Η φωτογραφία του πυροσβέστη της ΕΜΑΚ να λυγίζει μπροστά στα Τέμπη, συγκίνησε.

Ο πυροσβέστης της ΕΜΑΚ, Γιάννης Παπαγιαννάκης, αποκάλυψε τι ήταν αυτό που τον έκανε «λιγύσει» λέγοντας:

«Εκείνη τη στιγμή που με απαθανάτισε ο φακός χωρίς να το γνωρίζω, ήμουν πάνω από τα προσωπικά αντικείμενα μιας κοπέλας, ρούχα, καλλυντικά σκεπασμένα με αίμα και κομμάτια από τη σάρκα της».

Όπως παραδέχθηκε, ένιωσε βαθιά θλίψη και οργή φτάνοντας στο σημείο και βλέποντας αυτές τις εικόνες, τονίζοντας ότι ενώ έχει λάβει μέρος σε πολλές επιχειρήσεις μετά από δυστυχήματα, αυτή ήταν η δυσκολότερη στιγμή στα 23 χρόνια της καριέρας του.

Ακόμη, υπογράμμισε ότι η μεγαλύτερη ανταμοιβή που είχε, ήταν το χειροκρότημα των παιδιών που προπονεί στο κολυμβητήριο, όταν τον υποδέχτηκαν στην πρώτη προπόνηση μετά την τραγωδία.

Σε έναν μαραθώνιο αγώνα με μοναδικό σκοπό τη δικαίωση έχει επιδοθεί τους τελευταίους 12 μήνες ο Χρήστος Κωνσταντινίδης που έχασε τη σύζυγο και μητέρα των παιδιών του στο πολύνεκρο σιδηροδρομικό δυστύχημα των Τεμπών τη νύχτα της 28ης Φεβρουαρίου του 2023.

Ένα χρόνο μετά, έχει θέσει ως στόχο της ύπαρξής του να δει τους αρμόδιους να λογοδοτούν για τον χαμό 57 αθώων ψυχών, μεταξύ αυτών και της “Εύας του δικού του παραδείσου”, όπως λέει χαρακτηριστικά. Ο κ. Κωνσταντινίδης κάνει λόγο για ένα πόνο “μοναδικό” καθώς η απώλεια της γυναίκας του όπως ισχυρίζεται δεν επήλθε από φυσικά αίτια αλλά ήταν μια κρατική δολοφονία υπαίτιοι της οποίας είναι συγκεκριμένοι άνθρωποι. “Αισθάνομαι ακόμη και τώρα πως ήμουν από τους τυχερούς γιατί πήρα την γυναίκα μου ολόκληρη, την είδα, την προσκύνησα. Κάποιοι δεν είχαν τι να θάψουν” περιγράφει.

“Στην οικογένειά μου, βάλαμε το “εμείς” πάνω από το “εγώ” για να μπορέσουμε να βοηθηθούμε και να το ξεπεράσουμε. Η επαφή με τους ανθρώπους που βίωσαν κάποια απώλεια δικού τους ατόμου μετά από αυτή την πρωτοφανή τραγωδία, λειτούργησε σαν ψυχοθεραπεία. Ευτυχώς τα παιδιά μου είναι μεγάλα και μπορώ να διαθέσω χρόνο για να κυνηγήσω τους δολοφόνους της γυναίκας μου αλλά και των εν δυνάμει θυμάτων. Η πολιτεία πρέπει να κάνει το αυτονόητο. Ασφαλείς δημόσιες μεταφορές. Δε ζητάμε εκδίκηση παρά μόνον δικαιοσύνη στη μνήμη των νεκρών μας” επισημαίνει μιλώντας στο ThessToday.

Τρία ξεχωριστά αλλά αλληλένδετα εγκλήματα

Το κράτος ενώ φαίνεται πως θέλει να λειτουργεί δίκαια δεν πράττει προς αυτή την κατεύθυνση και αυτό αποδεικνύεται περίτρανα μέσα από τη διαδικασία της εξεταστικής σύμφωνα με τον κ. Κωνσταντινίδη. Με αισιοδοξία παρακολουθεί ωστόσο την αφύπνιση μεγάλης μερίδας πολιτών που κινητοποιήθηκε μετά την εθνική τραγωδία. Ο ίδιος, σημειώνει πως μετά από 12 ολόκληρους μήνες στο εθνικό σιδηροδρομικό δίκτυο εξακολουθεί να μη λειτουργεί τίποτα σωστά, με τις πιθανότητες να έχουμε ένα παρόμοιο πολύνεκρο δυστύχημα να είναι τεράστιες.

Ο Χρήστος Κωνσταντινίδης εξηγεί πως κατά την άποψη του η τραγωδία των Τεμπών αποτελείται από τρία ξεχωριστά αλλά αλληλένδετα εγκλήματα. “Από την πρώτη στιγμή και αφού ολοκληρώσαμε τη διαδικασία για τη μήνυση καταθέτοντάς τη στις 17 Μαΐου καταδείξαμε όλα τα πρόσωπα που θεωρούμε υπεύθυνα για τη δολοφονία των ανθρώπων μας. Αυτό που είδαμε στις 28 Φεβρουαρίου του 2023 ήταν το αποτέλεσμα του πρώτου εγκλήματος που προϋπήρχε στο σιδηρόδρομο. Την 1η Μαρτίου ξεκίνησε το δεύτερο έγκλημα της συγκάλυψης. Πριν λίγο καιρό κατά την έναρξη της εξεταστικής είδαμε το τρίτο έγκλημα που ήταν η συγκάλυψη της συγκάλυψης μέσα στο κοινοβούλιο. Η αλαζονεία, η υπεροψία και ο αυταρχισμός των βουλευτών που κλήθηκαν να καταθέσουν δεν κατάφεραν να παίξουν το ρόλο τους”.




Το ίδιο αδίκημα ακόμη και αυτή τη στιγμή

Όπως είχε γίνει γνωστό, η ποινική δίωξη που είχε ασκηθεί σε 31 πρόσωπα αφορά σε διατάραξη ασφάλειας των συγκοινωνιών με αποτέλεσμα πολλά θύματα από ενδεχόμενο δόλο. Μέχρι σήμερα τα συστήματα ασφαλείας παραμένουν στην ίδια κατάσταση με τότε. Οι εταιρείες είναι οι ίδιες, τα τρένα τρέχουν με τις ίδιες ταχύτητες και σταθμάρχες δε μπορούν να επικοινωνήσουν με τους μηχανοδηγούς. “Δεν υπάρχουν εθνικοί κανόνες ασφαλείας στο σιδηρόδρομο. Κάτι για το οποίο ήταν υποχρεωμένο το κράτος να μεριμνήσει από το 2004. Μήπως τελείται το ίδιο αδίκημα ακόμη και αυτή τη στιγμή που μιλάμε;” διερωτάται ο κ. Κωνσταντινίδης.

Το μόνο που ζητά, στη μνήμη της γυναίκας του, είναι να βγει στο φως η αλήθεια. Να αποδοθεί δικαιοσύνη. Και για να γίνει αυτό, θα πρέπει επιτέλους οι δικαστικοί λειτουργοί να απελευθερωθούν από τα δεσμά που τους τραβούν πίσω. Αυτό είναι το μήνυμα που στέλνει ολοκληρώνοντας.

Πηγή: thesstoday.gr – Ρεπορτάζ: ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΑΧΛΑΤΛΗΣ

Μετά από 9 μήνες από το σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη, όπου μετά από τη σφοδρή σύγκρουση των δύο αμαξοστοιχιών έχασαν τη ζωή τους 57 άνθρωποι, η οικογένεια της 28χρονης Ελπίδας Χούπα, θα παραλάβει τιμητικά το πτυχίο της από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο.

O πατέρας της Χρήστος Χούπας μίλησε σχετικά στο «Πρωινό» του Ant1 λέγοντας:

«Έχουμε χάσει τον ύπνο μας, πονάμε πάρα πολύ για το σπλάχνο που χάσαμε. Έχασε τη ζωή της ξαφνικά και με βίαιο τρόπο. Βυθίστηκαν στον ωκεανό τα όνειρα ενός παιδιού. Η παθογένεια του τρένου είναι αυτή που σκότωσε την κόρη μου.

Δεν κοιμόμαστε γιατί δεν χάσαμε ούτε γάτα ούτε σκυλί, παιδί χάσαμε. Από μία αρμονική και όμορφη οικογένεια, σε ένα δευτερόλεπτο πήγαμε στις χαροκαμένες οικογένειες.

Δεν αντέχω να πάω να πάρω το πτυχίο της. Το συζήτησα με την σύζυγό μου και είπαμε εμείς να μην πάμε, αλλά να πάνε τα παιδιά μας. Τα παιδιά το δέχτηκαν και θα πάνε με τους φίλους τους και με τα ανίψια μου να το παραλάβουν.

Το θέλω πάρα πολύ, είναι ο καρπός και ο μόχθος του παιδιού μου, αλλά από την άλλη πλευρά είναι τρεις φορές κηδεία, γιατί τώρα ξέρω τι γίνεται, ενώ στην κηδεία ήταν η έκπληξη. Έλεγα «συμβαίνει σε μένα όλο αυτό; Μήπως είναι όνειρο»; Τώρα ξέρω πια. Κοιτάξτε τι τρώει το χώμα! Κοιτάξτε τι τρώει το χώμα, μια κούκλα».

Δείτε το σχετικό βίντεο:

Ο χρόνος σταμάτησε λίγα λεπτά μετά τις 11 το βράδυ της 28ης Φεβρουαρίου. 44 μέρες μετά το τραγικό δυστύχημα στα Τέμπη με τη σύγκρουση των τρένων η 36χρονη Δάφνη πήρε εξιτήριο την ώρα που κάποιοι ακόμα εξακολουθούν να δίνουν μάχη για να παραμείνουν στη ζωή

Επέβαινε στο δεύτερο βαγόνι του μοιραίου τρένου μαζί με τον σύντροφό της, ο οποίος δεν κατάφερε να βγει ζωντανός. «Έπεφταν πάνω μου καύτρες, σκεφτόμουν πως ήταν ένα κακό όνειρο», είπε στην ΕΡΤ Δάφνη, περιγράφοντας τις δραματικές στιγμές που έζησε μετά τη σύγκρουση των τρένων.

«Ξαφνικά πετάχτηκα μπροστά στην απέναντι θέση. Βρίσκομαι στα μπροστά κουπέ στο βαγόνι νούμερο 2 πίσω από αυτό του κυλικείου. Χάνω τις αισθήσεις μου στιγμιαία. Ανοίγω τα μάτια μου και βρίσκομαι έξω από το τρένο. Αρχικά σκέφτομαι ότι είναι ένα κακό όνειρο. Πέφτουν πάνω μου καύτρες και τότε καταλαβαίνω ότι αυτό συμβαίνει στα αλήθεια. Φώναζα βοήθεια. Το σκυλί μου η Τάβη ήταν δίπλα μου. Της έλεγα να φύγει για να μην καεί αλλά δεν έφευγε», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Ο αδερφός της Δάφνης, Γιώργος Μπρέλλας ανέφερε με τη σειρά του. «Ήταν πολυτραυματίας. Είχε ρήξη του ήπατος. Είχε θλάση στον πνεύμονα, είναι κάποια πράγματα όσον αφορά τα παθολογικά τα οποία θέλουν παρακολούθηση ακόμα».

«Δύο αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού με τράβηξαν μακριά από τη φωτιά»

Η ίδια απευθύνει ένα μεγάλο ευχαριστώ στους ανθρώπους που με αυταπάρνηση την έσωσαν.

«Δύο αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού που ήταν επιβάτες, με τράβηξαν μακριά από τη φωτιά. Τους ευχαριστώ που με έσωσαν. Νιώθω βαθιά θλίψη για το χαμό του συντρόφου μου, αλλά και χαρά που μετά από 44 μέρες νοσηλείας, βρίσκομαι πλέον εκτός νοσοκομείου».

«Ξεκίνησαν από το 7ο βαγόνι, βοήθησαν 6ο, 5ο υπήρχαν πολλά βαγόνια και εκεί μπροστά στις φλόγες δεν τόλμησε να προσεγγίσει κανένας παρά μόνο αυτά τα δύο παιδιά» λέει από την πλευρά του ο κ. Μπρέλλας.

Εξιτήριο πήρε και η Ανύσια με τον πατέρα της με ανάρτηση στα social media να ενημερώνει για την κατάσταση της κόρης του. «Η Ανυσία μας μετά από 44 ημέρες είναι πλέον σπίτι μας!!! Σας ευχαριστώ όλους. Καλή Ανάσταση και Καλό Πάσχα».

Να σημειωθεί ότι η Μυρσίνη, ο Ρομπέρτο και ο Γεράσιμος, όλοι επιβάτες των δύο πρώτων βαγονιών, εξακολουθούν μέχρι σήμερα να δίνουν μάχη για τη ζωή τους.

Συγκλονίζουν οι ανθρώπινες ιστορίες που έρχονται στο φως, τρεις ημέρες μετά την ανείπωτη τραγωδία στα Τέμπη. Μια από τις φοιτήτριες που αγνοούνται είχε και στο παρελθόν ατύχημα με το ίδιο τρένο μαζί με την οικογένειά της.

Σύμφωνα με όσα είπε η Άννα Σταματιάδου στο Κεντρικό Δελτίο Ειδήσεων του Star, πρόκειται για τη φοιτήτρια από τη Θεσσαλονίκη, Αγάπη Τσακλίδου, η σορός της οποίας δεν έχει ταυτοποιηθεί για την ώρα.

Η νεαρή φοιτήτρια στο παρελθόν είχε ένα ατύχημα με το ίδιο τρένο. Τότε δεν ήταν μόνη της, αλλά μαζί με την οικογένειά της.

Η μητέρα της βρίσκεται στη Λάρισα, έχει δώσει DNA και περιμένει να μάθει κάτι για το παιδί της. Παρά τη θλίψη και τον πόνο της κατάφερε να μιλήσει στο Star, στέλνοντας παράλληλα μηνύματα αξιοπρέπειας σημειώνοντας: «Να μην γίνουν άλλες τέτοιες τραγωδίες».

«Δεν είναι πλέον αγνοούμενη. Είμαστε στη διαδικασία της ταυτοποίησης των σορών. Περιμένουμε στη Λάρισα, περιμένουμε να έρθει η σειρά μας για να γίνουν τα διαδικαστικά. Μας είχε συμβεί κι άλλη φορά ατύχημα με το τρένο αυτό και ήμασταν και εμείς μέσα. Έγινε πριν τον κορωνοϊό. Ήμασταν στο κυλικείο οικογενειακά και βρεθήκαμε όλοι κάτω. Πέσαν καφετιέρες και τοστιέρες. Τότε δεν ακούστηκε τίποτα, δεν πήρε διαστάσεις. Κάτι έγινε… ένα βαγόνι ξέφυγε…το φτιάξανε. Είναι ένα έγκλημα αυτό και μάλιστα είχε προαναγγελθεί το έγκλημα ότι θα γίνει με τα διάφορα που βγήκαν στη φόρα. Να μη γίνουν άλλα τέτοια ατυχήματα. Αυτό είναι το ζητούμενο, να ληφθούν μέτρα, για να αποφευχθούν άλλα ανάλογα ατυχήματα».

Δείτε το βίντεο: