Amy Luan: Η κυρία της ενέργειας.

Επτακόσια άτομα εργάζονται για εκείνη. Τα πεντακόσια στην ενέργεια και τα διακόσια στις υπόλοιπες δραστηριότητές της.

«Η συνταγή της επιτυχίας μου είναι ότι κατάφερα να συνδυάσω όλα τα ταλέντα μου και να ενορχηστρώσω όλες τις γνώσεις μου. Αυτό μου επέτρεψε να φτάσω μόνη μου εκεί που βρίσκομαι, χωρίς την παρέμβαση της κυβέρνησης», δηλώνει η ίδια.

Αυτή η μηχανικός, 40 ετών, έκανε αμύθητη περιουσία στην αγορά ενέργειας. Προωθεί επίσης στην αγορά πρωτοποριακές λύσεις εναντίον της μόλυνσης και στην οικονομία ενέργειας.

«Οταν αρχίζεις να κάνεις μπίζνες στην Κίνα, πρέπει να έχεις τα μέσα. Βρήκα, λοιπόν, μια δουλειά στη Σανγκάη σε έναν επαγγελματία του είδους. Εμαθα και κέρδισα αρκετά ώστε να ανοίξω τη δική μου επιχείρηση», λέει.

Στον τομέα της συνεργάζεται τώρα με τεχνικούς και μεγάλους μηχανικούς από τη Γερμανία. «Τους καλύτερους», αναφέρει η ίδια. Η επιτυχία της και η μόρφωσή της τής επέτρεψαν να επενδύσει στο κρασί, στη μόδα και στα μίντια. Συλλέκτρια έργων τέχνης, στηρίζει και πολλούς καλλιτέχνες. Η μητέρα της ήταν ράφτρα και γεννήθηκε στην ηπειρωτική Μογγολία. Εκείνη της έδωσε το πάθος για τα υφάσματα, τη χειρωνακτική εργασία και τη δημιουργία.
«Ηθελα να γίνω σχεδιάστρια, αλλά έπρεπε πρώτα να κερδίσω χρήματα, να κάνω μπίζνες», δηλώνει.

Σήμερα η περιουσία της τής επιτρέπει να βοηθάει δημιουργούς. Η κόρη της σπουδάζει στην Αμερική και η ίδια λατρεύει την ιππασία και αγαπάει ιδιαίτερα τη Γαλλία.

Zhang Xin: Η βασίλισσα των ακινήτων

Ο κατασκευαστής Pan Shiyi και η πανέξυπνη σύντροφός του Zhang Xin, η οποία έζησε πολλά χρόνια στο εξωτερικό, κατόρθωσαν μέσα σε είκοσι χρόνια να χτίσουν μια αυτοκρατορία στην κατασκευή γραφείων, σχεδιάζοντας και χτίζοντας ολόκληρες συνοικίες στο Πεκίνο και στη Σανγκάη.

Οταν ήταν παιδί, η  Zhang Xin μισούσε το Πεκίνο, αυτή την γκρίζα πόλη: «Τα κτίρια ήταν γκρι, όπως και ο ουρανός. Ολοι οι άνθρωποι φορούσαν τα ίδια γκρι ρούχα». Στη διάρκεια της Πολιτιστικής Επανάστασης οι γονείς της, οι οποίοι ήταν πανεπιστημιακοί, εστάλησαν σε στρατόπεδο επανεκπαίδευσης. Εκείνη έμεινε με τους παππούδες στο σπίτι.

«Οταν ήμουν 8 ετών, η μητέρα μου μπόρεσε να επιστρέψει στο Πεκίνο. Για να ζήσουμε έκανε μεταφράσεις. Κοιμόμασταν στο γραφείο της με τα λεξικά για μαξιλάρια», λέει.

Στα 14 της η Zhang Xin μετακομίζει στο Χονγκ Κονγκ και πιάνει δουλειά σε ένα εργοστάσιο. Κάνει οικονομία σε κάθε δολάριο που κερδίζει. Πηγαίνει σε νυχτερινό σχολείο και μαθαίνει τη δουλειά της γραμματέως. Στα 19 της, με ένα εισιτήριο στην τσέπη, φθάνει στη Μεγάλη Βρετανία για να σπουδάσει οικονομία στο Κέμπριτζ: «Αυτό ήταν σοκ για μένα. Ποτέ στη ζωή μου δεν είχα δει τόσους πολλούς ανθρώπους λευκής ράτσας. Δεν καταλάβαινα τίποτα από τη γλώσσα τους. Κάθισα στη βαλίτσα μου και έκλαψα».

Ωστόσο, πήρε το πτυχίο της και προσελήφθη από την τράπεζα Goldman Sachs. Το αστέρι της μόλις ανέτειλλε. Σε ένα ταξίδι της στην πατρίδα γνωρίζει στο αεροπλάνο τον κατασκευαστή Pan Shiyi, τον οποίο παντρεύεται.

Σήμερα, η εταιρεία του ζεύγους (με την ονομασία Soho) αύξησε τα κέρδη της κατά 170%. Εχτισαν 5,5 εκατομμύρια τ.μ. γραφεία και εμπορικά, καθώς και εμβληματικά κτίρια σε Πεκίνο και Σανγκάη.

Yan Ping: Η καλλιτέχνις

Ηταν 10 ετών όταν ξεκίνησε η Πολιτιστική Επανάσταση της Κίνας. «Μια περίοδος βίαιη, η οποία με σημάδεψε για πάντα», λέει η ίδια. Ηταν ένα δειλό και εσωστρεφές παιδί και βρήκε στη ζωγραφική την ιδανική διέξοδο. Σε ηλικία 21 ετών γίνεται δεκτή στη Σχολή Καλών Τεχνών στην πόλη Σαντόγκ και γνωρίζει τον σύζυγό της Wang Keju, έναν ζωγράφο παγκόσμιας εμβέλειας σήμερα.

Σπάζοντας την κινεζική παράδοση, άρχισε να ζωγραφίζει τεράστιους πίνακες με ζωηρά χρώματα, σε μια Κίνα που ήταν συνηθισμένη στα βαριά και σκούρα χρώματα. Εγινε καθηγήτρια καλών τεχνών στο Λαϊκό Πανεπιστήμιο της Κίνας και πολλοί μιμούνται την τεχνοτροπία της. Από το 1990 σπάει κάθε ρεκόρ πωλήσεων. Οι πλούσιοι Κινέζοι θεωρούν must να έχουν έργα τέχνης σπίτι τους, ως απόδειξη κοινωνικής ανόδου, και η Yan Ping γίνεται ανάρπαστη.

Το 2012, ένας από τους πίνακές της πωλείται στον οίκο Christie’s για 250.000 δολάρια. Σήμερα οι πόρτες των συλλεκτών είναι ανοιχτές για εκείνη, όπως και τα μουσεία σε όλο τον κόσμο. Η ίδια παραμένει συνεσταλμένη. «Αυτό μου επέτρεψε να περνάω καλά με την οικογένειά μου και να έχω περισσότερη εμπιστοσύνη στον εαυτό μου. Τίποτε άλλο», δηλώνει.

iefimerida.gr

Πώς ένας παρόμοιος κιβωτιόσχημος τάφος σε μικρή απόσταση μπορεί να βοηθήσει στη λύση του μυστηρίου του Τάφου της Αμφίπολης

Ένα από τα ερμηνευτικά κλειδιά για την χρονική ακολουθία των γεγονότων τα οποία διαμόρφωσαν την τελική εικόνα του μνημείου, όπως αυτό ανευρέθηκε από την κα Κατερίνα Περιστέρη, ίσως αποτελεί ένας γειτονικός τάφος.

Ακριβώς όπως είναι αποκαλύφθηκε ο καθαυτό ταφικός χώρος στο βάθος του τρίτου θαλάμου στον Τύμβο Καστά, σε ελάχιστη απόσταση από την πολυσυζητημένη ανασκαφή, υπάρχει ένας άλλος, σχεδόν πανομοιότυπος κιβωτιόσχημος μακεδονικός τάφος.

Περίπου τριακόσια μέτρα μακριά από το λόφο, σε παλαιότερη αρχαιολογική έρευνα, έχει αποκαλυφθεί ο λεγόμενος «Τάφος ΙΙΙ» της Αμφίπολης.

Στον προθάλαμό του υπάρχει βοτσαλωτό μωσαϊκό με ρόμβους, το οποίο μοιάζει αρκετά με εκείνο που ήρθε στο φως κατά το πρώτο στάδιο της ανασκαφής στον Τύμβο Καστά.

Ο προθάλαμος του Τάφου III της Αμφίπολης. Διακρίνεται το μωσαϊκό με τους ρόμβους

Ο νεκρικός θάλαμος του Τάφου III έχει χρωματιστό δάπεδο και είναι σαφές ότι σε δεύτερη φάση μετά από την αρχική ταφή, υπήρξε θραύση και διάλυση του πατώματος προκειμένου να τοποθετηθεί ένας επιπλέον νεκρός. Κατόπιν, κτίστηκε κιβωτιόσχημος τάφος, ο οποίος, μάλιστα, φέρει και τοιχογραφίες. Έξω από τον τάφο βρεθηκε ανθέμιο από ανθεμωτή επιτύμβια στήλη του τέλους του 4ου αι. π.Χ, βάσει της οποίας έγινε και η χρονολόγηση του Τάφου ΙΙΙ.

Ο κυρίως ταφικός θάλαμος, με τον πρόσθετο, υπόγειο χώρο

Όπως γράφει ο επίσημος αρχαιολογικός οδηγός της Αμφίπολης, τον οποίον επιμελήθηκε ο βασικός ανασκαφέας της Αμφίπολης, Δημήτρης Λαζαρίδης και έως σήμερα πωλείται στην είσοδο του τοπικού μουσείου «στη θέση αυτή εκτεταμένες έρευνες αποκάλυψαν κατά το 1960 τον τρίτο από τους αξιόλογους τάφους της Αμφιπόλεως μακεδονικού τύπου, δυστυχώς όμως συλημένο και εν μέρει κατεστραμμένο. Είναι λαξευμένος στο μαλακό βράχο, του οποίου τα τοιχώματα κάλυπτε τοίχος από μεγάλες πλίνθους πωρολίθου. Σώζονται μόνο οι κατώτεροι δόμοι του τοίχου καλυμμένοι με κονιάματα που μιμούνται ορθομαρμαρώσεις. Αποτελείται από προθάλαμο και νεκρικό θάλαμο και έχει ολικό μήκος 9 και πλάτος 3,07 μ. Το δάπεδο του προθαλάμου φέρει ψηφιδωτό με διακόσμηση πολύχρωμων ρόμβων, ενώ το δάπεδο του θαλάμου χωρίζεται σε τρεις επιμήκεις ζώνες, με βαθύ ερυθρό χρώμα οι πλάγιες και κίτρινο η μεσαία.

Τμήμα της τοιχογραφίας από τον Τάφο III

» Το δάπεδο της βόρειας ζώνης είχε σπάσει με σκοπό την κατασκευή και δεύτερου τάφου, εκτός του αρχικού, που βρίσκεται στο βάθος του νεκρικού θαλάμου. Οι δύο κιβωτιόσχημοι αυτοί τάφοι βρέθηκαν συλημένοι. Τα τοιχώματα και των δύο καλύπτονται από κονιάματα με ζωηρά χρώματα -ερυθρό, κίτρινο, μαύρο, φαιό, λευκό- ο ένας δε έχει ψηλά κοσμοφόρο ταινία με διακόσμηση από βλαστούς, άνθη, πουλιά, αγγεία, κάτοπτρο κτλ. Οι τοιχογραφίες και τα ψηφιδωτά αποτοιχίσθηκαν και μεταφέρθηκαν στο Μουσείο Καβάλας και στο νεότευκτο Μουσείο της Αμφιπόλεως.

» Κατά την ανασκαφή, μπροστά στην είσοδο του νεκρικού θαλάμου βρέθηκε η επίστεψη μιας μεγάλης επιτύμβιας στήλης, ύψους 1,08 μ., με διακόσμηση ωραίου μαρμάρινου ανθεμίου. Η βάση του κοσμείται με διπλή σειρά φύλλων άκανθας, απ’ όπου βγαίνουν βλαστεί που ελίσσονται στα πλάγια. Ο τάφος χρονολογείται στον 3ο αι. π.Χ.»

Περίτεχνο διακοσμητικό ανάγλυφο, κομμάτι από την επίστεψη της επιτύμβιας στήλης της εισόδου

Ο Λαζαρίδης χρονολόγησε τον Τάφο III στον 3ο π.Χ. αιώνα, όμως ο Dieter Salzmann, Γερμανός αρχαιολόγος που θεωρείται αυθεντία στα αρχαία ψηφιδωτά, τοποθέτησε τον Τάφο στο τελευταίο τέταρτο του 4ου π.Χ. αιώνα, στην ίδια σχεδόν εποχή κατά την οποίαν κατασκευάστηκε, τουλάχιστον στην πρώτη του φάση, ο Τύμβος Καστά.

Οι ομοιότητες ανάμεσα στα δύο μνημεία συνιστούν αυτό που οι αρχαιολόγοι χαρακτηρίζουν ως «παράλληλο», δηλαδή την αντιστοιχία, η οποία συχνά επιβεβαιώνει ή ενισχύει τις ενδείξεις για την χρονολόγηση ενός ευρήματος.

Και στην περίπτωση της Αμφίπολης, ίσως δεν είναι μόνο όσα πρόκειται να αποκαλυφθούν στην επόμενη φάση της ανασκαφής, αλλά και όσα ήδη είναι γνωστά, τα οποία συνηγορούν στο ότι ο Τύμβος Καστά δεν ήταν ποτέ μόνος.

protothema.gr

Η Julia Vins είναι ένα κορίτσι που συνδυάζει ένα πολύ γλυκό πρόσωπο με το σώμα ενός μποντιμπιλντερά!

Δείτε τις διαφορές στις φωτογραφίες που ακολουθούν.