Ο Χρήστος Λεττονός έφυγε από τη ζωή μόλις στα 45 του χρόνια και μάλιστα με τραγικό τρόπο – από μια φωτιά, σαν αυτή που έκαιγε μέσα του.
Οσα χρόνια, ωστόσο, δεν έζησε, τόσα πράγματα έκανε όσα έζησε: ήταν πολυτάλαντος καλλιτέχνης, τραγουδιστής, ηθοποιός, ποιητής, ζωγράφος, συνθέτης, αλλά και παρουσιαστής παιδικών εκπομπών στην τηλεόραση.
Ηταν «ταλαντούχος και πολυεδρικός καλλιτέχνης, που όπως καταδεικνύεται και από τα ποιήματά του, υπήρξε και μία εντελώς ξεχωριστή φωνή. Ζωηρός, αντισυμβατικός, επαναστατημένος, συνειδητοποιούσε την ποίηση ως μία πράξη ανταρσίας και εσωτερικής λύτρωσης» γράφει ο Θ. Νιάρχος.
Και έτσι ήταν. Αυτό ήταν ο Χρήστος Λεττονός. Που σε ηλικία 21 ετών «μέσα από μία και μοναδική ποιητική συλλογή, κατάφερε να δώσει μαθήματα ποίησης και φιλοσοφίας» όπως γράφει ο Βαγγέλης Χρόνης. Που ήταν «ένα παιδί ψηλό, ξανθωπό, με φωνή μπάσα, συνεσταλμένος, ευγενής, με χαμηλωμένα μάτια – όπως ταιριάζει στην περίπτωση, που θα έλεγε και ο Καβάφης» όπως γράφει ο Γιάννης Κοντός.
Για πρώτη φορά όλα του τα ποιήματα είναι μαζεμένα σε ένα αφιέρωμα. Και ανέκδοτα. Και πότε βγαίνουν; Εν μέσω δεύτερης έξαρσης της πανδημίας και ενός δεύτερου γενικού lock down! Την κατάλληλη στιγμή δηλαδή, κι ας μην το ήξεραν ούτε τα παιδιά στον «Μετρονόμο» ούτε κανείς. Γιατί, όσο κι αν περίεργο ακούγεται, ναι, για μια ακόμη φορά, όπως πάντα, πάντα όμως, ναι και πάλι η Ποίηση θα μας σώσει. Αυτή θα μας κρατήσει ζωντανούς.
Αν δεν είναι ενδεικτικοί για όλα τα παραπάνω οι παρακάτω στίχοι του Χρήστου Λεττονού, πραγματικά δεν ξέρω τι είναι:
«Δεν είναι τόσο εύκολος όσο νομίζεις / ένας περίπατος στο Ζάππειο / χωρίς την αστυνομική σου ταυτότητα / περιπολικά σε σταματάνε στις γωνιές / ερωτήσεις / ‘‘Ποιος είσαι; Τι ζητάς στο πάρκο τέτοια ώρα;’’ /αμύνεσαι απελπισμένα / ‘‘για ποιον με περάσατε; / εγώ έχω ραντεβού με το κορίτσι μου / τι σχέση έχω εγώ μ’ αυτούς;’’/ και το μυαλό σου κολλημένο σε φράση που είχε πει / κάποιος Χριστός πολύ παλιά στον Πέτρο / δεν ξεγελάς κανέναν πια».
Στους πρόποδες των κρεβατιών του ξενοδοχείου, υπάρχει συχνά ένα πανί στρωμένο απέναντί του, το οποίο μπορεί να έχετε δει εκατοντάδες φορές αλλά δεν έχετε συνειδητοποιήσει ποτέ τον σκοπό του.
Αυτό το πανί είναι η μεγαλύτερη διαφορά μεταξύ των κρεβατιών ξενοδοχείων και των κρεβατιών στο σπίτι.. Εκτός από τη διακόσμηση, εξυπηρετεί κάποιον άλλο σκοπό;
Γιατί τα ξενοδοχεία έχουν πάντα ένα ύφασμα πάνω από το κρεβάτι;
Εάν προσέξετε πολύ, θα παρατηρήσετε εύκολα ένα κοινό χαρακτηριστικό στις ρυθμίσεις κρεβατιών ξενοδοχείων: ένα διακοσμητικό ύφασμα με σχέδια και εντυπωσιακά χρώματα τοποθετημένο στο κάτω μέρος του κρεβατιού. Εξυπηρετεί τους ακόλουθους σκοπούς:
1. Διακόσμηση
Όπως πολλοί άνθρωποι μπορεί να έχουν μαντέψει, ο πρωταρχικός σκοπός αυτού του υφάσματος είναι η διακόσμηση. Συνήθως έρχεται σε ένα διακριτικό χρώμα, αλλά ξεχωρίζει στα πεντακάθαρα λευκά κλινοσκεπάσματα, συμπληρώνοντας το κρεβάτι και ολόκληρο το δωμάτιο.
2. Αποτροπή βρωμιάς όταν τρώτε στο κρεβάτι
Πολλοί άνθρωποι μένουν σε ξενοδοχεία για να χαλαρώσουν πλήρως και να απολαύσουν το χρόνο τους, και το φαγητό στο κρεβάτι είναι ένας από τους καλύτερους τρόπους για να το χαρείτε. Για να μεγιστοποιήσουν τη χαλάρωση, πολλοί άνθρωποι επιλέγουν να μην κατεβαίνουν κάτω για γεύματα, αλλά να τους παραδίδουν το φαγητό απευθείας στο δωμάτιο, και να τρώνε στο κρεβάτι ενώ παρακολουθούν τηλεόραση.
Ωστόσο, επειδή τα κλινοσκεπάσματα είναι λευκά, μπορούν εύκολα να λερωθούν από ψίχουλα φαγητού ή χυμένες σάλτσες. Αυτή η ανησυχία αντιμετωπίζεται από το ύφασμα που είναι τοποθετημένο κατά μήκος του κρεβατιού. Συνήθως έχει πιο σκούρο χρώμα και είναι κατασκευασμένο από υλικά που καθαρίζονται ευκολότερα. Αυτός είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους τα ξενοδοχεία χρησιμοποιούν πάντα αυτό το πανί.
Για οικογένειες με μικρά παιδιά που απολαμβάνουν το σνακ ή το χάος, μπορείτε να βάλετε το παιδί να καθίσει στο πανί για να φάει, κάνοντας τον καθαρισμό πολύ πιο εύκολο για τους ενήλικες.
3. Ένα μέρος για τα προσωπικά αντικείμενα
Πολλοί άνθρωποι έχουν τη συνήθεια να τοποθετούν τα προσωπικά τους αντικείμενα όπως σακίδια, τσάντες, τηλέφωνα, φορητούς υπολογιστές και κάμερες στο κρεβάτι όταν μπαίνουν στο δωμάτιο του ξενοδοχείου. Αυτά τα αντικείμενα μπορεί να μεταφέρουν βρωμιά και βακτήρια, τα οποία μπορεί να λερώσουν τα λευκά κλινοσκεπάσματα, κάνοντάς τα να φαίνονται μη ελκυστικά και λιγότερο πολυτελή, για να μην αναφέρουμε λιγότερο υγιεινά όταν ξαπλώνετε.
Το πανί στο κρεβάτι το αποτρέπει. Μπορείτε να τοποθετήσετε τα υπάρχοντά σας σε αυτό. Το πόδι του κρεβατιού είναι επίσης ένα βολικό μέρος για να τοποθετήσετε πράγματα όταν δεν έχετε βρει ακόμα καλύτερο σημείο.
4. Ένα μέρος για τα πόδια
Στην Ευρώπη, οι άνθρωποι συχνά ξαπλώνουν στο κρεβάτι ανά πάσα στιγμή, ακόμη και όταν φορούν παπούτσια ή κάλτσες. Τα παπούτσια συχνά φέρουν βρωμιά και οι κάλτσες μπορεί να έχουν μυρωδιές, οι οποίες και οι δύο απαγορεύονται στο κρεβάτι. Σε αυτή την περίπτωση, το πανί κατά μήκος του κρεβατιού λειτουργεί ως αποτελεσματικό υποπόδιο. Οι επισκέπτες μπορούν να τοποθετήσουν τα πόδια τους στο κρεβάτι άνετα χωρίς να ανησυχούν για λεκέδες ή δυσάρεστες οσμές στα κλινοσκεπάσματα.
5. Άλλοι Ειδικοί Ρόλοι
Μερικοί άνθρωποι διατηρούν την καθημερινή τους ρουτίνα άσκησης ακόμα και όταν ταξιδεύουν. Δεδομένου ότι δεν είναι πάντα δυνατό να μεταφέρετε ένα χαλάκι γιόγκα παντού, το ύφασμα στο κρεβάτι του ξενοδοχείου μπορεί να χρησιμεύσει ως προσωρινό υποκατάστατο. Για γυναίκες κατά τη διάρκεια της περιόδου τους, μπορεί να χρησιμεύσει ως μαξιλαράκι.
Τώρα καταλαβαίνετε γιατί τα ξενοδοχεία έχουν πάντα ένα ένα διακοσμητικό ύφασμα στο κρεβάτι, σωστά; Οι λειτουργίες του είναι αρκετά ευέλικτες, έτσι δεν είναι; Φροντίστε να το εκμεταλλευτείτε στο επόμενο ταξίδι σας!
Μια ύποπτη εξαφάνιση. Μια έρευνα που οδήγησε στο συμπέρασμα πως σίγουρα πρόκειται για δολοφονία.
Και ένα πτώμα που δεν βρέθηκε ποτέ. Όλα αυτά πιθανότατα θα οδηγούσαν σε μία ακόμα «ανοιχτή υπόθεση» στα συρτάρια της Αστυνομίας, με το θύμα να μην έχει δικαιωθεί.
Τα πράγματα, όμως, πήραν άλλη τροπή…
Ήταν τα ξημερώματα της 3ης Μαΐου του 2014, ημέρα Σάββατο, όταν ο 24χρονος αρχηγός της ερασιτεχνικής τότε ομάδας μπέιζμπολ του ΠΑΟ με καταγωγή από τον Άγιο Δομήνικο, Ρανσέλ Κρουζ, αποχώρησε από το σπίτι του στο Παγκράτι με το μικρού κυβισμού αυτόματο μηχανάκι του.
Όπως προέκυψε από την άρση του απορρήτου του κινητού του τηλεφώνου, προορισμός του ήταν το Μοναστηράκι, όπου είχε ραντεβού με έναν υποτιθέμενο -όπως αποδείχτηκε- δικηγόρο, ο οποίος του είχε υποσχεθεί πως θα του εξασφάλιζε τα απαραίτητα έγγραφα προκειμένου να αποκτήσει μόνιμη άδεια παραμονής στην Ελλάδα.
Φυσικά, ο άνθρωπος αυτός ουδέποτε προσπάθησε να βοηθήσει τον 24χρονο -ο οποίος βρισκόταν δύο χρόνια στην Ελλάδα-, καθώς στόχος του ήταν να του αποσπά σεβαστά χρηματικά ποσά με… ευφάνταστους τρόπους. Ήταν ο ίδιος άνθρωπος που τον προέτρεψε να παντρευτεί με «λευκό» γάμο μια 47χρονη Ελληνίδα, με την οποία το θύμα έφερε σε επαφή η σύζυγος του «δικηγόρου». Στόχος του ζευγαριού -τι άλλο;- το χρήμα.
Η επιθυμία για χρήμα, ωστόσο, οδήγησε στο έγκλημα. Χωρίς ποτέ να γίνουν γνωστά τα ακριβή κίνητρα και οι λεπτομέρειες της δολοφονίας του νεαρού και φιλόδοξου αθλητή, έρευνα της εκπομπής «Φως στο Τούνελ» κατέληξε στο συμπέρασμα πως ο Κρουζ δεν ζούσε.
«Σίγουρα κάποιος ξέρει»
Ο φίλος και συμπαίκτης του θύματος, Άνγκελο Βαγιέχο, ο οποίος είχε τα κλειδιά του σπιτιού του επί τους οδού Φιλολάου 112 στο Παγκράτι, άνοιξε στην Αστυνομία η οποία μαζί με τον εισαγγελέα ερεύνησαν τον χώρο. Ο ίδιος από την πρώτη στιγμή υποστήριζε πως κάτι κακό έχει συμβεί στον 24χρονο, καθώς εκείνος δεν έκλεινε ποτέ το κινητό του τηλέφωνο. «Σίγουρα κάποιος ξέρει», δήλωσε στην κάμερα του «Τούνελ».
Τόσο ο ίδιος όσο και η σύντροφος του Κρουζ αλλά και η μητέρα του τον έψαχναν εναγωνίως στο τηλέφωνο αλλά όσες φορές κι αν πήραν, εκείνο ήταν κλειστό.
Την επομένη της συνάντησης του θύματος με τον δολοφόνο του, η σύντροφος του Κρουζ επικοινώνησε με τη μητέρα του, Νίντια, λέγοντας της πως το παιδί της είναι εξαφανισμένο και δεν μπορεί να τον βρει πουθενά. Τότε, η μητέρα του πήγε στις επίσημες Αρχές στον Άγιο Δομήνικο για να κάνει επίσημη δήλωση εξαφάνισης η οποία και προωθήθηκε στο Προξενείο της Ελλάδας. Ήταν η πρώτη φορά μητέρα και γιος δεν είχαν μιλήσει στο τηλέφωνο για μια ολόκληρη μέρα…
Αμέσως μετά τη δημοσιοποίηση του θέματος, την υπόθεση ανέλαβε η Υποδιεύθυνση Ασφαλείας Αθηνών. Ο Άρειος Πάγος δεν έμεινε αμέτοχος.
Και παρά τα όσα ήλπιζαν οι υπεύθυνοι για τον θάνατο του 24χρονου, το γεγονός πως δεν βρέθηκε πτώμα δεν τους χάρισε την ελευθερία τους. Ο δράστης της ανθρωποκτονίας είχε εντοπισθεί από την Αγγελική Νικολούλη και ως πιθανός εμπλεκόμενος στην εξαφάνιση του Κρουζ είχε μιλήσει μαζί της υποστηρίζοντας πως δεν γνώριζε το παραμικρό και ρίχνοντας ευθύνες στον στενό φιλικό κύκλο του άτυχου νέου. Κάτι που δεν έπεισε τη δαιμόνια ρεπόρτερ…
Ο ίδιος όταν αντιλήφθηκε πως η δημοσιογράφος τον υποψιάζεται, απείλησε πως αν εκείνη και η ομάδα της δεν τον «αφήσουν στην ησυχία του», θα αναλάβουν οι δικηγόροι του.
Η έρευνα της Νικολούλη αλλά και αυτή της αστυνομίας, έδειχνε εκείνον ως ένοχο.
Σπείρα πίσω από το έγκλημα
Φυσικά, δεν επρόκειτο για έναν εμπλεκόμενο μα για σπείρα ολόκληρη. Η εκπομπή «Φως στο τούνελ» εντόπισε τις διευθύνσεις των μελών της σπείρας που εξαπατούσε τα θύματά της. Διέμεναν στον Βύρωνα. Όπως αποκάλυψαν οι γείτονες, ο άνθρωπος – κλειδί που αναζητούσε η Αστυνομία ως πιθανό δράστη δεν βρισκόταν στο εξωτερικό, όπως πίστευαν οι Αρχές, αλλά στην περιοχή τους.
Αμέσως διατάχθηκε έρευνα στο σπίτι του παρουσία Εισαγγελέα με την Αστυνομία να πιάνει «λαβράκι». Στον προσωπικό του χώρο βρέθηκαν πολλά κινητά τηλέφωνα, ταξιδιωτικά έγγραφα άλλων προσώπων, πλαστές σφραγίδες με εντυπώματα και πολλά άλλα στοιχεία που οδήγησαν στη σύλληψή του.
Οι καταδίκες και η σορός που δεν βρέθηκε ποτέ
Αν και ομολογία δεν υπήρξε ποτέ, ούτε η σορός του Ρανσέλ Κρουζ βρέθηκε -και δεν έχει βρεθεί μέχρι σήμερα!- ο υποτιθέμενος δικηγόρος του θύματος καταδικάστηκε τον Οκτώβριο του 2018 από το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο Αθηνών, σε ισόβια κάθειρξη ως ένοχο για ανθρωποκτονία από πρόθεση σε ήρεμη ψυχική κατάσταση. Το δικαστήριο δεν του αναγνώρισε κανένα ελαφρυντικό, καθώς βάσει των στοιχείων ήταν εκείνος που σκότωσε και στη συνέχεια εξαφάνισε το πτώμα του μπεϊζμπολίστα πιθανόν με τη βοήθεια δεύτερου ατόμου.
Μαζί με εκείνον, καταδικάστηκαν ακόμα τρία άτομα: H Περουβιανή σύντροφος και μητέρα των παιδιών του, η οποία κρίθηκε ένοχη για οπλοκατοχή (ποινή φυλάκισης έξι μηνών με τριετή αναστολή), η γυναίκα με την οποία ο Κρουζ είχε συνάψει εικονικό γάμο, η οποία καταδικάστηκε για ψευδορκία (ποινή φυλάκισης ενός έτους με τριετή αναστολή) και ένας Δομινικανός φίλος του δράστη που δεν συνελήφθη ποτέ, με τις Αρχές να υποψιάζονται πως διέφυγε στο εξωτερικό.
Η δικαίωση ήρθε για τον Ρανσέλ Κρουζ, το γεγονός ωστόσο πως μέχρι σήμερα η σορός του παραμένει άφαντη, αποτελεί τεράστιο «αγκάθι» για τους οικείους του…
O Αθανάσιος Διάκος γεννήθηκε το 1788 στην Άνω Μουσουνίτσα της Φωκίδας (σημερινός Αθανάσιος Διάκος) και κατ’ άλλους στη γειτονική Αρτοτίνα, απ’ όπου καταγόταν η μητέρα του. Το πραγματικό του όνομα ήταν Αθανάσιος Γραμματικός.
Ο πατέρας του, Νικόλαος Γραμματικός, γνωστός στην περιοχή με το παρατσούκλι «ψυχογιός», μη μπορώντας να αντέξει τα βάρη της πολυμελούς οικογένειάς του, τον έστειλε δόκιμο μοναχό στο κοντινό μοναστήρι του Αγίου Ιωάννου Προδρόμου, σε ηλικία 12 ετών. Πέντε χρόνια αργότερα χειροτονήθηκε διάκονος, αλλά γρήγορα εγκατέλειψε την καλογερική, όταν σκότωσε ένα Τούρκο αγά, επειδή, σύμφωνα με κάποια παράδοση, αυτός του έθιξε τον ανδρισμό του, θαμπωμένος από την ομορφιά του.
Ο νεαρός Αθανάσιος εντάχθηκε ως πρωτοπαλίκαρο στο σώμα του οπλαρχηγού Γούλα Σκαλτσά
Ο Αθανάσιος Διάκος συνέχισε την οικογενειακή παράδοση, καθώς ο παππούς και ο θείος του είχαν διατελέσει κλέφτες. Τότε έλαβε και το προσωνύμιο Διάκος, με το οποίο έγινε γνωστός και έμεινε στην ιστορία.
Το 1814 πήγε στα Ιωάννινα και εντάχθηκε στη σωματοφυλακή του Αλή Πασά
Όταν ο Ανδρούτσος διορίστηκε αρχηγός στο αρματολίκι της Λιβαδειάς, ο Διάκος τον ακολούθησε. Μετά την αποχώρηση του Ανδρούτσου, ο Διάκος ανακηρύχθηκε καπετάνιος του καζά (θρησκευτικού λειτουργού) της πόλης τον Οκτώβριο του 1820, ενώ την ίδια περίοδο μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία.
Άγαλμα του Αθανασίου Διάκου, στην Κρύα Λιβαδειάς
Ο Αθανάσιος Διάκος πρωτοστατεί στην κήρυξη της Επανάστασης στην Ανατολική Στερεά
Στις 27 Μαρτίου 1821, ο Αθανάσιος Διάκος πρωτοστατεί στην κήρυξη της Επανάστασης στην Ανατολική Στερεά (Μονή Οσίου Λουκά), μετά από συνεννόηση με τους Αχαιούς, που είχαν επαναστατήσει μία εβδομάδα νωρίτερα. Έχοντας λάβει την άδεια του βοεβόδα της Λιβαδειάς Χασάν Αγά, κατορθώνει να στρατολογήσει 5.000 χωρικούς, με πρόσχημα την απόκρουση του Ανδρούτσου.
Η παρακίνηση του αείμνηστου Διευθυντού της Δημητρίου Κρικέλα
Το καλοκαίρι του 1947 ως μαθητής της Β’ τάξης της Εκκλησιαστικής Σχολής Λαμίας, δέχτηκε την παρακίνηση του αείμνηστου Διευθυντού της Δημητρίου Κρικέλα να συγκεντρώσει πληροφορίες από γέρους Λαμιώτες που τις είχαν από τους πατεράδες τους, για ποιο ήταν το πραγματικό τέλος του Αθανασίου Διάκου.
Οι Έλληνες έπιασαν το Διάκο και τον έφεραν στη Λαμία
Το κύριο σημείο τους και κοινό, ήταν ότι τρεις Έλληνες, όταν έπιασαν το Διάκο και τον έφεραν στη Λαμία, τον έκλεισαν σ’ ένα παλιό κι εγκαταλειμμένο χάνι, εκεί που σήμερα έχει οικοδομηθεί το Λαογραφικό Μουσείο Λαμίας στην οδό Καλύβα – Μπακογιάννη. Αυτοί οι τρεις είχαν περάσει πίσω – δυτικά – στο χάνι και από δύο μισοχαλασμένα παραθυράκια είχαν παρακολουθήσει όλη τη νύχτα όλα όσα έγιναν μέσα στο χάνι.
Τον Αθανάσιο Διάκο τον έφεραν τραυματισμένο στη Λαμία
Μετά τη σύλληψη του Διάκου στα ποριά Δαμάστας, τον έφεραν με συνοδεία ποινών και τραυματισμένο στη Λαμία, οδηγώντας από τη νότια της είσοδο που περνούσε δίπλα από το Γολγοθά (όπως έλεγαν το ξεκομμένο Λόφο όπου σήμερα είναι το κτίριο του Ορφανοτροφείου Αρρένων) και από την οδό Σατωβριάνδου (σήμερα) και συνέχεια τον έφτασαν και τον έκλεισαν μέσα στο παλιό χάνι, όπου σήμερα – πάλι καλά! – έχει ανεγερθεί το Λαογραφικό Μουσείο.
Τον έβαλαν μέσα και τον έδεσαν με σκοινιά σ’ ένα παχνί, το οποίο ήταν και ο πρώτος τόπος του μαρτυρίου του.
Εκτός από δύο – τρεις Τούρκους που έμειναν μέσα να τον επιτηρούν, οι άλλοι – όχι όλοι – έμειναν απ’ έξω, ανατολικά σε κάτι δέντρα που ήταν εκεί, περιμένοντας από περιέργεια, ίσως, να δουν τι θα γινόταν. Όταν τον έδεσαν κι έφυγαν, ο Διάκος άρχισε να πονάει από τα τραύματα που είχε, καταπονημένος κι από την ταλαιπωρία.
Είχε περάσει αρκετή ώρα, όταν άνοιξε η πόρτα και μπήκαν μέσα δύο άντρες, που από τις φορεσιές τους έδειχναν ότι ήταν μπέηδες. Τον έναν, τον ήξερε από πριν. Ήταν ο Ομέρ Βρυώνης. Τον άλλον όχι.
Ακόμη και δεμένο τον Αθανάσιο Διάκο οι Τούρκοι τον φοβόντουσαν
Ο Χαλήλ Μπέης είχε διατάξει να δέσουν τον Αθανάσιο Διάκο και όταν ο ίδιος σιγουρεύτηκε πως ήταν δεμένος και ο ίδιος δεν κινδύνευε όπως και οι φρουροί του άρχισε να φωνάζει και να τον απειλεί ενώ τον χτύπησε και στο πρόσωπο.
Ο Ομέρ Βρυώνης εξαγριώνεται φωνάζει και χειρονομεί
Η Οθωμανική διοίκηση θορυβείται από τον ξεσηκωμό των ραγιάδων και διατάσσει τον Ομέρ Βρυώνη και τον Κιοσέ Μεχμέτ να καταστείλουν την Επανάσταση, τόσο στη Ρούμελη, όσο και στην Πελοπόννησο. Στις 17 Απριλίου οι δυο πασάδες με 8.000 άνδρες στρατοπεδεύουν στο Λιανοκλάδι, λίγα χιλιόμετρα έξω από τη Λαμία.
Ο κίνδυνος είναι μεγάλος για τους επαναστατημένους Έλληνες. Οι οπλαρχηγοί της περιοχής συσκέπτονται στο χωριό Καμποτάδες (20 Απριλίου) και αποφασίζουν και υπερασπιστούν όλες τις διαβάσεις του Σπερχειού (Αλαμάνας), ώστε να αποκόψουν την πρόσβαση των Τούρκων προς τα Σάλωνα (Άμφισσα) και τη Λιβαδειά.
Το πρωί της 23ης Απριλίου οι Τούρκοι επιτίθενται ταυτόχρονα σε όλο το εύρος του ελληνικού μετώπου. Ο Διάκος υπερασπίζεται με τους λιγοστούς άνδρες του το ξύλινο γεφύρι της Αλαμάνας. Μάχεται ηρωικά, τραυματίζεται και τελικά συλλαμβάνεται αιχμάλωτος.
Ο Ομέρ Βρυώνης πλησιάζοντας τον Αθανάσιο Διάκο κάτι του λέει το οποίο κανένας ιστορικός δεν γνωρίζει και επειδή προφανώς η απάντηση στο ερώτημά του είναι αρνητική εκείνος εξαγριώνεται και καθυβρίζει τον Αθανάσιο Διάκο ενώ το αφήνει στο δήμιό του και αποχωρεί.
Απ’ τις αναλαμπές των δαυλών, ξεχωρίζουν την αγριότητα του Χαλήλ. Τον βλέπουν να τραβάει πιο πέρα τον επικεφαλής της Φρουράς – έτσι τουλάχιστον δείχνει – και με νευρικές και απειλητικές κινήσεις, κάτι του λέει, κι εκείνον να υποκλίνεται κουνώντας το κεφάλι του. Και με μια τελευταία περιφρονητική ματιά που ρίχνει στο Διάκο, τον βλέπουν να φεύγει, δείχνοντας ικανοποιημένος.
Ο θάνατος διά ανασκολοπισμού
Η ποινή που του επιβλήθηκε ήταν θάνατος διά ανασκολοπισμού και εκτελέστηκε την ίδια μέρα. Προτού ξεψυχήσει ο Διάκος λέγεται ότι αναφώνησε το αυτοσχέδιο τετράστιχο:
Για ιδές καιρό που διάλεξε
ο χάρος να με πάρει
τώρα π’ ανθίζουν τα κλαδιά
και βγάζει η γης χορτάρι
Το χρονικό της δολοφονίας του από τους βασανιστές του
Ο Διάκος – και οι άλλοι τρεις απ’ έξω – μέσα στο μισοσκόταδο βλέπουν δύο Τούρκους να ανάβουν φωτιά σε μιαν άκρη. Πάνω της φέρνουν και βάζουν μια σιδηροστιά κι ένα μεγάλο χάλκινο κακάβι. Βλέπει μετά να ρίχνουν μέσα λάδι που είχαν σ’ ένα γκιούμι.
Στη συνέχεια, μαζί με τον επικεφαλής, πλησιάζουν το Διάκο. Τον ανασηκώνουν, δεμένο καθώς είναι, τον βάζουν να καθίσει πάνω σ’ ένα παλιό ξύλινο σκαμνί που βρέθηκε εκεί, του σηκώνουν τα πόδια, δεμένα καθώς είναι, και του τα δένουν έτσι που να κρέμονται.
Τι θέλουν να κάνουν αναλογίζονται με περιέργεια και αγωνία, οι τρεις που παρακολουθούν, χωρίς να τολμήσουν και να ρωτήσουν. Βλέπουν όμως τους άλλους να περιπαίζουν το Διάκο. Φαίνεται κάτι να λένε και ο Διάκος να κουνάει επίμονα κι αρνητικά το κεφάλι του.
Τι του λένε όμως δεν καταλαβαίνουν. Οπότε, κάθε φορά που ρωτάνε και αρνείται τους βλέπουν να κρατάνε στα χέρια τους μυτερά καρφιά και να τα μπήγουν σιγά πρώτα, πιο δυνατά στη συνέχεια στις πατούσες των ποδιών του Διάκου, ο οποίος κάθε φορά αναταράζεται από τον πόνο.
Η μυρωδιά του Λαδιού που καίγεται μέσα στο κακάβι, φτάνει έντονα στη μύτη και των τριών απ’ έξω και υποπτεύονται τα χειρότερα.
Οι βασανιστές του, όπως έχουν γυμνώσει τα πόδια του, παίρνουν απ’ το κακάβι καυτό λάδι και αρχίζουν σιγά και βασανιστικά να το ρίχνουν στα πόδια του!… Τινάζεται κάθε φορά ο Διάκος, τόσο δυνατά λες και θα κόψει τις τριχιές όταν το λάδι πέφτει πάνω στα πόδια του.
Αφού είδαν να μην αντιδρά έντονα, αφήνουν τα πόδια και παίρνουν και του σκίζουν το γιλέκο και την πουκαμίσα που φοράει, απογυμνώνοντας το πάνω μέρος του σώματος του με τα χέρια. Κι αρχίζουν τότε να του ρίχνουν καυτό Λάδι με αργές κινήσεις, στα χέρια, στο στήθος και στην πλάτη του.
Βουβά οδύρεται ο Διάκος, χωρίς να βγάλει μιλιά από το στόμα του. Κι όσο δεν μιλάει, τόσο αγριεύουν περισσότερο οι βασανιστές του. Και δείχνουν τόσο οργισμένοι, που αν ήταν τρόπος να τον θανατώσουν. Φαίνεται όμως πως έχουν εντολή μόνο να τον βασανίσουν χωρίς και να πεθάνει. Γι’ αυτό συνεχίζουν!…
Το σώμα του Διάκου αρχίζει φαίνεται να νεκρώνεται. Όμως το πνεύμα όπως δείχνει, μένει καθάριο, ανέγγιχτο, σταθερό, συνεχίζοντος τις αρνήσεις και εξοργίζοντας περισσότερο τους Βασανιστές του.
Αλλά αυτή η κατάσταση τους κάνει να βρίσκουν νέους τρόπους βασανισμών. Οι κινήσεις που κάνουν, δείχνοντας διάφορα σημεία του σώματος του, κάνουν τους τρεις που παρακολουθούν να ανατριχιάζουν.
Και βλέπουν τους βασανιστές να παίρνουν στα χέρια τους τα καρφιά που είχαν και έσπαζαν τις φούσκες που δημιουργούνταν στο δέρμα απ’ το καυτό λάδι, να αρχίζουν να κάνουν το ίδιο και στο σώμα και στα χέρια από ψηλά.
Αποκαμωμένοι όμως και οι ίδιοι οι βασανιστές, που δεν άλλαξαν βάρδια όλη τη νύχτα, βλέπουν ότι δεν πετυχαίνουν τίποτα. Και μιας και το λάδι τελείωσε, μιας και έφτασε πια και το ξημέρωμα, σταματούν.
Το Διάκο τον κρατάνε πια όρθιο οι τριχιές που τον έχουν δεμένο.
Τότε και οι τρεις παρατηρητές, απ’ έξω, για να μη γίνουν αντιληπτοί, έφυγαν με προφυλάξεις, κατευθυνόμενοι προς το βορεινό μέρος του ρέματος, όπου είχαν αρχίσει να έρχονται δειλά και οι πρώτοι περίεργοι.
Κι όταν πια ο ήλιος έχει ανέβη ψηλά, λύνουν το Διάκο και σέρνοντας τον τον βγάζουν έξω, χωρίς όμως να δείχνει ότι καταλαβαίνει.
Όσοι είχαν την ευκαιρία να τον δουν το απόγευμα που τον είχαν φέρει, τώρα βλέποντας τον, δεν τον αναγνωρίζουν, χωρίς να ξέρουν τι ακριβώς είχε συμβεί. Το μόνο που βλέπουν είναι το κακοποιημένα ρούχα του.
Σέρνοντας τον προς τα βόρεια, τον περνάνε πέρα από το ρέμα που έκοβε την πλατεία Λαού στα δυο καταμεσίς και τραβώντας ανατολικότερα έφτανε στη Δημοτική Αγορά, από εκεί στο κατάστημα Πολιτικού και μετά κατεβαίνοντας προς τα νότια, απλωνόταν κατά μήκος της οδού Θερμοπυλών.
Όταν τον πέρασαν στο ρέμα, στάθηκαν περίπου ανατολικά της σημερινής διπλής βρύσης, γιατί ανατολικότερα ετοίμαζαν το στήσιμο της… ψησταριάς!
Κόσμος πολύς είχε συγκεντρωθεί γύρω εκεί με την άδεια του Χαλήλ Μπέη βέβαια, γιατί άφησε τον κόσμο να δει τι θα έκαναν στο Διάκο, ώστε να φοβηθεί και να μην επιχειρήσει κανένας άλλος να πράξει το ίδιο, πράγμα που πέτυχε. Κανένας Λαμιώτης δεν φάνηκε να συμμετείχε στην επανάσταση!
Παρούσα στο μαρτυρικό θάνατο του Αθανασίου Διάκου η μητέρα του
Μέσα στο πλήθος που παρακολουθεί με αγωνία, ξεχωρίζει μια κάπως ηλικιωμένη γυναίκα. Είναι η δόλια μόνα του Διάκου, που είχε μάθει τη σύλληψη του γιου της και ολονυχτίς πεζοπορώντας είχε φτάσει στη Λαμία, όπου δεν περίμενε να δει το σπλάγχνο της έτσι!
Για μια στιγμή βουβαίνονται όλοι. Βλέπουν να φτάνει εκεί ο δήμιος, ονόματι Αλεξίου, κρατώντας ένα σουβλί. Και αμέσως καταλαβαίνουν τι πρόκειται να γίνει!
Αυτός, τρέμει από το φόβο του, γιατί έχει αυστηρή εντολή να μην του πεθάνει ο Διάκος όταν θα τον σουβλίζει.
Ήταν ζωντανός ο Αθανάσιος Διάκος όταν τον σουβλίσανε
Δένοντας το Αθανάσιο Διάκο ανάσκελα σε ένα σαμάρι, με τα πόδια του ανοιχτά, αρχίζει προσεκτικά ο δήμιος να χώνει την πολύ καλό λεπτισμένη άκρη του σουβλιού, ξεκινώντας απ’ τη βουβωνική χώρα και προχωρώντας προς τα επάνω, περνώντας το σουβλί κάτω οπό το δέρμα, μέχρι που το έβγαλε πάνω στην πλάτη του, λίγο κάτω απ’ το δεξιό του το αυτί.
Από κάποιες μικροκινήσεις που κάνει ο Διάκος κάθε φορά που σπρώχνει το σουβλί προς τα επάνω ο δήμιος, δείχνει ότι ακόμα είναι ζωντανός.
Μόλις τελειώνει ο γύφτος, ορμούν Τούρκοι και με σκοινιά δένουν το σώμα γύρω στο σουβλί για να μη σπάσει το δέρμα και ακουμπάνε όρθιο σχεδόν το σουβλί με το Διάκο σ’ ένα δέντρο.
Τον έψησαν σαν αρνί
Ένας Τούρκος καβάλα στο ψαρί του άλογο στέκεται μπροστά στο σουβλισμένο, βγάζει τη διμούτσουνη όρθια κουμπούρα του και τη στρέφει στο Διάκο. Δύο κουμπουριές ακούγονται που βρίσκουν κατάστηθα το Διάκο. Κι ο Τούρκος κεντρίζοντας το άλογο του, χάνεται στην ανηφόρα μέσα στα στενάκια που περιβάλλουν τα χαμηλά σπιτάκια.
Ο Χαλήλ Μπέης, βλέπει αυτό και αφρίζει απ’ το θυμό του. Και δίνει εντολή, να βάλουν το Διάκο έτσι, πάνω στη φωτιά, και να τον γυρίσουν λίγο!
Πέταξαν νεκρό τον Αθανάσιο Διάκο σε ρέμα
Ο κόσμος που παρακολουθεί αυτή την κτηνωδία μένει άφωνος. Στη συνέχεια ο Χαλήλ οργισμένος και ανικανοποίητος, δίνει εντολή να πάρουν έτσι με το σουβλί το νεκρό το Διάκο και πάνε να τον πετάξουν στην άκρη του ρέματος, ανατολικά από το χάνι που τον είχαν, εκεί όπου πέταγαν τις κοπριές των αλόγων που είχαν στους στάβλους, τους οποίους διατηρούσαν από τη βόρεια πλευρά της Νομαρχίας μέχρι το πέτρινο γυμνάσιο.
Ο τάφος του Αθανασίου Διάκου
Βορειοανατολικά της σκάλας που κατεβαίνει σήμερα από την οδό Λυκούργου στην πρώην ψαραγορά, άφησαν το νεκρό ξεσκέπαστο, άταφο, σχεδόν τρεις ημέρες φρουρούμενο. Οι φρουροί αποχώρησαν την τρίτη ημέρα αφού άρχισε να μυρίζει, οπότε βρήκαν ευκαιρία κάποιοι χριστιανοί οι οποίοι περίμεναν και είχαν προετοιμάσει έναν λάκκο εκεί ακριβώς που σήμερα είναι ο τάφος του, πήγαν, του έβγαλαν το σουβλί, τον καθάρισαν λίγο και πήγαν και τον έθαψαν, χωρίς να βάλουν πάνω του ούτε έναν σταυρό από φόβο.
Αργότερα, περί το 1860, ο συνταγματάρχης Ρούβαλης που είχε έρθει από την Καλαμάτα με μετάθεση στη Λαμία και είχε πληροφορηθεί πού περίπου είχαν θάψει το Διάκο έκανε έρευνες να τον βρει.
Σε ένα σημείο, βρήκαν ένα σωρό – σκελετό ανθρώπινου σώματος και αφού δεν είχαν βρεθεί άλλα γύρω, κατέληξαν ότι ήταν του Διάκου. Το συγκέντρωσαν, το καθάρισαν και τα έβαλαν σε ένα κουτί ξύλινο και τα έθαψαν πάλι στο ίδιο σημείο, τοποθετώντας πάνω μερικές πέτρες και έναν σταυρό με το όνομα του.
Τέλος, στις αρχές του 1900 η Λαμία τίμησε το Διάκο όπως έπρεπε. Αφού ανακαίνισε τον πρόχειρο τάφο του στο σημείο που είναι ακόμα, έστησε τον υπέρλαμπρο ανδριάντα του στην πλατεία Διάκου, με αποκαλυπτήρια επίσημα, παρουσία και του Βασιλέως Γεωργίου Α’ και της βασιλικής οικογένειας, υπουργών, στρατιωτικών και άλλων επισήμων, στις 23 Απριλίου 1903.
Σε υψόμετρο 1200 μ., πάνω από τις χαράδρες του Μαινάλου στέκει αγέρωχο το ένδοξο Λιμποβίσι.
Ένα χωριό με όλα κι όλα 5 σπίτια και όλα τους εγκαταλελειμμένα. Όμως, είναι ένα χωριό με ένδοξη ιστορία, ένας τόπος που γέννησε ήρωες. Άλλωστε, εκεί βρίσκεται το πατρικό του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη.
Μόνο τυχαίο δεν είναι πως όποιος φτάνει εκεί, νιώθει αμέσως ένα απέραντο δέος. Και είναι έτοιμος να ταξιδέψει στον χρόνο και στην ιστορία, μέσα από τις αναμνήσεις του μέρους.
Και οι περισσότερες βρίσκονται στο σπίτι των Κολοκοτρωναίων που περιμένει τον επισκέπτη για να τον πλημμυρίσει με γνώσεις και περηφάνια.
Το πατρικό του Κολοκοτρώνη έχει ανακατασκευαστεί και είναι γεμάτο με κειμήλια, καθώς λειτουργεί ως μουσείο της οικογένειας και του αγώνα των Ελλήνων το 1821.
Το αναστηλωμένο κτίριο είναι κτισμένο δίπλα στο παλιό πατρικό σπίτι του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη και είναι αντίγραφο παραδοσιακού Κολοκοτρωνέικου σπιτιού.
Ο χώρος γύρω έχει εξωραϊστεί, ενώ έχει αναστηλωθεί και η εκκλησία του Άη – Γιάννη, που αποτέλεσε πνευματικό καταφύγιο του «Γέρου του Μωριά». Στην πλατεία του χωριού υπάρχουν πηγές.
Παρακολουθήστε το ρεπορτάζ της ΕΡΤ
Δείτε το βίντεο από τον Ελληνικό Ήλιο
Που γεννήθηκε ο Γέρος του Μωριά
Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης γεννήθηκε στο Ραμοβούνι ή Ρωμιοβούνι, ένα μικρό βουνό κοντά στο χωριό Mίλα και στο Βασιλικό στη Μεσσηνία. Το όνομά του όρους υποδήλωνε ότι σε αυτό το όρος κατοικούσαν μόνο Έλληνες.
Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης αναφέρει στα απομνημονεύματά του:
«Εγεννήθηκα εις τα 1770, Απριλίου 3, τη Δευτέρα της Λαμπρής. Η αποστασία της Πελοποννήσου έγινε εις τα 1769. Εγεννήθηκα εις ένα βουνό, εις ένα δέντρο αποκάτω, εις την παλαιάν Μεσσηνία, ονομαζόμενον Ραμοβούνιο. Ο πατέρας μου ήταν αρχηγός των αρματολών εις την Κόρινθον. Κάθεταν εκεί τέσσερους χρόνους. Αναχωρεί από την Κόρινθον διά την Μάνην. Έβγαινεν από την Μάνην και εκυνηγούσε τους Τούρκους».
Ήταν γιος του κλεφτοκαπετάνιου Κωνσταντή Κολοκοτρώνη από το Λιμποβίσι και της Γεωργίτσας Κωτσάκη, κόρης προεστού από την Αλωνίσταινα Αρκαδίας. Η οικογένεια των Κολοκοτρωναίων από το 16ο αιώνα, που εμφανίζεται στο προσκήνιο της ιστορίας, βρίσκεται σε αδιάκοπο πόλεμο με τους Τούρκους.
Μονάχα από το 1762 έως το 1806, 70 Κολοκοτρωναίοι εξοντώθηκαν από τους κατακτητές.
Το 1780, ήταν 10 ετών, όταν ο πατέρας του σκοτώθηκε από τους Τούρκους, ένα γεγονός που σημάδεψε τη ζωή του.
Στα 17 του έγινε οπλαρχηγός του Λεονταρίου και στα 20 του νυμφεύτηκε την κόρη του τοπικού προεστού Αικατερίνη Καρούσου. Το 1806, κατά τη διάρκεια του μεγάλου διωγμού των κλεφτών από τους κατακτητές, κατόρθωσε να διασωθεί και να καταφύγει στη Ζάκυνθο, όπου κατατάχθηκε στον αγγλικό στρατό κι έφθασε μέχρι το βαθμό του ταγματάρχη. Το 1818 μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία και στις αρχές του 1821 αποβιβάστηκε στη Μάνη για να λάβει μέρος στον επικείμενο Αγώνα.
Στις 23 Μαρτίου του 1821 συμμετείχε στο υπό τον Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη στρατιωτικό σώμα που κατέλαβε την Καλαμάτα, σηματοδοτώντας την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης. Αμέσως μετά έβαλε σκοπό να καταλάβει την Τριπολιτσά, το διοικητικό κέντρο των Οθωμανών στον Μωριά, γιατί αλλιώτικα δεν θα μπορούσε να επικρατήσει η επανάσταση, όπως πίστευε.
Η νίκη των Ελλήνων στο Βαλτέτσι και η άλωση της Τριπολιτσάς, που οφείλονται αποκλειστικά και μόνο στον Κολοκοτρώνη, τον επέβαλαν ως αρχηγό του επαναστατικού στρατού της Πελοποννήσου.
Φωτό: Michael Miller
Στη μάχη των Δερβενακίων, όπου καταστράφηκε ο στρατός του Δράμαλη, αναδείχθηκε η στρατηγική του ιδιοφυΐα και η κυβέρνηση Κουντουριώτη τον διόρισε αρχιστράτηγο των επαναστατικών δυνάμεων. Η ίδια, όμως, κυβέρνηση θα τον φυλακίσει στην Ύδρα, κατά τη διάρκεια των εμφύλιων συρράξεων των ετών 1823 και 1824, όπου είχε πρωταγωνιστικό ρόλο. Θα τον απελευθερώσει τον Μάιο του 1825, όταν ο Ιμπραήμ απειλούσε να καταστείλει την επανάσταση και θα του αναθέσει εκ νέου την αρχιστρατηγία του Αγώνα. Μετρ του κλεφτοπολέμου και της «καμμένης γης», θα κατορθώνει να κρατήσει ζωντανή την επανάσταση μέχρι τη Ναυμαχία του Ναβαρίνου (7 Οκτωβρίου 1827).
Μετά την απελευθέρωση συντάχθηκε με τον Ιωάννη Καποδίστρια κι έγινε ένα από τα επιφανή στελέχη του Ρωσικού Κόμματος.
Κατά τη διάρκεια της Αντιβασιλείας διώχθηκε ως αντιβασιλικός και καταδικάσθηκε σε θάνατο τον Μάιο του 1834.
Μετά την ενηλικίωσή του, ο Όθωνας του χάρισε την ποινή, τον διόρισε σύμβουλο της Επικρατείας και τον ονόμασε αντιστράτηγο.
Michael Miller
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του, ο Κολοκοτρώνης τα πέρασε στην Αθήνα με την ερωμένη του Μαργαρίτα Βελισσάρη (η σύζυγός του είχε πεθάνει το 1820), στο ιδιόκτητο σπίτι του, στη γωνία των σημερινών οδών Κολοκοτρώνη και Λέκκα. Την ίδια περίοδο υπαγόρευσε στον Γεώργιο Τερτσέτη τα απομνημονεύματά του, που κυκλοφόρησαν το 1851 με τον τίτλο «Διήγησις συμβάντων της ελληνικής φυλής από τα 1770 έως τα 1836» και τα οποία αποτελούν πολύτιμη πηγή για την Ελληνική Επανάσταση.
Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης πέθανε από εγκεφαλικό επεισόδιο στις 4 Φεβρουαρίου του 1843, λίγο μετά την επιστροφή στο σπίτι του από δεξίωση στα Ανάκτορα.
S
Σήμερα, στον χώρο που γεννήθηκε ο Κολοκοτρώνης υπάρχει ένα επιβλητικό άγαλμα που τον παρουσιάζει έφιππο με ένα σπαθί στο χέρι. Το άγαλμα είναι έργο του γλύπτη Ευστάθιου Λεοντή και τοποθετήθηκε στο Ραμοβούνι στις 16 Αυγούστου 2007 ο Σύλλογος Πελοποννησίων «Ο ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ» Θεσσαλονίκης ως ελάχιστο φόρο τιμής για την ατίμητη παρακαταθήκη που μας άφησε ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης.
Γνωρίστε το Ραμοβούνι μέσα από το βίντεο του Michael Miller
Εκδήλωση στο Ραμοβούνι Μεσσηνίας για την επέτειο γέννησης του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη από τον Niko.Tsiak
Ξεκάθαρη θέση πήρε ο Δημήτρης Αλεξάνδρου μετά τα δημοσιεύματα που τον θέλουν να εμπλέκεται σε κύκλωμα με εικονικές εταιρείες, το οποίο εξαρθρώθηκε από τις Αρχές.
Η Αστυνομία έχει προχωρήσει στη σύλληψη 17 ατόμων μέχρι στιγμής, ενώ ανάμεσά τους βρίσκονται και δύο γνωστοί παίκτες ριάλιτι. Συνολικά κατηγορούνται 40 άτομα και αναμένεται να πραγματοποιηθούν κι άλλες συλλήψεις.
Μέσα από τον δικηγόρο του, Χάρη Αναγνωστόπουλο, ο οποίος μίλησε στο Ζοugla.gr διέψευσε κατηγορηματικά οποιαδήποτε εμπλοκή, βάζοντας τέλος – τουλάχιστον από τη δική του πλευρά – στα σενάρια που κυκλοφορούν τις τελευταίες ώρες.
Δημήτρης Αλεξάνδρου – Τα δημοσιεύματα και η θέση του
«Δεν έχουμε λάβει μέχρι στιγμής γνώση της όποιας αναφοράς στο όνομά του. Ο Δημήτρης Αλεξάνδρου δεν είναι ούτε ερευνώμενος, ούτε εμπλεκόμενος, ούτε κατηγορούμενος», ανέφερε χαρακτηριστικά ο συνήγορός του, απαντώντας στα σχετικά ρεπορτάζ.
Σύμφωνα με πληροφορίες που είδαν το φως της δημοσιότητας, το όνομα του Δημήτρη Αλεξάνδρου φέρεται να περιλαμβανόταν σε ογκώδη δικογραφία που αφορά κύκλωμα οικονομικής απάτης, βασισμένο στη δημιουργία ενός πολύπλοκου δικτύου εικονικών επιχειρήσεων. Η υπόθεση, όπως αναφέρεται, σχετίζεται με ζημία σε βάρος του Ελληνικού Δημοσίου και συγκεκριμένα του Ηλεκτρονικός Εθνικός Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης (e-ΕΦΚΑ).
Παράλληλα, στο ίδιο ρεπορτάζ του Zougla.gr γινόταν λόγος για το ενδεχόμενο να μην συνελήφθη, καθώς όπως υποστηρίζεται οι εταιρείες που σχετίζονταν με την υπόθεση είχαν κλείσει πριν από τις κινήσεις των Αρχών.
Ωστόσο, η πλευρά του Δημήτρη Αλεξάνδρου ξεκαθαρίζει πως μέχρι αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει καμία επίσημη ενημέρωσηή κατηγορία εις βάρος του, απορρίπτοντας κάθε σύνδεση με την υπόθεση με τις εικονικές εταιρείες.
Για όσους δεν γνωρίζουν, οι εικονικές εταιρείες (εταιρείες-«φαντάσματα» ή shell companies) είναι επιχειρήσεις που υπάρχουν μόνο «στα χαρτιά», χωρίς πραγματική οικονομική δραστηριότητα, εγκαταστάσεις ή προσωπικό. Χρησιμοποιούνται συνήθως ως προπέτασμα για παράνομες δραστηριότητες, όπως η φοροδιαφυγή, το ξέπλυμα μαύρου χρήματος και η εξαπάτηση ασφαλιστικών ταμείων.
Σε κάθε περίπτωση, το θέμα παραμένει ανοιχτό, με τις εξελίξεις να αναμένονται, ενώ η συγκεκριμένη υπόθεση έχει ήδη προκαλέσει έντονο ενδιαφέρον.
Το να είναι κάποιος καλόκαρδος είναι ένα από τα πιο αξιοθαύμαστα χαρακτηριστικά που μπορεί να έχει ένας άνθρωπος.
Τα άτομα με καλή καρδιά είναι συχνά εμπαθή, γενναιόδωρα και γρήγορα δίνουν προτεραιότητα στους άλλους έναντι του εαυτού τους. Ωστόσο, παραδόξως, πολλοί από αυτούς δυσκολεύονται να αναπτύξουν τις στενές, ικανοποιητικές φιλίες που επιθυμούν.
Είναι μια οδυνηρή ειρωνεία: Τα ίδια τα χαρακτηριστικά που κάνουν κάποιον συμπονετικό μπορούν επίσης να δημιουργήσουν κρυφά εμπόδια στη δημιουργία βαθιών δεσμών. Η ψυχολογία ρίχνει φως στο γιατί συμβαίνει αυτό και η αναγνώριση αυτών των μοτίβων είναι το πρώτο βήμα προς την αλλαγή.
Επτά λόγοι για τους οποίους οι πραγματικά καλοί άνθρωποι συχνά καταλήγουν χωρίς στενούς φίλους:
1. Δυσκολεύονται να θέσουν όρια
Οι ευγενικοί άνθρωποι θέλουν φυσικά να βοηθούν. Προσφέρουν υποστήριξη, λένε «ναι» στα αιτήματα και σπάνια επιβάλλουν τις δικές τους ανάγκες. Όμως, χωρίς όρια, οι σχέσεις χάνουν την ισορροπία τους. Με τον καιρό, η γενναιοδωρία χωρίς όρια μπορεί να οδηγήσει σε εξάντληση και σε γνωριμίες που τους συμπαθούν, αλλά δεν τους θεωρούν πραγματικούς φίλους.
2. Αποφεύγουν τη σύγκρουση
Πολλοί καλοί άνθρωποι φοβούνται να στενοχωρήσουν τους άλλους, οπότε σιωπούν αντί να μιλήσουν ανοιχτά. Όμως, οι διαρκείς φιλίες απαιτούν ειλικρίνεια, όχι ατελείωτη αρμονία. Καταπιέζοντας τα συναισθήματά τους, αρνούνται στους άλλους την ευκαιρία να δουν τον αυθεντικό τους εαυτό. Το αποτέλεσμα: σχέσεις που παραμένουν ευγενικές αλλά ρηχές.
3. Προσελκύουν τους εκμεταλλευτές
Η καλοσύνη μπορεί να προσελκύσει ανθρώπους που την εκμεταλλεύονται. Οι «εκμεταλλευτές» σπεύδουν να βασιστούν σε αυτούς που δίνουν, γνωρίζοντας ότι δεν θα αντισταθούν. Αυτό οδηγεί σε μονόπλευρες σχέσεις όπου ο ευγενικός άνθρωπος επενδύει ενέργεια αλλά λαμβάνει λίγα σε αντάλλαγμα – αφήνοντάς τον συναισθηματικά εξαντλημένο και μοναχικό.
4. Ελαχιστοποιούν τις δικές τους ανάγκες και ικανότητες για τους άλλους
Οι συμπονετικοί άνθρωποι είναι πρόθυμοι να ρωτήσουν, «Πώς είσαι;» αλλά διστάζουν να παραδεχτούν, «Χρειάζομαι βοήθεια». Η αληθινή φιλία υπάρχει όταν και οι δυο πλευρές είναι ευάλωτες. Χωρίς να ανοιχτούν, μπλοκάρουν τις ευκαιρίες για τους άλλους να νοιαστούν γι’ αυτούς σε αντάλλαγμα, διατηρώντας τις σχέσεις κολλημένες στο επιφανειακό επίπεδο.
5. Υπερεκτείνονται
Επειδή θέλουν να είναι εκεί για όλους, οι καλοί άνθρωποι συχνά διασκορπίζονται πολύ – ισορροπώντας μεταξύ οικογένειας, συναδέλφων και κοινωνικών υποχρεώσεων. Το κόστος; Δεν έχουν τον χρόνο ή την εστίαση για να χτίσουν τους βαθύτερους, συνεπείς δεσμούς που απαιτεί η αληθινή φιλία.
6. Η καλοσύνη τους εκλαμβάνεται ως αδυναμία
Δυστυχώς, η συνεχής καλοσύνη μπορεί να παρερμηνευτεί ως παθητικότητα ή αφέλεια. Οι άνθρωποι μπορεί να απολαμβάνουν την παρουσία τους, αλλά να μην τους βλέπουν ως αξιόπιστους, δυνατούς ή με επιρροή. Αυτό τους διατηρεί στην κατηγορία των «ευχάριστων γνωριμιών» αντί για έμπιστους φίλους.
7. Κρύβουν πτυχές του εαυτού τους
Μερικές φορές, το να είναι κάποιος καλός γίνεται μάσκα. Προσπαθώντας πάντα να λένε ναι καταπιέζουν πλευρές του εαυτού τους όπως ο θυμός, η θλίψη, οι ιδιορρυθμίες, ακόμη και πάθη. Αλλά η φιλία ευδοκιμεί στην αυθεντικότητα. Χωρίς να δείχνουν τον πλήρη εαυτό τους, οι άλλοι δεν έχουν ποτέ την ευκαιρία να δεθούν βαθιά με αυτό που πραγματικά είναι.
Τα αυγά αποτελούν εδώ και δεκαετίες βασικό στοιχείο του πρωινού και απαραίτητο υλικό στη μαγειρική.
Αν και η διατροφική τους αξία είναι αδιαμφισβήτητη, το ερώτημα παραμένει: πόσα αυγά την ημέρα θεωρούνται λογικά — και τι συμβαίνει αν καταναλώνετε περισσότερα από 7 αυγά την εβδομάδα;
Για δεκαετίες, τα αυγά θεωρούνταν επιβλαβή λόγω της υψηλής τους περιεκτικότητας σε χοληστερόλη, συνδέοντάς τα συχνά με καρδιοπάθειες. Ωστόσο, οι σύγχρονες έρευνες δείχνουν ότι τα αυγά προσφέρουν πολλά οφέλη στην υγεία, όταν καταναλώνονται με μέτρο.
Παρόλα αυτά, η υπερβολική κατανάλωση μπορεί να εγκυμονεί κινδύνους, ειδικά για άτομα με υποκείμενα προβλήματα υγείας. Ακολουθεί όσα πρέπει να γνωρίζετε.
Παρενέργειες από την υπερκατανάλωση αυγών
1. Υπερβολική πρόσληψη χοληστερόλης
Ένα μεσαίου μεγέθους αυγό περιέχει περίπου 187 mg χοληστερόλης. Η Αμερικανική Καρδιολογική Ένωση συνιστά τον περιορισμό της ημερήσιας πρόσληψης χοληστερόλης, ειδικά αν καταναλώνετε και άλλες τροφές πλούσιες σε αυτήν.
Η κατανάλωση περισσότερων από 2 αυγά την ημέρα μπορεί εύκολα να σας οδηγήσει πάνω από το ασφαλές όριο. Ωστόσο, τα αυγά περιέχουν επίσης λεκιθίνη, η οποία βοηθά στη ρύθμιση των επιπέδων χοληστερόλης, γι’ αυτό η μέτρια κατανάλωση θεωρείται ωφέλιμη.
2. Αυξημένος κίνδυνος καρδιαγγειακών νοσημάτων
17% υψηλότερος κίνδυνος καρδιοπάθειας
18% υψηλότερος κίνδυνος πρόωρου θανάτου
3. Επίδραση στη διαχείριση βάρους
Τα αυγά συχνά περιλαμβάνονται σε δίαιτες αδυνατίσματος λόγω της υψηλής περιεκτικότητας σε πρωτεΐνη και του κορεσμού που προσφέρουν. Ωστόσο, τα οφέλη αναιρούνται αν συνοδεύονται από θερμιδογόνες τροφές όπως μπέικον, λουκάνικα ή γλυκά.
Για έλεγχο βάρους, οι διατροφολόγοι προτείνουν την αντικατάσταση ενός πρωινού 400 θερμίδων με 3 βραστά αυγά (περίπου 240 θερμίδες) ως πιο υγιεινή και χαμηλότερη σε θερμίδες επιλογή.
4. Αυξημένος κίνδυνος διαβήτη (ανάλογα με τον τρόπο μαγειρέματος)
Μια μελέτη του 2009 στο περιοδικό Diabetes Care έδειξε ότι η κατανάλωση άνω των 7 αυγών την εβδομάδα συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη τύπου 2.
Από την άλλη, άλλες έρευνες δείχνουν ότι η κατανάλωση αυγών στο πρωινό μπορεί να βοηθήσει στη σταθεροποίηση του σακχάρου σε διαβητικούς. Η διαφορά βρίσκεται κυρίως στον τρόπο παρασκευής: αν τα αυγά μαγειρεύονται με υπερβολικό λάδι ή κορεσμένα λιπαρά, αυξάνεται η αντίσταση στην ινσουλίνη και οι αιχμές του σακχάρου.
Προτεινόμενη κατανάλωση αυγών
Ενήλικες
Έως 7 αυγά την εβδομάδα θεωρούνται γενικά ασφαλή.
Για δίαιτα φιλική προς την καρδιά: το πολύ 1 αυγό την ημέρα.
Άτομα με προβλήματα υγείας
Διαβήτης τύπου 2: Μέγιστο 1 αυγό την ημέρα, έως 5 την εβδομάδα.
Καρδιαγγειακή νόσος / υψηλός κίνδυνος:
Δίαιτα χαμηλών λιπαρών: έως 7 αυγά την εβδομάδα
Κανονική δίαιτα: 3–4 αυγά την εβδομάδα, με το πολύ 4 κρόκους
Υψηλή LDL χοληστερόλη: Ιδανικά 4 αυγά την εβδομάδα, όχι πάνω από 7.
Μεταβολικό σύνδρομο: Μέγιστο 6 αυγά την εβδομάδα με χαμηλά λιπαρά.
Ηλικιωμένοι
Περίπου 1 αυγό την ημέρα αν είναι υγιείς.
Κατανάλωση 5–6 αυγών την εβδομάδα μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο καρδιοπάθειας κατά 30%.
Έγκυες γυναίκες
3–4 αυγά την εβδομάδα αν είναι υγιείς.
Σε περίπτωση διαβήτη ή επιπλοκών εγκυμοσύνης: πάντα σε συνεννόηση με γιατρό.
Παιδιά
6–7 μηνών: ½ κρόκος ανά γεύμα, 2–3 φορές την εβδομάδα
8–12 μηνών: 1 κρόκος ανά γεύμα, έως 4 κρόκους την εβδομάδα
1–2 ετών: 3–4 αυγά την εβδομάδα
Πάνω από 2 ετών: έως 1 αυγό την ημέρα, ανάλογα με τη συνολική διατροφή
Με το συκώτι (ήπαρ) το θέμα είναι πιο ευαίσθητο, γιατί εκεί γίνεται η επεξεργασία της χοληστερόλης, των λιπών και των πρωτεϊνών.
👉 Αν κάποιος έχει προβλήματα στο συκώτι (π.χ. λιπώδη διήθηση, ηπατίτιδα, κίρρωση):
Η υπερβολική κατανάλωση αυγών μπορεί να επιβαρύνει το όργανο, γιατί ο κρόκος είναι πλούσιος σε χοληστερόλη και λίπη.
Συνήθως συνιστάται να περιορίζονται οι κρόκοι (π.χ. 2–3 την εβδομάδα) και να προτιμάται περισσότερο το ασπράδι, που είναι καθαρή πρωτεΐνη χωρίς λίπη.
Σε περιπτώσεις σοβαρής ηπατικής νόσου, ο γιατρός μπορεί να συστήσει ακόμη πιο αυστηρό περιορισμό.
👉 Αν το συκώτι είναι υγιές, 1 αυγό την ημέρα ή 7 την εβδομάδα θεωρείται ασφαλές.
📌 Γενική συμβουλή:
Όσοι έχουν ηπατικά προβλήματα πρέπει να ρωτούν τον γιατρό τους, γιατί οι ανάγκες διαφέρουν ανάλογα με την πάθηση.
Συμπέρασμα
Τα αυγά είναι τροφή πλούσια σε θρεπτικά συστατικά, που υποστηρίζει την υγεία των μυών, τη λειτουργία του εγκεφάλου και την όραση. Ωστόσο, η υπερβολική κατανάλωση — ειδικά με ανθυγιεινούς τρόπους μαγειρέματος ή σε συνδυασμό με λιπαρές τροφές — μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο καρδιοπαθειών, διαβήτη και αύξησης βάρους.
Για τους περισσότερους ανθρώπους, 1 αυγό την ημέρα ή έως 7 την εβδομάδα θεωρείται ασφαλές. Ο ακριβής αριθμός εξαρτάται από την ηλικία, την κατάσταση υγείας και τη συνολική διατροφή.
Η Κατερίνα Καινούργιου μοιράστηκε για πρώτη φορά με τους διαδικτυακούς της φίλους φωτογραφίες που δείχνουν τη φουσκωμένη της κοιλίτσα, επιβεβαιώνοντας πως διανύει μια από τις πιο όμορφες και ιδιαίτερες περιόδους της ζωής της.
Η παρουσιάστρια περιμένει το πρώτο της παιδί με τον σύντροφό της, Παναγιώτη Κουτσουμπή, με το ζευγάρι να μετρά αντίστροφα για τη μεγάλη στιγμή.
Το κοριτσάκι που έρχεται θα πάρει το διπλό όνομα Πολυξένη – Αλεξάνδρα, ενώ θα τη φωνάζουν Ξένια. Το όνομα Πολυξένη αποτελεί φόρο τιμής στη μητέρα του συντρόφου της, ενώ το Αλεξάνδρα είναι αφιερωμένο στη μνήμη της στενής φίλης της παρουσιάστριας, Αλεξάνδρας Νικολαΐδου, που έφυγε από τη ζωή το περασμένο καλοκαίρι.
Η Κατερίνα Καινούργιου δημοσίευσε ένα εντυπωσιακό καρουζέλ, με εικόνες που ξεχωρίζουν για την αισθητική τους, αλλά και για την ευτυχία που αποπνέουν. Στη λεζάντα έγραψε: «Το να σε μεγαλώνω μέσα μου ήταν το πιο όμορφο ταξίδι της ζωής μου (Growing you inside me has been the most beautiful journey of my life)…», θέλοντας να αποτυπώσει σε λίγες λέξεις τα όσα βιώνει τους τελευταίους μήνες.
Στις εικόνες αυτές, η Κατερίνα Καινούργιου δείχνει πιο ήρεμη και συνειδητοποιημένη από ποτέ, απολαμβάνοντας κάθε στιγμή πριν κρατήσει στην αγκαλιά της την κόρη της.
Η Κατερίνα Καινούργιου βρίσκεται ήδη στον 8ο μήνα της εγκυμοσύνης της και, όπως έχει αποκαλύψει, ετοιμάζεται να κάνει ένα μικρό διάλειμμα από τις επαγγελματικές της υποχρεώσεις στη Super Κατερίνα. Συγκεκριμένα, τη Μεγάλη Εβδομάδα δεν θα βρίσκεται στην εκπομπή της, προκειμένου να ξεκουραστεί και να προετοιμαστεί για τη γέννηση της κόρης της.
Η επιστροφή της στην τηλεόραση αναμένεται στα μέσα Μαΐου, λίγο μετά τον διαγωνισμό της Eurovision, όπως αποκάλυψε η ίδια.
Δείτε το βίντεο:
Συγκεκριμένα, με αφορμή σχετικό ρεπορτάζ για τον διαγωνισμό τραγουδιού, που θα διεξαχθεί στις 16 Μαΐου, η Κατερίνα Καινούργιου σχολίασε: «Θα είναι κοντά στις μέρες που επιστρέφω λογικά. Τι ωραία. Θα τα δούμε όλα παρέα, θα είμαι και σπίτι να τα χαζεύω», αποκαλύπτοντας έτσι ότι σκοπεύει να επιστρέψει στα μέσα Μαΐου στο πόστο της.
Μια ανάσα από την 25η Μαρτίου, ο Άκης Πετρετζίκης αποκάλυψε όλα τα μυστικά για τον τέλειο μπακαλιάρο σκορδαλιά.
Η αυθεντική συνταγή για μπακαλιάρο σκορδαλιά, το παραδοσιακό φαγητό της 25ης Μαρτίου! Δείτε αναλυτικά όλα τα βήματα για το σωστό ξαλμύρισμα του μπακαλιάρου, το τέλειο τραγανό κουρκούτι και την απόλυτη σκορδαλιά από πατάτα.
Συστατικά
1,5 κιλό μπακαλιάρο, υγράλατο φιλέτο χωρίς κόκκαλο
200 γρ. αλεύρι γ.ο.χ., για πανάρισμα
σπορέλαιο, για τηγάνισμα
αλάτι
πιπέρι
κουρκούτι
σκορδαλιά
πατάτες τηγανητές
Μέθοδος εκτέλεσης
Ξαλμυρίζουμε τον μπακαλιάρο μας.
Στραγγίζουμε καλά το ψάρι μας και το στεγνώνουμε καλά με χαρτί κουζίνας ώστε να είναι στεγνό και να πιάσει καλά το κουρκούτι επάνω του.
Φτιάχνουμε το κουρκούτι μας.
Κόβουμε το μπακαλιάρο μας σε μικρές μερίδες, ίσες σε μέγεθος και πάχος ώστε να τηγανιστούν ομοιόμορφα.
Βάζουμε ένα βαθύ τηγάνι με πολύ σπορέλαιο στη φωτιά μέχρι το λάδι να φτάσει τους 180ο C.
Βάζουμε 200 γρ. αλεύρι σε ένα ταψί. Προσθέτουμε αλάτι, πιπέρι και ανακατεύουμε.
Το κάθε κομμάτι το βουτάμε μέσα στο ταψί με το αλεύρι γιατί με αυτό το τρόπο θα κολλήσει καλύτερα το κουρκούτι στο ψάρι μας.
Τινάζουμε το κάθε κομμάτι να φύγει το επιπλέον αλεύρι και μετά το βουτάμε στο μπολ μας με το κουρκούτι.
Τινάζουμε το παραπανίσιο κουρκούτι και τηγανίζουμε μέχρι να χρυσαφίσουν τα κομμάτια γυρίζοντάς τα αν χρειαστεί.
Τον μπακαλιάρο δεν τον ρίχνουμε απότομα στο καυτό λάδι. Πρώτα βάζουμε το μισό ψάρι και μόλις φουσκώσει λίγο το κουρκούτι τότε ρίχνουμε και το άλλο μισό μέσα στο τηγάνι.
Όταν τηγανίσουμε σωστά τον μπακαλιάρο μας και γίνει τραγανός, αφαιρούμε σε ένα ταψί με απορροφητικό χαρτί.
Σερβίρουμε με πατάτες τηγανητές και σκορδαλιά, όλο σε λαδόκολλα για πιο αυθεντικό ύφος.
