Τα τρία έγγραφα των «θεσμών» που διέρρευσαν την 1η Ιουλίου στην βρετανική εφημερίδα Guardianκαι τη γερμανική Süddeutsche Zeitung το λένε ξεκάθαρα: ακόμη και με πλήρη υποταγή σε όλες τις απαιτήσεις των δανειστών και με εξωπραγματικά αισιόδοξες προβλέψεις για την ελληνική οικονομία, το ελληνικό χρέος δεν θα είναι βιώσιμο ούτε το 2030.
Και αυτό με την προϋπόθεση ότι ο ετήσιος ρυθμός ανάπτυξης, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του ΔΝΤ το 2012, θα ήταν 4% για τα επόμενα πέντε χρόνια, ένα ποσοστό που βέβαια δεν επιτεύχθηκε το 2013 και 2014 στην Ελλάδα, και δεν επιτυγχάνεται σήμερα σε καμία χώρα της ΕΕ, ούτε ακόμη στις ΗΠΑ.
Βρισκόμαστε στο 2015 και οι απαιτούμενοι ρυθμοί ανάπτυξης σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των «θεσμών» όχι μόνο δεν έχουν επιτευχθεί αλλά, σύμφωνα με την πιο πρόσφατη πρότασή τους, δεν αναμένεται να επιτευχθούν για μερικά χρόνια ακόμη. Συνεπώς το ελληνικό χρέος δεν αναμένεται να καταστεί βιώσιμο (δηλαδή να μειωθεί στο 110% του ΑΕΠ) μέχρι τουλάχιστον το 2035.
Όπως επίσης αναφέρουν τα έγγραφα που διέρρευσαν, οι δανειστές γνωρίζουν ότι σημαντικές παραχωρήσεις από τους «θεσμούς» είναι αναγκαίες για να βγει η χώρα από την παρούσα οικονομική δίνη. Γνωρίζουν επίσης ότι το 93% των νέων δόσεων θα πήγαινε κατευθείαν πίσω για την αποπληρωμή των δανείων.
Και βέβαια έχουν πλήρη γνώση αυτού που επιβεβαίωσε στις 30 Ιουνίου η επικεφαλής της επιτροπής Συνταγματικών Υποθέσεων του Ευρωκοινοβουλίου Danuta Heubner: ότι η αποβολή ενός κράτους-μέλους από την ΕΕ ή την νομισματική ένωση είναι νομικά αδύνατη, εκτός αν το ίδιο το κράτος ζητήσει να φύγει από την ΕΕ.
Συνεπώς οι δανειστές γνωρίζουν καλά ότι ένα αποτέλεσμα «Ναι» στο δημοψήφισμα της Κυριακής, ή ένα νέο μνημόνιο, δεν θα έλυνε τα οικονομικά προβλήματα της χώρας, και ότι η ταύτιση μίας στάσης πληρωμών με έξοδο από το ευρώ δεν αληθεύει.
Αλλά επιμένουν, διότι αλλιώς θα έπρεπε να παραδεχθούν ότι η δομή της Ευρωζώνης είναι σαθρή, και να αποδεχθούν όλες τις οικονομικές και πολιτικές επιπτώσεις για αυτούς, οι οποίες θα είναι σημαντικές. Παρά την ανάκαμψη των ευρωπαϊκών αγορών μετά τις 30 Ιουλίου, η πτώση των δεικτών των χρηματιστηρίων τη Δευτέρα 29 Ιουνίου ήταν 3-4%, παρόμοια με εκείνη της Δευτέρας 15 Σεπτεμβρίου του 2008 όταν η κατάρρευση της τράπεζας Lehman Brothers σηματοδότησε την έναρξη της οικονομικής κρίσης.
Ενώ οι έμφυτες αστάθειες του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος και οι επενδυτικοί γύπες καραδοκούν για να κλονίσουν την Ευρωζώνη. Όπως είπε ο Γκρέγκορ Γκίζι, ο αρχηγός του κόμματος Die Linke στο γερμανικό κοινοβούλιο την 1η Ιουλίου, οι πιθανοί κίνδυνοι είναι γνωστοί, αλλά οι Γερμανοί ηγέτες «κάνουν τους έξυπνους» και ρισκάρουν τη σταθερότητα της Ευρωζώνης και της Ευρώπης.
Επίσης, ένα αποτέλεσμα «Ναι» στο δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου θα απάλλασσε τους δανειστές από κάθε ευθύνη. Η οικονομική μιζέρια της χώρας για τα επόμενα 15-20 χρόνια θα παρουσιαζόταν ως επακόλουθο της βούλησης του ελληνικού λαού το 2015. Και βέβαια εάν το 2035 το χρέος της χώρας δεν είναι βιώσιμο, πολύ λίγοι θα γνωρίζουν ή θα θυμούνται το παρασκήνιο των εξελίξεων των τελευταίων ημερών.
Αλλά ακόμη και σήμερα οι πραγματικές προβλέψεις για την οικονομία και για την μη δυνατότητα εξόδου από το ευρώ δεν είναι ευρέως γνωστές στην Ελλάδα. Κυρίως λόγω της αδιάκοπης προπαγάνδας των συστημικών ΜΜΕ, τα οποία εξυπηρετούν τα συμφέροντα της εγχώριας και διεθνούς οικονομικής ελίτ.
Ενώ μόνο τις τελευταίες μέρες η επαναλειτουργία της ΕΡΤ έχει προσφέρει μία αμερόληπτη κάλυψη των γεγονότων. Σημειωτέον όμως ότι πολλοί ηλικιωμένοι δεν έχουν ακόμα ρυθμίσει τους δέκτες τους και επαφίενται στη μεροληπτική και ανειλικρινή ενημέρωση των συστημικών ΜΜΕ.
Η κυβέρνηση άργησε να αντιμετωπίσει το θέμα της αυθαίρετης λειτουργίας των συστημικών καναλιών, τα οποία, αυτές τις μέρες ακόμη περισσότερο από πριν, έχουν εξαπολύσει ένα ακατάπαυστο πόλεμο παραπληροφόρησης και παρερμηνείας κάθε εξέλιξης και κάθε σχολίου.
Παράδειγμα το «Ναι» του κ. Παπαδημούλη στην πρόταση της κυβέρνησης που παρουσιάστηκε ως «Ναι στην πρόταση», ώστε οι επιπόλαιοι να συμπεράνουν ότι πρόκειται για την πρόταση των «θεσμών». Διότι για τα ΜΜΕ, ισχύει το «νυν ο υπέρ πάντων αγών» για την διαιώνιση της χρυσής εποχής τους, του καθεστώτος ανεξέλεγκτης αυθαιρεσίας.
Ο εκφοβισμός για τις επιπτώσεις για τη χώρα ενός «Όχι» στο δημοψήφισμα ενισχύεται από πολλούς με τη δικαιολογία ότι δεν έχει εξηγήσει η κυβέρνηση τι θα συμβεί στη συνέχεια. Όμως η πρόσφατη ιστορία δείχνει την Αργεντινή που σε 4 χρόνια μετά τη χρεοκοπία της ανέκαμψε, αν και έκανε μετά το λάθος να αρχίζει να αποπληρώνει τα παλιά χρέη της στο ΔΝΤ.
Ενώ η ανάκαμψη της Ισλανδίας άρχισε το 2011, μόλις 3 χρόνια μετά την χρεοκοπία των τραπεζών της. Το χρέος της Ισλανδίας μειώνεται συνεχώς, και η ανάπτυξή της αυξάνεται, φτάνοντας 3.5% του ΑΕΠ το 2013, ένα ποσοστό πολύ υψηλότερο από αυτό όλων των κρατών της ΕΕ.
Στη χειρότερη περίπτωση, ακόμη και εάν ένα αποτέλεσμα «Όχι» στο δημοψήφισμα δεν πείσει τους δανειστές να αλλάξουν τις -σύμφωνα με τις δικές τους εκτιμήσεις- ανεδαφικές απαιτήσεις τους σε εποικοδομητικές, θα έχει χαθεί μία μάχη. Αλλά θα έχει επιζήσει η δυνατότητα της ανασύνταξης της χώρας και θα υπάρχει προοπτική εξόδου από την κρίση σε μερικά χρόνια.
Όμως με ένα αποτέλεσμα «Ναι» θα έχει χαθεί ο πόλεμος και κάθε ελπίδα αξιοπρεπούς διαβίωσης της χώρας για τουλάχιστον 20 χρόνια. Σε αυτή την περίπτωση, η επόμενη γενιά θα αναρωτιέται γιατί το 2015 η Ελλάδα επέλεξε τον αργό οικονομικό θάνατό της.
Διαπόντια νησιά. Οχι, δεν βρίσκονται σε κάποιο ωκεανό στην άκρη της γης, αλλά στην Ελλάδα!
Ενα υπέροχο σύμπλεγμα νησιών και βραχονησίδων βορειοδυτικά της Κέρκυρας, κόσμημα ολόκληρου του Ιονίου! Οσοι τα έχουν επισκεφθεί, δικαίως τα χαρακτηρίζουν μικρούς επίγειους παραδείσους…
Τα Διαπόντια, που βρίσκονται σε απόσταση 8 με 10 χλμ. από την Κέρκυρα, αποτελούνται από τρία μεγαλύτερα νησιά, τους Οθωνούς, την Ερεικούσσα και το Μαθράκι και ακόμη 9 ακατοίκητες βραχονησίδες:
το Διάκοπο
το Διάπλο
το Καράβι
το Καστρινό
τη Λειψώ (ή Βάρκα)
το Όστρακο
την Πλάκα (ή Άγκυρα)
την Πλατειά
η Τραχειά (ή Τραχιά)
Οθωνοί
Το έκτασης 10 τα τ.χλμ νησάκι, το μεγαλύτερο των Διαπόντιων αποτελεί το δυτικότερο σημείο της Ελληνικής επικράτειας. Δαντελωτές ακτές με γαλαζοπράσινα νερά, εντυπωσιακοί γεωλογικοί σχηματισμοί, πυκνή βλάστηση, μικροί οικισμοί με πετρόχτιστα σπίτια και ένα ιδιαίτερα χαρακτηριστικό φυσικό ανάγλυφο, είναι τα κύρια χαρακτηριστικά του. Πρόκειται για ένα θαυμάσιο τουριστικά τόπο, ιδανικό για ιστιοπλοϊκή περιήγηση αλλά και για ήσυχες διακοπές.
Σήμερα, το καράβι αφήνει τον επισκέπτη στον Αμμο, ένα μικρό όρμο, με ωραία παραλία και συγκεντρωμένα τα λιγοστά μαγαζιά του νησιού. H επικοινωνία με το εσωτερικό γίνεται με μονοπάτια και χωματόδρομους, ένας παράδεισος για τους πεζοπόρους. Στη μέση του νησιού βρίσκεται ο οικισμός Σταυρός.
Ασπρη Αμμος
Oι περισσότερες ακτές είναι απότομες και βραχώδεις. Δυτικά υπάρχει η πανέμορφη παραλία «Άσπρη Άμμος» με την σπηλιά της «Kαλυψούς» που βρίσκεται στη σκιά ενός κατακόρυφου βράχου, ο οποίος μοιάζει να έχει κοπεί ολόισια και Bόρεια ο όρμος «Φύκι». Το Αυλάκι είναι το μικρό ψαράδικο λιμανάκι των Οθωνών πλάι στον παραθαλάσσιο οικισμό ‘Αμμος.
Σπηλιά Καλυψούς
Καμάρες
Μαθράκι
Με εκταση 3,1 τ.χλμ, είναι το μικρότερο από τα Διαπόντια νησία. Βρίσκεται δυτικά της Κέρκυρας και απέχει 4,5 ν.μ. από το ακρωτήριο της, Καβοκεφαλής στον Αγιο Στέφανο. Λιμάνι του είναι οι Πλάκες που συνδέονται με την Κέρκυρα, από το λιμάνι του Αγίου Στεφάνου και από το Σιδάρι.Στα δύο άκρα του νησιού είναι χτισμένα τα δυο χωριά του, το Άνω και το Kάτω Mαθράκι. Θα βρείτε δύο ξενοδοχεία με ωραία θέα και γραφικά ταβερνάκια.
Πυκνόφυτο, με διάσπαρτους πολλούς οικισμούς που συνδέονται μεταξύ τους με γραφικά μονοπάτια, το Μαθράκι είναι πραγματικά μαγευτικό.
Ο όρμος Φύκι, με αμμουδερή παραλία και τη νησίδα Τραχιά απέναντι του, ο Κόντρακας, παλαιό λιμάνι με γραφικό οικισμό και οι Απιδιές. μικρό λιμανάκι για ψαράδικες βάρκες είναι από τα πιο γραφικά μέρη του νησιού.
Η πιο μαγευτική παραλία του είναι το Πορτέλο. Μια αχανής αμμουδιά τριών χιλιομέτρων με ρηχά νερά.
Πορτέλο
Ερεικούσα
Σε απόσταση 6 μιλίων βόρεια από το ακρωτήριο Δράστη της βόρειας Κέρκυρας, βρίσκεται η Ερεικούσα, το βορειότερο από τα Διαπόντια νησιά. Το μοναδικό της λιμάνι, το Πόρτο, με θαυμάσια παραλία και αξιόλογες παραθεριστικές εγκαταστάσεις, συνδέεται με το λιμάνι της Κέρκυρας και τους καλοκαιρινούς μήνες με το Σιδάρι.
Το όνομα της, το οφείλει στον θάμνο Ρέικι, από τους οποίους ειναι γεμάτο το νησί και οι οποίοι ανθίζουν το μήνα Οκτώβρη και ολόκληρο το τοπίο γίνεται… ροζ!
Οσον αφορά τις παραλίες, αυτή στον οικισμό Πόρτο, είναι ίσως η πιο εντυπωσιακή. Τεράστια και ρηχή, με ατελείωτη αμμουδιά, έλκει πολύ κόσμο από την Kέρκυρα.
Ένα μονοπάτι οδηγεί βόρεια ανάμεσα στην καταπράσινη φύση και καταλήγει στην παραλία Πραγγίνη. Συνολικά στην Ερείκουσα υπάρχουν 6 οικισμοί με 20 περίπου σπίτια ο καθένας.
Δεν πρέπει επίσης να ξεχάσει ο ταξιδιώτης να επισκεφθεί την ακτή Μπραγκίνι, ώστε απολαύσει τα υπέροχα νερά της όσο και για να θαυμάσει την βλάστηση που καλύπτει το τοπίο στο σύνολό του. Στο λόφο της ακτής απολαμβάνει κανείς τη θέα από το φάρο.
Ενα από τα ωραιότερα σημεία του νησιού, το Πέρα Κάτεργο όπου η θέα γίνεται πιο άγρια, με απόκρημνες ακτές και ένα πέτρινο σταυρό, υπόλειμμα ενός ναυτικού δυστυχήματος που έγινε πριν από 100 περίπου χρόνια στην περιοχή.
Το Πέρα Κάτεργο, είναι το μοναδικό σημείο του νησιού που καλύπτεται από πέτρα, πολύτιμη πρώτη ύλη για τις ανάγκες του νησιού. Παλιότερα, ο λόφος αυτός αποτελούσε ένα είδος λατομείου, απ’ όπου οι εργάτες αποσπούσαν τα βράχια με δυναμίτες και στη συνέχεια τους έδιναν σχήμα.
Άγγελος Λάτσιος και Μαρίνα Παντζοπούλου περνούν ξέγνοιαστες στιγμές στην παραλία.
Τα δύο από τα τέσσερα παιδιά της Ελένης Μενεγάκη χαλαρώνουν –πιθανώς στην Άνδρο-, με τον 20χρονο Άγγελο να προχωρά σε μία ανάρτησή του στο Instagram.
Πιο συγκεκριμένα, ο Άγγελος Λάτσιος κοινοποίησε δύο στιγμιότυπα στο προσωπικό του προφίλ στο Instagram. Όπως θα δεις, στο πρώτο ποζάρει δείχνοντας το καλογυμνασμένο του σώμα με φόντο την παραλία, ενώ στο δεύτερο παίζει με την 8χρονη αδελφή του, που ολοκλήρωσε τη χρονιά στο σχολείο και απολαμβάνει την αγάπη του μεγάλου αδελφού.
Στα πρώτα σχόλια βλέπουμε αυτό της νονάς του, Νατάσας Θεοδωρίδου που τους εκφράζει την αγάπη της αλλά και της συντρόφου του Άγγελου Λάτσιου, Γαίας Μερκούρη.
Δείτε παρακάτω τις φωτογραφίες που ανέβασε ο γιος της Ελένης Μενεγάκη:
Ιnsert coin to continue τα χρόνια της νιότης μας, εξαιρώντας περίεργες κομμώσεις και στιλιστικές επιλογές.
Γνώριζα εξαρχής ότι το έργο αυτό δεν είναι εύκολο. Με έναν πρόχειρο υπολογισμό, συγκέντρωσα καμιά πενηνταριά από τα αγαπημένα μου ηλεκτρονικά. Μετά από έρευνα, εντόπισα και θυμήθηκα τόσα κι άλλα τόσα, και ο όγκος έγινε ξαφνικά τιτανοτεράστιος.
Αποφάσισα να αφαιρέσω εκείνα τα games που δεν έκαναν επίσημη πρώτη στα arcades αλλά έγιναν port από άλλες πλατφόρμες. Ήταν όμως ελάχιστα, εν ολίγοις την πάτησε το Tetris (Electronica 60), όμως παράπονο δεν μπορεί να έχει, του αφιέρωσα πρόσφατα ολόκληρο κείμενο.
Κάπως έτσι, κατέληξα να τα χωρίσω σε δεκαετίες, 80s και 90s, και έμεινε το θρυλικό Space Invaders του 1978 ν’ αναρωτιέται τι κακό έκανε. Πάμε λοιπόν πρώτα στη λεγόμενη χρυσή εποχή των ουφάδικων, στα μόλις εβδομήντα αγαπημένα μου ηλεκτρονικά από τα 80s, τα 90s θα τα νοσταλγήσουμε σε μεταγενέστερο χρόνο. Δεν θα τα διαχωρίσω σε «βασικά» και «αναπληρωματικά» είναι όλα τους παιδιά μου, αντίθετα η σειρά κατάταξης καθορίζεται με την αδιάβλητη αλφαβητική μέθοδο.
Σε περιμένω στα σχόλια για προσθήκες, για ότι ξέχασα ή δεν μου έκανε κλικ. Ένα χαρτομάντηλο για τα δάκρυα και αρχίζουμε.
1942
Κάνεις το αεροπλανικό σου, αποφεύγεις τα πυρά και επιτίθεσαι με μανία στο βομβαρδιστικό. Μ Α Γ Ι Κ Ο.
After Burner
Αν είναι δυνατόν, ποιες είναι οι πιθανότητες να πέσεις και πάλι σε αεροπλανοπαίχνιδο όταν υπάρχουν τόσες επιλογές; Το δικό μας Top Gun, τόσο απλά.
Airwolf
Ντάξει, καταντάει σκάνδαλο, αλλά θα ήταν αμαρτία να αφήσουμε εκτός εξίσωσης τα ελικόπτερα, έχουν κι αυτά ψυχή.
Altered Beast
Επιτέλους, αλλαγή σκηνικού με ένα από τα λατρεμένα μου side scrolling/ platform/ beat ‘em up games. Άρωμα από Ελλάδα και πολύ ξύλο.
Amidar
Αρκετά παλιό και όχι τόσο προβεβλημένο όσο άλλα maze games. Κι όμως, ήταν από τα πιο έξυπνα, μάθαινες και γεωμετρία. Άσχετο, αλλά μόνο αγάπη και για το Dig Dug.
Arch Rivals
Ξεχύνεται ο Reggie στον αιφνιδιασμό, ετοιμάζεται να καρφώσει, εμφανίζεται ο Mohawk και του τραβάει ένα μπουκέτο όλο δικό του. No foul, συνεχίζουμε, αυτό σημαίνει arcade μπασκετάκι.
Arkanoid
Συγγνώμη, ένα λεπτό, τι ακριβώς θέλεις να σου πω εδώ; Arkanoid, αγαπήθηκε περισσότερο κι από τον «πατέρα» του το Breakout, αυτό αρκεί. Για να βλέπω το power-up με τα πολλά μπαλάκια.
Bank Panic
Πατάς το κουμπί, ανοίγει μια πόρτα και βγαίνει… Εμ, εδώ σε θέλω, αν ήξερες τι βγαίνει, θα είχε χαθεί το νόημα. Προσοχή στη φαγούρα στα δάκτυλα, δεν είναι όλοι κακοί σε αυτό το shooter.
Bionic Commando
Μήπως το είχες παίξει στο NES; Η original arcade έκδοση είναι αρκετά διαφορετική, αλλά τα βασικά δεν αλλάζουν: Grappling gun, λέμε.
Black Tiger
Εξαιρετικό platform game από την Capcom, με τους εχθρούς να καίγονται για το ποιος θα σε πρωτοβλάψει. Η τριπλή στιλετιά είναι μια καλή απάντηση από μέρος σου.
Bomb Jack
Το λατρεύω, τόσο απλά. Η δουλειά του πυροτεχνουργού, έστω και υπό μία πιο ευρεία έννοια, δεν ήταν ποτέ πιο διασκεδαστική.
Bubble Bobble
Μια φορά κι έναν καιρό ήταν o Bub και ο Bob. Έπαιζαν διπλό σαν καλοί φίλοι και παγίδευαν κακούς σε φούσκες. Κάποια στιγμή τα πράγματα δεν πήγαν καλά. Έβρισαν ο ένας τον άλλον κι από τότε έπαιζαν μόνοι τους.
Cabal
Άλλο shooter σαν κι εσένα δεν υπάρχει, τελεία. Και πόσο καινοτόμο ήσουν για την εποχή…
Chase HQ
Επικά κυνηγητά. Έπαιρνες τη λάθος στροφή και η οθόνη του cabinet κινδύνευε σοβαρά από μη αναστρέψιμη θραύση. Το έπαιξα περισσότερο σε Amstrad, αλλά η αρχή έγινε στα arcades.
Commando
Η στιγμή στο τέλος του επιπέδου που ανοίγουν οι πόρτες και ξεπετάγονται δεκάδες στρατιώτες, σε κάνει να νιώθεις ως Ράμπο και Terminator μαζί. Ρίξε τη χειροβομβίδα, ΤΩΡΑ.
Contra
Περίπου ίδια περίπτωση με το Bionic Commando, η NES version είχε διαφορές από την αυθεντική arcade, αλλά το μεγαλείο δεν αλλάζει.
Defender
Τα παλιά τα χρόνια, έπρεπε να βάλεις τη φαντασία σου να δουλέψει, τα γραφικά δεν έκαναν όλη τη δουλειά. Ένα space shooter, εξάλλου, απαιτεί να διαθέτεις φαντασία.
Donkey Kong
Ένα κείμενο ωδή, αφιερωμένο στο γορίλα της καρδιάς μας, δεν θ’ αργήσει. Αναφορά εδώ, λεπτομέρειες αργότερα, ΠΡΟΣΟΧΗ στο βαρέλι.
Double Dragon
Υπάρχει μια καλή ιδέα γι’ αυτό εδώ στο OneMan, ελπίζω να πραγματοποιηθεί σύντομα. Προς το παρόν, δεν ξεχνώ την υπέροχη αγκωνιά, όταν όλα τα άλλα αποτυγχάνουν.
Double Dribble
Ας πούμε ότι ήταν η πιο ρεαλιστική ψηφιακή εκδοχή του μπάσκετ εκείνη την εποχή. Αρκεί αυτό για να βρίσκεται, με δόξα και τιμή, στη λίστα αυτή.
Dragon’s Lair
Κάποιοι λένε ότι δεν ήταν καν παιχνίδι (interactive movie). Κάποιοι άλλοι, λένε ότι δεν έχουν παίξει κάτι πιο δύσκολο. Άπαντες συμφωνούν για την πρωτοποριακή απεικόνιση για 1983.
Elevator Action
Το κορυφαίο ασανσέρ είναι αυτό στην πόκα. Το αμέσως επόμενο, είναι το Elevator Action, το πανέξυπνο platform game.
Express Raider
Fighting, shooting, ληστείες τρένων. Πιο Άγρια Δύση από αυτή, δεν υπάρχει.
Frogger
Δεκάδες τρόποι για να πεθάνει ένα βατραχάκι. Όχι, δεν μας έφταιξε σε τίποτα, δεν θα σε πατήσει κανένα αυτοκίνητο, θα σε περάσουμε με ασφάλεια μέχρι την επόμενη πίστα.
Gauntlet
Κάποιοι το θεωρούν υπερεκτιμημένο, αλλά το 1985 δεν ήταν συνηθισμένο ένα dungeon crawl game. Σωστά;
Ghosts ‘n Goblins
Δεν υπάρχει παίκτης που να μην έχει σιχτιρίσει αυτό ή το sequel Ghouls ‘n Ghosts. Όταν λέμε ζόρικο, εννοούμε ζόρικο. Μα πόσα ζόμπι έχει σε αυτό το νεκροταφείο τελοσπάντων…
Gold Medalist
Υπάρχουν περισσότερο γνωστά παιχνίδια του είδους («στίβος και άλλα»), αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν ξεχαρβαλώσαμε και το Gold Medalist.
Golden Axe
Καβάλα πάνω στον δράκο σου, ως ο νάνος Gilius, καίγοντας κάθε πιθανή αντίσταση. Αξία που δεν εκτιμάται με χαρτονομίσματα αλλά μόνο με κέρματα.
Gradius
Ή Nemesis. Πολλά τα scrolling shooters με διαστημόπλοια που εξαπολύουν μυριάδες πιθανές επιθέσεις, ελάχιστα σαν κι αυτό.
Green Beret
Στην αρχή είσαι εσύ και το μαχαίρι σου. Αν τα πας καλά, έρχονται και ισχυρότερα όπλα, έστω με περιορισμένα πυρομαχικά. 4 πίστες run and gun δράσης, στα καλύτερά της.
Ikari Warriors
Συνεχίζουμε με υψηλό φρόνημα χάρη σε ένα shooter που έγινε κλασικό χάρη στο 2-player mode. Βροχή από σφαίρες σε διάφορες κατευθύνσεις.
Jackal
Η ειρήνη δεν λέει να φτάσει στον τόπο μας, οι συγκρούσεις επιμένουν, μόνο που αυτή τη φορά έχουμε όχημα βαρβάτο για να κάνουμε τη δουλειά μας. Μπουμ ρε.
Jail Break
Μεταφορά από το πολεμικό στο αστικό πεδίο μάχης, γιατί κάποιοι τύποι έχουν αποδράσει κι εδώ δεν είναι το Prison Break. Η σύλληψη δεν αποτελεί επιλογή.
Karnov
Αν η λίστα μετατρεπόταν σε Top-20, θα ήταν χαλαρά μέλος της. Από τα αγαπημένα μου platform games, χάρη στην ποικιλία και τα boss fights, έστω κι αν ορισμένα ήταν εκνευριστικά άδικα.
Kung-Fu Master
Τεράστιος σεβασμός σε έναν από τους προαγγέλους του παραδεισένιου ξύλου ή αλλιώς beat ‘em up games. Ας πούμε ότι είναι ο Bruce Lee του είδους.
Mario Bros
Ναι, τα παιχνίδια Mario δεν αποτελούν αποκλειστικό προνόμιο των κονσολών της Ninty, για την ακρίβεια τούτο εδώ βγήκε πριν από τα περίφημα Super Mario games. Αφεντικό κι εδώ ο Miyamoto.
Missile Command
Ένα ακόμα στέλεχος της χρυσής εποχής των arcades, ένα ακόμα space shoot ‘em up όπου τα «πρωτόγονα» γραφικά απαιτούν από τον παίκτη να ταξιδέψει νοερά στο βάθος του μυαλού του. Σεβασμός.
Moon Cresta
Δεν απομακρυνόμαστε ιδιαίτερα από το προαναφερθέν σκηνικό, απλώς πλησιάζουμε περισσότερο σε Space Invaders. Αυθεντικό μπιμπλίκι.
Ms Pac-Man
Μην ξαναλέμε τα ίδια, εξάλλου περιττές οι συστάσεις. Ο Καίσαρης ο Θέμης τα έχει γράψει όλα με κάθε λεπτομέρεια.
New Zealand Story
Ένα κιτρινοπούλι με τόξο που, προφανώς, ρίχνει βέλη, το όπλο δεν είναι για ντεκόρ. Αργότερα, ρίχνει και βόμβες. Ακούγεται γελοίο; Όχι, η λέξη που ψάχνεις είναι διασκεδαστικό.
Operation Wolf
Επιτέλους, ένα παιχνίδι που χρησιμοποιεί laser gun, για να βγάλεις ότι σε Συλβέστερ Σταλόνε έχεις μέσα σου. Πυροβόλησε ανελέητα και άφοβα, αυτός είναι ο στόχος.
OutRun
Αν δεν υπήρχαν τα στοιχεία στο πάνω μέρος της οθόνης (π.χ. χρόνος και σκορ), θα πίστευα ότι πρόκειται για το καλύτερο ψηφιακό καμάκι όλων των εποχών. I love this game.
Pac-Land
Προς στιγμή, το Pac-Man μεταμορφώθηκε από maze σε platform game. Και το έκανε τόσο καλά το άτιμο…
Pang
Το έπαιζαν από πιτσιρίκια, μέχρι 40άρηδες με τσιγάρο ανάμεσα στα χέρια. Συνήθως καιγόντουσαν ή η κάφτρα έπεφτε στο κουμπί και το τσουρουφλούσε στην άκρη. Εθιστικότατο puzzle game.
Paperboy
Μια απολύτως βαρετή δουλειά, μετατρέπεται σε ένα fun game που αγαπήθηκε όσο λίγα, ιδιαίτερα όταν έγινε port σε διάφορες οικιακές πλατφόρμες. Αν κάποιος δεν είναι συνδρομητής, του σπας το παράθυρο, παίρνεις και πόντους. Έπος.
Passing Shot
Μυθικό και κολληματικό tennis game από την Sega, μακρινός συγγενής του Virtua Tennis. Άσος ξερός.
Pengo
Εκπρόσωπος των δημοφιλών στις αρχές της δεκαετίας του ’80 maze games, το οποίο όμως διαθέτει και puzzle στοιχεία. Πιγκουινάτο.
Pinball Action
Σύμφωνοι, τίποτα δεν συγκρίνεται με το αυθεντικό φλιπεράκι, αλλά το Pinball Action είναι ένα εξαιρετικά αξιόλογο υποκατάστατο.
Ping Pong
Δύο χέρια από τον καρπό και κάτω που κρατάνε ρακέτες. Κι όμως, το παιχνίδι της Konami ήταν τότε ότι πιο κοντικό στο σπορ, περίπου 13 χρόνια μετά το ιστορικό Pong της Atari.
Pocket Gal
Στρίπερς και μπιλιάρδο; Ο απόλυτος ανδρικός συνδυασμός, χωρίς έξτρα περιττά σχόλια.
R-Type
Δεν αποτελεί ένα ακόμα side scrolling shooter με «ήρωα» ένα μικρό διαστημόπλοιο, είναι ΤΟ ΔΥΣΚΟΛΟ shoot ‘em up του είδους. Καλά ξεμπερδέματα.
Rainbow Islands
Όσο κι αν ακούγεται περίεργο και φαίνεται κάπως διαφορετικό, είναι sequel του Bubble Bobble, με τους δύο χαρακτήρες να έχουν αποκτήσει πλέον ανθρώπινη μορφή. Ένα απλά συγκινητικό platform game.
Rampage
Υπάρχουν μέρες που θέλεις να σπάσεις τα πάντα. Στα 80s είχαμε το Rampage, πλέον κάνε κουμάντο μόνος σου.
Rastan Saga
Ή είσαι platform/ hack ‘n slash gamer και γουστάρεις Rastan, ή απλά δεν είσαι, εναλλακτική δεν υπάρχει στο τραπέζι.
Renegade
Αν δεν υπήρχε το Renegade και οι καινοτομίες του, δεν ξέρω αν θα έβγαινε μετέπειτα το Double Dragon. Τα beat ‘em up games του χρωστάνε πολλά.
Rolling Thunder
Έχει κάτι από stealth και τρελαίνομαι με τo design των εχθρών. Ότι πρέπει να σώσεις ένα κορίτσι, είναι μέσα στο πρόγραμμα.
Rygar
Κλασικό platform στην original arcade version, action adventure (με RPG στοιχεία) στο NES. Δεν χρειάζεται να διαλέξεις, επιτρέπεται ν’ αγαπάς και τα δύο.
Scramble
Λατρεμένο space shooter που το είχα βρει μόνο εντός ενός κινηματογράφου στο καλοκαιρινό θέρετρο που πήγαινα πιτσιρικάς διακοπές. Μισή ώρα πριν την ταινία, διάλειμμα, και μισή ώρα μετά, έπαιζα με μανία. Πατέρας έπαιρνε ανάποδες, μητέρα έδειχνε κατανόηση.
Shinobi
Το μεγαλύτερο νίντζα game στην ιστορία, δεν δέχομαι κουβέντα. Καταρχάς, διαθέτεις απεριόριστα αστεράκια, πλάκα μου κάνεις;
Spy Hunter
Θεωρείς ότι το 1983 υπήρχαν πολλά racing/ shooting games (με τιμόνι), συν την James Bond αίσθηση; Ε, δεν υπήρχαν.
Star Wars
Έκει που σκόνταψαν ένα σωρό Star Wars games στο μέλλον, το arcade SW δεν είχε κανένα πρόβλημα. Κλασικό και επιτυχημένο.
Street Fighter
To SFII είναι το απόλυτο fighting game. Μόνο που κυκλοφόρησε το 1991 και βρίσκεται εκτός της δεκαετίας που εξετάζουμε. Ας είναι, πάμε με το πρώτο Street Fighter, δεν υπάρχει τίποτα το λάθος να μαθαίνεις τις ρίζες σου.
Strider
Ένα κλικ πριν εκπνεύσει η δεκαετία, η Capcom έβγαλε ένα ακόμα side scrolling platform/ hack ‘n slash game μεν, πρωτότυπο δε. Παρεμπιπτόντως, υπέροχη μουσική.
Super Volleyball
Όλα τα λεφτά, μα όλα, ήταν το ανάποδο πλασέ του πασαδόρου όταν δεν το περιμένει κανείς, αλά Μαουρίτσιο. Τεράστιο volley game, πρέπει κάποια φορά να έπαιξα 3 ώρες συνεχόμενες σε ένα καράβι.
Tehkan World Cup
H περίφημη τάβλα, η λόμπα από το κέντρο, η παράλληλη σέντρα, το διαγώνιο σουτ. Συγκίνηση…
Track and Field
Κέρμα (ή αναπτήρας) ανάμεσα στα δύο κουμπιά που ελέγχουν το τρέξιμο. Οποιαδήποτε άλλη μέθοδος αποδεικνύεται σαφώς υποδεέστερη και με χαμηλότερες επιδόσεις.
Tron
Βασισμένο ελαφρώς στη γνωστή ταινία και απίστευτα playable. Μια βόλτα με Light Cycle θα σε πείσει.
US Championship V’Ball
Θα πατήσει γερά και θα καρφώσει πάνω στην καυτή άμμο. Είναι προφανές ότι μιλάμε για beach volley, έτσι;
Wonder Βoy in Monsterland
Δεν υπάρχουν λόγια για το υπέροχο action/ platform RPG, απλά δεν υπάρχουν. Αν το παίξω μετά από τόσα χρόνια, δίνω σοβαρές πιθανότητες να θυμηθώ τοποθεσίες με glitch που βγάζουν έξτρα κέρματα.
Yie Ar Kung-Fu
Ένας εναντίον ενός, ποικιλία κινήσεων μέσω του μοχλού και κουμπιών. Μπορεί ο playable χαρακτήρας να ήταν μόνο ένας, αλλά αυτός είναι ο πρώτος Grand Master των fighting games.
Aποτελούν τα πιο αγαπημένα μαγαζιά όλων. Σίγουρα όλοι έχουν αγοράσει έστω και ένα μικρό πραγματάκι από αυτά. Πόσοι, όμως, γνωρίζουν ότι τα καταστήματα Ζara δεν έχουν κάνει ποτέ διαφήμιση και ότι τα ρούχα της H&M σχεδιάζονται από 160 σχεδιαστές που δουλεύουν από τα σπίτια τους; Παρακάτω παρουσιάζονται 10 πράγματα για τις αγαπημένες μάρκες όλων που ελάχιστοι γνωρίζουν.
Sephora
Τα Sephora είναι οργανωμένα με τον ίδιο τρόπο που είναι σχεδιασμένη μια θεατρική σκηνή, ή μια μουσική σκηνή. Τα καταστήματα θεωρούνται… σκηνές, οι εργαζόμενοι μέλη του καστ και οι στολές τους κοστούμια, ενώ οι αποθήκες των καταστημάτων χαρακτηρίζονται παρασκήνια
ΑSOS
Ελάχιστοι γνωρίζουν ότι το διαδικτυακό κατάστημα ΑSOS εκδίδει και ένα μηνιαίο περιοδικό. Πρωτοκυκλοφόρησε το 2007 και μπορούν όλοι να το διαβάσουν στο ίντερνετ.
Τα Topshop και τα Miss Selfridge ανήκουν στην ίδια εταιρεία
Και όχι μόνο. Η Arcadia Group διαθέτει και τα Dorothy Perkins.
Η Gap Inc έχει και την INTERMIX
Η εταιρεία που διαθέτει την The Gap και την Old Navy αγόρασε το 2012 και την INTERMIX
Τα Zara στην αρχή ονομάζονταν Zorba
Η πρώην σύζυγος του αείμνηστου ιδρυτή των Zara, Ροζαλία Μέρα, ξεκίνησε τις επιχειρηματικές της δραστηριότητες ανοίγοντας ένα μαγαζί στην Ισπανία που πωλούσε νυχτικά. Το όνομά του Zorba. Επειδή, όμως, ένα κοντινό μπαρ είχε το ίδιο όνομα, αποφάσισε να αλλάξει το όνομα του μαγαζιού σε Zara.
Η H&M έχει και σειρά σπιτιού
Τα H&M δεν πωλούν μόνο ρούχα αλλά και είδη σπιτιού, όπως, μαξιλάρια σαλονιού, αξεσουάρ μπάνιου και χαρτοπετσέτες.
Οld Navy
H Old Navy εμπνεύστηκε το όνομά της από ένα διάσημο μπαρ του Παρισιού με το ίδιο όνομα.
J. Crew
Η J. Crew ξεκίνησε ως εταιρεία ρούχων μέσω καταλόγου. Με απλά λόγια, τα πρώτα έξι χρόνια της λειτουργίας της δεν μπορούσε να βρει κανείς ρούχα της εταιρείας στα μαγαζιά. Μπορούσε μόνο να τα παραγγείλει από τους καταλόγους της.
Ένα από τα πιο απαραίτητα κομμάτια της ανοιξιάτικης και καλοκαιρινής γκαρνταρόμπας είναι τα πέδιλα, καθώς αποπνέουν την ανεμελιά και την ελευθερία που χαρακτηρίζουν τις πιο ζεστές μέρες του χρόνου.
Αυτή την εποχή, η μόδα κάνει μια δυναμική επιστροφή στη δεκαετία του ’90. Οι ντουλάπες μας γεμίζουν ξανά με μίνιμαλ αλλά κομψά κομμάτια που αποπνέουν διαχρονικότητα.
Η Σίντι Κρόφορντ αναδεικνύεται ως μία από τις βασικές πρέσβειρες αυτής της αισθητικής, ενώ τα νέα πέδιλα των Zara που επέλεξε υπόσχονται να γίνουν το απόλυτο must-have της σεζόν.
Τα Zara επαναφέρουν τα iconic πέδιλα που φόρεσαν τα supermodels των ’90s. Είναι μινιμαλιστικά, ευέλικτα και απόλυτα μοντέρνα ενώ συνδυάζονται τέλεια με το αγαπημένο σου τζιν.
Η άνοιξη φέρνει πίσω το στιλ των ’90s
Η νέα συλλογή Zara Streaming αποτελεί έναν οδηγό για την τέλεια capsule γκαρνταρόμπα. Περιλαμβάνει από διαχρονικά μπλέιζερ μέχρι τα πιο περιζήτητα σουέτ jackets της σεζόν -κομμάτια που υπόσχονται να κερδίσουν μια μόνιμη θέση στη ντουλάπα μας.
Ανάμεσά τους ξεχωρίζουν τα σανδάλια τύπου kitten heel με φερμουάρ στο πίσω μέρος, λουράκι με επένδυση στα δάχτυλα και χαμηλό τακούνι. Είναι η τέλεια επιλογή για να παραμείνεις κομψή και άνετη ταυτόχρονα.
Αν αγαπάτε το less is more, τότε αυτή η συλλογή των Zara είναι φτιαγμένη για εσάς. Το supermodel και η κόρη της, Κιάρα Γκέρμπερ, μας αποδεικνύουν ότι ακόμα και οι πιο απλές εμφανίσεις μπορούν να είναι εξαιρετικά κομψές.
Ένα ίσιο, ψηλόμεσο τζιν είναι διαχρονικό και παραμένει σταθερή αξία από την εποχή που ο μινιμαλισμός ήταν το απόλυτο trend. Μια κλασσική μαύρη μπλούζα, μπορεί να μην τραβάει την προσοχή, όμως αποτελεί την πιο έξυπνη επένδυση στη γκαρνταρόμπα σας αφού ταιριάζει με τα πάντα.
Με αυτά τα δύο βασικά κομμάτια και τα μινιμαλιστικά πέδιλα από τα Zara, έχετε το απόλυτο combo για καθημερινό, ανεπιτήδευτο στιλ.
Προσφάτως, μια κινεζική μελέτη διαπίστωσε ότι τα τηγανητά τρόφιμα -και δη οι τηγανητές πατάτες– θεωρούνται ένοχες για τα συμπτώματα κατάθλιψης. Σε αυτά τα ήδη σημαντικά στοιχεία και στο ίδιο μήκος κύματος φαίνεται πως κινείται και μια άλλη μελέτη, συμπληρώνοντας τη λίστα με τα τρόφιμα που επιδεινώνουν την ψυχική υγεία με ακόμα μια κατηγορία τροφίμων.
Πιο συγκεκριμένα, μια αυστραλιανή μελέτη συμπέρανε για πρώτη φορά τη σύνδεση μεταξύ της διατροφής με υψηλή περιεκτικότητα σε υπερεπεξεργασμένα τρόφιμα και του αυξημένου κινδύνου εμφάνισης κατάθλιψης.
Μάλιστα, ο κίνδυνος δεν είναι αμελητέος, καθώς σύμφωνα με τη μελέτη που δημοσιεύτηκε στο Journal of Affective Disorders, ο κίνδυνος κατάθλιψης αυξάνεται σημαντικά μεταξύ των ατόμων των οποίων η καθημερινή διατροφή περιλαμβάνει πάνω από 30% υπερεπεξεργασμένα τρόφιμα.
Σε αυτή την κατηγορία τροφίμων υπάγονται πλέον πολλά και διαφορετικά τρόφιμα, από μπισκότα και έτοιμα γεύματα ή σνακ, μέχρι χυμούς και φαινομενικά πιο υγιεινά τρόφιμα όπως αναψυκτικά διαίτης, δημητριακά, ορισμένοι χυμοί φρούτων και επιδόρπια γιαουρτιού.
Η Δρ Melissa Lane, η οποία ολοκλήρωσε την έρευνα στο πλαίσιο των διδακτορικών της σπουδών στο Κέντρο Τροφίμων και Διάθεσης του Πανεπιστημίου Deakin, σε συνεργασία με τη δρ. Priscila Machado από το Ινστιτούτο Φυσικής Δραστηριότητας και Διατροφής (IPAN) του ίδιου πανεπιστημίου και την αναπληρώτρια καθηγήτρια Allison Hodge από το Cancer Council Victoria, εξέτασαν τυχόν συσχετίσεις μεταξύ της κατανάλωσης υπερεπεξεργασμένων τροφίμων και της κατάθλιψης σε περισσότερους από 23.000 Αυστραλούς από τη Melbourne Collaborative Cohort Study.
Οι συμμετέχοντες της μελέτης αρχικά δε λάμβαναν κάποια φαρμακευτική αγωγή για την κατάθλιψη και το άγχος και συνολικά παρακολουθήθηκαν από την ερευνητική ομάδα για 15 χρόνια
Όπως συμπέραναν, όσοι κατανάλωναν τα περισσότερα υπερεπεξεργασμένα τρόφιμα διέτρεχαν περίπου 23% υψηλότερο κίνδυνο κατάθλιψης, σε σύγκριση με εκείνους που κατανάλωναν τη μικρότερη ποσότητα.
«Ακόμα και μετά το συνυπολογισμό παραγόντων, όπως το κάπνισμα και το χαμηλότερο μορφωτικό επίπεδο, το εισόδημα και η σωματική δραστηριότητα, που συνδέονται με κακές εκβάσεις υγείας, τα ευρήματα αναδεικνύουν ότι η μεγαλύτερη κατανάλωση υπερεπεξεργασμένων τροφίμων συνδέεται με υψηλότερο κίνδυνο κατάθλιψης» επισημαίνει η δρ. Melissa Lane.
«Έχοντας ως δεδομένο το ότι η κατάθλιψη είναι μία από τις πιο συχνές ψυχικές διαταραχές σε όλο τον κόσμο και αποτελεί μείζον πρόβλημα υγείας, επηρεάζοντας όλες τις πτυχές της ζωής του ατόμου, ελπίζουμε ότι η μελέτη αυτή θα συμβάλει στην προώθηση της ψυχικής ευημερίας και θα καθοδηγήσει τις προσπάθειες για την πρόληψη ή τη μείωση του επιπολασμού, της ανάπτυξης και της σοβαρότητας των συμπτωμάτων της κατάθλιψης στην κοινότητα» καταλήγει.
Στο πλαίσιο της προσπάθειας για μείωση της σπατάλης τροφίμων, το γαλλικό κοινοβούλιο ψήφισε ομόφωνα να απαγορευτεί στα μεγάλα σουπερμάρκετ να καταστρέφουν ασφαλή τρόφιμα, και τα υποχρεώνει να δωρίζουν το περίσσευμα σε φιλανθρωπικέςοργανώσεις ή να το στέλνουν σε παραγωγούςζωοτροφών!
Τον περασμένο Φεβρουάριο, η Γαλλία κατάργησε τις ημερομηνίες «κατά προτίμηση έως» σε φρέσκα τρόφιμα, καθώς πολλοί καταναλωτές συγχέουν τη σήμανση αυτή με τις ημερομηνίες λήξεις.
Τον περασμένο μήνα, αναφέρει το Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων, βουλευτές πρότειναν ακόμα 39 μέτρα κατά της σπατάλης τροφίμων, ανάμεσά τους η προώθηση της σακούλας για τους σκύλους (“le doggy bag”) για τα περισσεύματα στα εστιατόρια.
Η νέα νομοθεσία που ψηφίστηκε την Πέμπτη απαγορεύει την καταστροφή τροφίμων στα σουπερμάρκετ με επιφάνεια άνω των 400 τετραγωνικών μέτρων.
Μέχρι τον Ιούλιο του 2015, τα σουπερμάρκετ αυτά πρέπει να έχουν υπογράψει συμβόλαια για τη διάθεση του περισσεύματος σε φιλανθρωπικές οργανώσεις ή σε παραγωγούς ζωοτροφών και οργανικού κομπόστ.
Σε περίπτωση μη συμμόρφωσης, οι υπεύθυνοι θα τιμωρούνται με πρόστιμα έως 75.000 ευρώ ή ποινή φυλάκισης ς μέχρι δύο ετών.
«Είναι σκανδαλώδες να βλέπει κανείς να ρίχνουν χλωρίνη σε κάδους των σουπερμάρκετ με πεταμένο φαγητό» σχολίασε ο Σοσιαλιστής βουλευτής Γκιγιόμ Γκαρό, εισηγητής της νέας νομοθεσίας.
Αναφερόταν στην πρακτική ορισμένων καταστημάτων να καταστρέφουν εσκεμμένα τα τρόφιμα ώστε να μην συλλέγονται από τους κάδους σκουπιδιών.
Το νέο μέτρο εντάσσεται στο πλαίσιο της ευρύτερης προσπάθειας για μείωση τη σπατάλης τροφίμων στη Γαλλία κατά το ήμισυ έως το 2025.
Σύμφωνα με στοιχεία της κυβέρνησης, ο μέσος Γάλλος πετά 20-30 κιλά τροφίμων το χρόνο, με συνολική ζημία έως και 20 δισ. ευρώ το χρόνο.
Η Γαλλική Ομοσπονδία Εμπορίου και Διανομής επέκρινε πάντως το νέο μέτρο, υποστηρίζοντας ότι τα μεγάλα καταστήματα αντιστοιχούν μόλις στο 5% της σπατάλης τροφίμων.
Μια νέα έρευνα βασισμένη στην μελέτη των κειμένων των αρχαίων Ελλήνων γιατρών υποστηρίζει ότι η μεσογειακή διατροφή εφευρέθηκε ως μέσο θεραπείας από τους αρχαίους Eλληνες θεραπευτές.
Ο Τζον Γουίλκινς, ειδικευμένος στο αρχαίο ελληνικό πολιτισμό, και επικεφαλής της έρευνας τονίζει:«Ο Γαληνός και άλλοι γιατροί πίστευαν ότι η γεύση είναι μέτρο της διατροφικής ισχύς και η κατανάλωση τροφίμων που βοηθούν την εύκολη κυκλοφορία των υγρών του σώματος ενισχύει τον οργανισμό.
Θεωρούσε ότι η διατροφή αποτελεί ένα από τα τρία βασικά συστατικά της ιατρικής επιστήμης, μαζί με την φαρμακευτική αγωγή και την χειρουργική επέμβαση».
Οι ειδικοί που διεξήγαγαν την έρευνα διαπίστωσαν ότι οι αρχαίοι Ελληνες γιατροί έβλεπαν την μαγειρική όχι ως μέσο ευχαρίστησης αλλά ως μέθοδο για να ενισχύουν τις φαρμακευτικές ιδιότητες των τροφίμων. Σε ιατρικές μελέτες της αρχαιότητας τα τρόφιμα όπως το κριθάρι, τα δημητριακά, τα όσπρια, τα φρούτα, τα λαχανικά, τα κρέατα και τα ψάρια θεωρούνταν απαραίτητα για την διατήρηση μια καλής υγείας.
Ο Γαληνός, που θεωρείται ο δεύτερος καλύτερος γιατρός στην αρχαιότητα, συνιστούσε στους ασθενείς του μια διατροφή πλούσια σε σκόρδο και κρεμμύδια που βοηθούν το πεπτικό σύστημα να λειτουργήσει καλύτερα.
Πίστευε ότι μια ανισορροπία στα υγρά του οργανισμού προκαλούσε κακή διάθεση και είχε συνέπειες στην υγεία του ασθενούς. Μεταξύ των τροφίμων που ο Γαληνός προτιμούσε είναι και οι φακές, που συνιστούσε να τις βράζουν μόνο μία φορά ,και με μόνο καρύκευμα τις σάλτσες από ψάρια και ελαιόλαδο, αλλιώς χάνουν τις καθαρτικές ιδιότητες τους και προκαλούν ξήρανση στο στομάχι και στο έντερο.
Σύμφωνα με τους ερευνητές η αρχαία διατροφή θυμίζει πολύ την σύγχρονη μεσογειακή διατροφή καθώς βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στα προϊόντα της περιοχής, τα οποία οι γιατροί γενικά προτιμούσαν σε σχέση με τα εισαγόμενα τρόφιμα πολυτελείας.
Ο διατροφολόγος Ιαν Μάρμπερ, που συμμετείχε στην έρευνα, διαπιστώνει ότι: « Οι άνθρωποι εκείνη την εποχή δεν είχαν πρόσβαση στα επεξεργασμένα τρόφιμα που τρώμε σήμερα. Ετσι, χρησιμοποιούσαν απλά υλικά όπως το ελαιόλαδο και τα λαχανικά για να νοστιμίζουν τα φαγητά.
Βλέπουμε ότι αυτό συνεχίζεται μέχρι σήμερα στη μεσογειακή κουζίνα, τα διατροφικά οφέλη της οποίας είναι πλέον ιστορικά αποδεδειγμένα».