Τρομοκρατήθηκαν οι υπάλληλοι του Δήμου Λαμιέων στο Δημαρχείο, στη θέα ενός τεράστιου «πλάσματος» που έκανε βόλτα στην πόρτα τους σύμφωνα με το lamiareport.gr

Αν και φαινόταν για έντομο, το μέγεθος του δεν παρέπεμπε σε κάτι τέτοιο για αυτό και απευθύνθηκαν στο Φιλοζωικό, με την Αντιπρόεδρο Αγγέλα Μπαρτσιώκα να αναλαμβάνει τον περίεργο ρόλο του συλλέκτη – διασώστη.

Όπως ενημερώθηκαν στη συνέχεια από το ΑΝΙΜΑ, πρόκειται για το μεγαλύτερο σαρκοφάγο και υδρόβιο έντομο, στην Ευρώπη, Λιθόκερο, Lethocerus patruelis, Belostomatidae.

Διαβάστε την ανάρτηση της κας Μπαρτσιώκα στο Facebook που το αντιμετώπισε με αρκετό χιούμορ:

«Μια “δύσκολη” αποστολή μου προέκυψε χθες Σάββατο, όταν δεχθήκαμε τηλέφωνο από το γραφείο του Δημάρχου κ.Σταυρογιάννη για ένα υπερμέγεθες έντομο που βρισκόταν έξω από το Δημαρχείο…
Πήγα και το παρέλαβα…και προς στιγμή….μετά την έκπληξή μας τόσο για το μέγεθός του όσο και για τη μορφή του, δεν ξέραμε πως να το χειριστούμε!
Με σκύλους και γάτες ασχολούμαστε κατά κόρον, με άγρια ζώα έχουμε εμπειρία, ιδιαίτερα με πουλιά, για έντομα όμως πρώτη φορά επιχειρούσαμε “διάσωση”…
Μετά από διάφορες αναζητήσεις σε επαγγελματίες της πόλης που ασχολούνται με απεντομώσεις, οι οποίοι δεν μπόρεσαν να μας βοηθήσουν, την λύση μας την έδωσε για άλλη μια φορά η κ.Γανωτή από ΑΝΙΜΑ.
Στείλαμε τη φωτογραφία του εντόμου και μπαίνοντας σε μια μηχανή αναζήτησης στο διαδίκτυο …ιδού το αποτέλεσμα…

” H φωτογραφία σας δείχνει έναν Λιθόκερο, Lethocerus patruelis, Belostomatidae, σαρκοφάγο, είναι το μεγαλύτερο υδρόβιο έντομο στην Ευρώπη, έχει πολύ ισχυρό και επίπονο δάγκωμα, μπορεί να καταβροχθίσει μικρά οστρακόδερμα, ψαράκια και αμφίβια.”

Μεγάλη απορία: Πως βρέθηκε ένα τέτοιο έντομο στην πόλη, έξω από το Δημαρχείο?
Θα ασπαστώ μάλλον την άποψη του κ.Δημάρχου, (ο οποίος ενημερώθηκε για το είδος και την ονομασία του εντόμου), ότι κάποιο πουλί το είχε αρπάξει από το περιβάλλον του και του έπεσε…
Το έντομο θα αφεθεί σήμερα σε περιβάλλον με νερό και βλάστηση και μακρυά από κατοικημένη περιοχή,μιας και δαγκώνει άγρια, όπως μας ενημέρωσαν….
Κι επειδή το χιούμορ κακό δεν κάνει…θα αναφέρω και ότι χθες στην εκδήλωσή μας στο “PEOPLE” το έντομο βαφτίστηκε …με το όνομα πολιτικού αντιπάλου του Δημάρχου, μιας και ήταν έξω από το Δημαρχείο και άρα το “πολιορκούσε”……εκλογές γαρ…
Δεν θα σας πω το όνομά του…Βρείτε το!».

Ένα σπάνιο ντοκουμέντο κυκλοφόρησε από την κηδεία του Αλέξανδρου Ωνάση. Το αδημοσίευτο βίντεο δείχνει όλα τα αγαπημένα του πρόσωπα να του λένε το τελευταίο αντίο, εκτός από τον Αριστοτέλη. Ποιος ο λόγος που δεν πήγε στον Σκορπιό και γιατί τον είχε ταριχευμένο επί 20 μέρες;

Ο Αλέξανδρος Ωνάσης είχε γεννηθεί στη Νέα Υόρκη στις 30 Απριλίου 1948 από τον γάμο του Αριστοτέλη με την Τίνα Λιβανού. Οι σχέσεις του Αλέξανδρου με τον πατέρα του δεν ήταν θερμές και πάγωσαν περισσότερο όταν ο Ωνάσης παντρεύτηκε την Τζάκι Κένεντι.

Το πάθος του Αλέξανδρου ήταν η ταχύτητα: τα αεροπλάνα, τα ακριβά σπορ αυτοκίνητα. Μάλιστα από τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του ’70 η διοίκηση της Ολυμπιακής Αεροπορίας είχε περάσει στον Αλέξανδρο Ωνάση.

Ήταν 22 Ιανουαρίου του 1973, όταν ο Αλέξανδρος βρέθηκε στο πιλοτήριο ενός «Πιάτζιο 136». Πλάι του βρίσκονταν δυο έμπειροι αμερικανοί πιλότοι. Θα ήταν μια απλή δοκιμή για το αεροπλάνο, αφού ο Αλέξανδρος βιαζόταν να πετάξει με το Λίαρ Τζετ του για το Ρίο της Βραζιλίας. Λίγα μόλις δευτερόλεπτα μετά την απογείωση του, το αμφίβιο μικρό αεροσκάφος κατέπεσε και συνετρίβη από ύψος 15 μέτρων και με ταχύτητα 160χλμ την ώρα, στον διάδρομο του Ελληνικού!

«Κάθε προσπάθεια είναι μάταιη»

Ο Αλέξανδρος τραυματίστηκε σοβαρά, ενώ οι δύο συνεπιβάτες του ελαφρύτερα. Ο 25χονος Αλέξανδρος διακομίστηκε στο ΚΑΤ, όπου άφησε την τελευταία του πνοή στις 7 το απόγευμα της 23ης Ιανουαρίου, λόγω βαριών κρανιοεγκεφαλικών κακώσεων.

Η κορυφαία ομάδα νευροχρειρουργών που έφερε ο Αριστοτέλης από τη Νέα Υόρκη και ο βρετανός νευροχειρουργός Ρίτσαρντσον απλά τον ενημέρωσαν ότι: «Κάθε προσπάθεια είναι μάταιη, άσκοπη και βασανιστική».

Ο Αριστοτέλης Ωνάσης, μετά τα πρώτα στοιχεία για το δυστύχημα, υποστήριξε ότι δεν ήταν τυχαίο συμβάν και ότι ο Αλέξανδρος είχε πέσει θύμα εγκληματικής ενέργειας· επιβεβαιώθηκε, όταν και τα τρία πορίσματα που εκδόθηκαν αργότερα, διαπίστωναν ότι, το δυστύχημα προκλήθηκε από ανάποδη τοποθέτηση των πηδαλίων κλίσεως, με αποτέλεσμα το αεροπλάνο να μην υπακούει στις εντολές του πιλότου.

Ο Ωνάσης επικήρυξε τους «δολοφόνους του γιου του» με 1.000.000 δολάρια. Η επικήρυξη ισχύει μέχρι σήμερα!
Για το δυστύχημα κατηγορήθηκαν επτά μηχανικοί της Ολυμπιακής, που αθωώθηκαν στις 7 Νοεμβρίου 1977, με απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών.

Ταριχευμένος επί 20 ημέρες

Ο Αριστοτέλης Ωνάσης δεν μπόρεσε να δεχτεί την απώλεια του παιδιού του. Ταρίχευσε το σώμα του Αλέξανδρου και τον διατηρούσε επί σχεδόν τρεις εβδομάδες στο Σκορπιό. Κάθε βράδυ έμπαινε στο μικρό εκκλησάκι του νησιού και μιλούσε με τον νεκρό.

Του αποκάλυπτε τα σχέδιά του, έκλαιγε γοερά και τέλος έφευγε για να γίνει το ίδιο την επομένη ημέρα. Μετά την παρέμβαση του φίλου του, Μητροπολίτη Λευκάδας, ο Ωνάσης αποφάσισε να θάψει το παιδί του.

Ο παπάς, για να πειστεί ότι ο νεκρός του Αλέξανδρου ήταν στο φέρετρο, ζήτησε να το ανοίξουν, αλλιώς δεν θα έψελνε τη εξόδιο ακολουθία. Ο Αλέξανδρος ήταν εκεί ταριχευμένος, χαμογελαστός, όπως λένε παριστάμενοι, «σαν να ήθελε να μιλήσει».

Δεν ήταν εκεί όμως ο πατέρας του, ο Αριστοτέλης, που δεν άντεξε να παρακολουθήσει τη σκηνή του ενταφιασμού· έφυγε στη Νέα Υόρκη μια μέρα πριν και ξαναγύρισε πάλι την επομένη της τελετής για να αρχίσει την συνομιλία με τον γιό του, πάνω από το μάρμαρο πιά.

Με χαρά και συγκίνηση υποδέχθηκαν οι εργαζόμενοι κι οι χιλιάδες επισκέπτες του ζωολογικού πάρκου Altiplano του Μεξικό, την γέννηση ενός απειλούμενου με εξαφάνιση λευκού λιονταριού.

Το λιονταράκι, στο οποίο δόθηκε το όνομα Nieve (που στα ισπανικά σημαίνει «χιόνι»), αποτελεί τον καρπό του ζευγαρώματος δύο άλλων ενήλικων λευκών λιονταριών που ζουν στο πάρκο, ενώ οι κτηνίατροι που το εξέτασαν διαπίστωσαν ότι χαίρει άκρας υγείας.

Τα λευκά λιοντάρια αποτελούν ένα μοναδικό θαύμα της φύσης, όμως βρίσκονται στο χείλος της εξαφάνισης και μόνο 13 από αυτά υπολογίζεται ότι ζουν ελεύθερα στην άγρια φύση.

Περίπου 300 άτομα ζουν σε ολόκληρο τον κόσμο, τα περισσότερα από τα οποία παραμένουν σε προστατευμένο περιβάλλον σε ζωολογικούς κήπους και πάρκα άγριας ζωής ανά τον κόσμο.

Τα λευκά λιοντάρια δεν είναι ακόμα ξεχωριστό υποείδος, παρ’όλο που κάποιοι το θεωρούν. Τα σημερινά εξημερωμένα λευκά λιοντάρια είναι απόγονοι δύο νεαρών ατόμων που εντοπίστηκαν και αιχμαλωτίστηκαν στο καταφύγιο Τιμμπαβάτι στη Νότια Αφρική το 1975.

Το 2003 η WTL (Global White Lion Protection Trust), πρότεινε για πρώτη φορά τον επαναπάτρισμό των λευκών λιονταριών στο ενδημικό τους περιβάλλον, στο καταφύγιο Τιμμπαβάτι στην Ν.Αφρική. Προγενέστερες έρευνες έχουνε δείξει ότι τα λευκά λιοντάρια κυνηγούνε το ίδιο ή και περισσότερο επιτυχώς με τους «χρωματιστούς» συγγενείς τους.

Πιο προσεκτικές μελέτες όμως έδειξαν ότι τα λευκά λιοντάρια έχουνε πολύ λιγότερες επιτυχίες στο κυνήγι σε σχέση με τα φυσιολογικά λιοντάρια, λόγω του χρώματός τους που δεν τους παρέχει αρκετή κάλυψη.

Τελικά η WTL αποφάσισε να αναμείξει φυσιολογικά λευκά και χρωματιστά λιοντάρια στην ενδημική τους περιοχή.Τα λευκά λιοντάρια στην άγρια φύση κυνηγάνε αντιλόπες, γαζέλες, γκνου, ζέβρες, φακόχοιρους και σπάνια καμηλοπαρδάλεις.

Στα ψηλά βουνά της Ευρυτανίας, ανάμεσα στα πέτρινα σπίτια του ορεινού χωριού Τοπόλιανα, ζει ο Παναγιώτης, ένας 37χρονος κτηνοτρόφος που έχει επιλέξει να ζει κοντά στη φύση και τα ζώα.

Από μικρή ηλικία, η αγάπη του για τα ζώα τον οδήγησε στην επιλογή του να παραμείνει στο χωριό αντί να ακολουθήσει το μονοπάτι προς την πόλη.

Στο αγρόκτημά του, αγκαλιά με τη φύση, εκτρέφει πρόβατα και λίγες γίδες. Καθημερινά αντιμετωπίζει τα προβλήματα του κλάδου, όπως τις ακριβές ζωοτροφές και τις χαμηλές τιμές στο γάλα, καθώς και τη μείωση των επιδοτήσεων. Ωστόσο, η μεγαλύτερη πρόκληση προέρχεται από τους λύκους, που απειλούν τα κοπάδια του.

Ο Παναγιώτης ζητά βοήθεια, εκφράζοντας την ανησυχία του για την έλλειψη δράσης από τους υπεύθυνους. Παρά τις δυσκολίες, ο Παναγιώτης αποφάσισε να παλέψει. Είναι 365 μέρες κοντά στο κοπάδι του, πεπεισμένος ότι με αγάπη, φροντίδα και αφοσίωση θα τα καταφέρει να προστατεύσει τα ζώα του από τον απειλητικό κίνδυνο των λύκων.

Στο κοπάδι του, ξεχωρίζει ένα σπάνιο είδος προβάτου με 4 κέρατα, μια κληρονομιά από τους πρόγονούς του που το είχαν φέρει από τη Λάρισα.

«Είμαι ο μοναδικός που έχει τέτοιο πρόβατο. Αυτή είναι παλιά ράτσα που φτάνει μέχρι τον προπάππου μου, μετά χάθηκε και ξαναεμφανίστηκε πριν από 20 χρόνια. Κρατάω εγώ κάθε 2 με 3 χρόνια ένα αρσενικό και πρόκειται για ελληνική φυλή» είπε αρχικά ο κ. Νταβαρίνος για το θηλαστικό στην ΕΡΤ.

«Χάθηκε και βγήκε μετά από 50 χρόνια στη γέννα. Είναι σκληρό ζώο, αντέχει, είναι αρκετά παραγωγικό και είναι ό,τι πρέπει για τα Άγραφα. Είναι πολυκερατική φυλή και απ’ ό,τι λένε προέρχεται από την αρχαία Ελλάδα» συνέχισε ο κτηνοτρόφος στην Ευρυτανία.

Παρά τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει, ο Παναγιώτης δεν χάνει την ελπίδα. Μιλώντας για την επόμενη γενιά, εκφράζει την ανησυχία του για το μέλλον του επαγγέλματος.

Οι νέοι φαίνεται να απομακρύνονται από την εκτροφή ζώων, θεωρώντας τη δουλειά αυτή ως δύσκολη και απαιτητική. Ωστόσο, ο Παναγιώτης πιστεύει ότι η παράδοση και η αγάπη για τη γη μπορούν να μεταδοθούν, παρακινώντας τους νέους να ανακαλύψουν τη χαρά και την ικανοποίηση που προσφέρει η ζωή στην ύπαιθρο.

Το Τοπόλιανα, με την ομορφιά του χωριού και τους εξαιρετικούς κατοίκους του, αντικατοπτρίζει μια κοινότητα που είναι έτοιμη να υποδεχθεί με χαρά όποιον αναζητά την αυθεντικότητα και την ησυχία του χωριού.

Με μια αυθεντικότητα που μπορείς να αισθάνεσαι και μια θερμή φιλοξενία, οι κάτοικοι αναδεικνύουν το πνεύμα της κοινότητας τους, προσφέροντας ένα κομμάτι από την Ελληνική υπαίθρου που αξίζει να εξερευνηθεί και να ανακαλυφθεί.

Δείτε το video από το κανάλι Greek Village Life στο YouTube: