Στην πόλη Hanover της Πενσυλβανία των ΗΠΑ μια επιτροπή κατοίκων τοποθέτησε με νόμιμη άδεια μια κάμερα σε μια φωλιά αετού έτσι ώστε να αναμεταδώσει τον τρόπο που κλωσάει τα αυγά του.

Η κρυφή κάμερα εγκαταστάθηκε στην φωλιά πριν γεννηθούν τα αυγά και φαίνεται να περνάει απαρατήρητη από αυτά τα επιβλητικά πουλιά.

Πριν το ζευγάρωμα, εκτελούνται εναέριες επιδείξεις εντυπωσιασμού που, πολλές περιλαμβάνουν γυροπέταγμα πάνω από την επικείμενη φωλιά, πτήσεις με εμπλοκή των γαμψωνύχων και προσφορά τροφής από το αρσενικό στο θηλυκό.

Κατασκευάζουν τις φωλιές τους, που ονομάζονται διεθνώς έριις (eyries), σε ψηλά δέντρα ή σε ψηλά βράχια. Τα περισσότερα είδη γεννούν δύο αβγά, με διαφορά 3-4 ημερών, με αποτέλεσμα να υπάρχει διαφορά μεγέθους και, συνήθως, το μεγαλύτερο σκοτώνει το μικρότερο, ένα φαινόμενο που ονομάζεται Καϊνισμός (Fratricide) που, ανάλογα με το είδος, μπορεί να είναι υποχρεωτικός ή μη υποχρεωτικός. Οι γονείς σπάνια επεμβαίνουν στο φαινόμενο.

Τα αβγά είναι συνήθως άσπρα, στικτά με κόκκινες ή καφέ κηλίδες και οι νεοσσοί που ονομάζονται αετιδείς είναι καλυμμένοι με λεπτό, λευκό χνούδι, που δίνει αργότερα τη θέση του σε ένα σκούρο και, αργότερα στο πρώτο πτέρωμα που ξεκινάει από τους ώμους.

Ο αετός τυπικά αρχίζει να σχηματίζει την φωλιά του τον Ιανουάριο, εφόσο η φωλιά είναι καλή κατασκευή ο αετός την χρησιμοποιεί για τα αυγά του για χρόνια.

Αυτή η κάμερα εγκαταστάθηκε με κρατική άδεια και με ειδικές προδιαγραφές όπως ορίζουν στις Η.Π.Α. για τα είδη προς εξαφάνιση.

Οι περισσότεροι αετοί ζευγαρώνουν εφ’όρου ζωής, ή για πολύ μεγάλες περιόδους, αλλά σε περίπτωση απωλείας του ενός συντρόφου, αυτός μπορεί γρήγορα να αντικατασταθεί.

Οι γονείς αλλάζουν τακτικά θέση όταν κλωσάνε τα αυγά.

Φέτος στις Η.Π.Α. ο χειμώνας ήταν πολύ βαρύς το χιόνι κάλυψε την φωλιά του αλλά ο αετός δεν άφησε την θέση του προστατεύοντας και κλωτσώντας τα αυγά του. Πραγματική μια συγκλονιστική εικόνα.

Δείτε το βίντεο που έβγαλαν και κοινοποιήστε γιατί σίγουρα είναι κάτι μοναδικό.

PennsylvaniaGameCommission Wikipedia

Ένα ζευγάρι διηγείται την μοναδική ιστορία του:

“Μέχρι πριν δύο χρόνια, εγώ και ο σύντροφός μου, είχαμε ένα μεγάλο βάρος. Ένα πολύ υψηλό ενοίκιο, ένα σωρό προσωπικά αντικείμενα, χρέη από τα φοιτητικά δάνεια και καριέρες που μας επέτρεπαν να καλύπτουμε αυτά τα μηνιαία έξοδα. Είχα αρχίσει να πιστεύω ότι ποτέ δεν θα ακολουθήσω το πάθος μου για το γράψιμο, ενώ και ο  Guillaume ένιωθε το ίδιο για την δική του αγάπη, την φωτογραφία.

Εκείνη την περίοδο ανακαλύψαμε τα “μικροσκοπικά σπίτια”. Αυτά τα υπέροχα, κινητά σπιτάκια μας ενέπνευσαν ώστε να αλλάξουμε εντελώς τρόπο ζωής και να εκπληρώσουμε, τελικά, τα όνειρά μας.

Να ποιο ήταν λοιπόν το σχέδιό μας:

1) Να κατασκευάσουμε ένα μικρό σπιτάκι

2) Να εγκαταλείψουμε τις δουλειές μας και να ταξιδέψουμε με αυτό στην Β. Αμερική για ένα χρόνο

3) Να δημιουργήσουμε από κοινού έναν οδηγό για εναλλακτικούς τρόπους ζωής. Εκείνος θα φωτογράφιζε και εγώ θα έγραφα.

Ξεκινήσαμε χωρίς να έχουμε εμπειρία στον τομέα των κατασκευών. Αυτή η διαδικασία αποδείχθηκε μια μεγάλη πρόκληση, καθώς έπρεπε να αξιολογήσουμε από την αρχή τι σημαίνει πλέον “σπίτι” για εμάς.

Αφού κάναμε ένα σωρό λάθη και πήραμε πολλά μαθήματα ζωής, ετοιμάσαμε το μικρό σπιτάκι μας και οι ρόδες του άρχισαν να κυλάνε…

Έξι μήνες και 10.000 μίλια μετά, η μικρή αυτή φωλιά μάς έχει βοηθήσει να ζήσουμε την περιπέτεια που αναζητούσαμε. Στον δρόμο μας βρήκαμε ανθρώπους με τον ίδιο τρόπο σκέψης, που θέλησαν κι εκείνοι να ζήσουν μια πιο λιτή και ουσιαστική ζωή, χωρίς πολυτέλειες.

Ζουν σε σπιτάκια σαν το δικό μας, σε yurt, σε χειροποίητες βάρκες-σπίτια, σε δεντρόσπιτα κοκ. Ο Guilaume φωτογραφίζει τις ιδιαίτερες κατασκευές τους και εγώ γράφω τις προσωπικές τους ιστορίες.”

Πρόκειται για το δεύτερο μεγαλύτερο δέντρο στον κόσμο, είναι 3.200 ετών και μέχρι σήμερα κανείς δεν μπόρεσε να το φωτογραφίσει ολόκληρο εξαιτίας του πολύ μεγάλου μεγέθους του.

Μια ομάδα επαγγελματιών φωτογράφων τράβηξε συνολικά 126 φωτογραφίες και με την κατάλληλη επεξεργασία ιδού το εκπληκτικό δέντρο σε όλο του το μεγαλείο:

Michael Nichols/National Geographic

via

Ανοίγει ξανά για το κοινό μετά από 14 χρόνια