Έντονα συναισθήματα προκαλεί το βίντεο ντοκουμέντο από την κατάρρευση γέφυρας στη βόρεια Ιταλία.
Η τραγωδία συνέβη όταν περνούσε μια μεγάλη νταλίκα.Όπως φαίνεται στο αποκαλυπτικό βίντεο η γέφυρα κατέρρευσε την ώρα που στον αυτοκινητόδρομο η κίνηση ήταν αυξημένη.
Ένας άνθρωπος σκοτώθηκε και πέντε τραυματίστηκαν. Τουλάχιστον τέσσερα αυτοκίνητα περνούσαν εκείνη την ώρα. Ένα από αυτά καταστράφηκε ολοσχερώς.
Το δυστύχημα σημειώθηκε στην επαρχία Λέκκο κοντά στο Μιλάνο. Ο εισαγγελέας της περιοχής ξεκίνησε έρευνα για να εξακριβωθούν τα αίτια της κατάρρευσης.
«Φαίνεται ότι στη γέφυρα υπήρξαν κι άλλα προβληματικά περιστατικά. Προβλήματα και επικίνδυνες καταστάσεις είχαν αναφερθεί εδώ και δέκα χρόνια», δήλωσε ο εισαγγελέας.
Από τη στιγμή του περιστατικού ξέσπασε σφοδρή αντιπαράθεση ανάμεσα στις τοπικές αρχές της επαρχίας Λέκκο και την υπηρεσία που διαχείριζεται τους ιταλικούς αυτοκινητόδρομους.Οι δύο πλευρές αλληλοκατηγορούνται για το ποιός φέρει την ευθύνη επειδή δεν διακόπηκε η κυκλοφορία στη γέφυρα εγκαίρως.
«Ένας δυνατός κρότος, μια σφαίρα σφηνωμένη στο κεφάλι σου και η ζωή σου θα χαθεί μέσα σε κλάσματα του δευτερολέπτου».
H δήλωση ανήκει στον έμπιστο δολοφόνο του Πάμπλο Εσκομπάρ, Τζον Χάιρο Βελάσκες.
To ψευδώνυμο του ήταν «Ποπάι».
Σε συνέντευξη που έδωσε μέσα από τη φυλακή μίλησε για τη φιλία και την «επαγγελματική» του σχέση με τον βαρόνο της κοκαΐνης.
Όπως είπε, δεν δολοφονούσε από ευχαρίστηση, αλλά επειδή ήταν πιστός στο αφεντικό του.
Αφαίρεσε 300 ζωές, οργάνωσε πάνω από 3 χιλιάδες δολοφονίες και απέσπασε από κλοπές χιλιάδες δολάρια.
Οι τρεις έμπιστοι εκτελεστές του Εσκομπάρ. » Ελ Νεγκρο, Παμπόν και Ποπάι»
Συντόνισε πολλές βομβιστικές επιθέσεις και ήταν υπεύθυνος για απαγωγές υψηλών προσώπων, όπως του Γενικού Εισαγγελέα Carlos Mauro Hoyos, τον Ιανουάριο του 1988.
Είχε τον τίτλο «asesino de confianza de Pablo Escobar», δηλαδή ο αξιοσέβαστος ή έμπιστος δολοφόνος του Πάμπλο Εσκομπάρ.
Ο «Popeye» εκτελούσε όποιον του «έδειχνε» το αφεντικό. Δεν δίστασε να αφαιρέσει τη ζωή της φίλης του, αφού αυτή ήταν η εντολή και έβαλε χωρίς δεύτερη σκέψη βόμβα σε αεροπλάνο με 107 επιβαίνοντες.
«Πρέπει να καταλάβετε ότι ήμουν ένα επαγγελματίας δολοφόνος. Δεν ένιωθα τίποτα όταν αφαιρούσα μια ανθρώπινη ζωή. Ούτε πόνο, ούτε στεναχώρια, ούτε ευχαρίστηση και φυσικά κανενός είδους ικανοποίηση. Ήταν μια δουλειά που έπρεπε να γίνει», εξομολογήθηκε και συνέχισε:» Βρισκόμασταν σε έναν διαρκή πόλεμο.
Πολλές φορές έβρισκα συγγενείς και φίλους μου διαμελισμένους ή βαριά τραυματισμένους. Έπρεπε να αντιδράσω στη φωτιά με τη φωτιά. Το καλύτερο μου φίλο τον έβαλαν ζωντανό σε αποτεφρωτήρα και έναν ξάδερφο μου τον έριξαν από αεροπλάνο. Βρήκα τα πόδια και τα χέρια του σκορπισμένα.»
Γνώρισε τον Πάμπλο Εσκομπάρ 17 χρόνων. Όταν αποφοίτησε από την σχολή της Αστυνομίας, έγινε ένας από τους σωματοφύλακές του.
Σε σύντομο χρονικό διάστημα κέρδισε την απόλυτη εμπιστοσύνη του. «Όταν τον αντίκρισα για πρώτη φορά εντυπωσιάστηκα τόσο πολύ. Ήταν πράος και τόσο δυναμικός. Κοιτούσε πάντα τους ανθρώπους μέσα στα μάτια.
Τον είχα σαν Θεό. Ήταν δίκαιος με τους ανθρώπους, ειδικά με όσους κατάφερναν να κερδίσουν την εμπιστοσύνη του και να του το δείξουν έμπρακτα».
Η πρώτη δολοφονία που του ανέθεσε ήταν να σκοτώσει τον οδηγό ενός λεωφορείου, που παρέσυρε και σκότωσε μια ανυπεράσπιστη γιαγιά, αφήνοντας την να ξεψυχήσει αβοήθητη.
Ο γιος της άτυχης γυναίκας απευθύνθηκε στον βαρόνο γιατί αναζητούσε δικαιοσύνη. Εκείνος έκρινε ότι μόνο ο θάνατος μπορούσε να δικαιώσει την ψυχή της και ανέθεσε στον Popeye να το διευθετήσει.
Το παρατσούκλι «Popeye», του το βρήκε ο Εσκομπάρ επειδή προεξείχε το σαγόνι του σαν του καρτούν. «Μπορεί να ευεργετήθηκα από τον Δον Πάμπλο, κατά βάθος όμως αισθάνομαι και θύμα του. Δεν αισθάνομαι υπεύθυνος για τις δολοφονίες. Πληρωνόμουν για να κάνω μια δουλειά. Έχω μετανοήσει με το πέρασμα του χρόνου.
Δεν θέλω να φανταστώ ότι θα με ωθούσε κάτι να εγκληματήσω για ακόμα μια φορά», είπε κλείνοντας την συνέντευξη του. Βέβαια είναι τα λόγια ενός αδίστακτου δολοφόνου που πιστεύει ότι έκανε μια δουλειά, που συγκριτικά με τις άλλες, απλά δεν είχε κανονικό ωράριο.
Ένα βίντεο βγαλμένο από σκηνή χολιγουντιανής ταινίας, δείχνει γιατί δεν πρέπει να εκνευριζόμαστε όταν οδηγούμε, με δυο άνδρες να υποδύονται τους θερμόαιμους οδηγούς.
Bίντεο δείχνει έναν οδηγό που σημαδεύει με όπλο έναν άλλο στη μέση του δρόμου. Το βίντεο που τραβήχτηκε στην Αμερική, δείχνει έναν εξαγριωμένο οδηγό να επιτίθεται φραστικά σ’ έναν άλλο, με αποτέλεσμα ο δεύτερος να βγάλει το όπλο του και να τον σημαδέψει.
Το βίντεο δημοσίευσε στο facebook ο χρήστης The Obnoxious Mr Robertson, ξεκαθαρίζοντας πως δεν πρόκειται για αληθινό περιστατικό, μετά τα χιλιάδες αρνητικά σχόλια που συγκέντρωσε.
Ο ίδιος αναφέρει πως στόχος του βίντεο είναι να δείξει ότι πρέπει να είμαστε προσεκτικοί με την αντίδρασή μας στη μέση του δρόμου, καθώς “ποτέ δεν ξέρεις αν αυτός που μιλάς έχει όπλο, το οποίο μπορεί να χρησιμοποιήσει”.
Εμπνευσμένη από τη φύση, η καλλιτέχνιδα Jennifer Maestre δημιουργεί απόκοσμα γλυπτά χρησιμοποιώντας εκατοντάδες κομμένα ή ξυσμένα μολύβια.
Η Maestre εξερεύνησε για πρώτη φορά αυτή τη μορφή τέχνης στο τελευταίο έτος σπουδών της στο Κολέγιο Τέχνης της Μασαχουσέτης. 20 χρόνια αργότερα, η καλλιτέχνιδα συνεχίζει να επεκτείνει τα όρια της δημιουργίας έργων τέχνης με ξύλινα μολύβια…
Τα τοπία της Ελλάδας έχουν τη δική τους ομορφιά ανάλογα με την κάθε εποχή του χρόνου. Το φθινόπωρο, με τον συχνά μουντό καιρό, δίνουν μια άλλη αίσθηση στο κάθε σκηνικό ενώ ιδιαίτερη γοητεία έχουν οι εικόνες από τις πολλές λίμνες της χώρας.
Πεσμένα κίτρινα φύλλα, σύννεφα και έρημα τοπία δημιουργούν μυστηριακά αλλά γοητευτικά σκηνικά. Δείτε πέντε λίμνες της Ελλάδας σε ένα τέτοιο φθινοπωρινό φόντο…
Λίμνη Πλαστήρα
Η διάσημη τεχνητή λίμνη της Καρδίτσας κλέβει τις εντυπώσεις όλες τις εποχές του χρόνου ενώ το φθινόπωρο και το χειμώνα αποτελεί αγαπημένο προορισμό πολλών ταξιδιωτών. Το τοπίο που την περικλείει είναι ένα από τα ομορφότερα της χώρας και αποτελεί ίσως την καλύτερη περίπτωση αρμονικής παρέμβασης του ανθρώπου στη φύση.
Λίμνη Παμβώτιδα
Κίτρινα φύλλα στα δέντρα, σύννεφα έτοιμα για βροχή και ένα πέπλο ομίχλης κυρίως τις πρωινές ώρες αποτελούν μια συνηθισμένη εικόνα σε μια από τις πιο διάσημες λίμνες της Ελλάδας, αυτή των Ιωαννίνων. Ένας περίπατος γύρω από αυτήν είναι μια επιλογή που χαλαρώνει…
Λίμνη Δόξα
Η λίμνη Δόξα είναι μία τεχνητή λίμνη σε υψόμετρο 900 μέτρων, η οποία βρίσκεται στην Αρχαία Φενεό Κορινθίας. Αυτό που τραβά το βλέμμα του επισκέπτη είναι, εκτός από το πανέμορφο φυσικό τοπίο, το εκκλησάκι του Αγίου Φανουρίου που βρίσκεται στο κέντρο αυτής. Το φθινόπωρο είναι μια εποχή που αναδεικνύει το μεγαλείο της φύσης.
Λίμνη Πρέσπα
Στο κομμάτι των Πρεσπών που βρίσκεται στο μέρος της Ελλάδας, στη Φλώρινα μπορεί να δει κανείς τοπία, χλωρίδα και πανίδα που θα του μείνουν χαραγμένα στη μνήμη. Η μικρή και η μεγάλη Πρέσπα παίρνουν συχνά το χρώμα του ουρανού και όταν αυτός συννεφιάζει το αποτέλεσμα είναι εντυπωσιακό…
Λίμνη Ορεστιάδα
Ή αλλιώς η λίμνη της Καστοριάς, όπως συνηθίζουν να την αποκαλούν. Η λίμνη αποτελεί ψαρότοπο καθώς εκεί απαντώνται πολλά είδη. Η Καστοριά με τη λίμνη της είναι αγαπημένος φθινοπωρινός προορισμός ενώ κάποιοι επισκέπτες έχουν την ευκαιρία το χειμώνα να τη δουν ακόμη και να παγώνει…
Το στέγνωμα των ρούχων μέσα στο σπίτι ενέχει κίνδυνο για την υγεία σας, σύμφωνα με έρευνα, που πραγματοποιήθηκε από την Σχολή Αρχιτεκτόνων Mackintosh στην Σκωτία.
Στην έρευνα για το στέγνωμα ρούχων μέσα σε δωμάτια αποδείχτηκε ότι πολλά σπίτια είχαν πάρα πολλή υγρασία στους εσωτερικούς τους χώρους. Έως ένα τρίτο αυτής της υγρασίας αποδίδεται στο γεγονός ότι κατά τους φθινοπωρινούς και χειμερινούς μήνες, πολλοί άνθρωποι επιλέγουν να απλώνουν τα φρεσκοπλυμμένα ρούχα τους για στέγνωμα μέσα στο σπίτι με τα παράθυρα κλειστά λόγω βροχής/παγωνιάς.
Οι σκωτσέζοι ερευνητές της Mackintosh School of Architecture της Γλασκώβης ανέλυσαν το εσωτερικό επτά σπιτιών στη διάρκεια του χειμώνα.
Στο 87% των σπιτιών τα ρούχα της οικογένειας στέγνωναν στο εσωτερικό όταν έκανε κρύο. Και στο 1/3 των σπιτιών τα ρούχα τοποθετούνταν πάνω στα καλοριφέρ για να στεγνώσουν. Οι ερευνητές πρόσεξαν ότι τα εν λόγω σπίτια παρουσίαζαν μούχλα που οφειλόταν ακριβώς στο στέγνωμα των ρούχων. Και αυτό αύξανε τον κίνδυνο άσθματος και άλλων αλλεργιών της αναπνοής.
Τι συμβαίνει με τα ακάρεα σκόνης
Η επικεφαλής της έρευνας, Rosalie Menon, ανέφερε ότι οι άνθρωποι δεν γνωρίζουν πόση υγρασία προστίθεται στον αέρα που αναπνέουν όταν το κάνουν αυτό. Διευκρίνισε ότι από ένα και μόνο πλυντήριο (μία δόση πλυσίματος) εκπέμπονται δύο λίτρα νερού στην ατμόσφαιρα του σπιτιού όταν τα ρούχα στεγνώνουν μέσα σε αυτό.
Συνολικά το 75% των σπιτιών είχαν επίπεδα υγρασίας, τα οποία ευνοούν σε μεγάλο βαθμό την ανάπτυξη των ακάρεων της σκόνης. Παρατηρήθηκε επίσης μια ισχυρή συσχέτιση μεταξύ του στεγνώματος των ρούχων και της εξάπλωσης της μούχλας σε πολλά σημεία του σπιτιού.
Τι ρόλο παίζει η μούχλα
Ένα ιδιαίτερο είδος σπόρων μούχλας, που είναι γνωστό ότι προκαλεί μολύνσεις των πνευμόνων σε άτομα με εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα, βρέθηκε στο 25% των σπιτιών που ερευνήθηκαν.
Οι ερευνητές θέλουν να δουν ειδικούς χώρους στεγνώματος να δημιουργούνται σε κάθε σπίτι. Αλλιώς, θα πρέπει τουλάχιστο το στέγνωμα να γίνεται σε ένα δωμάτιο με κλειστή την πόρτα προς το υπόλοιπο σπίτι και ανοιχτό το παράθυρο προς τα έξω.
Η δρ Menon δήλωσε: “Οι χώροι αυτοί θα πρέπει κανονικά να έχουν ανεξάρτητη θέρμανση και εξαερισμό”. Πηγή bbc.com
Πού πρέπει λοιπόν να στεγνώνει κανείς τα ρούχα του;
Το ιδεώδες είναι να στεγνώνει κανείς τα ρούχα του έξω, στον καθαρό αέρα. Αυτό προφυλάσσει το σπίτι από την υγρασία. Εξάλλου τα ρούχα απορροφούν στον καθαρό αέρα το λεγόμενο «ενεργό οξυγόνο» το οποίο είναι φυσικό αντι-μολυντικό, καταστρέφει τα βακτήρια και τις κακές οσμές.
Αν κάποιος δεν μπορεί να στεγνώσει τα ρούχα του σε εξωτερικό χώρο, μπορεί να τα απλώσει κοντά σε ανοιχτό παράθυρο. Επειδή τον χειμώνα αυτή η λύση δεν ενδείκνυται, το καλύτερο είναι ένα στεγνωτήριο.
Βλέποντας αυτό το εκπληκτικό βίντεο από την Αρκτική που έκανε τις τελευταίες μέρες την εμφάνισή του στα trending του YouTube, δεν θα πιστεύετε πώς δημιουργήθηκε από ένα μόνο άτομο – τον φωτογράφο και κινηματογραφιστή Ben Brown.
Σύμφωνα με την Telegraph, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας θα αλλάξει τον ορισμό της αναπηρίας για να χαρακτηρίσει τους ανθρώπους χωρίς κανέναν σεξουαλικό σύντροφο. Η νέα και αμφιλεγόμενη ταξινόμηση θα γίνει, ώστε όλοι οι ετεροφυλόφιλοι άντρες και γυναίκες, καθώς και οι ομοφυλόφιλοι άντρες και γυναίκες, που θέλουν να προχωρήσουν σε εξωσωματική γονιμοποίηση να λαμβάνουν την ίδια προτεραιότητα ως ζευγάρια.
Η κίνηση για την επέκταση του ορισμού της αναπηρίας, ώστε να περιλαμβάνει κοινωνικές καταστάσεις, έχει εξοργίσει πολλούς, που θεωρούν πως αυτή η κίνηση ξεπερνάει τα όρια.
Getty Image
Η Τζόζεφιν Κουινταβάλε, ακτιβίστρια και ειδική στην αναπαραγωγική ηθική δήλωσε: “Αυτή η παράλογη ανοησία δεν επαναπροσδιορίζει απλά την υπογονιμότητα, αλλά αλλάζει εντελώς την βιολογική διαδικασία και την σημασία της φυσικής σεξουαλικής επαφής ενός άντρα και μιας γυναίκας. Πόσο απέχει αυτή η διαδικασία από το να δημιουργούνται και να αναπτύσσονται μωρά κατόπιν αιτήματος μέσα σε εργαστήρια;”
Ο Δρ Ντέιβιντ Άνταμσον υποστηρίζει, ότι αυτή η κίνηση στοχεύει στην δημιουργία ιατρικής ισότητας: “Τώρα, ο ορισμός της γονιμότητας είναι γραμμένος με τέτοιον τρόπο, ώστε να περιλαμβάνει το δικαίωμα όλων των ανθρώπων να αποκτήσουν οικογένεια, συμπεριλαμβανομένων των ανύπαντρων αντρών και γυναικών και των ομοφυλόφιλων αντρών και γυναικών.”
Σύμφωνα με τον Αμερικάνικο νόμο για την αναπηρία, ένα άτομο με αναπηρία ορίζεται ως κάποιος “με μια σωματική ή πνευματική μειονεξία, η οποία περιορίζει σημαντικά μία ή περισσότερες σημαντικές δραστηριότητες της ζωής του.”
Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας δεν έχει επισημοποιήσει ακόμα τους καινούργιους όρους, αλλά κινούνται προς αυτή την κατεύθυνση. Μένει να δούμε τι επίδραση θα έχει αυτή η καινούργια κατάσταση στο πρόγραμμα υγείας της κάθε χώρας.
Αν συγκρίνετε μερικές φωτογραφίες από τη σελίδα της NASA, θα δείτε πως οι άνθρωποι έχουν αλλάξει την εμφάνιση του κόσμου μας με το πέρασμα των χρόνων. Η διαφορά του χρόνου ποικίλει από 5 ως 100 χρόνια. Πραγματικά οι αλλαγές εντυπωσιάζουν.
Ποταμός Ντάστ, Πακιστάν. Αύγουστος 1999 – Ιούνιος 2011. Το φράγμα Μιράνι παρέχει καθαρό πόσιμο νερό και ενέργεια στην γύρω περιοχή. Το φράγμα βοηθά επίσης στην υποστήριξη της τοπικής γεωργίας
Ποταμός Μαν-Μέιντ, Λιβύη. Απρίλιος 1987 – Απρίλιος 2010. Πρόκειται για το μεγαλύτερο έργο μηχανικής στον κόσμο: περιλαμβάνει δίκτυο αγωγών, υδραγωγεία και πηγάδια με βάθος πάνω από 500 μέτρα. Το σύστημα ύδρευσης παρέχει στην περιοχή της ερήμου νερό
Δάση Ουρουγουάης. Μάρτιος 1975 – Φεβρουάριος 2009. Η Ουρουγουάη έχει καταφέρει να αυξήσει τη δασώδη περιοχή της από 450.000 σε 9.000.000 στρέμματα. Ωστόσο, αυτό είχε ως αποτέλεσμα την απώλεια της φυτικής και ζωικής ποικιλότητας.
Το 1942, το νησί Ramree είχε καταληφθεί με επιτυχία από τον ιαπωνικό αυτοκρατορικό στρατό.
Το νησί Ramree ήταν ένα σημείο στρατηγικής σημασίας κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, επειδή βρισκόταν έξω από τις ακτές της Βιρμανίας.
3 χρόνια αργότερα, οι σύμμαχοι επιτέθηκαν στις ιαπωνικές δυνάμεις, προκειμένου να διεκδικήσουν εκ νέου το νησί.
Ήταν μια αιματηρή μάχη και τελικά ο Βρετανικός στρατός κατάφερε να οδηγήσει περίπου 1000 από τους αντιπάλους του σε έναν βάλτο, 16 χιλιόμετρα έξω από το Ramree.
Αυτή η μέρα χαράκτηκε για πάντα στην μνήμη όσων παρακολούθησαν αυτά που συνέβησαν στην συνέχεια.
Ο Βρετανικός στρατός πολέμησε με τον Ιαπωνικό αυτοκρατορικό στρατό και κατάφερε να τους εκδιώξει από το νησί Ramree.
Ο Ιαπωνικός στρατός αρνήθηκε επανειλημμένα να παραδοθεί και αργότερα επέλεξαν να εγκαταλείψουν την βάση τους και να κρυφτούν σε έναν βάλτο. Ένα μεγάλο μέρος του στρατού αρρώστησε, λόγω των ασθενειών που μεταδίδουν τα κουνούπια του βάλτου. Επίσης, το μέρος ήταν γεμάτο με δηλητηριώδεις αράχνες, φίδια και σκορπιούς. Το κερασάκι στην τούρτα ήταν, ότι οι Ιάπωνες δεν είχαν τρόφιμα και πόσιμο νερό για να μπορέσουν να επιζήσουν στον βάλτο.
Μερικοί Βρετανοί στρατιώτες ανέφεραν αργότερα, ότι άκουγαν τρομακτικές κραυγές και πυροβολισμούς από τους εχθρούς τους κατά την διάρκεια της νύχτας. Το νησί ήταν γεμάτο με κροκόδειλους της θάλασσας, που θεωρείται το μεγαλύτερο αρπακτικό ερπετό του κόσμου και οι Ιάπωνες δεν το γνώριζαν.
Ο Ιαπωνικός στρατός κρύφτηκε στον βάλτο, αγνοώντας τον κίνδυνο που ελλόχευε εκεί, που δεν ήταν άλλος από τους κροκόδειλους της θάλασσας. “Αυτή η νύχτα ήταν η χειρότερη”, αναφέρει ο Μπρους Στάνλεϊ.
Οι κροκόδειλοι της θάλασσας μπορούν να φτάσουν ακόμα και τα 10 μέτρα σε μήκος και είναι πολύ επικίνδυνοι για τον άνθρωπο.
Ο συγγραφέας Μπρους Στάνλεϊ στο βιβλίο του “Wildlife Sketches Near and Far” εξηγεί:
“Εκείνο το βράδυ ήταν το πιο φρικιαστικό για όλα τα μέλη του πληρώματος. Οι διάσπαρτες τουφεκιές σε συνδυασμό με κραυγές των τραυματισμένων αντρών, που έπεφταν στα δόντια των τεράστιων ερπετών συνέθεταν ένα σκηνικό βγαλμένο από την κόλαση. Την αυγή κατεύθασαν οι γύπες για να αποτελειώσουν ό,τι είχαν αφήσει οι κροκόδειλοι. Από τους χίλιους στρατιώτες που είχαν μπει στον βάλτο μόνο 20 κατάφεραν να γλυτώσουν.”
Η μάχη στο νησί Ramree μπορεί να μην είναι σημαντική ιστορικά, αλλά σίγουρα ήταν η πιο φρικιαστική!
