Blog Σελίδα 15091

«Αγαπητέ πατέρα που δεν πληρώνεις διατροφή για τα παιδιά σου, μακάρι να καταλάβαινες το μεγάλο σου λάθος»

0

Τις τελευταίες ώρες το γύρο του διαδικτύου κάνει το ξέσπασμα -κείμενο μιας μητέρας που απευθύνεται στους χωρισμένους μπαμπάδες που αγνοούν επιδεικτικά την υποχρέωσή τους να συμμετέχουν οικονομικά στην ανατροφή του παιδιού τους δίνοντας την απαιτούμενη διατροφή, αδιαφορώντας για το πώς η πρώην σύζυγός τους θα καταφέρει να ανταπεξέλθει τόσο στο δυσβάστακτο οικονομικό όσο και ψυχολογικό βάρος της ανατροφής ενός παιδιού χωρίς βοήθεια από τον άλλο γονέα.

Το κείμενο αποτελεί μια γροθιά στο στομάχι και αξίζει να αφιερώσετε λίγα λεπτά από το χρόνο σας για να το διαβάσετε:

Πότε ήταν η τελευταία φορά που κόψατε τα νυχάκια των παιδιών σας;

Ξυπνάτε πριν την ανατολή του ήλιου για να βεβαιωθείτε ότι το παιδί σας μπαίνει στο σχολικό λεωφορείο;

Πόσες ώρες περνάτε την εβδομάδα βοηθώντας το με τις εργασίες του;

Πόσες φορές κρατήσατε το χέρι του παιδιού σας στο γιατρό και μετά πληρώσατε την επίσκεψη;

Πόσα πράγματα αγοράζετε στο σούπερ μάρκετ με 150 ευρώ το μήνα διατροφή που δεν δίνετε;

Πόσες νύχτες τον τελευταίο καιρό, σας έχει ξυπνήσει το παιδί σας επειδή έβλεπε εφιάλτη; Ξέρετε τα ονόματα των φίλων του παιδιού σας και πόσες φορές τους έχετε φιλοξενήσει στο σπίτι σας για να παίξουν;

Πότε ήταν η τελευταία φορά που βάλετε 5 πλυντήρια ρούχων το Σάββατο, πληρώνοντας για το απορρυπαντικό και το ζεστό νερό; Και στη συνέχεια βάλατε δύο ακόμη πλυντήρια, την Τρίτη, όταν τα σεντόνια και η κουβέρτα λερώθηκαν από εμετό;

Πόσες ημέρες εργασίας έχετε χάσει επειδή το παιδί σας ήταν άρρωστο και δεν τις πληρωθήκατε ποτέ;

Ξέρετε με ποια λούτρινα ζώα κοιμάται και πώς του αρέσει να τρώει τα μήλα του κομμένα σε φέτες, χωρίς την φλούδα;

Πόσα φώτα αφήνετε αναμμένα κάθε βράδυ;”.

Πόσα κουτιά πάνες των 30 ευρώ και πόσα μωρομάντηλα των 12 ευρώ, αγοράσατε αυτό το χρόνο;

Πότε ήταν η τελευταία φορά που αγοράσατε υλικά και φτιάξατε μια τούρτα γενεθλίων και τυλίξατε όλα τα δώρα και πληρώσατε για όλες τις προμήθειες του πάρτι;

Πόσο ζεστό νερό πληρώνετε κάθε μήνα για να γεμίσετε την μπανιέρα;

Πότε ήταν η τελευταία φορά που έπρεπε να θυμηθείτε να πληρώσετε 5 και 10 ευρώ για την εκδρομή του σχολείου και τη στολή της σχολικής γιορτής;

Πόσο χαρτί τουαλέτας αγοράζετε σε ένα μήνα;

Πότε ήταν η τελευταία φορά που αλλάξατε σεντόνια στις 4 το πρωί μέσα σε κραυγές, για να κάνετε το παιδί σας που κλαίει να αισθανθεί καλύτερα;

Ξέρετε το όνομα του γιατρού του παιδιού σας; Το όνομα του δασκάλου του;

Ξέρετε τι νούμερο παπούτσι φοράει και πότε ήταν η τελευταία φορά που αγόρασε ένα ζευγάρι με 30 ευρώ;

Πότε ήταν η τελευταία φορά που πληρώσατε 15 ευρώ για το κούρεμα του παιδιού σας;

Πόσα μπουκάλια παιδικού σαμπουάν αγοράσατε πρόσφατα, ή πόσα κουτιά απορρυπαντικού για να βάλετε πλυντήριο πιάτων το βράδυ;

Από πόσες ευκαιρίες σταδιοδρομίας έχετε παραιτηθεί γιατί βάζατε πάντα πρώτες τις ανάγκες των παιδιών σας πρώτα;

Πού είστε, όταν το παιδί σας χρειάζεται βοήθεια για να καθαρίσει το δωμάτιό του, ή έχυσε σάλτσα στην τρίτη αλλαξιά του για σήμερα και πρέπει να βάλει άλλα ρούχα;”

“Αν σας δινόταν η ευκαιρία, θα μπορούσατε να τα κάνετε 24 ώρες και 7 ημέρες την εβδομάδα; Θα ήσασταν σε θέση να τα κάνετε μόνοι σας;  Στηριζόμενοι μόνο στο εισόδημα που πρέπει να βγάλετε; Χωρίς να πληρώνετε κανέναν άλλο για να μεγαλώσει τα παιδιά σας ή να σας αντικαταστήσει στην δουλειά. Για να παρακολουθήσετε τις σχολικές εκδηλώσεις και τις συναντήσεις με τους δασκάλους; Θα μπορούσατε να τα κάνετε όλα αυτά μόνοι σας; Τα κάνετε όλα αυτά;

Ω, σωστά, εργάζεστε πολύ σκληρά. Και έχετε πολλές ανάγκες. Έχετε έναν λογαριασμό ηλεκτρικού ρεύματος να πληρώσετε. Και θα πρέπει να βάλετε φυσικό αέριο στο αυτοκίνητό σας. Έχετε να φάτε και προσπαθείτε να μαζέψετε χρήματα για τις επικείμενες διακοπές σας. Γιατί σας αξίζει ένα διάλειμμα.

Γιατί λοιπόν θα πρέπει να στείλετε τα χρήματα »σας» για να «βοηθήσετε» την μητέρα του παιδιού σας;

Ήταν επιλογή της να είναι σε αυτή την κατάσταση, έτσι κι αλλιώς, σωστά; Ίσως αν δεν είχε αντιδράσει στις καταχρήσεις σας. Στον εθισμό σας ή στην απιστία σας, να μην ήταν μόνη μητέρα τώρα. Ίσως σε λίγες εβδομάδες ή μήνες, αν βγάλετε επιπλέον μετρητά. Θα μπορούσατε να φανείτε υπερβολικά γενναιόδωρος και να στείλετε εκατό ευρώ. Όχι, γιατί είστε υποχρεωμένοι από το νόμο, αλλά επειδή είστε καλά παιδιά. Και κάνετε ό, τι μπορείτε και αυτή θα πρέπει να είναι ευγνώμων που θέλετε να βοηθήσετε, έτσι δεν είναι;

Κάνετε λάθος.

Πού είστε στο super market, όταν κάποιος πρέπει να πει στο παιδί σας, ότι δεν μπορεί να πάρει τα κορν φλέικς που θέλουν;

Πού είστε, όταν κάποιος πρέπει να πει στον απόφοιτο έφηβο σας, πως δεν μπορεί λόγω οικονομικών δυσκολιών, να αγοράσει το άλμπουμ με τις φωτογραφίες της τάξης του, που κοστίζει 20 ευρώ;

Γιατί δεν αξίζουν τα παιδιά σας καινούργια ρούχα και εκδρομές σε ακριβά παιδικά μουσεία; Γιατί δεν μπορούν να γραφτούν στους συλλόγους που θέλουν; Ή να πάνε στις καλοκαιρινές κατασκηνώσεις με τους φίλους τους;

Ξέρετε πώς είναι να υπενθυμίζεις στα παιδιά σου καθημερινά, ότι ζουν με χαμηλό εισόδημα και πρέπει να κάνουν θυσίες;

Γιατί δεν μπορούν τα παιδιά σας να μεγαλώσουν με μια μητέρα που ζει μια άνετη ζωή;

Γιατί δεν μπορούν να έχουν μια μητέρα που δεν προσπαθεί να κρύψει το άγχος της, που προέρχεται από το ποτέ θα δώσετε την διατροφή;

Γιατί δεν μπορούν να έχουν μια μητέρα που επιτρέπει στον εαυτό της να αγοράσει πράγματα για εκείνη. Όπως μια κρέμα ή ένα παντελόνι χωρίς τρύπες. Αντί να ξέρει ότι πρέπει να φυλάξει κάθε δεκάρα για τα παιδιά της;

Γιατί τα παιδιά σας δεν αξίζουν καλοκαιρινές διακοπές;”

“Πού είστε, όταν το παιδί σας σπάει ένα αγαπημένο παιχνίδι και κάποιος πρέπει να του πει με ραγισμένη καρδιά ότι δεν έχει τα χρήματα για να το αντικαταστήσει;

Πού είστε, όταν κάποιος πρέπει να πει στο παιδί σας να φορέσει το ίδιο τζιν για να κάνετε οικονομία στο κόστος πλυντηρίου; Τι κάνετε;

Υπερασπίζεστε τον εαυτό σας. Έχετε χίλιους λόγους και δικαιολογίες για το ό,τι κάνετε. Ότι μπορείτε και γιατί η μητέρα του παιδιού σας δεν χρειάζεται πραγματικά τη βοήθειά σας ούτως ή άλλως. Κοιμάστε καλά τα βράδια και εξακολουθείτε να κουβαλάτε αυτό το συναίσθημα, ότι σας φέρονται άδικα. Ο καθένας ξέρει πως είστε ένας πάρα πολύ καλός πατέρας. Και Θεός φυλάξοι, αν αυτή ξεκινήσει να βγαίνει με κάποιον. Ή αν βρει έναν σύντροφο, τότε είναι δικό του πρόβλημα το ποιος θα πληρώνει το λογαριασμό του νερού, σωστά;

Θέλω απλά να κάνετε στον εαυτό σας μια ερώτηση:

Γνωρίζετε πραγματικά τι κάνετε όταν αρνείστε να στείλετε την διατροφή του παιδιού;

Έχετε συνειδητοποιήσει, πόσο υποβαθμίζετε την ποιότητα ζωής του παιδιού σας;  Και την ευημερία της μητέρας του, απλά επειδή δεν καταβάλλετε την διατροφή;

Έχετε συνειδητοποιήσει ότι δεν έχει σημασία τι συνέβη ανάμεσα σε εσάς και τη γυναίκα που κάποτε αγαπήσατε αρκετά για να κάνετε ένα παιδί μαζί. Αλλά ότι είστε ακόμα υπεύθυνοι για την οικονομική σταθερότητα του παιδιού σας. Και την υποστήριξη του προσώπου που έχει αφιερώσει ολόκληρη τη ζωή της στην ανατροφή του;

Όχι επειδή είστε γενναιόδωροι. Όχι επειδή το δικαστήριο διέταξε να το κάνετε. Αλλά επειδή είναι δική σας ευθύνη. Χωρίς να περιμένετε επαίνους σε αντάλλαγμα.

Πότε ήταν η τελευταία φορά που είπατε σε αυτή τη γυναίκα ευχαριστώ, για ό,τι κάνει κάθε μέρα για το παιδί σας;

Δεν χρειάζεται να σας ευχαριστήσει για την παροχή οικονομικής βοήθειας που απαιτείται για τις βασικές ανάγκες και το μεγάλωμα του παιδιού σας.

Αγαπητέ πατέρα που δεν πληρώνεις -και που κατά πώς φαίνεται-ούτε πρόκειται να πληρώσεις την διατροφή των παιδιών σου, νομίζω ότι ξέρεις, βαθιά μέσα σου, πως κάνεις λάθος. Μακάρι να μπορούσες να δεις τι κάνεις πραγματικά…

Πηγή: singleparent.gr

«Αγαπητέ μπαμπά, πρόκειται να με φωνάζουν πoρνη…»

0

Το φιλμ δημιουργήθηκε από τη φιλανθρωπική οργάνωση CARE International που απαριθμεί 14 χώρες – μέλη και μέχρι σήμερα έχει πάνω από 2,7 εκατομμύρια προβολές στο youtube. Η συγκεκριμένη δράση υλοποιήθηκε από το Care Norge ( Νορβηγία).

Στα social media εκατομμύρια χρήστες δείχνουν να έχουν ευαισθητοποιηθεί στο μέγιστο βαθμό και να μιλούν για τη σεξουαλική βία. Υπάρχει ωστόσο και η μερίδα εκείνων που βρίσκουν το βίντεο άκρως σεξιστικό και προσβλητικό προς το αντρικό φύλο.

Η πρωταγωνίστρια της ιστορίας απευθύνεται στον μπαμπά της και  απαριθμεί ένα-ένα όλα τα πιθανά (κακά) πράγματα που θα μπορούσαν να της συμβούν στο πέρασμα των χρόνων, δίπλα στους άντρες! Γιατί κάποια αγόρια μαθαίνουν από τους μπαμπάδες τους ότι αντρισμός είναι  το χυδαίο βρίσιμο, το σεξ χωρίς συναίσθημα, η μείωση της προσωπικότητας μιας γυναίκας. Βασικά για πλάκα, αλλά…

Είναι εκείνο το κορίτσι που στα 14 της κάποιο αγόρι στο σχολείο θα την  αποκαλέσει «σκύλα» ή «πόρνη» δίχως λόγο και αιτία. Στα 16 της, λιώμα στο ποτό,  ένα τουλάχιστον αγόρι θα την πιέσει να κάνει έρωτα μαζί της. Στα 21 της θα τη βιάσει ο γιος του φίλου του πατέρα της.  Γιατί όλα τα σεξιστικά σχόλια γίνονταν στα νιάτα τους για «αστείο»… Μέχρι να διαμορφωθεί ο κακός χαρακτήρας.

Τέλος, θα κάνει σχέση με έναν άνθρωπο που θα τον αγαπήσει και εκείνος θα την αποκαλέσει πόρνη, γιατί πιέστηκε. Και θα τη δείρει και θα τη «σκοτώσει».

«Αγαπητέ μου πατέρα, θα γεννηθώ κορίτσι. Σε παρακαλώ, κάνε ό,τι μπορείς, ώστε αυτό να μην παραμείνει ο μεγαλύτερος κίνδυνος από όλους», τον εκλιπαρεί. Για να μην υπάρξει βία σ’ αυτούς που δεν την έχουν ζήσει και να μην εκδηλωθεί ξανά σ’ αυτούς που την έχουν ήδη βιώσει.

Και να θυμάσαι, η λύση θα έρθει μέσα από εσένα. Η λύση είσαι ΕΣΥ. Μίλα, Αντέδρασε, Τρέξε μακριά… Για σένα, για εμάς.

Δείτε το βίντεο (ελληνικοί υπότιτλοι)

«Αγαπητέ γιατρέ, το παιδί που μου είπατε να «ρίξω» μάς έχει χαρίσει τα πιο πλατιά χαμόγελα»

0

«Αγαπητέ γιατρέ, το παιδί που μου είπατε να «ρίξω» μάς έχει χαρίσει τα πιο πλατιά χαμόγελα»

Όταν έμεινε έγκυος, ο γιατρός της είπε ότι επρόκειτο να γεννήσει ένα κοριτσάκι με σύνδρομο Down. Στη συνέχεια, της συνέστησε έντονα να σταματήσει την εγκυμοσύνη της.

Δύο χρόνια μετά τη γέννηση της Emersyn, η Courtney έγραψε ένα γράμμα στον γιατρό…

«Ήρθα στο ιατρείο σας κατά τη διάρκεια της δυσκολότερης περιόδου της ζωής μου. Ήμουν ταραγμένη και ανήσυχη. Ακόμα δεν ήξερα την αλήθεια για το μωρό μου. Και αντί να με υποστηρίξεται και να με ενθαρρύνεται, μου προτείνατε να τερματίσω την εγκυμοσύνη.

Σας είπα το όνομα που θα δίναμε στην κόρης μας και ρωτήσατε τον σύζυγό μου και εμένα ξανά αν καταλαβαίναμε την κακή ποιότητα ζωής που θα είχε ένα παιδί με σύνδρομο Down. Πρότεινε να επανεξετάσουμε την απόφασή μας να μην συνεχίσουμε την εγκυμοσύνη.

Από την πρώτη επίσκεψη, τα ραντεβού μας είχαν γίνει κουραστικά. Η δυσκολότερη περίοδος της ζωής μου έγινε σχεδόν αβάσταχτη επειδή ποτέ δεν μου είπατε την αλήθεια – το μωρό μου είναι τέλειο.

Δεν είμαι θυμωμένη. Είμαι απλά πολύ λυπημένη. Είμαι λυπημένη που οι μικρές καρδούλες που βλέπετε κάθε μέρα δεν μπορούν να σας γεμίσουν χαρά.

Είμαι λυπημένη που οι λεπτές λεπτομέρειες και το θαύμα αυτών των γλυκών μικρών δαχτύλων και ποδιών, πνευμόνων, ματιών και αυτιών δεν μπορούν να σας σταματήσουν. Είμαι λυπημένη που ήταν τόσο λάθος που μας είπατε ότι ένα παιδί με σύνδρομο Down θα μειώσει την ποιότητα ζωής μας.

Και μου ραγίζει η καρδιά αν σκεφτώ ότι μπορεί να το πείτε ξανά σε μια μήτερα σήμερα. Πάνω απ ‘ όλα είμαι λυπημένη που δεν θα έχετε ποτέ το προνόμιο να γνωρίσετε την κόρη μου Emersyn.

Επειδή, βλέπετε, η Emersyn όχι μόνο έχει βελτιώσει την ποιότητα της ζωής μας, αλλά άγγιξε τις καρδιές χιλιάδων ανθρώπων.

Μας έχει δώσει σκοπό και χαρά πέρα από τα λόγια. Μας έχει χαρίσει τα μεγαλύτερα χαμόγελα, γέλια, και τα πιο γλυκά φιλιά που θα μας δώσουν ποτέ. Μας έκανε να συνειδητοποιήσουμε ποια είναι η αληθινή ομορφιά και η αγνή αγάπη».

Το βρήκαμε εδώ

Πηγή : infokids.cy

«Αγαπητέ Αϊ-Βασίλη, φέτος θέλω να μου φέρεις μια μαμά να με αγαπά»

0

Μια φορά τον χρόνο, όλα τα παιδάκια επιστρατεύουν τη φαντασία και τη μαεστρία τους στο γράψιμο και στέλνουν γράμματα στον Άγιο Βασίλη, ζητώντας του τα δώρα που επιθυμεί η καρδούλα τους. Ένα αγοράκι ωστόσο, ζήτησε κάτι πολύ διαφορετικό: μια μαμά που να τον αγαπά και να τον φροντίζει.

Μια φορά τον χρόνο, όλα τα παιδάκια επιστρατεύουν τη φαντασία και τη μαεστρία τους στο γράψιμο ώστε να στείλουν γράμματα στον Άγιο Βασίλη, ζητώντας του τα δώρα που επιθυμεί η καρδούλα τους. Ένα αγοράκι ωστόσο, ζήτησε κάτι πολύ διαφορετικό: μια μαμά που να τον αγαπά και να τον φροντίζει.

Ο μικρούλης που έχασε και τους δυο του γονείς από όταν ήταν μωρό, είναι πλέον 6 χρονών και ακόμα περιμένει να βρεθεί η παντοτινή του οικογένεια που θα του χαρίσει την αγάπη και την ασφάλεια που τόσο πολύ έχει στερηθεί.

Το γράμμα του είναι απλό, ουσιαστικό και άκρως συγκινητικό:

«Αγαπημένε μου Άγιε Βασίλη,

Τι κάνεις; Είσαι καλά; Ετοιμάζεσαι να φέρεις τα δώρα μας;

Αν ναι, θα ήθελα να σε παρακαλέσω εμένα να μη μου φέρεις τίποτα φέτος. Δεν θέλω δώρο. Αυτό που χρειάζομαι είναι κάτι άλλο και επειδή ξέρω ότι κάνεις και θαύματα, αποφάσισα να σου ζητήσω να κάνεις ένα και για μένα.

Θα ήθελα μια μαμά.

Δεν με νοιάζει αν θα είναι κοντή ή ψηλή, αδύνατη ή χοντρή. Αρκεί να είναι χαμογελαστή και να τις αρέσουν οι αγκαλιές. Εμένα μου αρέσουν πολύ.

Πριν από έναν μήνα ο καλύτερός μου φίλος βρήκε τη δική του μαμά και είναι πολύ χαρούμενος. Μιλήσαμε στο τηλέφωνο και μου το είπε.

Είναι ωραίο να έχεις μαμά. Σε φροντίζει, σε ταΐζει λιχουδιές, σου λέει ιστορίες και παίζει μαζί σου.

Όταν χτυπάς και κλαις, σε παίρνει αγκαλιά και ο πόνος περνάει.

Όταν βλέπεις εφιάλτες, ξαπλώνει δίπλα σου και σου κρατάει το χέρι.

Όταν δεν είσαι καλά, σου λέει σ’ αγαπώ.

Καμιά φορά φωνάζει κιόλας, αλλά δεν πειράζει. Έτσι, δείχνει πόσο πολύ σε νοιάζεται.

Σου παίρνει δώρα και σε ντύνει με ρούχα που μυρίζουν πάντα ωραία. Σε διαβάζει για το σχολείο και όταν παίρνεις καλό βαθμό, σου λέει μπράβο και σου κάνει όλα τα χατίρια.

Είναι ωραίο να έχεις μαμά. Πολύ πιο ωραίο από το playstation ή το ποδοσφαιράκι. Γι’ αυτό και φέτος δεν θέλω να σου ζητήσω κάποιο παιχνίδι.

Θέλω μια μαμά να με αγαπάει και να μείνει για πάντα μαζί μου.

Τι λες; Θα με βοηθήσεις;

Με πολλή αγάπη.

Χ.

Υ.Γ. Ήμουν πάρα πολύ καλό παιδί φέτος!».

πηγή

«Αγαπητέ αδιάφορε πατέρα, τα παιδιά δεν είναι μόνο μια οικονομική υποχρέωση!»

0

Ο αδιάφορος πατέρας νομικά ορίζεται ως ο βιολογικός πατέρας που δεν πληρώνει διατροφή για τα παιδιά του. Υπάρχουν νόμοι που διασφαλίζουν την συμμόρφωση τέτοιων πατεράδων στις αποφάσεις του δικαστηρίου. Προβλέπεται μέχρι και φυλάκιση.

Όμως οι νόμοι δεν επιβάλουν σε έναν πατέρα να δει τα παιδιά του. Μπορεί να του επιβάλουν να πληρώσει για την διαβίωση τους αλλά όχι να περάσει χρόνο μαζί τους και να είναι κατ ουσία γονιός τους.

Τα δικαστήρια είναι υπέρ του να έχουν τα παιδιά επαφή με τον πατέρα τους αλλά δεν την επιβάλλουν. Αυτό συνήθως κάνει τις μαμάδες να νιώθουν θυμωμένες, εκνευρισμένες και ηττημένες.

Σαν μητέρα, πιστεύω ότι οι νόμοι θα έπρεπε να ήταν πιο συγκεκριμένοι και αυστηροί στο θέμα, για το καλό των παιδιών. Για εμένα ο αδιάφορος πατέρας είναι ο βιολογικός πατέρας που έχει εγκαταλείψει το παιδί του τόσο ουσιαστικά (δεν έχει επικοινωνία μαζί του), όσο και οικονομικά και συναισθηματικά.

Τα παιδιά δεν είναι μόνο μια οικονομική υποχρέωση όπως τα κάνουν να φαίνονται οι νόμοι. Είναι ανθρώπινα όντα που κάποιος πρέπει να τα μεγαλώσει και να τα καθοδηγήσει. Η σχέση τους με τον πατέρα τους είναι σημαντική και δεν πρέπει η μητέρα τους να είναι ο μόνος γονιός στη ζωή τους.

Έχω μάθει αρκετά από την δική μου εμπειρία ώστε να ξέρω ότι δεν μπορείς να κάνεις έναν πατέρα να είναι καλός στον ρόλο του.

Το «καλός» είναι πολύ υποκειμενικό βέβαια, αλλά σε ότι αφορά την ανατροφή των παιδιών, συνήθως σημαίνει να είναι πρόθυμος να συνεργαστεί με την μητέρα για να κάνει τα παιδιά να αισθανθούν ασφάλεια, αγάπη και ότι εκείνα είναι προτεραιότητα και για τους δυο τους.

Ο αδιάφορος πατέρας δεν είναι μόνο αυτός που δεν εκπληρώνει τις οικονομικές υποχρεώσεις του απέναντι στα παιδιά του. Είναι αυτός που λέει ψέματα στα παιδιά του, ότι δεν μπορεί να έρθει να τα δει, δίνει προτεραιότητα στην νέα του σύντροφο αντί για εκείνα και με αυτό τον τρόπο μαθαίνει στα παιδιά ότι η αγάπη που των γονιών τους δεν είναι άνευ όρων.

 Αν αυτοί οι άντρες έχουν «κάτι καλύτερο να κάνουν,» ή «άλλες ευθύνες,» ή απλά είναι αφοσιωμένοι στην δική τους ζωή και διασκέδαση, τα παιδιά μπαίνουν στο περιθώριο, πράγμα που τα κάνει να νιώθουν ότι δεν έχουν αξία. Ο αδιάφορος πατέρας λοιπόν είναι ο βιολογικός πατέρας που δεν βάζει τις ανάγκες των παιδιών του πάνω από τις δικές του.

Ποιό το νόημα της δικαστικής απόφασης επιμέλειας και επικοινωνίας, όταν οι άντρες αυτοί δεν είναι υποχρεωμένοι να τη τηρήσουν; Από την άλλη όμως, αν π.χ. η μητέρα ή τα παιδιά προσπαθήσουν να αλλάξουν το πρόγραμμα επικοινωνίας (με βάση το συμφέρον τους) ή αν τα παιδιά δεν θέλουν να δουν τον πατέρα, τότε είναι υπόλογοι που δεν ακολουθούν τη δικαστική απόφαση.  Δηλαδή δυο μέτρα και δυο σταθμά.

Ευτυχώς στην δική μου συμφωνία με τον (σύντομα) πρώην σύζυγο υπάρχει η εξής πρόβλεψη: «αν ο πατέρας ή/και τα παιδιά δεν μπορούν για οποιοδήποτε λόγο να ακολουθήσουν το πρόγραμμα, τότε ο ένας γονιός θα ειδοποιήσει τον άλλο».

Αυτό δημιουργεί ένα περιθώριο που ήθελε εκείνος να υπάρξει ώστε να μπορεί κάποιες φορές να «παίρνει ρεπό» και να περνά χρόνο με την νέα σύντροφο του και τα παιδιά της.

Όμως, όταν τον ενημερώνω ότι για κάποιο λόγο δεν θα μπορέσει να πάρει τα παιδιά κάποια συγκεκριμένη ημερομηνία, μου λέει ότι του στερώ τον χρόνο του με τα παιδιά του. 

Ευτυχώς, εξαιτίας αυτής της πρόβλεψης δεν μπορεί να κάνει κάτι δικαστικά και απλά του θυμίζω ότι δεν μπορεί να τα έχει όλα. Το κακό είναι ότι τον χρόνο που έχασε δεν κοιτάει να τον αναπληρώσει επειδή το πρόγραμμα του είναι γεμάτο εξαιτίας των «άλλων του υποχρεώσεων».

Ένας αδιάφορος πατέρας δεν έρχεται να δει τα παιδιά του όταν είναι άρρωστα, δεν τα πάει στο σχολείο, δεν τα παίρνει από το σχολείο, περνά τον χρόνο του μαζί τους στο τηλέφωνο ή στον υπολογιστή και γενικά αδιαφορεί.

Είναι δύσκολο για μια μητέρα να βλέπει αυτή την κατάσταση και το τι περνούν τα παιδιά όμως, εκτός και αν αυτό συνεχιστεί επί μονίμου βάσεως, δεν μπορεί να κάνει κάτι νομικά.

Συνεπώς, ένας αδιάφορος πατέρας δεν είναι απλά αυτός που δεν πληρώνει διατροφή, είναι εκείνος που έχει γυρίσει την πλάτη παιδιά του και τον ενδιαφέρει μόνο ο εαυτός του και οι ανάγκες του.

Οπότε τι μπορεί να γίνει; Η αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω. Αυτό είναι που με θυμώνει. Το δικαστήριο δεν θα μου έδινε ποτέ την αποκλειστική επιμέλεια επειδή ο πατέρας των παιδιών μου δεν τα κακοποιεί σωματικά. Δεν παίρνει ναρκωτικά κτλ. Όμως είναι εγωιστής και δεν δίνει δεκάρα για τα παιδιά του.

Τα δικαστήρια πιστεύουν ότι τα παιδιά είναι καλό να έχουν μια σχέση με τον πατέρα τους ακόμα και αν αυτή δεν είναι και η καλύτερη αλλά εγώ θέλω τα παιδιά μου να έχουν έναν καλό πατέρα και όχι έναν κόπανο.

Δεν μπορώ να κάνω κάτι για αυτό και σε αυτό το σημείο είναι που πιστεύω ότι το σύστημα αποτυγχάνει. Αν δεν πληρώσει όμως την διατροφή, μπορεί να πάει φυλακή.

Ποιος είναι ο δικός σου ορισμός του αδιάφορου πατέρα; Θα ήθελα να ακούσω την γνώμη σου.

Πηγή: divorcedmoms.com

«Αγαπητέ Άγιε Βασίλη, έχασα το ένα μου παιδί από καρκίνο και σου ζητώ να βρεθεί θεραπεία»

0

Δεν υπάρχει πιο επώδυνο πράγμα για τον γονιό από το να χάνει το παιδί του. Το βλέπεις να δίνει τη μάχη του, να ανεβαίνει τον δικό του Γολγοθά, να ελπίζεις ότι θα τα καταφέρει, να του δίνεις δύναμη να συνεχίσει, όμως εκείνο να λυγίζει.

Η Κατερίνα Σταματελάτου, η οποία έχει χάσει το αγοράκι της από καρκίνο, γράφει ένα πολύ συγκινητικό γράμμα προς τον Άγιο Βασίλη, ζητά ως δώρο… το αυτονόητο.

«Με λένε Κατερίνα και είμαι 41 χρονών. Έχω δύο παιδιά, ένα στην γη και ένα στον ουρανό. Γράμμα σου γράφω τρίτη φορά και αυτό που θέλω να σου ζητήσω ως δώρο είναι να βρεθεί η θεραπεία για όλες τις μορφές καρκίνου.

Ξέρεις έχασα το ένα απο τα δύο μου παιδιά αφού πάλεψε γενναία με τον Καρκινοδρακο και δεν θέλω να βλέπω να χάνονται άλλοι άνθρωποι απο αυτό.

Με αγάπη,
Κατερίνα Σταματελάτου, περήφανη μάνα του Κωνσταντίνου_Εφραιμ αστεράκι στον ουρανό.

Υ. Γ 1:Ποτέ δεν πίστεψα τους άλλους που λέγανε ότι δεν υπάρχεις

ΥΓ2: Επέστρεψε μας τις αγκαλιές, αυτές που κάναμε και δεν φοβόμασταν προ διετίας και σκόρπισε χρυσόσκονη αλληλεγγύης και ευγένειας ανάμεσα στους ανθρώπους

Υ. Γ3: Το πνεύμα των Χριστουγέννων ας ψιθυρίσει στις καρδιές του καθένα πόσο σπουδαίο είναι να γίνουμε όλοι εθελοντές δότες μυελού των οστών, να δίνουμε αίμα και αιμοπετάλια»

Εθελοντές Δότες Μυελού των Οστών Σητείας

«Αγάπησα και χώρισα» – Δύσκολες ώρες για την Κατερίνα Καινούργιου

0

Κατερίνα Καινούργιου – Παναγιώτης Κουτσουμπής: Έκανan unfollow ο ένας τον άλλο στο Instagram – To στόρι με το τραγούδι «Αγάπησα και χώρισα» της Σοφίας Βέμπο που ανέβασε

Κάποιες κινήσεις που δεν περίμενε κανείς έκανε η Κατερίνα Καινούργιου στον προσωπικό της λογαριασμό στο Instagram. Συγκεκριμένα, η παρουσιάστρια του Alpha έκανε unfollow τον σύντροφό της, Παναγιώτη Κουτσουμπή, ενώ το ίδιο έκανε και εκείνος, σβήνοντας και πολλές από τις κοινές τους φωτογραφίες. Επίσης η παρουσιάστρια ανέβασε βίντεο με το τραγούδι “Πόσο Λυπάμαι” της Σοφίας Βέμπο να ακούγεται.

stigmiotypo othonis 2025 09 28 17.28.24

Αυτές οι κινήσεις έχουν προκαλέσει πολλά ερωτηματικά, καθώς οι δυο τους έδειχναν full in love και εδώ και λίγο καιρό η παρουσιάστρια φημολογείται πως είναι έγκυος στο πρώτο τους παιδί.

katerina kainourgiou panagiotis koutsoumpis.jpg

Μέχρι στιγμής, δεν έχουν γίνει γνωστές λεπτομέρειες για τον λόγο που η παρουσιάστρια και ο επιχειρηματίας έφτασαν σε αυτό το σημείο.

Τα screenshots που αποδεικνύουν ότι οι δυο τους δεν ακολουθιούνται πια στο Instagram

koutsoumpis.jpg

kainourgiou1 1.jpg

Μάλιστα ανέβασε και στόρι με τραγούδι όπου ακούγονται οι στοίχοι “αγάπησα και χώρισα”:

Η πρόταση γάμου στο Παρίσι

Σε πρόσφατη συνέντευξή της στη διαδικτυακή εκπομπή του Ανέστη Ευαγγελόπουλου, η Κατερίνα Καινούργιου αποκάλυψε όλες τις λεπτομέρειες για την πρόταση γάμου που της έκανε ο σύντροφός της στο Παρίσι πριν από λίγους μήνες.

kainourgiou koutsoumpis1.jpg

«Το δακτυλίδι ήταν αυτό που είχα ονειρευτεί! Μου το άφησε πάνω στο πιάτο και του λέω “ψεύτικο είναι;”. Εγώ νόμιζα ότι με δούλευε. Μου το άφησε έτσι σκέτο. Δεν περίμενα τίποτα. Φώναζαν οι φίλοι μου “she said yes” πριν πω το “ναι”. Συγκινήθηκα.

koutsoumpis kainourgiou 1.jpg

Δεν είναι ότι δεν έχω δακτυλίδια, έχω και από τη μαμά μου, έχω πάρει και μόνη μου. Είναι η κίνηση και αυτό που σηματοδοτεί αυτό το δακτυλίδι. Είναι το πιο πολύτιμο πράγμα που έχω αυτή τη στιγμή πάνω μου, είναι η επισφράγιση μιας αγάπης, το ότι θέλει να περάσει το υπόλοιπο της ζωής του μαζί μου», αποκάλυψε η Κατερίνα Καινούργιου.

«Αγαπημένη μου πεθερά που επεμβαίνεις στα πάντα, είστε η μητέρα του άντρα μου και όχι των παιδιών μου»

0

«Αγαπημένη μου πεθερά που επεμβαίνεις στα πάντα, είστε η μητέρα του άντρα μου και όχι των παιδιών μου»

Μερικές φορές οι πεθερές θέλοντας να συμμετέχουν ενεργά στο μεγάλωμα των εγγονιών τους, θα πουν ίσως καμιά κουβέντα παραπάνω και θα επέμβουν σε θέματα που δεν τις αφορούν.

Το γράμμα αυτής της μαμάς που απευθύνεται στην πεθερά της, έχει σκοπό να θέσει κάποια όρια, έτσι ώστε να υπάρξει μια αρμονική σχέση μεταξύ τους. Γιατί στο κάτω-κάτω ποια μαμά δεν θέλει τα παιδιά της να έχουν στη ζωή τους και τις δύο γιαγιάδες τους;

«Αγαπημένη μου πεθερά που επεμβαίνεις στα πάντα,

Σταμάτα!

Και ναι, το εννοώ.

Αλλά, έχω την αίσθηση ότι χρειάζεται να σου εξηγήσω τι ακριβώς εννοώ.

Αρχίζω, λοιπόν…

Πάρα πολύ συχνά νιώθεις την ανάγκη να μου δίνεις συμβουλές και λες ότι με αυτόν τον τρόπο με βοηθάς. Ακόμη και όταν σου εξηγώ ότι “όχι, θα ήθελα να το κάνω με τον δικό μου τρόπο.’’, αρχίζεις και μου λες για την πείρα σου ως μητέρα και για το πώς μεγάλωσες τα παιδιά. Φροντίζεις να μου υπενθυμίζεις ότι εσύ έχεις την ‘’εμπειρία’’ και την ‘’σοφία’’. Μου επιτρέπεις να είμαι ειλικρινής; Δεν βοηθάς.

Αυτό το λέω από αγάπη και επειδή σε σέβομαι. Αλλά, και επειδή, θέλω να γίνουμε μια οικογένεια που της αρέσει να περνάει χρόνο μαζί και να συνεργάζεται για να φτιάξει ένα θετικό περιβάλλον για τα παιδιά.

Τα παιδιά μου δεν είναι η ευκαιρία, να διορθώσεις τα λάθη σου.

Έχεις δικά σου παιδιά. Αν θέλεις να διορθώσεις τα λάθη σου, τότε από εκεί πρέπει να ξεκινήσεις.

Τα παιδιά μου είναι δικά μου παιδιά.

Εγώ είμαι η μητέρα τους και παίρνω αποφάσεις για το δικό τους το καλό.

Εγώ αποφασίζω πώς θα τα μεγαλώσω. Είναι η σειρά μου.

Είχες την ευκαιρία να μεγαλώσεις τα παιδιά σου και τώρα μεγάλωσαν. Γι’ αυτό σταμάτα να επεμβαίνεις στο πώς θα μεγαλώσω τα δικά μου.

Δεν είναι η ώρα να κριτικάρεις τις μεθόδους μου, να αμφισβητείς τις αποφάσεις μου ή να μου λες ότι δεν πράττω σωστά. Ξέρεις γιατί; Γιατί, μεγάλωσες τα παιδιά σου για τον σημερινό κόσμο, ενώ εγώ πρέπει να τα προετοιμάσω για το μέλλον. Ναι, διαβάζω βιβλία για γονείς. Ναι, συζητάω με άλλες μαμάδες. Και ναι, ψάχνομαι συνεχώς γιατί μπορεί να υπάρχουν νέες ιδέες και πληροφορίες που η εμπειρία σου να μην σου τις δίδαξε ποτέ.

Είμαι στο παιχνίδι κάθε μέρα και κάθε νύχτα. Εσύ βρίσκεσαι στο παρασκήνιο. Ξέρω τι χρειάζονται τα παιδιά μου γιατί… είμαι η μητέρα τους.

Τα κουβαλούσα μέσα μου για εννέα μήνες, τα γέννησα και είμαι εκεί όταν φοβούνται, αρρωσταίνουν ή είναι λυπημένα.

Αλλάζω αμέτρητες πάνες, καθαρίζω τους λεκέδες από εμετούς, τα ταΐζω και τα ντύνω.

Εγώ είμαι η μητέρα τους.

Γι’ αυτό σταμάτα με τις ανεπιθύμητες συμβουλές σου. Σταμάτα να με υπονομεύεις σαν γονιό. Σταμάτα να προσπαθείς να με κάνεις να νιώσω αφελής. Σταμάτα να προσπαθείς να αναγκάζεις τον γιο σου να παίρνει το μέρος σου. Είμαι η γυναίκα του. Είναι η οικογένειά μας και εμείς θα πάρουμε τις αποφάσεις μας, χωρίς εσένα.

Οι συμβουλές σου δεν βοηθούν. Αντίθετα, μοιάζουν με έλεγχο. Δεν θέλεις την ευτυχία μας, αλλά την υπακοή μας. Δεν θέλεις να γίνουμε καλύτεροι γονείς, αλλά να είμαστε υπάκουα παιδιά.

Όμως, ξέρεις κάτι; Θα κάνουμε πράγματα και θα πάρουμε αποφάσεις που θα σε βρίσκουν σύμφωνη. Έχουμε τις δικές μας ιδέες και εμπειρίες που καθορίζουν το πώς μεγαλώνουμε τα παιδιά, όπως το ίδιο ίσχυε και όταν ήσουν εσύ νέα μαμά.

Ξέρεις, όμως, κάτι; Δεν είσαι απλώς μια γιαγιά. Παραμένεις μητέρα. Ναι, ο ρόλος σου άλλαξε. Αποδέξου τον. Δεν χρειάζεται να λες πια στα ενήλικα παιδιά σου τι να κάνουν. Το ξέρω ότι έχεις τις καλύτερες προθέσεις και δεν αντιλαμβάνεσαι πως κάποιες φορές σε καταλαμβάνει ο φόβος. Καταλαβαίνω, ότι θέλεις να συμμετέχεις, αλλά δεν ξέρεις με ποιον τρόπο.

Θα σου παρουσιάσω μια λίστα με τρόπους με το πώς μπορείς να μας βοηθήσεις, χωρίς να μας απομακρύνετε από κοντά σου.

 Καμιά φορά, κράτα τα παιδιά.

Κάθε φορά που θα θέλεις να σχολιάσεις μικροπράγματα, όπως ένα λεκιασμένο πουκάμισο ή τα ατημέλητα μαλλιά μου, καταλάβε ότι είμαστε εξουθενωμένοι. […]

Νομίζεις  ότι θυμάσαι πώς είναι να έχεις μικρά παιδιά. Αλλά, έχουν περάσει κοντά στα 20+ χρόνια, οπότε δεν γίνεται να θυμάσαι τα πάντα. Όλα είναι απλά και εύκολα όταν τα βλέπεις απ’ έξω.

A! Και όταν κρατάς τα παιδιά, ακολούθησε τις οδηγίες μας. Όχι νερό, μόνο μητρικό γάλα. Να τηρείτε τις ώρες ύπνου και να απαγορεύεται την τηλεόραση. Αυτό το τελευταίο μπορεί να φαίνεται ανόητο, αλλά χθες το βράδυ, πέρασα τρεις ώρες βλέποντας επεισόδια από τα «Φιλαράκια», αντί να δουλέψω. Οπότε… η γενιά σας δεν τα έκανε όλα σωστά.

Πες μας την ιστορία σου

Οι ιστορίες είναι πολύ πιο χρήσιμες από τις συμβουλές σου. ”Τσαλακώσου”. Μοιράσου τις επιτυχίες, τις αποτυχίες και τις δυσκολίες σου ως μητέρα.

Δεν πρόκειται να ακολουθήσουμε τον τρόπο σου, γιατί έχουμε τον δικό μας, όπως και τις δικές μας απόψεις και ιδέες. Πολλές διαμορφώθηκαν ως αποτέλεσμα από όλα αυτά που αγαπήσαμε και μισήσαμε, καθώς μεγαλώναμε.

Άλλη μια ιδέα! Γιατί δεν μας ρωτάτε για αυτά;

Όπως εμείς γινόμαστε καλύτεροι γονείς, έτσι και εσύ μπορείς να γίνεις καλύτερη γιαγιά, με το να μας ρωτάς τι λάθη κάνατε με εμάς. Στοιχηματίζω ότι οι απαντήσεις μας είναι διαφορετικές απ’ ότι πιστεύεις.

Δημιούργησε μια δεμένη σχέση με τα παιδιά

Αντί να ασχολείσαι με το πώς μεγαλώνουμε τα παιδιά, δώσε όλη σου την προσοχή σε αυτή τη νέα ζωή που ήρθε στον κόσμο.

[…]Εμείς θα αποφασίσουμε αν θα τρώμε οργανικά φαγητά, αν τα παιδιά θα πάνε σε ιδιωτικό ή σε δημόσιο σχολείο. Αυτές δεν είναι δικές σου αποφάσεις! Αλλά, μπορείς να γνωρίσεις το εγγόνι σου και να δημιουργήσεις αναμνήσεις μαζί του, τις οποίες θα κρατήσει για πάντα στην καρδιά του.

Πεθερά μου, ή μάλλον μαμά, αρκετά διαμαρτυρήθηκα και παραπονέθηκα, ίσως, και να είπα και άσχημα πράγματα κάποιες φορές.

Κατάλαβε, ότι σε αγαπάμε και σε θέλουμε στη ζωή τη δική μας και των παιδιών. Αλλά, παρακαλώ, σταμάτα να προσπαθείς να συμμετέχεις με το να μας σχολιάζετε σε κάθε ευκαιρία.

Πώς θα ένιωθες αν σε ακολουθούσαμε συνεχώς μέσα στο σπίτι, κριτικάροντας ό,τι πιστεύαμε ότι κάνεις λάθος;

Είναι απαίσιο και πιστεύω ότι θα θύμωνες.

Μεγάλωσες έναν υπέροχο άντρα. Έχεις ιδέα πόσο εκπληκτικός είναι;

Σε παρακαλώ, πίστεψε  ότι έκανες ό,τι καλύτερο μπορούσες και μεγαλώσαμε καλά. Πίστεψε σε εμάς γιατί το έχουμε πραγματικά ανάγκη. Και χαλιναγώγησε τον φόβο σας, γιατί δεν χρειάζεται να φοβόμαστε περισσότερο, απ’ ότι τώρα.

Μερικές φορές, είμαστε τόσο φοβισμένοι που δεν ξέρουμε τι κάνουμε. Κάθε μέρα είναι περιπέτεια. Θα μοιραζόμασταν περισσότερα γι’ αυτό το ταξίδι, αν σταματούσες να προσπαθείς να μας κατευθύνεις. Κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε.

Το παιδί μας χρειάζεται την αυτοπεποίθησή μας και όχι, την τελειότητά μας. Και κανείς δεν μπορεί να μας κάνει να πιστέψουμε στους εαυτούς μας, περισσότερο από την ίδια μας τη μαμά. Ανεξάρτητα από την ηλικία μας.

Είσαι η μητέρα του άντρα μου και όχι των παιδιών μου. Στοιχηματίζω ότι αν δεν ξεπεράσουμε κάποια όρια, θα μπορέσουμε να συνυπάρξουμε με ηρεμία.

Υ.γ Αν πιάνετε τον εαυτό σας να λέτε στα ενήλικα παιδιά σας ότι ποτέ ‘’δεν σας ακούν’’, τότε αυτό το γράμμα απευθύνετε σε εσάς.»

Πηγή: olagiatingunaika.gr

«Αγαπημένη μου Μαρία»: Όλοι μιλάνε για το γράμμα του Παπακαλιάτη στην Καβογιάννη μετά την παγκόσμια επιτυχία

0

Τον γύρο του διαδικτύου κάνει τις τελευταίες ώρες το γράμμα του Χριστόφορου Παπακαλιάτη προς την Μαρία Καβογιάννη. Υπενθυμίζεται ότι η επιτυχημένη σειρά του Χριστόφορου Παπακαλιάτη «Maestro», που εδώ και μήνες είχε μπει στην πλατφόρμα του ελληνικού Netflix, πλέον ξεκίνησε να προβάλλεται και παγκοσμίως μέσω της δημοφιλούς πλατφόρμας.

Με αφορμή αυτό το «παγκόσμιο πέταγμα» της σειράς, ο Χριστόφορος Παπακαλιάτης θέλησε να γράψει ένα γράμμα στην καλή του φίλη και πρωταγωνίστρια του Maestro, Μαρία Καβογιάννη- το οποίο δημοσίευσε στον λογαριασμό του στο Instagram – ευχαριστώντας την για όσα έχουν καταφέρει μαζί και προετοιμάζοντάς την για όσα έρχονται.

Συγκινεί το γράμμα του Χριστόφορου Παπακαλιάτη στην Μαρία Καβογιάννη

«Γράμμα στη Μαρία. Αγαπημένη μου Μαρία, σου γράφω από το αεροπλάνο στην Αμερική όπου ήρθα για κάποιες συναντήσεις που γίνονται σε ΝΥ και ΛΑ για το Maestro. Έβλεπα το βιντεάκι που είχαμε κάνει εκείνη τη μέρα στους Παξούς και σκεφτόμουν πως ό,τι ευχήθηκες για αυτήν την σειρά, τελικά συνέβη. Μπορεί εμείς να κάναμε πλάκα αλλά εντέλει, το Maestro ανοίγει σήμερα σε όλον τον κόσμο.

Μαράκι, από σήμερα θα μπορούν σε όλες τις χώρες και σε όλες τις γλώσσες να το παρακολουθήσουν θεατές που δεν έχουν δει ποτέ Ελληνική σειρά και που τώρα θα έχουν την ευκαιρία. Μαρία;; Η σειρά μας από σήμερα παίζει σε Αμερική, Αυστραλία, Νέα Ζηλανδία, Ευρώπη, Ασία, Αφρική με τον τίτλο «Maestro in Blue».

Στα γράφω τώρα όλα αυτά για να μην τα ξεχάσω, γιατί με τόσο τρέξιμο και δουλειά δεν έχω προλάβει να το συνειδητοποιήσω και εγώ ακόμα όλο αυτό που γίνεται. Και Μαράκι μου κάτι τελευταίο. Θέλω να σε ευχαριστήσω γι’αυτό που είσαι, (το γούρι μου)..Κι εσένα και όλους τους ηθοποιούς και τους συντελεστές και την παραγωγή και το Mega στην Ελλαδα γιατί όλοι μας συμβάλαμε ώστε η σειρά να είναι αυτή που είναι.

Μαράκι μου επιστρέφω σε λίγες μέρες και αν έχεις πάει στο χωριό γύρνα γιατί έχουμε πρόβες, ξεκινάμε γύρισμα και σε λίγο καιρό πάμε πάλι στο νησί!!! Γίνεται χαμός από ετοιμασίες στην Αθήνα.

Υ.Γ. Σου έστειλα τα πρώτα 4 επεισόδια.Τα διάβασες;;; Πρόσεχε μη τα χάσεις πουθενά και διαρρεύσει τίποτα. Α και Μαράκι;; Netflix από σήμερα worldwide ( αν σε ρωτήσει κανείς από εξωτερικό) Σ’αγαπώ».

Η ανάρτηση του Χριστόφορου Παπακαλιάτη

«Αγαπημένη μου κόρη, αγαπώ τα εγγόνια μου, αλλά δεν κάνω babysitting. Δεύτερη φορά μάνα δεν θέλω να γίνω»

0

Η κυρία Κατερίνα αφηγείται τον σπουδαίο ρόλο τόσο της μαμάς, και τον ρόλο της ως γιαγιά που δεν πρέπει να τους θεωρούμε δεδομένους.

Ο μαγικός ρόλος της μάνας

«Οι μέρες που ξυπνούσα αλαφιασμένη, στις 06:40 για να σε ντύσω, να σε χτενίσω, να σου φτιάξω πρωινό και να σε πάω στο σχολείο μοιάζουν με ένα μακρινό όνειρο.

Οι μέρες που ξημεροβραδιαζόμουν πάνω από τον πυρετό σου, τα βασιλεμένα σου μάτια από την γρίπη, με βρεγμένες πετσέτες να σου δροσίζουν το μέτωπο, ανήκουν σε ένα όμορφο παρελθόν, που όμως είναι παρελθόν. Τα ποδοβολητά σου μέσα στο σπίτι, και των φίλων σου επίσης, οι σοκολάτες στις κουρτίνες, τα ατελείωτα άπλυτα από τα παιδικά σου πάρτι, τα κομφετί στα χαλιά από τα αποκριάτικα και οι πευκοβελόνες από τα χριστουγεννιάτικα δέντρα, που ποτέ δεν γούσταρα, αλλά στόλιζα για να χαίρεσαι, και χαιρόμουν κι εγώ μαζί σου, δεν το κρύβω, ανήκουν σε ένα όμορφο χθες, σε έναν ρόλο μαγικό που έζησα χάρη σε εσένα, αυτόν την μάνας.

Και μετά η αγωνία για τους έρωτές σου, τα δάκρυά σου πάνω στο μαξιλάρι σου, μέσα στην αγκαλιά μου, κάτω από τη μασχάλη μου, όπου σκουπιζόσουν με το μανίκι μιας πιδεκένιας ρόμπας που μου είχε φέρει ο πατέρας σου από το εξωτερικό και την έβρισκες γελοία.

Και μετά διάβασμα, πανελλήνιες, σπουδές.

Πέρασες στην επαρχία, άντε να τρέχουμε για σπίτια, ενοίκια, και εγώ να στέλνω τα τάπερ με το ΚΤΕΛ γιατί όσο μοντέρνα και αν ήθελα να λέγομαι, ήθελα να έχεις λίγη σπιτίσια μυρωδιά στο ψυγείο σου, λίγη από «μαμά» στο πιάτο σου. Μια φροντίδα που ταξίδευε 400 χιλιόμετρα σκεπασμένη με αλουμινόχαρτα, σε κεσέδες από φέτα και κουτιά από φυτίνη, μια φόρμα κέικ τυλιγμένη σε μεμβράνη και ένα φακελάκι με ένα μικρό χαρτζιλίκι. Ο πατέρας σου ήθελε να σου βάζουμε και αυγά, και του έλεγα:

“Παιδί μου, εκείνη είναι στην επαρχία, όχι εμείς“.

«Όταν έφυγες από το σπίτι ένιωθα πλήρης.»

Και μετά γνώρισες τον έρωτα της ζωής σου, μας τον έφερες σπίτι, τον κάναμε παιδί μας, γιο μας, και τους γονείς του συγγενείς μας και γιορτάσαμε τη νέα σου ζωή με μια σεμνή τελετή όπως την ήθελες σε ένα ξωκλήσι στο πουθενά, πάνω σε κάτι βράχους, όπου ήταν απαγορευτικό το τακούνι, κι αυτό στο κρατάω ακόμα παράπονο, γιατί δεν ήμουν ποτέ ψηλή.

Την ημέρα που θα κοιμόσουν πια και επίσημα εκτός σπιτιού, την πρώτη μέρα του γάμου σου, την ημέρα αυτή και τις επόμενες που ακολουθούν, που υποτίθεται ότι ακολουθεί το άδειασμα της φωλιάς και η μελαγχολία, εγώ ένιωσα ελεύθερη. Ικανοποιημένη, γεμάτη. Πλήρης, πώς το λένε.

Άρχισα να ασχολούμαι πιο συστηματικά με τα λουλούδια μου, να διαβάζω τα βιβλία μου, να πηγαίνω εκδρομές με τον πατέρα σου, να παίζουμε μπιρίμπες με φίλους στη βεράντα με γέλια, σόκιν ανέκδοτα και παγωμένη σουμάδα. Κάποιες φορές ερχόσασταν τις Κυριακές με τον άντρα σου για φαγητό, αλλά δεν ήθελα να γίνει αυτό συνήθεια, δεν μου άρεσε το επιβεβλημένο του πράγματος και το είχα ξεκαθαρίσει.

Ο ρόλος της γιαγιάς

Και έπειτα έμεινες έγκυος, έκανες το πρώτο σου μωρό και έγινα επίσημα γιαγιά.

Επέμενες να βγάλετε το όνομά μου, αλλά εγώ δεν ήθελα. Όπως κι εσένα σε βάφτισα Μυρσίνη, γιατί μου είχε κολλήσει από ένα μυθιστόρημα κι ας ήθελε η μάνα μου να σε βγάλουμε Ιζαμπέλα και να σε φωνάζουμε Λέλα, αν είναι δυνατόν. Κάναμε να μιλήσουμε 3 μήνες θυμάμαι με τη γιαγιά σου, για εκείνο το “Λέλα”. Ξενύχτια στο σπίτι, να σου δείξω και να βοηθήσω πώς θηλάζουν, πως ταΐζουν, πώς αλλάζουν, πώς κοιμίζουν, πώς φτιάχνουν την κρέμα… Φώναζε ο πατέρας σου ότι έγινε εργένης, αλλά εγώ ήθελα να είμαι δίπλα σου σε αυτές τις μαγικές στιγμές, όχι μόνο για σένα, αλλά και για μένα. Ήταν η επίσημη βάφτισή μου σαν γιαγιά.

Ήρθε και δεύτερο μωρό, τώρα ήσουν πιο έμπειρη, πιο δυνατή, πιο εσύ.

Τα μωρά μεγάλωσαν περισσότερο και άρχισες να τα φέρνεις στο σπίτι, να τα κρατάει, να τα φροντίζει η γιαγιά για να πηγαίνεις στη δουλειά σου. Το έκανα για τρία χρόνια. Έγινα πάλι μάνα, χωρίς τις απαιτούμενες αντοχές. Γύρισα τον χρόνο πίσω, και έφτιαχνα πάλι κρέμες, έλεγα πάλι παραμύθια, και μάζευα ψίχουλα και παιχνίδια από τα χαλιά, έκανα ζωγραφιές, τον καραγκιόζη και ό,τι κάνει μια γιαγιά.

Αν μπορούσαν να με κόψουν μικρά κομματάκια και να με μασουλήσουν τραγανιστή θα το ’καναν αυτά τα μικρά τερατάκια. Και θα το χαιρόμουν.

Όταν γυρνούσες απ’ τη δουλειά το απόγευμα, ερχόσουν να τα πάρεις και 2 ώρες μετά μ’ έπαιρνες τηλέφωνο για να μου πεις:

«Γιατί έδωσα τρία σοκολατάκια στον μικρό»,

«γιατί τους έβαλα να κάνουν προσευχή πριν το φαγητό»,

«γιατί δεν τους άφησα να μαζέψουν μόνοι τους τα πιάτα τους»

«γιατί τους πήγα στο πάρκο ενώ έκανε κρύο»,

«γιατί δεν τους έβαλα καπέλο ενώ έκανε ζέστη».

«Δεύτερη φορά μάνα δεν θέλω να γίνω.»

Κάπου εκεί σου είπα πως ήρθε η ώρα να σταματήσει όλο αυτό. Σου πρότεινα να πάρετε μια κοπέλα να κρατάει τα παιδιά. Μου είπες πως δεν θέλεις να τα μεγαλώνουν ξένοι άνθρωποι. Εγώ όμως κουράστηκα. Κουράστηκα να μεγαλώνω παιδιά, είναι κάτι που έκανα, και το έκανα καλά. Τώρα θέλω να ξεκουραστώ, να χαλαρώσω, να ζήσω τις μέρες που έχω ακόμα.

Αγαπώ τα εγγόνια μου, αλλά αγαπώ και εμένα. Και τα παιδιά αυτά, δεν είναι δική μου ευθύνη, είναι δική σου. Είμαι δίπλα σου, ακοίμητος φρουρός, αλλά δεύτερη φορά μάνα δεν θέλω να γίνω.

Μου μίλησες για τις άλλες γιαγιάδες που κρατάνε τα παιδιά από το πρωί μέχρι το βράδυ. Που ζουν και αναπνέουν για τα εγγόνια τους. Που η ζωή τους είναι μόνο αυτά. Που του παιδιού μου το παιδί, δυο φορές παιδί μου. Είναι άδικο να με συγκρίνεις με τους άλλους.

Δεν είμαι σαν τις άλλες γιαγιάδες, όπως δεν ήμουν σαν τις άλλες μαμάδες. Αυτό μου έλεγες και τότε καμάρωνες. Τώρα έγινε μειονέκτημα.

Δεν είμαι άνθρωπος σύνταξη και κουβερτάκι και το ξέρεις. Έχω πολλά ακόμα να κάνω και να δω. Με είπες «εγωίστρια». Μπορεί και να είμαι.

Αγάπα με όπως είμαι. Αυτό, άλλωστε, είναι από τα πρώτα πράγματα που σου έμαθα σε αυτή τη ζωή.»