Συγκλονιστική είναι η μαρτυρία της Ευδοκίας Τσαγκλή, που βγήκε ζωντανή από το τρένο του θανάτου στα Τέμπη. Η πρώην παίκτρια του Big Brother έχει εμφανή σημάδια στο πρόσωπο από τον τραυματισμό που της προκάλεσε η μετωπική σύγκρουση των δύο τρένων.

“Ήμουν στο τρίτο, κυριολεκτικά δεύτερο επιβατικό βαγόνι. Τι να σας πω, πώς είμαι… Δεν έχει να κάνει με μένα. Νιώθω πολύ μικρή για να μιλήσω για ό,τι έχω πάθει σωματικά μπροστά σε αυτό το τεράστιο ψυχικό κάταγμα που έχουμε πάθει όλοι μαζί. Είναι μια ολόκληρη χώρα που θρηνεί μια μαζική απώλεια ψυχών. Είμαι εδώ για να μοιραστώ μαζί σας την πίστη μου. Αυτή η ενέργεια δεν καταστρέφεται και αυτές οι ψυχές είναι ακόμη εκεί, παρόλο που δεν είναι μαζί μας”, δήλωσε αρχικά στον ΣΚΑΙ.

“Είμαι εδώ γιατί πιστεύω ότι η αλλαγή μπορεί να γίνει και δεν θα ζήσουμε άλλες αντίστοιχες καταστάσεις” πρόσθεσε.

Η νεαρή γυναίκα, εμφανώς ταραγμένη, δήλωσε ευγνώμων που επέζησε από το πολύνεκρο δυστύχημα, εκφράζοντας τα συλλυπητήριά της προς τις οικογένειες των θυμάτων.

“Οι γιατροί με συμβουλεύουν να μη θυμάμαι τις στιγμές που έζησα στο τρένο. Δεν θέλω να τρομάξω τον κόσμο ούτε να φέρω αυτόν τον πανικό. Ευχαριστώ και ευγνωμονώ όποια είναι αυτή η δύναμη – όπως και αν τη λέει ο καθένας – που είμαι ακόμη εδώ. Να υποκλιθώ μπροστά σε όλους τους τραυματίες και σωματικά και ψυχικά. Τα πιο βαθιά μου συλλυπητήρια στους ανθρώπους που έχασαν αγαπημένα τους άτομα. Ο πόνος είναι για όλους μας, ακόμη και αν δεν υπήρχε κάποια προσωπική γνωριμία σε ένα τέτοιο τραγικό γεγονός” σημείωσε.

Χαρακτήρισε θαύμα το ότι βρίσκεται στη ζωή και τόνισε πως ντρέπεται να μιλήσει για τα τραύματά της ενώ άλλοι άνθρωποι βρήκαν ακαριαίο θάνατο.

“Σε πολλές κουλτούρες λένε πως η ζωή μας είναι ένα τρένο. Εμείς πλέον στη δική μας συνδέουμε ένα τρένο με τον θάνατο και αυτό από μόνο του είναι πολύ βαρύ” υπογράμμισε, με τους δημοσιογράφους να τι ρωτάνε για την κατάσταση της υγείας της, καθώς υπέστη κατάγματα στη λεκάνη.

“Τα δικά μου κατάγματα είναι πολύ μικρά και ντρέπομαι να μιλήσω για αυτό μπροστά σε μια τέτοια κατάσταση. Είναι θαύμα που είμαι ακόμη εδώ. Προσπάθησα για τη ζωή μου με όποιο τρόπο μπορούσα. Έδωσα όλη μου τη δύναμη για να βγω από τα φλεγόμενα σίδερα. Γελούσαμε με τα παιδιά στο βαγόνι όταν συνέβη αυτό, χωρίς να ξέρουμε φυσικά τι έρχεται”.

Δείτε το βίντεο:

Κάθε σπίτι και μία ιστορία… Ιστορίες θλίψης, πένθους, πολλών “γιατί;” και άλλες ανακούφισης. Όχι για πολύ όμως, καθώς χάθηκαν τόσα παιδιά, τόσες ψυχές. Σφίγγουν στην αγκαλιά τους τα παιδιά τους, που τελευταία στιγμή δεν μπήκαν στη μοιραία αμαξοστοιχία και κλαίνε από λύπη για τις 57 ψυχές που χάθηκαν στην κοιλάδα των Τεμπών.

Η Χριστίνα Καπετανοπούλου είναι μητέρα φοιτητή και ο γιος της θα έμπαινε στο τρένο που οδήγησε τόσους ανθρώπους στον θάνατο. Τον παρακάλεσαν οι γονείς του να μείνει μαζί τους για το βράδυ και να φύγει την άλλη μέρα. “Μας έκανε το χατίρι” λέει τώρα η μητέρα του που ξεσπά στα social media.

“Θα ήταν το πρώτο του ταξίδι με το τρένο. Θα τον φιλοξενούσαν οι συμφοιτητές του από τη Θεσσαλονίκη και μετά θα έφευγαν όλοι μαζί με το λεωφορείο για τη σχολή τους στην Κομοτηνή. Το αρχικό εισιτήριο θα ήταν για τις 28 Φεβρουαρίου, με το βραδινό τρένο, αλλά τον παρακαλέσαμε με τον πατέρα του να μείνει μαζί μας την Καθαρά Δευτέρα, να φάμε το βράδυ όλοι μαζί με την ησυχία μας και να μην τον τρέχουμε νυχτιάτικα στο σταθμό με τη μπουκιά στο στόμα” αναφέρει η Χριστίνα Καπετανοπούλου σε ανάρτησή της στο Facebook…

“Μας έκανε το χατίρι και άλλαξε γνώμη: Βαγόνι Β, θέση 22, αλλά μία μέρα μετά, την 1η Μαρτίου 2023, με το απογευματινό αυτή τη φορά τρένο.

Δείτε την ανάρτηση:

Το πρωί εκείνης της μέρας, όπως κάθε μέρα, σηκώθηκα, έφτιαξα καφέ, άλλαξα το νερό της Μίκας και γέμισα με κροκέτες το μπολάκι της. Μπήκα να χαζέψω λίγο στα σόσιαλ και έπεσα πάνω στα πρώτα βίντεο από τα Τέμπη.

Άνοιξα την τηλεόραση – δεν βλέπω τηλεόραση και όποτε την ανοίγω είναι πάντα για κακό. Και μετά θυμάμαι ότι άρχισα να παγώνω και να μουδιάζω και να μένω για ώρα μολύβι στον καναπέ. Και μετά να ξεσπάω σε κλάματα. Και μετά να κάνω αψυχολόγητα πράγματα όπως να γεμίζω τάπερ για να τα πάρει το παιδί μαζί του στο ταξίδι!

Τώρα είμαι στο μπαλκόνι και βλέπω τον γιο μου να μπαίνει στο αυτοκίνητο των φίλων του για να κατέβουν όλοι μαζί στη συγκέντρωση στο Σύνταγμα. Και σκέφτομαι ότι η χώρα έχει γεμίσει άδειες αγκαλιές, μάνες στα μαύρα, χαμελιές πεσμένες στο χώμα. Και σκέφτομαι ότι τα παιδιά μας τα έχουμε γ@@@@@@. Εάν δεν τα δολοφονούμε, τα παρατάμε εκεί έξω να αγωνίζονται και να παλεύουν ακόμα και για τον αέρα που αναπνέουν. Και το κάνουμε χυδαία, κρύπτομενοι πίσω από εκείνο το “εσείς οι νέοι θα αλλάξετε τον κόσμο”.

Ή με τα παιδιά μας θα είμαστε ή με τους δολοφόνους τους.

Ή με τις μανάδες των δολοφονημένων παιδιών στα Τέμπη και αλλού ή με το κράτος – δολοφόνο.

Από τα σπλάχνα μου βγαίνει λυγμός βαρύς για τα παιδιά που δεν έστειλαν ποτέ απάντηση στο “πάρε με όταν φτάσεις” της μάνας τους και πηχτή, μαύρη κατάρα για τους δολοφόνους τους και όσους τους συγκαλύπτουν”.

Σύγκρουση τρένων στα Τέμπη: Συγκλόνισε ο πατέρας της Ανυσίας Λιούρη, που σώθηκε από το πολύνεκρο σιδηροδρομικό δυστύχημα της 28ης Φεβρουαρίου, μιλώντας στο MEGA για το πώς δύο Αντιπλοίαρχοι έσωσαν το παιδί του.

«Η Ανυσία, μου είπε προχτές συγκεκριμένα “Μπαμπά πονούσα, κρύωνα και φοβόμουνα επειδή ήταν νύχτα και αυτοί οι δύο με σκέπασαν, μου μίλαγαν και δε φοβόμουν”», λέει αρχικά ο πατέρας της και συνεχίζει:

«Εάν δεν ήταν αυτοί οι δύο Αντιπλοίαρχοι, θα εύρισκαν την Ανυσία αλλά και τους άλλους τέσσερις με το πρώτο φως της ημέρας νεκρούς».

«Η Ανυσία είχε τις αισθήσεις της εκείνη την ώρα, μιλούσε. Τη ρώτησαν “ποιον δικό σου να πάρουμε τηλέφωνο;” και τους απάντησε “τη μαμά μου στη Σάμο”. Πράγματι, ο Πάρις (αντιπλοίαρχος) τηλεφώνησε στη σύζυγό μου στη Σάμο και την ενημέρωσε, μίλησε και η κόρη μου με τη μητέρα της, λέγοντάς της “Έλα μαμά, σας έβαλα σε φουρτούνες…”», λέει ο Κων. Λιούρης.

«Αν δεν την έβρισκαν αυτοί οι δύο, εκεί κοντά σε θάμνους που ήταν, θα έσβηνε… Όλοι θεωρούσαν νεκρούς όσους ήταν στο διαλυμένο εστιατόριο, όχι όμως οι δύο αυτοί άνδρες.

Της μιλούσαν, της έδιναν κουράγιο, την κρατούσαν ξύπνια. Αυτοί μίλησαν με το ασθενοφόρο, που ήρθε και πήρε πρώτα μια άλλη κοπέλα, μετά την κόρη μου, έπειτα τους άλλους τρεις από τους πέντε τραυματίες που βρήκαν έξω από το βαγόνι – εστιατόριο και σήμερα είναι όλες/ όλοι στη ζωή», λέει για τις εφιαλτικές στιγμές μετά τη σύγκρουση των τρένων στα Τέμπη ο πατέρας της Ανυσίας.

Συγκλονίζουν οι συγγενείς των επιβατών του μοιραίου τρένου, στα Τέμπη. Στο δελτίο ειδήσεων του Star η δημοσιογράφος, Κατερίνα Ρίστα, μετέφερε το ρεπορτάζ από το νοσοκομείο της Λάρισας κι οι περιγραφές της για όσα άκουσε συγκλονίζουν.

“ΑΛΗΤΕΣ ΜΟΥ ΦΑΓΑΤΕ ΤΟ ΠΑΙΔΙ”

«Πριν από λίγο ήταν μια οικογένεια με δέκα άτομα, που προφανώς ταυτοποίησαν το παιδί τους και φώναζαν αλήτες μου φάγατε το παιδί. Ήταν μια μάνα που την κρατούσαν οι συγγενείς της για να φύγει από το σημείο, από το νοσοκομείο. Είχαν ταυτοποιήσει το παιδί.

Είναι μια εικόνα που επαναλαμβάνεται σε αυτό το σημείο γιατί έχουν ξεκινήσει οι ταυτοποιήσεις για όσους μπορούν να αναγνωριστούν από τους συγγενείς τους, όσοι δεν μπορούν γίνεται με λήψη DNA…»είπε μεταξύ άλλων η δημοσιογράφος του Star.

ΤΟ ΔΡΑΜΑ ΤΩΝ ΓΟΝΙΩΝ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΟΥΝ ΤΑ ΝΕΚΡΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥΣ – “ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΜΟΥ;” ΦΩΝΑΖΕ ΜΑΝΑ

Σκηνές αρχαίας τραγωδίας διαδραματίζονται στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρισας, όπου συγγενείς των θυμάτων από το πολύνεκρο δυστύχημα στα Τέμπη, καλούνται να αναγνωρίσουν τις σορούς των δικών τους ανθρώπων. Με δεδομένο ότι οι περισσότεροι νεκροί είναι νέοι, την ταυτοποίηση την κάνουν ως επί το πλείστον οι ίδιοι οι γονείς τους.

Ορισμένοι δεν αντέχουν και ξεσπούν, όπως αυτή η μάνα που -όπως φαίνεται στο παρακάτω βίντεο- κλήθηκε για αναγνώριση DNA για την κόρη της που επέβαινε στη μοιραία αμαξοστοιχία.

Η γυναίκα φώναζε “πού είναι το κορίτσι μου;”, ενώ συγγενείς της κρατούσαν για να μην καταρρεύσει.

Στο μνημόσυνο που τελέστηκε η φωνή του ιερέα που διαβάζε τα ονόματα των 57 νεκρών λύγισε

Ένα τεράστιο πανό, όπου πάνω του είναι οι φωτογραφίες των 57 νεκρών και γράφει «Εγκλημα στα Τέμπη», στεφάνια, λουλούδια, φωτογραφίες, κεράκια και την υπόσχεση ότι «το εγκλημα δεν θα συγκαλυφθεί» συγγενείς και φίλοι των νεκρών με δάκρυα στα μάτια βρέθηκαν στο σημείο, όπου ακριβώς έναν χρόνο πριν κόπηκε μέσα στα βαγόνια του Intercity 62 το νήμα της ζωης των αγαπημένων προσώπων τους.

Στο μνημόσυνο που τελέστηκε η φωνή του ιερέα που διαβάζε τα ονόματα των 57 νεκρών λύγισε πολλές φορές ενώ στο τέλος όλοι οι συγγενείς φώναξαν με τη δύναμη της ψυχής τους «Αθάνατοι» αλλά και «Καραμανλή στη φuλακή»

Αμέσως μετά μίλησαν γονείς αδικοχαμένων παιδιών. Οπως η μητέρα της Φραντζέσκας Μπέζα που ζήτησε συγγνώμη από το παιδί της που την έφερε σε αυτόν τον κόσμο. «Με έκανες πάντα περήφανη, συγγνώμη που δεν μπορεσα να σε σώσω», είπε χαρακτηριστικά.

Δείτε το βίντεο

«Μάρθη μου γλυκιά γιατί να ζω εγώ κι όχι εσύ;», αναρωτήθηκε ο πατέρας της Μαρθης Ψαροπούλου που τόνισε ότι «έχασαν όλες τις στιγμές και τις αγκαλιές», που θα έκαναν με το παιδί τους όπως και οι άλλοι με τα άλλα παιδιά.

Ο Περιφερειάρχης Θεσσαλιας Δ. Κουρετας υποσχέθηκε να κάνει τα πάντα, λέγοντας ότι στο σημείο θα στηθεί ένα μνημείο όπως αρμόζει στους 57 αδικοχαμένους ενώ και ο πρόεδρος του ΔΣΑ ανέφερε ότι «στεκόμαστε στο πλευρό σας για να αποδοθεί Δικαιοσύνη». Η φράση Δικαιοσύνη ακούστηκε πολλες φορές κατά τις ομιλίες ενώ στο στόχαστρο των συγγενών βρεθηκε ο πρώην υπουργός Υποδομώνν, Κώστας Αχ. Καραμανλής.

Δείτε το βίντεο

Βαρύς είναι ο απολογισμός του σιδηροδρομικού δυστυχήματος των Τεμπών στο ΑΠΘ, αφού οι περισσότεροι επιβάτες του τρένου ήταν φοιτητές του Πανεπιστημίου, ενώ – όπως αναφέρει σε ανακοίνωσή του το ΑΠΘ – 9 φοιτητές έχασαν τη ζωή τους.

Οι πρυτανικές αρχές του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης σε ανακοίνωσή τους για το τραγικό δυστύχημα των τρένων στα Τέμπη τονίζουν ότι: «Στο ΑΠΘ βιώνουμε τη μεγαλύτερη τραγωδία στην ιστορία του. Θρηνούμε για τους 9 φοιτητές μας που έχασαν τη ζωή τους».

«Είμαστε δίπλα στους 26 τραυματίες φοιτητές μας. Είμαστε όλοι μας συντετριμμένοι. Δεν υπάρχουν λόγια για να περιγράψουν την οδύνη μας και όλων των μελών της Πανεπιστημιακής Κοινότητας», υπογραμμίζουν.

«Καλό παράδεισο στα παιδιά μας. Συλλυπητήρια και κουράγιο στις οικογένειες και τους δικούς τους ανθρώπους. Καλή ανάρρωση στους τραυματίες», καταλήγει η ανακοίνωση.

Συγκίνησε για μια ακόμη φορά ο Ανδρέας Αλικανιώτης, που ήταν ένα από τα άτομα που επέβαιναν στο μοιραίο τρένο και με την πολύτιμη βοήθεια κατάφεραν να βγουν κι άλλοι επιβάτες από τα βαγόνια.

Καλεσμένος στο Πρωινό, ο Ανδρέας Αλικανιώτης ζήτησε τον λόγο για να κάνει μια πολύ συγκεκριμένη παρατήρηση που συγκίνησε τους πάντες και περισσότερο από όλους την μητέρα του, η οποία βρισκόταν εκείνη την ώρα στο τηλεοπτικό πλατό.

«Δεν θέλω να με αποκαλείτε ήρωα. Το έχω ξαναπεί και θα το ξαναπώ. Δεν θεωρούμαι ήρωας, είμαι ένας απλός άνθρωπος, ένας θνητός που έτυχε να έχω μια καλύτερη ψυχολογία, μια ψυχραιμία εκείνη την ώρα και κατάφερα εκείνη την ώρα επειδή μπορούσα, επειδή δεν είχα κάποιο σημαντικό τραύμα, να βοηθήσω κόσμο.

Και αν είμαι ήρωας, τουλάχιστον δεν είμαι μόνος μου. Υπήρχαν και άλλα άτομα, απλά έτυχε το δικό μου όνομα να ακουστεί περισσότερο», είπε ο Ανδρέας Αλικανιώτης και όλοι ξέσπασαν σε κλάματα και χειροκροτήματα.

Αρνητικές εντυπώσεις και ποικίλα σχόλια στα social media προκαλεί μια αναφορά του Άρη Πορτοσάλτε στο σχόλιό του μέσω του ΣΚΑΪ σχετικά με τη χθεσινή συζήτηση στη Βουλή επί του πορίσματος της Εξεταστικής Επιτροπής για την τραγωδία στα Τέμπη.

Μεταξύ των όσων είπε και της κριτικής που άσκησε τόσο στην κυβέρνηση όσο και στην αντιπολίτευση, ο δημοσιογράφος του ΣΚΑΪ αναφέρθηκε στις υπογραφές που μαζεύει η Μαρία Καρυστιανού και ο σύλλογος των συγγενών θυμάτων των Τεμπών για το δυστύχημα.

«Αυτό που βάζουν την κοινωνία και μαζεύει υπογραφές είναι γελοιότητες. Είναι γελοιότητες πραγματικά. Είναι σα να ζούμε σε μια δημοκρατία την οποία οι ίδιοι θέλουν να την κάνουν μπανανία», είπε χαρακτηριστικά.

Υπενθυμίζεται ότι πάνω από 1,3 εκατ. άτομα έχουν υπογράψει το σχετικό ψήφισμα.

Δείτε το βίντεο: