Τι είναι στην πραγματικότητα το λευκό “μισοφέγγαρο” ή lunula στα νύχια μας;

Πρόκειται για την Lunula (λατινική λέξη) που σημαίνει μικρό φεγγάρι και αποτελεί μέρος της μήτρας του νυχιού, της περιοχής δηλαδή όπου τα νύχια σχηματίζονται σε πρώτο στάδιο.

To μισοφέγγαρο (lunula) είναι τμήμα της μήτρας των νυχιών και αποτελεί περίπου το 25% της μήτρας, η οποία βρίσκεται κάτω από το δέρμα στη βάση του νυχιού, και είναι υπεύθυνη για την παραγωγή των κυττάρων κερατίνης που σχηματίζουν την πλάκα του νυχιού.

Γιατί η lunula είναι λευκή;

Η lunula φαίνεται λευκή επειδή αποτελείται από παχύτερο & πυκνότερο στρώμα κερατίνης σε σύγκριση με το υπόλοιπο νύχι, γι’αυτό εμφανίζεται λευκή.

Γιατί η lunula σε κάποια νύχια είναι μικρότερη και σε άλλα μεγαλύτερη;

Η lunula, όπως και η μήτρα μπορεί να φαίνεται μικρότερη ή να καλύπτεται από το δέρμα, καθιστώντας την λιγότερο ορατή. Το μέγεθος και το σχήμα της μπορεί να διαφέρει από άτομο σε άτομο και μπορεί να επηρεαστεί από διάφορους παράγοντες, όπως η γενετικούς, ηλικιακούς αλλά και από την συνολική υγεία του ανθρώπου.

Μερικοί άνθρωποι έχουν εκ φύσεως μεγαλύτερη ή μικρότερη μήτρα, όπως ακριβώς μερικοί άνθρωποι έχουν μεγαλύτερη μύτη ή μικρότερα αυτιά. Επιπλέον, το μέγεθος της lunula μπορεί να αλλάξει με την πάροδο των χρόνων. Για παράδειγμα, η lunula μπορεί να φαίνεται μεγαλύτερη σε παιδιά και εφήβους, αλλά μπορεί να γίνεται μικρότερη καθώς μεγαλώνει το άτομο.

Ορισμένες ασθένειες ή παράγοντες του τρόπου ζωής & εργασίας μπορούν επίσης να επηρεάσουν το μέγεθος & την ποιότητα της μήτρας, της lunula αλλά και ολόκληρης της ονυχαίας πλάκας…όπως για παράδειγμα, η κακή διατροφή, η αναιμία και οι χρόνιες ασθένειες!

Εάν παρατηρήσετε κάποια έντονη αλλαγή στην lunula των νυχιών σας , είναι καλή ιδέα να επισκεφτείτε τον γιατρό σας, ώστε να ελέγξει αν υπάρχουν υποκείμενα ζητήματα υγείας που μπορεί να προκαλούν την αλλαγή.

Διατροφή, στρες, ορμόνες: Τι αποκαλύπτει ο τρόπος ζωής σας

Τα νύχια σας λένε επίσης μια ιστορία για τον τρόπο ζωής σας. Μια σταθερή, καλά καθορισμένη lunula συχνά αντανακλά μια υγιεινή διατροφή – πλούσια σε πρωτεΐνες, σίδηρο, ψευδάργυρο και βιταμίνες Β. Από την άλλη πλευρά, οι περιοριστικές δίαιτες, η συχνή νηστεία ή μια μη ισορροπημένη vegan διατροφή μπορεί να οδηγήσουν σε σταδιακή εξαφάνιση του lunula.

Το χρόνιο στρες επιβραδύνει την ανάπτυξη των νυχιών και μπορεί να επηρεάσει την εμφάνισή του. Το ίδιο ισχύει και για τις σημαντικές ορμονικές αλλαγές – όπως η ανάρρωση μετά τον τοκετό, η εμμηνόπαυση ή οι εντατικές θεραπείες όπως η χημειοθεραπεία. Σε αυτές τις περιπτώσεις, τα νύχια μπορεί να γίνουν πιο εύθραυστα ή με ραβδώσεις και η lunula μπορεί να γίνει λιγότερο ορατή.

Ρίξτε μια γρήγορη ματιά στα νύχια σας μία φορά το μήνα στο φως της ημέρας. Δεν υποκαθιστά βέβαια φυσικά έναν πλήρη ιατρικό έλεγχο αλλά μπορεί να σας βοηθήσει να εντοπίσετε ανεπαίσθητες αλλαγές πριν εμφανιστούν πιο εμφανή συμπτώματα.

Πότε πρέπει να δείτε έναν γιατρό

Εάν η luluna σας αλλάξει ξαφνικά χρώμα, εξαφανιστεί εντελώς ή αποκτήσει ασυνήθιστο σχήμα —ειδικά εάν συνοδεύεται από συμπτώματα όπως υπερβολική κόπωση, εύθραυστα νύχια, χλωμό δέρμα ή δύσπνοια— ήρθε η ώρα να μιλήσετε με έναν επαγγελματία υγείας. Μια απλή εξέταση αίματος μπορεί συχνά να διευκρινίσει τι συμβαίνει.

Άτομα με ενδοκρινικές διαταραχές, καρδιακές παθήσεις ή διαβήτη μπορούν επίσης να επωφεληθούν από τον τακτικό έλεγχο των νυχιών τους.

Και αν δεν είστε σίγουροι, οι δερματολόγοι και οι ποδίατροι είναι καλά εκπαιδευμένοι να εξετάζουν τα νύχια με ολιστικό, προληπτικό και μη ανησυχητικό τρόπο.

Εν ολίγοις, η luluna σας δεν θα αντικαταστήσει μια εξέταση αίματος, αλλά μπορεί να προσφέρει ενδείξεις. Το κλειδί είναι να το παρατηρείτε με την πάροδο του χρόνου —χωρίς να αγχώνεστε για κάθε μικρή αλλαγή. Και αν φαίνεται σαν να προσπαθεί να σας πει κάτι, αφιερώστε λίγο χρόνο για να ακούσετε… ήρεμα.

Ο αδικημένος ηθοποιός με τα 40 χρόνια θέατρο που βρήκε τη φήμη στη βιντεοκασέτα

Ο άλλος «κοντός» του ελληνικού θεάματος, Τάσος Ψωμόπουλος, που διέγραψε μια μεγάλη πορεία στα καλλιτεχνικά δρώμενα

Υπήρχαν εποχές, η δεκαετία του 1980 συγκεκριμένα, που τα βιντεοκλάμπ ήταν γεμάτα από τις δουλειές ενός ηθοποιού που δεν μοστραριζόταν συνήθως στο εξώφυλλο. Το κοινό δεν χόρταινε βέβαια να τον βλέπει, γι’ αυτό και ήταν μια από τις καλτ μορφές της περιόδου του βίντεο που εμφανιζόταν πρακτικά παντού! Με πάνω από 150 βιντεοκασέτες στο ενεργητικό του, ο Ψωμόπουλος ήταν ένα από τα φαινόμενα του καιρού, ένα φαινόμενο που με το μικρό του παράστημα και το στραβό χαμόγελό του έκλεβε την παράσταση χωρίς καν να το αποζητά. Ήταν φάση το αγόρι, ήταν φάση το παιδί δηλαδή, μια σωστή αφασία που έκανε πάντα τα δικά του, τα οποία έβρισκε ο Νεοέλληνας ακαταμάχητα. Πόσο κρίμα κι άδικο ήταν όμως για τον ίδιο να γίνει ευρύτερα γνωστός από την αρπαχτή της βιντεοκασέτας! Γιατί ο Ψωμόπουλος δεν ήταν παρά ένας από τους χαρακτηριστικότερους δευτερορολίστες της εποχής του, ένας ηθοποιός με μεγάλη υποκριτική γκάμα που περιορίστηκε κι αυτός στη σβέλτη τυποποίηση του βίντεο. Κι όμως, είχε να επιδείξει 40 ολόκληρα χρόνια θεάτρου και κινηματογράφου, μια μακρά πορεία στα καλλιτεχνικά δρώμενα δηλαδή που έμελλε να σφραγιστεί από τη βιντεοταινία. Κι έτσι, εκεί που οι νεότεροι τον έμαθαν -και τον αποθέωσαν- από τους ανεκδιήγητους «Κόπανους», τον «Βαμβακούλο και την γκολάρα του» ή το γαργαλιστικό «Ήταν άξιος», οι παλιότεροι τον θυμούνται να παίζει δίπλα στον Σταυρίδη και τον Παπαγιαννόπουλο. Γι’ αυτό ίσως και έγινε αστέρι της βιντεοκασέτας και το τηλέφωνό του δεν σταματούσε να χτυπά στα ’80s, γιατί είχε ζηλευτή και αχτύπητη καριέρα στο ενεργητικό του πριν τον ανακαλύψει η μαγνητοταινία…

Πρώτα χρόνια

Ο Τάσος Ψωμόπουλος γεννιέται το 1942 στη Θεσσαλονίκη μέσα σε προσφυγική μικρασιατική οικογένεια. Το μοναχοπαίδι μεγαλώνει φτωχικά μέσα στον μαχαλά της Ευαγγελιστρίας, καθώς μόλις 2 χρονών θα χάσει τον πατέρα του και το μόνο εισόδημα το έφερνε τώρα στο σπίτι η μητέρα. Ευτυχώς που υπήρχε και η γιαγιά δηλαδή για να προσέχει το παιδί. Όπως είχε εξομολογηθεί ο ίδιος, ο πατέρας του ήταν στρατιωτικός γιατρός και κάποια στιγμή που έβγαινε από το 424 Στρατιωτικό Νοσοκομείο με έναν συνάδελφό του, πυροβόλησαν τον φίλο του: «Θες από φόβο, θες από την ταραχή, έσκασε η χολή του και σε μερικές μέρες πέθανε κι εκείνος», θυμάται ο ίδιος.

Αυτός βέβαια ήταν γεννημένος ηθοποιός και έστηνε παραστάσεις με μαριονέτες και κουκλοθέατρο από πιτσιρικάς. Με χιούμορ που δεν μπορούσε να κρυφτεί, έκανε συνέχεια χωρατά και σκάρωνε φάρσες, ενώ έμεινε γνωστός στη γειτονιά για τις μιμήσεις του. Δεν ήθελε όμως να γίνει ηθοποιός, αλλά γιατρός σαν τον πατέρα του. Αφού απέτυχε στις εισαγωγικές εξετάσεις της Ιατρικής Σχολής, με παρότρυνση κάποιων γειτόνων του ηθοποιών μαθαίνει μερικά κομμάτια και τραβά για τη δραματική σχολή του Κυριαζή Χαρατσάρη. Και γίνεται φυσικά δεκτός με τυμπανοκρουσίες!

Υποκριτική καριέρα

Σπουδαστής ήταν ακόμα όταν θα περάσει από οντισιόν σε μια παράσταση του Παπαγιαννόπουλου το 1963 και θα τον τσιμπήσουν αμέσως. Έτσι κατέβηκε στην Αθήνα, πριν καν γίνει επαγγελματίας, αν και θα μάθαινε σύντομα ότι ηθοποιός γίνεσαι ουσιαστικά στο σανίδι. Την επόμενη χρονιά θα δουλέψει δίπλα στον Σταυρίδη και την Καλουτά στο Βασιλικό Θέατρο, όταν και θα πάρει τις πρώτες θετικές κριτικές. Τόσο καλός ήταν που ο μεγάλος μας Νίκος Σταυρίδης αποφασίζει να τον πάρει μόνιμα στον θίασό του, βάζοντας τα θεμέλια για μια μακρά θεατρική καριέρα που μόλις ξεκινούσε. Ως Σαλονικιός μάλιστα στην Αθήνα, πιάνει ένα σπιτάκι πού αλλού, στην Κυψέλη, εκεί όπου ζούσαν ένα κάρο ηθοποιοί. Σύντομα θα γίνει ένας από τους καλύτερους δευτερορολίστες της γενιάς του και δεν θα μείνει μάλιστα ποτέ χωρίς δουλειά μέχρι το 2004, όταν και θα αποσυρόταν οριστικά από το σανίδι, έχοντας διαγράψει 42 ολόκληρα χρόνια στο θέατρο! Ο Ψωμόπουλος συνεργάστηκε πρακτικά με όλα τα ιερά μας τέρατα, από τον Σταυρίδη, τον Παπαγιαννόπουλο, τον Ευθυμίου και τον Φωτόπουλο μέχρι τον Ηλιόπουλο, τον Αυλωνίτη, τον Ρίζο και τη Βλαχοπούλου. Θεατρικά ήταν πραγματικά ανάρπαστος και οι ρόλοι του ήταν πάντα απολαυστικοί. Ο ίδιος ήταν εξάλλου πάντα ομαδικός παίκτης και προσπαθούσε να βοηθήσει τους νέους ή τους λιγότερους καλούς. Όλα για την παράσταση δηλαδή.

Αφού πέρασε από τις μεγάλες αθηναϊκές σκηνές, την τελευταία θεατρική δεκαετία της ζωής του επέστρεψε στη Θεσσαλονίκη, όπου βρήκε μόνιμο σπίτι στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, όπου δούλεψε από το 1994-2004. Ξεχώρισε για άλλη μια φορά σε παραστάσεις-σταθμούς, όπως στα έργα «Το πένθος ταιριάζει στην Ηλέκτρα» του Ο’Νιλ, «Ο καλός άνθρωπος του Σετσουάν» του Μπρεχτ, «Οδυσσέα γύρισε σπίτι» του Καμπανέλλη, «Εξορία» του Μάτεσι, «Όρνιθες» του Αριστοφάνη κ.ά. Η τελευταία του θεατρική δουλειά ήταν «Το πένθος ταιριάζει στην Ηλέκτρα» το 2004, όταν και έκλεισε μια σπουδαία θεατρική καριέρα γεμάτη προσωπικές και συλλογικές επιτυχίες. Αυτός ήθελε μάλιστα να σταματήσει το 2002, όταν βγήκε στη σύνταξη, αλλά οι σκηνοθέτες του ΚΘΒΕ δεν έμοιαζαν διατεθειμένοι να τον αφήσουν να ξεκουραστεί. Εξίσου μακρά θα ήταν και η πορεία του στον ελληνικό κινηματογράφο. Αφού τον ανακάλυψε ο Ορέστης Λάσκος, έκανε το ντεμπούτο του στα «Ομορφόπαιδα» (1971) του ιδίου με τον Σταυρίδη και την Προκοπίου. Σειρά είχαν μετά τα «Δάκρυα για έναν αλήτη» (1971), «Μάρα η τσιγγάνα» (1971) και «Σέργιος και Άννα» (1971), που τον εγκαθίδρυσαν στο πανί και προσυπέγραψαν την παρουσία του σε καμιά τριανταριά ταινίες του ελληνικού σινεμά.

Δείτε το βίντεο:

Ξεχωρίζουν οι πάντα χαρακτηριστικές εμφανίσεις του στο «Μπουζάνκα αλά ελληνικά» (1975), «Σπηλιά της αμαρτίας» (1976), «Υποψήφιοι βουλευτές και βουλευτίνες» (1980), «Έξοδος κινδύνου» (1980), «Ο σεξοκυνηγός» (1980) και τόσες ακόμα, αν και πολλές είχαν το άρωμα της βιντεοκασέτας παρά το γύρισμα σε φιλμ. Ακόμα και οι αξέχαστοι «The Κόπανοι» στη σκοτεινή αίθουσα βγήκαν εξάλλου. Δεν μπορείς πάντως να μην τον μνημονεύσεις στις ταινίες «Εγώ και το πουλί μου» (1982), «Ήταν άξιος» (1982), «Πάτερ Γκομένιος» (1982), «Πες τα βρωμόστομε» (1983), «Λαλάκης ο εισαγόμενος» (1984), «Ο ιππότης της λακκούβας» (1985), «Κλεφτρόνι και τζέντλεμαν» (1987) και το σπαρταριστό καλτ διαμαντάκι «The Κόπανοι» (1987). Προσθέτοντας σε αυτά και τις 152 βιντεοταινίες που έχει παίξει, μιλάμε για παραγωγικότατη καριέρα που δεν είχε λες τέλος!

Δείτε το βίντεο:

Επίσης, ήταν ένας από τους πρώτους που εμφανίστηκαν ποτέ στο ελληνικό γυαλί. Η τηλεόραση παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης το 1966 και ο Ψωμόπουλος ήταν στο καστ των πρώτων εκπομπών, στο παιδικό τηλεοπτικό θέατρο κυρίως. Το γυαλί τον αγαπούσε πολύ εξάλλου, όπως θα γινόταν σαφές μερικές δεκαετίες αργότερα με το βίντεο, κι εκείνος έκανε καριέρα ήδη από τη συχνότητα της ΥΕΝΕΔ. Κι αν στο θέατρο είχε έναν Σταυρίδη να τον λατρεύει, στην τηλεόραση είχε έναν Αλέκο Σακελλάριο να τον παίρνει σε ό,τι δουλειά έκανε! Από την εμπιστοσύνη που του έδειξε ο ογκόλιθος της νεοελληνικής κωμωδίας, τον ανακάλυψαν κι άλλοι τηλεοπτικοί σκηνοθέτες και πλέον τον συναντούσες παντού, από σίριαλ και εκπομπές μέχρι και παιδικά. Αν πρέπει να αναφέρουμε μερικά δείγματα της τηλεοπτικής του δουλειάς, θα μιλήσουμε για τις σειρές «Μια Αθηναία στην Αθήνα» (1976), «Μια φορά κι έναν καιρό» (1976), «Μεθυσμένη πολιτεία» (1980), «Μη μου γυρνάς την πλάτη» (1986), «Η αλεπού και ο μπούφος» (1987), φτάνοντας μέχρι και τη δεκαετία του 1990 με τις σειρές «Φόνος χωρίς ταυτότητα» (1990), «Η καλή πεθερά» (1993) και «Σας έπιασα στα πράσα» (1993)…

Το κεφάλαιο που είπαν βιντεοκασέτα

Όπως και όλοι λίγο-πολύ οι παλιότεροι ηθοποιοί, ο Ψωμόπουλος πέρασε αγέρωχα στην εποχή της βιντεοταινίας, θεωρώντας κι αυτός πως πολλές από αυτές ήταν μόνο αρπαχτές: «Τις έβλεπα μετά και έλεγα ‘‘τι έκανα;’’ και ένιωθα ντροπή», εκμυστηρεύτηκε κάποια στιγμή σε συνέντευξή του, «όμως έβλεπα ότι ακόμα κι αυτές άρεσαν πολύ. Κάποιες ήταν και καλές. Έγιναν κλασικές».

Μιλάμε άλλωστε για μια εποχή που οι παραγωγοί της βιντεοκασέτας ξεφύτρωναν σαν μανιτάρια και όλοι μα όλοι ήθελαν τον Ψωμόπουλο στην ταινία τους! Οι τίτλοι των βιντεοταινιών που έχει παίξει πρακτικά δεν έχουν τέλος και θα χρειαζόσουν γερές ανάσες για να τους απαριθμήσεις. Αν τους θυμάται φυσικά όλους ακόμα και ο ίδιος.

Δείτε το βίντεο:

Ο Ψωμόπουλος διασώθηκε από την εποχή και, όπως είπε, έβγαλε και καλά λεφτά, γιατί ήταν πάντα μετρημένος και προνοητικός. Ήξερε πως κάποια στιγμή όλα αυτά θα τέλειωναν και φρόντισε να αμείβεται καλά και να κολλά πάντα ένσημα. Για τα ένσημα των ηθοποιών είχε δώσει μάλιστα μεγάλες μάχες το 1992-1994, όταν ως γενικός γραμματέας του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών είχε καταφέρει να πείσει την υπουργό Πολιτισμού, Μελίνα Μερκούρη, να εκχωρηθεί ένα κονδύλι σε παλαίμαχους ηθοποιούς ώστε να εξαγοράσουν τα ένσημά τους. Η εξασφάλιση αρκετών βετεράνων του σανιδιού στα γεράματά τους του χρωστούσε πολλά…

Τελευταία χρόνια

Ο Ψωμόπουλος επέστρεψε στη δεκαετία του 1990 στη συμπρωτεύουσα για να εγκαινιάσει τη δεκαετή συνεργασία του με το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος και δεν γύρισε ποτέ στην Αθήνα. Όταν αποστρατεύτηκε από την ενεργό δράση, δεν θέλησε μάλιστα να επιστρέψει ποτέ στον επαγγελματικό στίβο που τον αγάπησε και τον ανέδειξε, θέλοντας να κάνει τόπο στους νέους.

Δείτε το βίντεο:

Τώρα ζούσε με την οικογένειά του, τη σύζυγο και τα δυο του παιδιά, στην Ασπροβάλτα Θεσσαλονίκης και περνούσε τη μέρα του σαν σωστός συνταξιούχος, παίζοντας ΠΡΟ-ΠΟ και χαζολογώντας στη γειτονιά. Έκοψε μάλιστα, όπως είπε, το θέατρο και την τηλεόραση, όπως και την παρέα με παλιούς συναδέλφους. Τα κολλητάρια του είναι πια τα καναρίνια του και ο πάντα πιστός του σκύλος.

Στα παιδιά του προσπάθησε μάλιστα να εμφυσήσει το μεράκι της υποκριτικής, αν και δεν θα τα κατάφερνε. Τα κορίτσια μια φορά δεν σταμάτησε να τα πειράζει, καθώς κάποιες συνήθειες δεν κόβονται ποτέ!

Δείτε το βίντεο:

Αυτό συμβαίνει πραγματικά κατά την αποτέφρωση

Ενώ η αποτέφρωση παραμένει ένα ευαίσθητο θέμα σε διάφορους πολιτισμούς και θρησκευτικές παραδόσεις, τα τελευταία χρόνια έχει γίνει μια ολοένα και πιο προτιμώμενη εναλλακτική λύση σε σχέση με την παραδοσιακή ταφή.

Τα τελευταία τέσσερα χρόνια στην Ελλάδα έχουν γίνει συνολικά 15.000 αποτεφρώσεις. Ενώ το 2023 είχαμε τις περισσότερες τελετές καύσης, φτάνοντας τις 4.200. Αν συνεχιστεί η αυξητική τάση, τότε πιθανότατα σε πέντε χρόνια να έχουμε ανάγκη και για δεύτερο αποτεφρωτήριο.

Το αποτεφρωτήριο στη Ριτσώνα 

Πρώην υπάλληλος γραφείου τελετών που έχει μεγάλη απήχηση στα κοινωνικά δίκτυα με εκατομμύρια ακολούθους αναλύει τη διαδικασία αποτέφρωσης.

Μία από τις πιο συχνές ερωτήσεις που λαμβάνει είναι: «Πώς μπορώ να ξέρω ότι η τέφρα που παίρνω ανήκει στην πραγματικότητα στο αγαπημένο μου πρόσωπο;»

Το αποτεφρωτήριο στη Ριτσώνα 

Για να διευκρινίσει, η ίδια εξηγεί ότι μόλις μια σορός φτάσει στο κρεματόριο, της αποδίδεται μια μεταλλική πλάκα με χαραγμένο έναν μοναδικό αριθμό αναγνώρισης. Αυτή η πλάκα παραμένει με τη σορό καθ’ όλη τη διάρκεια της διαδικασίας αποτέφρωσης.

Μόλις ολοκληρωθεί η αποτέφρωση, η τέφρα τοποθετείται σε μια σακούλα που φέρει την ίδια ταυτότητα και εκδίδεται ένα πιστοποιητικό αποτέφρωσης που περιλαμβάνει το όνομα του αποθανόντος και τον αντίστοιχο αριθμό μητρώου.

Ενώ ορισμένες ερωτήσεις μπορεί να ακούγονται ασυνήθιστες, αγγίζουν σημαντικές ανησυχίες. Για παράδειγμα, ένα άτομο ρώτησε εάν αφαιρείται ταμπόν εάν μια γυναίκα πεθάνει κατά την έμμηνο ρύση.

Η υπάλληλος σημειώνει ότι στις περισσότερες περιπτώσεις, διενεργείται νεκροψία πριν από την αποτέφρωση και αφαιρούνται τυχόν τέτοια αντικείμενα – συμπεριλαμβανομένων των ταμπόν – ειδικά εάν πρόκειται για ταρίχευση. Αυτά τα βήματα λαμβάνονται μόνο με την άδεια της οικογένειας και ακολουθούνται αυστηρές οδηγίες για να διασφαλιστεί ότι το σώμα αντιμετωπίζεται με σεβασμό.

Πριν ξεκινήσει η αποτέφρωση, το προσωπικό επιθεωρεί το φέρετρο για να αφαιρέσει οτιδήποτε ακατάλληλο για τον κλίβανο, όπως μεταλλικά αντικείμενα ή αφιερώματα που θα μπορούσαν να θέσουν σε κίνδυνο την ασφάλεια.

Μια κρίσιμη προφύλαξη είναι ο έλεγχος για βηματοδότη. Εάν παραμείνει μέσα στο σώμα, ένας βηματοδότης μπορεί να εκραγεί υπό υψηλές θερμοκρασίες και ενδεχομένως να σηκώσει από το έδαφος έναν θάλαμο αποτέφρωσης 20 τόνων και πάχους επτά ιντσών.

Η αποτέφρωση συνήθως πραγματοποιείται σε θερμοκρασίες μεταξύ 800 και 1.000 βαθμών Κελσίου και διαρκεί περίπου μιάμιση ώρα για να ολοκληρωθεί. Το προσωπικό παρακολουθεί τη διαδικασία μέσω μιας μικρής θυρίδας παρατήρησης για να διασφαλίσει ότι όλα προχωρούν με ασφάλεια.