληρονομικό δίκαιο στον τρόπο με τον οποίο μοιράζονται οι περιουσίες, στη νόμιμη μοίρα, στα δικαιώματα του επιζώντος συζύγου και στη θέση των συντρόφων. Ιδιαίτερη σημασία έχει η προσπάθεια περιορισμού της δημιουργίας νέων «εξ αδιαιρέτου» ιδιοκτησιών μέσω της μετατροπής, κατά κανόνα, της νόμιμης μοίρας σε χρηματική αξίωση.
Το κληρονομικό δίκαιο στην Ελλάδα περνά σε μια νέα εποχή, καθώς η μεγάλη αναμόρφωσή του επιχειρεί να προσαρμόσει κανόνες δεκαετιών στις σημερινές κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες.
Ο Νόμος 5303/2026, που δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως τον Μάιο του 2026, φέρνει σημαντικές αλλαγές στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζονται οι κληρονομιές και ιδιαίτερα περιπτώσεις που επί χρόνια οδηγούσαν σε κατακερματισμό ακινήτων και οικογενειακές διαμάχες.
Μία από τις σημαντικότερες παρεμβάσεις αφορά τη νόμιμη μοίρα και τις περιπτώσεις στις οποίες ένα ακίνητο κατέληγε να ανήκει εξ αδιαιρέτου σε περισσότερους κληρονόμους.
Χρειάζεται, ωστόσο, μια σημαντική διευκρίνιση: δεν καταργείται γενικά η εξ αδιαιρέτου ιδιοκτησία στην Ελλάδα. Η μεγάλη αλλαγή αφορά κυρίως τον τρόπο ικανοποίησης της νόμιμης μοίρας και έχει στόχο να περιορίσει τη δημιουργία νέων αναγκαστικών συγκυριοτήτων.
Η μεγάλη αλλαγή στη νόμιμη μοίρα
Μέχρι σήμερα, η προστασία της νόμιμης μοίρας μπορούσε να έχει ως αποτέλεσμα ο δικαιούχος να αποκτά μερίδιο πάνω στα ίδια τα περιουσιακά στοιχεία της κληρονομίας.
Αυτό στην πράξη μπορούσε να οδηγήσει ένα σπίτι, ένα οικόπεδο ή άλλο ακίνητο σε συγκυριότητα μεταξύ συγγενών, ακόμη και όταν ο διαθέτης είχε επιλέξει διαφορετικά με τη διαθήκη του.
Με το νέο πλαίσιο, η νόμιμη μοίρα μετατρέπεται κατά κανόνα σε χρηματική αξίωση.
Έτσι, αντί ο δικαιούχος της νόμιμης μοίρας να αποκτά αυτομάτως ποσοστό πάνω στο συγκεκριμένο ακίνητο, μπορεί να έχει απαίτηση για την οικονομική αξία που αντιστοιχεί στο δικαίωμά του.
Πρόκειται για μία από τις σημαντικότερες αλλαγές της μεταρρύθμισης, καθώς επιχειρεί να αντιμετωπίσει ένα πρόβλημα που συναντάται σε χιλιάδες ελληνικές οικογένειες: ένα ακίνητο να καταλήγει μοιρασμένο σε ποσοστά μεταξύ πολλών προσώπων και τελικά να μην μπορεί εύκολα ούτε να αξιοποιηθεί ούτε να πωληθεί.
Τι σημαίνει στην πράξη
Ας υποθέσουμε ότι ένας γονέας έχει δύο παιδιά και με διαθήκη αφήνει ένα συγκεκριμένο ακίνητο στο ένα από αυτά.
Στο προηγούμενο καθεστώς, η διεκδίκηση της νόμιμης μοίρας από το άλλο παιδί μπορούσε να οδηγήσει σε εμπράγματο δικαίωμα πάνω στο ακίνητο και, επομένως, στη δημιουργία συγκυριότητας.
Με τη νέα λογική του νόμου, ο δικαιούχος μπορεί κατά κανόνα να διεκδικήσει την οικονομική αξία της νόμιμης μοίρας του, χωρίς να δημιουργείται αυτομάτως νέο εξ αδιαιρέτου ποσοστό στο ακίνητο.
Δεν πρόκειται, πάντως, για έναν απόλυτο κανόνα χωρίς εξαιρέσεις. Υπό τις προϋποθέσεις που προβλέπει ο νόμος, το δικαστήριο μπορεί να αποφασίσει διαφορετικό τρόπο ικανοποίησης και να διατάξει αυτούσια απόδοση περιουσιακού στοιχείου ή ποσοστού του.
Γιατί αλλάζει το καθεστώς
Το πρόβλημα των εξ αδιαιρέτου περιουσιών είναι ιδιαίτερα έντονο στην Ελλάδα.
Με το πέρασμα των γενεών, ένα ακίνητο μπορεί να αποκτήσει πολλούς συγκυρίους, καθένας από τους οποίους διαθέτει ένα μικρό ποσοστό. Εάν δεν υπάρχει συμφωνία μεταξύ τους, η πώληση, η εκμετάλλευση ή ακόμη και σημαντικές αποφάσεις για το ακίνητο μπορεί να γίνουν εξαιρετικά δύσκολες.
Το αποτέλεσμα είναι περιουσίες σημαντικής αξίας να παραμένουν για χρόνια αναξιοποίητες.
Η μεταρρύθμιση επιχειρεί να περιορίσει αυτόν τον κατακερματισμό, χωρίς όμως να σημαίνει ότι εξαφανίζεται συνολικά από το ελληνικό δίκαιο η έννοια της εξ αδιαιρέτου ιδιοκτησίας.
Αλλάζει το ποσοστό του επιζώντος συζύγου
Σημαντική αλλαγή προβλέπεται και για τον σύζυγο που μένει πίσω όταν δεν υπάρχει διαθήκη.
Στην περίπτωση που ο θανών αφήνει έναν σύζυγο και ένα παιδί, το εξ αδιαθέτου κληρονομικό δικαίωμα του επιζώντος συζύγου αυξάνεται.
Ο σύζυγος θα λαμβάνει το 1/3 της κληρονομίας όταν υπάρχει ένα παιδί, αντί για το 1/4 που ίσχυε με το προηγούμενο καθεστώς.
Το υπόλοιπο 2/3 περνά στο παιδί.
Όταν, αντίθετα, υπάρχουν δύο ή περισσότερα παιδιά, το ποσοστό του επιζώντος συζύγου παραμένει στο 1/4, ενώ τα παιδιά μοιράζονται τα υπόλοιπα 3/4.
Πρόκειται για ουσιαστική ενίσχυση της προστασίας του επιζώντος συζύγου στις οικογένειες με ένα παιδί.
Τι αλλάζει για τα ζευγάρια χωρίς γάμο
Το νέο κληρονομικό πλαίσιο επιχειρεί επίσης να αντιμετωπίσει τη σημερινή πραγματικότητα, στην οποία πολλά ζευγάρια συμβιώνουν για χρόνια χωρίς να έχουν τελέσει γάμο ή συνάψει σύμφωνο συμβίωσης.
Οι νέες διατάξεις προβλέπουν υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις δικαιώματα για τον επιζώντα σύντροφο, τα οποία δεν πρέπει να συγχέονται με ένα γενικό και αυτόματο κληρονομικό δικαίωμα για κάθε περίπτωση ελεύθερης συμβίωσης.
Ιδιαίτερη σημασία έχουν οι προβλέψεις που αφορούν την προστασία του συντρόφου μετά τον θάνατο του ανθρώπου με τον οποίο μοιραζόταν τη ζωή και την κατοικία του.
Οι κληρονομικές συμβάσεις αλλάζουν τα δεδομένα
Μία ακόμη μεγάλη καινοτομία είναι η εισαγωγή των κληρονομικών συμβάσεων.
Με το νέο πλαίσιο δημιουργείται η δυνατότητα, υπό συγκεκριμένους όρους και αυστηρές προϋποθέσεις, να γίνονται δεσμευτικές συμφωνίες για κληρονομικά ζητήματα όσο ο μελλοντικός κληρονομούμενος βρίσκεται ακόμη στη ζωή.
Πρόκειται για μία σημαντική αλλαγή σε σχέση με τη μέχρι σήμερα φιλοσοφία του ελληνικού κληρονομικού δικαίου.
Οι κληρονομικές συμβάσεις μπορούν να επιτρέψουν τον καλύτερο προγραμματισμό μιας περιουσίας και να περιορίσουν μελλοντικές συγκρούσεις μεταξύ κληρονόμων.
Προσοχή στην ημερομηνία εφαρμογής
Αν και ο νέος νόμος έχει ήδη ψηφιστεί και δημοσιευθεί, όλες οι αλλαγές δεν πρέπει να παρουσιάζονται σαν να εφαρμόζονται ήδη με τον ίδιο τρόπο σε κάθε κληρονομική υπόθεση.
Κρίσιμες διατάξεις του νέου κληρονομικού πλαισίου τίθενται σε εφαρμογή από τις 16 Σεπτεμβρίου 2026, ενώ ο νόμος περιλαμβάνει ειδικές μεταβατικές προβλέψεις.
Η ημερομηνία θανάτου, η ύπαρξη ή όχι διαθήκης και τα πραγματικά δεδομένα κάθε υπόθεσης μπορούν επομένως να καθορίσουν ποιο καθεστώς εφαρμόζεται.
Για τον λόγο αυτό, όσοι βρίσκονται ήδη αντιμέτωποι με κληρονομική υπόθεση δεν θα πρέπει να θεωρούν ότι οι νέες διατάξεις εφαρμόζονται αυτομάτως και αναδρομικά σε κάθε περίπτωση.
Ποιοι μπορεί να κερδίσουν από τις αλλαγές
Οι αλλαγές μπορούν να αποδειχθούν ιδιαίτερα σημαντικές για οικογένειες με ακίνητη περιουσία, καθώς δημιουργούνται περισσότερες δυνατότητες ώστε ένα σπίτι, ένα οικόπεδο ή μία επιχείρηση να μη διασπάται υποχρεωτικά σε πολλά μικρά ποσοστά.
Κερδισμένοι μπορούν να είναι όσοι θέλουν να διατηρήσουν ένα ακίνητο ή μία οικογενειακή επιχείρηση ενιαία, αλλά και οι δικαιούχοι νόμιμης μοίρας που θα μπορούν να αξιώνουν την οικονομική αξία που τους αναλογεί χωρίς να είναι υποχρεωμένοι να μπουν σε μία προβληματική συγκυριότητα.
Ενισχυμένος εμφανίζεται επίσης ο επιζών σύζυγος όταν υπάρχει μόνο ένα παιδί.
Ποιοι μπορεί να βρεθούν σε δυσκολότερη θέση
Η μετατροπή της νόμιμης μοίρας σε χρηματική αξίωση δημιουργεί όμως και νέα πρακτικά ζητήματα.
Ένας κληρονόμος που αποκτά ένα ακίνητο μπορεί να χρειαστεί να καταβάλει σημαντικό χρηματικό ποσό για να ικανοποιήσει τη νόμιμη μοίρα άλλου δικαιούχου.
Αν δεν διαθέτει την απαιτούμενη ρευστότητα, μπορεί να προκύψουν νέες διαφωνίες ή ανάγκη δικαστικής επίλυσης.
Επομένως, η μεταρρύθμιση δεν εξαφανίζει τις κληρονομικές διαφορές, αλλά αλλάζει σε σημαντικό βαθμό τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζονται.
Τι πρέπει να γνωρίζουν όσοι έχουν ακίνητη περιουσία
Το νέο κληρονομικό δίκαιο αποτελεί μία από τις σημαντικότερες μεταβολές των τελευταίων δεκαετιών για τη μεταβίβαση οικογενειακής περιουσίας στην Ελλάδα.
Οι αλλαγές στη νόμιμη μοίρα, η προσπάθεια περιορισμού της αναγκαστικής συγκυριότητας, η ενίσχυση του επιζώντος συζύγου και η εισαγωγή των κληρονομικών συμβάσεων δημιουργούν ένα διαφορετικό τοπίο.
Το σημαντικότερο είναι να αποφεύγεται η παραπλανητική διατύπωση ότι «καταργούνται τα εξ αδιαιρέτου» συνολικά.
Αυτό που αλλάζει ουσιαστικά είναι ο μηχανισμός της νόμιμης μοίρας, ώστε να περιορίζονται οι περιπτώσεις στις οποίες δημιουργούνται νέα εξ αδιαιρέτου μερίδια εξαιτίας της κληρονομικής διαδοχής.
Για όσους διαθέτουν σημαντική ακίνητη περιουσία ή σχεδιάζουν τη σύνταξη διαθήκης, οι αλλαγές καθιστούν ακόμη πιο σημαντικό τον έγκαιρο κληρονομικό σχεδιασμό και την εξειδικευμένη νομική συμβουλή, καθώς οι συνέπειες διαφέρουν ανάλογα με τη σύνθεση της οικογένειας, την περιουσία και τον χρόνο κατά τον οποίο ανοίγει η κληρονομία.
Ένα δράμα είναι όλα αυτά που συμβαίνει στην Αττική. Μιας Ελλάδας με αιωνόβια δάση που μετατρέπονται σε στάχτη και αποκαΐδια.
Πώς το ένα μέτωπο δημιουργεί νέο και νέο και πάει λέγοντας από τη μια στιγμή στην άλλη. Ας δούμε μόνο καθαρά το πρακτικό κομμάτι που θα βοηθούσε την κατάσταση.
Παράδειγμα; Oι γείτονές μας, οι Βούλγαροι, που έχουν και αυτοί πολλά δάση και πράσινο που διατηρείται, κάνουν κάτι που δεν κάνουμε εμείς…
Βασικά, έχουν υπερσύγχρονα μέσα πυρόσβεσης παλαιότητας 2 ετών.
Δεν υπάρχει βουνό -και είναι άπειρα- που να μην διαθέτει αντιπυρικές ζώνες με εύκολη πρόσβαση στα πυροσβεστικά οχήματα.
Ολόκληρο τον χρόνο, οι ζώνες αυτές καθαρίζονται με επιμέλεια από εργαζόμενους των δήμων που προσλήφθηκαν γι’ αυτόν το λόγο.
Υπ’ όψιν ότι οι δήμοι έχουν τεράστια έσοδα από τις ζώνες στάθμευσης, τα δημοτικά τέλη, την έκδοση διπλωμάτων, τέλη κυκλοφορίας, διόδια (Βινιέτα), την είσπραξη κλήσεων – προστίμων, την εκμετάλλευση των 100άδων πάρκων, την είσπραξη νερού, ρεύματος, αερίου, τηλεφώνων, κλπ.
Υπάρχουν χιλιάδες απασχολούμενοι στα δάση που πληρώνονται από τα έσοδα των δήμων. Διαθέτουν συστήματα αυτόματης ανίχνευσης πυρκαγιών και άμεσης επέμβασης.
Και φυσικά, οι όποιες κυβερνήσεις που περνούν απ’ τη χώρα τους βελτιώνουν ό,τι έκαναν οι περασμένες στον δασικό τομέα, που είναι ο κυρίαρχος πλούτος.
Τριπλασιάστηκαν τα δάση στη Βουλγαρία τα τελευταία 60 χρόνια
Αυξάνεται η έκταση των δασών της Βουλγαρίας τα τελευταία 60 χρόνια, δήλωσε ο υποδιευθυντής της βουλγαρικής δασικής υπηρεσίας κατά τη διάρκεια μιας συζήτησης που έγινε την Πέμπτη με θέμα την καταπολέμηση της παράνομης υλοτομίας, την επιτάχυνση της απανθρακοποίησης και τη μείωση της ενεργειακής φτώχειας.
Όπως δήλωσε ο Ρόσεν Ράιτσεφ, η δασική βλάστηση έχει τριπλασιαστεί.
«Τα δάση της Βουλγαρίας βελτιώνουν επίσης τις οικολογικές τους λειτουργίες, η μέση ηλικία έχει αυξηθεί από τα 40 στα 60 χρόνια», επεσήμανε ο Ράιτσεφ.
Πρόσθεσε ότι παρόλα αυτά, απαιτείται ακόμη δουλειά για την προστασία των βουλγαρικών δασών.
Οι φιλότιμοι, επειδή ζουν σε μια κοινωνία που οι άνθρωποι διακρίνονται από την έλλειψη φιλότιμου, αυτοί προτιμούν να αδικούνται εκουσίως, γιατί αποβλέπουν στην εσωτερική ειρήνη και την ευλογία του Θεού. Έτσι, ο φιλότιμος άνθρωπος δείχνει το φιλότιμό του στους ανάποδους ανθρώπους.
Οι φιλότιμοι και οι ευαίσθητοι αδικούνται εκουσίως από τις παραχωρήσεις που κάνουν από αγάπη στους άλλους ή από την πονηριά των άλλων, αλλά ποτέ δεν περιμένουν ούτε επιδιώκουν να δικαιωθούν σ΄αυτή την μάταιη ζωή. Σε τούτη την ζωή οι φιλότιμοι τα πληρώνουν όλα, αλλά λαμβάνουν και την βοήθεια του Θεού και στην άλλη ζωή θα έχουν μεγάλο μισθό.
Ο φιλότιμος είναι ειλικρινής, είναι απλός και ταπεινός
Ο φιλότιμος άνθρωπος έχει ειλικρίνεια, δεν υπολογίζει τον εαυτό του, είναι απλός, έχει ταπείνωση. Όλα αυτά δίνουν ανάπαυση και στον ίδιο αλλά είναι και αισθητά και στον άλλο ‘έχει και επικοινωνία εσωτερική με τον άλλο και τον καταλαβαίνει.
Από το βιβλίο:”Το φιλότιμο”, οσίου Παϊσίου Αγιορείτου, έκδοση Ι. Μ. αγ. Κοσμά του Αιτωλού, Αρναία
Ο τελευταίος λόγος του Άγιου Παϊσίου για τον θάνατο και τη μετά τον θάνατο ζωή
Ο Άγιος Παΐσιος έλεγε συχνά ότι «δε θα βγάλουμε ρίζες εδώ» και πως ξεχνούμε ότι θα φύγουμε από τούτη τη ζωή. Όλοι οι άνθρωποι έχουν υποχρέωση να συλλάβουν το βαθύτερο νόημα της ζωής, το οποίο προσδιόριζε ως «προετοιμασία για την Πατρίδα μας τον Ουρανό, τον Παράδεισο». Το «παν» είναι να συλλάβει ο άνθρωπος το νόημα αυτό. Ο Θεός είναι καλός και θέλει τη σωτηρία όλων των ανθρώπων.
Γι’ αυτό και σταυρώθηκε ο Χριστός. Η πύλη του Παραδείσου δεν είναι στενή. Αν ο άνθρωπος έχει –μικρή έστω– διάθεση να μη λυπήσει τον Θεό, ο φύσει αγαθός Θεός θα οικονομήσει ώστε να τον πάρει στην καλύτερη ώρα του, σε ώρα μετάνοιας, και θα τον «σπρώξει σκανδαλωδώς» στον Παράδεισο.
Από φιλότιμο και μόνο πρέπει να σωθούμε. Δεν υπάρχει μεγαλύτερος πόνος για τον Θεό από το να δει τον άνθρωπο στην Κόλαση. Όταν ο άνθρωπος πιστέψει στον Θεό και στη μέλλουσα ζωή, τότε καταλαβαίνει ότι η επίγεια ζωή είναι μάταιη και ότι απλώς ετοιμάζει το «διαβατήριό» του για την άλλη ζωή.
Αυτή η ζωή δεν είναι για να περάσουμε καλά. Χρησιμεύει για να δίνουμε εξετάσεις προκειμένου να περάσουμε στην άλλη ζωή. Σε τούτη τη ζωή δοκιμάζεται ο καθένας στο κατά πόσο ανταποκρίνεται σε όσα ζητά ο Θεός. Σε περίπτωση που οι άνθρωποι το θυμούνταν αυτό, τότε οι μικροπρέπειες και οι γκρίνιες θα εξέλιπαν.
Ο άνθρωπος που δεν έχει συλλάβει το βαθύτερο νόημα της ζωής, αν ξαφνικά βρεθεί σε μια δύσκολη κατάσταση δε θα μπορέσει να βοηθήσει ή να βοηθηθεί καθόλου. Υπάρχουν κοινωνικοί λειτουργοί που σπουδάζουν ψυχολογία, διαθέτουν καλοσύνη και «σκοτώνονται» για να βοηθήσουν ανθρώπους που υποφέρουν.
Όσοι από αυτούς δεν έχουν πίστη και μια σχετική πνευματικότητα, δεν είναι σε θέση να γνωρίζουν τι να πουν, και θα βρεθούν σε πολύ δεινή θέση όταν θα χρειαστεί να παρηγορήσουν δύσκολες περιπτώσεις αναπηρίας ή ασθένειας· για παράδειγμα, κάποιον που του λείπει το ένα πόδι ή μια νεαρή γυναίκα με προχωρημένο καρκίνο που έχει τρία μικρά παιδιά. Διά της επιστήμης της ψυχολογίας και μόνο δε θα μπορούν να τους βοηθήσουν. Από την άλλη, οι ίδιοι οι πονεμένοι άνθρωποι, μόνο αν συλλάβουν το βαθύτερο νόημα της ζωής θα μπορέσουν να καταλάβουν γιατί ο Θεός επέτρεψε την αναπηρία ή την αρρώστια τους. Αν υπομείνουν και δε γογγύζουν, τότε θα λάβουν Ουράνιο μισθό. Τέλος, καλό είναι να γνωρίζουν ότι ο Θεός δεν πρόκειται να εγκαταλείψει ούτε τους αναπήρους και τους ασθενείς ούτε τα μικρά παιδιά της μητέρας που υποφέρει.
Ο Κύριος είπε: «ζητεῖτε δὲ πρῶτον τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ…» (Ματθ. 6, 33). Από εκεί ξεκινά η απλότητα και κάθε σωστή αντιμετώπιση. Ο Άγιος ήθελε να γίνει μέριμνά μας η Βασιλεία των Ουρανών – όλα τα υπόλοιπα θα μας δοθούν. Αν όμως ο άνθρωπος απορροφάται από τούτη τη ζωή, χάνει τον καιρό του και «χαραμίζεται». Αντίθετα, αν προετοιμάζεται για την άλλη ζωή, έτσι αποκτά νόημα η επίγεια. Όπου και να βρεθεί κανείς, αν αγωνιστεί φιλότιμα μπορεί να πετύχει το «ποθούμενο», δηλαδή τη σωτηρία της ψυχής του. Ο Λωτ, παρ’ ότι ζούσε στα φοβερά Σόδομα και Γόμορρα, έφθασε σε μεγάλα ύψη πνευματικότητας. Στις μέρες μας, είτε το θέλουμε είτε όχι, τα «γεγονότα» μάς αναγκάζουν να αγωνιστούμε για να γίνουμε καλύτεροι και να πλησιάσουμε περισσότερο τον Θεό, ώστε να λάβουμε τη θεϊκή δύναμή Του.
Ο Άγιος δεν ήθελε να βλέπει τον άνθρωπο να βασανίζεται εξαιτίας του ότι δεν κατόρθωσε να αποκτήσει πλούτο ή δόξα. Στην άλλη ζωή, την αληθινή, τα μάταια τούτα πράγματα και οι μάταιες δόξες δε χρειάζονται ούτε μεταφέρονται. Το μόνο που μεταφέρεται είναι τα έργα μας, τα οποία και θα μας δώσουν το «ανάλογο διαβατήριο» για το «μεγάλο και αιώνιο ταξίδι μας».
H Oλομέλεια του ΣτΕ έκρινε συνταγματική και συμβατή με το δίκαιο της ΕΕ τη μη επαναφορά των επιδομάτων εορτών και αδείας στους δημοσίους υπαλλήλους
Συνταγματική και συμβατή με το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης κρίθηκε με απόφαση της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας η μη επαναφορά των επιδομάτων εορτών και αδείας στους δημοσίους υπαλλήλους, τα οποία είχαν καταργηθεί ολοσχερώς με μνημονικό νόμο.
Δείτε το βίντεο:
Η απόφαση με πρόεδρο τον Μ. Πικραμένο και εισηγητή τον Ι. Μιχαλακόπουλο, εκδόθηκε στο πλαίσιο πρότυπης δίκης και αφορούσε αγωγή δημοσίου υπαλλήλου ενώπιον του Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών. Υπέρ του είχε παρέμβει η ΑΔΕΔΥ.
Συγκεκριμένα όπως έγινε γνωστό και με βάση ενημέρωση του Ανωτάτου Δικαστηρίου δια του εκπροσώπου Τύπου,παρέδρου του ΣτΕ Νίκου Σεκέρογλου:
Με την 1201/2026 απόφασή της η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας (Πρόεδρος: Μ. Πικραμένος, Εισηγητής: Ι. Μιχαλακόπουλος) έκρινε ότι ο νομοθέτης δεν παραβίασε ούτε το Σύνταγμα ούτε το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μη επαναφέροντας τα επιδόματα εορτών και αδείας των δημοσίων υπαλλήλων, τα οποία είχαν καταργηθεί ολοσχερώς με τον ν. 4093/2012.
Η απόφαση αυτή εκδόθηκε στο πλαίσιο «πρότυπης δίκης» του άρ. 1 παρ. 1 ν. 3900/2010. Το Συμβούλιο της Επικρατείας δίκασε αγωγή που είχε ασκήσει δημόσιος υπάλληλος στο Διοικητικό Πρωτοδικείο Αθηνών, ζητώντας δύο επί πλέον βασικούς μισθούς για κάθε έτος. Στο Διοικητικό Πρωτοδικείο είχε παρέμβει η ΑΔΕΔΥ υπέρ αυτού. Κατά τον ενάγοντα, η παράλειψη του νομοθέτη εντοπιζόταν στο διάστημα 1.1.2023 – 31.12.2024
Δεδομένου ότι ο ενάγων είχε επικαλεσθεί μη μεταφορά ή πλημμελή (με τον ν. 5163/2024) μεταφορά της Οδηγίας 2022/2041 «για επαρκείς κατώτατους μισθούς στην Ευρωπαϊκή Ένωση» (L 275), το Συμβούλιο της Επικρατείας αποσαφήνισε κατ’ αρχάς, στηριζόμενο σε πάγια νομολογία δική του και του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΔΕΕ), ότι μόνο για το διάστημα μετά την εκπνοή της προθεσμίας μεταφοράς της Οδηγίας (15.11.2024) και εξής θα μπορούσε να γίνει επίκληση της Οδηγίας.
Το Συμβούλιο της Επικρατείας τοποθετήθηκε, όμως, και επί του βασίμου για το εφεξής διάστημα, λαμβάνοντας υπόψη του τα κριθέντα από το ΔΕΕ σε απόφασή του της 11.11.2025 (υπόθεση C-19/23). Το ΔΕΕ έκρινε ότι δεν αποτελεί ευρωπαϊκή έννοια η «επάρκεια του κατωτάτου μισθού» και ότι το ζήτημα της ρύθμισης των αποδοχών γενικά των μισθωτών -και του κατωτάτου μισθού ειδικά- ανήκει στην αποκλειστική αρμοδιότητα του εθνικού νομοθέτη. Μάλιστα το ΔΕΕ ακύρωσε -πλην των άλλων- διάταξη της Οδηγίας 2022/2041, η οποία δέσμευε τα Κράτη – Μέλη να συμπεριλάβουν στα εθνικά κριτήρια καθορισμού κατωτάτων μισθών τα τέσσερα στοιχεία που απαριθμούνταν εκεί («αγοραστική δύναμη των νόμιμων κατώτατων μισθών, λαμβανομένου υπόψη του κόστους διαβίωσης», «γενικό επίπεδο των μισθών και την κατανομή τους», «ρυθμό αύξησης των μισθών» και «τα εθνικά επίπεδα και τις εξελίξεις, μακροπρόθεσμα, στην παραγωγικότητα»). Έκρινε, επίσης, το ΔΕΕ ότι ούτε το άρθρο 31 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ε.Ε. θα μπορούσε να διευρύνει το πεδίο εφαρμογής του δικαίου της Ε.Ε. πέραν των αρμοδιοτήτων της, όσον αφορά τις «αμοιβές» ή το δικαίωμα σε «επαρκείς» ή «δίκαιους» νόμιμους κατώτατους μισθούς.
Κατόπιν αυτών το Συμβούλιο της Επικρατείας έκρινε ότι ούτε η Οδηγία παρείχε (σε ιδιώτες) δικαίωμα με επαρκώς προσδιορισμένο περιεχόμενο [βλ. απόφαση Δ.Ε.Κ. της 19.11.1991 επί των υποθέσεων C – 6/90 και C – 9/90, Francovich και Bonifaci], το αξιούμενο δηλαδή από τον ενάγοντα, ούτε μπορούσε να τύχει επίκλησης ο Χάρτης Θεμελιωδών Δικαιωμάτων. Απέρριψε, έτσι την αγωγή ως προς αυτή της την βάση.
Στη συνέχεια, έχοντας υπόψη του στοιχεία για τη δημοσιονομική πορεία της Χώρας μετά το έτος 2018 και τις συναφείς υποχρεώσεις που ανέλαβε η Ελλάδα στο πλαίσιο του λεγόμενου «Αναθεωρημένου Ευρωπαϊκού Πλαισίου Οικονομικής Διακυβέρνησης», καθώς και σε στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής σχετικά με το «όριο φτώχειας», το Συμβούλιο της Επικρατείας προχώρησε σε επισκόπηση της πορείας των ρυθμίσεων του μισθολογικού καθεστώτος των δημοσίων υπαλλήλων μετά τον (ισχύοντα και σήμερα, σχετικό) ν. 4354/2015 και της εκτιμώμενης πρόσθετης, πάγιας, ετήσιας δημοσιονομικής επιβάρυνσης που προκαλούσαν όχι μόνον οι κατά καιρούς γενικές ρυθμίσεις, αλλά και παράπλευρες, μισθολογικού χαρακτήρα ρυθμίσεις για ειδικές κατηγορίες ή καταστάσεις καθ’ όλο αυτό το διάστημα.
Έλαβε υπόψη την τάξη μεγέθους των εθνικά χρηματοδοτουμένων, καθαρών πρωτογενών δαπανών (όπου υπάγεται η μισθοδοσία, αλλά και δημόσιες επενδύσεις, οι δαπάνες για συντάξεις κ. ά.). Έκρινε, περαιτέρω, ότι η ρύθμιση του γενικού μισθολογικού καθεστώτος των δημοσίων υπαλλήλων με τους νόμους 4354/2015, 5045/2023 και 5163/2024, καθώς και οι παράπλευρες, μισθολογικού χαρακτήρα ρυθμίσεις της πρόσφατης περιόδου αποτελούν μίαν επί μέρους πτυχή συνόλου πολιτικών οι οποίες ιεραρχούνται (με τρόπο ο οποίος υπόκειται σε οριακό δικαστικό έλεγχο) και αποτιμώνται στα κατά καιρούς ισχύσαντα Μεσοπρόθεσμα Πλαίσια, ενώ η προκαλούμενη από αυτές επιβάρυνση κινείται εντός των δημοσιονομικών πλαισίων.
Δείτε το βίντεο:
Δικαιολογείται, συνεπώς, κατά το Δικαστήριο η διαχρονική στάση του νομοθέτη στο επίμαχο ζήτημα και από λόγους δημοσίου συμφέροντος, αναγόμενους στη δημοσιονομική ευστάθεια της Χώρας, αν ληφθεί υπόψη -στο πλαίσιο του οριακού δικαστικού ελέγχου- η τάξη μεγέθους της πάγιας, επί πλέον επιβάρυνσης από την χορήγηση αδιαφοροποίητα στο σύνολο των δημοσίων υπαλλήλων μιας παροχής τέτοιου ύψους (δύο επί πλέον βασικών μισθών ετησίως). Εξ άλλου, δεν προέκυψε, ότι τίθεται σε κίνδυνο η αξιοπρεπής διαβίωση τω μισθοδοτούμενων από τη μη χορήγηση των επίμαχων επιδομάτων. Έτσι, με επίκληση και της πάγιας νομολογίας του για τα περιθώρια εκτίμησης του εθνικού νομοθέτη σε ζητήματα δημοσιονομικής πολιτικής, το Συμβούλιο της Επικρατείας έκρινε ότι ουδεμία αντισυνταγματική παράλειψη συνέτρεξε.
Τέλος, το Συμβούλιο της Επικρατείας απέρριψε ως νομικά αβάσιμη την αγωγή και σε ότι αφορά την παράβαση της συνταγματικής αρχής της ισότητας και της απαγόρευσης διακρίσεων του άρ. 6 παρ. 1 της Οδηγίας 2022/2041 έναντι των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα. Επικαλέσθηκε το Δικαστήριο τη μεταχείριση που επιφυλάσσει στους δημοσίους υπαλλήλους το Σύνταγμα και ο Υπαλληλικός Κώδικας και θεώρησε κατόπιν αυτού προφανές ότι οι δημόσιοι υπάλληλοι δεν τελούν υπό τις ίδιες ή, έστω, παρόμοιες συνθήκες παροχής των υπηρεσιών τους με τους εργαζομένους στον ιδιωτικό τομέα.
Τούτο έχει ως συνέπεια να μην παραβιάζει την αρχή της ισότητας η μη πρόβλεψη των επιμάχων επιδομάτων για τους δημοσίους υπαλλήλους. Αποτελεί δε επαρκές διαφοροποιητικό στοιχείο μεταξύ των δύο κατηγοριών, σύμφωνα και με το άρ. 6 παρ. 1 της Οδηγίας 2022/2041, το γεγονός ότι το ζήτημα της διάρθρωσης των αποδοχών των δημοσίων υπαλλήλων και του καθορισμού του ύψους τους (και για τον κατώτατο μισθό), έχει άμεσες και δυνητικά σημαντικές επιπτώσεις στη δημοσιονομική κατάσταση των Φορέων Γενικής Κυβέρνησης και κατ’ επέκταση στη δημοσιονομική ευστάθεια του Κράτους. Στο τελευταίο αυτό ζήτημα, όμως, της παράβασης της αρχής της ισότητας, διατυπώθηκε μειοψηφία έξι μελών του Δικαστηρίου.
Το Συμβούλιο Επικρατείας, αφού επέλυσε τα ζητήματα κατ’ άρ. 1 παρ. 1 ν. 3900/2010, κράτησε, εκδίκασε και απέρριψε την αγωγή.
Τσίπρας: «Σύμβολό μας η πατρίδα» – Η ηχηρή δήλωση για την ΕΛΑΣ
Με έντονο πολιτικό και πατριωτικό συμβολισμό είχε τοποθετηθεί ο Αλέξης Τσίπρας, παρουσιάζοντας το πολιτικό στίγμα της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης (ΕΛ.Α.Σ.) και στέλνοντας μήνυμα για την κατεύθυνση που επιδιώκει να ακολουθήσει ο νέος πολιτικός φορέας.
Η χαρακτηριστική φράση του πρώην πρωθυπουργού, «Σύμβολό μας είναι η πατρίδα μας. ΕΛΑΣ είναι το όνομά μας», ειπώθηκε στις 27 Ιουνίου 2026, κατά την ομιλία του στην 1η Σύνοδο του Εθνικού Συμβουλίου της ΕΛ.Α.Σ.
«Σύμβολό μας είναι η πατρίδα μας»
Ο Αλέξης Τσίπρας επέλεξε να δώσει ιδιαίτερο βάρος στην έννοια της πατρίδας, επιχειρώντας παράλληλα να προσδιορίσει την ταυτότητα και τον συμβολισμό του νέου πολιτικού εγχειρήματος.
«Σύμβολό μας είναι η πατρίδα μας. ΕΛΑΣ είναι το όνομά μας», ανέφερε χαρακτηριστικά, σε μία από τις φράσεις της ομιλίας του που προκάλεσαν τις περισσότερες πολιτικές συζητήσεις.
Η επιλογή της ονομασίας ΕΛ.Α.Σ., αλλά και η συγκεκριμένη αναφορά στην πατρίδα, αποτέλεσαν κεντρικά σημεία της δημόσιας τοποθέτησής του.
Το μήνυμα του Αλέξη Τσίπρα για τη «μεγάλη Αλλαγή»
Στην ίδια ομιλία, ο Αλέξης Τσίπρας παρουσίασε το πολιτικό αφήγημα που επιδιώκει να εκφράσει ο νέος φορέας, μιλώντας για την ανάγκη μιας «νέας μεγάλης Αλλαγής».
Παράλληλα, χρησιμοποίησε όρους όπως «Νέα Μεταπολίτευση» και «Αναγέννηση της Ελλάδας», επιχειρώντας να συνδέσει το νέο πολιτικό εγχείρημα με την ανάγκη, όπως την περιέγραψε, για μια ευρύτερη αλλαγή πορείας της χώρας.
Το μήνυμά του κινήθηκε γύρω από ένα δίλημμα ανάμεσα στη συνέχιση της σημερινής πολιτικής κατάστασης και την αλλαγή, παρουσιάζοντας την ΕΛ.Α.Σ. ως δύναμη που φιλοδοξεί να εκφράσει τη δεύτερη επιλογή.
Η επιστροφή του στο επίκεντρο της πολιτικής συζήτησης
Η συγκεκριμένη παρέμβαση είχε ιδιαίτερη σημασία καθώς σηματοδότησε μία νέα περίοδο για τον Αλέξη Τσίπρα, μετά την αποχώρησή του από την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ το καλοκαίρι του 2023.
Η επανεμφάνισή του με νέο πολιτικό εγχείρημα άλλαξε εκ νέου τα δεδομένα στον χώρο της Κεντροαριστεράς και της Αριστεράς, με τις κινήσεις και τις δημόσιες τοποθετήσεις του να παρακολουθούνται στενά τόσο από τους πολιτικούς αντιπάλους του όσο και από τα κόμματα του ευρύτερου προοδευτικού χώρου.
Η φράση «Σύμβολό μας είναι η πατρίδα μας. ΕΛΑΣ είναι το όνομά μας» συμπύκνωσε σε μεγάλο βαθμό το μήνυμα που θέλησε να εκπέμψει: έναν πολιτικό φορέα που επιχειρεί να συνδυάσει την αναφορά στην Αριστερά με έναν ισχυρό πατριωτικό λόγο.
Σε κάθε περίπτωση, πρόκειται για παλαιότερη δήλωση και όχι για σημερινή τοποθέτηση. Η συγκεκριμένη φράση ειπώθηκε στις 27 Ιουνίου 2026, κατά την 1η Σύνοδο του Εθνικού Συμβουλίου της ΕΛ.Α.Σ.
Σήμερα τιμώνται οι 37 Μάρτυρες της Βιζύης – Παρέμειναν πιστοί στον Χριστό μέχρι το τέλος
Ιδιαίτερη ημέρα είναι η Πέμπτη 20 Αυγούστου για την Ορθόδοξη Εκκλησία, καθώς το εορτολόγιο τιμά, μεταξύ άλλων, τη μνήμη των 37 Αγίων Μαρτύρων που μαρτύρησαν στη Βιζύη της Θράκης, καθώς και τη μνήμη του Προφήτη Σαμουήλ.
Οι 37 Μάρτυρες έμειναν στην εκκλησιαστική παράδοση ως άνθρωποι που, παρά τις διώξεις που αντιμετώπισαν, δεν αρνήθηκαν την πίστη τους στον Χριστό. Το μαρτύριό τους ήταν ιδιαίτερα σκληρό και η Εκκλησία τιμά τη μνήμη τους κάθε χρόνο στις 20 Αυγούστου.
Ποιοι ήταν οι 37 Μάρτυρες της Βιζύης
Σύμφωνα με το Συναξάρι, οι Άγιοι προέρχονταν από διαφορετικές περιοχές. Ορισμένοι κατάγονταν από το Βυζάντιο, ενώ άλλοι από τη Φιλιππούπολη.
Βρέθηκαν στη Βιζύη της Θράκης, όπου συνελήφθησαν από τον τότε έπαρχο Απελλιανό. Αιτία της δίωξής τους ήταν η δημόσια και θαρραλέα ομολογία της χριστιανικής τους πίστης.
Παρά τις πιέσεις και τα βασανιστήρια που, σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση, υπέστησαν, οι Μάρτυρες αρνήθηκαν να αποκηρύξουν τον Χριστό.
Το Συναξάρι αναφέρει ότι οι διώκτες τους τούς ακρωτηρίασαν και στη συνέχεια τους οδήγησαν σε αναμμένο καμίνι, όπου βρήκαν μαρτυρικό θάνατο.
Η Εκκλησία τούς κατέταξε στη χορεία των Μαρτύρων και διατήρησε τη μνήμη της θυσίας τους μέσα στους αιώνες ως παράδειγμα ακλόνητης πίστης και πνευματικής αντοχής.
Τι αναφέρουν οι παλαιοί κώδικες
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι διαφορετικές παραδόσεις σχετικά με τον αριθμό και τα ονόματα των Μαρτύρων.
Ο Παρισινός Κώδικας 1587 παραδίδει κατάλογο ονομάτων των Μαρτύρων, ενώ σε άλλες πηγές συναντώνται διαφοροποιήσεις. Ο Πατμιακός Κώδικας 266, για παράδειγμα, τους μνημονεύει στις 24 Αυγούστου και αναφέρει διαφορετικό συνολικό αριθμό.
Στο επίσημο λειτουργικό Συναξάρι της 20ής Αυγούστου, πάντως, γίνεται σαφής αναφορά στη μνήμη των «Αγίων τριάκοντα επτά Μαρτύρων, των εν Βιζύη της Θράκης μαρτυρησάντων».
Ποιους Αγίους τιμά σήμερα η Εκκλησία
Στις 20 Αυγούστου δεσπόζει επίσης η μνήμη του Αγίου και ενδόξου Προφήτη Σαμουήλ, μιας από τις σημαντικότερες μορφές της Παλαιάς Διαθήκης.
Το Συναξάρι της ημέρας μνημονεύει ακόμη τους Αγίους Μάρτυρες Σέβηρο και Μέμνονα τον Κεντυρίωνα, την Αγία Μάρτυρα Φωτεινή, τον Μάρτυρα Λούκιο τον Βουλευτή, καθώς και τους Μάρτυρες Ηλιόδωρο και Δοσαί.
Παράλληλα, στο εορτολόγιο της ημέρας αναφέρονται ο Όσιος Θεοχάρης ο Νεαπολίτης και οι Άγιοι Ρηγίνος και Ορέστης οι εν Κύπρω.
Ποιοι γιορτάζουν σήμερα, 20 Αυγούστου
Μεταξύ των ονομάτων που συνδέονται με τη σημερινή ημέρα είναι:
Σε έναν κόσμο που δίνει όλο και μεγαλύτερη σημασία στη βιωσιμότητα και στη μείωση των απορριμμάτων, η εύρεση δημιουργικών τρόπων επαναχρησιμοποίησης παλιών αντικειμένων είναι πιο σημαντική από ποτέ.
Τα παλιά λάστιχα ποτίσματος, που συνήθως πετιούνται μόλις παρουσιάσουν διαρροές ή φθαρούν, μπορούν στην πραγματικότητα να χρησιμεύσουν σε πολλές χρήσεις μέσα και γύρω από το σπίτι.
Επαναχρησιμοποιώντας αυτά τα λάστιχα, όχι μόνο εξοικονομείτε χρήματα, αλλά συμβάλλετε και στην προστασία του περιβάλλοντος μειώνοντας τα απορρίμματα που καταλήγουν στις χωματερές. Αυτό το άρθρο παρουσιάζει δέκα έξυπνα κόλπα για να δώσετε στα παλιά σας λάστιχα μια καινούργια ζωή.
Τα περιβαλλοντικά οφέλη της επαναχρησιμοποίησης των λαστίχων
Η επαναχρησιμοποίηση παλιών λαστίχων είναι ένας απλός αλλά αποτελεσματικός τρόπος να μειώσετε το περιβαλλοντικό σας αποτύπωμα. Κάθε χρόνο, εκατομμύρια τόνοι πλαστικών απορριμμάτων καταλήγουν σε χωματερές, επιβαρύνοντας το περιβάλλον και συμβάλλοντας στη ρύπανση. Βρίσκοντας νέες χρήσεις για τα παλιά λάστιχα, βοηθάτε στη μείωση της ζήτησης για νέα πλαστικά προϊόντα και περιορίζετε τον όγκο των απορριμμάτων. Επιπλέον, η επαναχρησιμοποίηση εξοικονομεί ενέργεια και πόρους που διαφορετικά θα χρησιμοποιούνταν για την παραγωγή νέων αντικειμένων. Ένα μικρό βήμα που μπορεί να έχει σημαντικά θετικά αποτελέσματα για το περιβάλλον.
Κόλπο 1: Στοπ πόρτας από λάστιχο
Κόψτε ένα κομμάτι παλιού λάστιχου στο επιθυμητό μήκος και γεμίστε το με άμμο ή χαλίκι για βάρος. Σφραγίστε τα άκρα με μονωτική ταινία ή ισχυρή κόλλα. Το αυτοσχέδιο στοπ είναι ανθεκτικό, αδιάβροχο και ιδανικό για να κρατά τις πόρτες ανοιχτές τις ημέρες με αέρα.
Κόλπο 2: Λαβή για βαριές σακούλες
Οι βαριές σακούλες κουράζουν τα χέρια, αλλά ένα παλιό λάστιχο μπορεί να δώσει λύση. Κόψτε ένα μικρό κομμάτι, ανοίξτε το κατά μήκος και περάστε το στις χειρολαβές της σακούλας. Έτσι, το βάρος μοιράζεται πιο άνετα και η μεταφορά γίνεται χωρίς πόνο.
Κόλπο 3: Προστατευτικά για αιχμηρές άκρες
Οι αιχμηρές γωνίες είναι επικίνδυνες, ιδιαίτερα για παιδιά και κατοικίδια. Κόψτε το λάστιχο κατά μήκος και εφαρμόστε το στις άκρες τραπεζιών, ραφιών ή άλλων επίπλων. Προστατεύει από τραυματισμούς και αποτρέπει φθορές στα έπιπλα.
Κόλπο 4: Δέσιμο φυτών
Οι κηπουροί θα εκτιμήσουν την ελαστικότητα και την αντοχή του λάστιχου. Κόψτε μικρά κομμάτια και χρησιμοποιήστε τα για να δέσετε φυτά σε πασσάλους ή πέργκολες. Είναι αρκετά μαλακό ώστε να μη βλάψει τα φυτά, ενώ παρέχει τη στήριξη που χρειάζονται.
Κόλπο 5: Οργανωτής καλωδίων
Τα μπερδεμένα καλώδια είναι ενοχλητικά. Κόψτε το λάστιχο στο μήκος που θέλετε, ανοίξτε το κατά μήκος και περάστε μέσα τα καλώδια. Έτσι παραμένουν τακτοποιημένα και χωρίς κόμπους.
Κόλπο 6: Προστασία κορμών δέντρων
Τα νεαρά δέντρα κινδυνεύουν από μηχανήματα κήπου και ζώα. Τυλίξτε ένα κομμάτι λάστιχο γύρω από τη βάση του κορμού για να τον προστατεύσετε. Ένας απλός τρόπος να εξασφαλίσετε υγιή ανάπτυξη.
Κόλπο 7: Λάστιχο ποτίσματος τύπου «σταγόνας»
Μετατρέψτε το παλιό λάστιχο σε σύστημα ποτίσματος. Τρυπήστε μικρές τρύπες σε όλο το μήκος, κλείστε τη μία άκρη και συνδέστε την άλλη σε παροχή νερού. Τοποθετήστε το στον κήπο και θα απελευθερώνει σιγά σιγά νερό στις ρίζες.
Κόλπο 8: Μαλακή λαβή για εργαλεία
Κόψτε ένα κομμάτι λάστιχο, ανοίξτε το και εφαρμόστε το στις χειρολαβές εργαλείων κήπου. Προσφέρει πιο άνετο κράτημα, μειώνει την κόπωση και κάνει τη δουλειά πιο ευχάριστη.
Κόλπο 9: Αυτοσχέδιος εκτοξευτήρας νερού
Τρυπήστε μικρές τρύπες σε όλο το μήκος του λάστιχου, κλείστε τη μία άκρη και συνδέστε την άλλη σε παροχή νερού. Απλώστε το στο γκαζόν και θα λειτουργήσει σαν ποτιστικό, απλώνοντας νερό ομοιόμορφα.
Κόλπο 10: Αντιολισθητική επιφάνεια
Για να αποφύγετε ολισθήματα σε σκαλιά ή διαδρόμους εξωτερικού χώρου, κόψτε το λάστιχο κατά μήκος και απλώστε το. Η τραχιά του υφή προσφέρει πρόσφυση, μειώνοντας τον κίνδυνο πτώσης, ειδικά όταν είναι βρεγμένα.
Συμπέρασμα: Δημιουργικότητα με τα παλιά λάστιχα
Η επαναχρησιμοποίηση παλιών λαστίχων δεν είναι μόνο μια φιλική προς το περιβάλλον πρακτική αλλά και απόδειξη δημιουργικότητας και ευρηματικότητας. Δίνοντας νέα χρήση σε φαινομενικά άχρηστα αντικείμενα, μπορείτε να βελτιώσετε το σπίτι και τον κήπο σας, ενώ παράλληλα συμβάλλετε σε ένα πιο βιώσιμο μέλλον. Δοκιμάστε αυτά τα κόλπα και ανακαλύψτε τις αμέτρητες δυνατότητες που κρύβει η επαναχρησιμοποίηση της καθημερινότητας.
Λάρισα: 60χρονη βρέθηκε νεκρή σε υπόγειο διαμέρισμα – Εκτιμάται ότι είχε πεθάνει πριν από 1,5 χρόνο
Μια υπόθεση που σύμφωνα με το onlarissa.gr προκαλεί σοκ αλλά και πολλά ερωτήματα αποκαλύφθηκε στη Λάρισα, όπου μία 60χρονη γυναίκα εντοπίστηκε νεκρή μέσα στο υπόγειο διαμέρισμα στο οποίο διέμενε. Οι πρώτες εκτιμήσεις αναφέρουν ότι ο θάνατός της ενδέχεται να είχε επέλθει τουλάχιστον ενάμιση χρόνο πριν από τον εντοπισμό της.
Η γυναίκα βρέθηκε σε πολυκατοικία στην οδό 28ης Οκτωβρίου, με τις Αρχές να ερευνούν πλέον τόσο τις ακριβείς συνθήκες όσο και τον χρόνο του θανάτου της.
Το στοιχείο που δείχνει ότι είχε πεθάνει από το 2024
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν όσα φέρεται να ανέφερε η διαχειρίστρια της πολυκατοικίας.
Σύμφωνα με το onlarissa.gr, η 60χρονη είχε σταματήσει να πληρώνει τα κοινόχρηστα από τον Οκτώβριο του 2024, στοιχείο που εξετάζεται σε σχέση με το χρονικό διάστημα κατά το οποίο ενδέχεται να είχε χάσει τη ζωή της.
Η γυναίκα περιγράφεται ως ένας μοναχικός άνθρωπος, ευγενικός και συνεπής στις υποχρεώσεις του. Για μεγάλο χρονικό διάστημα, ωστόσο, φαίνεται πως η απουσία της δεν προκάλεσε κάποια κινητοποίηση που να οδηγήσει νωρίτερα στον εντοπισμό της.
Το γεγονός ότι ένας άνθρωπος μπορεί να είχε φύγει από τη ζωή και να παρέμεινε για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα μέσα στο ίδιο του το σπίτι δημιουργεί αναπόφευκτα ερωτήματα για το πώς δεν έγινε νωρίτερα αντιληπτό τι είχε συμβεί.
Η αδελφή της ενημερώθηκε στη Θεσσαλονίκη
Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, η 60χρονη είχε μία αδελφή που διαμένει στη Θεσσαλονίκη, η οποία ενημερώθηκε μετά τον εντοπισμό της.
Στο σημείο δεν κρίθηκε απαραίτητη η μεταφορά ασθενοφόρου του ΕΚΑΒ και η σορός μεταφέρθηκε από όχημα γραφείου τελετών.
Σε εξέλιξη η έρευνα για τα αίτια θανάτου
Οι αρμόδιες Αρχές πραγματοποιούν προανακριτική έρευνα, προκειμένου να αποσαφηνιστούν οι συνθήκες της υπόθεσης.
Κρίσιμο θεωρείται να προσδιοριστεί, στο μέτρο του δυνατού, πότε ακριβώς πέθανε η γυναίκα και ποια ήταν η αιτία του θανάτου της.
Μέχρι να ολοκληρωθεί η έρευνα, η εκτίμηση ότι ο θάνατος είχε συμβεί τουλάχιστον ενάμιση χρόνο νωρίτερα δεν αποτελεί οριστικό προσδιορισμό του χρόνου θανάτου.
Η υπόθεση έχει προκαλέσει έντονη αίσθηση στη Λάρισα, όχι μόνο λόγω του μεγάλου χρονικού διαστήματος που φέρεται να μεσολάβησε, αλλά κυρίως εξαιτίας του γεγονότος ότι η 60χρονη φαίνεται να είχε χαθεί από την καθημερινότητα της γειτονιάς χωρίς να γίνει εγκαίρως αντιληπτό τι είχε συμβεί.
Οι απαντήσεις αναμένονται πλέον από την έρευνα των Αρχών, η οποία καλείται να φωτίσει τις τελευταίες άγνωστες πτυχές μιας ιδιαίτερα θλιβερής υπόθεσης.
Θρίλερ με τον θάνατο της 41χρονης διασώστριας του ΕΚΑΒ στη Σύρο: Το μαχαίρι, η μυστηριώδης εισβολή και το μεγάλο αναπάντητο ερώτημα
Σε ένα πραγματικό θρίλερ με πολλά σκοτεινά σημεία έχει εξελιχθεί η υπόθεση του θανάτου της 41χρονης διασώστριας του ΕΚΑΒ, Ευαγγελίας Ζαγοριανού, στην Άνω Σύρο.
Δείτε το βίντεο:
Μπορεί το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Σύρου να αποφάσισε την προσωρινή κράτηση του 41χρονου κατηγορουμένου, ωστόσο η έρευνα απέχει ακόμη από το να θεωρηθεί ολοκληρωμένη. Το μεγάλο ερώτημα που εξακολουθεί να πλανάται πάνω από την υπόθεση είναι ένα: γιατί η 41χρονη γυναίκα βρέθηκε στο συγκεκριμένο σπίτι με καλυμμένα τα χαρακτηριστικά της και κρατώντας μαχαίρι;
Το βούλευμα επιχειρεί να ανασυνθέσει όσα συνέβησαν εκείνο το απόγευμα, περιγράφοντας μια αλληλουχία γεγονότων που ξεκίνησε με μια μυστηριώδη παρουσία έξω από μία κατοικία και κατέληξε λίγα λεπτά αργότερα στον θανάσιμο τραυματισμό μιας γυναίκας στα σοκάκια της Άνω Σύρου.
Η μυστηριώδης φιγούρα έξω από το σπίτι
Όλα φέρεται να ξεκίνησαν λίγο μετά τις 17:00, όταν ένα άτομο με καλυμμένα τα χαρακτηριστικά του εμφανίστηκε έξω από την κατοικία του 41χρονου. Σύμφωνα με όσα περιγράφονται στο βούλευμα, φορούσε μαύρα ρούχα, γάντια, κουκούλα ή μαντίλι στο πρόσωπο και γυαλιά ηλίου, ενώ στην πλάτη του είχε σακίδιο. Η παρουσία του δεν πέρασε απαρατήρητη, καθώς φέρεται να παρέμεινε για περίπου 20 δευτερόλεπτα ακίνητο έξω από την κεντρική είσοδο, σαν να προσπαθούσε να αντιληφθεί τι συνέβαινε στο εσωτερικό. Στη συνέχεια χτύπησε το κουδούνι. Μαζί του, σύμφωνα με τα στοιχεία της υπόθεσης, είχε ένα μαχαίρι μήκους περίπου 30 εκατοστών και μία μαύρη σακούλα.
Όταν η σύζυγος του 41χρονου άνοιξε την πόρτα, η κατάσταση πήρε αμέσως δραματική τροπή. Το άτομο μπήκε στην κατοικία και, σύμφωνα με το βούλευμα, κινήθηκε απειλητικά προς τη γυναίκα με το μαχαίρι, προκαλώντας της μια μικρή εκδορά. Βλέποντας όσα συνέβαιναν, ο 41χρονος πήρε από το τραπέζι ένα δεύτερο μαχαίρι, μήκους 12,5 εκατοστών. Για λίγες στιγμές επικράτησε μεγάλη ένταση μέσα στο σπίτι, μέχρι που η εισβολέας άρχισε να υποχωρεί και τελικά βγήκε από την κατοικία και τράπηκε σε φυγή.
Η καταδίωξη που άλλαξε τα δεδομένα
Από εκείνο το σημείο και μετά αρχίζει, σύμφωνα με το δικαστικό βούλευμα, το πλέον κρίσιμο κομμάτι της υπόθεσης. Ο 41χρονος δεν παρέμεινε μέσα στην κατοικία, αλλά ακολούθησε το άτομο που απομακρυνόταν, έχοντας μαζί του το μαχαίρι και μία ξύλινη καρέκλα. Φέρεται να πέταξε την καρέκλα προς το μέρος της γυναίκας και να συνέχισε να την καταδιώκει μέσα στα στενά της Άνω Σύρου.
Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνουν οι δικαστές στο γεγονός ότι όσο εξελισσόταν η καταδίωξη, ο 41χρονος, σύμφωνα με την κρίση τους, μπορούσε πλέον να αντιληφθεί από τη σωματοδομή και τις κινήσεις του ατόμου που έτρεχε μπροστά του ότι επρόκειτο για γυναίκα. Παρά ταύτα, η καταδίωξη συνεχίστηκε. Στο βούλευμα αποδίδεται η συμπεριφορά του σε «αίσθημα ανταπόδοσης της προσβολής» που είχαν προηγουμένως υποστεί ο ίδιος και η σύζυγός του εξαιτίας της εισβολής στο σπίτι τους.
Η γλάστρα και το θανάσιμο χτύπημα
Η καταδίωξη είχε τραγική κατάληξη. Σε κάποιο σημείο, σύμφωνα πάντα με την εκδοχή που υιοθετεί το Συμβούλιο, ο 41χρονος πήρε μία πλαστική γλάστρα και την πέταξε προς τη γυναίκα, με αποτέλεσμα να την πετύχει και εκείνη να χάσει την ισορροπία της. Ακολούθησε η στιγμή που βρίσκεται πλέον στον πυρήνα της δικαστικής έρευνας: ο κατηγορούμενος φέρεται να την πλησίασε και να την τραυμάτισε με το μαχαίρι στην πλάτη, ανάμεσα στη σπονδυλική στήλη και τη δεξιά ωμοπλάτη.
Παρά τον σοβαρό τραυματισμό της, η γυναίκα κατάφερε να συνεχίσει για λίγη ακόμη απόσταση, μέχρι που κατέρρευσε αιμόφυρτη περίπου 70 μέτρα μακριά από την κατοικία. Τότε αποκαλύφθηκε και η ταυτότητα του ανθρώπου που βρισκόταν πίσω από τα καλυμμένα χαρακτηριστικά: ήταν η 41χρονη Ευαγγελία Ζαγοριανού, διασώστρια του ΕΚΑΒ, η οποία τελικά έχασε τη ζωή της.
Γιατί οι δικαστές δεν πείστηκαν από την εκδοχή του 41χρονου
Ο κατηγορούμενος, από την πλευρά του, φέρεται να υποστήριξε κατά την ανάκριση ότι το μοιραίο τραύμα είχε προκληθεί νωρίτερα, κατά τη διάρκεια της συμπλοκής μέσα στην κατοικία. Υποστήριξε επίσης ότι κρατούσε το μαχαίρι με το αριστερό του χέρι. Το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών, ωστόσο, δεν αποδέχθηκε αυτή την εκδοχή, κρίνοντας ότι τα στοιχεία που είχαν συγκεντρωθεί δεν συμβάδιζαν με όσα περιέγραφε.
Ένα από τα βασικότερα δεδομένα που αξιολογήθηκαν ήταν, σύμφωνα με το βούλευμα, η απουσία αίματος τόσο μέσα στο σπίτι όσο και κατά μήκος της διαδρομής που ακολούθησε η 41χρονη μέχρι το σημείο όπου τελικά κατέρρευσε. Το συγκεκριμένο εύρημα θεωρήθηκε ασύμβατο με τον ισχυρισμό ότι είχε ήδη δεχθεί το θανάσιμο τραύμα μέσα στην κατοικία. Παράλληλα, το διαθέσιμο βιντεοληπτικό υλικό δείχνει τον 41χρονο να κρατά το μαχαίρι στο δεξί του χέρι κατά τη διάρκεια της καταδίωξης, γεγονός που επίσης αξιολογήθηκε σε σχέση με όσα είχε υποστηρίξει ο ίδιος.
Στο σύνολο των στοιχείων προστέθηκαν οι αντιφάσεις που, κατά τους δικαστές, εντοπίστηκαν στους ισχυρισμούς του, αλλά και η κατάθεση της συζύγου του. Η ίδια κατέθεσε ότι δεν είχε δει προσωπικά ούτε την ακριβή στιγμή ούτε το σημείο στο οποίο τραυματίστηκε η 41χρονη, αλλά ότι ο σύζυγός της τής είχε αναφέρει πως την είχε χτυπήσει. Με βάση τα δεδομένα που είχαν συγκεντρωθεί και τις «σοβαρές ενδείξεις ενοχής» που έκρινε ότι υπάρχουν, το Συμβούλιο αποφάσισε την προσωρινή κράτηση του 41χρονου για το κακούργημα της θανατηφόρας σωματικής βλάβης σε επιβαρυντική μορφή, για το οποίο προβλέπεται κάθειρξη από 5 έως 20 χρόνια.
Το μεγάλο μυστήριο παραμένει: Γιατί πήγε εκεί η Ευαγγελία Ζαγοριανού;
Και κάπου εδώ βρίσκεται ίσως το μεγαλύτερο αναπάντητο κομμάτι ολόκληρης της ιστορίας. Ακόμη και αν η δικαστική έρευνα επιχειρεί να ξεκαθαρίσει τις συνθήκες κάτω από τις οποίες προκλήθηκε το θανατηφόρο τραύμα, παραμένει άγνωστο τι είχε προηγηθεί και κυρίως τι οδήγησε μια 41χρονη διασώστρια του ΕΚΑΒ να εμφανιστεί στη συγκεκριμένη κατοικία με καλυμμένα χαρακτηριστικά και οπλισμένη με μαχαίρι.
Το ενδεχόμενο μιας απόπειρας ληστείας αποτελεί ένα από τα σενάρια που εξετάζονται, χωρίς ωστόσο να έχει αποσαφηνιστεί οριστικά το κίνητρο. Παράλληλα, στο μικροσκόπιο των Αρχών μπαίνει το ερώτημα εάν υπήρχε κάποια προηγούμενη γνωριμία, προσωπική σύνδεση ή άλλη σχέση μεταξύ της 41χρονης και των ανθρώπων που βρίσκονταν στην κατοικία. Μέχρι να προκύψουν συγκεκριμένα στοιχεία, πάντως, οποιαδήποτε τέτοια εκδοχή παραμένει υπό διερεύνηση και δεν μπορεί να θεωρηθεί δεδομένη.
Τα κινητά τηλέφωνα ίσως κρύβουν την απάντηση
Ιδιαίτερη σημασία αποκτά πλέον η ψηφιακή έρευνα, καθώς οι Αρχές αναζητούν στοιχεία που θα μπορούσαν να συμπληρώσουν τα κομμάτια που εξακολουθούν να λείπουν από το παζλ. Η άρση του τηλεφωνικού απορρήτου και η ανάλυση των κινητών τηλεφώνων αναμένεται να δείξουν εάν υπήρξαν προηγούμενες κλήσεις, μηνύματα ή άλλες επικοινωνίες που μπορούν να συνδέσουν τα εμπλεκόμενα πρόσωπα και να εξηγήσουν τι πραγματικά προηγήθηκε της εμφάνισης της 41χρονης έξω από το σπίτι.
Το βέβαιο είναι πως η προσωρινή κράτηση του 41χρονου δεν βάζει τελεία σε μια υπόθεση με πολλά αναπάντητα ερωτήματα. Αντιθέτως, ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο στην προσπάθεια των Αρχών να ανασυνθέσουν ολόκληρη την αλληλουχία των γεγονότων. Γιατί πήγε εκεί η Ευαγγελία Ζαγοριανού; Γιατί είχε καλύψει τα χαρακτηριστικά της; Γιατί ήταν οπλισμένη; Υπήρχε κάποια προηγούμενη σύνδεση με την κατοικία ή επρόκειτο για κάτι εντελώς διαφορετικό; Οι απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα είναι εκείνες που θα καθορίσουν τελικά εάν το μυστήριο της Άνω Σύρου θα φωτιστεί πλήρως ή αν θα εξακολουθήσει να έχει σκοτεινές πτυχές μέχρι την εκδίκαση της υπόθεσης.
