Συχνά θεωρούμε ότι οι καλοσυνάτοι άνθρωποι είναι «μαγνήτες της κοινωνικότητας».

Τους φανταζόμαστε περιτριγυρισμένους από φίλους, καλεσμένους παντού και συνεχώς μέσα στα γεγονότα. Στην πραγματικότητα όμως, μερικοί από τους πιο καλούς ανθρώπους είναι και οι πιο μοναχικοί. Ίσως γνωρίζετε κάποιον εξαιρετικά γενναιόδωρο, πράο και με υψηλή συναισθηματική νοημοσύνη, που όμως σπάνια εμφανίζεται σε μεγάλες παρέες ή σε κοινωνικές εκδηλώσεις. Αυτό γεννάει το ερώτημα: Γιατί ένας τόσο αυθεντικά καλός άνθρωπος να παραμελείται κοινωνικά;

Οι καλοσυνάτοι άνθρωποι έχουν συχνά χαρακτηριστικά που διακριτικά τους ξεχωρίζουν. Κινούνται με ένα επίπεδο συναισθηματικού βάθους που δεν «δένει» πάντα με τις καθημερινές κοινωνικές συνήθειες. Είναι πιο στοχευμένοι, πιο αυτοσυνείδητοι και λιγότερο πρόθυμοι για ρηχές επαφές. Η παρουσία τους δεν είναι θορυβώδης, αλλά είναι δυνατή. Φέρνουν γαλήνη, σκέψη και ενσυναίσθηση σε έναν χώρο, ενώ παράλληλα προστατεύουν τον εαυτό τους από τον συναισθηματικό θόρυβο, την εκμετάλλευση ή την αστάθεια. Αυτά τα χαρακτηριστικά δεν τους κάνουν πάντα «δημοφιλείς», αλλά τους κάνουν ουσιαστικούς.

Ας δούμε τα διακριτικά μοτίβα και τις συμπεριφορές που εμφανίζονται συχνά σε καλοσυνάτους ανθρώπους που διατηρούν μόνο λίγες στενές σχέσεις. Αν αναγνωρίζετε τον εαυτό σας ή κάποιον δικό σας σε αυτές τις περιγραφές, να ξέρετε ότι δεν είναι αδυναμία. Είναι μια ήσυχη δύναμη.

1. Είναι Καλοί Ακροατές, Όχι Δυνατοί Ομιλητές

Στις συζητήσεις, σπάνια μπαίνουν για να τραβήξουν την προσοχή. Δίνουν χώρο στους άλλους να μιλήσουν και πραγματικά ακούν. Όχι περιμένοντας απλώς τη στιγμή να πουν τη δική τους ιστορία, αλλά για να καταλάβουν τι λέγεται. Οι απαντήσεις τους είναι μετρημένες και στοχαστικές, όχι βιαστικές ή ιδιοτελείς. Αυτό τους κάνει υπέροχους συνομιλητές, αλλά συχνά αγνοούνται σε θορυβώδη και γρήγορα κοινωνικά περιβάλλοντα.

2. Αποφεύγουν το Κουτσομπολιό και τα Δράματα

Δεν βρίσκουν χαρά σε συζητήσεις που βασίζονται στο να μειώνουν άλλους, να κριτικάρουν φίλους ή να αναπαράγουν συγκρούσεις. Έτσι συχνά απομακρύνονται από παρέες όπου κυριαρχεί το δράμα. Για κάποιους αυτό φαίνεται σαν αδιαφορία, αλλά στην πραγματικότητα επιλέγουν την ηρεμία.

3. Θέτουν Ήσυχα Όρια

Η πραγματική καλοσύνη περιλαμβάνει και τον σεβασμό στον εαυτό. Δίνουν όταν μπορούν, αλλά δεν διστάζουν να πουν «όχι» όταν κάτι ξεπερνά τις γραμμές τους. Τα όριά τους είναι διακριτικά αλλά σταθερά. Δεν φωνάζουν, ούτε δικαιολογούνται∙ απλώς απομακρύνονται από ό,τι δεν τους ταιριάζει.

4. Έχουν Υπερβολική Ενσυναίσθηση

Νιώθουν βαθιά τα συναισθήματα των άλλων. Αν κάποιος κοντινός τους πονάει, κουβαλούν και εκείνοι αυτόν τον πόνο. Αυτό τους κάνει εξαιρετικά υποστηρικτικούς, αλλά και τους αφήνει εξαντλημένους. Για αυτό χρειάζονται συχνά χρόνο μόνοι τους για να επεξεργαστούν τα συναισθήματά τους.

5. Δεν Ζητούν Προσοχή ή Επικύρωση

Δεν νιώθουν την ανάγκη να προβάλλονται ή να αποζητούν επιβεβαίωση. Η αξία τους δεν εξαρτάται από τα «likes» ή τα κομπλιμέντα. Εμφανίζονται με ταπεινότητα και συνέπεια, όχι για το χειροκρότημα αλλά γιατί αυτό είναι το αληθινό τους «είναι».

6. Είναι Επιλεκτικοί με την Ενέργειά τους

Δεν είναι διαθέσιμοι για όλους. Δεν κυνηγούν κοινωνική αποδοχή, ούτε μαζεύουν φιλίες για το «φαίνεσθαι». Επενδύουν σε λίγες, αλλά πραγματικές σχέσεις.

7. Προσελκύουν Ανθρώπους που Παίρνουν Χωρίς να Δίνουν

Η καλοσύνη τους συχνά τραβάει άτομα που ζητούν αλλά δεν ανταποδίδουν. Σιγά-σιγά, μαθαίνουν να προστατεύονται. Δεν σταματούν να είναι καλοί, αλλά γίνονται πιο προσεκτικοί στο πού δίνουν την ενέργειά τους.

8. Εκτιμούν τις Σχέσεις Ένας-Προς-Έναν

Δεν αγαπούν τα μεγάλα πλήθη ή τις επιφανειακές κουβέντες. Ανθίζουν σε προσωπικές, ειλικρινείς συζητήσεις. Μια αληθινή κουβέντα για αυτούς αξίζει περισσότερο από μια ολόκληρη βραδιά έξω.

9. Προτιμούν τη Μοναξιά από το Ψεύτικο

Δεν θα υποκριθούν για να κερδίσουν κοινωνική εύνοια. Αν κάτι δεν είναι αυθεντικό, το αποφεύγουν χωρίς ενοχές. Μπορεί να φαίνονται αποστασιοποιημένοι, αλλά στην πραγματικότητα ζουν σε αρμονία με τις αξίες τους.

Θυμήσου τι έχει σημασία

Η καλοσύνη και η κοινωνικότητα δεν πάνε πάντα μαζί. Για μερικούς, όσο πιο ειλικρινείς και συναισθηματικά ώριμοι είναι, τόσο λιγότερες φιλίες διατηρούν. Αυτό δεν είναι αδυναμία∙ είναι επιλογή.

Οι εννέα συμπεριφορές που περιγράφηκαν δεν είναι σημάδια απόρριψης ή αποτυχίας. Είναι το αποτέλεσμα ανθρώπων που έδωσαν πολλά, ένιωσαν βαθιά και έμαθαν πού να τραβούν τη γραμμή. Ίσως να μην περιβάλλονται από πλήθη, αλλά αποπνέουν μια ήσυχη δύναμη.

Αν βλέπεις τον εαυτό σου σε αυτή τη λίστα, να θυμάσαι ότι η καλοσύνη σου έχει αξία – ακόμα κι αν δεν αναγνωρίζεται πάντα. Κι αν γνωρίζεις κάποιον τέτοιον άνθρωπο, μην μπερδέψεις τη σιωπή του με αδιαφορία. Μπορεί να βρίσκεσαι μπροστά σε έναν από τους σπανιότερους τύπους ανθρώπων: κάποιον που είναι καλοσυνάτος από φύση, επιλεκτικός με σοφία και αρκετά ειλικρινής ώστε να διαλέγει την ειρήνη αντί για τη δημοφιλία.

Κατά τον τοκετό όμως, πέθανε! Πήγε Μάρτυρας να συναντήσει τον Πλάστη της, αφήνοντας πολύ πόνο πίσω της. Ο ιερέας πατέρας της πόνεσε κι αυτός πολύ στο χωρισμό, αλλά με ακλόνητη Πίστη στο Θεό πρόσφερε δοξολογία στο άγιο όνομά Του. Την αγάπη του δε, για την θυγατέρα του εξέφραζε με θερμές προσευχές για την ψυχή της και με κρυφές ελεημοσύνες. Ο ιερέας είχε έναν αδελφό καπετάνιο που, απόμαχος πια της θάλασσας, είχε γίνει στεριανός για τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής του.

Είχε δημιουργήσει περιουσία κι απολάμβανε πλέον τους κόπους του. Δυστυχώς όμως ήταν σχεδόν άπιστος, παρ’ όλο που είχε καλή καρδιά. Τα βραδάκια, όταν μαζεύονταν στο φιλόξενο σπίτι του παπά μαζί με μερικούς φίλους, κάποιους αγαθούς νησιώτες που πρόσφεραν τις υπηρεσίες τους στην εκκλησία, έπιναν το ζεστό τους φασκόμηλο και κουβέντιαζαν. Ο καπετάνιος ένα βράδυ ειρωνεύτηκε τον ιερέα και του είπε: – Σιγά καημένε παπά, μην υπάρχει άλλη ζωή και σε βλέπει η κόρη σου τι λέμε και τι κάνουμε!

Ο ιερέας με πραότητα προσπάθησε να τον βοηθήσει ν’ αποβάλει την απιστία, γιατί ήξερε πως κατά βάθος υπέφερε η ψυχή του μέσα στη θανατερή παγωνιά της. Εκείνος όμως δε φάνηκε να επηρεάζεται. Ένα βράδυ, λοιπόν, ο ιερέας βλέπει τη θυγατέρα του στον ύπνο του. Ήταν ολόφωτη. Λευκοντυμένη, χαρούμενη, και του λέει: “Πατέρα, σ’ ευχαριστώ για όλα. Για την αγάπη σου, τις προσευχές σου, και τις ελεημοσύνες που κάνεις για την ψυχή μου. Πες, σε παρακαλώ, και στον θείο μου (τον καπετάνιο) ότι τον ευχαριστώ για το ψάρι που μούστειλε!”.

Αυτά είπε κι ενώ χαμογελούσε αγγελικά, τόνειρο έσβησε… Ο ιερέας , όταν σηκώθηκε το πρωί, αισθανόταν μεγάλη χαρά και συγκίνηση. Το βράδυ διηγήθηκε τό ονειρο στη συντροφιά. Όλοι συγκινήθηκαν, μόνο ο καπετάνιος κοιτούσε δύσπιστα τον αδελφό του. Όταν όμως του είπε ότι η ανιψιά του τον ευχαριστεί για το ψάρι που της έστειλε, κι ότι δεν μπορεί να εξηγήσει αυτά τα λόγια της, ο καπετάνιος τινάχθηκε όρθιος. Τα μάτια του γέμισαν δάκρυα και τα χέρια του άρχισαν να τρέμουν.

Απ’ το στόμα του βγήκε η κρυφή Πίστη της καρδιάς του: – “Θεέ μου!”, ψιθύρισε και μια κοίταζε τον ένα και μια τον άλλον σαστισμένος. Όλοι τον ρώτησαν τι συνέβαινε. Γιατί τόση ταραχή, γιατί τόση συγκίνηση; Εκείνος, όταν συνήλθε κάπως, ξανακάθησε στην καρέκλα του και χωρίς να εμποδίζει τα δάκρυά του να τρέχουν στο ηλιοψημένο πρόσωπό του, τους είπε με ταπεινή φωνή:

– “Ναι, είναι αλήθεια, ζουν οι ψυχές και μας βλέπουν! Ανήμερα στην κηδεία της ετοιμαζόμουν να κατέβω στην εκκλησία, όπου θα την διαβάζατε. Είχα πολύ πόνο μέσα μου. Το ξέρεις, παπά, πόσο αγαπούσα αυτή τη θυγατέρα σου. Ήταν πάντα άγγελος… Εκείνη τη στιγμή έφθασε ένας φίλος μου ψαράς κάτω απ’ τον πέρα γιαλό. Τούχα πει πως, όταν έπιανε καλό ψάρι να μου τόφερνε κι εγώ θα το πλήρωνα όσο-όσο.

Εκείνη όμως τη στιγμή με νευρίασε η παρουσία του, καθώς κρατούσε το ροφό κρεμασμένο στο πλάι του. Του είπα λοιπόν απότομα: – Δε θέλω ψάρια σήμερα, δεν θέλω τίποτε. Σήμερα κηδεύω την ανηψιά μου! Ο άνθρωπος όταν τάκουσε πάγωσε και με κοίταζε αμίλητος. Τον λυπήθηκα και του είπα: – Όμως, να, στο πληρώνω και συ δώστο σε κανένα φτωχό για την ψυχή της!

Εκείνος πήρε τα χρήματα, με συλλυπήθηκε κι έφυγε γρήγορα. Το περιστατικό αυτό δεν τόπα σε κανέναν και το είχα ξεχάσει. Αλλά η ψυχούλα της δεν το ξέχασε και μούστειλε τις ευχαριστίες της”, είπε και σκούπισε με την ανάστροφη του χεριού του τα δάκρυά του. Μετά χαμογέλασε γλυκά, μα τόσο γλυκά! Μέσα σ’ αυτό το χαριτωμένο χαμόγελο ο ιερέας διέκρινε το γλυκοχάραμα της αναγεννημένης Πίστεώς του. Η νύχτα της απιστίας έφυγε… – “Δοξασμένο τόνομά Σου Πολυέλεε Κύριε”, ψιθύρισε ο ιερέας κα τον αγκάλιασε με το βλέμμα του…

πηγη blablaworldnews.blogspot.gr

Πόσα ζώα βλέπεις; Τι λέει πραγματικά αυτή η οπτική ψευδαίσθηση της ζούγκλας για τον ναρκισσισμό

Με μια πρώτη ματιά, αυτή η πυκνή πράσινη εικονογράφηση ζούγκλας μοιάζει με ένα συνηθισμένο δασικό τοπίο. Χοντρές ρίζες δέντρων στριφογυρίζουν στο έδαφος, κλήματα κρέμονται από τα κλαδιά και στρώματα φύλλων δημιουργούν μια πλούσια, πυκνή κόμη βλάστησης. Όμως μέσα στην εικόνα κρύβονται αρκετά ζώα που καμουφλάρονται μέσα στο φύλλωμα.

Ο έντονος τίτλος υποστηρίζει: «Ο αριθμός των ζώων που βλέπεις καθορίζει αν είσαι ναρκισσιστής.»

A: 3

B: 4

Γ: 5

Είναι μια προκλητική δήλωση — αλλά υπάρχει κάποια αλήθεια πίσω από αυτήν; Ας το αναλύσουμε.

Ποια ζώα είναι κρυμμένα στην εικόνα;

Αν παρατηρήσεις προσεκτικά την εικόνα, μπορεί να εντοπίσεις:

• Ένα πτηνό τουκάν καθισμένο σε ένα κλαδί

• Έναν βραδύποδα που κρέμεται από ένα κλαδί

• Ένα φίδι κουλουριασμένο κοντά στο κάτω μέρος

• Μια μαϊμού κρυμμένη μέσα στο φύλλωμα

• Έναν ιαγουάρο ή μια λεοπάρδαλη που ξεκουράζεται χαμηλά στη γωνία

Μερικοί παρατηρητές εντοπίζουν αμέσως τρία ζώα. Άλλοι τελικά ανακαλύπτουν τέσσερα ή πέντε αφού ψάξουν πιο προσεκτικά.

Αλλά εδώ είναι το σημαντικό:

Ο αριθμός των ζώων που βλέπεις δεν καθορίζει επιστημονικά αν είσαι ναρκισσιστής.

Γιατί λοιπόν αναφέρεται ο ναρκισσισμός;

Ο τίτλος βασίζεται στην περιέργεια και την αυτοπαρατήρηση. Ο ναρκισσισμός είναι ένα χαρακτηριστικό της προσωπικότητας που ενδιαφέρει πολλούς ανθρώπους, γιατί σχετίζεται με το εγώ, την αυτοεικόνα, την ανάγκη για προσοχή και την ενσυναίσθηση.

Στην ψυχολογία, ο ναρκισσισμός βρίσκεται σε ένα φάσμα:

• Σε χαμηλά επίπεδα μπορεί να εμφανίζεται ως αυτοπεποίθηση ή σιγουριά για τον εαυτό.

• Σε υψηλότερα επίπεδα μπορεί να περιλαμβάνει μεγαλομανία, αίσθηση δικαιώματος, έλλειψη ενσυναίσθησης και έντονη ανάγκη για θαυμασμό.

• Σε ακραίες περιπτώσεις μπορεί να σχετίζεται με τη Ναρκισσιστική Διαταραχή Προσωπικότητας , μια κλινικά διαγνώσιμη κατάσταση.

Μια απλή οπτική ψευδαίσθηση δεν μπορεί να μετρήσει τίποτα από αυτά.

Ωστόσο, ο τρόπος που αντιδρούν οι άνθρωποι στην εικόνα μπορεί μερικές φορές να προκαλέσει ενδιαφέρουσες ψυχολογικές σκέψεις και συζητήσεις.