Οι τράπεζες Πειραιώς και Εθνική Τράπεζα συμμετέχουν στην ευρωπαϊκή κοινοπραξία Qivalis για τη δημιουργία ενός ρυθμιζόμενου stablecoin σε ευρώ.
Οι πρώτες συμμετοχές ελληνικών τραπεζών στο ευρωπαϊκό σχήμα για το ψηφιακό ευρώ είναι πραγματικότητα.
Οι τράπεζες Πειραιώς και Εθνική ανακοίνωσαν τη συμμετοχή τους στην ευρωπαϊκή τραπεζική κοινοπραξία Qivalis, μια πρωτοβουλία που στοχεύει στη δημιουργία ενός πλήρως ρυθμιζόμενου stablecoin σε ευρώ, το οποίο θα υποστηρίζει θεσμικού επιπέδου πληρωμές και διακανονισμούς μέσω τεχνολογίας blockchain σε ολόκληρη την Ευρώπη. Η συμμετοχή των δύο ελληνικών τραπεζών εντάσσεται στη γενικότερη στρατηγική τους για τον ψηφιακό μετασχηματισμό και την αξιοποίηση νέων τεχνολογιών στον χρηματοπιστωτικό τομέα.
Η είσοδος της Πειραιώς και της Εθνικής στην Qivalis αποτελεί έτσι το πρώτο μεγάλο ελληνικό «στοίχημα» στο νέο τοπίο του ψηφιακού ευρώ, σε μια περίοδο όπου η μάχη για το ποιος θα ελέγξει τις μελλοντικές ψηφιακές πληρωμές έχει ήδη ξεκινήσει στην Ευρώπη.
Η Qivalis ιδρύθηκε τον Σεπτέμβριο του 2025 και έχει έδρα το Άμστερνταμ. Σήμερα αποτελείται από 37 τραπεζικά και χρηματοπιστωτικά ιδρύματα από 15 ευρωπαϊκές χώρες και βρίσκεται σε διαδικασία αδειοδότησης από την Ολλανδική Κεντρική Τράπεζα (De Nederlandsche Bank – DNB) ως Ίδρυμα Ηλεκτρονικού Χρήματος (Electronic Money Institution – EMI). Στόχος της κοινοπραξίας είναι η έκδοση ενός stablecoin σε ευρώ, πλήρως συμβατού με το ευρωπαϊκό κανονιστικό πλαίσιο MiCA (Markets in Crypto Assets Regulation), εντός του δεύτερου εξαμήνου του 2026.
Το stablecoin της Qivalis θα βασίζεται σε πλήρη αποθεματική κάλυψη 1:1 με ευρώ fiat, διασφαλίζοντας υψηλό επίπεδο ασφάλειας, διαφάνειας και σταθερότητας.
Το stablecoin είναι ένα είδος ψηφιακού νομίσματος (κρυπτονόμισμα) που έχει σχεδιαστεί ώστε η αξία του να μένει σχετικά σταθερή — συνήθως συνδεδεμένη με ένα κανονικό νόμισμα όπως το ευρώ ή το δολάριο.
Στην πράξη, το νέο ψηφιακό νόμισμα θα έχει πλήρη κάλυψη 1 προς 1 με πραγματικά ευρώ και θα μπορεί να χρησιμοποιείται για πληρωμές και διακανονισμούς μέσω blockchain. Οι υποστηρικτές του project υποστηρίζουν ότι η τεχνολογία αυτή θα επιτρέψει ταχύτερες συναλλαγές, χαμηλότερο κόστος στις διασυνοριακές πληρωμές και νέες δυνατότητες για «έξυπνες» τραπεζικές υπηρεσίες.
Για την Πειραιώς, η συμμετοχή στην Qivalis αποτελεί μέρος της στρατηγικής της για τον ψηφιακό μετασχηματισμό.
Ο Διευθύνων Σύμβουλος της τράπεζας, Χρήστος Μεγάλου, σημείωσε ότι το ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα εισέρχεται σε μια νέα φάση, όπου το ρυθμιζόμενο ψηφιακό χρήμα και οι υποδομές blockchain θα παίζουν όλο και σημαντικότερο ρόλο. Όπως τόνισε, η συμμετοχή της Πειραιώς αντανακλά τη στρατηγική επιλογή της τράπεζας να βρίσκεται στην πρώτη γραμμή των εξελίξεων.
Αντίστοιχο μήνυμα έστειλε και η Εθνική Τράπεζα, η οποία εμφανίζεται να επενδύει ολοένα και περισσότερο στις νέες τεχνολογίες και στις εφαρμογές blockchain.
Ο CEO της Εθνικής, Παύλος Μυλωνάς, δήλωσε ότι η συμμετοχή της τράπεζας σε μια από τις σημαντικότερες ευρωπαϊκές πρωτοβουλίες για stablecoin σε ευρώ αποτελεί στρατηγική επιλογή με στόχο την ανάπτυξη καινοτόμων υπηρεσιών και την ενίσχυση της λειτουργικής αποτελεσματικότητας.
Σύμφωνα με τραπεζικές πηγές, οι μεγάλες ευρωπαϊκές τράπεζες δεν θέλουν να μείνουν πίσω στη μάχη του ψηφιακού χρήματος, καθώς βλέπουν ότι η παγκόσμια αγορά κινείται γρήγορα προς τις ψηφιακές πληρωμές και τα tokenised assets. Παράλληλα, οι ευρωπαϊκοί όμιλοι επιδιώκουν να δημιουργήσουν μια εναλλακτική απέναντι στην κυριαρχία αμερικανικών ψηφιακών πλατφορμών και διεθνών crypto projects. Η ίδια η Qivalis παρουσιάζει το εγχείρημα ως ένα βήμα στρατηγικής αυτονομίας για την Ευρώπη.
Στο κινηματοθέατρον Ολύμπιον θα ανοίξει το απόγευμα της χαρτιά της η Μαρία Καρυστιανού παρουσιάζοντας το κόμμα της.
Στο κινηματοθέατρο “Ολύμπιον” αναμένεται να πραγματοποιήσει το απόγευμα η Μαρία Καρυστιανού, την επίσημη παρουσίαση του νέου πολιτικού φορέα της.
Σύμφωνα με πληροφορίες, η προσέλευση εκτιμάται πως θα είναι ιδιαίτερα μεγάλη, με τις θέσεις της αίθουσας να αναμένεται να καλυφθούν πλήρως.
Λίγο πριν τις 12 το μεσημέρι ξεκίνησε η τοποθέτηση γιγαντοοθόνης στον πεζόδρομο της Αριστοτέλους, έξω από το κτήριο του Ολύμπιον, μέσω της οποίας θα μεταδίδονται οι ομιλίες που θα πραγματοποιηθούν στη μεγάλη αίθουσα του κινηματογράφου.
Η απόφαση αυτή ελήφθη καθώς, σύμφωνα με συνεργάτες της Μαρίας Καρυστιανού, η προσέλευση εκτιμάται ότι θα ξεπεράσει τα 2.000 άτομα, ενώ η χωρητικότητα της αίθουσας δεν υπερβαίνει τα 600.
Κεντρικός παρουσιαστής ο Θανάσης Αυγερινός
Κεντρικός παρουσιαστής της εκδήλωσης θα είναι ο Θανάσης Αυγερινός, ενώ κατά τις ίδιες πληροφορίες που μεταδόθηκαν στον ΑΝΤ1 συμπαρουσιάστρια θα είναι μια γυναίκα έκπληξη το όνομα της οποίας δεν έχει αποκαλυφθεί. Υπάρχουν πληροφορίες ότι πρόκειται για μια γνωστή ηθοποιός.
Στη συνέχεια η Μαρία Καρυστιανού θα διαβάσει τη διακήρυξη του κόμματός της η οποία εν συνεχεία θα είναι προς υπογραφή, τις οποίες θα καταθέσει την επομένη στον Αρειο Πάγο μαζί με το όνομα και το έμβλημα του νέου κόμματος.
Σε ότι αφορά το όνομα, αυτό που ακούγεται είναι το όνομα “Ελπίδα”.
Ο Λάμπρος Κωνσταντάρας και η Έλενα Τσαγκρινού φαίνεται πως διανύουν μία πολύ όμορφη προσωπική περίοδο, καθώς οι δυο τους είναι ζευγάρι εδώ και περίπου δύο μήνες.
Αν και οι κοινές τους εμφανίσεις ήταν ελάχιστες και το ειδύλλιο κρατήθηκε μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, άνθρωποι από το στενό τους περιβάλλον γνώριζαν ήδη τι συμβαίνει ανάμεσά τους. Η απόφαση να μη γίνει νωρίτερα γνωστή η σχέση τους είχε να κάνει τόσο με το ότι βρίσκεται ακόμη σε αρχικό στάδιο όσο και με το γεγονός ότι η τραγουδίστρια είναι μητέρα ενός μικρού παιδιού, κάτι που έκανε και τις δύο πλευρές πιο προσεκτικές απέναντι στη δημοσιότητα.
Οι πρώτες «υποψίες» είχαν εμφανιστεί ήδη από τις 3 Μαΐου, μέσα από το γνωστό τηλεοπτικό κουίζ στην εκπομπή «Καλύτερα δε γίνεται». Τότε είχε γίνει αναφορά σε γνωστό παρουσιαστή πρωινής εκπομπής που βρίσκεται σε σχέση με τραγουδίστρια. «Είναι κεντρικός παρουσιαστής, πρωινής εκπομπής, δεν θα σας πω αν είναι ενημέρωση ή ψυχαγωγία, ο οποίος τελευταία περνάει πάρα πολύ καλά γιατί έχει στο πλευρό του μία πολύ όμορφη τραγουδίστρια. Δεν έχει βγει προς τα έξω αυτό το ειδύλλιο, είναι πολύ πρόσφατο, δεν θέλω να τους το χαλάσω…» είχε ειπωθεί χαρακτηριστικά στον αέρα.
Λίγο αργότερα, η Ναταλία Γερμανού σχολίασε: «Δεν μας διευκρίνισες αν είναι καθημερινό το πρωινό του ή Σαββατοκύριακο», με τον Παναγιώτης Ραφαηλίδης να πετάει τότε το όνομα του Λάμπρου Κωνσταντάρα στο τραπέζι. «Μπορεί να είναι ο Λάμπρος, γιατί ασχολείται με τη δισκογραφία και θα μπορούσε να έχει γνωρίσει κάποια τραγουδίστρια» είχε πει ο Παναγιώτης Ραφαηλίδης, ενώ η απάντηση που δόθηκε στη συνέχεια ήταν αποκαλυπτική: «Είναι ξανθιά και δεν είναι στο έντεχνο ρεπερτόριο».
Μάλιστα, το ζευγάρι φαίνεται πως είχε ήδη κάνει μία διακριτική κοινή εμφάνιση τη βραδιά του τελικού της Eurovision Song Contest 2026, όταν βρέθηκαν στο σπίτι του Δημήτρη Ουγγαρέζου για να παρακολουθήσουν τον διαγωνισμό με παρέα φίλων. Εκείνο το βράδυ, ένα Instagram story όπου εμφανίζονταν μαζί πέρασε σχεδόν απαρατήρητο. Οι δυο τους γνωρίζονται εδώ και πολλά χρόνια λόγω επαγγελματικών και κοινωνικών επαφών, ωστόσο, σύμφωνα με πληροφορίες, τους τελευταίους δύο μήνες η σχέση τους πήρε διαφορετική τροπή και τα συναισθήματα μεταξύ τους άλλαξαν επίπεδο.
Η Ανάληψη του Κυρίου γιορτάζεται εφέτος στις 29 Μαίου – Πρόκειται για δεσποτική εορτή – Τα ήθη και τα έθιμα της ημέρας. Σαράντα ημέρες συμπληρώνονται από την Ανάσταση έως την Ανάληψη του Κυρίου.
Η παραμονή της Αναλήψεως είναι η τελευταία ημέρα της πασχαλινής περιόδου. Με την Ανάληψη του Κυρίου, που γιορτάζει η εκκλησία, κλείνει για εφέτος η περίοδος που ο χαιρετισμός κάθε Χριστιανού ήταν το «Χριστός Ανέστη» και η απάντηση σε αυτόν το «Αληθώς Ανέστη».
Πρόκειται για δεσποτική εορτή, η οποία αναφέρεται στην ανάβαση του Χριστού στους ουρανούς. Θεωρείται στην εκκλησιαστική παράδοση ως η ολοκλήρωση της αποστολής του Κυρίου επί της Γης.
Το εκκλησιαστικό γεγονός της Αναλήψεως περιγράφεται από τους ευαγγελιστές Μάρκο (ιστ’, 19), Λουκά ( κδ’, 50-52) και Ιωάννη (στ’, 62 και κ’, 17), στις Πράξεις των Αποστόλων (α’ 2-9), στις επιστολές του Αποστόλου Παύλου (Προς Εφεσίους δ’ 8-10, Προς Εβραίους δ’,14 και ζ’, 26, Α’ Προς Τιμόθεον γ’, 16) και στην Α’ Καθολική Επιστολή του Αποστόλου Πέτρου (γ’ 22). Μόνο ο ευαγγελιστής Ματθαίος παραλείπει κάθε μνεία για το γεγονός αυτό.
Σύμφωνα με τις παραπάνω περιγραφές της Καινής Διαθήκης, η Ανάληψη έγινε στο Όρος των Ελαιών στην Ιερουσαλήμ μπροστά στους μαθητές του Χριστού, οι οποίοι παρακολούθησαν με δέος την απομάκρυνση του Διδασκάλου. Η πατερική παράδοση τονίζει ιδιαίτερα τον υπερφυσικό χαρακτήρα της Αναλήψεως του Κυρίου, ο οποίος περιλήφθηκε στη δογματική διδασκαλία της Εκκλησίας με τη χαρακτηριστική αναφορά στο Σύμβολο της Πίστεως («και ανελθόντα εις τους ουρανούς και καθεζόμενον εκ δεξιών του Πατρός και πάλιν ερχόμενον μετά δόξης…»). Τόσο στις Πράξεις των Αποστόλων, όσο και στο Σύμβολο της Πίστεως («Πιστεύω») διακηρύσσεται η σχέση της Αναλήψεως με τη Δευτέρα Παρουσία.
Η Ανάληψη του Χριστού συνεορταζόταν με την Πεντηκοστή κατά τους πρώτους αιώνες. Από τον 4ο αιώνα άρχισε η προοδευτική διάκριση και ο αυτοτελής εορτασμός της.
Αναλήψεως 2026: Τα ήθη και έθιμα της ημέρας
Η ημέρα της Αναλήψεως θεωρείται ως η πρώτη του καλοκαιριού. Έτσι για αρκετούς αποτελεί συνήθεια να πηγαίνουν την ημέρα αυτή στη θάλασσα για το πρώτο μπάνιο και να περνούν από σαράντα κύματα (ίσως να σχετίζεται με το γεγονός αυτό η παροιμία «πέρασε από σαράντα κύματα», η οποία αναφέρεται σε αυτόν που αντιμετωπίζει πολλά εμπόδια). Σε ορισμένα μέρη γέμιζαν με θαλασσινό νερό, τα «σαράντα κύματα», ένα μπουκάλι που το φύλαγαν για φάρμακο σε πρηξίματα, δαγκώματα και διάφορους πόνους.
Μάλιστα, στο Αϊβαλί της Μικράς Ασίας άνδρες και γυναίκες συνήθιζαν να μπαίνουν ως τα γόνατα στη θάλασσα και έπαιρναν από 40 κύματα νερό σε ένα μπουκάλι. Επιπλέον έψαχναν στα ρηχά να βρουν μια πέτρα με βρύα, την περίφημη «πέτρα μαλλιαρή» και όποιος την έβρισκε την έπαιρνε στο σπίτι του, ως φορέα ευτυχίας.
H πέτρα αυτή με το ρίζωμα και τη βλάστησή της μέσα στη θάλασσα συμβολίζει όλη τη δύναμη και την ουσία του θαλασσινού στοιχείου που, κατά τον Ευριπίδη, (Ιφιγένεια, η εν Ταύροις, 1193) «κλύζει πάντα τ’ ανθρώπων κακά!». Είναι δηλαδή η θάλασσα καθαρτική και ανανεωτική, ιδιαίτερα την ημέρα της Αναλήψεως, όταν με την παρουσία του Χριστού στους αιθέρες, ουρανός και θάλασσα έχουν αγιασθεί.
Αναλήψεως 2026: Το απολυτίκιο
Ανελήφθης εν δόξη, Χριστέ ο Θεός ημών, χαροποιήσας τους μαθητάς, τη επαγγελία του Αγίου Πνεύματος βεβαιωθέντων αυτών δια της ευλογίας, ότι συ ει ο Υιός του Θεού, ο λυτρωτής του κόσμου. Της Αναλήψεως: «Ο Κύριος ανελήφθη εις ουρανούς, ίνα πέμψη τόν Παράκλητον τώ κόσμω, οι ουρανοί ητοίμασαν τόν θρόνον αυτού, νεφέλαι τήν επίβασιν αυτού, Άγγελοι θαυμάζουσιν.
άνθρωπον ορώντες υπεράνω αυτών, ο Πατήρ εκδέχεται, όν εν κόλποις έχει συναϊδιον, Τό Πνεύμα τό άγιον κελεύει πάσι τοίς Αγγέλοις αυτού, Άρατε πύλας οι άρχοντες ημών, Πάντα τά έθνη κροτήσατε χείρας. ότι ανέβη Χριστός, όπου ήν τό πρότερον».
Ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός μετά την λαμπροφόρο Ανάστασή Του από τους νεκρούς, δεν εγκατέλειψε αμέσως τον κόσμο, αλλά συνέχισε για σαράντα ημέρες να εμφανίζεται στους μαθητές Του (Πράξ.1,3). Αυτές οι μεταναστάσιμες εμφανίσεις Του προς αυτούς είχαν πολύ μεγάλη σημασία. Έπρεπε οι πρώην δύσπιστοι και φοβισμένοι μαθητές να βιώσουν το γεγονός της Αναστάσεως του Διδασκάλου τους και να αποβάλλουν κάθε δισταγμό και ψήγμα απιστίας για Εκείνον.
Την τεσσαρακοστή λοιπόν ημέρα, σύμφωνα με το Ευαγγέλιο του Λουκά, ο Κύριος τους μαθητές του «εξήγαγε έξω έως τη Βηθανία», στο όρος των Έλαιών όπου συνήθως προσηύχετο. «Και αφού σήκωσε τα χέρια του, τους ευλόγησε». (Λουκά 24,50) και «ευλογώντας τους, εχωρίσθηκε απ’ αυτούς και εφέρετο πρός τα πάνω, στον ουρανό» μέχρι που τον έχασαν από τα μάτια τους. Και μετά αφού Τον προσκύνησαν επέστρεψαν στην Ιερουσαλήμ με χαρά μεγάλη και έμεναν συνεχώς στο ναό υμνολογώντας και δοξολογώντας το Θεό.
Ο ευαγγελιστής Μάρκος, περιγράφοντας πιο λακωνικά το θαυμαστό και συνάμα συγκινητικό γεγονός, αναφέρει πως μετά από την ρητή αποστολή των μαθητών σε ολόκληρο τον κόσμο κηρύττοντας και βαπτίζοντας τα έθνη, «ανελήφθη εις τον ουρανόν και εκάθισεν εκ δεξιών του Θεού. Εκείνοι δε εξελθόντες εκήρυξαν πανταχού, του Κυρίου συνεργούντος και τον λόγον βεβαιούντος δια των επακολουθούντων σημείων» (Μαρκ.16,19-20).
Αυτή η ευλογία είναι πια η αρχή της Πεντηκοστής. Ο Κύριος ανέρχεται για να μας στείλει το παράκλητο Πνεύμα, όπως λέγει το τροπάριο της εορτής: «Ανυψώθηκες στη δόξα, Χριστέ Θεέ μας, αφού χαροποίησες τους μαθητές σου με την επαγγελία του Αγίου Πνεύματος και βεβαιώθηκαν από την ευλογία σου».
Η Ανάληψη του Κυρίου μας Ιησού Χριστού αποτελεί αναμφίβολα το θριαμβευτικό πέρας της επί γης παρουσίας Του και του απολυτρωτικού έργου Του. «Ανελήφθη εν δόξη» για να επιβεβαιώσει την θεία ιδιότητά Του στους παριστάμενους μαθητές Του. Για να τους στηρίξει περισσότερο στον τιτάνιο πραγματικά αγώνα, που Εκείνος τους ανάθεσε, δηλαδή τη συνέχιση του σωτηριώδους έργου Του για το ανθρώπινο γένος.
Ο Κύριος Ιησούς Χριστός ανήλθε στους ουρανούς, αλλά δεν εγκατέλειψε το ανθρώπινο γένος, για το οποίο έχυσε το τίμιο Αίμα Του. Μπορεί να κάθισε στα δεξιά του Θεού στους ένδοξους ουρανούς, όμως η παρουσία Του εκτείνεται ως τη γη και ως τα έσχατα της δημιουργίας. Άφησε στη γη την Εκκλησία Του, η οποία είναι το ίδιο το αναστημένο, αφθαρτοποιημένο και θεωμένο σώμα Του, για να είναι το μέσον της σωτηρίας όλων των ανθρωπίνων προσώπων, που θέλουν να σωθούν. Νοητή ψυχή του σώματός Του είναι ο Θεός Παράκλητος, «το Πνεύμα της αλήθείας» (Ιωάν. 15,26), ο Οποίος επεδήμησε κατά την αγία ημέρα της Πεντηκοστής σε αυτό, για να παραμείνει ως τη συντέλεια του κόσμου.
«36 Ταύτα δέ αυτών λαλούντων αυτός ο Ιησούς έστη εν μέσω αυτών καί λέγει αυτοίς Ειρήνη υμίν. 37 πτοηθέντες δέ καί έμφοβοι γενόμενοι εδόκουν πνεύμα θεωρείν. 38 καί είπεν αυτοίς Τί τεταραγμένοι εστέ, καί διατί διαλογισμοί αναβαίνουσιν εν ταίς καρδίαις υμών;
39 ίδετε τάς χείράς μου καί τούς πόδας μου, ότι αυτός εγώ ειμι ψηλαφήσατέ με καί ίδετε, ότι πνεύμα σάρκα καί οστέα ουκ έχει καθώς εμέ θεωρείτε έχοντα. 40 καί τούτο ειπών επέδειξεν αυτοίς τάς χείρας καί τούς πόδας.
41 έτι δέ απιστούντων αυτών από τής χαράς καί θαυμαζόντων είπεν αυτοίς Έχετέ τι βρώσιμον ενθάδε; 42 οι δέ επέδωκαν αυτώ ιχθύος οπτού μέρος καί από μελισσίου κηρίου, 43 καί λαβών ενώπιον αυτών έφαγεν.
44 είπε δέ αυτοίς Ούτοι οι λόγοι ούς ελάλησα πρός υμάς έτι ών σύν υμίν, ότι δεί πληρωθήναι πάντα τά γεγραμμένα εν τώ νόμω Μωϋσέως καί προφήταις καί ψαλμοίς περί εμού. 45 τότε διήνοιξεν αυτών τόν νούν τού συνιέναι τάς γραφάς, 46 καί είπεν αυτοίς ότι Ούτω γέγραπται καί ούτως έδει παθείν τόν Χριστόν καί αναστήναι εκ νεκρών τή τρίτη ημέρα,
47 καί κηρυχθήναι επί τώ ονόματι αυτού μετάνοιαν καί άφεσιν αμαρτιών εις πάντα τά έθνη, αρξάμενον από Ιερουσαλήμ. 48 υμείς δέ εστε μάρτυρες τούτων. 49 καί ιδού εγώ αποστέλλω τήν επαγγελίαν τού πατρός μου εφ’ υμάς υμείς δέ καθίσατε εν τή πόλει Ιερουσαλήμ έως ού ενδύσησθε δύναμιν εξ ύψους. 50 Εξήγαγε δέ αυτούς έξω έως εις Βηθανίαν, καί επάρας τάς χείρας αυτού ευλόγησεν αυτούς.
51 καί εγένετο εν τώ ευλογείν αυτόν αυτούς διέστη απ’ αυτών καί ανεφέρετο εις τόν ουρανόν. 52 καί αυτοί προσκυνήσαντες αυτόν υπέστρεψαν εις Ιερουσαλήμ μετά χαράς μεγάλης, 53 καί ήσαν διά παντός εν τώ ιερώ αινούντες καί ευλογούντες τόν Θεόν. Αμήν».
Αποστολικόν Ανάγνωσμα (Πραξ. 1: 1-12)
«1 Τόν μέν πρώτον λόγον εποιησάμην περί πάντων, ώ Θεόφιλε, ών ήρξατο ο Ιησούς ποιείν τε καί διδάσκειν 2 άχρι ής ημέρας εντειλάμενος τοίς αποστόλοις διά Πνεύματος αγίου ούς εξελέξατο ανελήφθη 3 οίς καί παρέστησεν εαυτόν ζώντα μετά τό παθείν αυτόν εν πολλοίς τεκμηρίοις, δι’ ημερών τεσσαράκοντα οπτανόμενος αυτοίς καί λέγων τά περί τής βασιλείας τού Θεού.
4 καί συναλιζόμενος παρήγγειλεν αυτοίς από Ιεροσολύμων μή χωρίζεσθαι, αλλά περιμένειν τήν επαγγελίαν τού πατρός ήν ηκούσατέ μου 5 ότι Ιωάννης μέν εβάπτισεν ύδατι, υμείς δέ βαπτισθήσεσθε εν Πνεύματι αγίω ου μετά πολλάς ταύτας ημέρας. 6 οι μέν ούν συνελθόντες επηρώτων αυτόν λέγοντες Κύριε, ει εν τώ χρόνω τούτω αποκαθιστάνεις τήν βασιλείαν τώ Ισραήλ; 7 είπε δέ πρός αυτούς Ουχ υμών εστι γνώναι χρόνους ή καιρούς ούς ο πατήρ έθετο εν τή ιδία εξουσία,
8 αλλά λήψεσθε δύναμιν επελθόντος τού αγίου Πνεύματος εφ’ υμάς, καί έσεσθέ μου μάρτυρες έν τε Ιερουσαλήμ καί εν πάση τή Ιουδαία καί Σαμαρεία καί έως εσχάτου τής γής. 9 καί ταύτα ειπών βλεπόντων αυτών επήρθη, καί νεφέλη υπέλαβεν αυτόν από τών οφθαλμών αυτών. 10 καί ως ατενίζοντες ήσαν εις τόν ουρανόν πορευομένου αυτού, καί ιδού άνδρες δύο παρειστήκεισαν αυτοίς εν εσθήτι λευκή,
11 οί καί είπον Άνδρες Γαλιλαίοι, τί εστήκατε εμβλέποντες εις τόν ουρανόν; ούτος ο Ιησούς ο αναληφθείς αφ’υμών εις τόν ουρανόν, ούτως ελεύσεται, όν τρόπον εθεάσασθε αυτόν πορευόμενον εις τόν ουρανόν. 12 Τότε υπέστρεψαν εις Ιερουσαλήμ από όρους τού καλουμένου ελαιώνος, ό εστιν εγγύς Ιερουσαλήμ, σαββάτου έχον οδόν.».
ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΑΝΑΛΗΨΕΩΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ – ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟΥ ΠΑΛΑΜΑ
«Βλέπετε αυτή τη κοινή για μας εορτή και ευφροσύνη, την οποία ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός εχάρισε με την ανάσταση και ανάληψή του στους πιστούς; Επήγασε από θλίψη. Βλέπετε αυτή τη ζωή, μάλλον δε την αθανασία; Επιφάνηκε σε μας από θάνατο.
Βλέπετε το ουράνιο ύψος, στο οποίο ανέβηκε κατά την ανύψωσή του ο Κύριος και την υπερδεδοξασμένη δόξα που δοξάσθηκε κατά σάρκα; Το πέτυχε με τη ταπείνωση και την αδοξία. Όπως λέγει ο απόστολος γι’ αυτόν, «εταπείνωσε τον εαυτό του γενόμενος υπήκοος μέχρι θανάτου, και μάλιστα σταυρικού θανάτου, γι’ αυτό κι’ ο Θεός τον υπερύψωσε και του χάρισε όνομα ανώτερο από κάθε όνομα, ώστε στο όνομα του Ιησού να καμφθεί κάθε γόνατο επουρανίων και επιγείων και καταχθονίων και να διακηρύξει κάθε γλώσσα ότι ο Ιησούς Χριστός είναι ο Κύριος σε δόξα Θεού Πατρός».(Φιλιπ. 2: 8-11).
Εάν λοιπόν ο Θεός υπερύψωσε το Χριστό του για το λόγο ότι ταπεινώθηκε, ότι ατιμάσθηκε, ότι πειράσθηκε, ότι υπέμεινε επονείδιστο σταυρό και θάνατο για χάρη μας, πως θα σώσει και θα δοξάσει και θα ανυψώσει εμάς, αν δεν επιλέξωμε τη ταπείνωση, αν δεν δείξουμε τη προς τους ομοφύλους αγάπη, αν δεν ανακτήσωμε τις ψυχές μας δια της υπομονής των πειρασμών, αν δεν ακολουθούμε δια της στενής πύλης και οδού, που οδηγεί στην αιώνια ζωή, τον σωτηρίως καθοδηγήσαντα σ’ αυτήν; «διότι, και ο Χριστός έπαθε για μας, αφήνοντάς μας υπογραμμό (παράδειγμα), για να παρακολουθήσουμε τα ίχνη του». (Α’ Πέτρ. 2:21).
Η ενυπόστατος Σοφία του υψίστου Πατρός, ο προαιώνιος Λόγος, που από φιλανθρωπία ενώθηκε μ’ εμάς και μας συναναστράφηκε, ανέδειξε τώρα εμπράκτως μια εορτή πολύ ανώτερη και από αυτή την υπεροχή. Γιατί τώρα γιορτάζουμε τη διάβαση, της σ’ αυτόν ευρισκομένης φύσεώς μας, όχι από τα υπόγεια προς την επιφάνεια της γης, αλλά από τη γη προς τον ουρανό του ουρανού και προς τον πέρα από αυτόν θρόνο του δεσπότη των πάντων.
Σήμερα ο Κύριος όχι μόνο στάθηκε, όπως μετά την ανάσταση, στο μέσο των μαθητών του, αλλά και αποχωρίσθηκε από αυτούς και, ενώ τον έβλεπαν, αναλήφθηκε στον ουρανό και εισήλθε στ’ αληθινά άγια των αγίων «και εκάθησε στα δεξιά του Πατρός πάνω από κάθε αρχή και εξουσία και από κάθε όνομα και αξίωμα, που γνωρίζεται και ονομάζεται είτε στον παρόντα είτε στον μέλλοντα αιώνα».(Εφ. 1:20)
Γιατί λοιπόν στάθηκε στο μέσο τους κι’ έπειτα τους συνόδευσε; «Τους εξήγαγε, λέγει, έξω έως τη Βηθανία», αλλά «και αφού σήκωσε τα χέρια του, τους ευλόγησε». (Λουκά 24:50). Το έκαμε για να επιδείξει τον εαυτό του ολόκληρο σώο και αβλαβή, για να παρουσιάσει τα πόδια υγιή και βαδίζοντα σταθερά, αυτά που υπέστησαν τα τρυπήματα των καρφιών, τα ομοίως επί του σταυρού καρφωμένα χέρια, την ίδια τη λογχισμένη πλευρά, αν έφεραν πάνω τους, τους τύπους των πληγών, προς διαπίστωση του σωτηριώδους πάθους.
Εγώ δε νομίζω ότι δια του «στάθηκε στο μέσο των μαθητών» δεικνύεται και το ότι αυτοί στηρίχθηκαν στη πίστη προς αυτόν, με αυτή τη φανέρωση και ευλογία του. Γιατί δεν στάθηκε μόνο στο μέσο όλων αυτών, αλλά και στο μέσο της καρδιάς του καθενός, γιατί από εκείνη την ώρα οι απόστολοι του Κυρίου έγιναν σταθεροί και αμετακίνητοι.
Στάθηκε λοιπόν στο μέσο τους και τους λέγει, «ειρήνη σε σας», τούτη τη γλυκιά και σημαντική και συνηθισμένη του προσφώνηση. Την διπλή ειρήνη, προς το Θεό που είναι γέννημα της ευσέβειας και αυτή που έχουμε οι άνθρωποι μεταξύ μας. Και καθώς τους είδε φοβισμένους και ταραγμένους από την ανέλπιστη και παράδοξη θέα, γιατί νόμισαν ότι βλέπουν πνεύμα – φάντασμα, αυτός τους ανέφερε πάλι τους διαλογισμούς της καρδιάς των, και αφού έδειξε ότι είναι αυτός ο ίδιος, πρότεινε τη διαβεβαίωση δια της εξετάσεως και ψηλαφήσεως. Ζήτησε φαγώσιμο, όχι γιατί είχε ανάγκη τροφής, αλλά για επιβεβαίωση της αναστάσεώς του.
Έφαγε δε μέρος ψητού ψαριού και μέλι από κηρύθρα, που είναι και αυτά σύμβολα του μυστηρίου του. Δηλαδή ο Λόγος του Θεού ένωσε στον εαυτό του καθ’ υπόσταση τη φύση μας, που σαν ιχθύς κολυμπούσε στην υγρότητα του ηδονικού και εμπαθούς βίου, και την καθάρισε με το απρόσιτο πυρ της Θεότητός του. Με κηρύθρα δε μελισσιού μοιάζει η φύση μας γιατί κατέχει το λογικό θησαυρό τοποθετημένο στο σώμα σαν μέλι στη κηρύθρα. Τρώγει από αυτά ευχαρίστως γιατί καθιστά φαγητό του τη σωτηρία του καθενός από τους μετέχοντας της φύσεως. Δεν τρώει ολόκληρο, αλλά μέρος «από κηρύθρα μέλι» επειδή δεν πίστευσαν όλοι και δεν το παίρνει μόνος του, αλλά προσφέρεται από τους μαθητές, γιατί του φέρνουν μόνο τους πιστεύοντες σ’ αυτόν, χωρίζοντάς τους από τους απίστους.
Κατόπιν τους υπενθύμισε τους λόγους του πριν το πάθος, που όλοι πραγματοποιήθηκαν. Τους υποσχέθηκε να τους στείλει το άγιο Πνεύμα, τους είπε να καθίσουν στην Ιερουσαλήμ μέχρι να λάβουν δύναμη από ψηλά. Μετά τη συζήτηση ο Κύριος τους έβγαλε από το σπίτι και τους οδήγησε έως τη Βηθανία και αφού τους ευλόγησε, όπως αναφέραμε, αποχωρίσθηκε από αυτούς και ανυψώθηκε προς τον ουρανό, χρησιμοποιώντας νεφέλη σαν όχημα και ανήλθε ενδόξως στους ουρανούς, στα δεξιά της μεγαλοσύνης του Πατρός, καθιστώντας ομόθρονο το φύραμά μας.
Καθώς οι Απόστολοι δεν σταματούσαν να κοιτάζουν τον ουρανό, με τη φροντίδα των αγγέλων πληροφορούνται ότι έτσι θα έλθει πάλι από τον ουρανό και «θα τον ιδούν όλες οι φυλές της γης, να έρχεται πάνω στις νεφέλες του ουρανού». (Ματθ. 24: 30). Τότε οι μαθητές αφού προσκύνησαν από το Όρος των Ελαιών, από όπου αναλήφθηκε ο Κύριος, επέστρεψαν στην Ιερουσαλήμ χαρούμενοι, αινώντας και ευλογώντας το Θεό και αναμένοντες την επιδημία του θείου Πνεύματος.
Όπως λοιπόν εκείνος έζησε και απεβίωσε, αναστήθηκε και αναλήφθηκε, έτσι κι’ εμείς ζούμε και πεθαίνουμε και θα αναστηθούμε όλοι. Την ανάληψη όμως δεν θα πετύχουμε όλοι, αλλά μόνο εκείνοι για τους οποίους ζωή είναι ο Χριστός και ο θάνατος είναι κέρδος, όσοι προ του θανάτου σταύρωσαν την αμαρτία δια της μετανοίας, μόνο αυτοί θα αναληφθούν μετά την κοινή ανάσταση σε νεφέλες προς συνάντηση του Κυρίου στον αέρα. (Α’ Θεσ. 4:17).
Ας έρθουμε στο υπερώο μας, στο νου μας προσευχόμενοι, ας καθαρίσουμε τους εαυτούς μας για να πετύχουμε την επιδημία του Παρακλήτου και να προσκυνήσουμε Πατέρα και Υιό και άγιο Πνεύμα, τώρα και πάντοτε και στους αιώνες των αιώνων. Γένοιτο».
Απολυτίκιον
Ήχος δ.
Ανελήφθης εν δόξη, Χριστέ ο Θεός ημών, χαροποιήσας τούς Μαθητάς, τή επαγγελία τού αγίου Πνεύματος, βεβαιωθέντων αυτών διά τής ευλογίας, ότι σύ ει ο Υιός τού Θεού, ο λυτρωτής τού κόσμου
Μετά το Πάσχα, 40 ημέρες, τιμάται η εορτή της Αναλήψεως.
Δεσποτική εορτή, που αναφέρεται στην ανάβαση του Ιησού Χριστού στους ουρανούς και θεωρείται στην εκκλησιαστική παράδοση ως η ολοκλήρωση της αποστολής του Κυρίου επί της Γης. Η Ανάληψη εορτάζεται από την Εκκλησία την 40η ημέρα από την Ανάσταση του Κυρίου (2 Ιουνίου 2022). Την ημέρα αυτή γιορτάζουν όσες φέρουν το όνομα Ανάληψη.
Το εκκλησιαστικό γεγονός της Αναλήψεως περιγράφεται από τους ευαγγελιστές Μάρκο (ιστ’, 19), Λουκά ( κδ’, 50-52) και Ιωάννη (στ’, 62 και κ’, 17), στις Πράξεις των Αποστόλων (α’ 2-9), στις επιστολές του Αποστόλου Παύλου (Προς Εφεσίους δ’ 8-10, Προς Εβραίους δ’,14 και ζ’, 26, Α’ Προς Τιμόθεον γ’, 16) και στην Α’ Καθολική Επιστολή του Αποστόλου Πέτρου (γ’ 22). Μόνο ο ευαγγελιστής Ματθαίος παραλείπει κάθε μνεία για το γεγονός αυτό.
Σύμφωνα με τις ως άνω περιγραφές της Καινής Διαθήκης, η Ανάληψη έγινε στο Όρος των Ελαιών στην Ιερουσαλήμ μπροστά στους μαθητές του Χριστού, οι οποίοι παρακολούθησαν με δέος την απομάκρυνση του Διδασκάλου. Η πατερική παράδοση τονίζει ιδιαίτερα τον υπερφυσικό χαρακτήρα της Αναλήψεως του Κυρίου, το όποιο περιλήφθηκε στη δογματική διδασκαλία της Εκκλησίας με τη χαρακτηριστική αναφορά στο Σύμβολο της Πίστεως (“και ανελθόντα εις τους ουρανούς και καθεζόμενον εκ δεξιών του Πατρός και πάλιν ερχόμενον μετά δόξης…”). Τόσο στις Πράξεις των Αποστόλων, όσο και στο Σύμβολο της Πίστεως (“Πιστεύω”) διακηρύσσεται η σχέση της Αναλήψεως με τη Δευτέρα Παρουσία.
Η Ανάληψη του Χριστού συνεορταζόταν με την Πεντηκοστή, κατά τους πρώτους αιώνες. Από τον 4ο αιώνα, όμως, άρχισε η προοδευτική διάκριση και ο αυτοτελής εορτασμός της.
Λαογραφία
Η γιορτή της Αναλήψεως εκτός από την επίσημη ονομασία της έχει και πολλές λαϊκές ονομασίες όπως:
Αναληψού, στη Σαντορίνη.
Αναληψιός, στη Θράκη.
Τ’ Αγιού Αναληψιού, στην Ίμβρο.
Συναληψιού, στη Ρόδο.
Τα Σαράντα της Πασκαλιάς, στην Κομοτηνή.
Γαλατοπέφτη, στη Μύκονο, στη Σίφνο, στη Σκύρο κ.α, διότι την ημέρα αυτή οι τσοπάνηδες συνηθίζουν να μοιράζουν γάλα δωρεάν στα χωριά τους “για το καλό του κοπαδιού”.
Η ονομασία της γιορτής χρησιμοποιείται και μεταφορικά σε λέξεις και φράσεις που δηλώνουν την εξαφάνιση και την κλεψιά: “αναλήφθηκε το αρνί”, “έγινε της Αναλήψεως”. Λέγεται και για άνθρωπο που αναχώρησε απροειδοποίητα και ξαφνικά.
Είναι γνωστή η παλαιότερη συνήθεια να πηγαίνουν της Αναλήψεως στη θάλασσα για το πρώτο μπάνιο και να περνούν από σαράντα κύματα (Ίσως να σχετίζεται με το γεγονός αυτό η παροιμία “πέρασε από σαράντα κύματα”,που αναφέρεται σε αυτόν που αντιμετωπίζει πολλά εμπόδια ή δυσκολεύεται από μια χρονοβόρα και γεμάτη εμπόδια κατάσταση). Μάλιστα, σε ορισμένα μέρη γέμιζαν με θαλασσινό νερό, τα “σαράντα κύματα”, ένα μπουκάλι που το φύλαγαν για φάρμακο σε πρηξίματα, δαγκώματα και διάφορους πόνους.
«Εύχομαι να γίνουν όλα όπως πρέπει και…»-Το μήνυμα στον τηλεοπτικό αέρα
Σήμερα, Πέμπτη 21/5, ανήμερα της γιορτής του Κωνσταντίνου και της Ελένης, στο πλατό της εκπομπής Happy Day επικράτησε έντονη συγκίνηση, όταν η Σταματίνα Τσιμτσιλή και οι συνεργάτες της επικοινώνησαν ζωντανά με την Τίνα Μεσσαροπούλου, η οποία βρίσκεται το τελευταίο διάστημα στη Γερμανία στο πλευρό του συζύγου της, Γιώργου Μυλωνάκη.
Δείτε το βίντεο:
Η δημοσιογράφος παραμένει συνεχώς δίπλα του κατά τη διάρκεια της δύσκολης περιόδου αποκατάστασής του, μετά το σοβαρό ανεύρυσμα εγκεφάλου που υπέστη και τη νοσηλεία του στον Ευαγγελισμό.
«Σήμερα έχουμε τη χαρά και τη συγκίνηση να την έχουμε έστω για λίγα λεπτά μαζί μας για να της ευχηθούμε ζωντανά», είπε αρχικά η Σταματίνα Τσιμτσιλή στον αέρα του ALPHA.
Ιδιαίτερα φορτισμένη συναισθηματικά, η Τίνα Μεσσαροπούλου ευχαρίστησε τους συνεργάτες της και μίλησε με λόγια καρδιάς:
«Παιδάκια μου σας ευχαριστώ πολύ. Να μας χαίρονται. Κώστα μου χρόνια πολλά. Ήταν ο πρώτος που μου έστειλε πρωί πρωί. Σταματίνα μου σε πρόλαβε. Σας αγαπώ πάρα πολύ. Μου λείπετε πάρα πολύ. Θα ήθελα να είμαι μαζί σας να γιορτάσουμε παρέα. Θα τα πούμε εν καιρώ. Σας ευχαριστώ για όλα γιατί σας αισθάνομαι σαν οικογένειά μου. Θέλω να ευχαριστήσω τη διοίκηση… όλους! Δεν θέλω να ξεχάσω κάποιον. Μου έχουν φερθεί όλοι με τον καλύτερο δυνατό τρόπο».
Η φωνή της «έσπασε» αρκετές φορές, φανερώνοντας τη βαθιά συγκίνησή της, με τη Σταματίνα Τσιμτσιλή να της απαντά με ιδιαίτερη τρυφερότητα:
«Να χαίρεσαι το πρωτότοκο αγόρι σου. Να είσαι γερή και δυνατή. Εμείς είμαστε εδώ και σε περιμένουμε. Σε αγαπάμε και ευχόμαστε σύντομα να είσαι κοντά μας».
Η παρουσιάστρια έστειλε παράλληλα τις ευχές της και στον Γιώργο Μυλωνάκη για γρήγορη αποκατάσταση.
Από την πλευρά της, η Τίνα Μεσσαροπούλου έκλεισε τη σύνδεση εκφράζοντας την επιθυμία της να επιστρέψουν σύντομα όλοι μαζί στην καθημερινότητά τους:
«Σας ευχαριστώ πολύ. Και εγώ το ίδιο θα ήθελα. Εύχομαι να γίνουν όλα όπως πρέπει και σύντομα να είμαστε παρέα όλοι μαζί».
Οι τελευταίες εξελίξεις με την υγεία του Μυλωνάκη
Υπενθυμίζεται ότι ο υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ, Γιώργος Μυλωνάκης, κατέρρευσε στις 15 Απριλίου στο Μέγαρο Μαξίμου και μεταφέρθηκε άμεσα στον Ευαγγελισμό, όπου οι γιατροί διαπίστωσαν ρήξη ανευρύσματος εγκεφάλου.
Οι γιατροί προχώρησαν άμεσα σε εμβολισμό, ενώ ακολούθησε πολυήμερη νοσηλεία στη ΜΕΘ. Πλέον, ο ίδιος δίνει τη δική του δύσκολη μάχη στο στάδιο της αποκατάστασης, έχοντας μεταφερθεί σε εξειδικευμένο κέντρο στη Γερμανία.
Για την κατάσταση της υγείας του μίλησε πρόσφατα και ο Γιώργος Λιάγκας μέσα από την εκπομπή «Το Πρωινό», αποκαλύπτοντας πως η πορεία του παραμένει απαιτητική, αλλά υπάρχουν ενθαρρυντικά σημάδια.
«Εχθές η Τίνα Μεσσαροπούλου έβγαλε μία πολύ συγκινητική ανακοίνωση. Δεν μπορούμε να πούμε όλα τα πράγματα, υπάρχουν και προσωπικά ιατρικά δεδομένα. Να πούμε ένα πολύ μεγάλο μπράβο στην Τίνα Μεσσαροπούλου. Θα μου πείτε κάθε γυναίκα και κάθε άντρας συμπαρίσταται στον άνθρωπό του που περνά μία τέτοια δοκιμασία για την ίδια του τη ζωή. Δεν κινδυνεύει η ζωή του. Ακόμα οι γιατροί δεν είναι σε θέση να πουν πόσο θα διαρκέσει αυτή η διαδικασία και τον βαθμό της επανόδου.
Είναι αξιοσημείωτη και αξίζει συγχαρητήρια η στάση της Τίνας που είναι στο πλευρό του συνέχεια. Δεν τελείωσε τίποτα, είναι μία σοβαρή κατάσταση. Άκουσα εχθές στο δελτίο του MEGA ότι ο άνθρωπος έχει τραχειοστομία, ένας άνθρωπος που έχει τραχειοστομία δεν μπορεί να επικοινωνήσει. Βέβαια μαθαίνω ότι υπάρχει ανταπόκριση στα πόδια, στα χέρια, ότι έχει αντίληψη του περιβάλλοντος αλλά δεν μπορεί να επικοινωνήσει.
Κανείς γιατρός δεν μπορεί να πει με σιγουριά ότι θα επανέλθει σε συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. Είναι ένας Γολγοθάς πολύμηνος όπως λένε οι γιατροί. Υπάρχει αισιοδοξία ότι θα επανέλθει στο 100%, είναι ένας πολύ δυνατός άνθρωπος».
Στην εκπομπή παρενέβη και ο Υπουργός Υγείας, Άδωνις Γεωργιάδης, ο οποίος επιβεβαίωσε πως ο Γιώργος Μυλωνάκης βρίσκεται πλέον στη Γερμανία και παρουσιάζει σημαντική βελτίωση.
«Έχει φύγει για την Γερμανία, είναι πολύ καλά για την περιπέτεια που περνάει, και νομίζω ότι θα τα καταφέρει πολύ καλά. Δεν υπάρχει χρονικός περιορισμός, η αλήθεια είναι ότι η βελτίωση του τις τελευταίες ημέρες ήταν εντυπωσιακή.
Με εντυπωσίασε η Τίνα Μεσσαροπούλου, δεν έφυγε ούτε ένα λεπτό από εκεί, την τιμά αυτό και δείχνει πόσο δεμένη οικογένεια είναι. Η εικόνα που έχει δείξει είναι ότι είναι μαχητής και θα τα καταφέρει. Δόξα τω Θεώ, ένας νέος άνθρωπος κερδίζει μία μάχη.
Να πω κάτι ειδικά για το εγκεφαλικό, έπαθε ρήξη ανευρύσματος, εκεί ο χρόνος παίζει μεγάλη σημασία. Έχεις ένα διάστημα μίας ώρας για να μη πάθει μεγάλη ζημιά ο εγκέφαλος. Το γεγονός ότι πήγε γρήγορα στο νοσοκομείο έπαιξε μεγάλο ρόλο».
Γιορτή της Αναλήψεως: Είναι επίσημα η πρώτα μέρα του καλοκαιριού.
Η γιορτή της Αναλήψεως είναι επίσημα η πρώτα ημέρα του καλοκαιριού, όπου σύμφωνα με την χριστιανική εκκλησία και ιστορία, οι ουρανοί “ανοίγουν” για να περάσει ο Ιησούς Χριστός.
«Τα μεσάνυχτα της αναλήψεως οι ουρανοί ανοίγουν και οι ψυχές κλειδώνονται…» Πέρασαν σαράντα μέρες από το Πάσχα και ο κύκλος του περάσματος σήμερα κλείνει.
Στην λαογραφία μας υπάρχουν τα ήθη και έθιμα της ημέρας: Στα μέρη που έχει θάλασσα , μικροί μεγάλοι βουτάνε για πρώτη φορά στα νερά της και κάνουν το πρώτο τους μπάνιο για το καλό , για να φύγει κάθε αρρώστια Σήμερα τα μεσάνυχτα οι ουρανοί ανοίγουν να περάσει ο Χριστός, και όσοι είναι «καθαροί», μπορούν να δουν ένα φως που ανεβαίνει στον ουρανό. Σήμερα μαζί με τον Χριστό ανεβαίνουν και οι ψυχές, που από το Πάσχα και για 40 ημέρες, όπως λέει η παράδοση, είναι ελεύθερες να κυκλοφορούν και να επισκέπτονται την γη.
«Τα μεσάνυχτα της αναλήψεως οι ουρανοί ανοίγουν και οι ψυχές κλειδώνονται…»
Οι δικοί τους άνθρωποι, ανάβουν κεριά, κάνουν τελετές, όπως κόλλυβα κλπ, ή κάνουν φιλανθρωπία για την συγχώρεση και την ανάπαυσή τους. Σήμερα πιάνουμε και την μαλλιαρή, και τα σαράντα κύματα, στο πρώτο μπάνιο που κάνουμε στη θάλασσα. Η παράδοση λέει πως σήμερα στη θάλασσα, μπορούμε να μαζέψουμε το νερό από τα σαράντα κύματα, να το φέρουμε σπίτι μας, να ραντίσουμε τον χώρο μας και να λέμε: «όπως αναλήφτηκε ο Χριστός, έτσι να αναληφτεί από το σπίτι μου, κάθε κακό, η γλωσσοφαγιά, η αρρώστια, το κακό μάτι και όλα τα κακά».
Ή αλλού «Έξω ψύλλοι και κοριοί, μέσα η πέτρα η μαλλιαρή». Στα ρηχά της θάλασσας μπορείτε να βρείτε μια πέτρα, χορταριασμένη , γεμάτη φύκια κι’ άλλα θαλασσινά χορτάρια , την μαλλιαρή, να την πάρετε σπίτι σας, ως φορέα ευτυχίας, και να την βάλετε κάτω από το κρεβάτι σας, για γούρι . H πέτρα αυτή με το ρίζωμα και τη βλάστησή της μέσα στη θάλασσα, συμβολίζει όλη τη δύναμη και την ουσία του θαλασσινού στοιχείου που, κατά τον Ευριπίδη, (Ιφιγένεια, η εν Ταύροις, 1193) «κλύζει πάντα τ’ ανθρώπων κακά!». Είναι δηλαδή η θάλασσα καθαρτική και ανανεωτική, ιδιαίτερα την ημέρα της Αναλήψεως, όταν με την παρουσία του Χριστού στους αιθέρες, ουρανός και θάλασσα έχουν αγιασθεί». Επίσης της Αναλήψεως μάζευαν το χαμομήλι του χρόνου, και έβγαζαν και άπλωναν στα μπαλκόνια ή τις αυλές όλα τα προικιά τους να αεριστούν.
Περισσότερα για την ημέρα της Αναλήψεως
Η γιορτή της Αναλήψεως είναι και επίσημα η πρώτη ημέρα του καλοκαιριού. Άντε και του χρόνου… και όπως είπαμε, ε; » Όπως αναλήφθηκε ο Χριστός, έτσι ν’ αναληφτεί από το σπίτι μας η κακογλωσσιά, η αρρώστια, το κακό μάτι και όλα τα κακά » Τη δική της ξεχωριστή θέση έχει η Ανάληψη του Κυρίου, τόσο στο εορτολόγιο της Εκκλησίας μας, όσο και στη λαϊκή μας παράδοση. Όπως και σε όλες τις Δεσποτικές γιορτές, παλιότερα την ημέρα αυτή, που πέφτει πάντα Πέμπτη-σαράντα μέρες από την Ανάσταση, ήταν αργία. Σύμφωνα με το Ευαγγέλιο της ημέρας (Λουκά, κεφ. ΚΔ΄ , εδάφ. 36-53), αφού ο Κύριος ενίσχυσε πνευματικά τους Μαθητές Του, τούς υποσχέθηκε πως σύντομα θα ακολουθούσε η επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος. Κατόπιν βγήκαν όλοι μαζί από την πόλη της Ιερουσαλήμ και πλησίασαν προς τη Βηθανία. Εκεί, αφού τους ευλόγησε, χωρίστηκε από αυτούς, ανεβαίνοντας προς τον ουρανό.
«Τα μεσάνυχτα της αναλήψεως οι ουρανοί ανοίγουν και οι ψυχές κλειδώνονται…»
Οι μαθητές επέστρεψαν στην πόλη με μεγάλη χαρά, περιμένοντας την πραγματοποίηση της υπόσχεσης του Δασκάλου τους.Το απολυτίκιο της ημέρας:». «ΑΝΕΛΗΦΘΗΣ ΕΝ ΔΟΞΗ, ΧΡΙΣΤΕ Ο ΘΕΟΣ ΗΜΩΝ, ΧΑΡΟΠΟΙΗΣΑΣ ΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΑΣ ΤΗ ΕΠΑΓΓΕΛΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ. ΒΕΒΑΙΩΘΕΝΤΩΝ ΑΥΤΩΝ ΔΙΑ ΤΗΣ ΕΥΛΟΓΙΑΣ, ΟΤΙ ΣΥ ΕΙ Ο ΥΙΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ, Ο ΛΥΤΡΩΤΗΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΣΑΡΑΝΤΑ ΗΜΕΡΕΣ ΠΕΡΑΣΑΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΩΣ ΤΗΝ ΑΝΑΛΗΨΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ. H ΠΕΜΠΤΗ ΤΗΣ ΑΝΑΛΗΨΕΩΣ ΕΙΝΑΙ Η ΗΜΕΡΑ ΠΟΥ ΨΑΛΛΕΤΑΙ ΓΙΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΦΟΡΑ ΤΟ «ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ» ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ. ΕΙΝΑΙ Ο ΚΥΚΛΟΣ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ ΠΟΥ ΚΛΕΙΝΕΙ. ΣΕ ΟΠΟΙΟ ΣΠΙΤΙ ΕΜΕΙΝΑΝ ΔΑΦΝΕΣ, ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΣΧΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΟΥΝ. ΚΙ ΑΝ ΚΑΙΡΟΦΥΛΑΚΤΗΣΕΙ ΤΑ ΜΕΣΑΝΥΧΤΑ Ο ΠΙΣΤΟΣ, ΘΑ ΔΕΙ ΤΟΥΣ ΟΥΡΑΝΟΥΣ ΠΟΥ ΑΝΟΙΓΟΥΝ ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ. «ΟΣΟΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΑΡΟΙ, ΞΑΓΡΥΠΝΟΥΝ ΤΗ ΝΥΧΤΑ, ΝΑ ΔΟΥΝ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ ΠΟΥ «ΑΝΑΛΗΦΕΤΑΙ». ΟΙ ΑΞΙΟΙ ΒΛΕΠΟΥΝ ΕΝΑ ΦΩΣ, ΠΟΥ ΑΝΕΒΑΙΝΕΙ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ…». Οι αναγνώστες έχουν ήδη καταλάβει πως διαβάζουμε, για πολλοστή φορά, Δημήτριο Λουκάτο «Τα Πασχαλινά και της Ανοιξης», στο κεφάλαιο που ο αείμνηστος καθηγητής αναφέρεται στην «Πέμπτη της Αναλήψεως». Είναι, ακόμη, η ημέρα που οι ψυχές των νεκρών, ακόμα και των αμαρτωλών που ήταν στην Κόλαση και από την ημέρα του Πάσχα, της Ανάστασης, ήταν ελεύθερες να κυκλοφορούν στη γη, ανάμεσα στους ζωντανούς και τους οικείους τους, με την Ανάληψη του Χριστού πρέπει να γυρίσουν στον τόπο τους. Είναι πικραμένες γι’ αυτό, αλλά οι δικοί τους τις βοηθούν να βρουν ήσυχα και με ευχαρίστηση τον δρόμο τους.
H γιορτή της Αναλήψεως είναι η πρώτη μέρα του καλοκαιριού, που ο λαός της υπαίθρου επιτρέπει στον εαυτό του να κατέβει στη θάλασσα
Πάνε στα νεκροταφεία και ανάβουν κεριά στους τάφους και στα χωριά συγκεντρώνονται οι γείτονες στα σπίτια των ανθρώπων που έχουν νεκρούς και κάθονται σιωπηλοί με τα κεριά στο χέρι, ανάβουν κεριά στα παράθυρα, φτιάχνουν κόλλυβα και πίτες και μοιράζουν φαγώσιμα, κάνουν φιλανθρωπίες, για τη συγχώρηση και ανάπαυση των νεκρών τους. Μπάνιο στη θάλασσα – η πέτρα η μαλλιαρή! Υπάρχει, όμως, και η τρίτη παραδοσιακή διάσταση της γιορτής της Αναλήψεως κι αυτή είναι «η κάθοδος στη θάλασσα». H γιορτή της Αναλήψεως είναι η πρώτη μέρα του καλοκαιριού, που ο λαός της υπαίθρου επιτρέπει στον εαυτό του να κατέβει στη θάλασσα και να βουτήξει για κολύμπημα στο νερό. Πριν από την ημέρα αυτήν, η θάλασσα μπορεί να του κάμει κακό. Και κατεβαίνει συνήθως το απόγευμα ή το μεσημέρι, μετά τη λειτουργία, και βουτά, έστω και μόνο τα πόδια του, στο νερό, αφού κάνει τον σταυρό του και μετρήσει, με τις φούχτες του, 40 κύματα, όσες είναι οι μέρες από το Πάσχα. Οι νοικοκυρές έχουν πάρει μαζί τους μπουκάλια, όπου μαζεύουν νερό της θάλασσας «από σαράντα κύματα» και το φέρνουν στο σπίτι, να ραντίσουν τον χώρο και να πουν:
«Οπως ανελήφτηκε ο Χριστός, έτσι να ανεληφτή από το σπίτι μας κάθε κακό. N’ ανεληφτή η κακογλωσσιά, η αρρώστια και το κακό μάτι»! Θα φυλάξουν κιόλας νερό, να το έχουν όλο τον χειμώνα για γιατρικό, σε πρήξιμο ή δάγκωμα ή βάσκαμα ή αρρώστια. Αλλά και οι κολυμβητές που πρωτομπαίνουν στη θάλασσα πλένονται με το νερό της και λένε: «Αναλείβεται ο Χριστός, αναλείβομαι κι εγώ. Ο,τι κακό έχω απάνω μου να φύγει». H λέξη «ανάληψις» συγχέεται με την «ανάλειψη», κάτι που έχει σχέση με το αλείφομαι και την αλοιφή. Γι’ αυτό, στην Ηπειρο, με πηλό άλειβαν, για να φύγουν, το έκζεμα και τις λειχήνες. Πίσω στη θάλασσα… Στο Αϊβαλί (Κυδωνίες) της Μικράς Ασίας «άντρες και γυναίκες μπαίναν ώς τα γόνατα στη θάλασσα, παίρναν από 40 κύματα νερό σε ένα μπουκάλι. Σταυροκοπιόνταν και αγναντεύοντας τον ανοιχτό ορίζοντα κατευόδωναν τον Χριστό λέγοντας «Αντε, Χριστέλλη μου, στο καλό!» Κι έψαχναν στον πρόχειρο βυθό της θάλασσας, εκεί στα ρηχά, συνήθεια που γίνεται και στις ακτές της Αττικής, φερμένη από τους πρόσφυγες (αυτό δεν το λέει ο Κεφαλονίτης Λουκάτος αλλά η σμυρναϊκή γραφίδα!), να βρουν μια πέτρα με βρύα, την περίφημη «πέτρα μαλλιαρή». Οποιος την εύρισκε την έπαιρνε στο σπίτι του, ως φορέα ευτυχίας!
Γιορτή της Αναλήψεως – «Η Αγι-Ανάληψη είναι ψηλά χτισμένη, γιατί και ο Χριστός ψηλά από το βουνό αναλήφθηκε»
H πέτρα αυτή -Λουκάτος έφη- με το ρίζωμα και τη βλάστησή της μέσα στη θάλασσα, συμβολίζει όλη τη δύναμη και την ουσία του θαλασσινού στοιχείου που, κατά τον Ευριπίδη, (Ιφιγένεια, η εν Ταύροις, 1193) «κλύζει πάντα τ’ ανθρώπων κακά!». Είναι δηλαδή η θάλασσα καθαρτική και ανανεωτική, ιδιαίτερα την ημέρα της Αναλήψεως, όταν με την παρουσία του Χριστού στους αιθέρες, ουρανός και θάλασσα έχουν αγιασθεί». Με το καλό, το πρώτο μπάνιο, σε όσους κρατούν τα έθιμα και, γενικά, δίνουν πίστη στη σοφία και την πείρα του λαού, αυτό που κάνει τη λαογραφία αστείρευτη πηγή γνώσεων και συνέχειας… Η λαϊκή παράδοση θέλει ξωκκλήσια της Ανάληψης να είναι χτισμένα σε βουνοκορφές, αφού και η Ανάληψη του Χριστού έγινε στο Όρος των Ελαιών. «Η Αγι-Ανάληψη είναι ψηλά χτισμένη, γιατί και ο Χριστός ψηλά από το βουνό αναλήφθηκε», μας έλεγαν οι παππούδες και οι γιαγιάδες στα παιδικά μας χρόνια. Μας έλεγαν ακόμα πως την ημέρα αυτή «γιορτάζουνε κι οι βουνοκορφές». Απόλυτα δικαιολογημένα, λοιπόν, οι τσοπάνηδες να έχουν την τιμητική τους και τα γαλακτοκομικά προϊόντα και το κρέας να κυριαρχούν στο τραπέζι τους.
Ένας ακόμα λόγος που γιορτάζουν ξεχωριστά τη μέρα αυτή, είναι γιατί λίγο πριν ή λίγο μετά της Αναλήψεως αφήνουν τα χειμαδιά και ανεβαίνουν με τα κοπάδια στα βουνά να ξεκαλοκαιριάσουν. Ένα ακόμα γνωστό έθιμο που τηρείται ακόμα και σήμερα στα Καλαβρυτοχώρια, είναι ο αερισμός των ρούχων. Οι νοικοκυρές βγάζουν στο νύχτωμα της παραμονής της γιορτής τα υπνόρουχα από τους γιούκους και τα απλώνουν να αεριστούν όλη τη νύχτα, για να μην τα φάει ο σκώρος. Δεν πρέπει, όμως, να τα δει ο ήλιος το πρωί, γι’ αυτό τα μαζεύουν πριν καλά-καλά ξημερώσει. Όπως σε κάθε μεγάλη γιορτή, οι δουλειές στα χωράφια απαγορεύονταν αυστηρά τη μέρα αυτή. Το ίδιο ίσχυε και για τον αργαλειό, το πλέξιμο, το (γ)νέσιμο, τις διάφορες οικοδομικές εργασίες κλπ. Ιδιαίτερη σημασία έδιναν στο θαλασσόνερο. Αν της Αναλήψεως υπήρχε δυνατότητα να βρεθεί κάποιος από τα χωριά μας στη θάλασσα και να πάρει νερό, ράντιζαν με αυτό τα σπίτια, για να είναι προστατευμένα από κάθε κακό. Ορισμένοι υποστήριζαν ότι το νερό αυτό πρέπει να είναι από σαράντα κύματα! Ένας από τους γνωστότερους θρύλους στα χωριά μας, είναι και αυτός: Νοτιοδυτικά του χωριού Αγρίδι των Καλαβρύτων, που είναι το ξωκκλήσι της Ανάληψης στην κορυφή του λόφου, στην Παλιορούμελη, είναι θαμμένος ένας χρυσός αργαλειός, εκεί που σκάει ο ήλιος την πρώτη του Μάρτη. Πάντα, όμως, τη μέρα αυτή έχει συννεφιά και δεν μπορεί να εντοπιστεί το σημείο.
H Πέμπτη της Αναλήψεως είναι η ημέρα που ψάλλεται για τελευταία φορά το «Χριστός Ανέστη» στην Εκκλησία.
Αρχαία εικόνα τής Αναλήψεως του Χριστού, μέτούς δύο Αγγέλους να ενημερώνουν τούς Αγίους Αποστόλους ότι «έτσι όπως ανέβηκε ο Χριστός στούς Ουρανούς έτσι θα ξαναέλθει πάλι στήν Γή στήν Δευτέρα Του Παρουσία καί τήν ώρα τής Κρίσεως…» Σαράντα ημέρες περνούν από την Ανάσταση ώς την Ανάληψη του Χριστού. Είναι ο κύκλος του Πάσχα που κλείνει. Και φυσικά από τη λαογραφία μας δεν θα μπορούσαν να λείπουν τα ξεχωριστά ήθη και έθιμα της ημέρας…
Εκείνη την μέρα λοιπόν της Αναλήψεως του Χριστού, όλο το Προσφυγικομάνι των τεσσάρων Προσφυγικών Συνοικισμών κατέβαινε προς την θάλασσα από τόν χωματόδρομο της Βορείου Ηπείρου πού σήμερα είναι μεγάλη ασφαλτοστρωμένη λεωφόρος. Κρατούσαν κανάτια, μπότια, κύπελα, συρφετάσια, κλπ. για να πάνε κάτω στην θάλασσα, Βορείου Ηπείρου και παραλιακή, και να πιάσουν τα λεγόμενα « 40 κύματα» και την «πέτρα την μαλιαρή»! Για το «καλό», όπως χαρακτηριστικά έλεγαν, αναβιώνοντας έτσι παλιά έθιμα των λησμονημένων ( και ποτέ χαμένων ) πατρίδων της M. Aσίας.
Η «πέτρα η μαλιαρή» Σαράντα ημέρες περνούν από την Ανάσταση ώς την Ανάληψη του Χριστού. H Πέμπτη της Αναλήψεως είναι η ημέρα που ψάλλεται για τελευταία φορά το «Χριστός Ανέστη» στην Εκκλησία. Είναι ο κύκλος του Πάσχα που κλείνει. Και φυσικά από τη λαογραφία μας δεν θα μπορούσαν να λείπουν τα ξεχωριστά ήθη και έθιμα της ημέρας. Με κύρια φυσικά τη συνήθεια για το πρώτο μπάνιο στη θάλασσα και την αναζήτηση της «πέτρας της μαλλιαρής»… Κατά την Πέμπτη της Αναλήψεως, σε όποιο σπίτι έμειναν δάφνες, λουλούδια από το Πάσχα πρέπει να καούν.
Κι αν καιροφυλακτήσει τα μεσάνυχτα ο πιστός, θα δει τους ουρανούς που ανοίγουν για να περάσει ο Χριστός. «Οσοι είναι καθαροί, ξαγρυπνούν τη νύχτα, να δουν τον Χριστό που «αναλήφεται». Οι άξιοι βλέπουν ένα φως, που ανεβαίνει στον ουρανό…», σύμφωνα πάντα με τη λαϊκή μας παράδοση. Στη Λήμνο ονόμαζαν τη γιορτή της Αναλήψεως, «Γαλατοπέφτη». Το γάλα της ημέρας της Αναλήψεως δεν το έπηζαν, αλλά το μοίραζαν σε φίλους και γνωστούς και όσο τους έμενε, το έκαναν ρυζόγαλο. Για το λόγο αυτό κι επειδή η γιορτή της Αναλήψεως ήταν πάντα ημέρα Πέμπτη και επειδή μοίραζαν το γάλα την ονόμαζαν «Γαλατοπέφτη».
Σύμφωνα πάντα με την παράδοση, η Πέμπτη της Αναλήψεως είναι η ημέρα κατά την οποία οι ψυχές των νεκρών, ακόμα και των αμαρτωλών που ήταν στην Κόλαση και από την ημέρα του Πάσχα, της Ανάστασης, ήταν ελεύθερες να κυκλοφορούν στη γη, ανάμεσα στους ζωντανούς και τους οικείους τους, με την Ανάληψη του Χριστού πρέπει να γυρίσουν στον τόπο τους. Είναι πικραμένες γι’ αυτό, αλλά οι δικοί τους τις βοηθούν να βρουν ήσυχα και με ευχαρίστηση τον δρόμο τους. Πάνε στα νεκροταφεία και ανάβουν κεριά στους τάφους και στα χωριά συγκεντρώνονται οι γείτονες στα σπίτια των ανθρώπων που έχουν νεκρούς και κάθονται σιωπηλοί με τα κεριά στο χέρι, ανάβουν κεριά στα παράθυρα, φτιάχνουν κόλλυβα και πίτες και μοιράζουν φαγώσιμα, κάνουν φιλανθρωπίες, για τη συγχώρηση και ανάπαυση των νεκρών τους. Μπάνιο στη θάλασσα – η «πέτρα η μαλλιαρή»! Υπάρχει, όμως, και η τρίτη παραδοσιακή διάσταση της γιορτής της Αναλήψεως κι αυτή είναι «η κάθοδος στη θάλασσα». H γιορτή της Αναλήψεως είναι η πρώτη μέρα του καλοκαιριού, που ο λαός της υπαίθρου επιτρέπει στον εαυτό του να κατέβει στη θάλασσα και να βουτήξει για κολύμπημα στο νερό.
“H λέξη «ανάληψις» συγχέεται με την «ανάλειψη», κάτι που έχει σχέση με το αλείφομαι και την αλοιφή”
Πριν από την ημέρα αυτήν, η θάλασσα μπορεί να κάνει κακό. Και κατεβαίνει συνήθως το απόγευμα ή το μεσημέρι, μετά τη λειτουργία, και βουτά, έστω και μόνο τα πόδια του, στο νερό, αφού κάνει τον σταυρό του και μετρήσει, με τις φούχτες του, 40 κύματα, όσες είναι οι μέρες από το Πάσχα. Οι νοικοκυρές έχουν πάρει μαζί τους μπουκάλια, όπου μαζεύουν νερό της θάλασσας «από σαράντα κύματα» και το φέρνουν στο σπίτι, να ραντίσουν τον χώρο και να πουν: «Οπως ανελήφτηκε ο Χριστός, έτσι να ανεληφτή από το σπίτι μας κάθε κακό. N’ ανεληφτή η κακογλωσσιά, η αρρώστια και το κακό μάτι»! Θα φυλάξουν κιόλας νερό, να το έχουν όλο τον χειμώνα για γιατρικό, σε πρήξιμο ή δάγκωμα ή βάσκαμα ή αρρώστια. Αλλά και οι κολυμβητές που πρωτομπαίνουν στη θάλασσα πλένονται με το νερό της και λένε: «Αναλείβεται ο Χριστός, αναλείβομαι κι εγώ. Ο,τι κακό έχω απάνω μου να φύγει». H λέξη «ανάληψις» συγχέεται με την «ανάλειψη», κάτι που έχει σχέση με το αλείφομαι και την αλοιφή. Γι’ αυτό, στην Ηπειρο, με πηλό άλειβαν, για να φύγουν, το έκζεμα και τις λειχήνες. Μάλιστα, στο Αϊβαλί της Μικράς Ασίας «άντρες και γυναίκες συνήθιζαν να μπαίνουν ως τα γόνατα στη θάλασσα και έπαιρναν από 40 κύματα νερό σε ένα μπουκάλι. Σταυροκοπιόνταν και αγναντεύοντας τον ανοιχτό ορίζοντα κατευόδωναν τον Χριστό λέγοντας «Αντε, Χριστέλλη μου, στο καλό!» Κι έψαχναν στον πρόχειρο βυθό της θάλασσας, εκεί στα ρηχά, συνήθεια που γίνεται και στις ακτές της Αττικής, φερμένη από τους πρόσφυγες, να βρουν μια πέτρα με βρύα, την περίφημη «πέτρα μαλλιαρή». Οποιος την εύρισκε την έπαιρνε στο σπίτι του, ως φορέα ευτυχίας!
H πέτρα αυτή με το ρίζωμα και τη βλάστησή της μέσα στη θάλασσα, συμβολίζει όλη τη δύναμη και την ουσία του θαλασσινού στοιχείου που, κατά τον Ευριπίδη, (Ιφιγένεια, η εν Ταύροις, 1193) «κλύζει πάντα τ’ ανθρώπων κακά!». Είναι δηλαδή η θάλασσα καθαρτική και ανανεωτική, ιδιαίτερα την ημέρα της Αναλήψεως, όταν με την παρουσία του Χριστού στους αιθέρες, ουρανός και θάλασσα έχουν αγιασθεί». Εμείς δεν έχουμε παρά να ευχηθούμε με το καλό, το πρώτο μπάνιο, σε όσους κρατούν τα ήθη, τα έθιμα και τις παραδόσεις του τόπου μας, τιμώντας την πείρα του λαού μας, που κάνει τη λαογραφία αστείρευτη πηγή γνώσεων και συνέχειας…
Ο ΕΦΕΤ ανακαλεί μπιφτέκι κοτόπουλου μετά τον εντοπισμό σαλμονέλας σε δείγμα – Ζητά απόσυρση της παρτίδας και προτρέπει τους καταναλωτές να μην το καταναλώσουν.
Δείτε το μπιφτέκι:
ΟΕΦΕΤ αποσύρει παρτίδα κατεψυγμένου μπιφτεκιού κοτόπουλου μετά τον εντοπισμό σαλμονέλας και καλεί τους καταναλωτές να μην το καταναλώσουν.
Συγκεκριμένα, σε δειγματοληψία κατεψυγμένου παρασκευάσματος κρέατος προέβη ο Ενιαίος Φορέας Ελέγχου Τροφίμων (ΕΦΕΤ) και ειδικότερα η Περιφερειακή Διεύθυνση Ανατολικής Μακεδονίας & Θράκης, κατά τη διενέργεια ελέγχων.
Πρόκειται για το προϊόν με στοιχεία: «ΜΠΙΦΤΕΚΙ ΚΟΤΟΠΟΥΛΟΥ ΧΩΡΙΣ ΓΛΟΥΤΕΝΗ» με ημερομηνία ανάλωσης 16/02/2027 και ημερομηνία παραγωγής / κατάψυξης 24/10/2025 που παράγεται από την εταιρεία «Α. ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΑΚΗΣ Α.Ε. – Κοτόπουλα Καραγιαννάκη Χαλκιδικής».
Σε συνέχεια εργαστηριακών αναλύσεων στο εργαστήριο του Τμήματος Κτηνιατρικού Εργαστηρίου Καβάλας της Δ/νσης Κτηνιατρικού Κέντρου Θεσσαλονίκης, διαπιστώθηκε η παρουσία του παθογόνου μικροοργανισμού Salmonella spp. στο ανωτέρω δείγμα.
Ο ΕΦΕΤ απαίτησε την άμεση ανάκληση του συνόλου της συγκεκριμένης παρτίδας του εν λόγω προϊόντος και ήδη βρίσκονται σε εξέλιξη οι σχετικοί έλεγχοι. Παράλληλα, καλεί τους καταναλωτές που έχουν ήδη προμηθευτεί το εν λόγω προϊόν, να μην το καταναλώσουν.
Παράνομη εκπομπή υγραερίου το πιθανότερο σενάριο, σύμφωνα με τον Νίκο Μιχαλόπουλο, Διευθυντή Ερευνών του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών
Μυστήριο καλύπτει την προέλευση της έντονης οσμής που εμφανίστηκε από το μεσημέρι της Δευτέρας (18/5) έως και τις πρωινές ώρες της Τρίτης σε διάφορες περιοχές της Αττικής, προκαλώντας ανησυχία στους κατοίκους.
Δείτε το βίντεο:
Η προέλευση της οσμής δεν έχει ακόμη προσδιοριστεί. Σύμφωνα με τον Νίκο Μιχαλόπουλο, Διευθυντή Ερευνών του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών, μέχρι στιγμής δεν έχει εντοπιστεί επιβάρυνση στους λεγόμενους «θεσμοθετημένους ρύπους», δηλαδή στις ουσίες που παρακολουθούνται βάσει ευρωπαϊκών ορίων και μετρήσεων.
Τα πρώτα δεδομένα δεν έδειξαν καμία ανησυχητική μεταβολή στους βασικούς δείκτες ατμοσφαιρικής ρύπανσης. Αυτό οδήγησε τους επιστήμονες να επικεντρωθούν στην ανάλυση της ίδιας της οσμής, η οποία δεν εμπίπτει σε θεσμοθετημένα όρια και είναι δύσκολο να μετρηθεί.
Όπως εξήγησε ο κ. Μιχαλόπουλος, τέτοιου είδους οσμές συνδέονται συνήθως με την παρουσία θειούχων χημικών ουσιών. Αυτές μπορεί να προέρχονται είτε από ανθρώπινες δραστηριότητες, όπως η βιομηχανική παραγωγή, είτε από φυσικά αίτια, όπως το θαλάσσιο περιβάλλον. Ωστόσο, στη συγκεκριμένη περίπτωση η έντονη οσμή δεν φαίνεται να οφείλεται σε φυσικό φαινόμενο.
Δείτε το βίντεο:
Πιθανή διαρροή υγραερίου
Όπως ανέφερε ο ίδιος, έχει αποκλειστεί η πιθανότητα διαρροής από εγκαταστάσεις φυσικού αερίου, ενώ απορρίφθηκε και το σενάριο προέλευσης από τη θάλασσα. Σύμφωνα με τον κ. Μιχαλόπουλο, οι φυσικές εκπομπές δεν παρουσιάζουν τη χαρακτηριστική οσμή που περιέγραψαν οι πολίτες.
Το επικρατέστερο σενάριο είναι ότι πρόκειται για εκπομπή υγραερίου στην ατμόσφαιρα, πιθανότατα από προπάνιο ή βουτάνιο. Οι ουσίες αυτές περιέχουν θειούχες ενώσεις ώστε να είναι ανιχνεύσιμες σε περίπτωση διαρροής.
Ο Νίκος Μιχαλόπουλος δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο η οσμή να προήλθε είτε από θαλάσσια δραστηριότητα – όπως απόρριψη φορτίου ή διαρροή από πλοίο – είτε από χερσαία πηγή, όπως η περιοχή του κόλπου της Ελευσίνας.
«Για να γίνει αισθητή σε τόσο μεγάλη έκταση και με τέτοια ένταση, μιλάμε για σημαντική ποσότητα», σημείωσε χαρακτηριστικά. Όλα τα δεδομένα, όπως είπε, συγκλίνουν στο ότι δεν πρόκειται για φυσικό φαινόμενο αλλά για ανθρωπογενή εκπομπή, πιθανώς παράνομη.
Δείτε το βίντεο:
Δυσκολίες στην ταυτοποίηση
Μιλώντας στην εκπομπή Newsroom, ο κ. Μιχαλόπουλος υπογράμμισε ότι η ακριβής ταυτοποίηση τέτοιων περιστατικών είναι ιδιαίτερα δύσκολη. Στην Ελλάδα δεν υπάρχει ο απαραίτητος εξειδικευμένος εξοπλισμός για άμεση καταγραφή ενώσεων όπως το προπάνιο και το βουτάνιο σε πραγματικό χρόνο.
Όπως εξήγησε, οι συγκεκριμένες μετρήσεις απαιτούν υψηλού κόστους τεχνολογικό εξοπλισμό, ενώ σε αρκετές περιπτώσεις η ανάλυση μπορεί να πραγματοποιηθεί μόνο εκ των υστέρων. Αυτό περιορίζει σημαντικά τη δυνατότητα άμεσης διερεύνησης παρόμοιων περιστατικών.
Υπήρξε η πρώτη και μακροβιότερη διευθύντρια του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης (ΕΜΣΤ)
Πέθανε η Άννα Καφέτση – Υπήρξε η πρώτη και μακροβιότερη διευθύντρια του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης (ΕΜΣΤ).
Πέθανε η εξέχουσα Ελληνίδα ιστορικός τέχνης, επιμελήτρια εκθέσεων και διδάκτωρ Αισθητικής, ευρύτερα γνωστή για τον καθοριστικό της ρόλο στην ίδρυση και τη διαμόρφωση του τοπίου της σύγχρονης τέχνης στην Ελλάδα, Άννα Καφέτση.
Η Άννα Καφέτση υπήρξε για 14 χρόνια διευθύντρια του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης, αναλαμβάνοντας τη διεύθυνσή του το 2000, οργανώνοντάς το από το μηδέν και χτίζοντας βήμα-βήμα τη συλλογή, τη φυσιογνωμία και τη θεσμική του ταυτότητα.
Η ανακοίνωση του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης: Εθεσε τις βάσεις για έναν θεσμό που άλλαξε το τοπίο της σύγχρονης τέχνης στη χώρα.
Με βαθιά θλίψη το ΕΜΣΤ αποχαιρετά την Άννα Καφέτση, ιστορικό τέχνης και επιμελήτρια, ιδρυτική και πρώτη διευθύντρια του μουσείου.
Η Άννα Καφέτση υπήρξε η καθοριστική προσωπικότητα πίσω από τη δημιουργία του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης. Ανέλαβε τη διεύθυνσή του το 2000 και το οργάνωσε από το μηδέν, χτίζοντας βήμα-βήμα τη συλλογή, τη φυσιογνωμία και τη θεσμική του ταυτότητα.
Σε μια περίοδο που δεν υπήρχε ακόμη εθνικός θεσμός σύγχρονης τέχνης στην Ελλάδα, αφιερώθηκε ολοκληρωτικά στη συγκρότησή του, με αδιάκοπη πίστη στην ανάγκη ύπαρξης ενός τέτοιου μουσείου.
Με το έργο και την επιμονή της, έθεσε τις βάσεις για έναν θεσμό που άλλαξε το τοπίο της σύγχρονης τέχνης στη χώρα. Στήριξε καλλιτέχνες, ανέδειξε νέες κατευθύνσεις και διαμόρφωσε έναν χώρο ανοιχτό στον πειραματισμό και τη διεθνή συνάντηση.
Το 2014 αποχώρησε από τη διεύθυνση του ΕΜΣΤ.
Η συμβολή της στη σύγχρονη ελληνική τέχνη, στην ανάπτυξη των θεσμών της σύγχρονης τέχνης στην Ελλάδα υπήρξε θεμελιώδες και διαρκές σημείο αναφοράς. Το ΕΜΣΤ εκφράζει τα ειλικρινή του συλλυπητήρια στους οικείους της και σε όλους όσοι συνεργάστηκαν μαζί της.
«Μέσα σε όλο τον πόνο που κουβαλούσες τόσα χρόνια, εσύ κατάφερνες πάντα να σκορπάς αρμονία, αγάπη και χρώμα γύρω σου» γράφει φίλη της αδικοχαμένης Αρμονίας
«Κράτησες το χέρι της μαμάς σου και πετάξατε μαζί μακριά από έναν κόσμο που σας πλήγωσε τόσο πολύ» αναφέρει φίλη της 26χρονης Αρμονίας σε ανάρτηση της στα social media λίγα μετά την κηδεία των δύο γυναικών που έχασαν τη ζωή της στο τροχαίο δυστύχημα την περασμένη Κυριακή στη Ρόδο.
Η 26χρονη που σκοτώθηκε στο τροχαίο στη Ρόδο
Με ένα λουλούδι στο χέρι και με ένα γιατί στο στόμα, φίλοι και συγγενείς είπαν το τελευταίο αντί στην 57χρονη μητέρα και στην 26χρονη κόρη που έφυγαν μαζί στο τροχαίο δυστύχημα το μεσημέρι της Κυριακής στην Εθνικού οδό Λίνδου – Ρόδου. Φίλη της 26χρονης Αρμονίας την αποχαιρετά με μία συγκινητική ανάρτηση λέγοντας «μέσα σε όλο τον πόνο που κουβαλούσες τόσα χρόνια, εσύ κατάφερνες πάντα να σκορπάς αρμονία, αγάπη και χρώμα γύρω σου. Όπως ακριβώς αγαπούσες να κάνεις και στις ζωγραφιές σου».
Μία βόλτα της 26χρονης μαζί με την φίλη της μόλις λίγες μέρες πριν το τραγικό περιστατικό, ήταν η τελευταία και πλέον αυτό θα μοιάζει ένα όνειρο και τα πιο πολύτιμα του κόσμου:
«Δεν μπορώ ακόμα να πιστέψω πως γράφω αυτά τα λόγια για εσένα. Πριν λίγες μέρες πίναμε ποτό μαζί, γελούσαμε, μιλούσαμε σαν να είχαμε όλη τη ζωή μπροστά μας. Πριν πέντε μέρες περάσαμε μαζί όλο το ρεπό μου, όπως πάντα εμείς… σαν αδελφές. Πήγαμε βόλτα, ήπιαμε τον πρωινό μας καφέ, φάγαμε μαζί, κάναμε πράγματα τόσο απλά κι όμως τώρα μοιάζουν τα πιο πολύτιμα του κόσμου. Και η τελευταία φορά που σε είδα ήταν τόσο γεμάτη ζωή… γεμάτη εσένα.
Καθόμασταν και κάναμε πλάνα για τα όνειρά μας. Μιλούσαμε για το μέλλον, για όλα όσα θα καταφέρναμε μαζί. Είχες τόση δύναμη μέσα σου, τόση θέληση να ζήσεις, να προχωρήσεις, να φτιάξεις τη ζωή που άξιζες. Μετά από όλα όσα πέρασες, είχες αρχίσει επιτέλους να παίρνεις τα πάνω σου. Η ζωή όμως δεν σου φέρθηκε ποτέ όπως σου άξιζε. Έχασες τον μπαμπά σου τόσο άδικα πριν δέκα χρόνια και από τότε κουβάλησες βάρη που λίγοι άνθρωποι θα άντεχαν. Κι όμως δεν το έβαζες κάτω ποτέ. Όσο κι αν σε πλήγωναν άνθρωποι, όσο κι αν σε πολεμούσε η ζωή, εσύ συνέχιζες. Και τον τελευταίο χρόνο είχες αρχίσει ξανά να λάμπεις. Η τελευταία εικόνα που έχω από εσένα είναι τα μικρά σου μπουκλάκια, το όμορφο πρόσωπό σου και εκείνη η λάμψη στα μάτια σου. Ήσουν τόσο όμορφη. Τόσο φωτεινή. Σαν να ξαναγεννιόσουν», αναφέρει στην ανάρτηση.
Δείτε το βίντεο:
Μάλιστα, η Αρμονία είχε φύγει για ένα χρονικό διάστημα από την Ρόδο και είχε πάει στην Αθήνα όπoυ και ζούσε. Η ίδια ήθελε όμως μερικούς μήνες πριν το τροχαίο να επιστρέψει στο νησί της και να περνάει όμορφα μαζί με την μητέρα της.
«Και ήρθες στη Ρόδο γιατί ένιωσες την ανάγκη να μας δεις. Σαν να ήθελε η ψυχή σου να περάσει λίγο ακόμα χρόνο με όσους αγαπούσε αληθινά. Δεν μπορώ να χωρέσω στο μυαλό μου πως έφυγες έτσι. Μέσα σε μια στιγμή. Από την απερισκεψία ενός ανθρώπου που έτρεχε χωρίς να σκέφτεται πως μπορεί να διαλύσει ζωές. Εσύ και η μαμά σου φύγατε μαζί… και αυτό είναι ίσως το μόνο που με παρηγορεί λίγο. Πως δεν ήσουν μόνη. Πως της κράτησες το χέρι και πετάξατε μαζί ψηλά, μακριά από έναν κόσμο που σας πλήγωσε τόσο πολύ».
«Δεν σας άξιζε αυτός ο κόσμος. Ήταν πολύ σκληρός για ψυχές σαν τις δικές σας. Εδώ κάτω μοιάζει πολλές φορές με κόλαση. Εσύ όμως ήσουν φτιαγμένη για κάτι πιο γαλήνιο. Για μέρη γεμάτα φως, χρώματα και ηρεμία», γράφει στην ανάρτηση της.
Ολόκληρη η συγκινητική ανάρτηση
Η δική μου Αρμονία…
Πόσο όμορφα σου ταίριαζε το όνομά σου. Μέσα σε όλο τον πόνο που κουβαλούσες τόσα χρόνια, εσύ κατάφερνες πάντα να σκορπάς αρμονία, αγάπη και χρώμα γύρω σου. Όπως ακριβώς αγαπούσες να κάνεις και στις ζωγραφιές σου.
Δεν μπορώ ακόμα να πιστέψω πως γράφω αυτά τα λόγια για εσένα. Πριν λίγες μέρες πίναμε ποτό μαζί, γελούσαμε, μιλούσαμε σαν να είχαμε όλη τη ζωή μπροστά μας. Πριν πέντε μέρες περάσαμε μαζί όλο το ρεπό μου, όπως πάντα εμείς… σαν αδελφές. Πήγαμε βόλτα, ήπιαμε τον πρωινό μας καφέ, φάγαμε μαζί, κάναμε πράγματα τόσο απλά κι όμως τώρα μοιάζουν τα πιο πολύτιμα του κόσμου. Και η τελευταία φορά που σε είδα ήταν τόσο γεμάτη ζωή… γεμάτη εσένα.
Καθόμασταν και κάναμε πλάνα για τα όνειρά μας. Μιλούσαμε για το μέλλον, για όλα όσα θα καταφέρναμε μαζί. Είχες τόση δύναμη μέσα σου, τόση θέληση να ζήσεις, να προχωρήσεις, να φτιάξεις τη ζωή που άξιζες. Μετά από όλα όσα πέρασες, είχες αρχίσει επιτέλους να παίρνεις τα πάνω σου.
Η ζωή όμως δεν σου φέρθηκε ποτέ όπως σου άξιζε. Έχασες τον μπαμπά σου τόσο άδικα πριν δέκα χρόνια και από τότε κουβάλησες βάρη που λίγοι άνθρωποι θα άντεχαν. Κι όμως δεν το έβαζες κάτω ποτέ. Όσο κι αν σε πλήγωναν άνθρωποι, όσο κι αν σε πολεμούσε η ζωή, εσύ συνέχιζες. Και τον τελευταίο χρόνο είχες αρχίσει ξανά να λάμπεις. Η τελευταία εικόνα που έχω από εσένα είναι τα μικρά σου μπουκλάκια, το όμορφο πρόσωπό σου και εκείνη η λάμψη στα μάτια σου. Ήσουν τόσο όμορφη. Τόσο φωτεινή. Σαν να ξαναγεννιόσουν.
Και ήρθες στη Ρόδο γιατί ένιωσες την ανάγκη να μας δεις. Σαν να ήθελε η ψυχή σου να περάσει λίγο ακόμα χρόνο με όσους αγαπούσε αληθινά.
Δεν μπορώ να χωρέσω στο μυαλό μου πως έφυγες έτσι. Μέσα σε μια στιγμή. Από την απερισκεψία ενός ανθρώπου που έτρεχε χωρίς να σκέφτεται πως μπορεί να διαλύσει ζωές. Εσύ και η μαμά σου φύγατε μαζί… και αυτό είναι ίσως το μόνο που με παρηγορεί λίγο. Πως δεν ήσουν μόνη. Πως της κράτησες το χέρι και πετάξατε μαζί ψηλά, μακριά από έναν κόσμο που σας πλήγωσε τόσο πολύ.
Δεν σας άξιζε αυτός ο κόσμος. Ήταν πολύ σκληρός για ψυχές σαν τις δικές σας. Εδώ κάτω μοιάζει πολλές φορές με κόλαση. Εσύ όμως ήσουν φτιαγμένη για κάτι πιο γαλήνιο. Για μέρη γεμάτα φως, χρώματα και ηρεμία.
Δείτε το βίντεο:
Κι εγώ τώρα προσπαθώ να καταλάβω πώς συνεχίζεται η ζωή όταν χάνεις ανθρώπους που ήταν κομμάτι της ψυχής σου. Προχθές έχασα το σκυλάκι μου και χθες έμαθα πως έχασα κι εσένα. Νιώθω πως έχασα τη γη κάτω από τα πόδια μου. Μα μέσα σε όλον αυτόν τον πόνο, κρατάω τις στιγμές μας. Τις βόλτες μας, τους καφέδες μας, τα γέλια μας, τα όνειρά μας, όλα εκείνα τα μικρά καθημερινά που τελικά ήταν τα πιο μεγάλα.
Και σου υπόσχομαι κάτι, Αρμονία μου…
Θα συνεχίσω να ονειρεύομαι και για τις δυο μας.
Θα κουβαλάω πάντα ένα κομμάτι σου μέσα μου.
Και κάθε φορά που θα βλέπω χρώματα στον ουρανό, θα σκέφτομαι πως κάπου εκεί ψηλά ζωγραφίζεις ξανά. Ελεύθερη πια. Χωρίς πόνο. Μόνο με φως.
Κράτα την μανούλα σου από το χέρι και πετάξτε μαζί ψηλά, μακριά από αυτόν τον κόσμο , φύγατε μαζί για κάποιο λόγο και είμαι σίγουρη πως εκεί θα ηρεμήσει η ψυχούλα σας και θα είστε καλά..
Σε ευχαριστώ που μου δίδαξες πως να είμαι δυνατή σε έναν κόσμο που σαπίζει.
