Αν ξέρεις τη λύση, είσαι φιλόσοφος. Είχε την ευκαιρία να φύγει, αλλά δεν το έκανε.
Στη γνωστή παραβολή «Ο φυλακισμένος και το ψωμί», ένας κρατούμενος μένει μόνος σε ένα δωμάτιο. Μπροστά του υπάρχουν δύο διαφορετικές επιλογές από τις οποίες πρέπει να διαλέξει – ένα καρβέλι ψωμί ή ένα κλειδί για τη διαφυγή του.
Του φαινόταν δύσκολο να επιλέξει επειδή δεν ήξερε πώς να χρησιμοποιήσει το κλειδί ή γιατί ήταν εκεί εξαρχής. Εξέτασε προσεκτικά τις επιλογές του πριν αποφασίσει να πάρει το ψωμί.
Υποτίθεται ότι κάποιος αξιολογεί προσεκτικά την καλύτερη απόφαση όταν του δίνονται δύο δυνατότητες. Αυτές οι επιλογές γίνονται πιο κρίσιμες για τους κρατούμενους αφού μπορεί να καθορίσουν την επιβίωσή τους.
Το γιατί ένας κρατούμενος θα επέλεγε το ψωμί αντί για ένα κλειδί για να ξεφύγει από την αιχμαλωσία έχει γίνει πρόσφατα αντικείμενο μεγάλης συζήτησης. Αυτό το ενδιαφέροναίνιγμα αναφέρθηκε για πρώτη φορά από τον Έλληνα φιλόσοφο Πλούταρχο στην αρχαιότητα. Από τότε, έχει μπερδέψει πολλούς ανθρώπους, συμπεριλαμβανομένου και εμένα.
Εξαρτάται από το ένστικτο επιβίωσης γιατί ένας κρατούμενος μπορεί να διαλέξει ψωμί πάνω από ένα κλειδί.
Παρόλο που το κλειδί παρέχει διέξοδο από τα δεσμά, αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι η ελευθερία και η ασφάλεια σας περιμένουν στην άλλη πλευρά.
Η πιθανότητα η απόδραση να είναι ανεπιτυχής αυξάνεται εάν δεν υπάρχει στρατηγική που να βοηθά τους ανθρώπους να ξεπεράσουν τυχόν φρουρούς ή τοίχους που στέκονται εμπόδιο στο δρόμο τους.
Αντίθετα, το ψωμί προσφέρει γρήγορη τροφή και μπορεί να προσφέρει κάποια παρηγοριά σε μια δύσκολη περίσταση, την οποία το κλειδί δεν μπορεί να κάνει από μόνο του.
Η απόδραση από την αιχμαλωσία μπορεί να είναι ο απώτερος στόχος ενός κρατούμενου, αλλά η άμεση ανάγκη του για τροφή μπορεί να υπερισχύει του μακροπρόθεσμου στόχου τους να αποκτήσουν ελευθερία, κάτι που μπορεί να εξηγεί γιατί επιλέγουν το ψωμί αντί για ένα κλειδί. Το ψωμί χρησιμεύει και ως τροφή και ως χρήματα, τα οποία μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να δωροδοκήσουν τους φρουρούς και να αντισταθμίσουν ορισμένες από τις προκλήσεις που εμπλέκονται στον σχεδιασμό διαφυγής. Λαμβάνοντας υπόψη τους κινδύνους και τα πλεονεκτήματα, το ψωμί φαίνεται να είναι η πιο λογική επιλογή συνολικά.
Ενώ η απόφαση μεταξύ ψωμιού και κλειδιού εξαρτάται τελικά σε προσωπικές συνθήκες και επιθυμητά αποτελέσματα, όποια κι αν είναι η απόφαση, μπορεί πάντα να είναι καλό να γνωρίζει κανείς τους περιορισμούς του και να χρησιμοποιεί τους πόρους που είναι προσβάσιμοι.
Εκείνο το πρωινό, ο Αλέξανδρος δεν είχε ιδέα ότι σταματώντας να βοηθήσει μια άγνωστη γυναίκα στην άκρη του δρόμου, θα άλλαζε όλη του τη ζωή.
Στις 6:37 π.μ., ο Αλέξανδρος Καρτέρης έκλεισε με δύναμη την πόρτα του μικρού διαμερίσματός του σε μια λαϊκή γειτονιά. Τα μάτια του ήταν πρησμένα από την αγωνία και την αϋπνία, τα χέρια του έτρεμαν. Κρατούσε σφιχτά έναν φτηνό, ταλαιπωρημένο χαρτοφύλακα.
Μέσα υπήρχε ένα στικάκι USB με ένα βίντεο από τις κάμερες ασφαλείας της εταιρείας όπου εργαζόταν. Ήταν η μόνη του ελπίδα. Αν αυτό το βίντεο δεν γινόταν δεκτό στο δικαστήριο, κινδύνευε να καταδικαστεί άδικα για κλοπή.
Έπρεπε να είναι στο Δικαστήριο του κέντρου μέχρι τις 7:30. Δεν υπήρχε περιθώριο για καθυστέρηση.
Το παλιό λευκό του μηχανάκι πήρε μπροστά με την τρίτη. Σταυροκοπήθηκε από συνήθεια και ξεκίνησε, χωμένος μέσα στο πρωινό μποτιλιάρισμα. Είχε την αίσθηση πως όλη η πόλη είχε βαλθεί να τον καθυστερήσει.
Σε έναν παράδρομο, είδε ένα γκρι καινούργιο αυτοκίνητο στην άκρη, με το πορτ-μπαγκάζ ανοιχτό και τη ρεζέρβα στο δρόμο.
Μια κομψή γυναίκα στεκόταν δίπλα, με το κινητό στο χέρι, εμφανώς αγχωμένη.
Ο Αλέξανδρος φρέναρε απότομα και σταμάτησε.
«Χρειάζεστε βοήθεια;» ρώτησε, κατεβαίνοντας από το μηχανάκι.
Η γυναίκα γύρισε. Ήταν καλοντυμένη, με προσεγμένα μαλλιά και ένα βλέμμα σταθερό αλλά φορτισμένο. Δεν φαινόταν μεγαλύτερη από εκείνον, όμως έδειχνε άνθρωπος συνηθισμένος να έχει τον έλεγχο.
«Ναι, σε παρακαλώ. Έσκασε το λάστιχο και δεν μπορώ να το αλλάξω μόνη μου. Και ήδη έχω αργήσει πάρα πολύ…»
Ο Αλέξανδρος άφησε το μηχανάκι, πήρε τον γρύλο από το πορτ-μπαγκάζ και γονάτισε δίπλα στο αυτοκίνητο.
«Μην ανησυχείτε. Σε δέκα λεπτά θα είστε πάλι στον δρόμο.»
Καθώς έφτιαχνε το λάστιχο, είχε αφήσει τον χαρτοφύλακα στο μπροστινό κάθισμα του αυτοκινήτου της για να ελευθερώσει τα χέρια του. Το στικάκι USB βρισκόταν σε μια εσωτερική τσέπη, μισάνοιχτη.
Η γυναίκα τον παρατηρούσε σιωπηλή.
«Σημαντικό ραντεβού;» τον ρώτησε στο τέλος.
«Πολύ σημαντικό. Στην πραγματικότητα… παίζεται όλη μου η ζωή σήμερα,» απάντησε εκείνος. «Κι εσείς;»
«Πρώτη μέρα σε καινούργια θέση, και ήδη αργώ» είπε με ένα μικρό, αμήχανο χαμόγελο. «Υπέροχη αρχή, ε;»
«Καμιά φορά οι μέρες που ξεκινούν χάλια, τελειώνουν απρόσμενα καλά,» είπε ο Αλέξανδρος. «Αυτό ελπίζω τουλάχιστον.»
Όταν τελείωσε με το λάστιχο, έκλεισε το πορτ-μπαγκάζ, σκούπισε τα χέρια του και της χαμογέλασε.
«Εντάξει. Είστε έτοιμη.»
«Σε ευχαριστώ πολύ. Πώς σε λένε;»
«Αλέξανδρο. Αλέξανδρο Καρτέρη.»
«Ευχαριστώ, Αλέξανδρε. Δεν ξέρω τι θα έκανα χωρίς εσένα.»
«Θα αργούσες. Όπως κι εγώ» της είπε γελώντας. «Καλή τύχη στη νέα δουλειά.»
Εκείνη μπήκε στο αυτοκίνητο, εκείνος γύρισε βιαστικά στο μηχανάκι του. Μέσα στη φούρια του, δεν πρόσεξε ότι από την εσωτερική θήκη του χαρτοφύλακα είχε γλιστρήσει το USB και είχε πέσει στο κάθισμα του συνοδηγού του δικού της αυτοκινήτου.
Στις 7:42, ο Αλέξανδρος έφτασε λαχανιασμένος στο Δικαστήριο. Ένας φρουρός τον καθοδήγησε στη Β’ Αίθουσα. Ο διάδρομος έμοιαζε ατελείωτος.
Μπαίνοντας, αντίκρισε τον δικηγόρο Μάρκο Κέρογλου, με ακριβό κουστούμι και αλαζονικό βλέμμα. Δίπλα του στεκόταν η Ιωάννα Κόλλια, συνάδελφός του από την εταιρεία, με παγωμένη έκφραση.
Και στο έδρανο…
Η δικαστής.
Η γυναίκα με το λάστιχο.
«Κύριος Αλέξανδρος Καρτέρης;» φώναξε η γραμματέας.
«Παρών» είπε εκείνος, νιώθοντας το στομάχι του να δένεται κόμπος.
Η δικαστής σήκωσε το βλέμμα της, τον κοίταξε προσεκτικά. Ένα ανεπαίσθητο σφίξιμο στο πρόσωπο, ύστερα επανήλθε στην ψυχρή, επαγγελματική της στάση.
«Ας προχωρήσουμε» είπε. «Υπόθεση 4752023. Η εταιρεία ΜΕΓΑ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗ Α.Ε., εκπροσωπούμενη από τον δικηγόρο κύριο Μάρκο Κέρογλου και την κυρία Ιωάννα Κόλλια, κατηγορεί τον κύριο Αλέξανδρο Καρτέρη για κλοπή φορητού υπολογιστή με εμπιστευτικά δεδομένα. Κύριε Κέρογλου, έχετε τον λόγο.»
Ο Κέρογλου σηκώθηκε. «Κυρία Πρόεδρε, ο κατηγορούμενος εργαζόταν στην εταιρεία. Πριν από δύο εβδομάδες εξαφανίστηκε ένας φορητός υπολογιστής. Οι κάμερες δείχνουν ότι, μετά το ωράριο, μόνο αυτός μπήκε και βγήκε από τον χώρο. Η κυρία Κόλλια επιβεβαιώνει πως είχε πλήρη πρόσβαση. Ζητούμε την καταδίκη του και αποζημίωση.»
Η δικαστής γύρισε στον Αλέξανδρο. «Πώς δηλώνετε;»
«Αθώος, κυρία Πρόεδρε. Δεν πήρα ποτέ τον υπολογιστή. Έχω ένα βίντεο από τις κάμερες ασφαλείας που δείχνει την κυρία Κόλλια να φεύγει μετά το ωράριο με μια τσάντα όπου βρίσκεται ο υπολογιστής. Το έχω σε στικάκι USB.»
Άνοιξε τον χαρτοφύλακα.
Χαρτιά. Έγγραφα. Μπλοκάκια. Καλώδια.
Το στικάκι USB… πουθενά.
Άρχισε να ψάχνει πιο γρήγορα, σχεδόν μανιασμένα.
«Ήταν εδώ… Το πρωί το έβαλα μέσα. Είμαι σίγουρος…»
«Έχετε κάποιο αντίγραφο;» ρώτησε η δικαστής, χωρίς να δείξει συναίσθημα.
«Όχι, κυρία Πρόεδρε. Είναι το μοναδικό αντίγραφο. Αλλά υπάρχει. Το ορκίζομαι. Με έχουν παγιδεύσει.»
Ο Κέρογλου χαμογέλασε ειρωνικά. «Πολύ… βολικό, θα έλεγε κανείς.»
Η δικαστής σήκωσε το χέρι. «Αρκετά. Το δικαστήριο διακόπτει για λίγο. Κύριε Καρτέρη, βρείτε αυτό το αποδεικτικό. Χωρίς αυτό, ο λόγος σας δεν αρκεί.»
Ο Αλέξανδρος βγήκε από την αίθουσα σε κατάσταση πανικού. Περπατούσε πάνω κάτω στον διάδρομο, άνοιγε και ξανάκλεινε τον χαρτοφύλακα, έψαχνε στις τσέπες του.
Ξαφνικά, η σκέψη τον χτύπησε σαν ρεύμα.
Το λάστιχο.
Το αυτοκίνητο της.
Ο χαρτοφύλακας στο κάθισμα του συνοδηγού.
Είχε πέσει εκεί.
Κοίταξε το ρολόι. Είχε περίπου 20 λεπτά μέχρι να συνεχιστεί η δίκη.
Κατέβηκε τρέχοντας προς το υπόγειο πάρκινγκ.
«Συγγνώμη» είπε σ’ έναν φρουρό. «Νομίζω ότι ξέχασα κάτι στο αυτοκίνητο της κυρίας δικαστού. Μπορώ να ρίξω μια γρήγορη ματιά;»
Ο φρουρός τον κοίταξε περίεργα σαν να ήταν έτοιμος να τον συλλάβει.
Ο φρουρός τότε πήρε τηλέφωνα τον προϊστάμενο του, ο προϊστάμενος πήρε τηλέφωνο την δικαστή όπου έδωσε αυτή την άδεια να πάει ο Αλέξανδρος στο αυτοκίνητο της.
Τότε ένα άλλος φρουρός πήγε στον Αλέξανδρο τα κλειδιά και άνοιξαν το αυτοκίνητο.
Ο Αλέξανδρος το αναγνώρισε αμέσως.
Άνοιξε την πόρτα του συνοδηγού, έψαξε κάτω από το κάθισμα και τότε τα δάχτυλά του ακούμπησαν κάτι μικρό και σκληρό.
Το στικάκι USB ήταν εκεί.
Το έκλεισε σφιχτά στη χούφτα του.
Ένιωσε σαν να ξαναπήρε ανάσα.
Λίγα λεπτά αργότερα, επέστρεψε στην αίθουσα.
«Είστε έτοιμος, κύριε Καρτέρη;» ρώτησε η δικαστής.
«Ναι, κυρία Πρόεδρε. Βρήκα το αποδεικτικό.»
Το στικάκι συνδέθηκε και το βίντεο προβλήθηκε στην οθόνη.
Η Ιωάννα Κόλλια εμφανιζόταν να μπαίνει στον χώρο μετά το ωράριο, χωρίς τσάντα.
Λίγο αργότερα, ξανά στο πλάνο, κρατώντας μια μεγάλη τσάντα.
Προχωρούσε βιαστικά προς την έξοδο.
Ψίθυροι ακούστηκαν στην αίθουσα.
«Το αποδεικτικό θα εξεταστεί από την τεχνική υπηρεσία του δικαστηρίου. Η διαδικασία συνεχίζεται» είπε η δικαστής.
Μετά τη συνεδρίαση, στο διάλειμμα, ο Κέρογλου τον πλησίασε στον διάδρομο.
«Αλέξανδρε. Να μιλήσουμε λίγο; Όχι εδώ.»
Τον οδήγησε σε μια πιο απόμερη γωνία, μακριά από τα βλέμματα.
Έβγαλε έναν φάκελο.
«Εδώ μέσα υπάρχουν 20.000 ευρώ. Αύριο το πρωί, δηλώνεις ένοχος. Λες ότι το έκανες από οικονομική ανάγκη. Εμείς ζητάμε επιείκεια. Παίρνεις μια μικρή ποινή, πρόστιμο ή λίγη κοινωνική εργασία. Η εταιρεία σώζει τη φήμη της. Η υπόθεση κλείνει γρήγορα. Όλοι κερδίζουν.»
Ο Αλέξανδρος τον κοίταξε δύσπιστα. «Κι εσείς τι κερδίζετε;»
«Η εταιρεία δεν εκτίθεται. Δεν μπλέκουμε σε χρόνια δικαστήρια, δεν ψάχνουν παραπάνω στα αρχεία μας, δεν ακυρώνονται συμβόλαια. Αν πεις όχι… θα σε κυνηγήσουμε μέχρι να μη μπορείς να πληρώσεις ούτε το ρεύμα σου. Θα καταθέσουμε αγωγή για συκοφαντική δυσφήμιση, για πλαστά στοιχεία… Θα σε τελειώσουμε.»
Η Ιωάννα πήρε τον λόγο. «Δέξου το, Αλέξανδρε. Έτσι κι αλλιώς έχασες τη δουλειά σου. Μην χάσεις και τη ζωή σου ολόκληρη για έναν εγωισμό.»
Ο Αλέξανδρος κοίταξε κάτω, έσφιξε τα δόντια, πήρε μια βαθιά ανάσα.
«Εντάξει» είπε στο τέλος. «Το δέχομαι.»
Ο Κέρογλου χαμογέλασε. «Σωστή επιλογή.»
Κανείς τους δεν είχε προσέξει το μικρό, διακριτικό καταγραφικό στην εσωτερική τσέπη του μπουφάν του Αλέξανδρου.
Έγραφε τα πάντα.
Το επόμενο πρωί, η αίθουσα ήταν γεμάτη.
«Κύριε Καρτέρη» είπε η δικαστής. «Έμαθα ότι οι δύο πλευρές ενδέχεται να έχουν έρθει σε μια συμφωνία. Ισχύει;»
Ο Κέρογλου σηκώθηκε. «Κυρία Πρόεδρε, πράγματι. Είναι έτοιμος να αναλάβει την ευθύνη και να συμβάλει σε μια γρήγορη και δίκαιη λύση.»
Η δικαστής γύρισε στον Αλέξανδρο.
«Κύριε Καρτέρη; Συμφωνείτε;»
Ο Αλέξανδρος τον κοίταξε, μετά την Ιωάννα, και τέλος τη δικαστή.
«Πριν απαντήσω, κυρία Πρόεδρε» είπε ήρεμα, «θα ήθελα να καταθέσω ένα ακόμη αποδεικτικό στοιχείο.»
Ο Κέρογλου πάγωσε. «Εναντιώνομαι, κυρία Πρόεδρε…»
«Συνεχίστε, κύριε Καρτέρη» είπε η δικαστής, χωρίς να τον κοιτάξει.
Ο Αλέξανδρος έβγαλε ένα δεύτερο USB.
Στην οθόνη εμφανίστηκε ένα ηχητικό αρχείο. Ακούστηκε η φωνή του Κέρογλου:
«Εδώ μέσα υπάρχουν 20.000 ευρώ. Αύριο δηλώνεις ένοχος. Λες ότι το έκανες από ανάγκη. Εμείς ζητάμε επιείκεια. Η εταιρεία σώζει τη φήμη της. Αν πεις όχι, θα σε ισοπεδώσουμε…»
Και μετά η φωνή της Ιωάννας: «Δέξου το, Αλέξανδρε. Μην καταστρέψεις κι άλλο τη ζωή σου.»
Η αίθουσα βυθίστηκε σε απόλυτη σιωπή.
Η δικαστής περίμενε να τελειώσει η ηχογράφηση και είπε αργά:
«Το δικαστήριο θεωρεί πως αυτό αποτελεί σαφή απόδειξη απόπειρας δωροδοκίας, εκβιασμού και χειραγώγησης της δικαστικής διαδικασίας. Διατάζω τη σύλληψη του δικηγόρου Μάρκου Κέρογλου και της κυρίας Ιωάννας Κόλλια για τα αδικήματα αυτά.»
Οι αστυνομικοί μπήκαν, τους πέρασαν χειροπέδες και τους οδήγησαν έξω.
Η δικαστής γύρισε στον Αλέξανδρο.
«Κύριε Καρτέρη, απαλλάσσεστε από όλες τις κατηγορίες. Το δικαστήριο αναγνωρίζει επίσημα την αθωότητά σας και εκφράζει τη λύπη του για την ταλαιπωρία που υποστήκατε.»
Ο Αλέξανδρος ένιωσε τα γόνατά του να λυγίζουν από την ανακούφιση.
Λίγη ώρα αργότερα, όταν η αίθουσα είχε σχεδόν αδειάσει, την πλησίασε.
«Κυρία Πρόεδρε» είπε διστακτικά.
Εκείνη γύρισε. Το πρόσωπό της ήταν πολύ πιο ζεστό τώρα.
«Ναι, κύριε Καρτέρη;»
«Σας ευχαριστώ που με αφήσατε να πάω στο αυτοκίνητό σας να πάρω το στικάκι USB» είπε διστακτικά. «Ξέρω ότι ρισκάρατε γι’ αυτό.»
Εκείνη τον κοίταξε για λίγο σιωπηλή, σαν να ζύγιζε τις λέξεις του.
«Η αλήθεια είναι πως ναι, ρίσκαρα» του απάντησε ήρεμα. «Αλλά από τη στιγμή που σε είδα το πρωί στην άκρη του δρόμου, να σταματάς ενώ βιαζόσουν, για να βοηθήσεις μια άγνωστη… κάπου μέσα μου ήξερα ότι δεν μου ταίριαζε να σε αντιμετωπίσω σαν έναν κοινό ένοχο που ψάχνει μια πρόφαση.»
Έκανε ένα βήμα πιο κοντά, χαμηλώνοντας τη φωνή της.
«Η Δικαιοσύνη δεν είναι μόνο νόμοι και έγγραφα, κύριε Καρτέρη. Είναι και διαίσθηση. Και άνθρωποι.»
Ο Αλέξανδρος χαμογέλασε αχνά.
«Τελικά, ένα σκασμένο λάστιχο μας έσωσε και τους δύο» είπε μισοαστεία, μισοσοβαρά.
Η δικαστής χαμογέλασε για πρώτη φορά πραγματικά.
«Ίσως. Εσένα σίγουρα, εγώ έκανα απλά την δουλειά μου»
Καθώς εκείνος κατευθυνόταν προς την έξοδο, γύρισε για μια στιγμή και την ξανακοίταξε. Εκείνη στεκόταν ακόμη στο έδρανο, αλλά όχι πια σαν μια απρόσιτη φιγούρα. Περισσότερο σαν ο άνθρωπος που, χωρίς να το ξέρει, είχε στα χέρια του τη μοίρα του – και διάλεξε να την κρατήσει δίκαια.
Έξω, ο δρόμος ήταν ο ίδιος, η πόλη η ίδια, τα προβλήματα σχεδόν τα ίδια.
Αλλά για τον Αλέξανδρο, όλα είχαν αλλάξει.
Και κάπου βαθιά μέσα του, ήξερε πως από εδώ και πέρα, ό,τι κι αν του έφερνε η ζωή, δεν θα ξεχνούσε ποτέ ότι μια μικρή πράξη καλοσύνης στην άκρη του δρόμου μπορεί να γυρίσει πίσω σαν θαύμα.
«Δράσαμε γρήγορα, πολύ γρήγορα. Το ανεύρυσμα αποκλείστηκε πλήρως. Μένει να περιμένουμε», τόνισε
Στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ) του νοσοκομείου «Ευαγγελισμός» συνεχίζει να νοσηλεύεται ο υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργώ, Γιώργος Μυλωνάκης, μετά τη ρήξη ανευρύσματος που υπέστη, το πρωί της Τετάρτης (15/04/2026). Η κατάστασή του κρίνεται σοβαρή, αλλά ελεγχόμενη.
Δείτε το βίντεο:
Μιλώντας στον ΑΝΤ1 ο επεμβατικός νευροακτινολόγος, Ευτύχιος Αρχοντάκης, χειρουργός του Γιώργο Μυλωνάκη, επισήμανε ότι «οι πρώτες μέρες είναι πάντα δύσκολες, μετά τις δέκα μέρες αγωνίας θα έχουμε εικόνα».
Ο κ. Αρχοντάκης, ο οποίος έκανε την επέμβαση μαζί με την κυρία Πολίτη, που είναι η συνάδελφός του του «Ευαγγελισμού», δήλωσε για το χρόνο της επέμβασης:
«Παίζει ρόλο, δεν παίζει όσο παίζει σε ένα ισχαιμικό επεισόδιο, αλλά τουλάχιστον τα διεθνή guidelines μας δίνουν ένα 48ώρο να δράσουμε. Βέβαια, όσο πιο γρήγορα είναι τόσο καλύτερα. Η πιθανότητα ρήξη ενός ανευρύσματος δεύτερης φοράς είναι πολύ περισσότερες τις πρώτες ώρες. Η εγκεφαλική αιμορραγία είναι το απότοκο ενός ανευρύσματος που έσπασε».
«Θα σας πω πως πάντα οι πρώτες μέρες είναι πάντα δύσκολες. Πρέπει να ξεπεραστούν κάποιοι κίνδυνοι», πρόσθεσε.
Ερωτώμενος πότε θα υπάρχει μια καλή εικόνα, για την υγεία του κ. Μυλωνάκη τόνισε: «Σίγουρα μετά τις δέκα μέρες. Δέκα μέρες αγωνίας».
«Αυτό που κάνουμε εμείς είναι να εξασφαλίσουμε να μην ξανασπάσει ένα ανεύρυσμα. Αν δεν το κάνει κάποιος δεν το έχει βρει και το κάνει προληπτικά όπως είπατε και ο ίδιος. Δράσαμε γρήγορα, πολύ γρήγορα. Το ανεύρυσμα αποκλείστηκε πλήρως. Μένει να περιμένουμε»
Το ιατρικό ανακοινωθέν
Η ανακοίνωση που εξέδωσε η διοίκηση του νοσοκομείου, το μεσημέρι της Τετάρτης, αναφέρει: «Σήμερα 15.04.2026 και ώρα 09:30 διεκομίσθη στο Νοσοκομείο ΓΝΑ “Ο Ευαγγελισμός”, μετά από λιποθυμικό επεισόδιο, ο Υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ κος Γεώργιος Μυλωνάκης, όπου υποβάλλεται στις απαραίτητες ιατρικές εξετάσεις. Η κατάστασή του κρίνεται σοβαρή αλλά ελεγχόμενη».
Δείτε το βίντεο:
Ο διοικητής του νοσοκομείου, Αναστάσιος Γρηγορόπουλος, σε δηλώσεις του ανέφερε ότι «έγινε εμβολισμός όντως, αλλά δεν μπορώ να σας πω τίποτα περισσότερο, για λόγους ιατρικού απορρήτου».
«Αυτή τη στιγμή είναι διασωληνωμένος στη ΜΕΘ» πρόσθεσε. Απαντώντας τι αναμένεται από εδώ και στο εξής για την υγεία του Γιώργου Μυλωνάκη, ο διοικητής του Ευαγγελισμού, τόνισε ότι «θα δείξουν τα επόμενα 24ωρα. Η κατάσταση, όπως σας είπα, είναι σοβαρή αλλά ελεγχόμενη».
Τι έπαθε η καλή συγγραφέας και έγραψε ένα τέτοιο ντροπιαστικό κείμενο με την φωτογραφία του Κώστα Τσουρού στα social media;
Κείμενο που αφορούσε την απόλυσή του από τον Σκάι. Που το ξέρει η συγγραφέας; Και το χειρότερο έγραψε πως ο συγκεκριμένος παρουσιαστής πλακώθηκε στην Νάξο για τα μάτια του… συντρόφου του!!!
Ότι δηλαδή ο Κώστας Τσούρος είναι ομοφυλόφιλος. Θα διαβάσετε και θα καταλάβετε περισσότερα παρακάτω…
Ότι πιο αισχρό και πιο ποταπό μπορούσε να γραφτεί σήμερα για τον Κώστα Τσουρό γράφτηκε στα social media από μία συγγραφέα. Την Χρυσηίδα Δημουλίδου.
Δεν έχει ξαναγίνει ποτέ κάτι ανάλογο από κανέναν άνθρωπο ο οποίος έχει δημόσιο βήμα και λέει την άποψή του.
Τουλάχιστον εμείς δεν μπορούμε να θυμηθούμε κάτι ανάλογο…
Σήμερα γράφτηκε η είδηση πως ο Κώστας Τσούρος κατά την διάρκεια των διακοπών του στη Νάξο όντως ήρθε σε σύγκρουση με ένα φίλο του και πλακώθηκαν μέσα σε ένα μπαρ.
Ο Κώστας Τσουρός ούτε ο πρώτος είναι ούτε ο τελευταίος που μπορεί να παρεξηγηθεί και να πλακωθεί με έναν φίλο του ,με έναν άνθρωπο οποιονδήποτε. Ναι ήταν μία κακή στιγμή του! Τίποτα όμως απολύτως δεν μπορεί να δικαιολογήσει αυτήν την εντελώς απάνθρωπη και απολίτιστη δημοσίευση που έκανε η συγκεκριμένη συγγραφέας.
Τι έγραψε η Χρυσηίδα Δημουλίδου. «Μαθαίνω πως πλάκωσε στο ξύλο τον σύντροφό του ο Κώστας Τσούρος επειδή γλυκόκοίταξε άλλο αγόρι σε κλάμπ της Νάξου. Τον διώχνουν λέει από τον Σκάι»
Όταν το διαβάσαμε δεν μπορούσαμε να το πιστέψουμε ότι υπήρξε άνθρωπος να γράψει τέτοιο κατάπτυστο κείμενο για έναν άλλον συνάνθρωπό του.
Δεν έχει σημασία που είναι ο Κώστας Τσουρός , θα μπορούσε να είναι οποιοσδήποτε άνθρωπος. Με ποιο δικαίωμα μπορείς εσύ στα social media, όποια κι αν είσαι, να λες για έναν άνθρωπο πως ουσιαστικά είναι ομοφυλόφιλος! Ο καθένας ό,τι θέλει είναι. Το θέμα είναι με ποιο θάρρος και θράσος λες κάτι τέτοιο δημόσια όταν δεν σε αφορά και δεν αφορά κανένα μας. Είναι άλλο να μιλήσεις για μία είδηση ,για ένα γεγονός που μπορεί να συνέβη και αφορά έναν επώνυμο.
Και είναι άλλο στο προφίλ σου σε χιλιάδες ανθρώπους να μιλάς για έναν άνθρωπο με τέτοιο απαξιωτικό ύφος ακόμα και για την ίδια την ερωτική του φύση.Και το δημοσίευμα δε σταμάτησε εκεί. Έγραψε αυτή η απίθανη προσωπικότητα των γραμμάτων και των τεχνών ,πως τον διώχνουν και από τον ΣΚΑΙ. Δηλαδή κάπου έλεος. Εντωμεταξύ στα σχόλια της δημοσιεύσεις γίνεται χαμός. Ευτυχώς υπάρχουν και οι άνθρωποι που κατακρίνουν το post ,αλλά υπάρχουν και άλλοι οι οποίοι αρχίζουν να μιλάνε υποτιμητικά για τον Κώστα Τσουρό.
Δείτε την ανάρτηση:
Ποια είναι η συγγραφέας η Χρυσηίδα Δημουλίδου… Που είναι και ενεργή στα Social;
Η ΧΡΥΣΗΙΔΑ ΔΗΜΟΥΛΙΔΟΥ γεννήθηκε και μεγάλωσε στις Σέρρες. Μόλις αποφοίτησε, ήρθε στην Αθήνα και γράφτηκε στη Σχολή Αεροσυνοδών, την Α.S.T. Αμέσως μετά προσελήφθη στην Ολυμπιακή Αεροπορία ως ιπτάμενη συνοδός. Παράλληλα με τη δουλειά της, συνεργάστηκε για κάποιο διάστημα ως δημοσιογράφος με το περιοδικό Discomoda In, κάνοντας ρεπορτάζ σε όλο τον κόσμο. Το 1997 εξέδωσε το πρώτο της βιβλίο από τις Εκδόσεις Λιβάνη. Από το 2009 μέχρι σήμερα συνεργάζεται με τις Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ, όπου έχει εκδώσει συνολικά 36 έργα για ενηλίκους και παιδιά.
Όλα της τα βιβλία έχουν γίνει μπεστ σέλερ. Ακούραστη, αστείρευτη και αγιάτρευτα ερωτευμένη με την πένα, όπως δηλώνει η ίδια, ζει πλέον για να γράφει. Για το βιβλίο της ΜΗΝ ΠΥΡΟΒΟΛΕΙΤΕ ΤΗ ΝΥΦΗ πήρε το Πρώτο Βραβείο Αναγνωστικού Κοινού στην Κύπρο, ενώ παράλληλα ήταν υποψήφια για το ίδιο βραβείο και στην Ελλάδα. Για τρεις συνεχόμενες χρονιές ήταν υποψήφια για το βραβείο «Συγγραφέας της χρονιάς» του περιοδικού Life & Style. Το 2004 βραβεύτηκε από το ΠΟΛΚΕΟΑ, το Πολιτιστικό Κέντρο Εργαζομένων της Ολυμπιακής Αεροπορίας. Το 2011 βραβεύτηκε από τη γενέτειρά της, τις Σέρρες, για την προσφορά της στα γράμματα. Τον Ιανουάριο του 2014, βραβεύτηκε από το λογοτεχνικό τμήμα της πρώην Ολυμπιακής Αεροπορίας.
Το βιβλίο της ΤΟ ΣΤΑΥΡΟΔΡΌΜΙ ΤΩΝ ΨΥΧΩΝ μεταφράστηκε στα αγγλικά και ΤΑ ΔΑΚΡΥΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ στα βραζιλιάνικα και τα τσέχικα, ενώ ΤΟ ΚΕΛΑΡΙ ΤΗΣ ΝΤΡΟΠΗΣ κυκλοφόρησε στα τουρκικά. Έχει παρακολουθήσει μαθήματα σεναρίου και σεμινάρια φιλοσοφίας, γράφει σενάρια και στίχους και το 2014 έγραψε τα πρώτα τρία θεατρικά έργα της: ΓΙΑ ΕΝΑ ΜΠΟΥΚΑΛΙ ΦΘΗΝΌ ΚΡΑΣΙ, ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΡΓΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ και ΕΝΝΕΑ ΧΡΌΝΙΑ ΣΙΩΠΗΣ. Τα τελευταία τρία χρόνια συνεργάζεται με το περιοδικό ΛΟΙΠΟΝ έχοντας δικό της δισέλιδο όπου απαντά σε αναγνώστες σε προσωπικούς τους προβληματισμούς. Άνθρωπος προσιτός και ιδιαίτερα κοινωνικός, έχει ταξιδέψει σε όλο τον κόσμο και της αρέσουν πολύ το διάβασμα και η έρευνα.
Είναι φανατική φιλόζωη και οικολόγος, και θεωρεί ότι τα παιδιά είναι η μοναδική ελπίδα για ένα ειρηνικό αύριο, αρκεί να γαλουχηθούν σωστά. Μότο της: σπίτι χωρίς βιβλία, δωμάτιο δίχως παράθυρα. Επιθυμία της: να τα προλαβαίνει όλα. Στόχος της: να γράφει βιβλία που θα αγαπηθούν. Όνειρό της: να υπάρξουν αγάπη και δικαιωμένοι άνθρωποι. Ευχή της: να υπάρχουν ευτυχισμένα και χαρούμενα παιδιά. Ουτοπία της: να μπορούσε να γυρίσει πίσω τον χρόνο και να πετάξει ξανά με στολή, με τα φτερά της Ολυμπιακής, δίπλα στους παλιούς συναδέλφους της…
Κόλαφος η Τζίμα κατά των τριών για το θάνατο της 19χρονης: «Η κοπέλα θα ζούσε αν δεν ξόδευαν χρόνο στο να καλύψουν τα ίχνη τους»
Τον άδικο χαμό της 19χρονης στην Κεφαλονιά σχολίασε η Ράνια Τζίμα στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του MEGA.
Δείτε το βίντεο:
«Η κοπέλα θα ζούσε αν δεν ξόδευαν χρόνο στο να καλύψουν τα ίχνη τους» τόνισε οργισμένη η παρουσιάστρια.
Η ανακοίνωση της ΕΛ.ΑΣ για την σύλληψή τους
Η ανακοίνωση για τον θάνατο της 19χρονης Μυρτώς και την σύλληψη των νεαρών κατηγορουμένων αναφέρει: «Ως προς το χρονικό της υπόθεσης, πρώτες πρωινές ώρες της Τρίτης (14/4) 19χρονη ημεδαπή μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο του Ε.Κ.ΑΒ. από κεντρική πλατεία του Αργοστολίου Κεφαλονιάς σε νοσοκομείο, όπου διαπιστώθηκε ο θάνατός της.
Ακολούθησε αστυνομική έρευνα, στο πλαίσιο της οποίας, μέσω αξιοποίησης βιντεοληπτικού υλικού, μαρτυριών κ.λπ. ευρημάτων, προέκυψε η εμπλοκή των τριών κατηγορούμενων.
Δείτε το βίντεο:
Πρόκειται για δύο ημεδαπούς, ηλικίας 26 και 23 ετών, καθώς και ένα 22χρονο αλλοδαπό, οι οποίοι μετέβησαν αυτοβούλως στην αστυνομική Υπηρεσία.
Ειδικότερα, διακριβώθηκαν οι κινήσεις τους πριν και κατά τη μεταφορά της 19χρονης στην πλατεία, όπως και οι μετέπειτα ενέργειες του 23χρονου για τον επιμελή καθαρισμό χώρου, όπου φέρεται να βρέθηκαν οι κατηγορούμενοι με τη θανούσα για κατανάλωση ναρκωτικής ουσίας, καθώς και την απόκρυψη του κινητού της τηλεφώνου.
Περαιτέρω, αρμόδιο κλιμάκιο του Γραφείου Εγκληματολογικών Ερευνών προχώρησε στη φωτογράφηση, εξερεύνηση και λήψη βιολογικού υλικού από το σημείο όπου έλαβαν χώρα οι πράξεις, ενώ επιπλέον παραγγέλθηκε στην αρμόδια Ιατροδικαστική Υπηρεσία η διενέργεια νεκροψίας – νεκροτομής».
Μια ανείπωτη τραγωδία συγκλονίζει την τοπική κοινωνία της Κεφαλονιάς, μετά τον αδόκητο θάνατο μιας 19χρονης κοπέλας, της Μυρτούς, η οποία άφησε την τελευταία της πνοή το πρωί της Τρίτης, 14 Απριλίου 2026.
Το περιστατικό έχει προκαλέσει βαθιά θλίψη αλλά και οργή, καθώς οι συνθήκες κάτω από τις οποίες η νεαρή κοπέλα έχασε τη ζωή της αναδεικνύουν μια σειρά από δραματικά γεγονότα που εκτυλίχθηκαν στην καρδιά του Αργοστολίου.
Δείτε το βίντεο:
Όλα ξεκίνησαν τις πρώτες πρωινές ώρες, όταν διασώστες του ΕΚΑΒ εντόπισαν την 19χρονη αναίσθητη και παρατημένη στην κεντρική πλατεία της πόλης. Σύμφωνα με τα μέχρι τώρα στοιχεία της έρευνας, η κοπέλα φέρεται να εγκαταλείφθηκε στο σημείο σε ημιλιπόθυμη κατάσταση από τρία άτομα, τα οποία πλέον αντιμετωπίζουν κατηγορίες για έκθεση σε κίνδυνο.
Η διακομιδή της στο νοσοκομείο του νησιού έγινε λίγο πριν από τις 5 το πρωί, με το υγειονομικό προσωπικό να τίθεται αμέσως σε κατάσταση συναγερμού. Οι στιγμές που ακολούθησαν στα Επείγοντα περιγράφονται ως δραματικές, καθώς η Μυρτώ μεταφέρθηκε χωρίς να έχει τις αισθήσεις της και χωρίς ζωτικά σημεία. Οι γιατροί και οι νοσηλευτές, εφαρμόζοντας πιστά το ιατρικό πρωτόκολλο, κατέβαλαν υπεράνθρωπες προσπάθειες για να την κρατήσουν στη ζωή. Επί μία ολόκληρη ώρα πραγματοποιούσαν καρδιοαναπνευστική αναζωογόνηση (ΚΑΡΠΑ) και προχώρησαν σε διασωλήνωση, εξαντλώντας κάθε διαθέσιμο μέσο για την ανάνηψή της. Δυστυχώς, παρά τον εξαντλητικό αγώνα των ειδικών, η καρδιά της 19χρονης δεν ανταποκρίθηκε και διαπιστώθηκε ο θάνατός της.
Η είδηση του θανάτου της έπεσε ως κεραυνός εν αιθρία, με τους εργαζόμενους στο ίδρυμα να είναι φανερά καταβεβλημένοι από την αρνητική έκβαση της επιχείρησης. Χαρακτηριστικά, πηγές του νοσοκομείου, μιλώντας στο Newsbomb, σημείωσαν το βάρος της απώλειας ενός τόσο νέου ανθρώπου, δηλώνοντας: «Είναι ένα συγκλονιστικό γεγονός, δυστυχώς δεν μπορούσε να γίνει κάτι καλύτερο». Πλέον, το ενδιαφέρον των αρχών στρέφεται στα ακριβή αίτια που προκάλεσαν την ανακοπή.
Δείτε το βίντεο:
«Το παιδί μου ήταν άβγαλτο, δεν είχε σχέση με ναρκωτικά και ποτά»
Οι τρεις κατηγορούμενοι υποστηρίζουν ότι μαζί με την 19χρονη έκαναν χρήση ουσιών, πριν εγκαταλείψουν την κοπέλα σε ημιλιπόθυμη κατάσταση.
Ο πατέρας της κοπέλας μίλησε στο Πρωινό του ΑΝΤ1: «Το παιδί μου δεν ήταν τέτοιο παιδί, μπορεί να το επηρέασαν, να του έριξαν τίποτα, να το έκαναν υποχείριό τους. Το παιδί στις 3 η ώρα που το άφησαν εκεί, μέχρι τις 5, το είχαν πετάξει στο πεζοδρόμιο και ψυχομάχαγε, ούτε σκυλί να ήταν. Δεν υπάρχω, τελείωσα. Μια λέξη μόνο. Δεν υπάρχω. Έφυγε η γη κάτω από τα πόδια μου, έχασα τον ουρανό με τα άστρα από πάνω μου. Δεν υπάρχω. Θα με δείτε σε λίγες μέρες που δε θα υπάρχω. Η κορούλα μου, αυτό το βλαστάρι, αυτό το αγγελούδι. Την κράτησα στην Κεφαλονιά να μην πάει στην Αθήνα, να μην περάσει στις Πανελλήνιες για να μη τη χάσω στην Αθήνα. Λέω, με τόσα εγκλήματα που γίνονται, την κράτησα εδώ. Την έβαλα στο νησί σε μια σχολή, εδώ, και μου την σκοτώσανε.
Δείτε το βίντεο:
Το παιδί μου ήταν άβγαλτο, δεν είχε σχέση με ναρκωτικά, δεν είχε σχέση με ποτά. Σχολείο και σπίτι, καμιά φορά πήγαινε με τις φίλες της σε ένα καφέ. Φυσιολογικά πράγματα. Εγώ πιστεύω ότι με δόλο την αποπλάνησαν, την πήραν, της έβαλαν τίποτα στο ποτό και έπαθε ό,τι έπαθε. Πεταμένη στο δρόμο ήταν. Την πήραν οι άνθρωποι μέσα, από ό,τι λένε οι κάμερες τώρα και από ό,τι ακούω. Την πήραν τρία άτομα, ο ένας την είχε σηκωτή, οι άλλοι από πίσω την πέταξαν και έφυγαν».
Η Ευδοξία Βροχίδου, μέσα από την παρέμβασή της στο βίντεο, τοποθετείται με έντονο και επικριτικό ύφος αναφορικά με τις κοινωνικές αντιδράσεις που προκάλεσε ο θάνατος της 19χρονης Μυρτούς στην Κεφαλονιά.
Η τοποθέτησή της ξεκινά με μια αυστηρή προειδοποίηση προς όσους επιδίδονται σε σχόλια που στοχοποιούν το θύμα, καλώντας τους να σταματήσουν κάθε προσπάθεια ηθικολογίας πάνω από ένα τραγικό γεγονός.
Η ίδια τονίζει με έμφαση ότι η απώλεια της νεαρής κοπέλας δεν οφείλεται σε καμία περίπτωση στις προσωπικές της επιλογές, την εξωτερική της εμφάνιση ή τον τρόπο που επέλεξε να περάσει τις διακοπές της.
Η κ. Βροχίδου επισημαίνει ότι το να συνδέεται ο θάνατος μιας νέας γυναίκας με το γεγονός ότι βρισκόταν σε διακοπές με άντρες ή με το πώς παρουσίαζε τον εαυτό της, αποτελεί μια στρεβλή και επικίνδυνη κοινωνική προσέγγιση. Για την ίδια, η ουσία της υπόθεσης δεν βρίσκεται στις πράξεις του θύματος, αλλά στις ενέργειες των ανθρώπων που την περιέβαλλαν τις μοιραίες εκείνες στιγμές.
Στρέφει την προσοχή της στους κατηγορούμενους, αναφέροντας συγκεκριμένα την εμπλοκή ενός πρώην αθλητή της άρσης βαρών και ενός ατόμου αλβανικής καταγωγής. Μάλιστα, κάνει μια άμεση συσχέτιση με την υπόθεση Τοπαλούδη, θέλοντας να υπογραμμίσει ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο σε τέτοιου είδους εγκλήματα που συγκλονίζουν την κοινή γνώμη.
Στο επίκεντρο της κριτικής της βρίσκεται το ζήτημα της ευθύνης και της παροχής βοήθειας. Αναρωτιέται δημόσια ποιος από τους παρευρισκόμενους αδράνησε, ποιος αρνήθηκε να καλέσει έγκαιρα το ΕΚΑΒ και ποιος τελικά φέρει την κύρια ευθύνη για το γεγονός ότι η 19χρονη αφέθηκε αβοήθητη μέχρι να καταλήξει. Η ίδια υποστηρίζει ότι η πραγματική τραγωδία κρύβεται στην εγκατάλειψη και στις πράξεις εκείνων που, αντί να προστατεύσουν την κοπέλα, έγιναν μάρτυρες ή αυτουργοί της κατάρρευσής της.
Κλείνοντας την τοποθέτησή της, η Ευδοξία Βροχίδου χρησιμοποιεί σκληρή γλώσσα για να περιγράψει την τάση της κοινωνίας να κρίνει ηθικά τα θύματα μετά θάνατον. Χαρακτηρίζει αυτή την πρακτική ως ένα από τα χειρότερα κοινωνικά αντανακλαστικά, εκφράζοντας την αποστροφή της για όσους προσπαθούν να δικαιολογήσουν ή να εξηγήσουν έναν θάνατο βάσει της συμπεριφοράς του θύματος. Με τη λέξη «ντροπή» να σφραγίζει το μήνυμά της, ζητά να επικεντρωθεί η δημόσια συζήτηση στην απόδοση δικαιοσύνης και στην τιμωρία των υπευθύνων, αντί για την αναίτια στοχοποίηση μιας κοπέλας που δεν βρίσκεται πια στη ζωή για να υπερασπιστεί τον εαυτό της.
Οι δύο περιπτώσεις της «Καπνική Μιχαηλίδης» και της μεταλλοβιομηχανίας Spider της οικογένειας Πέτσιου
Πίσω από κάθε πλειστηριασμό κρύβεται συνήθως μια δυσάρεστη ιστορία.
Κυρίως όσον αφορά τις μεγάλες επιχειρήσεις και τα ακίνητά τους, αυτές οι ιστορίες μετρούν δεκαετίες και κάποιες φορές μοιάζουν με μυθιστόρημα. Περιγράφοντας μια πορεία που ξεκίνησε από…χαμηλά, για να φτάσει κάποτε στην κορύφωση και μετά να ακολουθήσει μια σταδιακή ή και…απότομη πτώση.
Δύο τέτοιες περιπτώσεις είναι αυτές της «Καπνική Μιχαηλίδης» και της μεταλλοβιομηχανίας Spider της οικογένειας Πέτσιου, οι μονάδες των οποίων έχουν προγραμματιστεί να βγουν στο σφυρί το επόμενο διάστημα.
Η Καπνική Μιχαηλίδη
Η «Καπνική Α. Μιχαηλίδης Α.Ε.» (Leaf Tobacco A.Michailides S.A) με παρουσία κάποτε σε 8 χώρες μέσω παραγωγικών μονάδων και θυγατρικών και με τρία εργοστάσια στην Ελλάδα, έφτασε να κατακτήσει την 4η θέση ανάμεσα στους ισχυρότερους του κλάδου διεθνώς, έχοντας μπροστά της μόνο τρεις αμερικανικές πολυεθνικές, τις Universal, Dimon και Transcontinental. Ωστόσο, πριν μια δεκαετία, η εταιρεία εισήλθε σε ένα σκοτεινό τούνελ κρίσης, με διαλυτικές συνέπειες.
Μάλιστα, από τον περασμένο Σεπτέμβριο έχει τεθεί σε διαδικασία λύσης και εκκαθάρισης.
Η συγκεκριμένη εξέλιξη αποτελεί το φινάλε σε μια μακρά διαδρομή 140 ετών. Όλα άρχισαν από την προσωπική εταιρεία του Αναστάσιου Μιχαηλίδη στη Δράμα και λίγα χρόνια αργότερα στη Θεσσαλονίκη, όταν το τιμόνι της καπνεμπορικής επιχείρησης ΑΚΕ Α. Μιχαηλίδης ανέλαβε ο γιος του Αλέξανδρος. Καθοριστική για τη γιγάντωση της εταιρείας υπήρξε στη συνέχεια η συμβολή του Γιάννη Μιχαηλίδη, γιου του Αλέξανδρου, που γεννήθηκε στη Δράμα το 1923 και ήρθε στη Θεσσαλονίκη με τους γονείς και τα τέσσερα μεγαλύτερα αδέρφια του σε ηλικία μόλις δύο ετών.
Απόφοιτος της Γερμανικής Σχολής, σπούδασε στη Σχολή Νομικών και Οικονομικών Επιστημών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου απ’ όπου αποφοίτησε το 1945. Εκτός από την επιχειρηματική του δραστηριότητα, υπήρξε δεινός και πολυβραβευμένος ιστιοπλόος. Αναδείχθηκε μάλιστα πρωταθλητής Ελλάδος τα έτη 1953 και 1954, ενώ το 1955 κατέκτησε και την 3η θέση στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα. Το 1946 παντρεύτηκε τη Νένε Λιβαδά, κόρη του τότε πρύτανη του ΑΠΘ και συναθλήτριά του στον Ιστιοπλοϊκό Όμιλο Θεσσαλονίκης. Το 1950 ήταν η δική του σειρά να αναλάβει τα ηνία της εταιρείας.
Ο Γιάννης Μιχαηλίδης υπήρξε εμβληματική προσωπικότητα της καπνοβιομηχανίας – και όχι μόνο. Ήταν ο πρώτος που εισήγαγε τη βιομηχανική κατεργασία των ανατολίτικων καπνών, αλλά και νέες ποικιλίες, εκείνος που ξεκίνησε και εδραίωσε τη συμβολαιακή γεωργία στην καπνοκαλλιέργεια, ενώ διατηρούσε μέχρι το τέλος της ζωής του στενές σχέσεις με τους εργαζομένους. Επί των ημερών του η Καπνική Μιχαηλίδης εκτοξεύτηκε αποκτώντας κυρίαρχο ρόλο τόσο εντός όσο και εκτός συνόρων.
Δεν αρκέστηκε, όμως, σε αυτό, καθώς επέκτεινε το επιχειρηματικό του εκτόπισμα και πέραν των καπνών. Έτσι, ήταν εκείνος που ίδρυσε την πρώτη εταιρεία κατεψυγμένων λαχανικών στην Ελλάδα, την πασίγνωστη «Μπάρμπα Στάθης», την οποία μάλιστα εισήγαγε στο Χρηματιστήριο το 1991. Στη συνέχεια, το 1994, προχώρησε στην πώλησή της στη Δέλτα. Η εταιρεία αργότερα εντάχθηκε στον όμιλο Vivartia και πρόσφατα εξαγοράστηκε από την Ideal Holdings. Παράλληλα, ο Γ. Μιχαηλίδης ίδρυσε και την ΕΒΥΠ (Ιωάννης Μιχαηλίδης Εμπορικές και Βιομηχανικές Επιχειρήσεις), εταιρεία που δραστηριοποιείται στον τομέα της παραγωγής υδρολυμένων πρωτεϊνών και αμινοξέων φυτικής προέλευσης για χρήση στη γεωργία, η οποία εξακολουθεί να ανήκει σε μέλη της οικογένειας Μιχαηλίδη και να κινείται σε αναπτυξιακό τροχιά.
Αξίζει να αναφερθεί ότι ο Γ. Μιχαηλίδης διετέλεσε πρόεδρος της Καπνεμπορικής Ομοσπονδίας Ελλάδος και πρόεδρος του Συλλόγου Καπνεμπόρων Θεσσαλονίκης μέχρι το 1990, μέλος των Δ.Σ. του ΣΒΒΕ, της Εθνικής Τράπεζας, αλλά και πρόεδρος του Ιστιοπλοϊκού Ομίλου Θεσσαλονίκης (την περίοδο 1963-1966), ενώ έφυγε από τη ζωή τον Ιούλιο του 2020 σε ηλικία 97 ετών.
Διεθνές εκτόπισμα
Τη σκυτάλη παρέλαβε από τις αρχές της δεκαετίας του ’80 -και επίσημα από το 1986- ο γιος του Αλέξανδρος Μιχαηλίδης, ο οποίος έβαλε τη δική του σφραγίδα στην πορεία και την περαιτέρω άνοδο της επιχείρησης. Αν και ο ίδιος είχε χαράξει αρχικά διαφορετική ρότα, επιδιώκοντας να ακολουθήσει ακαδημαϊκή καριέρα, τελικά πείστηκε από τον πατέρα του να ασχοληθεί µε την οικογενειακή επιχείρηση. Κάπως έτσι εγκατέλειψε την Αυστρία, στην οποία σπούδαζε, στις αρχές της δεκαετίας του ’70 και επέστρεψε στην Ελλάδα, υποτάσσοντας το προσωπικό του όραμα στην ανάγκη να υπάρξει συνέχεια στον όμιλο. Αφού θήτευσε επί χρόνια στο πλευρό του Γιάννη Μιχαηλίδη, όταν πήρε στα χέρια του το πηδάλιο, συνέβαλε τα μέγιστα για τη διεθνή επέκτασή του.
Η αρχή έγινε το 1992 από την Αλβανία και συνεχίστηκε στη Βόρεια Μακεδονία, στην Ιταλία, στη Σλοβακία, στη Μολδαβία, στη Ρουμανία, στην Τουρκία και τη Βουλγαρία, όπου το εργοστάσιο στο Σαντάνσκι ήταν το τελευταίο στην αλυσίδα της εκτός συνόρων παρουσίας της Καπνική Μιχαηλίδης.
Αλέξανδρος Μιχαηλίδης
Με παρουσία σε 8 χώρες μέσω παραγωγικών μονάδων και θυγατρικών και με τρία εργοστάσια στην Ελλάδα, στη Σιταριά Πολυκάστρου Kιλκίς, -το µεγαλύτερο στον κόσµο στην επεξεργασία ανατολικών καπνών-, στην Ξάνθη για επεξεργασία μπασμά και στη Bιομηχανική Περιοχή Σίνδου Θεσσαλονίκης για καπνά τύπου Virginia και Burley, ο όμιλος έφτασε να κατακτήσει την 4η θέση ανάμεσα στους ισχυρότερους του κλάδου διεθνώς.
Οι οικονομικές επιδόσεις του βέβαια δεν έφτασαν ποτέ βέβαια στα επίπεδα των πολυεθνικών ανταγωνιστών του, αλλά στις καλές εποχές έκανε κύκλο εργασιών της τάξης των 140-170 εκατ. ευρώ καταγράφοντας σταθερά σημαντική κερδοφορία. Πάντως, κατάφερε να αναδειχθεί σε διεθνή παίκτη αξιοποιώντας την κυρίαρχη θέση του στα Βαλκάνια και τη Μεσόγειο και αποκτώντας έτσι πελατολόγιο στο οποίο φιγούραραν κολοσσοί όπως η Philip Morris και η Japan Tabacco.
Μπορεί οι οικονομικές επιδόσεις να ήταν ικανοποιητικές, ωστόσο υπήρχαν αρκετά ανοίγματα κυρίως σε δανεισμό. Για παράδειγμα, στην… ανέφελη ακόμη εποχή του 2012 ο τζίρος της Καπνική Μιχαηλίδης έφτανε τα 168,5 εκατ. ευρώ, τα καθαρά κέρδη τα 12 εκατ. ευρώ, αλλά και το σύνολο των υποχρεώσεων τα 380 εκατ. ευρώ, εκ των οποίων άνω των 200 εκατ. αφορούσαν δάνεια.
Η κατάρρευση
Τέσσερα χρόνια αργότερα, το 2016, ήρθε η μεγάλη ανατροπή, όταν η Εθνική Τράπεζα προχώρησε σε έλεγχο των αποθηκών της θυγατρικής της Προνομιούχου Ανωνύμου Εταιρείας Γενικών Αποθηκών Ελλάδος (ΠΑΕΓΑΕ) και διαπιστώθηκε σημαντικό έλλειμα στις ποσότητες καπνού για τις οποίες υπήρχαν αποθηκευτικοί τίτλοι. Με άλλα λόγια, η Καπνική Μιχαηλίδης βρέθηκε υπόλογη απέναντι στις τράπεζες που τη δάνειζαν έναντι των αποθηκευμένων ποσοτήτων καπνών, ότι είχε δώσει ανακριβή στοιχεία για το ύψος των αποθεμάτων της. Έτσι, οι υφιστάμενες ποσότητες, ύψους άνω του 1 εκατομμυρίου τόνων, κατασχέθηκαν, με αποτέλεσμα η εταιρεία να αδυνατεί να τηρήσει τις συμβατικές υποχρεώσεις της απέναντι στους πελάτες της, αλλά και οι παραγωγοί να μείνουν απλήρωτοι για τη σοδειά του 2016.
Αυτά είχαν αλυσιδωτές επιπτώσεις στους παραγωγούς, αλλά και τους εργαζομένους της Καπνική Μιχαηλίδης, ενώ έκτοτε ξεκίνησε ένα σίριαλ στις δικαστικές αίθουσες και τις αποθήκες της εταιρείας με πολλά επεισόδια. Στην πορεία τα δικαστήρια αναγνώρισαν την κυριότητα των παραγωγών επί των καπνών της σοδειάς του 2016. Συγκεκριμένα, τον Μάρτιο του 2017 οι καπνοπαραγωγοί κατέθεσαν ασφαλιστικά μέτρα πετυχαίνοντας να πάρουν πίσω 1.400 τόνους καπνών που τους μετέφεραν σε άλλες αποθήκες.
Ακόμη, τον Δεκέμβριο του 2021 το Εφετείο Θεσσαλονίκης αποφάσισε ότι ποσότητα καπνών πρέπει να δημοπρατηθεί προς όφελος των εργαζομένων στην επιχείρηση για την καταβολή δεδουλευμένων. Λίγες ημέρες αργότερα έγινε η πρώτη δημοπρασία για περίπου 2,5 τόνους που πουλήθηκαν αντί 3,56 εκατ. ευρώ.
Αυτή η περιπέτεια οδήγησε την κραταιά εταιρεία σε σταδιακή κατάρρευση. Σύμφωνα με τις τελευταίες δημοσιευμένες οικονομικές καταστάσεις για το 2024, ο κύκλος εργασιών ήταν μόλις 8.503 ευρώ (έναντι 169.952 ευρώ το 2023), ενώ καταγράφονται «λοιπά έσοδα και κέρδη» ύψους 11,7 εκατ. ευρώ. Ωστόσο, το αποτέλεσμα της χρήσης ήταν ζημίες 27,28 εκατ. ευρώ
(έναντι ζημιών 6,59 εκατ. ευρώ το 2023), με τις συσσωρευμένες ζημίες να φτάνουν τα 621 εκατ. ευρώ και τις υποχρεώσεις τα 671,33 εκατ. ευρώ.
Παράλληλα, άρχισαν και οι ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί για ποσότητες καπνών και για τις παραγωγικές μονάδες της εταιρείας. Έτσι, στο στόχαστρο έχουν βρεθεί από τον Φεβρουάριο του 2024 το βιομηχανικό συγκρότημα στο Κιλκίς, το οποίο είναι πλέον εκτός λειτουργίας καθώς και το συγκρότημα στη ΒΙ.ΠΕ. Θεσσαλονίκης, για τα οποία έχουν διενεργηθεί κάποιοι άγονοι πλειστηριασμοί.
Από τον Ιανουάριο του 2026 ξεκίνησε ένας νέος κύκλος πλειστηριασμών, με επισπεύδουσα τη Deutsche Bank AG για απαιτήσεις περί τα 300 εκατ. ευρώ, που μέχρι τώρα δεν είχαν αποτέλεσμα.
Έτσι, για τις 22 Απριλίου έχουν προγραμματιστεί τα επόμενα σφυριά.
Το πρώτο αφορά ένα γήπεδο έκτασης 200.876,61 τ.μ., άρτιο και οικοδομήσιμο, στην κτηματική περιφέρεια του οικισμού Κοτύλη (Καζάνοβο) στο Πολύκαστρο του Δήμου Παιονίας Κιλκίς, και συγκεκριμένα επί του 2ου χλμ. της επαρχιακής οδού Σιταριάς – Πολυκάστρου. Επί του γηπέδου έχει ανεγερθεί κτιριακό συγκρότημα αποθήκευσης και επεξεργασίας καπνού επιφάνειας 81.602 τ.μ. Η νέα μειωμένη τιμή πρώτης προσφοράς έχει οριστεί σε 4.219.150 ευρώ.
Το δεύτερο αφορά το συγκρότημα της εταιρείας στην κοινότητα Νεοχωρούδας του Δήμου Ωραιοκάστρου στη ΒΙ.ΠΕ. Θεσσαλονίκης. Πρόκειται για ένα γήπεδο συνολικής έκτασης 34.208,48 τ.μ., μετά του βιομηχανικού συγκροτήματος επεξεργασίας καπνού, «με όλα τα συστατικά, παραρτήματα, παρακολουθήματα, προσαυξήματά του», όπως αναφέρεται. Επί του γηπέδου υφίστανται 5 κτήρια που αποτελούν βιομηχανοστάσιο εμβαδού 31.839 τ.μ.
Η νέα μειωμένη τιμή πρώτης προσφοράς έχει οριστεί σε 4.064.000 ευρώ.
Ακόμη και τα πιο γερά μέταλλα λυγίζουν…
Ακόμη και τα πιο γερά μέταλλα λυγίζουν, μπορεί να σκεφτεί κανείς για την περίπτωση της Μεταλλοβιομηχανία Πέτσιος και Υιοί, γνωστότερης ως Spider.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα μιας μικρής οικογενειακής επιχείρησης που εξελίχθηκε σε ισχυρό βιομηχανικό όμιλο και από τους leaders του κλάδου της. Για να ακολουθήσει η σταδιακή πτώση της…
Η αφετηρία της Spider ήταν το μικρό μηχανουργείο για την κατασκευή καλουπιών, το οποίο άνοιξε ο Νικόλαος Πέτσιος το 1946 στα Γιάννενα. Τον γενέθλιο τόπο που η οικογένεια δεν εγκατέλειψε ποτέ, ακόμη κι όταν το μικρό εργαστήριο εξελίχθηκε τις επόμενες δεκαετίες στον πολυεπίπεδο όμιλο.
Η ανοδική πορεία ξεκίνησε από τις αρχές της δεκαετίας του ’60, όταν η ατομική επιχείρηση επεκτάθηκε στην παραγωγή μεταλλικών επίπλων, σομπών πετρελαίου και άλλων προϊόντων.
Το πρώτο μεγάλο βήμα ήταν το 1968, με την παραγωγή των λυόμενων ραφιών με τα οποία εξοπλίστηκαν τα πρώτα σούπερ μάρκετ που έκαναν τότε δειλά την εμφάνισή τους στη χώρα μας.
Μέσα σε μια τετραετία, το 1972, η οικογενειακή επιχείρηση εξελίχθηκε σε ανώνυμη εταιρεία και λίγο μετά απέκτησε πανελλαδική εμβέλεια, με τον τομέα τον ραφιών να κάνει χρυσές δουλειές. Έτσι, το 1974 άνοιξε αντιπροσωπεία στη Θεσσαλονίκη και εκθεσιακό χώρο στην Αθήνα, ενώ την ίδια χρονιά έγινε η πρώτη εταιρεία που ανέλαβε την κατασκευή μεταλλικών μερών των φορτηγών Stayer και στη συνέχεια χαλύβδινων καλύκων, ερπυστριών αρμάτων και μερών οχημάτων τζιπ.
Την αμέσως επόμενη χρονιά προχώρησε στην ανέγερση δεύτερου εργοστασίου – πάντα στα Γιάννενα. Στη συνέχεια, το 1980 έθεσε σε λειτουργία μια νέα υπερσύγχρονη μονάδα παραγωγής χαλύβδινων καλύκων για λογαριασμό των Ενόπλων Δυνάμεων.
Το 1983, η εταιρεία εισήλθε στον κλάδο παραγωγής προϊόντων για το περιβάλλον, ως πρωτοπόρα στην παραγωγή σύγχρονων κάδων μηχανικής αποκομιδής.
Ανάπτυξη εντός και εκτός συνόρων
Τη δεκαετία του ’90 ο όμιλος άνοιξε τα φτερά του εκτός συνόρων, ιδρύοντας το 1995 τη θυγατρική Spider Italia, με αντικείμενο την εμπορία κάδων απορριμμάτων και το 1998
τη Spider UK, με την οποία δραστηριοποιήθηκε επίσης στην εμπορία συστημάτων αποκομιδής και διαχείρισης απορριμμάτων.
Ακόμη, το 1999, εξαγοράστηκε η εμπορική Spider Εξοπλισμοί Επιχειρήσεων, με σκοπό την πλήρη καθετοποίηση των δραστηριοτήτων στον τομέα του εξοπλισμού καταστημάτων, ενώ τον Δεκέμβριο της ίδιας χρονιάς η εταιρεία έκανε εισαγωγή στην Παράλληλη Αγορά του Χρηματιστηρίου Αθηνών αντλώντας κεφάλαια 5,2 δισ. δραχμών (15,3 εκατ. ευρώ).
Ακολούθησε η εξαγορά πλειοψηφικού ποσοστού της Επιπλοτεχνική Α.Ε., προκειμένου να εμπλουτίσει την γκάμα της καλύπτοντας τις ανάγκες εξοπλισμού κάθε επαγγελματικού χώρου.
Με την αυγή της νέας χιλιετίας, το 2001, ο όμιλος εισήλθε δυναμικά στον κλάδο της βιομηχανικής υπεργολαβίας, πετυχαίνοντας τη στρατηγικής σημασίας συμφωνία που αφορούσε την παραγωγή των μεταλλικών μερών του Jeep Mercedes, για λογαριασμό των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων.
Έτσι, η Spider έγινε η πρώτη ελληνική επιχείρηση που κατασκεύαζε το σύνολο των μεταλλικών μερών ενός οχήματος στη χώρα μας. Την ίδια χρονιά η θυγατρική Spider UK διεύρυνε την παρουσία της στη βρετανική αγορά με τη δραστηριοποίησή της και στον κλάδο εξοπλισμού καταστημάτων.
Παράλληλα υπήρξαν και άλλα ανοίγματα, όπως στη Ρουμανία με τη Spider Romania Productions Srl, από την οποία αποεπένδυσε το 2002, αλλά και στον χώρο της ενέργειας με συμμετοχή στη Spider Ενεργειακή, που το 2006 μεταβιβάστηκε στον όμιλο Μytilineos.
Το 2007 ιδρύθηκε η θυγατρική Spider Υπηρεσίες Περιβάλλοντος, με στόχο να καλύψει ένα ευρύ φάσμα δραστηριοτήτων που ξεκινούσε από την αποκομιδή και διαχείριση απορριμμάτων, τη διαλογή, επεξεργασία και ανακύκλωσή τους, την εναλλακτική διαχείριση συσκευασιών με ατομικό σύστημα ή συμμετοχή σε συλλογικό και έφτανε στη δημιουργία μονάδων παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, θερμού ύδατος και ατμού, μέσω της αξιοποίησης των αποβλήτων.
Έτσι, ο όμιλος στο απόγειό του διέθετε εκθεσιακούς χώρους και αντιπροσωπείες σε όλα τα μεγάλα αστικά κέντρα, με την παραγωγική καρδιά του να παραμένει στα Γιάννενα. Εκεί έστησε τρεις ιδιόκτητες βιομηχανικές εγκαταστάσεις: η πρώτη, συνολικής επιφάνειας 9.800 τ.μ. επί οικοπέδου 27.919 τ.μ., στη θέση Καρδαμίτσια Βουνοπλαγιάς, όπου ήταν η έδρα και τα κεντρικά γραφεία της. Η δεύτερη, συνολικής επιφάνειας 5.280 τ.μ. επί οικοπέδου 7.000 τ.μ., σε τοποθεσία έναντι του αεροδρομίου Ιωαννίνων. Και η τρίτη με το μεγάλο συγκρότημα στη ΒΙ.ΠΕ. Ιωαννίνων, επί οικοπέδου συνολικής επιφάνειας 102.556 τ.μ.
Η πορεία προς την πτώση
Παρά ταύτα, το πιο στιβαρό επιχειρηματικό όνομα στη βαριά βιομηχανία της Ηπείρου και από τα ισχυρότερα στον χώρο του μετάλλου οδηγήθηκε σε ναυάγιο.
Αρκετοί ισχυρίζονται ότι ο πρώτος σοβαρός κλυδωνισμός προκλήθηκε με την αποχώρηση του ενός εκ των δύο αδελφών Πέτσιου, οι οποίοι είχαν διαδεχθεί τον πατέρα τους στο τιμόνι της εταιρείας.
Άλλοι, όμως, αποδίδουν την πτώση στην οικονομική κρίση, αλλά και στα χρέη των δήμων προς τη Spider για το έργο των κάδων, τα οποία μόνο το 2013 έφταναν τα 6 εκατ. ευρώ.
Σε κάθε περίπτωση, ήδη από τη χρήση του 2010, ο επικεφαλής της εταιρείας Κωνσταντίνος Πέτσιος έκανε σαφή αναφορά,- στην οικονομική έκθεση-, στη δυσμενή συγκυρία και τα αρνητικά αποτελέσματα παρά τις διαρκείς περικοπές…
Στην πραγματικότητα, έκτοτε η εταιρεία δεν κατάφερε να σηκώσει κεφάλι, σημειώνοντας μέσα σε μια τετραετία μείωση εσόδων κατά 70%. Έτσι, από το 2012 οι μετοχές της στο Χρηματιστήριο Αθηνών μεταφέρθηκαν στην κατηγορία επιτήρησης, ενώ από τις αρχές του 2013 έφτασε να οφείλει περί τα 2,3 εκατ. ευρώ μόνο σε δεδουλευμένα προς το προσωπικό.
Τον Σεπτέμβριο της ίδιας χρονιάς υπέγραψε συμφωνητικό παροχής χρηματοδοτικών διευκολύνσεων διά κοινοπραξίας πιστωτών (stand still agreement) με τις τράπεζες, καταθέτοντας επιχειρησιακό σχέδιο εξυγίανσης, το οποίο ωστόσο δεν ανέστρεψε την κατάσταση.
Ακολούθησε η αίτηση υπαγωγής στις προβλέψεις του Πτωχευτικού Κώδικα, χωρίς όμως ούτε αυτή να οδηγεί σε οριστικό αποτέλεσμα.
Έτσι, ακόμη και σήμερα η εταιρεία τυπικά παραμένει ενεργή, με διοίκηση διορισμένη από το δικαστήριο.
Στην τελευταία οικονομική έκθεση για τα αποτελέσματα του 2014, τα οποία εκδόθηκαν τον Μάρτιο του 2016, αναφερόταν ότι η εταιρεία έχει ανεκτέλεστες παραγγελίες τόσο από ανειληµµένες υποχρεώσεις συµβάσεων που έχει υπογράψει µε δήµους για τη διαχείριση απορριµµάτων όσο και µε µεγάλες εταιρείες που δραστηριοποιούνται στον χώρο του λιανικού εµπορίου (σούπερ μάρκετ κ.λπ.) για την προµήθεια συστηµάτων εξοπλισµού για τα νέα καταστήµατα που δηµιουργούν στην Ελλάδα και το εξωτερικό.
Τονιζόταν, ωστόσο, ότι λόγω των προβληµάτων ρευστότητας που αντιµετωπίζει δεν έχει συνεχή ροή προµήθειας πρώτων υλών, µε αποτέλεσµα να παρουσιάζει µεγάλα διαστήµατα παραγωγικής αδράνειας και ως εκ τούτου να διαγράφει σηµαντικές καθυστερήσεις στην υλοποίηση των ανειληµµένων υποχρεώσεών της και την έγκαιρη εκτέλεση των παραγγελιών, γεγονός που δεν επιτρέπει την αύξηση του κύκλου εργασιών της. Τότε γινόταν αναφορά σε σχέδιο αναδιάρθρωσης και ευρύτερης ανασυγκρότησης για τη χρονική περίοδο 2015-2024, «το οποίο έχει αποστείλει στις πιστώτριες τράπεζες και βρίσκεται ήδη σε προχωρηµένο στάδιο αξιολόγησής του».
Ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος Κωνσταντίνος Πέτσιος προσδοκούσε την έγκριση του σχεδίου και τη χορήγηση νέας χρηματοδότησης από τις τράπεζες ώστε η εταιρεία να κατορθώσει να τονώσει τη ρευστότητά της και να προχωρήσει άµεσα σε ρύθµιση του δανεισµού αλλά και των ληξιπρόθεσµων οφειλών της. «Η διοίκηση πιστεύει και αποδεικνύει συνεχώς µε τις επίµονες προσπάθειές της εν µέσω αντίξοων οικονοµικών συγκυριών και συνθηκών ότι η εταιρεία µπορεί να καταστεί βιώσιµη, έτσι ώστε να έχει συνεχή παραγωγική δραστηριότητα και αδιάλειπτη λειτουργία», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Σε εκείνη τη χρήση ο τζίρος είχε μειωθεί στα 8,47 εκατ. ευρώ, με τις ζημίες να φτάνουν στα 7,1 ευρώ και τις συσσωρευμένες να ξεπερνούν τα 50 εκατ. ευρώ, ενώ το σύνολο των υποχρεώσεων είχε εκτοξευτεί στα 63,22 εκατ. ευρώ. Λίγους μήνες αργότερα, στις αρχές του 2016, η Spider κατέβαζε ρολά…
Ο Κωνσταντίνος Πέτσιος υπήρξε για δεκαετίες ο τιμονιέρης του ομίλου, αλλά και ένας άνθρωπος με σημαντική προσφορά μέσω της πολύχρονης ενασχόλησής του με τα κοινά. Γεννήθηκε το 1935 στα Γιάννενα και ανδρώθηκε μέσα στο εργαστήριο του πατέρα του, ενώ στη συνέχεια παντρεύτηκε με την Ελένη Καχριμάνη, με την οποία απέκτησαν δύο γιους, τον Νίκο και τον Μιχάλη. Εκτός από το πηδάλιο της Spider, ασχολήθηκε με τον χώρο της Αυτοδιοίκησης, καθώς διετέλεσε δημοτικός σύμβουλος για 28 χρόνια, στη συνέχεια, από το 2002 έως το 2010, πρόεδρος του νομαρχιακού συμβουλίου και, τέλος, πρόεδρος του περιφερειακού συμβουλίου Ηπείρου έως το 2014, όταν και αποφάσισε να αποσυρθεί. Στις 11 Ιανουαρίου 2022 έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 86 ετών.
Την ίδια χρονιά ξεκίνησε και η περιπέτεια των πλειστηριασμών για διάφορα ακίνητα του ομίλου, με βασικότερο το μεγάλο συγκρότημα στη ΒΙ.ΠΕ. Ιωαννίνων, στην κτηματική περιφέρεια οικισμού Ζωοδοχου της ΔΕ Πασσαρώνος Δήμου Ζίτσας, μεταξύ των οικισμών Ζωοδόχου, Γαρδικίου και Ροδοτοπίου, το οποίο απέχει περίπου 10 χλμ από το κέντρο της πόλης των Ιωαννίνων και 1χλμ από την Ε.Ο. Ιωαννίνων – Ηγουμενίτσας.
Αναλυτικότερα πρόκειται για βιομηχανική μονάδα με πρόσωπα σε τρεις οδούς διανοιγμένους και ασφαλτοστρωμένους, που αναπτύσσεται σε οικόπεδο επιφάνειας 102.556 τ.μ. Το συγκρότημα περιλαμβάνει 14 κτίρια γραφείων, αποθηκών και βιομηχανοστασίων. Τα περισσότερα από αυτά ανεγέρθηκαν περί το 1988 και ορισμένα από το 2000 και μετά, ενώ μέχρι και το 2012 πραγματοποιήθηκαν προσθήκες με βιομηχανοστάσια από μεταλλικό σκελετό.
Η συνολική επιφάνεια των κτισμάτων φτάνει στα 16.000 τ.μ..
Η τιμή πρώτης προσφοράς είχε οριστεί αρχικά την περίοδο 2022-23 στα 3,16 εκατ. ευρώ, ωστόσο τουλάχιστον δύο πλειστηριασμοί που έγιναν κατέληξαν άγονοι.
Τα επόμενα σφυριά, που αφορούν τα ακίνητα και τον μηχανολογικό εξοπλισμό, έχουν προγραμματιστεί για τις 8 Ιουλίου 2026, με τιμή πρώτης προσφοράς 2.207.000 ευρώ και για τις 22 Ιουλίου με τιμή εκκίνησης 5.262.119,33 ευρώ
Μία δύσκολη περιπέτεια υγείας βιώνει ο υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ, Γιώργος Μυλωνάκης, καθώς από το πρωί της Τετάρτης 15 Απριλίου νοσηλεύεται στον Ευαγγελισμό σε κρίσιμη κατάσταση.
Συγκεκριμένα, ο σύζυγος της Τίνας Μεσσαροπούλου υπέστη λιποθυμικό επεισόδιο κατά τη διάρκεια του πρωινού καφέ στο Μέγαρο Μαξίμου, ενώ αργότερα διαγνώστηκε με ανεύρυσμα στον εγκέφαλο, με αποτέλεσμα να υποβληθεί σε άμεση χειρουργική παρέμβαση.
Δείτε το βίντεο:
Ωστόσο, η Τίνα Μεσσαροπούλου νωρίτερα το πρωί, πριν ακόμη η ημέρα λάβει αυτή τη τραγική τροπή, είχε προβεί σε οργισμένες αναρτήσεις στον προσωπικό της λογαριασμό στο Instagram, δείχνοντας δημόσια την στήριξή της στον σύζυγό της. Οι αναρτήσεις αυτές ήρθαν μετά από άρθρα που μιλούν για την εμπλοκή του Γιώργου Μυλωνάκη σε πολιτικό σκάνδαλο στην Κύπρο.
Οι οργισμένες αναρτήσεις της Τίνας Μεσσαροπούλου για τον Γιώργο Μυλωνάκη
Η Τίνα Μεσσαροπούλου λοιπόν, βλέποντας τον σύζυγό της να ταχτοποιείται για τα Μέσα, θέλησε να ξεκαθαρίσει τη θέση της με την ίδια να δημοσιεύει τα συγκεκριμένα άρθρα στο story της και να περνά ένα ξεκάθαρο μήνυμα: «Η συκοφαντία και η λάσπη τους έχει ξεπεράσει κάθε όριο», έγραψε χαρακτηριστικά, δείχνοντας την οργή της για τα όσα συνέβησαν.
Ο ίδιος ο Γιώργος Μυλωνάκης είχε ήδη ξεκαθαρίσει πως θα προσφύγει στη δικαιοσύνη, κάνοντας λόγο για κατασκευασμένο υλικό και «στημένες» ιστορίες που στόχευαν στην ηθική του εξόντωση. Πολλοί στο περιβάλλον του ζευγαριού αναρωτιούνται πλέον αν η τεράστια ψυχική πίεση και το στρες των τελευταίων ημερών, λόγω αυτών των επιθέσεων, λειτούργησαν επιβαρυντικά για την υγεία του υφυπουργού, οδηγώντας τελικά στη μοιραία ρήξη ανευρύσματος.
Ποιος είναι ο Γιώργος Μυλωνάκης, ο σύζυγος της Τίνας Μεσσαροπούλου: Ο γάμος, τα παιδιά και η πολιτική δράση
Η Τίνα Μεσσαροπούλου και ο Γιώργος Μυλωνάκης αποτελούν ένα από τα ζευγάρια με την μεγαλύτερη αναγνωρισιμότητα στην Ελλάδα, κυρίως λόγω της επαγγελματικής πορείας του καθένα τους. Η γνωριμία ανάμεσα στην Τίνα Μεσσαροπούλου και τον Γιώργο Μυλωνάκη πραγματοποιήθηκε το 2001, καθώς και οι δύο τότε εργάζονταν στην εφημερίδα “Απογευματινή”. Δύο χρόνια αργότερα και πιο συγκεκριμένα στις 3 Ιουλίου του 2006,οι δύο τους ενώθηκαν με τα ιερά δεσμά του γάμου. Μαζί, απέκτησαν δύο γιους, ηλικίας 16 και 19 ετών. Από τότε, το ζευγάρι είναι μαζί, έχοντας εκφράσει πολλές φορές ο ένας την αγάπη του και τον θαυμασμό του δημόσια προς τον άλλον.
Σε παλιότερη συνέντευξή της στο «The 2Night Show», η Τίνα Μεσσαροπούλου είχε μιλήσει για τη γνωριμία της με τον σύζυγό της, αλλά και για τα αρνητικά σχόλια που έχει δεχτεί ο αγαπημένος της για το γεγονός ότι είναι υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ.
«Στην “Απογευματινή” γνώρισα τον σύζυγό μου, Γιώργο Μυλωνάκη. Είμαστε μαζί από το 2001 και παντρευτήκαμε το 2006. Ο σύζυγός μου είναι γενικός γραμματέας της Βουλής και ένας από τους στενούς συνεργάτες του Πρωθυπουργού εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Από την περίοδο που ήταν Υπουργός ο Κυριάκος Μητσοτάκης» είπε αρχικά.
«Έχουν γραφτεί πράγματα. Είμαι πολλά χρόνια στον χώρο για να ειπωθεί κάτι. Όταν πήγα στη συγκεκριμένη εκπομπή, δεν ήταν καν ο άντρας μου σε αυτή τη θέση, δεν ήταν καν ο Κυριάκος Μητσοτάκης πρόεδρος της ΝΔ. Εμείς οι δύο έχουμε πορευτεί μαζί και οι δύο άμισθοι σε μια εφημερίδα. Ο άντρας μου ήταν δημόσιος υπάλληλος. Έχουμε περάσει διάφορες φάσεις στη ζωή μας. Το μόνο πράγμα που δεν μπορεί να πει κανείς είναι ότι ο ένας “έγινε” από τον άλλον».
Δεν ήταν λίγες οι φορές που το ζευγάρι είχε δεχτεί αρνητικά σχόλια λόγω του επαγγελματικού του προφίλ, με την Τίνα Μεσσαροπούλου να έχει βρεθεί πολλές φορές θύμα κακόβουλων σχολίων, τα οποία υποστηρίζουν ότι η δημοσιογραφική της εξέλιξη οφείλεται κατά πολύ μεγάλο βαθμό στην πολιτική πορεία του συζύγου της. Σήμερα, η ίδια εργάζεται στην πρωινή ζώνη, στην εκπομπή «Happy Day» στο πλευρό της Σταματίνας Τσιμτσιλή. «Κάποιος που θέλει να πει την κακία του θα την πει. Δεν μπορείς να είσαι παντού αρεστός. Δεν είναι στην ιδιοσυγκρασία μου το να είμαι αρεστή. Το μόνο πράγμα που δεν μπορεί να μου καταλογίσει κανείς, είναι ότι αυτό που λέω δεν είναι η αλήθεια μου».
«Ο σύζυγός μου στεναχωριέται περισσότερο από μένα για αυτά που γράφονται. Πολλές φορές εκνευρίζεται με αυτά που γράφονται. Εγώ από την άλλη είμαι συνηθισμένη. Έχοντας μια στήλη τηλεκριτικής ξέρω ότι αυτό που κάνω θα μου κάνουν. Ειδικά όταν είμαι και σε αυτή τη θέση που είμαι πλέον. Είμαι ανοιχτή σε σχόλια, τα καταλαβαίνω, δεν μου αρέσει η κακεντρέχια, η εμμονή και η αδικία»
Ποιος είναι ο Γιώργος Μυλωνάκης
Ο Γιώργος Μυλωνάκης, γεννημένος το 1973 στο Πέραμα Αττικής, είναι Έλληνας πολιτικός στην παράταξη της Νέας Δημοκρατίας, ο οποίος κατέχει το αξίωμα του Υφυπουργού παρά τω Πρωθυπουργώ από τον ανασχηματισμό που πραγματοποιήθηκε τον Ιούνιο του 2024. Παλαιότερα, έχει υπηρετήσει και στην θέση του Γενικού Γραμματέα της Βουλής, ενώ θεωρείται ένας από τους στενότερους συνεργάτες του Πρωθυπουργού.
Η πορεία του στην πολιτική έχει ξεκινήσει εδώ και πάρα πολλά χρόνια, καθώς το 2003 διορίστηκε, κατόπιν επιτυχίας σε διαγωνισμό του ΑΣΕΠ, στην Περιφέρεια Αττικής, ενώ το 2006 αποσπάστηκε στην Επιτροπή Εποπτείας Ιδιωτικής Ασφάλισης του Υπουργείου Οικονομικών.
Το 2008, ύστερα από δημόσια πρόσκληση, μετατάχθηκε στην Επιτροπή Ανταγωνισμού, όπου υπηρέτησε ως Διευθυντής του Γραφείου Προέδρου και ως εκπρόσωπος Τύπου της Ανεξάρτητης Αρχής. Κατά την περίοδο 2013–2015 διετέλεσε Ειδικός Σύμβουλος των Υπουργών Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης, με βασικό αντικείμενο ζητήματα διαφάνειας, λογοδοσίας και ενίσχυσης της πειθαρχικής ευθύνης στη δημόσια διοίκηση.
Το 2015 ορίστηκε τακτικό μέλος του Εθνικού Συμβουλίου Καταναλωτή και Αγοράς, ενώ το 2016 αποσπάστηκε από την Επιτροπή Ανταγωνισμού και ανέλαβε καθήκοντα Συμβούλου Θεσμών και Διαφάνειας στον Πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας. Έχει συμμετάσχει ως Πρόεδρος και μέλος σε Ομάδες Εργασίας του Υπουργείου Οικονομικών, που αφορούσαν τη λειτουργία της Επιτροπής Εποπτείας Ιδιωτικής Ασφάλισης και της Επιτροπής Λογιστικής Τυποποίησης και Ελέγχων.
Παράλληλα, είναι εισηγητής και μέλος του Μητρώου Κύριου Διδακτικού Προσωπικού της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Διοίκησης και Αυτοδιοίκησης, διδάσκοντας θεματικές όπως τα ευρωπαϊκά ζητήματα, η ιστορία της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης και οι θεσμοί και πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Λόγω του ότι οι δουλειές και των δύο απαιτούν συνεχή έκθεση στα Μέσα,το ζευγάρι προτιμά να μην μοιράζεται πολλές πληροφορίες για την ιδιωτική του ζωή, πραγματοποιώντας ωστόσο πληθώρα δημοσίων εμφανίσεων ανά διαστήματα. Η Τίνα Μεσσαροπούλου, η οποία διατηρεί ένα πιο ενεργό προφίλ στα social media, έχει εκφραστεί πολλές φορές δημόσια για την ευγνωμοσύνη που αισθάνεται απέναντι στον σύζυγό της.
Αποκαλύψεις που συγκλονίζουν έρχονται στο φως μετά τον τραγικό θάνατο της 19χρονης Μυρτώς στην Κεφαλονιά.
Μία γυναίκα κατήγγειλε στις Αρχές ότι ο 26χρονος πρώην αρσιβαρίστας ελληνικής καταγωγής της είχε ρίξει το χάπι βιασμού στο ποτό της.
Η καταγγέλλουσα, μιλώντας αποκλειστικά στο star.gr, περιέγραψε πως τον Αύγουστο του 2022 ο 26χρονος κατηγορούμενος της είχε ρίξει το χάπι βιασμού στο ποτό, χωρίς όμως τότε να προχωρήσει σε καταγγελία, καθώς δεν ήθελε να δώσει συνέχεια στην υπόθεση.
Δείτε το βίντεο:
«Τον Αύγουστο του 2022 είχα πάει να πιω ένα ποτό σε μαγαζί εστίασης στην πλατεία του Αργοστολίου. Τότε ήμουν 26 χρόνων. Κάθισα στο μπαρ, παρήγγειλα ένα ποτό και εκείνος ήρθε και κάθισε δίπλα μου. Παρόλο που δεν τον γνώριζα, ξεκίνησε να μου μιλάει και στη συνέχεια με φλέρταρε. Παρήγγειλα και δεύτερο ποτό. Ξεκίνησα να ζαλίζομαι έντονα και ξαφνικά λιποθύμησα. Από εκείνη τη στιγμή δε θυμάμαι τίποτε άλλο. Ξύπνησα στο σπίτι μου την επόμενη ημέρα το πρωί. Έλεγα δεν μπορεί να “έσβησαν όλα”, κάτι μου έριξαν. Τότε δεν πήγα στην αστυνομία, γιατί ζούμε σε μία μικρή κοινωνία και δεν ήθελα να δώσω συνέχεια. Τώρα όμως, που έχω γίνει μητέρα, καταλαβαίνω τον πόνο της μαμάς της Μυρτούς και ένιωσα ότι πρέπει να ακουστώ. Πήγα το βράδυ της Τρίτης και κατήγγειλα το περιστατικό στην Ασφάλεια Αργοστολίου», δήλωσε.
Δείτε το βίντεο:
Ο 26χρονος πρώην αθλητής, όπως καταγγέλλεται, είχε συγκεκριμένο τρόπο με τον οποίο δρούσε. Προσέγγιζε όμορφα, νεαρά κορίτσια που συναντούσε σε μαγαζιά της περιοχής και τα φλέρταρε. Σύμφωνα με όσα αναφέρει η καταγγέλλουσα, υπάρχουν και άλλες κοπέλες που πήγαν στην αστυνομία να καταθέσουν όσα οι ίδιες βίωσαν, αφού θορυβήθηκαν όταν έμαθαν για τον θάνατο της Μυρτούς.
«Όταν διάβασα για τον θάνατο της κοπέλας αμέσως υποψιάστηκα αυτόν, γιατί είχε κάνει το ίδιο και σε εμένα. Ήμουν σίγουρη ότι ήταν αυτός. Όταν βγήκε το όνομά του επιβεβαιώθηκα. Δεν έχω μεθύσει ποτέ, δεν έχω δώσει ποτέ δικαίωμα. Να φανταστείτε ότι την επόμενη ημέρα πήγα στο μαγαζί και ζητούσα συγγνώμη που λιποθύμησα και τους αναστάτωσα. Σαν να φταίω εγώ. Άκουσα ότι το έχει κάνει και σε άλλες κοπέλες και πήγαν να καταθέσουν κι αυτές στην αστυνομία».
Δείτε το βίντεο:
Η υπόθεση βρίσκεται υπό διερεύνηση, με τις καταγγελίες να εξετάζονται στο πλαίσιο της ευρύτερης έρευνας.
