Το απίστευτο περιστατικό συνέβη σε αγώνα του NBA ανάμεσα στους New York Knicks και τους Houston Rockets, ενώ το παρακολούθησαν ζωντανά εκατοντάδες χιλιάδες θεατές!
Η λεγόμενη Kiss Cam αποτελεί παράδοση στα παιχνίδια του NBA και στην ουσία πρόκειται για μια κάμερα που εντοπίζει ζευγάρια, τα προβάλει στην γιγαντοοθόνη του γηπέδου και τα βάζει να φιληθούν.
Μόνο που στην προκειμένη περίπτωση, ο νεαρός δεν ήταν και τόσο ζεστός στο να φιλήσει την κοπέλα του μπροστά σε τόσο κόσμο. Εκείνη βέβαια δεν έχασε χρόνο… η συνέχεια επί της οθόνης!
Ολόχρυσες δημιουργίες για ιδιαίτερα εκλεπτυσμένους ουρανίσκους.
Είστε διψασμένοι για χρυσό; Θέλετε να κολυμπήσετε στα χρυσάφια; Ή μήπως να τα γευτείτε, έτσι για να μηδενίσουμε τα κοντέρ της ματαιοδοξίας!
Ο κόσμος της οικονομικής ελίτ σύνορα στην εξαλλοσύνη δεν γνωρίζει και μια καλά πια εδραιωμένη μόδα είναι η απόλαυση του χρυσού, έστω και στη βρώσιμη μορφή του (πώς είπατε;).
Γουλιές χρυσού, μπουκιές χρυσού, μέχρι και τζούρες χρυσού όπως θα δούμε κυκλοφορούν αδέσποτες εκεί έξω, καθώς πρέπει απαραίτητα να υπάρχουν πράγματα που όλοι εμείς οι κοινοί θνητοί δεν μπορούμε με τίποτα να γευτούμε!
Από απλά ακριβά μέχρι και ξετινάγματα τραπεζικών λογαριασμών, αυτά είναι μερικά μόνο από τα χρυσά εδέσματα που έχει να προσφέρει ο πλανήτης Γη.
Ατόφιο χρυσάφι λοιπόν για τον περιπετειώδη ουρανίσκο που συνοδεύεται από βαθιές και γεμάτες τσέπες…
Ολόχρυση σαμπάνια
Την ώρα που δεν είναι φυσικά η μόνη σαμπάνια που χρησιμοποιεί τη βοήθεια του χρυσού για να κάνει την εμπειρία της απόλαυσης… άλλο φρούτο, η καλιφορνέζικη φίρμα Grande Cuvee 24-Karat ξέρει στα σίγουρα να τη φτιάχνει. Και το κάνει μάλιστα και οικονομικότατα! Την ώρα που οι υπόλοιπες χρυσές σαμπάνιες του ανταγωνισμού είναι πανάκριβες, η πολυβραβευμένη Grande Cuvee των 24 καρατίων κοστίζει μόλις 25 ευρώ!
Χρυσό καπουτσίνο
Στο Αμπού Ντάμπι τα χρυσάφια ξεχειλίζουν και είναι επόμενο να βρουν τον δρόμο τους ακόμα και στον καφέ. Κι έτσι εκεί που εμείς έχουμε την κανέλα και τη σοκολάτα για να κοσμούν τον γευστικό καφέ, στα Αραβικά Εμιράτα τον πασπαλίζουν με ρινίσματα χρυσού, έτσι για να ξεκινά καλά η μέρα. Μιλάμε για καφεδάκι των 20 ευρώ βέβαια…
Χαβιάρι 24 καρατίων
Με λεμόνι, λευκό κρασί, ζάχαρη και ναι, φύλλα ατόφιου χρυσού(!), το χαβιάρι 24-Karat Imitation Caviar μπορεί να γίνει δικό σας με μόλις 165 ευρώ το τοσοδούλικο βαζάκι. Και μην αφήσετε τον χρυσό να σας πτοήσει, δεν είναι διακοσμητικό είδος αλλά υλικό προς βρώση. Το οποίο τιμούν μάλιστα πολλά πανάκριβα εστιατόρια της οικουμένης που θέλουν το κάτι παραπάνω σε όρους λάμψης στα πιάτα τους…
Χρυσό μπέργκερ
Το νεοϋορκέζικο 666 Burger έχει την τιμή να σας παρουσιάσει το ακριβότερο μπεργκεράκι του κόσμου! Με τίτλο «Douche Burger», έρχεται λαχταριστό λαχταριστό με μοσχάρι Kobe, μείγμα τυριών, σος BBQ, αλάτι από τα Ιμαλάια, χαβιάρι, φουά γκρα, αστακό και τρούφα. Αν και το κερασάκι στην τούρτα δεν είναι άλλο από το φύλλο χρυσού που τυλίγει το μοσχαρίσιο μπιφτέκι και το κάνει να λάμπει! Με τιμή φυσικά στα 666 δολάρια (550 ευρώ), το μπεργκεράκι έρχεται τυλιγμένο σε τρία χαρτονομίσματα των 100 δολαρίων…
Χρυσό (και σοκολατένιο) μπέικον
Το μπέικον είναι υπέροχο. Η σοκολάτα είναι υπέροχη. Για τον χρυσό δεν ξέρουμε, λένε πάντως ότι καλός είναι κι αυτός. Τι παίρνεις αν τα συνδυάσεις όλα αυτά; Μα το μοναδικό προϊόν της Baconery, ενός φούρνου της Νέας Υόρκης (φυσικά), που έχει βρει το μυστικό να μπολιάζει το μπέικον με τα πάντα! Σοκολατένιο μπέικον λοιπόν με νιφάδες χρυσού 23 καρατίων και η φίρμα έσπασε όλα τα κοντέρ θεότρελης δημιουργίας. Όσο για την τιμή του, εξίσου τρελή, καθώς μιλάμε για 33 ευρώ τη φέτα…
Χρυσά (και διαμαντένια) λαζάνια
Αναμφίβολα τα πλέον πολυτελή λαζάνια που φτιάχτηκαν ποτέ, το πιάτο «Diamond and Gold Lasagna» σερβίρεται στο εστιατόριο Portofino του Mirage Hotel and Casino στο Λας Βέγκας. Ιταλική συνταγή με αμερικανικό άγγιγμα, θα τη ζήλευε μέχρι και ο Μίδας! Ισπανικό ζαμπόν, προσούτο Πάρμας, μοσχάρι Kobe, παρμεζάνα, μοτσαρέλα, μανιτάρια πορτσίνι και σος από φουά γκρα. Κι αν αυτά δεν ήταν αρκετά, ο σεφ Michael LaPlaca σκέφτηκε να κάνει το κατιτίς παραπάνω προσθέτοντας τρούφες από λευκά διαμάντια και φύλλα χρυσού 23 καρατίων, εκτοξεύοντας την τιμή του πιάτου στα 83 ευρώ. Μόνο στο Βέγκας αυτά…
Χρυσό Μπέιγκελ
Αν αντέχετε να περιμένετε μια μέρα για την προπαραγγελία του, τότε το Westin Hotel της Νέας Υόρκης σας περιμένει για ένα λαχταριστό πρωινό βγαλμένο από παραμύθι. Το μπέιγκελ με το φύλλο χρυσού κυκλοφορεί από το 2007 και σερβίρεται αποκλειστικά κατά τις ώρες του πρωινού. Μια δημιουργία του σεφ Frank Tujague, έχει έρθει για να αλλάξει μια και καλή την έννοια του πρωινού, με τα 820 ευρώ της τιμής του να μην αφήνουν πολλά περιθώρια για αμφιβολία…
Χρυσό σούσι
Και τώρα τα χρυσάφια εισβάλλουν και στην επικράτεια του σούσι, του ακριβότερου μάλιστα σούσι του κόσμου, σύμφωνα με τα Ρεκόρ Γκίνες πάντα. Ο φιλιππινέζος σεφ Angelito Araneta Jr. έχει προσθέσει όλων των λογιών τις υπερβολές στο πιάτο του, από νορβηγικό σολομό μέχρι και φουά γκρα, αν και το κερασάκι δεν είναι άλλο από τα μαργαριτάρια και τα διαμάντια που στρογγυλοκάθονται πάνω στο σούσι, αλλά και τα φύλλα χρυσού που αντικαθιστούν το ταπεινό φύκι στο δέσιμο του ωμού ψαριού! Κι όλα αυτά μόλις με… 1.500 ευρώ!
Πίτσα η βασιλική
Την ώρα που η νοστιμότατη πίτσα θεωρείται προσιτό φαγητό, ο σεφ Dominico Crolla αποφάσισε να αντιστρέψει τους όρους της συζήτησης και να την κάνει πανακρίβου! Καλωσορίσατε λοιπόν στην επικράτεια της Pizza Royale 007, της ακριβότερης φυσικά πίτσας του κόσμου: κονιάκ, αστακός, σαμπάνια, χαβιάρι, καπνιστός σολομός, ελάφι, προσούτο και άλλα πολλά, αν και τη δόξα κλέβουν οι νιφάδες ατόφιου χρυσού 24 καρατιών! Κι αν πρέπει να μιλήσουμε για τιμές, κοστίζει κάπου 3.500 ευρώ!
Cadbury Wispa Gold
Ποιος θα περίμενε ότι η παύση κυκλοφορίας μιας σοκολάτας θα πυροδοτούσε τη δημιουργία της ακριβότερης σοκολάτας του κόσμου! Η Cadbury σταμάτησε λοιπόν τη Wispa Gold το 2003 και εξαιτίας της κατακραυγής του κοινού αποφάσισε να ρίξει στην αγορά μια πραγματική χρυσή Wispa! Μία και μοναδική, η σοκολάτα τυλίχθηκε σε φύλλο χρυσού, εκτόξευσε την τιμή της στα 1.300 ευρώ και βρήκε τελικά τη θέση της σε προθήκη λονδρέζικου κοσμηματοπωλείου. Τέτοια ήταν η φήμη της χρυσής Wispa που η Cadbury επαναλάνσαρε τη Wispa Gold (την κανονική) το 2008…
Επιδόρπιο 20.000 ευρώ
Το λένε «Frrrozen Haute Chocolate» και είτε το πιστεύετε είτε όχι, κοστίζει 20.500 ευρώ ακριβώς! Το ακριβότερο γλυκό όλων των εποχών, με περγαμηνές από τα Ρεκόρ Γκίνες, παρασκευάστηκε από το νεοϋορκέζικο εστιατόριο Serendipity 3 ως κράμα όλων των πανάκριβων υλικών που μπόρεσε να βρει: 28 διαφορετικά είδη κακάο, σπάνιες τρούφες πολλών χιλιάδων ευρώ και αρκετές ακόμα εξαλλοσύνες, το σοκολατένιο γλυκό σερβίρεται σε ολόχρυσο δίσκο και φιλοξενείται μέσα σε μπολ από χρυσό 18 καρατίων και διαμάντια. Ακόμα και το κουτάλι που θα το γευτείτε είναι χρυσό, αν και ο βρώσιμος χρυσός που φιλοξενείται μέσα στο γλυκό είναι αυτός που κλέβει την παράσταση…
Χρυσό τσάι
Η φίρμα τσαγιού από τη Σιγκαπούρη TWG προσφέρει το Yellow Gold Tea της σε τιμές που δεν αφήνουν περιθώρια αμφιβολίας για το τι περιέχει το φακελάκι: μιλάμε για 2.500 ευρώ τα 100 γραμμάρια! Ακριβό στα σίγουρα, πρέπει όμως να λάβουμε υπόψη μας ότι τα φύλλα του τσαγιού θερίζονται με χρυσά δρεπάνια και κατόπιν επιχρυσώνονται με ατόφιο χρυσάφι 24 καρατίων! Κι έτσι, την ώρα που στη γεύση του παραμένει κανονικό τσάι, αφήνει μια ευχάριστη(;) επίγευση μετάλλου…
Πούρο 24 καρατίων
Έπειτα από τόσα χρυσά πιάτα και επιδόρπια, ώρα να κλείσουμε ιδανικά το γεύμα μας με ένα καλό πούρο. Το λένε «24K Golden Torpedo Cigar» και κυκλοφορεί από την Daniel Marshall, με τη συσκευασία των 5 να κοστίζει περισσότερα από 800 ευρώ. Ψίχουλα δηλαδή αν σκεφτεί κανείς ότι τα πούρα είναι τυλιγμένα σε φύλλα ιταλικού χρυσού 24 καρατίων! Θυμηθείτε μόνο να μαζέψετε κατόπιν τις ολόχρυσες στάχτες του.
Το μέλλον στα αυτοκίνητα στα φώτα των αυτοκινήτων είναι τα OLED και laser.
Στην Έκθεση Καταναλωτικών Ηλεκτρονικών (CES) στο Λας Βέγκας παρουσίασε η BMW τις νέες τεχνολογίες OLED (Οργανική Δίοδος Εκπομπής Φωτός) και Lazer που πλέον θα είναι διαθέσιμες στα φωτιστικά σώματα της Μ4.
Σημειωτέων πως η τεχνολογία Lazer έκανε την πρεμιέρα της στο υβριδικό της supercar i8.
Κάθε γενιά έχει τη δική της «συλλογική μνήμη». Τις δικές της κοινές αναμνήσεις από τα «καλύτερά της χρόνια» – αυτά που δεν τ’ αλλάζει με τίποτα.
Και η γενιά που είχε την ευτυχία να τα διανύσει την δεκαετία του ’90, έχει πολλά ιδιαίτερα πράγματα να θυμηθεί από το πώς διασκέδαζε εκείνη την εποχή – την τελευταία εποχή που τα παιδικά και εφηβικά πάρτι δεν περιλάμβαναν κινητά και playlists στον υπολογιστή.
Έχει να θυμηθεί ρυθμικούς χορούς υπό την αιγίδα των Los del Rio, δρακουλίνια βουτηγμένα σε πορτοκαλάδα, κασέτες με λαμπάντα και Θάνο Καλλίρη, κιτς δώρα και πρώτα φιλιά με το soundtrack του Τιτανικού για υπόκρουση. Αν μεγαλώσατε κι εσείς στα ‘90s, σίγουρα θα αναγνωρίσετε τα παρακάτω απαραίτητα συστατικά των πάρτι εκείνης της δεκαετίας που… δεν την αλλάζουμε με τίποτα.
*Οι προσκλήσεις
Κάθε πάρτι της προκοπής έπρεπε να έχει προετοιμάσει το έδαφος με προσκλήσεις σε χρωματιστά/αρωματικά φακελάκια, που ο εορτάζων μοίραζε στην τάξη μόνο στους εκλεκτούς συμμαθητές που είχαν την τιμή να προσκληθούν.
Φυσικά, περισσότερο από τα καλλιγραφικά γράμματα, τα χρωματιστά στυλό, τις σφραγιδούλες ή τις πρώτες απόπειρες στο Microsoft Word (μετά το 1997) πάνω στις προσκλήσεις, θέμα συζήτησης γινόταν κυρίως το ποιοι από την τάξη έμειναν «εκτός», για να σχεδιαστεί εκ νέου ο «χάρτης» συμπαθειών και αντιπαθειών στην αίθουσα.
*Τα δώρα
Πόσα λούτρινα αρκουδάκια χρειάζεται ένα παιδί; Προφανώς πολλά, στο δημοτικό και στο γυμνάσιο, γι’ αυτό και στο πάρτι του λάμβανε καμιά δεκαριά από δαύτα, σε μια κίνηση των συμμαθητών να του δείξουν, όχι την τρυφερότητά τους, αλλά πως αυτή ήταν η μόνη ιδέα για να βγουν από την δύσκολη θέση της επιλογής πρωτότυπου δώρου.
Σίγουρα πάντως ήταν πιο καλοδεχούμενα από τα βιβλία που έφερνε μια μειοψηφία φίλων, έχοντας καταφανώς αφήσει το έργο της επιλογής δώρου στη μαμά τους.
Φυσικά, προς τα τέλη της δεκαετίας ιδρύθηκε μια φανταστική –στα παιδικά μας μάτια- αλυσίδα καταστημάτων δώρων, η «Ρεζέρβα», που έβγαλε μια για πάντα τους εφήβους πλέον των ‘90s από την δύσκολη θέση: Οι ασπρόμαυρες σακούλες έφταναν σωρηδόν στα πάρτι, περιέχοντας «αστεία» διακοσμητικά, ψεύτικα Όσκαρ και δωράκια με πονηρά υπονοούμενα για τους πιο «κουλ».
*Το Μακαρένα
Πάρτι χωρίς έναν τουλάχιστον ομαδικό χορό Μακαρένα δεν ήταν πάρτι. Για την ακρίβεια, πάντως, ποτέ δεν μπορούσες να χορέψεις μόνο ένα «Μακαρένα».
Η κασέτα έπαιρνε φωτιά από το rewind (στις περιπτώσεις που ο εορτάζων «cassette jokey» δεν είχε προνοήσει ώστε να γράψει μια ολόκληρη πλευρά κασέτας με απανωτά Μακαρένα) και ο απόλυτος dance ύμνος των ‘90s χορεύονταν μέχρι να ιδρώσει και ο τελευταίος καλεσμένος.
*Οι κασέτες
Και μιας και αναφέραμε το απόλυτο μουσικό gadget εκείνης της δεκαετίας, δεν μπορούμε να μην αποτίσουμε τον δέοντα φόρο τιμής στις «κασετοθήκες» της εποχής: Τα παιδικά πάρτι έπρεπε να διαθέτουν τις τελευταίες κασέτες του Θάνου Καλλίρη, του Δημήτρη Κόκοτα, της Μαντώς, της Καίτης Γαρμπή, της Ευρυδίκης, της Άννας Βίσσης (sic), των Spice Girls, των Take That και όλων των υπόλοιπων pop bands της εποχής. Και πολλές «mix» επιλογές, από τις περίφημες εγγραφές με τα «Ελληνικά διάφορα» και τα «Ξένα διάφορα».
*Το πρώτο μπλουζ
Αφού στέγνωνε ο ιδρώτας από το Μακαρένα και είχε αρχίσει ο μεταβολισμός της τούρτας, ερχόταν η πιο ρομαντική στιγμή του πάρτι: Στα ηχεία ακουγόταν κάποιο μελιστάλαχτο κομμάτι – κλασική επιλογή οι Scorpions, ακόμη κλασικότερη το “My heart will go on” και τα αγόρια της ομήγυρης έπρεπε να εκδηλωθούν και να επιλέξουν «ντάμα» για τον χορό. Και εδώ ξαναγραφόταν εκ νέου ο χάρτης της σχολικής τάξης:
Αφενός τα αγόρια έπρεπε να δείξουν ποια «αγαπούσαν» (ή ποια «γούσταραν» στην εφηβική εκδοχή του πάρτι) και αφετέρου οι πιθανές χυλόπιτες των κοριτσιών έπρεπε να «διαβαστούν» ώστε να αποκαλυφθεί ποιον στην πραγματικότητα ήθελε η καθεμία.
Τουλάχιστον μέχρι να της πατήσει άγαρμπα το πόδι πάνω στην κορυφαία κορώνα της Celine Dion και να ξενερώσει εντελώς, όπως θα έγραφε κλαίγοντας στο ημερολόγιό της.
*Το dress code των ‘90s parties
Λίγο-πολύ το ενδυματολογικό σκηνικό σε οποιοδήποτε πάρτι εκείνης της δεκαετίας έμοιαζε με αποκριάτικο. Και όχι επειδή μας άρεσαν τα theme parties καθ’ όλη την διάρκεια της χρονιάς, αλλά επειδή ούτως ή άλλως τα ρούχα εκείνης της περιόδου ήταν από μόνα τους σκέτο καρναβάλι:
Φουσκωτά μπουφάν για μικρούς αστροναύτες, στέκες και κορδέλες που έβγαζαν μάτι, συνδυασμοί γυαλιστερής φόρμας με άσπρες κάλτσες και πουκάμισα για μικρομέγαλους «κυριούληδες», αθλητικά παπούτσια με φωτάκια και καλσόν με πεταλουδίτσες και καρδούλες ήταν εκ των ων ουκ άνευ στα μαθητικά “events”.
Κερασάκι ήταν η «Μυρτώ», το λεμονάτο άρωμα της οποίας ανάβλυζε άφθονο από όλη την παρέα – κολόνια που αντικαταστάθηκε αργότερα από τα πιο προχωρημένα BU για κορίτσια και STR8 για αγόρια. Φυσικά, στο φόντο, υπήρχε πάντα μια μάνα που κατέφθανε με την τούρτα, πάνω από την οποία ξεχώριζαν δύο τεράστιες βάτες.
*Το φαγητό του πάρτι
Για την ακρίβεια δεν ήταν φαγητό. Ήταν ένας σωρός από σακουλάκια της Tasty Foods και των Cheetos που σερβίρονταν σε χρωματιστά χάρτινα πιατάκια: Δρακουλίνια, πακοτίνια, πιτσίνια, φουντούνια και έξτρα τυρογαριδάκια καταναλώνονταν με το κιλό, ενώ ο γκουρμέ μπουφές συμπληρωνόταν από τα τυροπιτάκια και τα λουκανοπιτάκια της μαμάς.
Και ενώ στα εφηβικά πάρτι, το «έγκλημα» οργανωνόταν καλά ώστε να απουσιάζουν οι γονείς και να βγει στη φόρα το αλκοόλ (και να μην τη βγάλουν όλοι με Gordon Space), στα πιο αθώα μας χρόνια η απόλυτη απόλαυση ήταν άλλη: Η ανάμιξη της κοακόλας με πορτοκαλάδα, που ισοδυναμούσε με την πιο cool πρωτοτυπία στην ιστορία του mixology και ξεχώριζε τους προχώ από τους ξενέρωτους.
*Ώρα για παιχνίδι
Πολλά ήταν τα παιχνίδια που μπορούσαν να κρατήσουν απασχολημένους και χαρούμενους τους καλεσμένους ενός παιδικού πάρτι – βλέπε «Σκοτεινό Δωμάτιο», «Πυθία», «Σι-μα-ρι-ο». Αλλά το «ντουέτο» που εγγυόταν πως θα φύγουν ευχαριστημένοι και με την αίσθηση πως «πήγε καλά το πάρτι» ήταν μερικά περιποιημένα και πιπεράτα sessions Μπουκάλας και Θάρρους ή αλήθειας.
Ντροπές, αναψοκοκκινίσματα, πεταχτά φιλιά, πειράγματα για τα πεταχτά φιλιά, ερωτήσεις που άλλαζαν για άλλη μια φορά – τελευταία, το ορκιζόμαστε – τον χάρτη των συμπαθειών στην τάξη, τρελές απαιτήσεις από τους τολμηρούς που διάλεγαν «θάρρος» και πολλά σκιρτήματα ήταν αυτά που καθόριζαν αν τελικά το πάρτι του Κωστάκη θα γινόταν αντικείμενο συζήτησης την Δευτέρα στα πηγαδάκια του Γ2 και αν οι προσκλήσεις, τα πιτσίνια, οι κασέτες και η τούρτα με τον κόκκινο Power Ranger στην επικάλυψη άξιζαν τον κόπο της μαμάς του Κωστάκη, που πιθανότατα ακόμη συγυρίζει το χάος.
Τα λόγια ενός γονέα μπορούν πραγματικά να βλάψουν ένα παιδί.
Κι αυτό επειδή σε στιγμές θυμού και απογοήτευσης, έχουμε την τάση να λέμε πράγματα που δεν τα εννοούμε ή να μην έχουμε προσέξει ότι γύρω μας υπάρχουν παιδιά. Υπάρχουν για παράδειγμα μερικοί άνθρωποι που η αγαπημένη τους λέξη είναι εκείνη με τα 6 γράμματα και προκαλεί γέλιο στα παιδιά.
Υπάρχουν όμως κι άλλες λιγότερο χιουμοριστικές φράσεις που μπορεί να κάνουν τα παιδιά να κλάψουν, να μειώσουν την αυτοπεποίθηση τους ή και ενδεχομένως να καταστρέψουν τη σχέση τους με τον έναν γονέα. Αν και υπάρχουν πολλά που δεν πρέπει να λέμε στα παιδιά, εδώ είναι μερικές φράσεις που θα πρέπει να σταματήσετε να λέτε στα παιδιά σας.
Άφησε με εμένα να το κάνω
Είναι φυσικό να θέλετε να πάρετε τον έλεγχο στα χέρια σας για να προστατέψετε το παιδί αλλά και η υπερπροστασία δεν κάνει καλό. Έτσι δεν θα μάθει ποτέ να κάνει σωστά τα πράγματα ή με τον τρόπο που θέλετε εσείς να τα κάνει.
Μην κλαις
Το κλάμα είναι κι αυτό ένα ξέσπασμα και τα παιδιά πρέπει να αισθάνονται ασφαλείς, όταν πρόκειται για την έκφραση των συναισθημάτων τους. Λέγοντας στο παιδί σας να μην ρίξει ούτε ένα δάκρυ σημαίνει ότι υπάρχει κάτι λάθος με αυτό, ενώ είναι απολύτως φυσιολογικό.
Γιατί δεν μπορείς να είσαι λίγο πιο ή σαν
Τίποτα δεν κάνει ένα παιδί να αισθάνεται χειρότερα από το να ακούσει ότι δεν είναι τόσο καλός/καλή όσο ο αδερφός τους ή κάποιος συμμαθητής του. Αντ ‘αυτού, θα πρέπει να γιορτάζετε τα ιδιαίτερα στοιχεία του χαρακτήρα του.
Είσαι σίγουρος ότι θέλεις να το φας αυτό;
Υπάρχουν καλύτεροι τρόποι για να μιλήσετε στο παιδί σας για το φαγητό και τις συνήθεις που καλό είναι να ακολουθεί στη διατροφή τους. Όχι λοιπόν στα επικριτικά σχόλια. Η επιλογή των λέξεων έχει μεγάλη σημασία και κάνουν τη διαφορά.
Περίμενε μέχρι να έρθει ο/η στο σπίτι και θα δεις
Ούτε η μαμά, ούτε ο μπαμπάς αλλά και κανένας άλλος δεν είναι ο μπαμπούλας. Σε αυτή τη φράση υπάρχουν δύο λάθος πράγματα. Πρώτον δείχνετε έτσι ότι δεν έχετε τον έλεγχο της κατάστασης και περιμένετε από κάποιον άλλον να διευθετηθεί το θέμα και δεύτερον δείχνετε ότι η τιμωρία θα αργήσει να έρθει με αποτέλεσμα το παιδί να το ξανακάνει.
Μια χαρά είσαι
Για εμάς, μια μελανιά ή μια γρατζουνιά δεν έχει σημασία, αλλά για ένα παιδί μπορεί να είναι επώδυνη εμπειρία. Φροντίστε απλά να δίνετε ένα φιλάκι στο «βαβά» τους, χωρίς φυσικά να υπερβάλετε κι εσείς από την πλευρά τους.
Το υπόσχομαι
Αν δεν τηρήσετε μια υπόσχεση που έχετε δώσει σε ένα παιδάκι γκρεμίζεται ολόκληρη η σχέση εμπιστοσύνης που έχετε χτίσει μεταξύ σας. Έτσι, όταν πρόκειται για κάτι σημαντικό ή ακόμα και για κάτι ασήμαντο που έχει όμως μεγάλη σημασία για το παιδί σας πείτε «Θα προσπαθήσω γι΄αυτό.»
Ο …είναι ηλίθιος
Αν δεν θέλετε το παιδί σας να κατονομάζει τους φίλους του ηλίθιους τότε μάλλον δεν πρέπει ούτε εσείς να χρησιμοποιείτε αυτή την λέξη. Δεν χρειάζεται ασφαλώς να αναφέρουμε ότι τα προβλήματα με τον/την σύντροφό σας πρέπει να τα λύνετε μεταξύ σας και να αφήνετε τα παιδιά έξω από όλο αυτό.
Δεν υπάρχει κανένας λόγος να φοβάσαι
Όταν το λέτε αυτό δεν αλλάζει κάτι και ούτε το παιδί σα θα σταματήσει να φοβάται. Αντ ‘αυτού, μιλήστε του για τον φόβο του και προσπαθήστε μέσα από την συζήτηση να το βοηθήσετε.
Επειδή το λέω εγώ
Αυτή είναι μια φράση κλισέ για πολλούς γονείς. Χωρίς εξήγηση ή επίπληξη για κανένα λόγο το παιδί σας δεν θα σταματήσει να κάνει αυτό που εσείς του απαγορεύετε.
Εύχομαι να κάνεις παιδιά σαν κι εσένα
Εμείς μπορεί να κατανοούμε τους λόγους για τους οποίους το λέτε, ένα παιδάκι όμως μπορεί να σκεφτεί ότι θα θέλατε να έχετε κάποιο άλλο παιδί στην θέση του.
Σκάσε
Για να είμαστε ειλικρινείς, είναι αγένεια σε όποιον και να το πείτε, πόσο μάλλον στο ίδιο σας το παιδί.
Το ριάλιτι «αγρότης μόνος ψάχνει» κάποτε είχε καθηλώσει τους τηλεθεατές στους δέκτες τους. Ωστόσο σήμερα, αρκετά χρόνια μετά, η εξέλιξη ορισμένων συμμετεχόντων είναι μάλλον θλιβερή.
Τα τραγικά γεγονότα αποκάλυψε η Μασένκα, πρώην παίκτρια του ριάλιτι που παντρεύτηκε τον αγρότη Κωνσταντίνο Κουβέλη και έζησε μαζί του για μερικά χρόνια στο χωριό του.
Ο Κωνσταντίνος Κουβέλης ήταν ο αγρότης που της έκλεψε την καρδιά. Παντρεύτηκαν με πολιτικό γάμο και άνοιξαν καφετέρια στο χωριό του Κωνσταντίνου. Εκείνος όμως είχε εξάρτηση από το αλκοόλ και τα προβλήματα δεν άργησαν να φανούν.
«Με τον Κωνσταντίνο χωρίσαμε τον Αύγουστο του 2013. Τα δυο τελευταία χρόνια βιώναμε ένα μεγάλο δράμα με την υγεία του. Ο έρωτάς μας, αν και ήταν δυνατός, δεν ήταν αρκετός για να τον κρατήσει μακριά από το αλκοόλ».
Παρά τις ενημερώσεις και τις απαγορεύσεις από τους γιατρούς, πως το συκώτι του είχε μεγάλο πρόβλημα, εκείνος δεν μπορούσε να κόψει το αλκοόλ.
«Ήθελα οικογένεια και έβλεπα πως αυτή η επιθυμία μου όλο και απομακρυνόταν».
Ετσι η Μασένκα επέστρεψε στην Ολλανδία και ξεκίνησε μια νέα ζωή.
«Βρήκα δουλειά στην Ολλανδία και βγάζω πολύ καλά χρήματα. Έχω σταθεί και πάλι στα πόδια μου. Εχω μια νέα σχέση. Τον σύντροφό μου τον λένε Φράνκο και ήταν ο παιδικός μου έρωτας».
Οσο για τον Κωνσταντίνο η κατάληξη δεν ήταν καλή, αφού δεν μπόρεσε να απεξαρτηθεί από το αλκοόλ, γεγονός που του στοίχισε τη ζωή. «Τη μια μέρα πέθανε και την άλλη έγινε η κηδεία. Δεν προλάβαινα να έρθω από την Ολλανδία. Το ίδιο βράδυ μου το είπε η νονά μου. Τρελάθηκα» αναφέρει η ίδια.
H Bronnie Ware εργαζόταν στην παρηγορητική φροντίδα ασθενών, κυρίως σε αυτούς που γυρνούσαν στα σπίτια τους για να πεθάνουν…
Για χρόνια μιλούσε με ανθρώπους που δεν κατάφερναν να ξεπεράσουν τις ασθένειές τους και κρατούσε σημειώσεις απ’όσα έλεγαν. Έπειτα από καιρό έγραψε και κυκλοφόρησε το βιβλίο «The Top Five Regrets of the Dying», για όσα μετανιώνουν οι άνθρωποι όταν φτάνουν στο τέλος της ζωής τους.
Η ίδια αναφέρει στο blog της: Οι άνθρωποι ωριμάζουν πολύ όταν έρχονται πρόσωπο με πρόσωπο με το θάνατο. Οι ασθενείς, περνώντας από πολλά και διαφορετικά συναισθήματα (άρνηση, φόβο, θυμό, στεναχώρια, περισσότερη άρνηση), στο τέλος αποδέχονταν το τέλος τους. Κάθε ασθενής έβρισκε την εσωτερική του γαλήνη.
Όταν τους ρωτούσα αν μετάνιωναν για κάτι ή αν θα έκαναν κάτι διαφορετικά, παρατήρησα πως πολλές απαντήσεις ήταν κοινές. Παρακάτω σας δίνω αυτά που άκουσα πιο συχνά:
1. Εύχομαι να είχα το κουράγιο να ζήσω τη ζωή μου όπως την ήθελα στ” αλήθεια, κι όχι όπως ήθελαν οι άλλοι.
Αυτή ήταν η πιο συνηθισμένη απάντηση. Όταν συνειδητοποιείς πως η ζωή σου τελειώνει και κοιτάς πίσω σου, βλέπεις πόσα όνειρα έμειναν απραγματοποίητα. Οι περισσότεροι δεν είχαν κάνει ούτε τα μισά και θα πέθαιναν γνωρίζοντας πως γι” αυτό έφταιγαν οι επιλογές που είχαν κάνει, ή δεν είχαν κάνει. Είναι σημαντικό να προσπαθήσεις να πραγματοποιήσεις κάποια όνειρά σου – όταν χάσεις την υγεία σου θα ναι αργά.
2. Εύχομαι να μην δούλευα τόσο σκληρά.
Aυτό ειπώθηκε από όλους τους άντρες. Έχασαν τα παιδικά χρόνια του γιου ή της κόρης τους, δεν έζησαν όσο έπρεπε τη συντροφικότητα. Οι γυναίκες επίσης εξέφρασαν μετάνοια για τον καιρό που έχαναν δουλεύοντας. Κάνοντας πιο απλή τη ζωή σας και κάνοντας πιο συνειδητοποιημένες επιλογές, είναι πιθανό να μην χρειαστείτε το εισόδημα που πιστεύετε πως πρέπει να αποκτήσετε. Και κάνοντας περισσότερο χώρο στη ζωή σας, γίνεστε πιο χαρούμενοι και ανοιχτοί σε νέες ευκαιρίες, που ταιριάζουν περισσότερο στο νέο τρόπο ζωής σας.
3. Εύχομαι να είχα το κουράγιο να εκφράσω τα συναισθήματά μου.
Πολλοί άνθρωποι καταπίεζαν τα συναισθήματά τους για να κρατήσουν ήρεμο περιβάλλον γύρω τους και να αποφύγουν καβγάδες. Έτσι ζούσαν μια μέτρια ζωή. Πολλές ανίατες ασθένειές τους σχετίζονταν, εν μέρει, με την πικρία και την αναπόφευκτη μνησικακία που κουβαλούσαν σ” ολόκληρη τη ζωή τους.
Δεν μπορούμε να ελέγξουμε πώς θα αντιδράσουν οι γύρω μας. Όμως, ακόμη και αν πολλοί άνθρωποι αντιδράσουν άσχημα όταν αρχίσετε να μιλάτε με ειλικρίνεια, στο τέλος αυτό περνά τις σχέσεις σε άλλο επίπεδο, πιο υγιές, ή καταργεί τις λάθος σχέσεις από τη ζωή σας. Όπως και να έχει βγαίνετε κερδισμένοι.
4. Εύχομαι να είχα κρατήσει επαφή με τους φίλους μου.
Συχνά οι ασθενείς δεν είχαν πλήρως αντιληφθεί όλα τα οφέλη μιας παλιάς φιλίας, μέχρι τη στιγμή που έμαθαν πως πέθαιναν. Και τότε δεν ήταν εύκολο να εντοπίσουν τα άτομα αυτά. Πολλοί είχαν απορροφηθεί τόσο πολύ από τις ζωές τους που άφησαν «χρυσές φιλίες» να χαθούν μέσα στα χρόνια. Συχνά οι ετοιμοθάνατοι μετάνιωναν βαθιά που δεν είχαν «ξοδέψει» περισσότερα σε μια φιλία. Όλοι ανεξαιρέτως νοσταλγούν τους φίλους τους όταν πεθαίνουν.
Είναι σύνηθες όταν έχεις πλήρες καθημερινό πρόγραμμα στη ζωή σου να ξεχνάς τους φίλους σου, όμως όταν αντιμετωπίζεις τον θάνατο, οι φυσικές λεπτομέρειες της ζωής δεν μετρούν πια. Οι άνθρωποι θέλουν να τακτοποιήσουν τις οικονομικές τους υποχρεώσεις, όμως ούτε τα λεφτά, ούτε η κοινωνική θέση απασχολούν τους ανθρώπους τις τελευταίες τους στιγμές. Αυτό που μένει τότε σε όλους είναι η αγάπη και οι σχέσεις τους με άλλους ανθρώπους.
5. Εύχομαι να είχα αφήσει τον εαυτό μου να νιώσει ευτυχισμένος.
Αυτό ήταν, παραδόξως, πολύ σύνηθες. Πολλοί δεν αντιλαμβάνονταν πως η ευτυχία είναι επιλογή, παρά μόνο στο τέλος της ζωής τους. Είχαν κολλήσει σε παλιές συνήθειες και συμπεριφορές. Αυτό που λέγεται «βόλεμα» ή «οικείο» γέμιζε τα συναισθήματά τους και τις ζωές τους.
Ο φόβος της αλλαγής τούς έκανε να υποκρίνονται στους άλλους, και στους εαυτούς τους, πως είναι πλήρεις. Όταν είσαι στο νεκροκρέβατο, αυτό που νομίζουν οι άλλοι δεν σε αφορά. Θέλεις να σηκωθείς και να χαμογελάσεις και να απελευθερωθείς από όλα αυτά. Η ζωή είναι επιλογή. Είναι Η ΖΩΗ ΣΟΥ. Πρέπει να επιλέγεις συνειδητά, σοφά και με ειλικρίνεια. Επέλεξε την ευτυχία.
