Για ευνόητους λόγους θα αποκρύψουμε το όνομα της χρήστριας παραθέτοντας σας μόνο το κείμενό της.
«Μαμάδες (και μπαμπάδες) από Άγιο Δημήτριο (Αθήνα) για έχετε λιγάκι του νου σας. Συνέβη προσωπικά σε εμένα πριν λίγο. Καθόμαστε με το Μαράκι στο δωμάτιό της και κάνουμε κάτι «ασκήσεις» αγγλικών στο τετράδιό της. Χτυπάει το κουδούνι, αλλά επειδή έχει χαλάσει το μικρόφωνο και δουλεύει μόνο το κουμπί που μπορώ να ανοίξω σε όποιον χτυπάει, βγαίνω από το μπαλκόνι της μαμάς μου που βλέπει στο δρόμο, και ρωτάω ποιος είναι.
Είναι ένας κύριος και μια κυρία γύρω στα 40+, κομψοί και περιποιημένοι και οι δύο. Ρωτάω πάλι ποιος είναι και ο κύριος απαντά από την αστυνομία ενώ η κυρία λέει από την Πρόνοια. Κάνω βλακεία και ανοίγω σκεπτόμενη μην έχει γίνει κάτι στη δουλειά του άνδρα μου (είναι αστυνομικός) ή ακούγοντας πρόνοια σκέφτομαι μήπως επειδή το παιδί δεν το έστειλα όλη την εβδομάδα στο σχολείο θέλουν να δουν αν όντως είναι άρρωστο ή αν τυχόν έχει κακοποιηθεί (σκέψεις του δευτερολέπτου όλα αυτά). Ωστόσο, μου περνάει κι από το μυαλό πώς κάτι δεν πάει καλά, αφήνω τη μικρή στο διαμέρισμα της μάνας μου, αρπάζω τα κλειδιά και κατεβαίνω όσο πιο γρήγορα μπορώ προς τα κάτω έτσι ώστε να τους εμποδίσω να ανέβουν επάνω.
Δεν έχουμε ανσανσέρ, οπότε τους προλαβαίνω στα μισά της σκάλας που ανεβαίνει στον πρώτο όροφο (εμείς μένουμε στον δεύτερο). Μου λένε «Γεια σας, είμαστε από την πρόνοια από το τμήμα ελέγχου ανηλίκων και θα θέλαμε να δούμε το παιδί και να κάνουμε κάποιες ερωτήσεις». Ρωτάω, «Ποιο παιδί θέλετε να δείτε. Για ποιο παιδί ήρθατε, μην τυχόν και έχει γίνει κάποιον λάθος και σας ανεβάσω τσάμπα επάνω».
Η κυρία κοιτάει τα χαρτιά της, ο κύριος ελέγχει τριγύρω με το βλέμμα του, περνάει ένα κενό 4-5 δευτερολέπτων και μου απαντά η κυρία πώς δεν δικαιούται να απαντήσει και να της πω που είναι το παιδί. Της είπα, ότι δεν πρόκειται να απαντήσω σε οποιαδήποτε ερώτηση και πως δεν τη φέρνω σε επαφή με κανένα παιδί εκτός αν έχει άδεια από εισαγγελέα να μπει σπίτι μου.
«Δηλαδή, αρνείστε τον έλεγχο;», μου λέει και της απαντάω «Ναι! Τέτοιον έλεγχο τον αρνούμαι!». Μου λέει να υπογράψω κάπου και τείνει να μου δώσει ένα χαρτί το οποίο δεν είδα καν τι έγραφε επάνω. Λέω, «Όχι, αρνούμαι να υπογράψω!». Ωστόσο, ο κύριος που μένει στο ισόγειο ακούει τη συζήτηση και βγαίνει έξω να δει αν χρειάζομαι βοήθεια. Μόλις βγήκε ο γείτονας, ο κύριος απευθύνθηκε στην κυρία και της είπε «Έλα, πάμε και θα έρθουμε με συνοδεία αστυνομίας!», και έτσι φύγανε.
Πήρα τον άντρα μου που είναι στη δουλειά και μου είπε να πάω να κάνω καταγγελία στο αστυνομικό τμήμα. Το νου σας!»
Παρακαλούμε να είστε ιδιαίτερα προσεκτικές και να μην ανοίγετε για κανέναν λόγο την πόρτα του σπιτιού σας αλλά και της πολυκατοικίας σας σε κανέναν άγνωστο και να ειδοποιείτε αμέσως την αστυνομία σε περίπτωση που αντιληφθείτε ο,τιδήποτε ύποπτο!
Η λίμνη ονομάζεται Νογκ Χαν Καμπαουάμπι (Nong Han Kumphawapi) και βρίσκεται στη βορειοανατολική Ταϊλάνδη.
Οι ντόπιοι την αποκαλούν Talay Bua Daeng, δηλαδή η «θάλασσα με τους κόκκινους λωτούς». Και δεν έχουν άδικο.
Κάθε χρόνο από το Νοέμβριο μέχρι το Μάρτιο, τα φυτά του καρπού που αποτελεί σημαντική τροφή για τους Ταϊλανδούς, καλύπτουν την επιφάνεια των 8.000 στρεμμάτων της λίμνης, αποτελώντας μοναδικό θέαμα και πόλο έλξης για τους τουρίστες.
Η τέλεια στιγμή για να τους δει κανείς, είναι το πρωί, όταν τα λουλούδια έχουν ανοίξει πλήρως, αποκαλύπτοντας το ζωντανό ροζ χρώμα τους.
