Τι έπαθε η καλή συγγραφέας και έγραψε ένα τέτοιο ντροπιαστικό κείμενο με την φωτογραφία του Κώστα Τσουρού στα social media;
Κείμενο που αφορούσε την απόλυσή του από τον Σκάι. Που το ξέρει η συγγραφέας; Και το χειρότερο έγραψε πως ο συγκεκριμένος παρουσιαστής πλακώθηκε στην Νάξο για τα μάτια του… συντρόφου του!!!
Ότι δηλαδή ο Κώστας Τσούρος είναι ομοφυλόφιλος. Θα διαβάσετε και θα καταλάβετε περισσότερα παρακάτω…
Ότι πιο αισχρό και πιο ποταπό μπορούσε να γραφτεί σήμερα για τον Κώστα Τσουρό γράφτηκε στα social media από μία συγγραφέα. Την Χρυσηίδα Δημουλίδου.
Δεν έχει ξαναγίνει ποτέ κάτι ανάλογο από κανέναν άνθρωπο ο οποίος έχει δημόσιο βήμα και λέει την άποψή του.
Τουλάχιστον εμείς δεν μπορούμε να θυμηθούμε κάτι ανάλογο…
Σήμερα γράφτηκε η είδηση πως ο Κώστας Τσούρος κατά την διάρκεια των διακοπών του στη Νάξο όντως ήρθε σε σύγκρουση με ένα φίλο του και πλακώθηκαν μέσα σε ένα μπαρ.
Ο Κώστας Τσουρός ούτε ο πρώτος είναι ούτε ο τελευταίος που μπορεί να παρεξηγηθεί και να πλακωθεί με έναν φίλο του ,με έναν άνθρωπο οποιονδήποτε. Ναι ήταν μία κακή στιγμή του! Τίποτα όμως απολύτως δεν μπορεί να δικαιολογήσει αυτήν την εντελώς απάνθρωπη και απολίτιστη δημοσίευση που έκανε η συγκεκριμένη συγγραφέας.
Τι έγραψε η Χρυσηίδα Δημουλίδου. «Μαθαίνω πως πλάκωσε στο ξύλο τον σύντροφό του ο Κώστας Τσούρος επειδή γλυκόκοίταξε άλλο αγόρι σε κλάμπ της Νάξου. Τον διώχνουν λέει από τον Σκάι»
Όταν το διαβάσαμε δεν μπορούσαμε να το πιστέψουμε ότι υπήρξε άνθρωπος να γράψει τέτοιο κατάπτυστο κείμενο για έναν άλλον συνάνθρωπό του.
Δεν έχει σημασία που είναι ο Κώστας Τσουρός , θα μπορούσε να είναι οποιοσδήποτε άνθρωπος. Με ποιο δικαίωμα μπορείς εσύ στα social media, όποια κι αν είσαι, να λες για έναν άνθρωπο πως ουσιαστικά είναι ομοφυλόφιλος! Ο καθένας ό,τι θέλει είναι. Το θέμα είναι με ποιο θάρρος και θράσος λες κάτι τέτοιο δημόσια όταν δεν σε αφορά και δεν αφορά κανένα μας. Είναι άλλο να μιλήσεις για μία είδηση ,για ένα γεγονός που μπορεί να συνέβη και αφορά έναν επώνυμο.
Και είναι άλλο στο προφίλ σου σε χιλιάδες ανθρώπους να μιλάς για έναν άνθρωπο με τέτοιο απαξιωτικό ύφος ακόμα και για την ίδια την ερωτική του φύση.Και το δημοσίευμα δε σταμάτησε εκεί. Έγραψε αυτή η απίθανη προσωπικότητα των γραμμάτων και των τεχνών ,πως τον διώχνουν και από τον ΣΚΑΙ. Δηλαδή κάπου έλεος. Εντωμεταξύ στα σχόλια της δημοσιεύσεις γίνεται χαμός. Ευτυχώς υπάρχουν και οι άνθρωποι που κατακρίνουν το post ,αλλά υπάρχουν και άλλοι οι οποίοι αρχίζουν να μιλάνε υποτιμητικά για τον Κώστα Τσουρό.
Ποια είναι η συγγραφέας η Χρυσηίδα Δημουλίδου… Που είναι και ενεργή στα Social;
Η ΧΡΥΣΗΙΔΑ ΔΗΜΟΥΛΙΔΟΥ γεννήθηκε και μεγάλωσε στις Σέρρες. Μόλις αποφοίτησε, ήρθε στην Αθήνα και γράφτηκε στη Σχολή Αεροσυνοδών, την Α.S.T. Αμέσως μετά προσελήφθη στην Ολυμπιακή Αεροπορία ως ιπτάμενη συνοδός. Παράλληλα με τη δουλειά της, συνεργάστηκε για κάποιο διάστημα ως δημοσιογράφος με το περιοδικό Discomoda In, κάνοντας ρεπορτάζ σε όλο τον κόσμο. Το 1997 εξέδωσε το πρώτο της βιβλίο από τις Εκδόσεις Λιβάνη. Από το 2009 μέχρι σήμερα συνεργάζεται με τις Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ, όπου έχει εκδώσει συνολικά 36 έργα για ενηλίκους και παιδιά.
Όλα της τα βιβλία έχουν γίνει μπεστ σέλερ. Ακούραστη, αστείρευτη και αγιάτρευτα ερωτευμένη με την πένα, όπως δηλώνει η ίδια, ζει πλέον για να γράφει. Για το βιβλίο της ΜΗΝ ΠΥΡΟΒΟΛΕΙΤΕ ΤΗ ΝΥΦΗ πήρε το Πρώτο Βραβείο Αναγνωστικού Κοινού στην Κύπρο, ενώ παράλληλα ήταν υποψήφια για το ίδιο βραβείο και στην Ελλάδα. Για τρεις συνεχόμενες χρονιές ήταν υποψήφια για το βραβείο «Συγγραφέας της χρονιάς» του περιοδικού Life & Style. Το 2004 βραβεύτηκε από το ΠΟΛΚΕΟΑ, το Πολιτιστικό Κέντρο Εργαζομένων της Ολυμπιακής Αεροπορίας. Το 2011 βραβεύτηκε από τη γενέτειρά της, τις Σέρρες, για την προσφορά της στα γράμματα. Τον Ιανουάριο του 2014, βραβεύτηκε από το λογοτεχνικό τμήμα της πρώην Ολυμπιακής Αεροπορίας.
Το βιβλίο της ΤΟ ΣΤΑΥΡΟΔΡΌΜΙ ΤΩΝ ΨΥΧΩΝ μεταφράστηκε στα αγγλικά και ΤΑ ΔΑΚΡΥΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ στα βραζιλιάνικα και τα τσέχικα, ενώ ΤΟ ΚΕΛΑΡΙ ΤΗΣ ΝΤΡΟΠΗΣ κυκλοφόρησε στα τουρκικά. Έχει παρακολουθήσει μαθήματα σεναρίου και σεμινάρια φιλοσοφίας, γράφει σενάρια και στίχους και το 2014 έγραψε τα πρώτα τρία θεατρικά έργα της: ΓΙΑ ΕΝΑ ΜΠΟΥΚΑΛΙ ΦΘΗΝΌ ΚΡΑΣΙ, ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΡΓΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ και ΕΝΝΕΑ ΧΡΌΝΙΑ ΣΙΩΠΗΣ. Τα τελευταία τρία χρόνια συνεργάζεται με το περιοδικό ΛΟΙΠΟΝ έχοντας δικό της δισέλιδο όπου απαντά σε αναγνώστες σε προσωπικούς τους προβληματισμούς. Άνθρωπος προσιτός και ιδιαίτερα κοινωνικός, έχει ταξιδέψει σε όλο τον κόσμο και της αρέσουν πολύ το διάβασμα και η έρευνα.
Είναι φανατική φιλόζωη και οικολόγος, και θεωρεί ότι τα παιδιά είναι η μοναδική ελπίδα για ένα ειρηνικό αύριο, αρκεί να γαλουχηθούν σωστά. Μότο της: σπίτι χωρίς βιβλία, δωμάτιο δίχως παράθυρα. Επιθυμία της: να τα προλαβαίνει όλα. Στόχος της: να γράφει βιβλία που θα αγαπηθούν. Όνειρό της: να υπάρξουν αγάπη και δικαιωμένοι άνθρωποι. Ευχή της: να υπάρχουν ευτυχισμένα και χαρούμενα παιδιά. Ουτοπία της: να μπορούσε να γυρίσει πίσω τον χρόνο και να πετάξει ξανά με στολή, με τα φτερά της Ολυμπιακής, δίπλα στους παλιούς συναδέλφους της…
