Ψάχνοντας στον κόσμο, ανακαλύψαμε τα 33 πιο παράξενα και αλλόκοτα κτίρια. Απο τον Καθεδρικό Ναό στην Βραζιλία μέχρι το Ολυμπιακό στάδιο του Μόντρεαλ στον Καναδά, σας τα παρουσιάζουμε παρακάτω:
1. Mind House (Barcelona, Spain)
2. The Crooked House (Sopot, Poland)
3. Stone House (Guimarães, Portugal)
4. Lotus Temple (Delhi, India)
5. Cathedral of Brasilia (Brazil)
6. La Pedrera (Barcelona, Spain)
7. Atomium (Brussels, Belgium)
8. Museum of Contemporary Art (Niteroi, Rio de Janeiro, Brazil)
Το να κάνεις βόλτα στο δάσος και να σου ορμήσει αρκούδα είναι κάτι που θα έκανε έναν…απλό θνητό να…πεθάνει από τον φόβο του.
Ωστόσο, αυτό δεν ισχύει για τον Σουηδό Ραλφ Πέρσον, από το Λιούσνταλ, στα βόρεια της Στοκχόλμης: Ενώ εκπαίδευε τον σκύλο του στο δάσος, κατάλαβε ότι κάτι είχε αλλάξει όταν το γάβγισμά του «άλλαξε», σύμφωνα με σουηδικά ΜΜΕ.
Ο ίδιος έχει μεγάλη εμπειρία από τη δραστηριότητα στην ύπαιθρο, αν και παραδέχεται ότι δεν ήταν αρκετά προσεκτικός και δεν είχε πάρει μαζί του και όπλο. Ωστόσο, η προαναφερθείσα εμπειρία ήταν αυτή που τον έβγαλε από μια πιθανώς δύσκολη κατάσταση: Όταν η αρκούδα του όρμησε, ο ίδιος της…απάντησε φωνάζοντάς της δυνατά και παίρνοντας ανάλογη στάση ώστε να φαίνεται όσο το δυνατόν πιο μεγαλόσωμος.
Η αντίδρασή του, η οποία καταγράφηκε σε βίντεο από τον ίδιο και τη γυναίκα του, του έσωσε ίσως τη ζωή, καθώς η αρκούδα…τρόμαξε. «Έχω δει στο παρελθόν ακόμα και πελαργούς να διώχνουν αρκούδες» είπε χαρακτηριστικά, συμπληρώνοντας ότι δεν πιστεύει στην «στρατηγική» του να πέσει κάτω και να κάνει τον νεκρό.
Πάνω από 1.200 συνάνθρωποί μας θα περάσουν τις γιορτές, αναζητώντας μέσα στο κρύο να βρουν καταφύγιο σε παγκάκια, πάρκα και δρόμους της πρωτεύουσας – Αυτές είναι οι ιστορίες τους
Σε μία τυχαία βόλτα στη στολισμένη για τα Χριστούγεννα Αθήνα δύσκολα θα ξεφύγουν από το βλέμμα κάποιου τα μικρά υπαίθρια «σπιτάκια» που έχουν στήσει στο κέντρο της πόλης δεκάδες άστεγοι.
Κι, όμως, ο ανώνυμος άνθρωπος που προσπερνάς βιαστικά θα μπορούσε να είναι ο ίδιος σου ο πατέρας… Δεν πρόκειται για σενάριο βγαλμένο από ταινία, αλλά, δυστυχώς, για μία σκληρή εικόνα της σύγχρονης ελληνικής πραγματικότητας.
Αυτό συνέβη στην περίπτωση φοιτήτριας από την επαρχία που «έπεσε» πάνω στον άστεγο πατέρα της χωρίς να τον αναγνωρίσει. Ο κ. Παναγιώτης είπε στην οικογένειά του ότι θα φύγει στην Αμερική, αναζητώντας μια καλύτερη τύχη κι εδώ και μερικά χρόνια ζει μέσα σε μία αθηναϊκή στοά. Η γυναίκα και τα παιδιά του δεν έχουν λάβει νέα του εδώ και καιρό, όμως, η μοίρα του επιφύλασσε ένα περίεργο παιχνίδι…
Εκεί που κοιμόταν το άκουσμα μίας γνώριμης φωνής τον ξύπνησε. Ήταν η φωνή της κόρης του, που είχε καταφέρει να περάσει σε πανεπιστήμιο της πρωτεύουσας, χωρίς εκείνος να το έχει πληροφορηθεί.
Ο κ. Παναγιώτης την αναγνώρισε αμέσως, αλλά δεν της μίλησε από ντροπή. Το ίδιο, εντούτοις, δε συνέβη και με την κόρη του, που, χωρίς να ρίξει δεύτερη μάτια, πέρασε βιαστικά από δίπλα του, αγνοώντας την ύπαρξή του και περνώντας τον ως έναν ακόμη άστεγο.
Την παραπάνω σοκαριστική ιστορία διηγήθηκε στο protothema.gr ο πρόεδρος της Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης (ΜΚΟ) Praksis, Τζανέτος Αντύπας, στην οποία απευθύνθηκε ο κ. Παναγιώτης, ζητώντας βοήθεια για να ξανασταθεί στα πόδια του.
Όπως επισημαίνει ο κ. Αντύπας, η κρίση ανάγκασε ακόμη και ανθρώπους με ανώτερο μορφωτικό επίπεδο να κοιμούνται σε παγκάκια και όπου αλλού βρουν, ενώ υπολογίζεται πως πάνω από 1.200 άνθρωποι θα περάσουν τις γιορτές μόνοι στους παγωμένους δρόμους της Αθήνας.
Εάν προστεθούν σε αυτόν τον αριθμό και οι πρόσφυγες και μετανάστες που έχουν εγκλωβιστεί ή καταφθάνουν συνεχώς στη χώρα μας, τότε έχουμε να κάνουμε με αρκετές χιλιάδες.
«Πλέον, όταν μιλάμε για άστεγο πληθυσμό, δεν εννοούμε τους παραδοσιακούς κλοσάρ μέχρι το 2008 που ήταν συγκεκριμένοι, οι οποίοι κουβαλούσαν τα υπάρχοντά τους σε σακούλες σκουπιδιών και ήταν οι κλασικές φιγούρες των περιθωριοποιημένων αστέγων.
Η ανθρωπογεωγραφία του αστέγου πια περιγράφει άτομα των οποίων το πνευματικό/εκπαιδευτικό επίπεδο είναι πάνω από εκείνο του μέσου όρου. Υπάρχουν άνθρωποι που έχουν πανεπιστημιακές σπουδές ή ακόμη και μεταπτυχιακό και είναι άστεγοι» υπογραμμίζει ο κ. Αντύπας, προσθέτοντας πως «αυτό το γεγονός υποδηλώνει ότι οι συνθήκες του να μείνουν στο δρόμο προέρχονται από τη βαθύτατη οικονομική κρίση.
Έχασαν τη δουλειά τους αιφνίδια κι οι περισσότεροι από αυτούς λαμβάνοντας μία βεβιασμένη απόφαση εγκατέλειψαν τις οικογενειακές τους εστίες και τις επαρχιακές πόλεις όπου συνήθως διέμεναν. Αυτό συνέβη γιατί στην Ελλάδα του 2015 παραμένει η στερεότυπη αντίληψη ότι ο άνδρας πρέπει να είναι ο κουβαλητής που θα φέρει τα βασικά για να μπορέσει να θρέψει την οικογένειά του.
Επομένως, όταν κάποιος βρίσκεται άνεργος και αδύναμος να υποστηρίξει την οικογένειά του, επιλέγει να εξαφανιστεί στα μεγάλα αστικά κέντρα από το να αποτελεί βαρίδι. Αυτό συμβαίνει διότι, εάν απουσιάζει ο συγκεκριμένος, η εκτεταμένη οικογένεια στην επαρχία θα φροντίσει τα μέλη που αφήνει πίσω».
«Από τον Μάρτιο του 2012 μέχρι τώρα στο κέντρο της Praxis στην Αθήνα έχουμε καταγράψει 6.500 αστέγους. Υπάρχουν δύο κατηγορίες αυτού του πληθυσμού. Η μια είναι η λεγόμενη ραφ φλίπερς, αυτοί, δηλαδή, που κοιμούνται κάτω από άγριες συνθήκες. Είναι άνθρωποι οι οποίοι κοιμούνται στα παγκάκια, στα πάρκα κ.λπ..
Ο άστεγος, όμως, έτσι όπως ορίζεται διεθνώς, είναι αυτός ο οποίος ζει σε συνθήκες αστεγίας: δεν έχει ηλεκτρικό ρεύμα, ζει με πολλά άτομα σε λίγα τετραγωνικά μέτρα, σε εγκαταλελειμένο σπίτι ή σε έναν ξενώνα, άρα είναι εν δυνάμει άστεγος» σημειώνει, ακόμη, ο πρόεδρος της Praksis.
Ένας άστεγος άντρας φτιάχνει την κουκούλα από το πανωφόρι του, στο κέντρο της Αθήνας, Κυριακή 13 Δεκεμβρίου 2015. ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΟΛΕΣΙΔΗΣ
«Όλοι αυτοί, επομένως, ανεβάζουν κατά πολύ το νούμερο και μπορούμε να μιλήσουμε και για 20.000 και για 25.000. Χριστούγεννα στους δρόμους της Αθήνας υπολογίζεται ότι θα κάνουν γύρω στα 1.200 με 1.300 άτομα. Αν προσθέσουμε σε αυτούς την πληθυσμιακή ομάδα προσφύγων και μεταναστών τα νούμερα ξεφεύγουν και είναι εξαιρετικά δύσκολο να υπολογιστούν.
Πρόκειται για πληθυσμούς που αυτή τη στιγμή έχουν εγκλωβιστεί στην Ελλάδα κι έχουν επιλέξει τα μεγάλα αστικά κέντρα και κυρίως την Αθήνα είτε για να μπορέσουν να βρουν μια πύλη εξόδου είτε για να επιστρέψουν με κάποιον τρόπο στη χώρα τους», καταλήγει.
Η τέχνη του δρόμου, όπως και κάθε είδος τέχνης, συνεχώς εξελίσσεται. Στο παρελθόν ήτανε απλά μοναχικές τοιχογραφίες. Στην σήμερον εποχή όπως γίνονται τεράστια φεστιβάλ, όπου δίνεται η ευκαιρία σε καλλιτέχνες να βγάλουν το καλλιτεχνικό τους πνεύμα. Ο καθένας απο τους δημιουργούς είναι μοναδικός με τον τρόπο του: κάποιοι μοναδικοί με το μέγεθος, άλλοι με το χιούμορ τους, άλλοι δημιουργούν την αίσθηση του χώρου..
Μαζέψαμε τις καλύτερες δουλειές του 2015 από διάφορες γωνιές του πλανήτη και προσκαλούμε τους πάντες να θαυμάσουν αυτά τα έργα, που δεν χρειάζονται να κρυφτούν κάτω από υπόστεγα διάφορων γκαλερί.
Τη συγκινητική ιστορία του μικρού Oakley Langran από τη Βρετανία δημοσιεύουν βρετανικές εφημερίδες. Το 4χρονο αγοράκι γιόρτασε πριν από λίγες μέρες τα γενέθλιά του κι αυτό που του αρέσει να κάνει είναι να παίζει με πλαστικό, ψεύτικο φαγητό.
Ο Oakley πάσχει από μια πάρα πολύ σπάνια πάθηση του λάρυγγα και με γαστροοισοφαγική παλινδρομική νόσο σε τόσο σοβαρό επίπεδο ώστε να μην μπορεί να φάει καθόλου, καθώς δεν μπορεί να χωνέψει.
Μάλιστα η πάθηση είναι τόσο σπάνια, που πήρε το όνομα του αγοριού, σύμφωνα με την Daily Mail. Όταν ήταν μωρό το αγοράκι συνήθιζε να κάνει εμετό μέχρι και 100 φορές την ημέρα. Πλέον ζει με αντλία τροφοδοσίας ώστε οι θρεπτικές ουσίες να εισέρχονται στο μικρό του σώμα μέσω αντλίας.
Αν κι αυτή η μέθοδος σταμάτησε τον εμετό, ο ίδιος εξακολουθεί να μην είναι σε θέση να φάει και είναι αμφίβολο αν θα μπορέσει ποτέ να είναι. Ωστόσο όταν όλη η οικογένεια τρώει ο μικρός παίζει με τα ψεύτικα φαγητά που του έχουν πάρει ώστε να μπορεί να είναι μέρος της διαδικασίας του οικογενειακού φαγητού.
Ωστόσο, την ημέρα των Χριστουγέννων του δίνουν για να παίζει με πραγματικά τρόφιμα. «Πέρυσι μαγείρεψα ένα πλήρες γεύμα Χριστουγέννων για τον Oakley και φέτος θα κάνουμε το ίδιο», είπε η μαμά του Charlene και πρόσθεσε «Έχουμε γεμίσει το πιάτο του Oakley με γαλοπούλα, πατάτες και όλες τις γαρνιτούρες.
Θα παίξει με αυτό. Ξέρω ότι άλλες μαμάδες και μπαμπάδες δεν θέλουν τα παιδιά τους να παίζουν με το φαγητό τους, αλλά δεν υπάρχει τίποτα που να μας αρέσει περισσότερο από το να βλέπουμε τον Oakley να βυθίζει τη γροθιά του σε μια πουτίγκα ή να αρπάζει ένα κομμάτι της εορταστικής γαλοπούλας».
Η μαμά του μικρού που είναι μητέρα ακόμη 2 παιδιών, επρόκειτο να γεννήσει τα Χριστούγεννα του 2011 αλλά γέννησε 2 μέρες νωρίτερα. Όλη η οικογένεια γύρισε στο σπίτι χαρούμενη για να περάσει τις γιορτές.
Λίγες μέρες αργότερα, όμως, η μητέρα του παρατήρησε ότι δεν τρεφόταν καλά και έκανε συνεχώς εμετό. Ώσπου μια μέρα μετά από ένα μήνα το μωράκι σταμάτησε να αναπνέει και μεταφέρθηκε αμέσως στο νοσοκομείο όπου διαγνώστηκε με γαστρική ασθένεια και μπήκε σε φαρμακευτική αγωγή.
Ωστόσο, αντέδρασε άσχημα σε αυτήν κι ο δεξιός του πνεύμονας κατέρρευσε. Ο μικρός Oakley υποβλήθηκε σε 11ωρη επέμβαση αλλά το πρόβλημα δεν λύθηκε με αποτέλεσμα ο σωλήνας σίτισης να είναι η μόνη λύση. Μάλιστα σύμφωνα με τη Sun δεν εντόπισαν ποτέ το λόγο που το προκαλεί αυτό καθώς πρόκειται για μια εξαιρετικά σπάνια πάθηση.
Έτσι οι γονείς του κάθε Χριστούγεννα οι γονείς του, του κάνουν αυτό το «δώρο» όπως λένε για να μην νιώθει εντελώς μόνος του και ξένο μέρος της οικογένειας.
Κι όμως το σκληρό κέλυφος της καρύδας είναι τόσο δυνατό που μπορεί να παγιδεύσει τον λιωμένο χαλκό!
Ρίχνει αργά τον λιωμένο χαλκό και γεμίζει την καρύδα με αρκετή ποσότητα χαλκού που θα περιμέναμε ότι θα την λιώσει ή έστω να υπάρξει κάποια διαρροή.
Το ζουμί της καρύδας ρίχνοντας το χαλκό παιρνει την ενέργεια του λιωμένου χαλκού και εξατμίζεται. Όταν ο άντρας τελειώνει να ρίχνει τον χαλκό ρίχνει πολύ νερό για πάρει την υπόλοιπη ενέργεια του λιωμένου χαλκού.
Σταματάει να ρίχνει νερό όταν δεν βγαίνει άλλος ατμός στο τέλος που πάγωσε σχηματίστηκε ένα κομμάτι χαλκού στο μέγεθος ενός ντόνατ.
Όπως και να έχει είναι ένα ακόμη εντυπωσιακό πείραμα που κάνει θραύση στο διαδίκτυο.
Δεν είναι μόνο το Μπρουνέι και η Σομαλία που τιμωρούν όσους γιορτάσουν και φέτος τη γέννηση του Χριστού…
Όπως έγινε γνωστό, με απόφαση του μονάρχη του Μπρουνέι όποιος κάτοικος της χώρας γιορτάσει φέτος τα Χριστούγεννα θα τιμωρηθεί με πενταετή φυλάκιση. Η ίδια απαγόρευση ισχύει και για τη Σομαλία. Όμως, όσο κι αν αυτό φαίνεται εν έτη 2015 παράλογο, κάποτε συνέβη σε ορισμένες χώρες τις οποίες κανείς δεν θα μπορούσε να φανταστεί τόσο ακραίες.
Ιδού μερικά ιστορικά παραδείγματα:
ΣΑΟΥΔΙΚΗ ΑΡΑΒΙΑ
Χριστουγεννιάτικες κάρτες και δέντρα δεν επιστρέπονται στη χώρα. Η Σαουδική Αραβία ακολουθεί πιστά τον Ισλαμικό Νόμο, ο οποίος είναι ιδιαίτερα αυστηρός με οποιοδήποτε άλλο θρησκευτικό δόγμα. Παρόλα αυτά, οι χιλιάδες ξένοι που βρίσκονται στη χώρα κυρίως για επαγγελματικούς λόγους μπορούν σε ιδιωτικούς χώρους να γιορτάσουν.
ΙΡΑΝ
Παρόμοια πολιτική με τον εορτασμό των Χριστουγέννων στη Σαουδική Αραβία ακολουθεί και το Ιράν. Διαφορετικά δόγματα, όμως η κατάληξη είναι η ίδια: Ο κόσμος δεν μπορεί να κάνει τίποτα το χριστουγεννιάτικο – τουλάχιστον δημόσια.
ΑΓΓΛΙΑ
Από το 1649 έως το 1653 η βουλή ασκούσε την εξουσία στην Αγγλία. Όμως από το 1653 ο Όλιβερ Κρόμγουελ ανέλαβε τη διακυβέρνηση και ως κλασικός Πουριτανός, απαγόρευσε τον εορτασμό των Χριστουγέννων. Όπως έλεγε, ο κόσμος θα πρέπει να σκέφτεται αποκλειστικά τον Ιησού αυτές τις μέρες κι όχι να πίνει και να τρώει.
ΚΟΥΒΑ
Όταν ο Φιντέλ Κάστρο αποφάσιζε το 1959 να απαγορεύσει τον εορτασμό των Χριστουγέννων λίγοι περίμεναν ότι θα κρατούσε ως το 1999. Όμως η τότε επίσκεψη του Πάπα Ιωάννη Παύλου Β’ έκανε τον Κουβανό ηγέτη να αλλάξει γνώμη.
ΙΑΠΩΝΙΑ
Ο Χριστιανισμός δεν έχει μεγάλη επιρροή στην Ιαπωνία. Για την ακρίβεια λιγότερο από το 1% του πληθυσμού είναι Χριστιανοί, γι’ αυτό και τα Χριστούγεννα δεν θεωρείται επίσημη αργία για κανέναν αλλά λογαριάζεται ως κοσμική γιορτή. Πάντως όποιος θέλει, μπορεί να γιορτάσει!
ΙΑΠΩΝΙΑ
Ο Χριστιανισμός δεν έχει μεγάλη επιρροή στην Ιαπωνία. Για την ακρίβεια λιγότερο από το 1% του πληθυσμού είναι Χριστιανοί, γι’ αυτό και τα Χριστούγεννα δεν θεωρείται επίσημη αργία για κανέναν αλλά λογαριάζεται ως κοσμική γιορτή. Πάντως όποιος θέλει, μπορεί να γιορτάσει!
ΚΙΝΑ
Το 2009 οι κινεζικές αστυνομικές αρχές απαγόρευσαν την άσκηση θρησκευτικών λατρειών την ημέρα των Χριστουγέννων. Όπως και σε άλλες κομμουνιστικές χώρες, έτσι κι εκεί το ζήτημα παραμένει το ίδιο και οι δημόσιες εκδηλώσεις είναι εξαιρετικά σπάνιες – αν όχι εντελώς απαγορευμένες. Εξαιρούνται κυρίως οι παραθαλάσσιες πλούσιες περιοχές όπου η παρουσία μεγάλου αριθμού ξένων πολιτών “αναγκάζει” τις αρχές να κάνουν κάποιες παραχωρήσεις, όπως συμβαίνει για παράδειγμα στο Χονγκ Κονγκ.
ΑΛΓΕΡΙΑ
Για να λάβουν άδεια λειτουργίας μη μουσουλμανικοί θρησκευτικοί χώροι στην Αλγερία πρέπει να περάσουν από μια μακρά διαδικασία. Και ο εορτασμός των Χριστουγέννων οπουδήποτε σε δημόσιο χώρο δεν είναι κι ό,τι καλύτερο. Άλλωστε κι εκεί η ημέρα των Χριστουγέννων δεν θεωρείται επίσημη γιορτή.
ΗΠΑ
Όταν οι ακραίοι Αγγλικανοί Προτεστάντες γνωστοί κι ως Πουριτανοί, έφταναν τη δεκαετία του 1620 στις ΗΠΑ ήταν ήδη κατά των Χριστουγέννων. Αποκαλούσαν τη γιορτή “φαιδρή” και την απαγόρευσαν για όλους τους ακολούθους τους έως και τον 18ο αιώνα. Η μόνη θρησκευτική γιορτή που αποδέχονταν ήταν το Σάββατο. Όταν ο κυβερνήτης της αποικιοκρατικής Μασαχουσέτης, Sir Edmund Andros, επεδίωξε να αλλάξει αυτήν την απόφαση, του επιτέθηκε πλήθως κόσμου ντυμένοι με ερυθρές κάπες.
ΑΛΒΑΝΙΑ
Το 1967 η απαγόρευση κάθε θρησκευτικού εροτασμού έγινε νόμος του κράτους και κράτησε ως και το 1991. Οι Χριστιανοί της χώρας κατάφεραν να παρεβρεθούν σε λειτουργία για πρώτη φορά μετά από 23 χρόνια, το Δεκέμβριο του 1990.
ΒΟΡΕΙΑ ΚΟΡΕΑ
Δεν υπάρχει καμία εορταστική αργία στη Νότια Κορέα εκτός από της μέρες του εορτασμού των γεννεθλίων των ηγετών της. Το καθεστώς πιστεύει μάλιστα ότι όποιος προσπαθεί να κάνει τους πολίτες της να δουν χριστουγεννιάτικα φωτάκια, διεξάγει πόλεμο προπαγάνδας.
Γραφική, πολυφημισμένη και κοσμοπολίτικη, η Αράχωβα αποτελεί τoν πιο δημοφιλή χειμερινό προορισμό για χιλιάδες επισκέπτες κάθε χρόνο και το όνομά της συγκεντρώνει την ακτινοβολία και το μύθο του κορυφαίου χειμερινού θέρετρου της χώρας.
Οι πολλές επιλογές που έχει κάποιος φτάνοντας στην Αράχωβα σε συνδυασμό με τα υπέροχα μέρη της, την κατατάσουν στις πρώτες θέσεις προτίμησης για χειμερινές διακοπές.
Η Αράχωβα είναι χτισμένη στους πρόποδες του Παρνασσού σε υψόμετρο περίπου 1000 μ. και 35 χλμ. δυτικά της Λιβαδειάς με θέα στο δελφικό τοπίο, είναι αφετηρία για τα τρια χιονοδρομικά κέντρα του Παρνασσού, Κελάρια, Φτερόλακα, Γεροντόβραχος και πέρασμα για το σημαντικό αρχαιολογικό χώρο των Δελφών.
Η Αράχωβα είναι η πιο ψηλό κατοικημένη περιοχή του Παρνασσού και απέχει μόλις 160 χλμ. από την Αθήνα. Οι κάτοικοί της είναι απλοί και φιλόξενοι και διατηρούν επάξια μέχρι και σήμερα την παράδοση του τόπου τους.
Ένας παραδοσιακός οικισμός με όμορφα πέτρινα σπίτια, στενά σοκάκια, πηγές και καθαρός αέρας είναι τα πρώτα χαρακτηριστικά της Αράχωβας, που συναντά κανείς φτάνοντας εκεί. Περπατήστε μέσα στην πόλη και θαυμάστε την αρχιτεκτονική των παλιών σπιτιών με τους πετρόχτιστους τοίχους και τις παραδοσιακές κεραμοσκεπές.
Στον κεντρικό δρόμο της Αράχωβας θα βρείτε μοντέρνα καταστήματα με επώνυμα ρούχα και είδη σκι, τοπικά προϊόντα (τυρί φορμαέλα, χειροποίητες χυλοπίτες, χωριάτικα λουκάνικα, ντόπιο μέλι, τσίπουρο και μπρούσκο κρασί), καφετέριες, μπαράκια και παραδοσιακές ταβέρνες.
Τα πέτρινα χωριάτικα σπίτια με τις αχνιστές καμινάδες στριμώχνονται στα στενά ανηφορικά δρομάκια και όλο το χωριό μοιάζει να κρέμεται στις πλαγιές του βουνού, σ’ ένα τοπίο, που είναι συνώνυμο της τελειότητας.
H περιοχή ήταν γνωστή στα χρόνια της επανάστασης ως «Ράχωβα» ελληνικής ρίζας, η οποία προέρχεται από το συνδυασμό των λέξεων «ράχις» και «ωβάς» κι η οποία χρησιμοποιήθηκε για να δηλώσει την οικιστική ένωση κατοίκων που ζούσαν σε μικρούς οικισμούς.
Σύμφωνα με κάποιους ιστορικούς, οι Σλάβοι έδωσαν το όνομα στην περιοχή, λόγω των πολλών καρυδιών -το «Οrechova» είναι σύνθεση του «orech+ova» και σημαίνει «καρυδότοπος».
Τέλος, μια άλλη εκδοχή θέλει τη λέξη να προέρχεται από την ελληνική «ράχις» και τη σλαβική ova (που σημαίνει τόπος), άρα « Αράχωβα» σημαίνει «ραχότοπος». Eχει πανάρχαια ιστορία με διάσπαρτα τα ίχνη της αρχαιότητας από τον Παρνασσό ως το Ζεμενό κι ως την κοιλάδα του Πλειστού. Στην δυτική πλευρά της περιοχής υπήρχε η ομηρική πόλη Ανεμώρεια μαζί με την Κυπάρισσο στα ανατολικά.
H Αράχωβα κι η γύρω περιοχή ανήκαν από αρχαιοτάτων χρόνων στη Φωκίδα; Μόνο όταν τέθηκε σε ισχύ ο νόμος ΒΧΔ (6/7/1899) εντάχθηκε στα διοικητικά όρια της Βοιωτίας, με πρωτεύουσα τη Λιβαδειά. Με τον Καλλικράτη ο δήμος Αράχωβας αποκτά έδρα το Δίστομο και συνίσταται από τους δήμους Αραχώβης, Διστόμου και την κοινότητα Αντίκυρας.
Αράχωβα Διαμονή
Πολλές είναι οι επιλογές για την διαμονή σας στην περιοχή της Αράχωβας. Υπάρχουν καταλύματα όλων των ειδών, κατηγοριών και δυνατοτήτων, τόσο στην Αράχωβα όσο και στην γύρω περιοχή.
Αραχώβα Περιβάλλον
Η Αράχωβα έχει θαυμάσιο κλίμα, με δροσερό καλοκαίρι, βροχερό φθινόπωρο και βαρύ χειμώνα. Ο συνδυασμός της παράδοσης, του τοπίου και της υπέροχης θέας, κάνει την ατμόσφαιρα απερίγραπτη.
Περιηγηθείτε στα σοκάκια της, διοργανώστε διάφορες δραστηριότητες και εκδρομές στα γύρω χωριουδάκια, δοκιμάστε την υπέροχη κουζίνα της σε κάποια από τα παραδοσιακά μεζεδοπωλεία.
Αν επιθυμείτε διακοπές που ανεβάζουν την αδρεναλίνη, οργανωθείτε και ξεκινήστε τη μέρα σας στο χιονοδρομικό κέντρο, κάντε πεζοπορεία ή ορειβασία στις πλαγιές του Παρνασσού και χαρείτε τη φύση σε όλο της το μεγαλείο. Μην χάσετε την ευκαιρία να επισκευθείτε τα γύρω χωριά εξίσου όμορφα και γραφικά και τους αρχαιολογικούς χώρους των Δελφών.
Επισκευθείτε τη μονή του Οσίου Λουκά, που βρίσκεται στη δυτική πλαγιά του όρους Ελικών και αποτελεί ένα από τα πιο σπουδαία δείγματα βυζαντινής τέχνης στην Ελλάδα με τοιχογραφίες που χρονολογούνται από το 10ο αιώνα μ.Χ.
Πηγαίνοντας για τα χιονοδρομικά κέντρα περάστε από το χωριό Κωρύκειο Άντρο. Φωτογραφείστε τη σπηλιά με τους σταλακτίτες και αν σας αρέσει το περπάτημα πηγαίντε ως εκεί με τα πόδια από τους Δελφούς διασχίζοντας μια μαγευτική πορεία στις ράχες του βουνού.
Η θέα που θα αντικρίσετε είναι εκπληκτική και θα έχετε τη δυνατότητα μετά από ένα ευχάριστα εξαντλητικό πρωινό να ξαποστάσετε και να γευματίσετε σε κατάλληλα διαμορφωμένους υπαίθριους χώρους και να σβήσετε τη δίψα σας με τρεχούμενο νερό από τις φυσικές πηγές.
Αράχωβα Προϊόντα
Η Αράχωβα φημίζεται για το καλό κρασί της και το εκλεκτής ποιότητας λάδι της. Δοκιμάστε την περίφημη Φέτα Παρνασσού και αγοράστε χωριάτικες χυλοπίτες, τραχανά, μυζήθρα και γιαούρτι όλα πολύ γευστικά και με τα αγνότερα υλικά.
Το παραδοσιακό αραχωβίτικο τυρί που ξεχωρίζει είναι η Φορμαέλλα, παράγεται αποκλειστικά στην Αράχωβα και για την πήξη του το τοποθετούν σε μικρά καλάθια.
Η κτηνοτροφία είναι ιδιαίτερα αναπτυγμένη και το κρέας μαγειρεμένο με αραχωβίτικη συνταγή πολύ γευστικό. Πασίγνωστα είναι το κοκορέτσι, το κοντοσούβλι και πολλά άλλα παραδοσιακά φαγητά. Αφού γευθείτε την αραχωβίτικη κουζίνα μην παραλείψετε να δοκιμάσετε τα υπέροχα γλυκίσματα όπως τηγανίτες, γλυκό κυδώνι, μυγδαλάτο, καρυδάτο και πολλές μαρμελάδες.
Στα ράφια και στις βιτρίνες των καταστημάτων θα δείτε να φιγουράρουν είδη λαϊκής τέχνης και υφαντά φτιαγμένα από αραχωβίτικα χέρια, όπως τα περίφημα καρπίτια και πολλά είδη κεντημάτων όπως η αραχωβίτικη βελονιά, το χρυσοκέντημα και πολλά άλλα κεντητά αριστουργήματα.
Αράχωβα Διασκέδαση
Η Αράχωβα το βράδυ βάζει τα καλά της και σας υποδέχεται για να τη γνωρίσετε καλύτερα. Όποια κι αν είναι τα σχέδιά σας για τη νυχτερινή σας έξοδο, έχετε πολλές επιλογές για το πως θα ξεκινήσετε και πως τελικά θα κλείσετε τον επίλογο μιας υπέροχης βραδιάς.
Από μεζεδοπωλεία και εστιατόρεια για τους καλοφαγάδες, Bars και nightclubs για τους ανήσυχους, μέχρι έναν απλό περίπατο στην αγορά για τους ρομαντικούς, η Αράχωβα ταιριάζει με όλα καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας αλλά και της νύχτας.
Η μαγεία της Πρωτοχρονιάς αποτελείται από χίλιες μελωδίες, μυρωδιές από τα έλατα και τα μανταρίνια, χαρούμενη φασαρία, παιδικές μνήμες, παραδόσεις του σπιτιού, τις ελπίδες και τις προσδοκίες για τον νέο χρόνο.
Όλοι αυτοί οι υπέροχοι καλλιτέχνες απο την Ανατολική Ευρώπη, των οποίων τις εικόνες μαζέψαμε για εσάς, βλέπουν την Πρωτοχρονιά ο καθένας με τον δικό τους τρόπο. Ο τρόπος που γιορτάζουμε τις γιορτές είναι διαφορετικός σε σχέση με τις χώρες της ανατολικής Ευρώπης, έχουμε όμως κάτι κοινό, η γιορτή της Πρωτοχρονιάς είναι παντού μαγική και γεμάτη με χαρούμενα πρόσωπα.
Αλεξάντερ Λεβτσενόκ, «Το πρωί της Πρωτοχρονιάς»
Ίγκορ Ζάιτσεβ, «Χριστουγεννιάτικο δέντρο», 1996
Ίγκορ Ποπόβ, «Ο κήπος μας», 1964
Πετρ Κοζλόβ, «Τα παλιά παιχνίδια»
Φιλίπ Κουμπάρεβ, «Πρωτοχρονιά»
Γκέντρι Μόσλερ, «Το πρωινό της πρωτοχρονιάς», 1916
Τατιάνα Ερέμινα, «Το κρύο πριν τα Χριστούγεννα», 1954
Ιούρι Κουγάτς, «Καλή Πρωτοχρονιά», 1988
Βαλεντίν Γκούμπαρεφ, «Πρωτοχρονιά»
Αλεξάντερ Ντούντιν, «Έλατο», 1953
Ιούρι Πιμένοφ, «Πρωτοχρονιά», 1949
Ιρίνα Ριμπάκοβα, «Χριστουγεννιάτικο δέντρο», 2012
Νόρμαν Ροκβελ, «Άγιος Βασίλης», 1921
Αλεξάντερ Γκουλιάεφ, «Νέος χρόνος», 1967
Νατάσα Βίλλον, «Το μετρό τα Χριστούγεννα»
Αντρέι Αντριάνοφ, «Προετοιμασία του τραπεζιού», 2012
Η ομάδα του FailArmy στο Youtube επιστρέφει με άλλο ένα δυνατό βίντεο. Τα fails δεν αποτελούν αποκλειστικό «προνόμιο» των ανθρώπων, αφού και τα ζώα έχουν αμέτρητες στιγμές χαζομάρας και αστείων ατυχημάτων. Το FailArmy συγκέντρωσε τα καλύτερα από αυτά σε μια ξεκαρδιστική 7λεπτη συλλογή!
Αυτό συνέβη στην περίπτωση φοιτήτριας από την επαρχία που «έπεσε» πάνω στον άστεγο πατέρα της χωρίς να τον αναγνωρίσει. Ο κ. Παναγιώτης είπε στην οικογένειά του ότι θα φύγει στην Αμερική, αναζητώντας μια καλύτερη τύχη κι εδώ και μερικά χρόνια ζει μέσα σε μία αθηναϊκή στοά. Η γυναίκα και τα παιδιά του δεν έχουν λάβει νέα του εδώ και καιρό, όμως, η μοίρα του επιφύλασσε ένα περίεργο παιχνίδι…
Δημιουργός: 
Δημιουργός: 
Δημιουργοί:
Δημιουργός: 
Δημιουργός:
Δημιουργός: 
Δημιουργός: 
Δημιουργός: 
Δημιουργός:
Δημιουργός: 
Δημιουργός: 
Δημιουργός: 
Δημιουργός: 
Δημιουργός: 
Δημιουργός: 
Δημιουργός: 
