Τα οφέλη που έχουμε όταν μιλάμε στον εαυτό μας
Πολλοί άνθρωποι έχουν την εντύπωση ότι όταν μιλάνε στον εαυτό τους υποτίθεται ότι είναι το πρώτο σημάδι ενδεικτικό για επικείμενη παραφροσύνη. Αν αυτή η πεποίθηση ήταν αλήθεια, οι περισσότεροι από εμάς θα είχαμε κηρυχθεί κλινικά παράφρονες από τη στιγμή που κλείσαμε τα πέντε, καθώς αυτή είναι η ηλικία κατά την οποία η πλειοψηφία των ανθρώπων αρχίζει να μιλά δυνατά στον εαυτό της.
Προηγούμενη έρευνα έχει σε μεγάλο βαθμό δείξει ότι όταν τα παιδιά μιλούν στον εαυτό τους αυτό μπορεί να βοηθήσει στην συμπεριφορά τους. Για παράδειγμα, τα παιδιά συχνά μιλούν στον εαυτό τους λέξη λέξη καθώς δένουν τα κορδόνια τους, σαν να θέλουν να υπενθυμίσουν στον εαυτό τους να επικεντρωθεί σε αυτό που κάνουν.
Ο μονόλογος θεωρείται η ομιλία κατά την οποία μιλάς στον εαυτό σου για να επικοινωνήσεις, να αυτοκαθοδηγηθείς και να αυτορυθμήσεις την συμπεριφορά σου. Αλλά μόλις πρόσφατα, οι επιστήμονες αποκάλυψαν ότι η ομιλία προς τον εαυτό μας δεν ωφελεί μόνο τα παιδιά. Μια ομάδα ψυχολόγων ανακάλυψε ότι έχει επίσης θετικά αποτελέσματα στους ενήλικες.
Σε μια νέα μελέτη που δημοσιεύεται στην Τριμηνιαία Εφημερίδα της Πειραματικής Ψυχολογίας, διαπιστώθηκε ότι ο μονόλογος μπορεί να ωφελήσει τα άτομα που ψάχνουν κάτι. Σε μια σειρά πειραμάτων, οι Gary Lupyan και Daniel Swingley, ψυχολόγοι από το Πανεπιστήμιο του Ουισκόνσιν – Μάντισον και το Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια, αντίστοιχα, παρατήρησαν κάποιους ανθρώπους που συχνά μιλούν δυνατά στον εαυτό τους, όταν ψάχνουν για ένα πράγμα, όπως για παράδειγμα, μια συγκεκριμένη μάρκα δημητριακών σε ένα ράφι του σούπερ μάρκετ, ή για τα χαμένα κλειδιά του αυτοκινήτου.
Σε σύγκριση με όσους δεν ασχολούνται με τέτοια φαινομενικά ‘παράλογη συμπεριφορά’, διαπίστωσαν ότι εκείνοι που μιλάνε δυνατά στον εαυτό τους είναι σε θέση να βρουν τα πράγματα πιο γρήγορα και πιο αποτελεσματικά από τους άλλους ομολόγους τους.
Στο πρώτο από τα δύο πειράματα οι συμμετέχοντες έπρεπε να προσδιορίσουν μια εικόνα ανάμεσα σε άλλες 20 εικόνες διαφόρων αντικειμένων. Σε ορισμένες μελέτες, οι συμμετέχοντες έβλεπαν ένα κείμενο σε ταμπέλα που τους έλεγε τι αντικείμενο θα πρέπει να βρουν ( ‘Παρακαλώ βρείτε την τσαγιέρα.’ )
Σε άλλες δοκιμές,τα ίδια άτομα κλήθηκαν να ψάξουν και πάλι, αλλά αυτή την φορά να λένε δυνατά το αντικείμενο στον εαυτό τους. Ανακαλύφθηκε ότι αυτοί που μιλούσαν δυνατά στον εαυτό τους βρήκαν το αντικείμενο πιο γρήγορα από εκείνους που δεν το είχαν κάνει.
Στο δεύτερο πείραμα παρακολούθησης, οι συμμετέχοντες έκαναν μια εικονική εργασία για ψώνια στην οποία έβλεπαν φωτογραφίες αντικειμένων που βρίσκονται συνήθως στα ράφια των σούπερ μάρκετ και τους ζητήθηκε να βρουν,το συντομότερο δυνατόν, όλες τις εκδοχές κάποιου συγκεκριμένου προϊόντος.
Για παράδειγμα, οι συμμετέχοντες θα έπρεπε να βρουν όλες τις σακούλες των μήλων, ή όλα τα μπουκάλια της Diet Coke. Εδώ, επίσης, υπήρχε ένα προφανές πλεονέκτημα σε αυτούς που έλεγαν το όνομα του αντικειμένου, όταν οι συμμετέχοντες έψαχναν για πολύ γνωστά προϊόντα. Για παράδειγμα, λέγοντας ‘Coke’ , όταν έψαχναν για Coke τους βοήθησε, ενώ λέγοντας ‘Speed Stick’, όταν έψαχναν για Speed Stick αποσμητικό τους έκανε να αργούν.
Την επόμενη φορά που θα χάσετε τα κλειδιά σας, μπορεί να θέλετε να ψιθυρίσετε ‘κλειδιά κλειδιά κλειδιά’ στον εαυτό σας ενώ τα ψάχνετε και απλώς να αγνοήσετε τα περίεργα βλέμματα. Στο κάτω κάτω,η επιστήμη λέει ότι θα επιταχύνει την ικανότητά σας να εντοπίσετε οπτικά το αντικείμενο που αναζητάτε.
Αρχίστε να μιλάτε στον εαυτό σας και θα αυξήσετε την απόδοση και τη λειτουργία του εγκεφάλου σας. Είναι τρελό να μην μιλάτε στον εαυτό σας γιατί θα χάσετε τα οφέλη που έχετε όταν μονολογείτε.
Το κλειδί είναι να ασκηθείτε σε αυτό μέχρι να γίνεται φυσικά. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε συγκεκριμένες ‘λέξεις -σύνθημα’ που θα σας βοηθήσουν σε ό, τι στόχο ή εργασία θέλετε να ολοκληρώσετε. Στο τέλος θα μάθετε πώς να μονολογείτε με έναν τρόπο που να σας ωφελεί τα μέγιστα σε κάθε κατάσταση.
Πηγή 1: The Quarterly Journal of Experimental Psychology
Πηγή 2: elitedaily
Ίαν Γκλεν ως Σερ Τζορα Μόρμοντ
Ίβαν Ρίον ως Ράμσεϊ Μπόλτον
Τζερόμ Φλιν ως Μπρον
Μάικλ Μακέλχατον ως Ρους Μπόλτον
Τζόναθαν Πράις ως Χάι Σπάροου
Κόνλεθ Χιλ ως Λορντ Βάρις
Μαρκ Άντι ως Ρόμπερτ Μπαράθηον
Στίβεν Ντιλέιν ως Στάνις Μπάραθον
Τζακ Γκλίσον ως Τζόφρεϊ Μπαράθηον
Η ιστορία συνδέει τα νησάκια στον όρμο των Συβότων με τα αναφερόμενα από το Θουκυδίδη «Σύβοτα νησιά», μεταξύ των οποίων έγινε το 433 π.Χ. ναυμαχία μεταξύ Κερκυραίων και Κορινθίων κατά τον Πελοποννησιακό πόλεμο.
