Κάποιες φορές η ζωή σε ένα pet shop είναι πολύ σκληρή για όλα αυτά τα ψαριά.
Ακουμπισμένα στο ράφι μέσα σε μικροσκοπικές γυάλες, περιτριγυρισμένα από όχι και τόσο καλές παρέες. Είναι μια πραγματική τραγωδία, που θα μπορούσε εύκολα να αποφευχθεί.
Όταν αυτός ο άνθρωπος ήρθε αντιμέτωπος με ένα από αυτά τα κακόμοιρα πλάσματα στο pet shop της γειτονιάς του – ένα που χρειαζόταν περισσότερη αγάπη και προσοχή από αυτή που θα του έδινε ο οποιοσδήποτε εκεί μέσα – έκανε κάτι τόσο τρυφερό.
Όταν είδε αυτό το ψάρι Μονομάχο στο πρόθυρα του θανάτου, προσφέρθηκε να το πάρει μακριά από το χέρια του καταστηματάρχη χωρίς να πληρώσει. (Προφανώς και δεν ήθελε να τους επιβραβεύσει για την άθλια μεταχείριση τους.)
Δυστυχώς, ήταν σε πολύ άσχημη κατάσταση. Μιας και το είχαν σε μια ακάλυπτη δεξαμενή μαζί με πολλά άλλα ψάρια, τα ευάλωτα πτερύγια του όλο και τραυματίζονταν από αυτά, μέχρι που δεν είχε μείνει σχεδόν τίποτα.
Στην αρχή της διαδικασίας διάσωσης, έβαλε το ψάρι Μονομάχο σε μια μικρή δεξαμενή για 2 εβδομάδες. Το εφοδίασε με μια θερμάστρα, 6 γραμμάρια αλάτι, και eSHa2000 (ένα ειδικό φάρμακο συντήρησης για ψάρια). Επίσης άλλαζε το νερό σχεδόν κάθε μέρα.
Αυτή η αγωγή είχε ως αποτέλεσμα όλα τα σάπια μέρη του να πέσουν, αφήνοντάς το σε πολύ άσχημη κατάσταση. Έφτασε μάλιστα στο σημείο που ο ιδιοκτήτης άρχισε να ψάχνει έναν ανθρώπινο τρόπο για να δώσει τέλος στη ζωή του ψαριού.
Δεν έτρωγε τίποτα για πάνω από μια εβδομάδα, ό,τι φαγητό και αν είχε μείνει στη δεξαμενή. Τα πράγματα δεν έδειχναν καλά.
Ώσπου μια μέρα γύρισε και άρχισε ξαφνικά να τρώει. Τότε μετέφερε το ψάρι σε μια μεγαλύτερη δεξαμενή με περισσότερο χώρο για να κολυμπάει, και μερικά μικρά φυτά στον πάτο σε περίπτωση που έψαχνε μια κρυψώνα.
Ένα μήνα μετά, τα πτερύγιά του άρχισαν να αναπτύσσονται ξανά.
Και σε ελάχιστο διάστημα από τότε το χρώμα του επανήλθε.
Τελικά, μετά από δυο μήνες, το ψάρι είχε και πάλι την υγεία του.
Και αυτό χάρη σε έναν άνθρωπο που νοιάστηκε, το πήρε και αφιέρωσε χρόνο για να γίνει τελικά ο φύλακας άγγελός του.
Είναι εκπληκτικό πως απλές πράξεις καλοσύνης σαν και αυτή μπορούν να επαναφέρουν την πίστη μας στους ανθρώπους.
Το «Ναυάγιο» στη Ζάκυνθο συγκαταλέγεται στις πιο διάσημες και φωτογενείς παραλίες της Ελλάδας τις οποίες σίγουρα αξίζει κάποιος να επισκεφθεί.
Ηρεμία, ειδυλλιακό σκηνικό και πολλά οικογενειακά καταλύματα. Ιδανικά σοκκάκια για βόλτες με τα παιδιά σας.
Γενέτειρα του Απόλλωνα, περήφανη για πολλά αρχαία μνημεία από τη χρυσή ελληνιστική εποχή. Ολόκληρο το νησί είναι ένα μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO. Οι επισκέπτες φθάνουν στο νησί με βάρκα από τη Μύκονο ωστόσο δεν είναι δυνατή η παραμονή τους εκεί. 
Το Cavo Tagoο είναι από τα πιο γνωστά ξενοδοχεία του νησιού που βρίσκεται κοντά στην Χώρα και είναι χτισμένο στην κορυφή ενός εγκαταλειμμένου λατομείου.
Η Ρόμπολα που παράγεται αποκλειστικά στην Κεφαλλονιά θεωρείται το κατ’ εξοχήν επώνυμο εξαγώγιμο προϊόν του νησιού που είναι άμεσα συνδεδεμένο με την ιστορία και τον πολιτισμό του.
Το Κάτω Κουφονήσι παραμένει ακατοίκητο ενώ το Άνω έχει 366 άτομα πληθυσμό που ζουν κυρίως από την αλιεία. Θεωρείται ιδανικός προορισμός για χαλάρωση και στιγμές ηρεμίας.
Το βορειότερο νησί των Κυκλάδων λέγεται πως διαθέτει υπέροχους δρόμους, ιδανικούς για τους λάτρεις της πεζοπορίας.
Κονταροχτυπιέται με τη Σαντορίνη όμως κερδίζει στα σημεία. Γραφικά λιμανάκια και σπίτια, ταβέρνες, κομψές μπουτίκ και δεκάδες μικροσκοπικές παραλίες που είναι προσβάσιμες μόνο με σκάφος. Τι άλλο θέλει ένα ζευγάρι για να ζήσει τον έρωτά του;
Ανάμεσα στη Ρόδο και στην Κρήτη, ένας επίγειος παράδεισος που σε καλεί να τον ανακαλύψεις. Ιδανική για στιγμές ηρεμίας και χαλάρωσης και για παραδοσιακούς τύπους. 
«Τα άνθη μου σκαρφαλώνουν σε μεγάλα ύψη»
«Παρέχω ομορφιά στις αισθήσεις σου»
«Η όμορφη επέκταση μου θα σε εμπνεύσει»
«Χρησιμοποίησε τα πέταλα μου για να επουλωθείς»
«Εγώ θα φωτίζω το σκοτάδι σου»
«Σου φέρνω σαφήνεια»
«Θα σε βοηθήσω να βρεις την ισορροπία στην ομορφιά μου»
«Τα μυστήρια μου πάντα ξετυλίγονται»
«Απόδρασε στο ονειρικό βάθος μου»
«Η απλότητα είναι το μόνο έπαθλο»
«Η αποτελεσματικότητά μου βασίζεται στη μοναδικότητά μου»
«Οι ρίζες μου αγγίζουν την αόρατη γνώση»