Το να μαθαίνουμε κάτι καινούργιο για τον εαυτό μας, είναι πάντα κάτι ενδιαφέρον και διασκεδαστικό. Η κατανόηση της ψυχολογίας πίσω από τον τρόπο που συμπεριφερόμαστε, που αντιμετωπίζουμε τους άλλους ή εκφράζουμε τις απόψεις μας, μπορεί να είναι ακόμα πιο ελκυστική.
Δείτε παρακάτω 26 ψυχολογικές αλήθειες για τους ανθρώπους που σίγουρα δεν γνωρίζατε.
Κάθε φιλία που δημιουργείται μεταξύ 18 και 26 ετών, είναι πιθανότερο να είναι δυνατή και να διαρκέσει περισσότερο.
Οι γυναίκες συνήθως προτιμούν άντρες με βραχνή φωνή, επειδή φαίνονται πιο σίγουροι και όχι επιθετικοί.
Οι άνθρωποι που δίνουν τις καλύτερες συμβουλές, είναι συνήθως εκείνοι με τα περισσότερα προβλήματα.
Όσο πιο έξυπνος είναι ένας άνθρωπος, τόσο πιο γρήγορα σκέφτεται και τόσο πιο αδέξιος είναι ο γραφικός του χαρακτήρας.
Τα συναισθήματά μας δεν επηρεάζουν τον τρόπο που επικοινωνούμε. Στην πραγματικότητα, ισχύει ακριβώς το αντίθετο: ο τρόπος που επικοινωνούμε επηρεάζει τη διάθεσή μας.
Ο τρόπος που ένας άνθρωπος αντιμετωπίζει το προσωπικό ενός εστιατορίου, αποκαλύπτει πολλά για τον χαρακτήρα του.
Οι άνθρωποι που έχουν μια ισχυρή αίσθηση ενοχής, κατανοούν καλύτερα τις σκέψεις και τα συναισθήματα των άλλων.
Οι άντρες δεν είναι πιο αστείοι από τις γυναίκες: απλά λένε περισσότερα ανέκδοτα, αδιαφορώντας για το αν στους άλλους αρέσει το χιούμορ τους ή όχι.
Οι ντροπαλοί άνθρωποι μιλούν λιγότερο για τον εαυτό τους, αλλά το κάνουν με έναν τρόπο που κάνει τους άλλους να νομίζουν ότι τους ξέρουν πολύ καλά.
Οι γυναίκες έχουν διπλάσιους υποδοχείς πόνου στο σώμα τους απ’ ό,τι οι άντρες, αλλά έχουν και μεγαλύτερη ανοχή στον πόνο.
Όταν ακούμε μουσική υψηλής συχνότητας, αισθανόμαστε ήρεμοι, χαλαροί και ευτυχισμένοι.
Αν δεν μπορείτε να σταματήσετε τις σκέψεις σας το βράδυ, σηκωθείτε και γράψτε τις. Αυτό θα βοηθήσει το μυαλό σας να χαλαρώσει και θα μπορέσετε να κοιμηθείτε ευκολότερα.
Τα μηνύματα που στέλνουμε για καλημέρα και καληνύχτα, ενεργοποιούν το μέρος του εγκεφάλου που είναι υπεύθυνο για την ευτυχία.
Όταν κάνουμε πράγματα που μας τρομάζουν, γινόμαστε πιο ευτυχισμένοι.
Ο μέσος όρος χρόνου που μια γυναίκα μπορεί να κρατήσει ένα μυστικό, είναι 47 ώρες 15 λεπτά.
Οι άνθρωποι που προσπαθούν να τους κρατούν όλους χαρούμενους, καταλήγουν να αισθάνονται μόνοι.
Όσο πιο ευτυχισμένοι είμαστε, τόσο λιγότερο ύπνο χρειαζόμαστε.
Όταν κρατάμε το χέρι ενός αγαπημένου μας προσώπου, αισθανόμαστε λιγότερο έντονα τον πόνο και ανησυχούμε λιγότερο.
Οι έξυπνοι άνθρωποι τείνουν να έχουν λιγότερους φίλους απ’ ό,τι ο μέσος άνθρωπος. Όσο πιο έξυπνος είναι ένας άνθρωπος, τόσο πιο επιλεκτικός γίνεται.
Το να παντρευτείς τον καλύτερό σου φίλο, μειώνει το κίνδυνο διαζυγίου κατά 70% και ο γάμος είναι πιθανότερο να διαρκέσει για όλη σου τη ζωή.
Οι γυναίκες που έχουν περισσότερους άντρες φίλους, τείνουν να έχουν περισσότερη καλή διάθεση.
Οι άνθρωποι που μιλούν 2 γλώσσες, μπορεί να αλλάζουν ασυνείδητα την προσωπικότητά τους, όταν μεταπηδούν από τη μια γλώσσα στην άλλη.
Το να είμαστε μόνοι για μεγάλο χρονικό διάστημα, είναι τόσο κακό για την υγεία, όσο το να καπνίζουμε 15 τσιγάρα την ημέρα.
Τα ταξίδια ενισχύουν την υγεία του εγκεφάλου και μειώνουν τον κίνδυνο καρδιακής προσβολής και κατάθλιψης.
Οι άνθρωποι φαίνονται πιο ελκυστικοί, όταν μιλούν για πράγματα που τους αρέσουν.
Όταν μιλούν δυο άνθρωποι και ο ένας απομακρύνει λίγο τα πόδια του ή κουνάει συνέχεια το ένα πόδι προς τα έξω, σημαίνει ότι διαφωνεί και θέλει να φύγει.
Εκεί που κάποιος βλέπει ένα βρώμικο όχημα, κάποιος άλλος εντοπίζει έναν κενό καμβά. Αν ζείτε στη Μόσχα της Ρωσίας, το αμάξι σας μπορεί να γίνει στόχος ζωγραφικής κάποια μέρα.
Ο Ρώσος εικονογράφος Νικήτα Γκολούμπεβ, αναδεικνύει τις καλλιτεχνικές δυνατότητες που έχουν τα βρώμικα οχήματα, μετατρέποντάς τα σε καταπληκτικά έργα τέχνης.
Πριν ξεκινήσει τα συγκεκριμένα έργα του, ο Νικήτα ασχολήθηκε αρκετά με τη ζωγραφική, τα σχέδια και την ψηφιακή τέχνη. Όλα αυτά, μπορείτε να τα βρείτε στη σελίδα του στο Facebook. Ωστόσο, τα τελευταία δημιουργήματα στα οχήματα, θα πρέπει να αποτελέσουν μια ιδιαίτερη εξαίρεση. Ο λόγος είναι πως είναι προσωρινά, καταπληκτικά και ευαίσθητα.
Δείτε μερικές από τις δημιουργίες του καλλιτέχνη, στις παρακάτω εικόνες.
Η Φρίντα Κάλο, είναι μια από τις πιο γνωστές ζωγράφους του Μεξικού και άφησε το στίγμα της στον κόσμο με την τέχνη της, την έκφραση των πολιτικών της απόψεων και την έντονη προσωπικότητά της. “Έφυγε” το 1954. Αυτό που δεν γνωρίζουν πολλοί, είναι ότι άφησε πίσω της μια μοναδική συλλογή με ρούχα, που αποκαλύφθηκε στο κοινό 50 χρόνια αργότερα.
Ο σύζυγος της Φρίντα, ο Ντιέγκο Ριβέρα, έμεινε με την εντυπωσιακή γκαρνταρόμπα της γυναίκας του, που είχε κλειδωμένη στο μπάνιο του σπιτιού τους στην πόλη του Μεξικού και διέταξε να παραμείνει σφραγισμένη για 15 χρόνια μετά τον θάνατό του. Πέθανε το 1957, αλλά τα πράγματα της Κάλο έμειναν κλειδωμένα μέχρι το 2004, όταν το μουσείο αποφάσισε να καταχωρήσει το περιεχόμενο του σπιτιού.
Ο Ισιούτσι Μιγιάκο, ήταν ο φωτογράφος που είχε το προνόμιο να απαθανατίσει τα 300 αντικείμενα από την γκαρνταρόμπα της Φρίντα Κάλο και χρησιμοποίησε μόνο φωτογραφική μηχανή Nikon 35mm και φυσικό φως.
Μήπως είχατε και εσείς αυστηρούς γονείς, ενώ μεγαλώνατε; Καθαρίζατε και εσείς το δωμάτιό σας, κάνατε τις εργασίες από το σχολείο και επικεντρωνόσασταν στο μέλλον σας κάθε μέρα;
Πολλοί από εμάς έχουμε μεγαλώσει σε οικογένειες με αυστηρές μητέρες που μας είχαν κάνει τη ζωή μας ζωντανή κόλαση κατά καιρούς. Η συνεχής γκρίνια και προσπάθεια το να είμαστε πάντα τέλειοι δεν ήταν και το πιο εύκολο πράγμα, αλλά σύμφωνα με έναν εμπειρογνώμονα, οι αυστηρές μητέρες έχουν συνήθως τα πιο επιτυχημένα παιδιά.
Έτσι, ακόμα κι αν η ζωή σας κάθε άλλο παρά εύκολη δεν ήταν τότε κάποια στιγμή θα ευχαριστείτε τη μητέρα σας για αυτό που θα καταφέρετε να γίνετε!
Η Έρικα Ράσκον, μια καθηγήτρια από το Πανεπιστήμιο του Essex πραγματοποίησε μια μελέτη η οποία έδειξε ότι οι αυστηρές μητέρες έχουν επιτυχημένα παιδιά, και ότι οι επιτυχημένοι άνθρωποι είχαν εξαιρετικά απαιτητικές μητέρες. Οι έρευνες διεξήχθησαν σε πάνω από 15 000 παιδιά ηλικίας 13-14 μεταξύ 2004 και 2010.
Σύμφωνα με τη Ράσκον, «το μέτρο των προσδοκιών σε αυτή τη μελέτη αντικατοπτρίζει ένα συνδυασμό προσδοκίας και πεποίθησης σχετικά με την πιθανότητα πρόσβασης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, σύμφωνα με ότι έχει δηλωθεί από το πλειοψηφία των γονέων, στις περισσότερες περιπτώσεις από τις μητέρες.»
Τα παιδιά των οποίων οι μητέρες είχαν υψηλές προσδοκίες νιώθουν περισσότερη αυτοπεποίθεση και σιγουριά. Τα αποτελέσματα της μελέτης έδειξε ότι οι κόρες που είχαν επίμονες και γκρινιάρες μητέρες είχαν 4% χαμηλότερες πιθανότητες να μείνουν έγκυος πρόωρα.
Τα παιδιά που είχαν επίμονες μητέρες είχαν επίσης περισσότερες πιθανότητες να τελειώσουν το πανεπιστήμιο και να αποκτήσουν μια καλή δουλειά. Μπορεί να ακούγεται εξωπραγματικό, αλλά οι απαιτητικές και οι αυστηρές μητέρες είναι αυτές που έχουν τα πιο επιτυχημένα παιδιά. «Στις περισσότερες περιπτώσεις έχουμε επιτύχει κάνοντας αυτό που πιστεύουμε ότι είναι πιο βολικό για μας, ακόμη και αν αυτό έρχεται σε αντίθεση με αυτά που έλεγαν οι γονείς μας.
«Αλλά δεν έχει σημασία το πόσο πολύ θα αποφεύγετε αυτά που λένε οι γονείς μας, οι συστάσεις τους έχουν επιρροή πάνω μας, έστω και διακριτικά στις αποφάσεις που παίρνουμε, αν και πιστεύουμε ότι οι αποφάσεις που παίρνουμε είναι πολύ προσωπικές», λέει η Ράσκον.
Τα περισσότερα παιδιά θεωρούν τις αυστηρές μητέρες πραγματικούς εχθρούς , ενώ μεγαλώνουν, αλλά σας διαβεβαιώνουμε ότι όλο αυτό θα σας βοηθήσει αργότερα στη ζωή σας.
Μπορεί »η μαμά σας» να σας κάνει κόλαση ζωή σας μερικές φορές, αλλά θα καταλήξετε να την ευχαριστείτε όταν θα γίνετε ενήλικες. Θα αναγνωρίσετε και θα εκτιμήσετε όλη την προσπάθεια που έκανε για να σας μεγαλώσει σωστά, και θα προσπαθήσετε να υιοθετήσετε και εσείς την ίδια προσέγγιση στα δικά σας παιδιά σας.
Ούτε ένα τροχαίο δυστύχημα ή έστω ατύχημα σημειώθηκε φέτος κατά τη διάρκεια της εξόδου και επιστροφής των εκδρομέων του Πάσχα στην ευρύτερη περιοχή ευθύνης της ΤροχαίαςΘεσσαλονίκης, όπως δήλωσε στο www.praktoreio-macedonia.gr ο διευθυντής της, ΓεώργιοςΣουρβίνος, σύμφωνα με τον οποίο αυτό συνέβη για πρώτη φορά έπειτα από αρκετά χρόνια.
«Δεν είχαμε κανένα τροχαίο δυστύχημα, ούτε και με υλικές ζημιές. Ήταν μια από τις καλύτερες εορταστικές εξόδους των τελευταίων ετών.
Σημειώθηκαν δύο θανατηφόρα τροχαία εντός του πολεοδομικού συγκροτήματος, τα οποία όμως δεν σχετίζονται με την έξοδο και την επιστροφή των εκδρομέων» είπε, ενώ πρόσθεσε ότι «τα μέτρα ήταν αυξημένα και έντονη η παρουσία των οχημάτων της τροχαίας σε όλο το οδικό δίκτυο και αυτό φαίνεται πως λειτούργησε αποτρεπτικά».
Σύμφωνα με τα στοιχεία που έδωσε στο www.praktoreio-macedonia.gr, στα διόδια των Μαλγάρων κατεγράφησαν 14.000 εξερχόμενα και 24.000 εισερχόμενα οχήματα, ενώ στην Ε.Ο. Θεσσαλονίκης- Καβάλας, στην Εγνατία Οδό, οι αντίστοιχοι αριθμοί ήταν 8.400 και 14.400.
Στην Παλιά Εθνική Οδό Καβάλας- Θεσσαλονίκης τα εξερχόμενα οχήματα ήταν 3.500 και τα εισερχόμενα 6.000, ενώ στην Ε.Ο. Χαλκιδικής -Μουδανιών κατεγράφησαν 5.600 εξερχόμενα και 9.600 εισερχόμενα. Στην Ε.Ο. Πολυγύρου – Θεσσαλονίκης, τέλος, κατεγράφησαν 2.100 εισερχόμενα και 3.600 εξερχόμενα οχήματα.
Τι συμβουλές θα έδιναν οι αρχαίοι Έλληνες στους σύγχρονους, που ταλανίζονται από την οικονομική και πολιτική κρίση; αναρωτιέται το BBC, προβάλλοντας τις ρήσεις και τις διδαχές φιλοσόφων όπως ο Σωκράτης, αλλά και τις αποφάσεις του Σόλωνα και του Κλεισθένη, ως ιδιαίτερα χρήσιμα παραδείγματα για όποιον αναζητά την «φώτιση» του αρχαίου πνεύματος.
Το άρθρο υπογράφει ο λέκτορας στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης Armand D’ Angour ο οποίος είναι και συγγραφέας του βιβλίου «Οι Έλληνες και το Νέο: η καινοτομία στην αρχαία ελληνική φαντασία και εμπειρία».
Χρέος, διχασμός και εξέγερση. Αυτή ήταν η Αθήνα του 6ου αιώνα π.Χ.
Αρχικά ο καθηγητής αναφέρεται στον 6ο αιώνα π.Χ. και τον Σόλωνα. «Στις αρχές του 6ου αιώνα π.Χ. οι πολίτες της Αθήνας βαρύνονταν από χρέη, κοινωνικό διχασμό και ανισότητες, με τους φτωχούς αγρότες έτοιμους να πουληθούν ως σκλάβοι, απλώς και μόνο για να ζήσουν τις οικογένειές τους.
Η εξέγερση ήταν επικείμενη, ωστόσο ο αριστοκρατικής καταγωγής Σόλων, αναδείχθηκε ως δίκαιος μεσολαβητής μεταξύ πλουσίων και φτωχών. Κατήργησε τα δεσμά του χρέους, περιόρισε την ιδιοκτησία γης, ενώ δημιούργησε τάξεις πολιτών με διαφορετικά επίπεδα πλούτου και συνεπώς αντίστοιχες οικονομικές υποχρεώσεις.
Τα μέτρα του, παρότι δέχθηκαν επιθέσεις από όλες τις πλευρές, υιοθετήθηκαν και άνοιξαν τον δρόμο για την δημιουργία της δημοκρατίας», γράφει ο D’ Angour. Συμπεραίνει μάλιστα ότι η επιτυχία του Σόλωνα δείχνει ότι οι μεγάλοι ηγέτες πρέπει να έχουν το κουράγιο υλοποιήσουν μη δημοφιλή, συμβιβαστικά μέτρα, για το καλό της δικαιοσύνης και της σταθερότητας.
Τι θα συμβεί μετά; Ο Δελφικός χρησμός
Αναφερόμενος στους ακατάληπτους χρησμούς του μαντείου των Δελφών, ο καθηγητής εικάζει ότι στην ερώτηση: «Πρέπει η Ελλάδα να αφήσει το ευρώ;» η απάντηση πιθανώς να ήταν: «Η Ελλάδα θα πρέπει να εγκαταλείψει το ευρώ, αν το ευρώ έχει εγκαταλείψει την Ελλάδα» αφήνοντας όσους τάσσονται υπέρ και όσους τάσσονται κατά μιας εξόδου, να ερίζουν για το ποια ακριβώς είναι η σημασία του χρησμού.
Σημειώνει ωστόσο ότι η πιο σοφή συμβουλή είναι τα περίφημα Δελφικά παραγγέλματα: «Γνώθι σαυτόν» και «Μηδέν άγαν».
Ο μύστης Πυθαγόρας
Αν οι σύγχρονοι Έλληνες νιώθουν να λυγίζουν από την οικονομική κρίση, μπορεί να βρουν παρηγοριά λέει ο Armand D’ Angour στην ρήση του προγόνου τους, Πυθαγόρα που υπόστήριζε ότι όλα επανέρχονται, συνεπώς τίποτα δεν είναι τελείως καινούργιο.
Ο Πυθαγόρας ο Σάμιος, ήταν φιλόσοφος, μαθηματικός, ένας μύστης του 6ου αιώνα που πίστευε ότι οι αριθμοί κρύβονται πίσω από καθετί στο σύμπαν και ότι τα κοσμικά γεγονότα επαναλαμβάνονται σε ένα κύκλο 10800 ετών.
Πρόσεχε, υπάρχουν και χειρότερα…Ο Οδυσσέας και η αντοχή
«Βάστα καρδιά, χειρότερα δεινά βαστούσες τότες που μού ‘τρωγε ο αδάμαστος ο Κύκλωπας γενναίους 20 συντρόφους»* λέει ο Οδυσσέας κατά το ταξίδι της επιστροφής στην Ιθάκη, προσπαθώντας να πείσει τον εαυτό του να μην λυγίσει λίγο πριν το τέλος, μετά από τόσες περιπέτειες.
Το μήνυμα, όπως επισημαίνει ο καθηγητής, είναι ότι στο παρελθόν μπορεί να υπήρξαν ακόμη πιο δύσκολες καταστάσεις, οι οποίες ωστόσο ξεπεράστηκαν με ευφυΐα και κουράγιο.
* (μτφ. Αργύρη Εφταλιώτη)
Είσαι βέβαιος ότι είναι σωστό αυτό; Η ακούραστη αναζήτηση του Σωκράτη
«Είναι πολύ μεγάλο αγαθό για τον άνθρωπο το μιλάει κάθε μέρα για την αρετή και για τα άλλα για τα οποία με ακούτε να συζητάω εξετάζοντας τον εαυτό μου και τους άλλους. Γιατί η ζωή, χωρίς να τα εξετάζει κανείς αυτά, είναι ζωή που δεν αξίζει να τη ζει ο άνθρωπος» έλεγε ο Σωκράτης, ο οποίος δεν σταμάτησε ποτέ να αναζητά απαντήσεις σε ερωτήματα όπως «Τι είναι δικαιοσύνη;» και «πως πρέπει να ζούμε;».
Η κληρονομιά του μεγάλου Έλληνα φιλοσόφου, είναι το καθήκον να συνεχίζουμε την ακούραστη αναζήτηση ακόμη και όταν- ή μάλλον ειδικά όταν- δεν είναι πιθανό να βρούμε σαφείς, οριστικές απαντήσεις.
Η πολιτική σάτιρα του Αριστοφάνη
Η κωμωδία του Αριστοφάνη «Βάτραχοι» του 405 π.Χ. περιέχει ειλικρινείς και ξεκάθαρες συμβουλές για τους «πολιτικά ασταθείς» συμπατριώτες του: διαλέξτε καλούς ηγέτες, αλλιώς θα ξεμείνετε με τους κακούς.
«Να κάνουμε ότι και την τελευταία φορά;» Ηράκλειτος ο στοχαστής
«Δεν μπορείς να μπεις δυο φορές στο ίδιο ποτάμι» έλεγε ο Ηράκλειτος, τον 5ο π.Χ. αιώνα. Ενώ η αλλαγή είναι συνεχής, διαφορετικά πράγματα αλλάζουν με διαφορετικούς ρυθμούς. Σε ένα περιβάλλον μόνιμης ροής, είναι σημαντικό να ορίσει κανείς κάποια σταθερά σημεία και να πιαστεί γερά από αυτά. Οι αγορές ομολόγων, το χρέος και τα πακέτα διάσωσης μπορεί να αποτελούν μια τέτοια πρόκληση.
Ο Ιπποκράτης αντιμέτωπος με την πραγματικότητα
Η δυτική ιατρική έχει τις ρίζες της στον Ιπποκράτη, στα τέλη του 5ου π.Χ. αιώνα. Αυτό που είναι εξαιρετικό στην αρχαία σκέψη περί υγείας και ασθενειών, είναι η ξεκάθαρη παραδοχή ότι οι γιατροί πρέπει να παρατηρούν με ακρίβεια και να καταγράφουν με ειλικρίνεια, ακόμη και όταν οι ασθενείς φεύγουν από την ζωή. Η μαγεία ή τα ευχολόγια δεν μπορούν να θεραπεύσουν. Μόνο η τίμια, εξαντλητική, εμπειρική παρατήρηση μπορεί να αποκαλύψει τι αποδίδει και τι όχι.
Αρπάζοντας την ευκαιρία: Ο Κλεισθένης και η δημοκρατία
Οι αρχαίοι Έλληνες γνώριζαν πολύ καλά την δύναμη της ευκαιρίας. Το να εκμεταλλεύεται κανείς μια δεδομένη στιγμή, μια ευκαιρία- στην δημόσια αγόρευση, στον αθλητισμό, στην μάχη- ήταν αξιοθαύμαστο και θεωρούνταν ένδειξη ικανότητας.
Μετά το τέλος της τυραννίας του Πεισίστρατου, ο Κλεισθένης έπρεπε να δημιουργήσει ένα σύνταγμα πιο δημοκρατικό. Επινόησε λοιπόν με θαυμαστή ταχύτητα, ένα σύστημα αιρετής κυβέρνησης στην οποία όλοι οι πολίτες είχαν δικαίωμα ψήφου. Έτσι γεννήθηκε η πρώτη δημοκρατία στον κόσμο (δήμος=λαός εξηγεί ο καθηγητής).
Αρχιμήδης, ο εφευρέτης
Τέλος ο Armand D’ Angour αναφέρεται στον Αρχιμήδη και το περίφημο «Εύρηκα!» που αναφώνησε βγαίνοντας ενθουσιασμένος από το λουτρό, όπου ανακάλυψε το νόμο του ειδικού βάρους.
Το να βρει κάποιος την λύση σε ένα ακανθώδες πρόβλημα απαιτεί μεγάλη νοητική προσπάθεια, αλλά η απάντηση έρχεται συχνά όταν ρίχνεις τους ρυθμούς, όταν κλείνεις τον διακόπτη και απολαμβάνεις το μπάνιο σου, καταλήγει ο καθηγητής.
Μερικές στιγμές δροσιάς σε μία μικρή λίμνη εξελίχθηκαν σε μία μάχη χωής και θανάτου για ένα μικρό ελέφαντα, όταν ξαφνικά ένας κροκόδειλος πετάχτηκε από το νερό και τον δάγκωσε στην προβοσκίδα του!
Ο μικρός ελέφαντας έπινε νερό σε μία λίμνη του εθνικού πάρκου Liwonde στο Μαλάουι, όταν ο θηριώδης κροκόδειλος εμφανίστηκε αστραπιαία μέσα από το νερό και του επιτέθηκε!
Ο ελέφαντας ξεκίνησε να βγάζει ήχους πανικού, ενώ αρχικά οι υπόλοιποι ελέφαντες οπισθοχώρησαν με τον άτυχο ελέφαντα να μοιάζει αφημένος στην τύχη του και να προσπαθεί να ξεφύγει από τα δόντια (κυριολεκτικά) του κροκόδειλου, κάνοντας σπασμωδικές κινήσεις.
Λίγο αργότερα ένας από τους ελέφαντες πλησίασε στο… πεδίο μάχης για να βοηθήσει, καταφέρνοντας τελικά να ελευθερώσει τον μικρό ελέφαντα, πετώντας τον κροκόδειλο στο έδαφος.
Δείτε το σοκαριστικό βίντεο που αποτυπώνει την άγρια ομορφιά της φύσης.
Έντονη κινητικότητα παρατηρείται το τελευταίο διάστημα εκ μέρους του Σκλαβενίτη, καθώς στελέχη της εταιρείας έχουν πυκνώσει τις επαφές με συνεταιρισμούς και παραγωγούς οπωροκηπευτικών, προκειμένου να καλύψουν τις αυξημένες ανάγκες που δημιουργεί η ενσωμάτωση του δικτύου του Μαρινόπουλου.
Σύμφωνα με το ypaithros.gr, οι υπεύθυνοι της αλυσίδας επιδιώκουν συμφωνίες, προσφέροντας ακόμα και συμβόλαια συνεργασίας σε συλλογικά σχήματα, με τα οποία έχουν ήδη εμπορική σχέση και θεωρούν αξιόμαχους συνεργάτες. Παράλληλα, όμως, αναζητούν και νέους αξιόπιστους προμηθευτές, με σκοπό να «γεμίσουν» τα καταστήματά τους με ποιοτικά προϊόντα από την ελληνική ύπαιθρο.
Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα του Αγροτικού Κτηνοτροφικού Συνεταιρισμού Αρκαδίας «Η Ένωση», ο οποίος, όπως μας πληροφορεί ο πρόεδρός του, Θανάσης Τσιοτίνας, έχει ήδη έρθει σε συμφωνία με τον λιανεμπορικό όμιλο για τη διάθεση μιας μεγάλης γκάμας προϊόντων, πέρα από τη μέχρι τώρα συνεργασία τους.
Σε αυτό το πλαίσιο, σύμφωνα με τον κ. Τσιοτίνα, στις πατάτες και τα κάστανα με τα οποία ήδη προμηθεύει ο συνεταιρισμός τον Σκλαβενίτη, προστίθενται πλέον νέοι κωδικοί, όπως το βύσσινο, το κεράσι, το μπρόκολο, το κουνουπίδι και το λάχανο.
Στόχος της «Ένωσης» είναι να διαθέτει σε εβδομαδιαία βάση μέσα από την αλυσίδα 15 τόνους μήλα και από τις δύο ποικιλίες που καλλιεργούνται στην περιοχή της (Delicious Πιλαφά, Super Red Chief), 20 τόνους κάστανα, 5 τόνους μπρόκολο, κουνουπίδι και λάχανο και 500 τόνους πατάτες την περίοδο της συγκομιδής. Όσον αφορά το βύσσινο και το κεράσι, μέχρι στιγμής δεν έχει συμφωνηθεί κάποια συγκεκριμένη ποσότητα, κάτι που, επίσης, θα γίνει κατά τη συγκομιδή.
Όπως δηλώνει στο ypaithros.gr, ο πρόεδρος του συνεταιρισμού, οι νέες συμφωνίες έρχονται «σε μια χρονιά από την οποία η οργάνωσή μας περιμένει να κάνει την υπέρβαση και να ανοιχτεί ακόμα περισσότερο στο κομμάτι της εμπορίας, βάζοντας τις βάσεις, ώστε τα επόμενα χρόνια να καλύπτει όλη την γκάμα των προϊόντων που καλλιεργούνται στον Νομό Αρκαδίας». «Θεωρούμε τα σούπερ μάρκετ Σκλαβενίτη στρατηγικό συνεργάτη και θα προσπαθήσουμε να καλύψουμε στο έπακρο τη συμφωνία που έχουμε κάνει», συμπληρώνει ο ίδιος.
Αξίζει εδώ να σημειωθεί ότι τα τελευταία χρόνια το οργανωμένο λιανεμπόριο έχει δώσει ιδιαίτερη έμφαση στο τμήμα της μαναβικής, διεκδικώντας ολοένα και μεγαλύτερο κομμάτι της «πίτας» της εγχώριας αγοράς φρούτων και λαχανικών. Παράγοντες του κλάδου εκτιμούν ότι μέσα από τα σούπερ μάρκετ διακινείται πλέον περισσότερο από το 50% των οπωροκηπευτικών, τη στιγμή που στο εξωτερικό το ποσοστό αυτό είναι ακόμα υψηλότερο.
Την ίδια ώρα, στελέχη του Σκλαβενίτη εμφανίζονται ικανοποιημένα από την προσέλευση των καταναλωτών σε όσα καταστήματα του Μαρινόπουλου έχουν ανακαινιστεί και λειτουργούν υπό το νέο σήμα. Οι ίδιοι εκτιμούν ότι, αν και είναι ακόμα νωρίς, υπάρχουν βάσιμες ενδείξεις ότι το στοίχημα της ανάκτησης της εμπιστοσύνης του κοινού μπορεί να κερδηθεί.
Προχωρούν οι πληρωμές
Νωρίτερα από τις 30 Απριλίου, οπότε και εκπνέει η προθεσμία που ορίζει η συμφωνία εξυγίανσης, φιλοδοξεί να ολοκληρώσει ο Σκλαβενίτης την αποπληρωμή των προμηθευτών του Μαρινόπουλου για το 50% των απαιτήσεών τους.
Όπως αναφέρεται στη σχετική πρόσκληση που απηύθυνε η αλυσίδα στους προμηθευτές, «ο Σκλαβενίτης επιθυμεί να μην εξαντληθεί ο χρόνος των 60 ημερών, αλλά να προχωρήσει σταδιακά στην εξόφληση των απαιτήσεων, υπό την αυτονόητη προϋπόθεση ότι αυτές στηρίζονται και θεμελιώνονται στις ρυθμίσεις συμφωνιών εξυγίανσης και των συναφών εγγράφων».
Ο κόσμος λέει ότι τα πάντα σ’ αυτόν τον πλανήτη ακολουθούνται από αυτό το υπέροχο συναίσθημα. Είναι το μόνο πράγμα που μπορεί να νικήσει κάθε ασθένεια και να σταματήσει τη ροή του χρόνου. Και δεν απευθύνεται μόνο στους αθεράπευτα ρομαντικούς ή τους υπερβολικά αισιόδοξους.
Στη λίστα που ακολουθεί, θα δείτε μερικές αδιάσειστες αποδείξεις ότι η αγάπη πραγματικά υπάρχει!
Έτσι μοιάζουν οι -ερωτευμένοι για 54 χρόνια- άνθρωποι.
Της έχουν συμβεί τραγωδίες, όμως παραμένει ο πιο αισιόδοξος άνθρωπος που ξέρω.
Υποστήριξε πολύ τις επαγγελματικές μου επιλογές και με ακολούθησε κάθε φορά.
Δεν το συνειδητοποιεί, όμως θέλω να κάνω τόσα για εκείνη, όσα δεν έχω κάνει για κανέναν άλλον μέχρι τώρα. Αυτό μου βγάζει!
Ο παππούς μου έστειλε αυτή τη φωτογραφία, για να μου δείξει πώς μοιάζει ένας ερωτευμένος άντρας. Είναι εκείνος και η γιαγιά μου. Ζουν μαζί για πάνω από 60 χρόνια.
Τα μάτια σου μου θυμίζουν τον βραδινό ουρανό. Η καρδιά μου έμοιαζε με σπασμένο γυαλί μέχρι να σε συναντήσω και τότε, ένιωσα σαν να είχα κάθε πόκεμον που υπάρχει. Μου αρέσει ο τρόπος που παίζεις Ζέλντα, ακόμα και όταν οι άλλοι πιστεύουν πως είναι περίεργο. Αν με ήθελες, θα μου έδινες την πρώτη μου νίκη.
Στις 17 Απρίλη χτες συμπληρώθηκαν 5 χρόνια από τον θάνατό του Δημήτρη Μητροπάνου. Και τον θυμόμαστε όπως ήταν: Χωρίς «πόζες». Πηγαίος. Χωρίς τίποτα το «δήθεν». Αξιοπρεπής. Χωρίς «τάχα μου». Με κουβέντες μετρημένες. Και καθαρές. Αυτός ήταν. Ένας μεγάλος τραγουδιστής, ένας μέγιστος άνθρωπος. Ένας μάγκας. Αληθινός. Με την μπέσα και την λεβεντιά που έχουν οι ωραίοι μάγκες.
Δεν είχε τίποτα πάνω του που να μοιάζει με «πόζα». Τίποτα το «δήθεν», το «τάχα μου». Ήταν ένας μάγκας. Κανονικός. Με την μπέσα και την λεβεντιά που έχουν οι ωραίοι μάγκες.
Κουβέντες μετρημένες. Δεν «κορδωνόταν», δεν «το έπαιζε κάπως». Και για κείνα τα 2 – 3 πράγματα που ένιωθε να τον σφραγίζουν μιλούσε πάντα με συστολή και με σεβασμό προς τους άλλους. Το ένα ήταν ο Ολυμπιακός. Η τρέλα του!
Το άλλο, το βαθύ, το εσώψυχο, εκείνο που το τίμησε σε κάθε περπατησιά του, ήταν η καταγωγή του: Είμαι από τη «Μικρή Μόσχα» έλεγε, από την Αγία Μονή, μια συνοικία έξω από τα Τρίκαλα, όπου ήμασταν όλοι ίδιοι – οι αριστεροί, οι αποκομμένοι από την κοινωνία.
Εκεί στη «Μικρή Μόσχα» στη γειτονιά του, «ό,τι μαγείρευε ο δίπλα, έτρωγε και ο από δω. Μαζί στο σχολείο, στη βόλτα, στο ποδόσφαιρο, όλα μαζί» (συνέντευξη στην Κάλια Καστάνη, DOWN TOWN, Γενάρης 2012).
Πριν φτάσει ήδη στα 18 του χρόνια να τραγουδάει το «Της Δικαιοσύνης Ήλιε νοητέ» δίπλα στον Θεοδωράκη, στην θρυλική συναυλία του Μίκη το 1966 στη Νέα Φιλαδέλφεια, αν και πιτσιρικάς, είχε ήδη διανύσει μεγάλη διαδρομή.
Την διαδρομή ενός παιδιού από τα 12 στο μεροκάματο και στη βιοπάλη. Που έμαθε στα 16 του ότι ο κομμουνιστής ΕΑΜίτης και αντάρτης του ΔΣΕ πατέρας του, που όλοι τον θεωρούσαν χαμένο στον Εμφύλιο, ζούσε ως πολιτικός πρόσφυγας στη Ρουμανία – τον συνάντησε για πρώτη φορά το 1977 σε ηλικία 29 ετών, κάποιοι λένε με μυθιστορηματικό τρόπο, ανεβαίνοντας σε ένα λεωφορείο με φιλάθλους του Ολυμπιακού που πήγαινε για αγώνα με τη Δυναμό στο Ζάγκρεμπ.
Όντας «ανεπιθύμητος» από τα σχολεία των Τρικάλων λόγω «αριστερών φρονημάτων», κατέβηκε στην Αθήνα, το 1964, δίπλα στον μόλις απολυθέντα από την εξορία κομμουνιστή μπάρμπα του, τον αδερφό της μάνας του.
Ωστόσο, δίπλα στα υπόλοιπα που δεν τον καθιστούσαν ικανό να διαθέτει «πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων», φρόντισε να προσθέσει κι ένα ακόμα: Έγινε μέλος της Νεολαίας Λαμπράκη.
«Ανεπιθύμητος» και στα σχολεία της Αθήνας. Τελικά έβγαλε το γυμνάσιο σε ιδιωτικό σχολείο. Το πρώτο ηχογραφημένο τραγούδι του, το «Χαμένη Πασχαλιά», το έφαγε η λογοκρισία της χούντας. Οι στίχοι του (Δ.Ιατρόπουλος) ήταν κάπως… «περίεργοι»:
«Καημός ιδρώτας κι αίμα/ Αχ τι ανάποδη ζωή/ Πλάκωσε πάλι η συννεφιά/ Πήγε στα χαμένα/Κι ετούτη η Πασχαλιά».
Για να βγάλει δίπλωμα οδήγησης έπρεπε να περιμένει μετά την μεταπολίτευση (συνέντευξη στην «Μηχανή του Χρόνου»).
Τον περιγράφανε έτσι: «Γνήσιος». «Ξεχωριστός». «Λαϊκός». «Ντόμπρος». Ήξερε που πατούσε. Σε μια συνέντευξη (στην Κατερίνα Ζαννη, aixmi.gr,) ρωτήθηκε για τον Καζαντζιδη. Απάντησε:
«Υπάρχουν κάποιοι που λένε “δεν μ’ αρέσει ο Καζαντζίδης”.Δέχομαι να μου πει “δεν μ΄ αρέσει ο Καζαντζίδης”, αλλά μη μου πει“δεν αξίζει ο Καζαντζίδης”, γιατί θα του σπάσω το κεφάλι (…). Αγγίζει το τέλειο. Τραγούδησε την ξενιτιά και την προσφυγιά. Από την άλλη πλευρά υπήρχε ο Μπιθικώτσης που είπε την άμμο της θάλασσας. Εγώ έχω δηλώσει μακάρι να είχα τη φωνή του Καζαντζίδη και το ρεπερτόριο του Μπιθικώτση. Όταν ήμουν μικρός και δούλευα με τον Ζαμπέτα μου είχε πει “μην κάνεις το λάθος και προσπαθήσεις να μοιάσεις σε κανέναν γιατί δεν θα είσαι ποτέ τίποτα. Αν μιμηθείς κάποιον θα είσαι πάντα ο δεύτερος”».
Δεν υπήρξε ποτέ «δεύτερος». Δεν μιμήθηκε κανέναν. Ποτέ.
Έτσι αληθινά πορεύτηκε κι έτσι «γνήσια» τραγούδησε οτιδήποτε τραγούδησε. Γιατί ό,τι έβγαζε η φωνή του ήταν η αντανάκλαση των ίδιων των βιωμάτων του.
Είχε εκείνη την άλλη, την δική του «δωρικότητα». Ήταν αληθινός και αυθεντικός κι όταν τραγουδούσε για τις αγωνίες, τους αγώνες και τα βάσανα του λαού, ήταν αληθινός κι αυθεντικός κι όταν τραγουδούσε για την αγάπη και τον έρωτα με εκείνη την «βαριά παλικαρίσια αναπνοή».
Τον ρωτούσαν για τα τελευταία, για το ΔΝΤ, για την κρίση, για τους «σωτήρες». Δεν του χρειαζόταν να είναι μέσα στις… διαπραγματεύσεις για να ξέρει:
«Όταν τελειώσουν και με τις τελευταίες διαπραγματεύσεις – έλεγε – θα γίνει κανονικάη κηδεία της Ελλάδας. Θα μας τα πάρουν όλα. Τα παιδιά θα φύγουν για έξω και…“τέλος μείνανε βουβοί και γεμάτοι οι καφενέδες από γέρους και χαφιέδες που μιλάν για προκοπή”.Αυτοί θα είμαστε».
Δεν αισθανόταν εξαπατημένος, αισθανόταν και ένιωθε αγανακτισμένος. Μιλούσε με εκείνη την αγανάκτηση που μέσα από την «τσαντίλα» για το πώς είναι τα πράγματα γεννιόταν και η ελπίδα για να αλλάξουν. Όταν η ΕΕ έφερε εκείνο το επαίσχυντο αντικομμουνιστικό μνημόνιο επιχειρώντας την άθλια διασύνδεση του κομμουνισμού με το ναζισμό, είχε δηλώσει:
«Το να πεις ότι αυτά που συμβαίνουν είναι απαράδεκτα είναι λίγο. Συμβαίνουν τόσα πράγματα. Κάθε μέρα σκοτώνουν τον κόσμο, κάθε μέρα κάνουν πράγματα και δεν ασχολείται κανένας. Τώρα ξαφνικά τους πείραξε ότι ο κομμουνισμός είναι βλαβερός. Αν έτσι νομίζουν τι να κάνουμε, δεν μπορούμε να τους πούμε να μην αποφασίζουν. Δικαίωμά τους είναι να αποφασίζουν. Όμως, δικαίωμά μας και μας είναι να αντιστεκόμαστε και να αγωνιζόμαστε και να παλεύουμε. Από μια πλευρά θεωρώ μπας και είναι και λίγο καλό να ξυπνήσουμε και λίγο και να δούμε τι γίνεται, πού βαδίζουμε, πού πάμε, γιατί κάπου βολευτήκαμε, κάπου είπαμε εντάξει, είμαστε καλά, νόμιμο το ΚΚΕ, νόμιμο το ένα, νόμιμο το άλλο, όμως παραγίναμε νόμιμοι. Ισως μας ξυπνήσει λίγο και να ξαναμάθουμε να αγωνιζόμαστε. Καλό θα μας κάνει. Οι προοδευτικοί άνθρωποι που αγωνίζονται και που σηκώνουν το κεφάλι θα το σηκώσουν και θα το σηκώσουν και πιο πολύ. Γι’ αυτό σας λέω, ότι κάπου θα ξυπνήσουν συνειδήσεις, θα ξυπνήσουν πράγματα, θα ξυπνήσουν τα μαζικά κινήματα» (Ριζοσπάστης, 31/12/2005).
Σε άλλη συνέντευξή του (στην αγαπημένη Ναταλί Χατζηαντωνίου, Ελευθεροτυπία, 2011), ρωτήθηκε για τους κυβερνώντες. Μπορεί να φανταστεί κανείς το ύφος του και τη χροιά της φωνής του όταν απαντούσε:
«Λένε «θα δημιουργήσουμε». Ρε σεις, δεν έχουν οι άνθρωποι να φάνε, τι θα δημιουργήσετε; Πήρατε από το μισθωτό και το συνταξιούχο, τους τσακίσατε. Τώρα τι; Θα τους θάψετε και θα πάρετε φόρο θαψίματος; Απ’ την άλλη μεριά είναι πρόκληση οι επιχειρηματίες να χρωστάνε δισεκατομμύρια, να μην ξέρουν τι είναι το ΙΚΑ και όχι μόνο να μην τολμάει κανένας να τους πειράξει, αλλά ούτε να αναφέρεται το όνομά τους. Μετά βγαίνει η κυβέρνηση και σου λέει «εμείς θα σώσουμε την Ελλάδα». Άστε το, ρε παιδιά, αρκετά τη σώσατε».
Τραγούδησε για τους «πάντα γελαστούς και γελασμένους». Σε συνέντευξή του στην αγαπημένη Ρουμπίνη Σούλη (Ριζοσπάστης, 2000), τότε που όλοι είχαν χαθεί στις «σομόν» σελίδες των εφημερίδων και από παντού ακούγονταν παιάνες για την νέα μεγάλη ιδέα του έθνους, την είσοδο στην ΟΝΕ, έλεγε:
«Τα μόνα «προβλήματά» μας είναι το Χρηματιστήριο και το αν θα μπούμε στην ΟΝΕ. Κανείς απ’ αυτούς δε μας είπε ποτέ τι θα συμβεί, αφού μπούμε στην ΟΝΕ. Για το τι έρχεται μετά την ένταξη, γι’ αυτά που θα είμαστε υποχρεωμένοι να κάνουμε.Γιατί τώρα δε μας λένε τίποτα για όλα αυτά; Μόνο λένε και ξαναλένε ότι με την ΟΝΕ μπαίνουμε στους πλούσιους. Ας σοβαρευτούμε, ρε παιδιά! Σε ποιους πλούσιους μπήκαμε; Ποιο είναι το δικό μας βιοτικό επίπεδο σε σχέση με των Γάλλων, των Γερμανών; Πώς θα πάμε; Ξυπόλυτοι στ’ αγκάθια; Γιατί δε μας λένε τι θα συμβεί μετά;».
Έτσι ήταν. Δεν έβγαζε την ουρά του απέξω. Έπαιρνε θέση. Αρχές του 2000, με νωπές ακόμα τις υποθέσεις Οτσαλάν και της ΝΑΤΟικής επιδρομής στη Γιουγκοσλαβία, είχε ρωτηθεί για τη σχέση καλλιτεχνών – κατεστημένου, για το πώς το δεύτερο ασκεί την τακτική των «υποδείξεων» στους πρώτους. Απαντούσε (Ριζοσπάστης, 23/4/2000):
«Έχει αλλάξει και ο τρόπος που αντιμετωπίζονται από το κατεστημένο… Σήμερα, ασκούνται άλλου είδους πιέσεις. Και στην περίπτωση της συναυλίας για τον Οτσαλάν ειδικότερα υπήρξαν φοβερές πιέσεις, τηλέφωνα. Εγώ πάντως δεν τις καταλαβαίνω αυτές τις πιέσεις, που λένε δε θα σε παίξουμε στην τηλεόραση ή θα το πληρώσεις αν δεν είσαι μαζί μας… Όχι, δεν είμαι μαζί τους. Είμαι αυτό που θέλω. Με αυτό που ζητώ να βιώσουν τα παιδιά τα δικά μου και του δίπλα μου, ώστε να μπορέσουν να ζουν ανθρώπινα, ευτυχισμένα. Ας με κυνηγήσουν… Και τι έγινε; Μπορώ να φτιάξω μια καλύτερη κοινωνία; Αυτό με απασχολεί. Εξάλλου, αν πας σε μια διαδήλωση, μπορείς να κάνεις και πέντε φίλους… Μπορεί κάποιοι να με λένε και γραφικό για τις επιλογές μου. Αυτοί, όμως, τι είναι; Εγώ μπορεί να είμαι γραφικός, αυτοί, όμως, είναι δουλοπρεπείς, γλείφτες. Δε με νοιάζουν, ούτε με αφορούν. Έχω την αξιοπρέπειά μου, που λείπει απ’ αυτούς που σκύβουν το κεφάλι και κλίνουν το “βολεύομαι” σε όλες τις πτώσεις».
