Μερικοί άνθρωποι περνούν από τη ζωή σου σαν αστραπή, ενώ άλλοι παραμένουν για μια ζωή

Ποτέ δεν ξέρουμε πραγματικά γιατί κάποιοι μένουν και άλλοι απομακρύνονται, παρά τις υποσχέσεις ή τις ελπίδες.

Και τι θα γινόταν αν, έστω για μία φορά, σταματούσαμε να ψάχνουμε περίπλοκες απαντήσεις; Απλώς φαντάσου τρεις καρέκλες μπροστά σου. Πάρε μια στιγμή, άκου τη διαίσθησή σου… ποια τραβά φυσικά το βλέμμα σου;

Καρέκλα Νο. 1: Αυτή που δεν φεύγει ποτέ

Αυτή η καρέκλα συμβολίζει τη σταθερότητα. Το άτομο που εκπροσωπεί σε γνωρίζει εδώ και πολύ καιρό, ίσως για πάντα. Σε είδε πριν από τις επιτυχίες σου, πριν από τις άμυνές σου, πριν μάθεις να κρύβεις την ευάλωτη πλευρά σου. Αυτός ο δεσμός δεν χτίστηκε με εντυπωσιακούς λόγους ή μεγάλες χειρονομίες, αλλά με μια πίστη, ειλικρίνεια και αφοσίωση.

Όταν είσαι κουρασμένος, δεν σε πιέζει. Όταν αμφιβάλλεις για τον εαυτό σου, δεν σε κρίνει. Απλώς είναι δίπλα σου. Μπορεί να είναι ένα μέλος της οικογένειας, ένας φίλος από τα παιδικά χρόνια ή ένας σύντροφος που είστε μαζί καιρό. Η δύναμή του βρίσκεται στην άνευ όρων αφοσίωση, τόσο παρηγορητική όσο μια κουβέρτα ένα χειμωνιάτικο βράδυ.

Καρέκλα Νο. 2: Αυτή που επιλέγει να μένει κάθε μέρα

Αυτή η καρέκλα συμβολίζει τη συνειδητή δέσμευση. Το άτομο που εκπροσωπεί δεν μένει από συνήθεια, αλλά από επιλογή. Σε επιλέγει ακόμη κι όταν ο δρόμος δυσκολεύει, όταν εμφανίζονται αμφιβολίες και το να φύγει θα φαινόταν πιο εύκολο.

Δεν σε αγαπά μόνο στις πιο δυνατές σου στιγμές, αλλά και όταν περνάς πιο εύθραυστες φάσεις. Οι διαφωνίες γίνονται ευκαιρίες για εξέλιξη, όχι μάχες που πρέπει να κερδηθούν. Μαζί χτίζετε κάτι: Μια ζωή, κοινά σχέδια, μερικές φορές μια οικογένεια. Αυτός ο άνθρωπος δεν περπατά μπροστά σου ούτε πίσω σου, αλλά ακριβώς δίπλα σου.

Καρέκλα Νο. 3: Αυτή που δεν φεύγει ποτέ, γιατί είσαι εσύ

Αυτή η καρέκλα, πιο απλή στην εμφάνιση, είναι η πιο δυνατή απ’ όλες. Σε αντιπροσωπεύει. Ίσως έδωσες πάρα πολλά, περίμενες πάρα πολύ, ήλπισες υπερβολικά. Έμαθες—μερικές φορές με δύσκολο τρόπο—ότι κανείς δεν μπορεί να σε καταλάβει ή να σε προστατεύσει καλύτερα από όσο εσύ ο ίδιος.

Σήμερα, δεν φοβάσαι πια τη μοναξιά. Επιλέγεις την ηρεμία αντί για σχέσεις που σε εξαντλούν. Σέβεσαι τον εαυτό σου αρκετά ώστε να μην αποδέχεσαι πια οτιδήποτε σε κάνει να αμφισβητείς την αξία σου. Αυτή η καρέκλα σου θυμίζει μια ουσιαστική αλήθεια: Το να μένεις πιστός στον εαυτό σου είναι ήδη μια βαθιά και διαρκής μορφή αυτοσεβασμού.

Τι λέει για σένα η επιλογή σου

Δεν υπάρχει σωστή ή λάθος επιλογή. Η καρέκλα που σε τραβά απλώς αποκαλύπτει τι έχεις περισσότερο ανάγκη αυτή τη στιγμή στη ζωή σου.

Η πρώτη μιλά για αφοσίωση και βαθιές ρίζες.

Η δεύτερη δείχνει συνεργασία και το χτίσιμο μιας κοινής ζωής.

Η τρίτη εκφράζει την εσωτερική ελευθερία και την αναζήτηση συναισθηματικής ισορροπίας.

Οι ανάγκες μας εξελίσσονται με τον χρόνο, όπως κι εμείς. Αυτό που έχει σημασία δεν είναι η τελειότητα των δεσμών μας, αλλά η ικανότητά τους να αντέχουν τις καταιγίδες χωρίς να χάνονται.

Στο τέλος, ο άνθρωπος που μένει στο πλευρό σου για καιρό δεν είναι αυτός που δίνει τις περισσότερες υποσχέσεις, αλλά εκείνος που επιλέγει να μη φύγει όταν η ζωή γίνεται λιγότερο απλή.

Τα μαξιλάρια χάνουν φυσικά τη φρεσκάδα τους με την πάροδο του χρόνου και μπορούν να εμφανίσουν λεκέδες, ακόμα και όταν προστατεύονται με μαξιλαροθήκες.

Έρχονται σε επαφή με τον ιδρώτα και άλλα στοιχεία κάθε βράδυ, με αποτέλεσμα να γεμίζουν με  σκόνη, έλαια, ακόμη και μικροσκοπικά ακάρεα. Για άτομα με αλλεργίες, η διατήρηση ενός καθαρού μαξιλαριού είναι απαραίτητη για έναν άνετο ύπνο. Μάθετε πώς να ανανεώνετε τα μαξιλάρια του κρεβατιού σας και να διασφαλίζετε ένα πιο υγιεινό περιβάλλον ύπνου.

Είτε είναι γεμισμένο με φτερά είτε από λάτεξ, μαλακό ή σκληρό, η επιλογή του σωστού μαξιλαριού, όπως ακριβώς και η επιλογή σεντονιών ή παπλωμάτων, είναι το κλειδί για έναν καλό ύπνο. Ωστόσο, πέρα ​​από τον τύπο ή την ποιότητά του, η διατήρησή του καθαρού είναι ζωτικής σημασίας. Μια μαξιλαροθήκη από μόνη της δεν την προστατεύει από την εφίδρωση τη νύχτα, η οποία μπορεί να προκαλέσει σε αυτές τις αντιαισθητικές κίτρινες κηλίδες. Διαβάστε μερικούς τρόπους  για να αναζωογονήσετε τα μαξιλάρια σας και να επαναφέρετε την αρχική τους γοητεία.

Τακτική συντήρηση μαξιλαριών: Πόσο συχνά πρέπει να καθαρίζετε;

Εάν θέλετε να αποφύγετε τα  κίτρινα σημάδια, συνιστάται να καθαρίζετε τα μαξιλάρια περιοδικά. Αυτό το κιτρίνισμα προέρχεται κυρίως από τον νυχτερινό ιδρώτα, δημιουργώντας ένα υγρό περιβάλλον ιδανικό για βακτήρια και ακάρεα. Ενώ κάποιοι μπορεί να πετούν τα μαξιλάρια τους με την πρώτη ματιά σε έναν λεκέ, άλλοι βασίζονται αποκλειστικά σε μαξιλαροθήκες για προστασία. Η αλήθεια; Ιδανικά, τα μαξιλάρια πρέπει να πλένονται κάθε έξι μήνες. Εν τω μεταξύ, φρεσκάρετε το πάπλωμά σας ετησίως.

Ανανέωση μαξιλαριών: Μια δοκιμασμένη και αληθινή συμβουλή καθαρισμού

Ψάχνετε έναν αποτελεσματικό τρόπο για να απολυμάνετε τα μαξιλάρια σας και να εξαφανίσετε τα μικρόβια; Ορίστε ένα αξιόπιστο, παλιομοδίτικο κόλπο:

Συστατικά:

• Μαγειρική σόδα
• Κανονικό απορρυπαντικό ρούχων
• Αιθέριο έλαιο λεβάντας

Πριν ξεκινήσετε, βεβαιωθείτε ότι τα μαξιλάρια σας πλένονται στο πλυντήριο ελέγχοντας τις ετικέτες τους. Ρίξτε το απορρυπαντικό της επιλογής σας στο ειδικό συρτάρι, στη συνέχεια μισό φλιτζάνι μαγειρική σόδα και μερικές σταγόνες ελαίου λεβάντας απευθείας στον κάδο. Προσθέστε δύο μαξιλάρια για ισορροπία και πλύνετε στο πλυντήριο.

Αν θέλετε να παρατείνετε τη φρεσκάδα των μαξιλαριών σας, υιοθετήστε καλές καθημερινές συνήθειες. Κάθε πρωί, αφαιρέστε τις μαξιλαροθήκες, ανοίξτε τα παράθυρα και αφήστε το ηλιακό φως να λούσει τα μαξιλάρια σας. Με αυτόν τον τρόπο αερίζετε το δωμάτιό σας και αποτρέπετε την υπερβολική υγρασία και την ανάπτυξη μούχλας. Και αν τα μαξιλάρια σας φαίνονται λίγο θαμπά; Ένας ατμοκαθαριστής μπορεί να τα αναζωογονήσει. Για μια πιο φωτεινή πινελιά, μουλιάστε τα σε ένα μείγμα χυμού λεμονιού, λευκού ξυδιού ή υπεροξειδίου του υδρογόνου πριν τα πλύνετε στο πλυντήριο.

Το χτύπημα της μοίρας

Σεμνά και ήσυχα έφυγε από κοντά μας. Όπως ακριβώς δηλαδή είχε διαχειριστεί τα προηγούμενα χρόνια την καριέρα του ως τραγουδιστής.

Με την ζεστή και αισθαντική φωνή του, ο Διονύσης Θεοδόσης πρόλαβε να συνεργαστεί με μεγάλους συνθέτες του χώρου, άφησε παρακαταθήκη κομμάτια που ακούμε μέχρι και σήμερα, αλλά «έσβησε» χτυπημένος από καρκίνο πριν προλάβει να διευρύνει την μουσική κληρονομιά που άφησε πίσω του.

Ακόμη κι έτσι, ενδεχομένως θα μπορούσε να έχει ακόμη μεγαλύτερο αντίκτυπο αν είχε… γεννηθεί νωρίτερα. Όταν, όμως, άρχισε την καριέρα του επαγγελματικά στις αρχές της δεκαετίας του 1980, το κλίμα (μουσικά και όχι μόνο) στην Ελλάδα άλλαζε. Από τις μπουάτ, το νέο κύμα και το πολιτικό τραγούδι των 70’s περνάγαμε στα πιο… λαϊκοπόπ και… ντιριντάχτα ακούσματα, τα οποία ουδέποτε τον εξέφραζαν… Αυτός προτιμούσε να μιλά για άλλα πράγματα, όπως για παράδειγμα, για τις νύχτες που μυρίζουν γιασεμί…

Δείτε το βίντεο:

Ροκ και… ζακυνθινές καταβολές

Γεννημένος στην Κρήτη το 1958, αλλά με καταγωγή από την Ζάκυνθο, ο γιος του Γιάννη Θεοδόση και της Δέσποινας Παπαχριστοδούλου, κόλλησε το… μικρόβιο από την μητέρα που έκανε καριέρα στο εξωτερικό ως Ντέπη Παπά.

Ως έφηβος άκουγε το ροκ της εποχής και με αυτή τη βάση είχε και την πρώτη του επαφή με το τραγούδι, κερδίζοντας έναν διαγωνισμό στο Ηράκλειο. Εκεί κιόλας έστησε με φίλους μια μπάντα που ερμήνευε Deep Purple, Rolling Stones και άλλα αντίστοιχα.

Παρά τις… προσπάθειες που κατέβαλε για να ακολουθήσει το επαγγελματικό πεδίο του γιατρού πατέρα του και να σπουδάσει και ο ίδιος ιατρική, η αγάπη του για την μουσική και προφανώς το γονίδιο της τραγουδίστριας μάνας του, προφανώς ήταν εκείνο που τελικά επικράτησε.

Έτσι, άφησε το πανεπιστήμιο του Άμστερνταμ και αργότερα έκανε το ίδιο και με το αντίστοιχο της Ρώμης όπου είχε μετακομίσει. Στο μυαλό του στριφογύριζαν μόνο αγαπημένες μελωδίες και σκοποί από τα χρόνια της εφηβείας του. Εκείνοι τουλάχιστον που ταίριαζαν με την ξεχωριστή προσωπικότητά του.

Ο Διονύσης Θεοδόσης είχε μια εσωτερική σεμνότητα και μια ευγένεια ψυχής την οποία αντανακλούσε στη συμπεριφορά του. Το τραγούδι για εκείνον ήταν ένα μέσο έκφρασης περισσότερο από οτιδήποτε άλλο και γι’ αυτό το προσέγγισε με τον τρόπο που το έκανε.

Με μουσική αφετηρία την Θεσσαλονίκη

Στον χώρο άρχισε να γίνεται γνωστός το 1981 όταν συμμετείχε στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, καταλαμβάνοντας την 5^η θέση. Τότε είχε ερμηνεύσει το κομμάτι «Τα πάντα είσαι εσύ».

Παράλληλα έκανε σπουδές στη φωνητική και την υποκριτική θέλοντας να διευρύνει τις γνώσεις του, ενώ άρχισαν και οι συνεργασίες με μεγάλους της ελληνικής μουσικής. Εκείνη την περίοδο ξεχώρισε η παρουσία του στην «Μέδουσα», δίπλα σε ονόματα όπως ο Γιώργος Μαρίνος, η Τάνια Τσανακλίδου και ο Κώστας Τουρνάς.

Σχεδόν ένα χρόνο μετά θα έχει την γνωριμία που όπως είχε πει και ο ίδιος, άλλαξε τη ζωή του. Ήταν αυτή με τον κορυφαίο μουσικοσυνθέτη, Γιάννη Σπανό. Εκείνος τον «μύησε» κατά κάποιο τρόπο στη δική του σχολή και τον «μπόλιασε» με την ευαισθησία και τον σεβασμό με τον οποίο αγκάλιαζε κάθε μουσικό βήμα του.

«Προσγειώθηκα στο ελληνικό τραγούδι με την καλύτερη αισθητική. Δίπλα του άκουσα για τη γαλλική σχολή, Ζακ Μπρελ και Εντιθ Πιαφ, που έλεγαν τόσα με τη φωνή τους, όσα και με τη σκηνική παρουσία τους. Ξέρει τον τρόπο να περνάει τις ευαισθησίες του στον τραγουδιστή που συνεργάζεται, μαζί με όλη την κουλτούρα της γαλλικής σχολής που κουβαλάει ως δημιουργός» είχε δηλώσει χαρακτηριστικά κάποτε.

Δείτε το βίντεο:

Τότε μαζί με τον μουσικό συνοδοιπόρο του, Γιώργο Χατζηνάσιο, είχαν στήσει στο θρυλικό «Michel» ένα πρόγραμμα πολύ διαφορετικό. Και κάπως έτσι ο Διονύσης Θεοδόσης βρέθηκε στο ίδιο σχήμα με την Πένυ Ξενάκη, την Ειρήνη Αγγέλου και τον Αντώνη Ζαφειρόπουλο.

Σπουδαίες συνεργασίες

Χάρη σε αυτό είχε και την πρώτη συμμετοχή του σε δισκογραφική δουλειά, με την ζωντανή ηχογράφηση «Μουσική πρόκληση» το 1984. Ακολουθεί η παρουσία του μαζί με τη την Άλκηστη Πρωτοψάλτη στο άλμπουμ του Γιάννη Σπανού «Έξοδος κινδύνου», αλλά και στο δίσκο του Μιχάλη Τερζή «Όλη τη μουσική μεσ΄ την αγάπη βάλε», δίπλα στο Γιώργο Νταλάρα και την Δήμητρα Γαλάνη.

Ο Γιώργος Νταλάρας υπήρξε ο δεύτερος άνθρωπος που τον καθόρισε μουσικά αφού πέρα από την συμμετοχή του σε δισκογραφικές δουλειές, για σχεδόν μία πενταετία ως το 1990, βρέθηκε στο πλευρό του σε συναυλίες σε όλη την Ελλάδα και όχι μόνο, την latin περίοδο του σπουδαίου ερμηνευτή.

Δείτε το βίντεο:

«Μου έδωσε την ευκαιρία να παρακολουθήσω από κοντά τους ρυθμούς και τις ευαισθησίες του τελειότερου, κατά τη γνώμη μου, επαγγελματία που υπάρχει στο ελληνικό τραγούδι», είχε αποκαλύψει ο Διονύσης Θεοδόσης, ενώ αναφέρθηκε και σε άλλες πτυχές της συνεργασίας τους, λέγοντας: «Περνώντας από το ξένο τραγούδι με τα συγκροτήματα στη μπαλάντα, στερήθηκα την επαφή με το λαϊκό τραγούδι. Ευτυχώς, όμως, το κενό αυτό μου το κάλυψε η συνεργασία μου με το Γιώργο Νταλάρα »…

Ο ένας και μοναδικός προσωπικός δίσκος

Από τα πολλά που είχε να θυμάται από τον Γιώργο Νταλάρα αναμφίβολα ξεχωρίζουν οι μεγαλειώδεις συναυλίες, ιδίως εκείνη στο Ολυμπιακό Στάδιο το 1987, και οι περιοδείες σε ολόκληρο τον κόσμο.

Παράλληλα συνέχιζε να εμφανίζεται δίπλα σε άλλους μεγάλους του ελληνικού τραγουδιού και να συμμετέχει σε δισκογραφικές δουλειές τους, πριν βγάλει κι εκείνος το πρώτο και δυστυχώς μοναδικό προσωπικό άλμπουμ του.

Τον εμπιστεύτηκαν δύο «ιερά τέρατα» της ελληνικής μουσικής, οι Θάνος Μικρούτσικος και Άλκης Αλκαίος, στο LP «Όσο κρατάει ένας καφές» από τη «MINOS», στο οποίο κάποια κομμάτια υπογράφουν και οι Κώστας Τριπολίτης και Γιώργου Παυριανός.

Δείτε το βίντεο:

Αναμφίβολα ξεχωρίζει το ομώνυμο κομμάτι που τραγουδιέται ακόμα αλλά και άλλα όπως «Τις νύχτες που κυκλοφορώ», αλλά και με άλλα, εξίσου, πολύ καλά κομμάτια : «Μια παλιά φωτογραφία», «Με το πλοίο του Φελίνι», «Χίμαιρα» και «Ένας στοιχειωμένος πύργος».

Το ξαφνικό χτύπημα της μοίρας και το «αντίο»

Μετά από 8 χρόνια στο τραγούδι, ο Διονύσης Θεοδόσης είχε καταφέρει επιτέλους να αισθανθεί πως ο δύσκολος δρόμος που είχε προτιμήσει να ακολουθήσει τον έβγαλε στο «ξέφωτο» της δικαίωσης.

Θα μπορούσε όλο αυτό το διάστημα να έχει ακολουθήσει άλλα, πιο εύκολα μουσικά μονοπάτια, πολύ πιο εύπεπτα και ταιριαστά με το κλίμα εκείνης της εποχής. Δεν το έκανε, όμως, μένοντας πιστός στις δικές του αρχές και αξίες και συνεπής στο προσωπικό στυλ της ευγένειας, του συναισθηματισμού και της τρυφερότητας που ουσιαστικά αποτελούσαν συνέχεια του χαρακτήρα του.

Έναν χαρακτήρα τον οποίο εκτίμησαν όλοι όσοι συνεργάστηκαν μαζί του και ήταν αρκετοί, παρά τη σύντομη διάρκεια της καριέρας του…

Δείτε το βίντεο:

Το νήμα της, όπως και το νήμα της ζωής του κόπηκε απότομα μόλις το 1993. Λίγο καιρό νωρίτερα είχε διαγνωστεί με καρκίνο, πάνω που «άνθιζε» μουσικά. Πάλεψε για τρία χρόνια με την ασθένεια, έχοντας στο πλευρό του μεταξύ άλλων και τον Γιώργο Νταλάρα. Νοσηλεύτηκε στο Λονδίνο, έδωσε μάχη, αλλά δυστυχώς αυτή ήταν άνιση.

Έτσι στις 19 Οκτωβρίου 1993 η καρδιά του σταμάτησε να χτυπά, βυθίζοντας στη θλίψη την οικογένεια της ελληνικής μουσικής που έχανε ένα ιδιαίτερο και ξεχωριστό μέλος της. Με δική του επιθυμία ενταφιάστηκε στο Άγιο Όρος, καθώς λίγο πριν πεθάνει, ο Διονύσης Θεοδόσης που υπήρξε βαθιά θρησκευόμενος, είχε πάρει το σχήμα του μοναχού…

Πηγή: menshouse

Τεστ ματιών: Ποιον αριθμό βλέπετε μέσα στον πράσινο κύκλο; Η απάντηση είναι 55

Ένα απλό αλλά ενδιαφέρον τεστ όρασης κάνει τον γύρο του διαδικτύου και έχει προκαλέσει την περιέργεια πολλών ανθρώπων. Στην εικόνα εμφανίζεται ένας μεγάλος πράσινος κύκλος και η ερώτηση είναι απλή: ποιον αριθμό βλέπετε;

Με την πρώτη ματιά, αρκετοί δυσκολεύονται να διακρίνουν κάτι μέσα στον κύκλο. Ωστόσο, αν κοιτάξετε προσεκτικά ή εστιάσετε για λίγα δευτερόλεπτα, θα παρατηρήσετε ότι μέσα στο πράσινο φόντο σχηματίζεται ένας αριθμός.

Η σωστή απάντηση

Ο αριθμός που κρύβεται μέσα στην εικόνα είναι το 55.

Ο αριθμός έχει δημιουργηθεί με πολύ μικρές διαφοροποιήσεις στις αποχρώσεις του πράσινου, γι’ αυτό και δεν είναι άμεσα ορατός σε όλους. Το μάτι χρειάζεται λίγο χρόνο για να προσαρμοστεί ώστε να διακρίνει το σχήμα.

Γιατί είναι δύσκολο να το δούμε

Τέτοιου τύπου τεστ βασίζονται σε μικρές αλλαγές στην ένταση των χρωμάτων. Ο εγκέφαλος πολλές φορές αντιλαμβάνεται το σύνολο της εικόνας και όχι τις λεπτές διαφορές, γι’ αυτό και ο αριθμός φαίνεται «κρυμμένος».

Παρόμοια οπτικά τεστ χρησιμοποιούνται συχνά:

• για να δοκιμάσουν την αντίληψη των χρωμάτων,

• για να ελέγξουν την οπτική συγκέντρωση,

• αλλά και απλώς για ψυχαγωγία.

Μην ανησυχήσετε αν δεν το είδατε

Αν δεν μπορέσατε να δείτε τον αριθμό αμέσως, αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι υπάρχει κάποιο πρόβλημα με την όρασή σας. Μερικές φορές η φωτεινότητα της οθόνης, η απόσταση ή ακόμη και η κόπωση των ματιών μπορούν να επηρεάσουν το αποτέλεσμα.

Δοκιμάστε να απομακρυνθείτε λίγο από την οθόνη ή να κοιτάξετε την εικόνα για λίγα δευτερόλεπτα ακόμη — πολλές φορές ο αριθμός εμφανίζεται ξαφνικά.

 Εσείς πόσο γρήγορα είδατε το 55;