Blog Σελίδα 13467
15 από τα καλύτερα γκράφιτι της Αθήνας με βαθύτερο νόημα
Μοναδικά έργα στους δρόμους της πόλης από καλλιτέχνες που δεν εγκλωβίζονται σε μια αίθουσα δίνουν χρώμα και άποψη σε μουντές περιοχές της πρωτεύουσας.
WD
Ένα νέο εντυπωσιακό γκράφιτι κοσμεί την πίσω πλευρά του Θεάτρου Εμπρός στου Ψυρρή, που μας θυμίζει ότι η ελπίδα πεθαίνει τελευταία «Hope Dies Last» τιτλοφορείται το νέο έργο του street artist WD (Wild Drawing), ο οποίος σχολιάζει την επικαιρότητα της Ελλάδας με αυτό το νέο εντυπωσιακό mural.
Sonke
Tα παραμυθένια πλάσματα του κατά κόσμον Αλέκου Σκουταριώτη, βρίσκονται σε πάρα πολλά σημεία του κέντρου και η ασπρόμαυρη τεχνική του σε συνδυασμό με τις κόκκινες λεπτομέρειες που συχνά χρησιμοποιεί, δημιουργούν ένα πολύ ιδιαίτερο εφέ. Ρομαντικά σχέδια από τον άνθρωπο που ξεκίνησε να ομορφαίνει το άστυ εξαιτίας μιας ερωτικής απογοήτευσης. Αυτό το θλιμμένο δίχρωμο κορίτσι του με τα πλούσια καμπυλωτά μαλλιά βρίσκεται στο μικρό πάρκινγκ απέναντι από την είσοδο του Λαίς.
INO
Εκεί που διασταυρώνεται η Μπενάκη με την Κωλέττη, στα Εξάρχεια, η πόλη ξυπνά, ένα χέρι εξ ουρανού μας τραβά προς τα πάνω. Πρόκειται για το νέο έργο του κορυφαίου Ελληνα street artist iNO, του οποιου τα murals στην Πειραιώς και σε άλλους δρόμους της πόλης έχουν εισπράξει επαίνους από τους New York Times, ενώ έργα του υπάρχουν σε πολλές μεγαλουπόλεις του κόσμου.
Woozy
To ” Colorful tsounami” επιβεβαιώνει το όνομα του με τα άπειρα χρώματα που έχει χρησιμοποιήσει ο Βαγγέλης Χούρσογλου σε αυτή την τοιχογραφία διαστάσεων 20 x 12m. Παρότι το συγκεκριμένο του έργο μπορεί να μην ξεπερνάει σε φήμη το επίσης δικό του ”Colorful warrior”, που βρίσκεται στο σταθμό μοναστηράκι, έχει ως ατού το ότι βρίσκεται στον τοίχο μιας πολυκατοικίας τον οποίο μπορούν να χαζέψουν οι λιλιπούτειοι μαθητές του 64ο δημοτικού σχολείου Αθηνών από το προαύλιο τους.
ΑΣΚΤ
Εμπνευσμένο από το έργο του Albrecht Dürer αποτελείται από τα επιβλητικά ενωμένα χέρια που προσεύχονται πάνω από τα σταθμευμένα αμάξια στην οδό Πειραιώς 20, δίπλα από το ξενοδοχείο Vienna. Φιλοτεχνήθηκε από τον Παύλο Τσάκωνα στο πλαίσιο της συνεργασίας του ΥΠΕΚΑ και της ΑΣΚΤ για το πρόγραμμα «Τέχνη και Δημόσιος χώρος, Ζωγραφική επί τυφλών όψεων κτιρίων της Αθήνας», χρειάστηκε 25 μέρες για να ολοκληρωθεί το καλοκαίρι του 2011 και από τότε καθηλώνει όσους υψώνουν το βλέμμα ανεβαίνοντας προς την πλατεία Ομονοίας.
WD
To ψευδώνυμο του, καταγόμενου από το εξωτικό Μπαλί, street artιist επιβεβαιώνεται σε αυτό το installation ιδανικά τοποθετημένο στην οδό Τζαβέλλα. O Wild Drawing μας παρουσιάζει τον παραπάνω ιδιόμορφο κουκουλοφόρο με μια μολότοφ ανά χείρας να μας καλωσορίζει στην πόλη όπου η μάχη αστυνομίας και διαδηλωτών έχει γράψει τη δική της ιστορία στους δρόμους του κέντρου, πόσο μάλλον στον συγκεκριμένο που διασταυρώνεται με την Θεμιστοκλέους και την Μεσολογγίου.
Vasmou
Στον ίδιο τοίχο, συντροφιά στον κουκουλοφόρο κάνει μια ανάλαφρη φιγούρα του Αλέξανδρου Βασμουλάκη, η οποία με την πάροδο των χρόνων έχει δεχτεί αρκετούς βανδαλισμούς, αφού δεν έχει γλιτώσει από spray που έφθειραν διάφορα σημεία της. Ωστόσο δύσκολα μπορεί να αφαιρέσει κανείς την ονειροπόλα διάθεση από αυτό το σχετικά μικρό έργο για τα δεδομένα του περί ου ο λόγος καλλιτέχνη, που μας έχει συνηθίσει στο να σχεδιάζει τεράστιες επιφάνειες των τοίχων της Αθήνας.
Ino
Ακόμη ένα mural στην οδό Πειραιώς η οποία έχει να δείξει πολλά όσον αφορά το street art της πόλης, ιδίως από το Τεχνόπολις και κάτω. Ένας ακόμη απόφοιτος της σχολής καλών τεχνών είναι αυτός που σχεδίασε το ”Access control”, με μια sci fi αισθητική που τραβά την προσοχή όσων κοντοστέκονται ή όσων περιμένουν λεωφορείο στην ακριβώς απέναντι στάση κάτω από το φωταέριο και χαζεύουν το ζωγραφισμένο μάτι που απειλείται – μάλλον – από το απροσδιόριστο μηχάνημα που το πλησιάζει.
SΤMTS
To hipster μωρό που μας βγάζει τη γλώσσα, έχει ξεπεράσει τα ελληνικά σύνορα έχοντας βρεθεί στις σελίδες της Guardian και των Νew Υοrk Times. Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά έργα του Stamatis που αγαπά να γεμίζει την πόλη με παιδικές φάτσες γιατί, όπως λέει, αποπνέουν κάτι αθώο, ανέμελο και μαγικό. Αν και το πολιτικό σύνθημα που έχει προστεθεί από πάνω του ίσως και να απορροφά κάτι από αυτή την ανεμελιά, ωστόσο αποδίδει στο σύνολο ένα ρεαλιστικό urban στοιχείο.
ΜΒ
Το εντυπωσιακό έργο του Βασίλη Μαργκοσιάν με τίτλο ”Δεν λέω, καλά περνάω”, βρίσκεται επί της Μ. Αλεξάνδρου και Μυκηνών γωνία. Ολοκληρώθηκε λίγο πριν φύγει το 2013 και προφανώς ο τίτλος εμπεριέχει μια δόση ειρωνείας που μπορεί κανείς να την διακρίνει ακόμη και με μια γρήγορη ματιά, εστιάζοντας απλά στον εγκλωβισμένο άνθρωπο, του οποίου εξέχει μόνο το κεφάλι μέσα από το κλουβί στο οποίο είναι κλεισμένος.
HOPE
O γνωστός εικαστικός και performer τοποθέτησε το συγκεκριμένο του έργο στην οδό του αγοραίου έρωτα, στην Ιάσωνος του Μεταξουργείου. Με μότο του το ”κατέστρεψε τα πάντα, για να δημιουργήσεις κάτι καινούργιο”, ο δικηγόρος που έκανε στροφή στην τέχνη, χρησιμοποιεί για άλλη μια φορά αλλοιωμένες φιγούρες της αρχαιότητας, ενώ το graffiti ακριβώς από κάτω, γραμμένο προφανώς από κάποιον φίλαθλο του Ηρακλείου, επιβεβαιώνει την άποψή του πως η streetart είναι τόσο δημόσια όσο και διαδραστική.
MORA
Ψηλά στα Εξάρχεια, στον πεζόδρομου της οδού Μεθώνης συναντάς αυτό την ασπρόμαυρη γυναικεία φιγούρα που μοιάζει σαν βγαλμένη από κάποιο ιαπωνικό manga. Αυτή η πρώτη εντύπωση όμως θα αλλάξει αν την τραβήξεις φωτογραφία και την επεξεργαστείς στο Photoshop ως negative, αφού θα πάρει τα χρώματα που κανονικά θα είχε. Η δημιουργός με αυτή την τεχνική καταφέρνει να μην μας δώσει το έκθεμα της στο πιάτο και μας κάνει να θαυμάσουμε το πόσο catchy ήταν η ιδέα της, που αν και έχει εμφανιστεί σε πόλεις του εξωτερικού, στην Ελλάδα δεν έχει διαδοθεί ακόμα. Η ΜORA λοιπόν, μας έπιασε στον ύπνο.
WD
«Η Γνώση μιλάει, η Σοφία ακούει», γράφει στο Instagram του o WD, όπου ανάρτησε την φωτογραφία. Το ζώο συμβολίζει τη σοφία και την ίδια στιγμή είναι σύμβολο της θεάς Αθηνάς, που έδωσε το όνομά της στην πόλη της Αθήνας. Από την άλλη πλευρά η κουκουβάγια ως πουλί, είναι διάσημη για την εξαιρετικά καλή μακρινή όραση της, ιδιαίτερα σε συνθήκες χαμηλού φωτισμού. Σήμερα η Ελλάδα βιώνει μια πραγματικά σκοτεινή φάση. Προσφάτως βανδαλίστηκε αλλά αποκαταστάθηκε από φοιτητές.
WD
Ένας ρακένδυτος άνδρας έχει ξαπλώσει στο δρόμο και κοιμάται. Έτσι περιγράφει το πρόβλημα των αστέγων ο καλλιτέχνης Wild Drawing, γνωστός ως WD, που δημιούργησε στην οδό Μπενάκη στα Εξάρχεια, ένα τεράστιο γκράφιτι. Το σχέδιο καταλαμβάνει ολόκληρη την πρόσοψη του εγκαταλελειμμένου κτιρίου και φτάνει περίπου τα 10 μέτρα σε μήκος. Στην άκρη του σχεδίου αριστερά ο WD αφιερώνει το έργο σε όλους τους φτωχούς και άστεγους της Ελλάδας και του κόσμου.
Βασίλης Γρυπάρης και η παρέα του
γνωστός σκύλος επαναστάτης και σύμβολο των διαδηλώσεων «Λουκάνικος» απεικονίζεται, πλέον ,ως γκράφιτι στο κέντρο της Αθήνας, στου Ψυρρή. Είναι ένα πανέμορφο σχέδιο που ζωγράφισε ο Βασίλης Γρυπάρης και η παρέα του. Μάλιστα, στο γκράφιτι υπάρχει κι ένα εμπνευσμένο σύνθημα που γράφει «τα δακρυγόνα μαζί τα φάγαμε». Στο εκπληκτικό αυτό γκράφιτι, εκτός των άλλων, ξεχωρίζει κι η ταυτότητα που γράφει Λουκάνικος. Σε ένα άλλο σημείο του γκράφιτι, αναφέρεται ότι «όλοι οι σκύλοι πάνε στον παράδεισο» Το βέβαιο είναι ότι ο Λουκάνικος απο ‘κει που βρίσκεται, θα βλέπει αυτό το γκράφιτι και θα χαμογελά.
Το μοναδικό χωριό στην Ελλάδα με μηδέν ανεργία
300 κάτοικοι στοιβαγμένοι μαζί με χιλιάδες ζώα. Απουσία ύδρευσης. Χωματόδρομοι παντού. Σχολείο ούτε για δείγμα.
Πώς το παραμελημένο, απομακρυσμένο χωριό της Ανάβρας Μαγνησίας έγινε όχι μόνο μια πλήρως λειτουργική κοινότητα, με μηδενική ανεργία, αλλά και το μεγαλύτερο οικονομικό κέντρο της επαρχίας;
Ο δήμαρχος του χωριού της Ανάβρας Μαγνησίας, Δημήτρης Τσουκαλάς, εφάρμοσε στην πράξη το μοντέλο ανάπτυξης έτσι όπως θα έπρεπε να είναι: δηλαδή μοντέλο προσφοράς και αλληλεγγύης για όλους, όχι ό,τι φάμε κι ό,τι πιούμε.
Η Ανάβρα με χιόνια
Η Ανάβρα είναι η μόνη περιοχή στην Ελλάδα όπου η ανεργία και η εγκληματικότητα είναι 0% ακόμα και στην περίοδο της κρίσης.
Άποψη από το χωριό
Οι περίπου 500 κάτοικοι που ζουν στο χωριό είναι όλοι κτηνοτρόφοι με ιδιόκτητες σύγχρονες φάρμες.
Κτηνοτροφικά πάρκα
Το ετήσιο εισόδημα ανά κάτοικο είναι από 30.000 έως 100.000 ευρώ ενώ η μέση ηλικία των κατοίκων είναι κάτω των 40 ετών. Στο υπάρχει ακόμη υπερσύγχρονο Κοινοτικό Σφαγείο.
Σφαγείο
Η κτηνοτροφία είναι το εμπόριο της Ανάβρας, που διαθέτει το δικό της σφαγείο και κατ’ επέκταση μια ολόκληρη εμπορική αλυσίδα που φέρνει τα έσοδα στους κατοίκους της.
Κτηνοτροφία
Για τους δασκάλους και τους γιατρούς του χωριού που έρχονταν από διπλανές περιοχές τους προσφέρθηκε εξολοκλήρου δωρεάν διαμονή, ώστε να μην υπάρχει ανάγκη να φεύγουν.
Σχολείο και νηπιαγωγείο
Η προληπτική ιατρική παρέχεται δωρεάν σε όλους τους δημότες – μέχρι και ορθοδοντική. Σε αυτόν τον τόπο, κανείς δεν είναι μόνος και παρατημένος.
Γήπεδα ποδοσφαίρου και μπάσκετ
Η απομακρυσμένη Ανάβρα έχει δωρεάν γυμναστήριο, δύο ολοήμερα σχολεία, ένα αιολικό πάρκο που αποφέρει μέχρι 100.000 ευρώ τον χρόνο έσοδα στην κοινότητα, γήπεδα ποδοσφαίρου και μπάσκετ, Λαογραφικό Μουσείο και ένα περιβαλλοντικό και πολιτιστικό πάρκο 240 στρεμμάτων. Ναι, και ίντερνετ για όλους.
Χώρος στάθμευσης στην Πλατεία
Στο χωριό υπάρχει ακόμη ένας διώροφος χώρος για δωρεάν στάθμευση αυτοκινήτων στην κεντρική πλατεία, ενώ λειτουργεί Λαογραφικό Μουσείο Κτηνοτροφικής Ζωής.
Λαογραφικό Μουσείο
Αιολικό Πάρκο
Οι υποδομές του χωριού είναι υποδειγματικές: Το αιολικό πάρκο, που δίνει έσοδα 100.000 ευρώ ετησίως στην κοινότητα, τα τρία υπερσύγχρονα κτηνοτροφικά πάρκα που στεγάζουν το χειμώνα (όταν η Ανάβρα αποκλείεται από τα χιόνια) 25.000 ζώα, το πρότυπο σφαγείο, που θυμίζει χειρουργείο, το διώροφο πάρκινγκ των 60 θέσεων, το γυμναστήριο με τα τελευταίας τεχνολογίας μηχανήματα, τα γήπεδα ποδοσφαίρου και μπάσκετ, το λαογραφικό μουσείο και το περιβαλλοντικό-πολιτιστικό πάρκο, έκτασης 240 στρεμμάτων.
Αιολικό Πάρκο
Στο χωριό λειτουργεί 2θέσιο δημοτικό σχολείο και νηπιαγωγείο που στεγάζονται σε νεόδμητα κτήρια. Σε αυτό του δημοτικού σχολείου υπάρχει κατοικία δασκάλου, όπως αντίστοιχα και στο αγροτικό ιατρείο κατοικία γιατρού.
Αίθουσες εκδηλώσεων
Λειτουργούν επίσης δύο αίθουσες εκδηλώσεων Κέντρο Εξυπηρέτησης Πολιτών (ΚΕΠ), κλειστό γυμναστήριο πλήρως εξοπλισμένο (φ. 11), καθώς και γήπεδο ποδοσφαίρου και μπάσκετ.
ΚΕΠ
Κλειστό γυμναστήριο
Δύο μεγάλα αναπτυξιακά έργα προστατεύουν το περιβάλλον και αναδεικνύουν τη φύση και τον πολιτισμό της περιοχής αντίστοιχα: το Αιολικό Πάρκο στην Αλογόραχη και το Περιβαλλοντικό Πολιτισμικό Πάρκο «Γούρα» στις πηγές της Ανάβρας, έκτασης 240 στρ. περιφραγμένων το οποίο δέχεται πολλούς επισκέπτες.
Πάρκο “Γούρα” – Η είσοδος του πάρκου
Οι πηγές της Ανάβρας βρίσκονται στην κεντρική Όθρυ, σε απόσταση περίπου 700 μ. Α-ΝΑ του ομώνυμου οικισμού και σε υψόμετρο 770 μ. περίπου. Είναι καρστικού τύπου και τροφοδοτούν τον ποταμό με συνεχή παροχή νερού (μέση παροχή 400 m3/h). Από εδώ πηγάζει ο Ενιπέας ποταμός, ένας από τους σημαντικότερους παραπόταμους του Πηνειού.
Οι πηγές της Ανάβρας
Ο Δημήτρης Τσουκαλάς εξηγεί στην ομιλία του τον τρόπο δημιουργίας αυτού του πρότυπου χωριού και σχολιάζει τη χρήση των κονδυλίων στην Ελλάδα της μίζας: «Λεφτά υπήρχαν πάντα. Είναι άλλοθι των συναδέλφων μου δημάρχων να λένε το αντίθετο», μιας και «η εξουσία είναι πάντα αντεργατική».
[anavra-zo] [reporter] [Βικιπαίδεια] [doctv]
Κρητικός μας εξηγεί πώς λειτουργεί τo φλας
Δεν είναι λίγοι εκείνοι που κυκλοφορούν στους δρόμους, οι οποίοι πιστεύουν ότι οδηγούν καλύτερα και από τον Σουμάχερ στα νιάτα του.
Ωστόσο, αυτοί οι οδηγοί συνήθως ξεχνάν ένα σημαντικό κομμάτι του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας και δεν βγάζουν φλας ή αλάρμ όταν χρειάζεται.
Ένας Κρητικός οδηγός ανέλαβε λοιπόν την επιμόρφωσή τους και εξηγεί μέσω βίντεο που κυκλοφορεί στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης την λειτουργία του φλας.
Δείτε το ξεκαρδιστικό βίντεο:
Ένα κείμενο που κάνει αίσθηση: Δεν φταίει η Porsche
Του Κώστα Γιαννακίδη από το Protagon.gr
Για τις τραγωδίες στην άσφαλτο δεν ευθύνεται το αυτοκίνητο, αλλά ο τρόπος που το οδηγείς. Κάθε μέρα πέντε νέοι άνθρωποι χάνουν τη ζωή τους στην άσφαλτο. Και όμως, δεν μαθαίνουμε τίποτα από αυτό…Κανένας δεν το επιθυμούσε.
Ομως εδώ, όντως, το σύμπαν συνωμότησε. Ενα κλάσμα του δευτερολέπτου αργότερα ή νωρίτερα. Μία ανεπαίσθητη κίνηση του χεριού στο τιμόνι ή του ποδιού στο γκάζι. Είναι τόσα πολλά, που θα μπορούσαν να παρουσιαστούν σαν ένα πλεκτό από χαοτικές εξισώσεις. Αν έφευγαν πέντε λεπτά αργότερα ή νωρίτερα…
Ναι, αυτές οι τραγωδίες φτιάχνονται με τρόπο που σε κάνει να σταυρώνεις τα χέρια, να γέρνεις το κεφάλι σαν απορημένο κουτάβι και να στοχάζεσαι από την έννοια του τυχαίου ως την υφή του μεταφυσικού.
Η οικογένεια στο Honda. Πόσο πιθανό είναι, αλήθεια, να σου συμβεί κάτι τέτοιο; Αν το γυρίσεις εντελώς ανάποδα και κρατήσεις μόνο τις πιθανότητες, κερδίζεις τζακ ποτ. Είναι τόσο ασύλληπτο που ακόμα και οι έννοιες αλλάζουν περιεχόμενο. Να, ο άνδρας που πήγε στην τουαλέτα. Αν απομονώσεις το χρονικό πλαίσιο στις στιγμές της σύγκρουσης, μπορεί να τον θεωρήσεις ως και τυχερό, επειδή ζει. Αν, όμως, απομακρυνθείς και δεις όλη την υπόλοιπη ζωή του, δεν υπάρχει δράμα αντάξιο της μοίρας του.
Οι δύο στην Porsche. Ο 24χρονος που οδηγεί. Και ο φίλος από δίπλα. Δεν θα μάθουμε ποτέ τι συνέβη, δεν έμεινε τίποτα πέρα από στάχτη. Τώρα η χώρα σοκαρισμένη συζητά για το πλουσιόπαιδο που καβάλησε το ακριβό αυτοκίνητο και πήρε και άλλους μαζί του στον Αδη. Α, ναι, ακούγονται και αυτά που, ανομολόγητα, μπορεί να ψιθυρίζετε και εσείς τώρα. Είναι, άραγε, σωστό να οδηγεί Porsche ένα παιδί 24 χρονών; Μην ήταν η τραγωδία που ήρθε ως αναπόφευκτη τιμωρία στην ύβρι και στην έπαρση; Οχι, δεν πάει έτσι. Διότι κάθε μέρα στη χώρα σκοτώνονται πέντε άνθρωποι στο δρόμο. Και οι τρεις είναι κάτω των 30 ετών. Και δεν βρίσκονται μέσα σε Porsche.
Δεν έχει να κάνει με το αυτοκίνητο. Εχει να κάνει με τον τρόπο που οδηγείς.Και, εδώ που τα λέμε, αν είσαι ένας οδηγός που τρέχει με εγκληματικές ταχύτητες, είναι καλύτερο να το κάνεις με Porsche. Ναι, βέβαια, είναι και το αυτοκίνητο που συχνά σε προκαλεί να το «πατήσεις», όμως μην έχετε αμφιβολίες ότι ο τύπος που πάει την Porsche κοντά στα 300 χιλιόμετρα την ώρα, θα σανιδώσει και το συμβατικό αυτοκίνητο με προορισμό τα 200. Αν δεν προκαλέσει ένα δυστύχημα σαν και αυτό που είδαμε, θα προκαλέσει κάποιο άλλο.
Οσο και αν μας σοκάρει η τραγωδία, είναι κομμάτι της καθημερινότητας των δρόμων μας. Μέσα σε εξήντα χρόνια έχουν σκοτωθεί σχεδόν 140.000 άνθρωποι, αριθμός διπλάσιος από τις στρατιωτικές μας απώλειες σε δύο παγκόσμιους πολέμους. Και όσο και αν αποδώσεις ευθύνες στην κατάσταση των παλιών δρόμων και μηχανών, τα περισσότερα λάθη ματώνουν τα χέρια που κρατούν το τιμόνι.
Φταίει, φυσικά, η ανεπάρκεια της παιδείας και ο βαλκανικού τύπου τσαμπουκάς με τον οποίο οι άνδρες βγαίνουν στο δρόμο ως οδηγοί. Φταίει και η ατιμωρησία των παραβατών. Υπάρχουν παραβάσεις για τις οποίες η άδεια οδήγησης έπρεπε να αφαιρείται δια βίου.
Και είναι να απορείς για ποιο λόγο η οδική ασφάλεια δεν είναι μάθημα στα σχολεία. Είναι δυνατόν; Κάθε μέρα σκοτώνονται τόσοι νέοι και όμως αυτή η οδυνηρή εμπειρία δεν ενσωματώνεται στη διδασκαλία των παιδιών. Θα μου πείτε, έχουμε τα θρησκευτικά. Αν μη τι άλλο, ο αυριανός οδηγός θα ξέρει να διαλέξει σταυρό για τον καθρέφτη και εικόνισμα για το ταμπλό. Η Παναγιά μαζί του.
[protagon]
22 παραδείγματα μοντέρνας αρχιτεκτονικής που δεν είχαν σχέδιο
Απαιτείται δεξιότητα και καταπληκτικό μυαλό για να δημιουργηθούν οι όμορφες δομές που έχουμε σήμερα. Ομοίως, δεν απαιτούνται βιαστικές κινήσεις, σχέδια και ενέργειες για τα κτίρια. Με βάση αυτά, απορούμε πως κάποιοι είχαν την ιδέα να φτιάξουν διάφορες κατασκευές από το πουθενά.
Μπορούν να χρησιμοποιηθούν με ασφάλεια καθημερινά; Θα διαρκέσουν για αρκετό καιρό; Μπορείτε να κρίνετε αφού δείτε τις παρακάτω φωτογραφίες.
#1 Είναι έστω σταθερό;
er
Φυσικά αναρωτιόμαστε αν ο άνθρωπος που σκέφτηκε να στερεώσει έτσι το σπίτι, εργαζόταν σε κατάστημα ελαστικών.
#2 Σκέφτηκαν να επεκτείνουν τον χώρο
er
#3 Το κτίριο αυτό προσπαθεί να αψηφήσει το νόμο της φυσικής
er
#4 Αυτή η απότομη σκάλα θα βοηθήσει τους ανθρώπους να κατέβουν απευθείας από τον δεύτερο όροφο
er
#5 Οι άνθρωποι που τα έφτιαξαν, δεν ενδιαφέρθηκαν για την βαρύτητα
er
#6 Αυτή η σκάλα και η πόρτα, μπορεί να οδηγούν σε έναν κόσμο έξω από τον δικό μας
er
#7 Κοιτάζοντας τον τοίχο για τιμωρία
er
Μπορεί να αποκτήσετε πονοκέφαλο ή να νιώσετε ηρεμία.
#8 Αυτή είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα υδραυλική δουλειά
er
#9 Οι σκάλες θα σας ανεβάσουν πάνω
er
#10 Αυτός είναι ο λόγος που πρέπει να κουβαλάτε πάντα μαζί σας χαρτί τουαλέτας
er
#11 Μπορείτε να καταλάβετε πως κάτι δεν πήγαινε καλά με τους εργάτες
er
#12 Είναι μια σκάλα ή αφηρημένη τέχνη;
er
Μοιάζει με γλυπτό!
#13 Η ζωή είναι τόσο περίπλοκη
er
#14 Μοιάζει με φυλακή αλλά δεν είναι
er
#15 Που πήγε ο σχεδιασμός;
er
#16 Μοιάζει μαζοχιστικό, δεν νομίζετε;
er
#17 Η σκάλα για τον ουρανό είναι υπό κατασκευή
er
#18 Όχι, δεν είναι μια ράμπα αλλά αφηρημένη ζωγραφική
er
#19 Εφιάλτης για όσους πάσχουν από ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή
er
#20 Νέα μόδα στα κουδούνια
er
#21 Θέλει να παίξει κανείς έναν αφηρημένο αγώνα μπάσκετ;
er
#22 Όποιος το έφτιαξε θα πρέπει να είναι ιδιοφυΐα
er
Η Ελλάδα τρίτη φτωχότερη χώρα-μέλος της Ε.Ε. μετά τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία
Γίναμε Βουλγαρία στη φτώχεια των νοικοκυριών, καθώς η ένδεια είναι χαρακτηριστικό της χώρας μας και της κοινωνίας στα επτά χρόνια μετά την ένταξη της Ελλάδας στα μνημόνια.
Σύμφωνα με την ΗΜΕΡΗΣΙΑ , το ποσοστό των νοικοκυριών που διαβιούν σε συνθήκες φτώχειας διπλασιάστηκε. Ενώ το 2008, έτος που ξέσπασε η παγκόσμια οικονομική κρίση, το 11,2% των Ελλήνων είχαν ελλείψεις σε βασικά αγαθά, το 2015 το ποσοστό αυτό «εκτινάχθηκε» στο 22,2%, όπως σε καμία άλλη χώρα της Ε.Ε.
Ειδικότερα σύμφωνα με τα στοιχεία που δόθηκαν στη δημοσιότητα από τη στατιστική υπηρεσία της Ε.Ε, η Ελλάδα είναι η τρίτη φτωχότερη χώρα-μέλος της Ε.Ε. μετά τη Βουλγαρία (34,2%) και τη Ρουμανία (22,7%). Με τη διαφορά, βεβαίως, ότι ενώ τα ποσοστά φτώχειας των πρώην κομμουνιστικών βαλκανικών κρατών έχουν μειωθεί σημαντικά -κατά σχεδόν ένα τρίτο στην περίπτωση της Ρουμανίας- το ποσοστό φτώχειας στην Ελλάδα έχει διπλασιαστεί από το 2008. Ο ευρωπαϊκός μέσος όρος για τη φτώχεια την ίδια περίοδο (2008-2015) υποχώρησε από το 8,5 στο 8,1%. Τα χαμηλότερα ποσοστά φτώχειας καταγράφονται στη Σουηδία (0,7% το 2015 έναντι 1,4% το 2008), Νορβηγία (1,7% έναντι 2%) και τη Φινλανδία (2,2% το 2015 έναντι 3,5% το 2008).
Όπως αναφέρει το πρακτορείο Reuters, μπορεί η Ελλάδα να απέφυγε τη χρεοκοπία με την υπαγωγή της στο πρόγραμμα διάσωσης, ωστόσο οι πολιτικές αυστηρής λιτότητας που ακολουθούνται τα τελευταία επτά χρόνια έχουν ως αποτέλεσμα να βαθύνει η ύφεση και η χώρα να παρουσιάζει τη μεγαλύτερη αύξηση του ποσοστού φτώχειας στην Ε.Ε. «Ύστερα από την παγκόσμια οικονομική κρίση του 2008 αρκετές χώρες της Ευρωζώνης στράφηκαν προς διεθνείς δανειστές. Η Ιρλανδία και η Πορτογαλία, για παράδειγμα, ακολούθησαν προγράμματα διάσωσης και επέστρεψαν σε ρυθμούς ανάπτυξης της οικονομίας τους. Δεν συνέβη όμως το ίδιο με την Ελλάδα», τονίζει το Reuters.
Σημειώνεται ότι στην Πορτογαλία, το ποσοστό φτώχειας μειώθηκε έστω και οριακά από 9,7% το 2008 σε 9,6% το 2015, ενώ αντίθετα στην Κύπρο αυξήθηκε σε 15,4% το 2015 έναντι 9,1% το 2008.
Αρνητική «πρωτιά» στην Ε.Ε. έχει η χώρα μας και στα ποσοστά ανεργίας. Η ανεργία έχει υποχωρήσει από το ρεκόρ του 28% σε 23%, ωστόσο, όπως τονίζει το Reuters, το ποσοστό αυτό παραμένει το υψηλότερο στην Ε.Ε. Από την έναρξη της κρίσης, το ΑΕΠ έχει συρρικνωθεί κατά 25% και χιλιάδες επιχειρήσεις έχουν κλείσει.
Τα στοιχεία αυτά επιβεβαιώνει με δραματικό τρόπο η τελευταία έκθεση της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛΣΤΑΤ) για τις Συνθήκες Διαβίωσης στην Ελλάδα το έτος 2015. Σύμφωνα με την έκθεση, το 39,9% του πληθυσμού στη χώρα στερείται βασικά υλικά αγαθά και υπηρεσίες, όπως φαγητό και θέρμανση, με το ποσοστό αυτό να αυξάνεται στο 44,5% του πληθυσμού ηλικίας 0-17 ετών. Μάλιστα, σχεδόν ένα στα έξι νοικοκυριά (ποσοστό 17,7%) διαμένουν σε σπίτια ακατάλληλα με διαρροές στη στέγη, υγρασία σε τοίχους, πατώματα, κ.ά. Συνολικά, περισσότεροι από 4.512.000 Έλληνες αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο της φτώχειας, με τα παιδιά να απειλούνται περισσότερο. Ενδεικτικό είναι ότι 230.774 παιδιά ζουν σε νοικοκυριά χωρίς κανέναν εργαζόμενο και ουσιαστικά χωρίς κανένα εισόδημα.
Στοιχεία-σοκ για τη Θεσσαλονίκη
Πολυτέλεια αποτελούν για πολλούς Θεσσαλονικείς βασικά υλικά, όπως η θέρμανση και η ηλεκτροδότηση του σπιτιού τους. Έξι στα δέκα νοικοκυριά δυσκολεύονται να πληρώσουν το ηλεκτρικό ρεύμα, ενώ περίπου 2.000 νοικοκυριά (14%) ζουν κάποιες περιόδους χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα.
Τα παραπάνω στοιχεία προκύπτουν από έρευνα της Palmos Analysis, για λογαριασμό της ευρωβουλευτού Μαρίας Σπυράκη, που διενεργήθηκε σε δείγμα 456 νοικοκυριών στο πολεοδομικό συγκρότημα Θεσσαλονίκης από τις 3 έως τις 7 Φεβρουαρίου 2017. Σύμφωνα με την έρευνα, στη Θεσσαλονίκη ευάλωτα ή σε κατάσταση ενεργειακής φτώχειας βρίσκονται συνολικά 190.000 νοικοκυριά (62%). Προκειμένου δε, να καλύψουν το αυξημένο κόστος θέρμανσης τα νοικοκυριά έχουν περικόψει κυρίως δαπάνες ένδυσης και υπόδησης (58%) διασκέδασης και ψυχαγωγίας (36%) και τρόφιμα/ έξοδα σούπερ μάρκετ (32%).
Με βάση τα στοιχεία της έρευνας, συνολικά 22.000 νοικοκυριά (7%) δεν μπορούν να ανταποκριθούν στο κόστος θέρμανσης και 15.000 νοικοκυριά (5%) στο κόστος ηλεκτροφωτισμού. Την ίδια ώρα, το 53% των νοικοκυριών τα βγάζει πέρα με δυσκολία με τα έξοδα θέρμανσης και το 60% με τα έξοδα ηλεκτροφωτισμού. Για συνολικά 8.000 νοικοκυριά (38%) υπάρχουν περίοδοι που το νοικοκυριό τους δεν θερμαίνεται και 65.000 (21%) θερμαίνουν μέρος μόνο του σπιτιού τους.
Επίσης, από την έρευνα προκύπτει ότι 31.000 νοικοκυριά (10%) δεν έχουν συνεχώς διαθέσιμο ζεστό νερό και αυτό συμβαίνει με ιδιαίτερη ένταση (41%) τα τελευταία κρίσιμα χρόνια της ύφεσης (2011-2017) λόγω, κυρίως, (70%) του υψηλού κόστους.
Σημειώνεται ότι, σύμφωνα με τα ευρωπαϊκά δεδομένα, ως ευάλωτα στην κατάσταση ενεργειακής φτώχειας είναι τα νοικοκυριά τα οποία ξοδεύουν περισσότερο από 10% του εισοδήματός τους για θέρμανση και ηλεκτροφωτισμό. Ο μέσος όρος της αντίστοιχης δαπάνης στο πολεοδομικό συγκρότημα Θεσσαλονίκης είναι 13%.
Πηγή: ΗΜΕΡΗΣΙΑ
Η ελληνίδα φοιτήτρια και ο ήρωας καπετάνιος στo κόκκινο χαλί των Οσκαρ
Έγινε γνωστός σαν το πρόσωπο μιας Ελλάδας που επιμένει στην αξία της ανθρώπινης ζωής. Όποια κι αν είναι αυτή. Και χτες τα χαράματα, με τη 15χρονη κόρη του τη Βιβή, στάθηκε όρθιος στην αίθουσα της απονομής των βραβείων Όσκαρ στο Λoς Άντζελες κι έστειλε ένα δικό του μήνυμα σε όλο τον κόσμο.
«Είμαστε περήφανοι για τις υπεράνθρωπες προσπάθειες των πληρωμάτων του Λιμενικού Σώματος να μη χαθεί ούτε μια ζωή μέσα στην θάλασσα σε αυτήν την τραγωδία που ας μη ξεχνάμε πως ακόμα διαδραματίζεται στην Ελλάδα μας!», είπε στο Αθηναϊκό/Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων ο ανθυποπλοίαρχος Κυριάκος Παπαδόπουλος, ο Μυτιληνιός κυβερνήτης του ΠΛΣ 602 που βρέθηκε από το στενό θαλασσινό ποτάμι αναμεταξύ Λέσβου και μικρασιατικών παραλίων ανάμεσα στις διασημότητες του πλανήτη.
Δίπλα στην πολυβραβευμένη ήδη Ελληνίδα φοιτήτρια Δάφνη Ματζιαράκη, η οποία διεκδίκησε το χρυσό αγαλματίδιο των Όσκαρ για το ντοκιμαντέρ «4.1 miles». «Πρωταγωνιστής» στο ντοκιμαντέρ ο Κυριάκος Παπαδόπουλος.
Ο 43χρονος σήμερα ανθυποπλοίαρχος. έσωσε με τους συναδέλφους του εκατοντάδες ζωές προσφύγων το 2015 και μέχρι την άνοιξη του 2016, όταν και λιγόστεψαν οι ροές από τις απέναντι ακτές στο νησί.
Με τη δράση του εκείνες τις μέρες στη δίνη της προσφυγικής κρίσης ενέπνευσε την τελειόφοιτη τότε φοιτήτρια στη σχολή δημοσιογραφίας του Πανεπιστημίου Berkley στην Καλιφόρνια. Ταξίδεψε μέχρι τη Μυτιλήνη όπου και πραγματοποίησε τα γυρίσματα του ντοκιμαντέρ «4.1 miles» – «4.1 μίλια» με το οποίο καταγράφηκε η δραματική προσπάθεια διάσωσης των προσφύγων από τους άνδρες του πληρώματος του σκάφους με κυβερνήτη τον Κυριάκο Παπαδόπουλο.
Μεγάλης αξίας καταγραφές οι δραματικές στιγμές του πολύνεκρου ναυαγίου στις 28 Οκτωβρίου 2015 ανοιχτά της Εφταλούς στη βόρεια Λέσβο και οι αγωνιώδεις προσπάθειες των στελεχών του Λιμενικού Σώματος να σώσουν ζωές.
Τον Κυριάκο Παπαδόπουλο, που έτσι απλά από τον εργατικό μαχαλά της Μυτιλήνης, τη Λαγκάδα, βρέθηκε σήμερα τα χαράματα στην τελετή της απονομής των Όσκαρ στο Λος Άντζελες, θα μπορούσε κανείς να τον αποκαλέσει ήρωα. «Πόσους ανθρώπους έχετε σώσει;» τον ρώτησε ο τότε καγκελάριος της Αυστρίας Βέρνερ Φάιμαν όταν είχε επισκεφθεί τη Μυτιλήνη.
«Περισσότερους από πέντε χιλιάδες» του απάντησε ο Έλληνας ανθυποπλοίαρχος. Δεν άκουσε καλά ο Αυστριακός καγκελάριος και του είπε πως «πέντε ζωές είναι κάτι πολύ σημαντικό». Τον διόρθωσαν και του είπαν πως πρόκειται για πέντε χιλιάδες ζωές… «Είσαστε πραγματικός ήρωας», του είπε έκπληκτος ο Φάιμαν. Κι έφυγε για την Αυστρία… για να συντονίσει το κλείσιμο του βαλκανικού διαδρόμου για τους πρόσφυγες προς τη βόρεια Ευρώπη!
Ο ανθυποπλοίαρχος Κυριάκος Παπαδόπουλος όμως έμεινε πίσω, εκεί όπου και σήμερα στέκει πιστός στο καθήκον του. «Οι στιγμές της προσωπικής αδυναμίας» είχε πει στο ΑΠΕ- ΜΠΕ, «είναι πολυτέλεια, που δεν την έχουμε. Λίγα μίλια παραπέρα υπάρχουν άνθρωποι που χρειάζονται τη βοήθεια μας. Εμείς έχουμε καιρό να κλάψουμε».
Γέννημα θρέμμα μιας προσφυγικής οικογένειας από τη Νικομήδεια της Μικρασίας, παιδί μαστόρων της μεταλλοτεχνίας που περηφανεύονται πως σμίλεψαν τις μεταλλικές δάφνες στο άγαλμα της ελευθερίας της Μυτιλήνης, το σήμα κατατεθέν της πόλης.
Μεγαλωμένος από εργάτες γονείς σε έναν λαϊκό μαχαλά της Μυτιλήνης, τη Λαγκάδα, απόφοιτος της Σχολής Εμποροπλοιάρχων των Οινουσών, ναυτικός πρώτα σε πλοίο του Εμπορικού Ναυτικού κι από εκεί στο Λιμενικό Σώμα. Είναι η εικόνα του Λιμενικού Σώματος σήμερα.
Ο μέσος αξιωματικός της Ελληνικής Ακτοφυλακής, ο αξιωματικός που βρίσκεται πίσω από κάθε δελτίο Τύπου που μιλά δυο χρόνια τώρα για επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης στο Αιγαίο.
Ο απλός καθημερινός άνθρωπος με οικογένεια και δυο παιδιά. Ταγμένος σε όλη του τη ζωή να υπηρετεί στα σύνορα, πρώτα στον Μόλυβο κι ύστερα στη Μυτιλήνη. Χωρίς ωράριο με υψηλό αίσθημα καθήκοντος και… χαμηλές αποδοχές κοιτώντας κάθε πρωί την ακτή απέναντι.
Μιλώντας τα χαράματα με το messenger τον ρωτήσαμε ξανά και ξανά τι θυμόταν την ώρα της απονομής του Όσκαρ που τελικά δεν δόθηκε στην ελληνική συμμετοχή, «αλλά τι σημασία έχει;»
«Τα μάτια των ανθρώπων στα ναυάγια. Αυτά τα μάτια που ανάμεσα σε ουρλιαχτά μάς ζητούσαν να τα σώσουμε…», απαντά. Τα μάτια αυτά που χθες είχαν «εισβάλει» στην αίθουσα με τα κόκκινα χαλιά και τις πανάκριβες τουαλέτες στη χώρα όπου προεδρεύει ο Ντόναλντ Τραμπ.
Θυμόμαστε μια περιγραφή μιας διάσωσης από τον ανθυποπλοίαρχο, από το πλήρωμα του ΠΛΣ 602.
«Ήταν εγκλωβισμένο το παιδί, στο δίπλωμα του ημιβυθμισμένου φουσκωτού σκάφους. Η θάλασσα ήταν αγριεμένη. Δώσαμε σκοινιά, δέσαμε το φουσκωτό πάνω μας κι αρχίσαμε κρεμασμένοι από το σκάφος να ανεβάζουμε τον κόσμο… 10-11 παιδιά πρώτα κι ύστερα γυναίκες και ενήλικες. Σε στιγμές απίστευτου πανικού. Σε μια φουσκωτή εξάμετρη λέμβο κάπου 50 άτομα.
Ποιον να πρωτοσώσεις… Ο ένας πατούσε πάνω στον άλλο». Και κάπου εκεί είδε το δίχρονο παιδί. «Τον ανασύραμε τον μικρό μόλις τον εντοπίσαμε. Παρούσα στην επιχείρηση η διασώστρια Ζωή Λειβαδίτη. Αυτή πρώτη κι εγώ δεύτερος στη μάχη να ζήσει το παιδί… Το έχουμε ξανακάνει. Άλλες φορές τα καταφέραμε άλλες όχι…».
«Κάποια στιγμή το παιδί έδωσε σημάδια πως θα ζήσει. Έβγαλε νερό από το στόμα του κι από τη μύτη του. Συνέχισα να του δίνω το ‘φιλί της ζωής’. Χάρηκα, αλλά η χαρά κράτησε λίγο. Είχα καταλάβει πως το παιδί είχε πεθάνει, αλλά έλεγα πως δεν μπορεί, θα ζήσει. Πρέπει να ζήσει. Μέχρι που το παρέδωσα».
Ο σκληρός ανθυποπλοίαρχος του Λιμενικού Σώματος, ο κυβερνήτης του πλωτού σκάφους 602 χθες έσφιγγε το χέρι της έφηβης κόρης του της Βιβής. Σαν να τα πήρε όλα, κι ακόμα περισσότερα από τα Όσκαρ που μοιράστηκαν, ο Κυριάκος. Περήφανος και ωραίος ως Έλλην.
(Με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ)
[huffpostgreece] [thetoc]