Μικρή… αστοχία διαπιστώθηκε στην προσπάθεια ενός ιερέα να ρίξει το σταυρό στην πισίνα που είχε μπροστά του στο στο Κονταξοπούλειο Αθλητικό κέντρο του δήμου Ωραιοκάστρου.
Ο σταυρός του έφυγε από τα χέρια και κατέληξε λίγα μέτρα μακριά, ανάμεσα στον κόσμο που είχε συγκεντρωθεί για τον αγιασμό των υδάτων.
Με χιούμορ ο πατέρας Νικόλαος σχολίασε: «Αυτό είναι ποντιακό ανέκδοτο, να το λέτε».
Μάλιστα, προέτρεψε τον κόσμο να «ανεβάσει» στο διαδίκτυο το σχετικό βίντεο, όπερ και εγένετο.
Δείτε το βίντεο
Ο καλλιτέχνης Robin Wight χρησιμοποιεί σύρμα από ανοξείδωτο χάλυβα για να δημιουργήσει αυτά τα υπέροχα και μοναδικά γλυπτά, η διαδικασία δημιουργίας τους περιλαμβάνει σχεδίαση και κατασκευή ενός ολόκληρου σιδερένιου σκελετού που στην συνέχεια ο ίδιος ενσωματώνει πάνω τους και τους μυς για να ολοκληρωθεί το αποτέλεσμα.
Εμείς εδώ στο tilestwra.com λατρεύουμε την τέχνη και ειδικά όταν πρόκειται για αξιοθαύμαστα δημιουργήματα όπως αυτά που ακολουθούν.
Μπορούμε να κατασκευάσουμε ουρανοξύστες, γέφυρες και αυτοκινητόδρομους ,αλλά η φύση στο τέλος πάντα παίρνει το φόρο του.
Στην αιώνια αντιπαράθεση μεταξύ του ανθρώπου και της φύσης δεν υπάρχει νικητής. Ωστόσο, την στιγμή σε κάποιο κτίριο εμφανίζεται μια ρωγμή ή ένα χαλασμένο αυτοκίνητο μένει αφύλακτο, η φύση κάνει αμέσως την πρώτη της κίνηση και η βλάστηση αρχίζει να μεγαλώνει.
Σας προσφέρουμε μια βόλτα σε εγκαταλειμμένα τούνελ, πλοία, σπίτια και άλλα 20 παραδείγματα όπου οι ανθρώπινες δημιουργίες έγιναν μέρος του φυσικού τοπίου.
Δέντρο-πιάνο, Καλιφόρνια
Τα δέντρα που νίκησαν το μπετόν, Χονγκ Κονγκ
Σιδηρόδρομος στο Παρίσι, Γαλλία
Ένα ποδήλατο που το «έφαγε» ένα δέντρο.
Φυσικό ενυδρείο σε ένα εγκαταλελειμμένο εμπορικό κέντρο στην Μπανγκόκ, Ταϊλάνδη.
Ένας παλιός μύλος, Ιταλία.
Εγκαταλελειμμένη ρόδα λούνα παρκ.
Νεκροταφείο αυτοκινήτων, Βέλγιο.
Πόλη δίπλα σε ορυχείο, Ναμίμπια
Σιδηρόδρομος 160 χρονών στο Παρίσι, Γαλλία.
Ένα πλοίο 100 χρονών στο Σίδνεϋ της Αυστραλίας.
Οι ρίζες του δέντρου είναι ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο στο πεζοδρόμιο.
Εγκαταλελειμμένα ραδιενεργή πόλη του Pripyat, Ουκρανία.
Ξεχασμένο παλάτι, Ιρλανδία.
Σιδηροδρομικός σταθμός, Αμπχάζια.
Παλιός πύργος ψύξης, Βέλγιο.
Άνγκορ, Καμποτζή.
Εγκαταλελειμμένο δωμάτιο ξενοδοχείου.
Ψαροχώρι στην χερσόνησο Καμτσάτκα, Ρωσία.
Μόλις ο Ματ και η Τζέσικα Τζόνσον παντρεύτηκαν, έκαναν κάτι που δεν το περίμεναν ούτε οι φίλοι τους αλλά ούτε και οι συγγενείς τους..
Τι έκαναν; Πούλησαν το σπίτι τους, εγκατέλειψαν τις επιτυχημένες καριέρες τους ως μάνατζερ ο Ματ και ως οικονομικός σύμβουλος η Τζέσικα, και αγόρασαν ένα μικρό σκάφος.
Από τότε έχουν περάσει τέσσερα χρόνια αλλά ο Ματ και η Τζέσικα δεν σταμάτησαν ούτε στιγμή να ταξιδεύουν στον κόσμο, έχοντας πάντα μαζί τους τον γάτο τους, τον Τζορτζ!
Ζουν περίπου με 1.000 δολάρια το μήνα, έχουν ήδη επισκεφτεί 16 χώρες, μεταξύ των οποίων είναι οι Μπαχάμες, η Τζαμάικα, η Κούβα και το Περού, και δεν σκοπεύουν να σταματήσουν να ταξιδεύουν σύντομα.
«Όλα ξεκίνησαν το 2007», θυμάται η Τζέσικα. «Περνούσαμε μερικές στιγμές χαλάρωσης στη λίμνη Μίσιγκαν, όταν παρατήρησα ότι τα μάτια του Ματ ήταν συνέχεια κολλημένα στα σκάφη.
Τότε με κοίταξε και μου είπε: «Λοιπόν Τζες, ή θα αγοράσουμε ένα καινούργιο σπίτι ή θα ξοδέψουμε όλες μας τις οικονομίες για να αγοράσουμε ένα σκάφος. Εσύ τι λες; Ποια είναι καλύτερη ιδέα;»
«Και κάπως έτσι αποφασίσαμε να περάσουμε το καλοκαίρι μας στη θάλασσα».
«Τον Ιούνιο του 2011 συνειδητοποιήσαμε ότι θέλαμε να πάμε ένα ταξίδι που θα αλλάξει τη ζωή μας. Πόσο καιρό θα διαρκούσε;5, 6 χρόνια, ίσως και περισσότερο. Δεν είχε σημασία».
«Πήραμε τον Τζορτζ το 2012. Είναι υπέροχο ότι είναι πλέον μέλος της ομάδας μας. Κατά τη διάρκεια των καταιγίδων, πάντα καταφέρνει να στέκεται στα πόδια του καλύτερα και από τους δυο μας».
«Ταξιδεύοντας ενισχύσαμε πραγματικά τη σχέση μας. Δεν υπάρχει χρόνος μέσα στο σκάφος για τσακωμούς και διαφωνίες. Είμαστε μέλη μιας ομάδας».
«Πριν, οι ζωές μας ήταν σαν ένα στερεότυπο του αμερικανικού ονείρου».
«Πήγαμε και οι δυο σχολείο, στη συνέχεια το πανεπιστήμιο, παντρευτήκαμε, αγοράσαμε σπίτι και ξεκινήσαμε επιτυχημένες επαγγελματικές σταδιοδρομίες».
«Αλλά τότε συνειδητοποιήσαμε ότι σπαταλώντας τόσο πολύ χρόνο μπροστά στην τηλεόραση, δεν κάναμε τίποτα αξιόλογο στις ζωές μας».
«Αν δεν το τολμούσαμε, δεν θα είχαμε ποτέ τόσες όμορφες, αξέχαστες εμπειρίες για να αναπολούμε όταν γεράσουμε. Θέλαμε να αλλάξουμε τον τρόπο ζωής μας.. και το κάναμε».
Πηγή: dinfo.gr
Τα Κέντρα Φιλοξενίας Προσφύγων στον Ελαιώνα και το Ελληνικό επισκέφτηκε η Βρετανίδα ηθοποιός Βανέσα Ρεντγκρέιβ, η οποία στο Λονδίνο έχει διοργανώσει πολλές φιλανθρωπικές παραστάσεις για τους πρόσφυγες.
«Ο ελληνικός λαός δείχνει στον κόσμο πώς είναι να είσαι άνθρωπος. Δείχνει στον κόσμο πώς είναι να προσπαθείς να σώσεις τους συνανθρώπους σου. Ευχαριστώ προσωπικά όλους όσους βοηθούν τους πρόσφυγες από όλο τον κόσμο», δήλωσε συγκινημένη η Βρετανίδα ηθοποιός και πρόσθεσε:
«Η Ελλάδα δεν μπορεί να λύσει μόνη της αυτό το πρόβλημα και όμως μας δίνει το πιο σημαντικό μάθημα από όλα. Το μάθημα της ανθρωπιάς».
Χάζεψε αυτές τις φωτογραφίες. Βυθίσου σε αυτές τις φωτογραφίες. Άσε αυτές τις φωτογραφίες να λειτουργήσουν ευεργετικά στο κουρασμένο σου μυαλό και να φέρουν μια κάποια ηρεμία.
Ακολουθούν φωτογραφίες τόσες όμορφες και ισορροπημένες που μας φέρνουν συναισθήματα ολοκλήρωσης και ικανοποίησης.
Η ιστορία του Λευκού Πύργου μέσα από σπάνιο, συλλεκτικό φωτογραφικό υλικό παρουσιάζεται στη συνέχεια σε ένα βίντεο λίγων λεπτών που φέρνει μνήμες και συγκινεί τον θεατή.
Ένα ταξίδι 150 ετών μέσα από φωτογραφίες που αποτυπώνουν την αλλαγή της πόλης γύρω από το σημαντικότερο ορόσημο της φέρει την υπογραφή της ομάδας “Παλιές φωτογραφίες της Θεσσαλονίκης”, στην οποία αξίζουν τα εύσημα.
Στην αρχή ονομαζόταν Πύργος του Λέοντος, όπως αναφέρει τουρκική επιγραφή του 1535-1536, η οποία υπήρχε στην είσοδό του εξωτερικού περιβόλου (τώρα κατεδαφισμένος) και η οποία μάλλον αναφερόταν στη χρονολογία κατασκευής του περιβόλου.
Παλιότερα επικρατούσε η άποψη πως ήταν έργο των Βενετών αλλά πλέον η σύγχρονη ιστοριογραφία δέχεται το κτίσμα ως οθωμανικό. Από τον 17ο αιώνα και μετά ονομαζόταν ανεπίσημα Φρούριο της Καλαμαριάς και Πύργος των Γενιτσάρων.
Η χρονολογία κατασκευής του μνημείου τοποθετείται περί το 1450 με 1470, λίγα χρόνια μετά την άλωση της Θεσσαλονίκης από τους Τούρκους (1430) και πρόκειται για ένα από τα πρωιμότερα δείγματα οθωμανικής οχυρωματικής που λαμβάνει υπόψη της το πυροβολικό.
Μια εξαιρετική δουλειά από την ομάδα: Παλιές φωτογραφίες της Θεσσαλονίκης
Δείτε το βίντεο
«Τρεχάτε ποδαράκια μου!», που έλεγε και ο Βέγγος. Οχι, δεν ισχύει παντού ότι όποιος δεν έχει μυαλό, έχει πόδια, γιατί υπάρχουν κι αυτοί που δεν έχουν αυτοκίνητο.
Βασανιστήριο η κατάσταση να πρέπει να δουλέψεις στο κέντρο της Αθήνας και να πρέπει να περπατάς, να περιμένεις για λεωφορείο, για μετρό, για τρόλεϊ κι έπειτα να ξαπαπερπατάς. Είναι στιγμές που δεν αντέχονται. Ειδικά αν κάνει κρύο, βρέχει κι εσύ πρέπει να βρεθείς συνεπής στο ραντεβού σου, κυριλέ ντυμένος κι ατσαλάκωτος.
Τι να γίνει, δε βρίσκονται όλοι στην πλεονεκτική θέση να έχουν αυτοκίνητο. Ειδικά στις μέρες μας που η βενζίνη είναι ακριβή, το ξανασκέφτεσαι πολλές φορές και παρόλο που είσαι ο τύπος «δεν αντέχω να περπατάω», αποφασίζεις να χρησιμοποιήσεις τα «μαγικά» σου πόδια και να διανύσεις μερικές αποστάσεις. Επίσης, είναι και η κίνηση και το θεματάκι με το παρκάρισμα. Τελικά προκύπτουν όλο και περισσότεροι λόγοι για να πας κάπου με τα πόδια.
Μην ξεκινάς απ’ το σπίτι με αυτό το απαθές βλέμμα και την απογοήτευση απλωμένη στο πρόσωπό σου. Ξεκίνα με χαμόγελο κι αν δεν μπορείς, γιατί σκέφτεσαι πώς θα τα προλάβεις όλα ή τον εργοδότη που σου προκαλεί άγχος ,όταν θα αρχίσεις να περπατάς, θα τα δεις όλα αλλιώς.
Με το που ξεκινάς τα πρώτα βήματα έξω απ’ το σπίτι ένα αίσθημα ανακούφισης σε πλημμυρίζει σταδιακά. Σκέφτεσαι όλα σου τα θέματα, προβληματικά και μη και τα βάζεις σε τάξη. Έχεις όλο το χρόνο στη διάθεσή σου κι είσαι αφοσιωμένος στις σκέψεις σου, χωρίς να πρέπει να συγκεντρωθείς στο τιμόνι και στην κίνηση.
Περπατάς και χαλαρώνεις, βάζεις και τα ακουστικά στα αυτιά σου κι ακούς την αγαπημένη σου μουσική. Δεν υπάρχει πιο όμορφο ελιξίριο απ’ το βάδην. Σε αναζωογονεί, σε γεμίζει δύναμη. Όταν νιώθεις χαμένος και πελαγωμένος, περπατάς και παίρνεις βαθιές ανάσες ενισχυτικές που σου προσθέτουν δύναμη κι ελπίδα.
Καθώς περπατάς, ό,τι καιρό και να κάνει, απολαμβάνεις τους ήχους γύρω σου. Ακούς συνομιλίες άλλοτε αστείες, άλλοτε σοβαρές, ακούς τη φωνή του κόσμου. Πολλές φορές θες να συμμετέχεις στις συζητήσεις των περαστικών, να τους πεις πόσο συμφωνείς ή διαφωνείς. Ανακαλύπτεις πως όλοι έχουμε πάνω-κάτω τα ίδια προβλήματα, τις ίδιες ανησυχίες.
Γελάς με ανθρώπους που φαίνονται να περνούν όσα εσύ έχεις ήδη προσπεράσει, θες να τους πεις πως να μην ανησυχούν, όλα περαστικά είναι. Ειδικά όταν ακούς συζητήσεις μικρών παιδιών στο δρόμο, σου φέρνουν αναμνήσεις μιας άλλοτε παιδικής αθωότητας και χαμογελάς.
Ύστερα παρατηρείς. Εκατοντάδες εικόνες αποθηκεύονται στο νου σου. Καταστήματα που σταματάς να χαζέψεις μια φοβερή ζακέτα που σε εντυπωσίασε ή ένα ζευγάρι παπούτσια που σου είναι απαραίτητα σε εκείνο το τραπέζι που θες να πας. Περνάς από πάρκα, γεμάτα δέντρα και παιδιά που παίζουν, σπάζοντας τη μουντάδα του ατελείωτου μελαγχολικού γκρίζου της πόλης. Παρατηρείς κι ανθρώπους, άλλους χαρούμενους κι άλλους λυπημένους, άλλους ήσυχους κι ήρεμους κι άλλους βιαστικούς κι αγχωμένους. Παύεις να νιώθεις μόνος.
Επίσης το περπάτημα είναι μια πολύ καλή γυμναστική. Νιώθεις ευεξία όταν γυρίζεις σπίτι κι ας έχουν λιώσει τα παπούτσια σου στο πήγαινε-έλα και στο τρέξιμο για να προλάβεις και να μην αργήσεις. Όσο κουρασμένος και να ‘σαι τουλάχιστον είσαι υγιής. Έχεις κάψει θερμίδες και το κυκλοφορικό σου δουλεύει σωστά.
Στην τελική και να διανύεις πολλές αποστάσεις και να τρέχεις σαν παλαβός, δεν κινδυνεύεις από πιθανό τρακάρισμα ή διαπληκτισμό με άλλους οδηγούς. Είσαι εσύ και τα πόδια σου κι έχεις την ευθύνη μόνο του εαυτού σου. Ζεις μια περιπέτεια καθημερινή που όμως το τέλος της είναι αίσιο, γεμάτο θετικά συναισθήματα.
Όταν περπατάς, γνωρίζεις καλύτερα τους δρόμους, τα σοκάκια, μαθαίνεις κρυμμένα μυστικά. Γνωρίζεις ανθρώπους καμιά φορά, μαθαίνεις για παραστάσεις αλλά και πού έχει το καλύτερο σουβλάκι. Είναι πιο εύκολο να σταματήσεις όπου θες να ρωτήσεις, να παρατηρήσεις, να αφουγκραστείς. Όλα αυτά δε θα μπορούσες να τα κάνεις με το αυτοκίνητο, στα σίγουρα.
Πόσο σημαντικά είναι επομένως να περπατάς! Μόνο θετικά μπορεί να σου προσφέρει κι ας γκρινιάζεις πως δεν αντέχεις άλλο. Στο τέλος της ημέρας πας να κοιμηθείς ήρεμος, χωρίς σκοτούρες κι υπερένταση, αφού ξέρεις πως αύριο που θα ξαναπερπατήσεις θα βρεις τις λύσεις σου.
Κατά βάθος, λοιπόν, γουστάρεις που πας παντού με τα πόδια.
Κατερίνα Σκόνδρα για το pillowfights.gr
Διαδικτυακή ψηφοφορία της γνωστής ιστοσελίδας ψηφισμάτων πολιτών προκειμένου να δοθεί το Νόμπελ Ειρήνης στα ελληνικά νησιά για τη στάση των κατοίκων τους στο προσφυγικό-μεταναστευτικό υπάρχει αυτή τη στιγμή ενεργή.
Σύμφωνα με το petition του avaaz.org, οι επισκέπτες της γνωστής ιστοσελίδας καλούνται να υπογράψουν υπέρ της υποψηφιότητας των κατοίκων των νησιών.
Γιατί;
Διότι, όπως υποστηρίζει ο αμερικανός συντάκτης του Stephen Κ, οι κάτοικοι των ελληνικών νησιών «δίνουν με το παράδειγμά τους νόημα σε λέξεις όπως “φιλότιμο”, “φιλοξενία”, “αγάπη” και “σεβασμό” σε ανθρώπους άγνωστους σε αυτούς την ώρα που οι ίδιοι βιώνουν μία οικονομική κρίση έχοντας τα ελάχιστα που όμως τα προσφέρουν».
Κανείς δε μπορεί να ξεχάσει την εικόνα από τη Λέσβο με τις τρεις γιαγιάδες που ταΐζουν με μπιμπερό σε ένα παγκάκι ένα μωρό προσφυγόπουλο σαν αυτό να είναι το εγγονάκι τους.
Μέχρι στιγμής, πάντως, έχουν συγκεντρωθεί πάνω από 200.000 υπογραφές.
Μπορείτε να ψηφίσετε υπέρ του αιτήματος για τους κατοίκους των νησιών ΕΔΩ.
Όταν κάτι γίνεται μόδα από κάποιον τότε όλοι, και κυρίως οι νέοι, έχουν την τάση να το ακολουθήσουν και να το μιμηθούν ακόμα και αν οι ίδιοι το βρίσκουν υπερβολικό. Παρακάτω θα δείτε μούσια και μασχάλες με glitter, φυτά για το κεφάλι και άλλα εξωφρενικά trend που είδαμε μέσα στο 2015 και ελπίζουμε να μην τα ξαναδούμε, τουλάχιστον τα περισσότερα, μέσα στο 2016…
1. Τα «φουσκωτά» Bubble nails μοιάζουν με πραγματικό εφιάλτη όταν πρέπει να πας τουαλέτα…
2. Οι ρίζες των μαλλιών με glitter είναι μάλλον λιγάκι υπερβολικές!
3. Μιας και μιλάμε για υπερβολές, τι να πει κανείς και για τις γενειάδες με glitter;
4. Τα παραπάνω σας φαίνονται εξωφρενικά; Η τάση που προστάζει τις αξύριστες μασχάλες με glitter το έχει πραγματικά τερματίσει!
5. Όποια είχε όνειρο να γίνει «γλάστρα», το 2015 μπόρεσε να το κάνει και κυριολεκτικά με αυτά τα φυτά για το κεφάλι.
6. Όταν το πλέξιμο στα μαλλιά αποκτά άλλη διάσταση…
7. Βαφή με πολύχρωμα μοτίβα
8. Αυτός ο τρόπος εφαρμογής της μάσκαρα δεν ήταν ατύχημα, αλλά πραγματική τάση στο μακιγιάζ!
9. Τα pixel hair θυμίζουν γραφικά από video games δεκαετιών.
10. Μακιγιάζ hangover.
11. Τατουάζ για τα μαλλιά.
12. Χρυσά φύλλα για να στολίσετε τα μαλλιά σας, κάτι σαν τα τατουάζ για τα μαλλιά, αλλά χειρότερο!
13. Και φυσικά η πιο τραγική τάση της χρονιάς που συνήθως είχε καταστροφικά αποτελέσματα: το Kylie Jenner Lip Challenge
