Ακόμη κι αν δε σας βασάνισε ποτέ αυτή η απορία, αξίζει να μάθετε τη συναρπαστική απάντηση στο καίριο ερώτημα.

Σύμφωνα με τη Δρ Jacqueline Barrientos, εμφανίζονται καρκινικοί όγκοι στην καρδιά όμως είναι τόσο σπάνιοι που είναι σαν να μην υπάρχουν!

Ο κακοήθης καρκίνος της καρδιάς ονομάζεται ραβδομυοσάρκωμα. Το σάρκωμα είναι ένα είδος καρκινικού όγκου που ξεκινά να αναπτύσσεται στους μαλακούς ιστούς του σώματος. Το ραβδομυοσάρκωμα εμφανίζεται στους μυϊκούς ιστούς της καρδιάς.

Μελέτη που βασίστηκε σε περισσότερες από 12.000 νεκροψίες κατέδειξε ότι η συχνότητα εμφάνισής του δεν αγγίζει καν το 0,1%. Από το σύνολο των αναφορών, εντοπίστηκε πρωτοπαθής καρδιακός καρκινικός όγκος σε επτά μόλις περιπτώσεις (αυτό σημαίνει ότι ο καρκίνος εκδηλώθηκε πρώτα στην καρδιά, δεν εντοπίστηκαν καρκινικά κύτταρα στην καρδιά λόγω μετάστασης από άλλο όργανο).

Ο Δρ Timothy J. Moynihan συμπληρώνει πως ο καρκίνος στην καρδιά είναι στις περισσότερες (από τις ελάχιστες) περιπτώσεις δευτεροπαθής.

Γιατί ο καρκίνος της καρδιάς είναι τόσο σπάνιος

Όπως ήδη γνωρίζουμε, κληρονομούμε τα μισά μας γονίδια από τη μητέρα και τα άλλα μισά από τον πατέρα μας. Αν και κάτι τέτοιο συνεπάγεται πως η γενετική μας μοίρα είναι προκαθορισμένη, η πραγματικότητα απέχει κατά πολύ. Η έκφραση των γονιδίων μπορεί να επηρεαστεί κατά τη διάρκεια της ζωής μας και σε ορισμένες περιπτώσεις αυτό έχει σαν αποτέλεσμα την εκδήλωση του καρκίνου.

Το περιβάλλον μας επηρεάζει ποια γονίδια θα εκφραστούν –δηλαδή ποια θα ενεργοποιηθούν– και πόσο συχνά θα γίνεται αυτό. Ενδεικτικά, οι καρκινογόνες ουσίες που εισέρχονται στο σώμα από τις τροφές και την ατμόσφαιρα είναι ένας βασικός παράγοντας που επηρεάζει την έκφραση των γονιδίων.

Αν και το σώμα μας μπορεί εν μέρει να αντισταθεί σε αυτές τις βλαβερές ουσίες, τοξίνες που βρίσκονται στο λιπώδη ιστό μπορεί να επηρεάζουν τη λειτουργία των γονιδίων και να οδηγήσουν στην εμφάνιση του καρκίνου, κυρίως σε όργανα που περιέχουν σημαντική μάζα λιπώδους ιστού (π.χ. μαστός).

Όλα τα παραπάνω εξηγούν γιατί η καρδιά «αντιστέκεται» τόσο σθεναρά στον καρκίνο: Η ανθρώπινη καρδιά δε διαθέτει σημαντική ποσότητα λιπώδους ιστού. Μάλιστα, την καρδιά περιβάλλει μια μεμβράνη (το περικάρδιο). Αυτό το γεμάτο υγρό σακουλάκι πλήττεται από τον καρκίνο, όμως ο όγκος κάνει μετάσταση έξω από αυτό κι έτσι η καρδιά μας παραμένει αλώβητη.

Έτσι, ακόμη κι αν ο καρκίνος εμφανίζεται όπου υπάρχουν κύτταρα στο σώμα –δηλαδή παντού– η καρδιά μας είναι σχεδόν άτρωτη, χάρη στη δομή της αλλά και χάρη στο περικάρδιο.

Στην πραγματικότητα όμως το αυγό είναι εξαιρετικά θρεπτικό, καθώς μας παρέχει σημαντική ποσότητα πρωτεϊνών, σίδηρο, ασβέστιο και βιταμίνες.

Κλινικές μελέτες έχουν αποδείξει ότι η χοληστερόλη από το αυγό, αλλά και από άλλες τροφές ζωικής προέλευσης, έχει ήπια επίδραση στα επίπεδα της χοληστερόλης στο αίμα.

Ο Αμερικανικός Σύλλογος για την Καρδιά (AHA) δεν «καταδικάζει» πλέον το αυγό όπως παλαιότερα. Συνιστά βέβαια να μην καταναλώνουμε συνολικά περισσότερα από 300 μιλιγκράμ χοληστερόλης την ημέρα (ένα αυγό παρέχει περίπου 200 μιλιγκράμ χοληστερόλης, καθώς και συνδυασμό κορεσμένων και ακόρεστων λιπαρών).

Η επίσημη οδηγία της ομοσπονδιακής κυβέρνησης των ΗΠΑ (Dietary Guidelines for Americans) αναφέρει πως ένας κρόκος αυγού την ημέρα δεν ανεβάζει τα επίπεδα της χοληστερόλης στο αίμα ούτε αυξάνει τον κίνδυνο καρδιοπάθειας σε υγιή άτομα.

Η οδηγία συνάδει με τα αποτελέσματα των επιστημονικών ερευνών. Εκτενής μελέτη που πραγματοποιήθηκε το 1999 και δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση JAMA κατέδειξε πως η κατανάλωση πέντε έως έξι αυγών σε εβδομαδιαία βάση δε συσχετίζεται με τον αυξημένο κίνδυνο καρδιοπάθειας ή εγκεφαλικού σε υγιείς ενήλικες. Δεν υπήρχαν επαρκή δεδομένα ώστε να αξιολογηθεί η επίδραση της κατανάλωσης μεγαλύτερης ποσότητας από την παραπάνω.

Μία ακόμη εκτενής μελέτη που δημοσιεύθηκε πέρυσι στην επιθεώρηση BMJ έδειξε επίσης ότι, για τη μεγαλύτερη μερίδα του πληθυσμού, ένα αυγό την ημέρα δεν επιβαρύνει την υγεία.

onmed.gr

Εκατόν δέκα άτομα συμμετείχαν στη μελέτη – 67 άνδρες και 43 γυναίκες – και ερωτήθηκαν για το μέγεθος του πέους που οι ίδιοι θεωρούν ιδανικό αλλά και για τη σχέση μεγέθους και ικανοποίησης στο σεξ.

Οι γυναίκες δε φάνηκε να δείχνουν κάποια ιδιαίτερη προτίμηση στους «προικισμένους» άνδρες και μάλιστα οι υποδείξεις τους για το ιδανικό μέγεθος ήταν αρκετά κοντά σε αυτό που ορίζεται ως «φυσιολογικό».

Συγκεκριμένα, η μέση προτίμηση των γυναικών δεν ξεπερνούσε τα 15 εκατοστά.

Οι άνδρες, από την άλλη, φάνηκε να είναι πιο… απαιτητικοί, καθώς για αυτούς το ιδανικό μέγεθος του πέους σε στύση ήταν κατά μέσο όρο τα 17,5 εκατοστά.

Η σχετική μελέτη δημοσιεύεται στην επιθεώρηση Psychology of Men & Masculinity και υποδεικνύει ότι οι μύθοι που περιβάλλουν το (μεγάλο) μέγεθος του ανδρικού μορίου πηγάζουν κατά βάση από τις ενδόμυχες επιθυμίες των ανδρών και όχι των γυναικών.

onmed.gr