Τα τελευταία χρόνια ακούγεται συνεχώς πως ο Πέτρος Φιλιππίδης είναι σοβαρά άρρωστος, όμως δεν ξέρουμε από τι. Για πρώτη φορά αποκαλύφθηκε η ασθένειά του.
Ο δικηγόρος του Πέτρου Φιλιππίδη εμφανίστηκε στην εκπομπή Super Κατερίνα του ALPHA και σχολίασε την αναβολή της δίκης του ηθοποιού, αποκαλύπτοντας σημαντικές πληροφορίες για την εξέλιξη της υπόθεσης.
Ο Πέτρος Φιλιππίδης εμφανίστηκε στο δικαστήριο στις 11 Νοεμβρίου για την εκδίκαση των κατηγοριών για δύο απόπειρες βιασμού. Ωστόσο, η διαδικασία διακόπηκε, όπως τόνισε ο κος Δημητρακόπουλος, και δεν έχει ακόμα καθοριστεί η νέα ημερομηνία για τη συνέχιση της δίκης.
«Σήμερα δεν έχουμε δίκη πάλι καλά. Εκείνη τη μέρα που αναβληθηκε η δική, δεν υπήρχε αίτημα αναβολής από τη δική μας τη πλευρά, υπήρξε ασθένεια και ζήτησαν απουσία λόγω ασθενείας, δεν έγινε αναβολή, έγινε διακοπή. Καταδίκη για μια ημέρα για τον Πέτρο Φιλιππίδη, σημαίνει καταστροφή. […]Απάντησε ότι είναι αθώος αυθόρμητα, γιατί η ερώτηση ήταν “Πιστεύετε ότι είστε αθώος;” και απάντησε “Δε πιστεύω, είμαι αθώος”», τόνισε αρχικά ο Μιχάλης Δημητρακόπουλος ενώ συμπλήρωσε:
«Ο κόσμος πρέπει να γνωρίζει, ότι κάθε δίκη είναι 6 ώρες, και οι συνάδελφοι σας γνωρίζουν τα ενδιαφέροντα σημεία της δίκης. Δεν γίνεται κάθε φορά να γίνονται δηλώσεις, για να μην γίνει παρεξήγηση αν την επόμενη φορά δεν κάνει δηλώσεις ο Πέτρος Φιλιππίδης, το θέμα είναι να γίνονται μέσα στην αίθουσα οι δηλώσεις. Μπορώ να σας πω στα τελευταία δύο χρόνια που είμαστε δίπλα στον Πέτρο Φιλιππίδη, ότι είναι πάλι ο παλιός εαυτός του, γιατί οι φίλοι του που είχαν απομακρυνθεί, πλέον είναι κοντά του, έχουν αποτινάξει τον φόβο που είχαν.
Έχουν αρχίσει και βγαίνουν και δημόσια, και θα έρθουν και στο δικαστήριο, εμείς έχουμε πει σε αυτούς του φίλους και πολύ γνωστούς ηθοποιούς να μη μιλήσουν. Όχι μόνο έχουν γυρίσει και τον υποστηρίζουν, αλλά θα έρθουν και μάρτυρες, κάποιοι δεν είναι ηθοποιοί, αλλά θα έρθουν μάρτυρες, που δεν είχαν εμφανιστεί πρωτόδικα να δώσουν φως στο πως στήθηκε αυτή η υπόθεση».
Στη συνέχεια των δηλώσεών του ο γνωστός ποινικολόγος πρόσθεσε: «Ο Πέτρος Φιλιππίδης, είναι ένας άνθρωπος ψύχραιμος, και ξέρει ότι όποιος βγει και μιλήσει, θα ζητηθεί να διαγραφεί από τον Σύλλογο Ελλήνων Ηθοποιών. Αυτές οι αναφορές δεν έγιναν από τον Πέτρο Φιλιππίδη, αλλά υπήρχε και δημόσια αυτή η λογοκρισία. Η κοπέλα που κατηγόρησε τον Πέτρο Φιλιππίδη για τρείς βιασμούς, ο ίδιος αθωώθηκε μετά από αυτές τις κατηγορίες. Έρχονται καταγγελίες μετά από 10 χρόνια, και τα μόνα στοιχεία είναι ο λόγος του θύματος και του άλλου ανθρώπου.
Κοιτάχτε, η πρόεδρος μας είπε οτι συνταξιοδοτείται τον Ιούλιο του 25, μέσα στους πρώτους μήνες του 25 θα έχουμε πόρισμα. Το αποδεικτικό υλικό είναι περιορισμένο. Κάντε υπομονή, γιατί θα έρθουν μάρτυρες που θα περιγράψουν ακριβώς τι έγινε με τις καταγγελίες. Δεν είναι στη στόχευση μας καθημερινά να βγαίνουμε και να κάνουμε δηλώσεις. Είναι καλά στην υγεία του ο Πέτρος Φιλιππίδης, έχει ένα πρόβλημα που είναι γνωστό, τον ζαχαρώδη διαβήτη, η οποία είναι ύπουλη αρρώστια».
Τι είναι ο σακχαρώδης Διαβήτης
Ο σακχαρώδης διαβήτης είναι μία χρόνια πάθηση, η οποία χαρακτηρίζεται από διαταραχή του μεταβολισμού των υδατανθράκων, λιπών και πρωτεϊνών. Η κύρια και κοινή διαταραχή σε όλες τις μορφές διαβήτη είναι η υπεργλυκαιμία, δηλαδή οι αυξημένες τιμές σακχάρου στο αίμα.
Διακρίνεται στο σακχαρώδη διαβήτη τύπου Ι, στο σακχαρώδη διαβήτη τύπου ΙΙ, στο διαβήτη κυήσεως και σε άλλους ειδικούς, σπάνιους τύπους.
Ο σακχαρώδης διαβήτης τύπου Ι οφείλεται στην καταστροφή των Β κυττάρων του παγκρέατος, τα οποία υπό φυσιολογικές συνθήκες παράγουν την ορμόνη ινσουλίνη. Έτσι, σε αυτόν τον τύπο σακχαρώδη διαβήτη παρατηρείται απόλυτη έλλειψη ινσουλίνης και για τη θεραπεία αυτού είναι απαραίτητη η εξωγενής χορήγησης ινσουλίνης.
Ο σακχαρώδης διαβήτης τύπου ΙΙ οφείλεται σε συνδυασμό διαταραχής της έκκρισης αλλά και της δράσης της ινσουλίνης (αντίσταση των ιστών στην ινσουλίνη).
Περισσότερα από 350 εκατομμύρια άτομα, πάσχουν σήμερα από σακχαρώδη διαβήτη παγκοσμίως, ενώ αξίζει να σημειωθεί ότι σχεδόν οι μισοί από αυτούς είναι αδιάγνωστοι.
Παράγοντες κινδύνου σακχαρώδη διαβήτη
Οι παράγοντες κινδύνου για την ανάπτυξη σακχαρώδους διαβήτη είναι η παχυσαρκία, η απουσία άσκησης, η κληρονομικότητα, οι γυναίκες με ιστορικό γέννησης υπέρβαρου τέκνου ή που πάσχουν από το σύνδρομο των πολυκυστικω?ν ωοθηκών, η υπέρταση, το ιστορικό καρδιαγγειακού επεισοδίου και άλλοι.
Γιατί είναι σημαντικό να ρυθμίζουμε τις τιμές σακχάρου;
Σημαντικό βήμα στη θεραπεία και στη ρύθμιση των σακχάρων αίματος αποτελεί η σωστή εκπαίδευση των διαβητικών ασθενών, προκειμένου να τηρηθούν κατ΄ αρχήν οι υγιεινοδιαιτητικές οδηγίες που θα δοθούν από τον ειδικό ιατρό.
Η καλή ρύθμιση των σακχάρων αίματος μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα τη μείωση της εμφάνισης των επιπλοκών του σακχαρώδη διαβήτη.
Διάγνωση σακχαρώδους διαβήτη
Η διάγνωση του διαβητικού ασθενούς γίνεται με τη μέτρηση του πρωινού σακχάρου αίματος ή των τιμών σακχάρων κατά τη διάρκεια της καμπύλης γλυκόζης.
Στη διάγνωση του σακχαρώδους διαβήτη χρησιμοποιείται, επίσης, η μέτρηση της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης (HbA1c), η οποία αντανακλά το μέσο όρο των σακχάρων του τελευταίου τριμήνου.
Τί είναι ο προδιαβήτης;
Προδιαβητικά ονομάζονται τα άτομα που έχουν τιμές σακχάρου υψηλότερες των φυσιολογικών, όχι, όμως, τόσο υψηλές για να χαρακτηριστούν διαβητικοί.
Χρησιμοποιούμε τον όρο «προδιαβήτη» για να υποδείξουμε το σχετικά υψηλό κίνδυνο για μελλοντική ανάπτυξη διαβήτη και καρδιαγγειακής νόσου.
Ποιά άτομα πρέπει να ελέγχονται για σακχαρώδη διαβήτη;
Άτομα ασυμπτωματικά, μη παχύσαρκα και χωρίς παράγοντες κινδύνου οφείλουν να ελεγχθούν για σακχαρώδη διαβήτη στην ηλικία των 45 χρόνων.
Νωρίτερα οφείλουν να ελέγχονται τα άτομα που είναι υπέρβαρα ή παχύσαρκα και έχουν κάποιο επιπλέον παράγοντα κινδύνου, όπως έλλειψη άσκησης, συγγενείς πρώτου βαθμού με διαγνωσμένο σακχαρώδη διαβήτη, ή πάσχουν από υπέρταση, δυσλιπιδαιμία ή καρδιαγγειακή νόσο.
Επίσης, πρέπει να ελέγχονται τακτικά οι υπέρβαρες/παχύσαρκες μητέρες που είχαν διαγνωσθεί με διαβήτη κυήσεως ή έχουν γεννήσει υπέρβαρα νεογνά.
Πρόληψη σακχαρώδους διαβήτη
Τα άτομα με προδιαβήτη πρέπει να παρακολουθούνται για την ανάπτυξη διαβήτη από τους ειδικούς τουλάχιστον μία φορά το χρόνο.
Η αλλαγή στον τρόπο ζωής μπορεί να μειώσει το ποσοστό εξέλιξης σε σακχαρώδη διαβήτη και μάλιστα είναι πιο αποτελεσματική ακόμα και από τη χορήγηση αντιδιαβητικών φαρμάκων.
Οι ασθενείς με προδιαβήτη θα πρέπει να ακολουθούν πιστά τις οδηγίες που θα λάβουν από τον ιατρό τους με στόχο την απώλεια βάρους και την αύξηση της σωματικής τους δραστηριότητας.
Γενικά, συνιστάται ήπιας-μέτριας έντασης άσκηση για τουλάχιστον 150 λεπτά εβδομαδιαίως.
Το σχετικά γρήγορο βάδισμα για μόλις 30 λεπτά την ημέρα καλύπτει τις ανάγκες για σωματική άσκηση του προδιαβητικού.
Ταυτόχρονα, πρέπει να αντιμετωπίζονται και άλλοι συνυπάρχοντες παράγοντες καρδιαγγειακού κινδύνου, όπως η υπέρταση και η δυσλιπιδαιμία.
Θεραπευτικοί στόχοι σακχαρώδους διαβήτη
Οι τιμές της γλυκόζης νηστείας πρέπει να είναι μεταξύ 70 και 130mg/dl, ενώ σημαντική είναι και η ρύθμιση των μεταγευματικών σακχάρων (η μέτρηση αυτών γίνεται δύο ώρες μετά τα γεύματα).
Οι στόχοι, όμως, πρέπει να εξατομικεύονται ανάλογα με τον διαβητικό ασθενή και ανάλογα με άλλους παράγοντες, όπως η διάρκεια του σακχαρώδη διαβήτη, η ηλικία, το προσδόκιμο επιβίωσης του ασθενούς και άλλους.
Σημαντικό ρόλο διαδραματίζει και η ικανότητα του διαβητικού ασθενούς να αντιληφθεί τις υπογλυκαιμίες.
Η ανεπίγνωστη υπογλυκαιμία, δηλαδή όταν ο ίδιος ο διαβητικός ασθενής δεν αντιλαμβάνεται τις χαμηλές τιμές σακχάρου, αποτελεί σημαντικό περιοριστικό παράγοντα για τη ρύθμιση των σακχάρων και στους ασθενείς αυτούς οι θεραπευτικοί μας στόχοι είναι συνήθως λιγότερο αυστηροί.
Ταυτόχρονα με τη ρύθμιση των σακχάρων αίματος οφείλουμε να δώσουμε μεγάλη προσοχή και σε άλλες συνυπάρχουσες διαταραχές, όπως η υπέρταση και η δυσλιπιδαιμία.
Αντιμετώπιση σακχαρώδους διαβήτη
Το πρώτο και πιο σημαντικό βήμα στη θεραπεία του σακχαρώδη διαβήτη είναι η δίαιτα και η άσκηση. Ακόμα και όταν είναι απαραίτητη η προσθήκη φαρμακευτικής αγωγής, δεν πρέπει ποτέ να παραλείπουμε τις υγειινοδιαιτητικές οδηγίες.
Εξάλλου, δεν είναι λίγες οι φορές που ακόμα και μικρή απώλεια βάρους σε συνδυασμό με άσκηση επαρκούν για τη ρύθμιση των σακχάρων σε άτομα που πάσχουν από σακχαρώδη διαβήτη τύπου ΙΙ.
Κι ενώ στο σακχαρώδη διαβήτη τύπου Ι είναι απαραίτητη η χορήγηση ινσουλίνης, η έναρξη της θεραπευτικής αγωγής στους ασθενείς με διαβήτη τύπου ΙΙ γίνεται με αντιδιαβητικά δισκία.
Έτσι, όταν η αλλαγή στον τρόπο ζωής (δίαιτα και άσκηση) δεν επαρκεί, γίνεται σταδιακή προσθήκη αντιδιαβητικών δισκίων μέχρι να επιτευχθούν οι γλυκαιμικοί στόχοι.
Η χορήγηση ινσουλίνης στους πάσχοντες από σακχαρώδη διαβήτη τύπου ΙΙ είναι απαραίτητη όταν οι τιμές σακχάρου εξακολουθούν να είναι υψηλές παρά τις διατροφικές οδηγίες και τη λήψη αντιδιαβητικών δισκίων.
Η συνήθης πρακτική περιλαμβάνει τη διατήρηση των αντιδιαβητικών δισκίων και την προσθήκη σε αυτά μίας δόσης ινσουλίνης (χορήγηση βασικής ινσουλίνης).
Καθώς αυξάνεται η διάρκεια του διαβήτη και μειώνεται η ικανότητα των β-κυττάρων του παγκρέατος να εκκρίνουν ινσουλίνη, είναι δυνατόν να απαιτηθούν πολλαπλές ενέσεις ινσουλίνης για τη διατήρηση της ευγλυκαιμίας.
Χρόνιες επιπλοκές σακχαρώδη διαβήτη
Οι χρόνιες επιπλοκές του σακχαρώδη διαβήτη μπορούν να μειωθούν μέσω της καλής ρύθμισης των σακχάρων αίματος.
Τα όργανα στόχοι που προσβάλλονται από το σακχαρώδη διαβήτη είναι οι οφθαλμοί, οι νεφροί, το νευρικό σύστημα και τα αγγεία της καρδιάς, του εγκεφάλου και των περιφερικών αρτηριών.
Όσον αφορά στους οφθαλμούς, η λεγόμενη διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια είναι η βλάβη των μικρών αγγείων των οφθαλμών και χωρίς θεραπεία μπορεί να οδηγήσει ακόμα και σε τύφλωση.
Ο έλεγχος σε οφθαλμίατρο για διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια οφείλει να αρχίζει νωρίς, με τη διάγνωση του σακχαρώδη διαβήτη, και πολύ πριν ο ασθενής αποκτήσει συμπτώματα. Πρέπει να επαναλαμβάνεται τουλάχιστον μία φορά το χρόνο.
Η προσβολή των νεφρών ονομάζεται διαβητική νεφροπάθεια και είναι μία από τις σημαντικότερες αιτίες αιμοκάθαρσης παγκοσμίως. Η διαβητική νεφροπάθεια είναι ασυμπτωματική στα αρχικά στάδια της νόσου και για το λόγο αυτό οι διαβητικοί ασθενείς πρέπει να υποβάλλονται σε τουλάχιστον ετήσια εξέταση των ούρων για απέκκριση λευκώματος.
Η διαβητική νευροπάθεια διακρίνεται σε:
- περιφερική διαβητική νευροπάθεια, η οποία εκδηλώνεται συνήθως με συμπτώματα από τα κάτω άκρα, όπως αιμωδίες, άλγος, αίσθημα καύσους και άλλα, και στη
- διαβητική νευροπάθεια του αυτονόμου νευρικού συστήματος, στην οποία μπορεί να παρατηρηθούν συμπτώματα από το στομάχι (γαστροπάρεση), διαταραχή της ούρησης και των κενώσεων (διάρροιες ή δυσκοιλιότητα), ορθοστατική υπόταση, στυτική δυσλειτουργία και άλλα.
Η προσβολή των μεγάλων αγγείων αφορά κυρίως στα στεφανιαία αγγεία της καρδιάς, στις καρωτίδες, και στα αγγεία των κάτω άκρων, γνωστή και ως μακροαγγειοπάθεια, και μπορεί να εκδηλωθεί ως στηθάγχη ή ακόμα και οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου, εγκεφαλικά επεισόδια ή διαλείπουσα χωλότητα (άλγος στα κάτω άκρα κατά τη βάδιση).
Τέλος, το «διαβόητο» διαβητικό πόδι οφείλεται στην περιφερική νευροπάθεια ή/και περιφερική αρτηριοπάθεια ενώ πολλές φορές συνυπάρχει κάποιος τραυματισμός του ποδιού που δεν έγινε αντιληπτός, αφού μέσω της περιφερικής νευροπάθειας καταργείται/μειώνεται η αίσθηση του πόνου στους διαβητικούς ασθενείς αυτούς και εάν δεν υπάρξει έγκαιρη παρέμβαση μπορεί να οδηγήσει ακόμα και σε ακρωτηριασμό.
