Πισίνα στον 55ο όροφο κτιρίου; ΝΑΙ, έχει την καλύτερη θέα!
Οι σύγχρονες πόλεις σήμερα φαίνεται να αυξάνονται… Να αυξάνονται προς τα πάνω! Νέοι ουρανοξύστες και άλλα άριστα αρχιτεκτονικά επιτεύγματα συνεχίζουν να εμφανίζονται και να μας εκπλήσσουν με τις τεχνολογικές καινοτομίες και τη μοναδικότητά τους.
Ας ρίξουμε μια ματιά στα καλύτερα έργα που ώθησαν την σύγχρονη αρχιτεκτονική σε νέα επίπεδα (τόσο κυριολεκτικά όσο και μεταφορικά).
Το Μονοπάτι Trolls στη Νορβηγία
Kρεμαστή γέφυρα με γυάλινο πυθμένα στην Κίνα
Πισίνα στον τελευταίο όροφο του ξενοδοχείου Marina Bay Sands στη Σιγκαπούρη
Cliff House: Ένα (εξαιρετικό) ενοικιαζόμενο κατάλυμα στην Αυστραλία
Πύργος στις όχθες του ποταμού Mur στην Αυστρία
Σπίτι που κρέμεται από βράχο στην Ελλάδα (το έργο βρίσκεται σε προσχέδιο)
Κρεμαστή καταπράσινη γέφυρα για διάβαση πεζών στην Πολωνία
Το ξενοδοχείο Ritz Carlton and Holiday Inn στη Σαγκάη
Τσάρκες, μαγκιά, αλητεία και εφηβικές τρέλες ενσαρκώνονταν άλλοτε ιδανικά στη χώρα μας μέσα από ένα μικρού κυβισμού μηχανάκι που συστάσεις δεν χρειάζεται, μιας και δεν έφυγε ποτέ από τις ζωές μας.
Εκεί λοιπόν στην καρδιά της δεκαετίας του 1980, ανάμεσα στα φαντεζί χτενίσματα, το κιτσάτο ντύσιμο, τα έντονα βαψίματα, τις φωτεινές επιγραφές, τις ντίσκο και τις βιντεοταινίες, ένα πειραγμένο μηχανάκι βάλθηκε να απαθανατίσει τη νεανική κουλτούρα με την απαραίτητη εξαλλοσύνη της εποχής: το πενηντάρι Honda Super Cub!
Το λατρεμένο «παπάκι» ανέβασε στη σέλα του όλα όσα σήμαινε η ιδιαίτερη δεκαετία του ’80 και με ένα κατοστάρικο βενζίνη τα έφερε γυροβολιά απ’ άκρη σ’ άκρη στην Ελλάδα, δίνοντας έκφραση αλλά και μορφή στην εφηβική αναστάτωση.
Σε μια εποχή που ο Σταμάτης Γαρδέλης ράγιζε καρδιές και η Ισμήνη Καλέση ήταν το sex symbol στα ελληνικά, το πειραγμένο «παπάκι» μεταμορφωνόταν στο όχημα της πολυπόθητης κοινωνικής αλλαγής που θα έβγαζε την Ελλάδα από την επαρχιώτικη φύση της και θα την άνοιγε στην ξενομανία και τον νεοπλουτισμό.
Κι αν σήμερα πολλοί σπεύδουν να κατηγορήσουν τα ’80s για την αισθητική του κιτς και τις υπερβολές της, το «παπάκι» διασώζεται αναγκαστικά για όλη τη γλυκόπικρη νοσταλγία που προκαλεί…
Η γέννηση του θρύλου
Καμιά εικόνα, ιστορία, κατάσταση ή θέαμα των ’80s δεν θα ήταν πλήρες χωρίς ένα «παπάκι» συνοδευτικό, καθώς πάνω του γαλουχήθηκαν όλα τα νιάτα στις γυροβολιές, τη σούζα και τις νεανικές αποκοτιές. Το προσιτό οικονομικά πενηντάρι «παπάκι», μεταχειρισμένο συνήθως από Ιαπωνία μεριά, το έβαζαν στο χέρι ακόμα τα 16χρονα αποκτώντας την πρώτη «ρόδα» τους, με την οποία θα γίνονταν οι πρώτες κοπάνες αλλά και τα παρθενικά μπασίματα στις ντισκοτέκ και τα καφέ.
Εργαλείο από κάθε άποψη, δεν θα έπαιρνε πολύ στο «παπί» να γίνει μόδα, κι από κει η πορεία του ως σύμβολο κοινωνικής ανυπακοής και επανάστασης των ηθών ήταν εξασφαλισμένη. Με το χαρτζιλίκι προκαταβολή και τα υπόλοιπα γραμμάτια, ο πιτσιρικάς καβάλαγε το «παπάκι» αψηφώντας τις απεγνωσμένες κραυγές της μάνας για τις «σκοτώστρες τα μηχανάκια» και ανοιγόταν σε ένα νέο σύμπαν εμπειριών, χαβαλέ και απαραίτητων δόσεων μαγκιάς.
Όσο για τη σταδιοδρομία της φιγούρας, μία ήταν η υποχρεωτική στάση: το τσαμπουκάλεμα του «παπιού»! Η ποδιά κοβόταν ή αφαιρούνταν τελείως, η μαμίσια εξάτμιση άλλαζε αναγκαστικά σε Sebring και το μοτέρ «πειραζόταν», φτάνοντας από τα ταπεινά 50cc στα 72, τα 80 ή ακόμα περισσότερα κυβικά. Το μυθικό πια Honda Super Cub φορούσε τετράχρονο αερόψυκτο μονοκύλινδρο κινητήρα 50 κυβικών και ημιαυτόματο κιβώτιο τεσσάρων σχέσεων (ή τριών αρχικά), αν και αυτά ήταν για τους φλώρους. Γιατί τα αλάνια της εποχής έψαχναν να ξεζουμίσουν το εύστροφο μοτεράκι φτάνοντάς το στα 72 ή τα 85 κυβικά.
Η τελική τιμή του «παπιού» μετά τις μεταποιήσεις εκτοξευόταν σε διπλάσια ή τριπλάσια νούμερα, καθώς το τσαμπουκάλεμα δεν είχε πρακτικά τέλος: αντικατάσταση κυλίνδρου, αλλαγή καρμπιρατέρ και άλλαγμα εξάτμισης ώστε να γίνει «σεμπρίκι» (Sebring) και να προκαλεί τέτοια βαβούρα ώστε να σε παίρνουν χαμπάρι από χιλιόμετρα. Αν μάλιστα ήσουν ακόμα πιο μάγκας, φόραγες την «κοντή» εξάτμιση ή ακόμα και κοντοκομμένο σωλήνα!
Τα μαρσαρίσματα έξω από τα ουφάδικα έδιναν και έπαιρναν, όπως και τα σπινιαρίσματα στο τσιμέντο με την ταχύτητα πατημένη. Μετά ακολουθούσαν σούζες και «κωλιές» έξω από τις ντισκοτέκ, καθώς με ένα κατοστάρικο (δραχμές!) έφερνες γύρο όλη την Αθήνα. Αν και το «πείραγμα» δεν είχε να κάνει μόνο με τα μηχανικά μέρη, καθώς όλο το ζουμί ήταν στο στιλ και τη φιγούρα: το «παπί» έπρεπε να φυσάει! Γι’ αυτό και ξερίζωνες αμέσως τους καθρέφτες και τη σχάρα, αποσυναρμολογούσες την ποδιά (ή αν την κρατούσες τελικά, τη γέμιζες αυτοκόλλητα) και έκοβες τα φτερά. Αν ήσουν μάλιστα σουζάκιας, πετσόκοβες και την πινακίδα για να μη σε ενοχλεί στις σούζες.
Ο σκοπός ήταν να μη μοιάζει με τίποτα με το εργοστασιακό μοντέλο, κι έτσι οι ρόδες, η σέλα και τα φλασάκια δεν έμεναν στο απυρόβλητο των μεταποιήσεων. Γιατί πέρα από τη μόστρα σε πλατείες και νεολαιίστικα μέρη, στο πίσω μέρος του μυαλού υπήρχε αναγκαστικά το «γκάζι» και οι κόντρες με τους φλώρους της διπλανής συνοικίας. Η εικόνα του παπόβιου συμπληρωνόταν με μαλλάκι-χαίτη και υποχρεωτικά λευκή καλτσούλα, ενώ ολοκληρωνόταν με πινελιές μπουφάν flight ή δερμάτινου perfecto, αν ήσουν αγριόμαγκας και καβαλούσες «αγριόπαπια».
Για να έχεις βέβαια «αγριόπαπια», έπρεπε το μηχανάκι να βγάζει απίστευτα θορύβια κι εσύ να ήσουν μαέστρος όλων των τσαλιμακίων στις δύο ρόδες. Όφειλες ταυτοχρόνως να το λύνεις και να το δένεις με τα μάτια κλειστά και το «παπάκι» σου να είσαι εξίσου πειραγμένο εξωτερικά και εσωτερικά. Μόνο έτσι ήσουν αληθινά περπατημένος και σε σέβονταν όλοι. Είπαμε, η «πάπια» έσερνε μια ολόκληρη κουλτούρα ξοπίσω της και μόνο τηρώντας τη απαρέγκλιτα σε σέβονταν όλοι οι μάγκες του ντουνιά.
«Δεν οδήγησα ποτέ μηχανή, πάντα οδηγούσα παπάκι», εξομολογήθηκε παλιότερα το σύμβολο της εποχής Σταμάτης Γαρδέλης, επιβεβαιώνοντας την απήχηση του «παπιού» στα έξαλλα εκείνα χρόνια. Γιατί το πενηντάρι μηχανάκι ήταν όχημα κοινωνικής αλλαγής, μεταφέροντας με τα ταπεινά αλογάκια του όλους τους πόθους της νιότης: επανάσταση στο κατεστημένο και υπέρβαση των κοινωνικών συμβάσεων.
Αν και η κουλτούρα του «παπιού» δεν πρέπει να εξαντλείται στο Χοντάκι, καθώς εξίσου θρυλικό ήταν το πενηντάρι Town Mate της Yamaha. Η γνωστή σε πολλούς «ταούνα»! Το Town Mate ήταν το μοναδικό «παπάκι» που φορούσε διαφορικό αντί αλυσίδας στη μετάδοση και έζησε εξίσου μεγάλες δόξες με το Honda Super Cub. Όλα τους δηλωμένα πενηντάρια, αν και στην πραγματικότητα ήταν πολύ μεγαλύτερα μετά τις ερασιτεχνικές μεταποιήσεις.
Όσο για τον όρο «παπί», κανείς δεν ξέρει πώς έχει προέλθει. Παρά την τεράστια απήχησή του δηλαδή στην ελληνική κοινωνία, η καταγωγή του παρατσουκλιού αγνοείται. Άλλοι λένε ότι ήταν η εμφάνισή του με την ποδιά που το έκανε να μοιάζει με πάπια, άλλοι πάλι θέλουν τον ήχο της βγαλμένης εξάτμισης να πυροδοτεί αυτό το «παπάκι». Παρά τη νοσταλγική θέση που έχει όμως για μας τους Έλληνες ως σύμβολο μιας άλλης εποχής, το «παπάκι» παραμένει το δημοφιλέστερο μηχανάκι όλων των εποχών!
Το «παπάκι» μπαίνει σουζάτο στην πολιτική
Ακόμα και προεκλογικό σύνθημα έγινε το ιστορικό μηχανάκι όταν οι ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ τραγουδούσαν εν χορώ «Καλύτερα παπάκι παρά τον Μητσοτάκη»! Πριν από τις εκλογές του Ιουνίου 1985, ο αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας υποσχέθηκε μειώσεις στις τιμές των αυτοκινήτων και χαμηλότερη φορολογία στην αυτοκίνηση, αν και οι πασοκτζήδες δήλωσαν την προτίμησή τους στο ταπεινό δίτροχο με το περιβόητο σύνθημα, που όχι μόνο ακουγόταν κατά κόρον στις συγκεντρώσεις και τους κεφενέδες, αλλά γράφτηκε κιόλας σε μαντρότοιχους.
Το «Καλύτερα παπάκι παρά τον Μητσοτάκη» άρεσε μάλιστα τόσο πολύ στους αντιπάλους της Δεξιάς που έμελλε να το τιμήσουν και στις επόμενες προεκλογικές περιόδους, κι ας μην είχε πια καμιά αντιστοιχία με τις νέες εξαγγελίες της ΝΔ…
Η ιστορία της «πάπιας»
Το δημοφιλέστερο μηχανάκι όλων των δίτροχων εποχών, το «πολύ» Honda Super Cub, εμφανίστηκε στην Ιαπωνία το 1958, μετρώντας αδιάλειπτη παρουσία μέχρι και σήμερα στις γραμμές παραγωγής της Honda και έχοντας πουλήσει μέχρι το 2014 περισσότερα από 87 εκατομμύρια κομμάτια! Ο δαιμόνιος μηχανικός Σοϊτσίρο Χόντα συνέλαβε την ιδέα για μια μικρού κυβισμού μηχανή πόλης ήδη από το 1956, όταν βρέθηκε στη Γερμανία και είδε από κοντά τα μοτοποδήλατα του καιρού που αγκομαχούσαν στις ανηφόρες.
Κι έτσι ένα ελαφρύ και κυρίως αξιόπιστο μηχανάκι μικρού κυβισμού μπήκε αμέσως στο δημιουργικό στόχαστρο του μεγάλου πιονέρου της Honda, ο οποίος άλλαζε εν αγνοία του την ιστορία των δίτροχων. Παρά την έμφαση στην ποιότητα παραγωγής, τα πρώτα πενηντάρια «παπάκια» της Honda δεν πήγαν καλά στην Ιαπωνία και έβγαλαν αρκετά προβλήματα, αναγκάζοντας τον τελειομανή Σοϊτσίρο να ξαποστέλνει τους μηχανικούς του στα σπίτια των πελατών για τις απαραίτητες επισκευές!
Ο μακροχρόνιος συνεργάτης του Χόντα μπήκε μια μέρα στο σχεδιαστήριό του και του ζήτησε να φτιάξει το μηχανάκι με τρόπο που να μπορεί να οδηγηθεί με το ένα χέρι, ώστε να μπορούν οι ντελιβεράδες του Τόκιο να κουβαλούν στο άλλο τις παραγγελίες με τα νουντλς! «Αν μπορέσεις να σχεδιάσεις μια μικρή μοτοσικλέτα, ας πούμε 50 κυβικών, με ένα κάλυμμα για να κρύβει τη μηχανή, τους σωλήνες και τα καλώδια στο εσωτερικό, τότε μπορώ να την πουλήσω. Δεν ξέρω πόσα μαγαζιά με νουντλς υπάρχουν στην Ιαπωνία, αλλά σε πάω στοίχημα ότι κάθε κατάστημα θα θελήσει μία για τους ντελιβεράδες του».
Το Super Cub είχε γεννηθεί και λίγο μετά (αρχές δεκαετίας 1970) θα ακολουθούσε η Yamaha με το ανταγωνιστικό Town Mate, δημιουργώντας έναν νέο τρόπο φτηνής δίτροχης μετακίνησης. Το χαρακτηριστικό τους σχήμα, η ευκολία στη χρήση και το χαμηλό κόστος συντήρησης και μετακίνησης τα έστειλαν στα ουράνια, αλλά και η σύνδεσή τους φυσικά με τα εξεγερμένα νιάτα μιας άλλης εποχής…
Ενώ η Anna ετοιμαζόταν για το πρώτο της ραντεβού με την Henry, έναν άντρα με τον οποίο ήταν κρυφά ερωτευμένη για χρόνια, όλα πάνε στραβά μέχρι την στιγμή που ανακαλύπτει το αδύνατο: ξαφνικά είναι σε θέση να σμιλεύει την εμφάνισή της σε όποιο σχήμα θέλει, όπως ακριβώς και ο πηλός.
Το “Plastic” είναι μια δημοφιλής ταινία μικρού μήκους που κυκλοφόρησε το 2008. Γράφτηκε και σκηνοθετήθηκε από την Sandy Widyanata. Η ταινία πραγματεύεται το θέμα της γυναικείας αντίληψης για το σώμα τους και την σημασία της αποδοχής του εαυτού μας.
Το να βλέπουμε την Anna να φτιάχνει το πρόσωπο της όπως θέλει, να τραβάει την μύτη μέχρι να φτάσει το τέλειο σημείο, να τεντώνει τον λαιμό της σαν καμηλοπάρδαλη μέχρι να δείχνει μακρύς και λεπτός, είναι ταυτόχρονα αστείο και περίεργο. Όσο πιο πολύ αλλάζει την εμφάνισή της τόσο πιο αναζωογονημένη νιώθει. Στο τέλος, έχει το σώμα των ονείρων της και ο Henry θα το λατρέψει.
Αλλά μόλις ο Henry χτυπάει την πόρτα της, η Anna βλέπει το καινούργιο της σώμα στον καθρέπτη και κάνει μια εκπληκτική διαπίστωση. Το τέλος είναι απρόβλεπτο και θα σας συγκινήσει.
Η πόλη Chefchaouen έχει περίπου 40.000 κατοίκους και βρίσκεται στο βόρειο Μαρόκο, στα βουνά Rif, στην Μεσόγειο Θάλασσα. Είναι μια πόλη γραφική, που σήμερα αποτελεί έναν από τους πιο δημοφιλή προορισμούς μιας και κυριαρχεί το μπλε στοιχείο.
Είναι ένα μέρος που θα το έλεγε κανείς απόκοσμο. Ένα μέρος που σίγουρα κάποιος θα μπορούσε να βρεθεί εκεί για λίγο για να ξεφύγει από το καθημερινό του περιβάλλον.
Αυτό που κάνει την Chefchaouen τόσο μοναδική είναι τα λευκά και μπλε οικοδομήματα κάνουν μια μοναδική αντίθεση με το άγονο περιβάλλον. Το όνομά της προέρχεται από το σχήμα των βουνών που υψώνονται πάνω της.
Μοιάζουν σαν δύο τα δύο κέρατα (chaoua) της κατσίκας (chef). Ιδρύθηκε το 1471 από τον Moulay Ali Ben Moussa Ben Rached El Alami, με στόχο της καταπολέμησης των επιδρομών από τους Πορτογάλους από την Ceuta στο βόρειο Μαρόκο.
Ο τομέας μεδίνα, όπως ονομάζεται η παλιά πόλη, αποτελείται από κατάλευκα οικοδομήματα, επηρεασμένα εξίσου από την αρχιτεκτονική της Ισπανίας και της Μαυριτανίας.
Εκεί μπορεί κανείς να συναντήσει τους μπλε τοίχους, που η ιστορία λέει ότι ξεκίνησαν από τους Εβραίους πρόσφυγες κατά την διάρκεια του 1930.
Σε περίπτωση που είστε μικροί και δε θυμάστε, τα Windows 95 (omg) έγιναν διαθέσιμα από την Microsoft – όπως λέει και το όνομά τους- το 1995, συνοδευόμενα από εικόνες παροξυσμού σε αρκετές πόλεις στον κόσμο για αρκετές ημέρες μετά!
Το – όχι τόσο αξιόπιστο- λειτουργικό της εταιρίας από το Redmond αντικαταστάθηκε από τα Windows 98 το… 1998 αλλά η εταιρία σταμάτησε επίσημα την υποστήριξή τους το 2000!
Δεν ξέρουμε αν τα θυμάστε, αν τα χρησιμοποιήσατε κάποιοι από εσάς (εμείς ναι φυσικά) αλλά οι εμπειρίες όλων μας είναι πολύ διαφορετικές από αυτές των σημερινών Windows που έχουν περάσει πολλά για να τα απολαμβάνουμε σε αυτή την αξιόπιστη και «σταθερή» τους… μορφή. Τι άποψη έχουν όμως μια παρέα από 20χρονα που βλέπουν (και ενεργοποιούν) για πρώτη φοράέναν Η/Υ που τρέχει τα Windows 95;
Απολαύστε ελεύθερα και σταματήστε για ένα δευτερόλεπτο μόνο, ώστε να πείτε «ευχαριστώ»στους developers της Microsoft που δεν σταμάτησαν τις προσπάθειές τους σε αυτά τα Windows το 1995!
Το να έχει κάποιος μια οικογένεια που είναι γεμάτη αγάπη και ευτυχία είναι κάτι πολύ σημαντικό που κάθε άνθρωπος το αξίζει. Αυτό όμως συμπεριλαμβάνει και τα ζώα που πολλές φορές μέσα από διάφορα άρθρα μας στο tilestwra έχουμε δει τις εκπληκτικές οικογενειακές αξίες των ζώων.
Τα ζώα σε πολλές περιπτώσεις έχουν τα ίδια συναισθήματα με τους ανθρώπους γιατί και εκεί στο ζωικό βασίλειο η οικογένεια έρχεται πρώτη. Σας παρουσιάζουμε λοιπόν μερικές φωτογραφίες που πραγματικά θα σας ζεστάνουν την καρδιά και μας επισημαίνουν πόσο σημαντική είναι η έννοια της οικογένειας.
Στο διαδίκτυο κυκλοφορούν πολλών ειδών κινουμένων σχεδιών που προσπαθούν να μας δώσουν μια θετική διάθεση και να μας κάνουν να χαλαρώσουμε αλλά και να σκεφτούμε ταυτόχρονα.
Σε αυτό το υπέροχο μικρής διάρκειας animation θα δούμε ότι η αλλαγή της οπτικής γωνίας στην ζωή μας μπορεί να φέρει μια μεγάλη θετική αλλαγή.
Κι όμως αυτό το καταπληκτικό βίντεο είναι η τελική εργασία δυο φοιτητών που έκαναν να το δημιουργήσουν πάνω από ένα χρόνο, η ονομασία αυτής της μικρής ρομαντικής ταινίας μικρού μήκους που θα δείτε είναι τα 2 ονόματα των πρωταγωνιστών “Jinxy Jenkins, Lucky Lou.”
Σε αυτή τη ρομαντική και όμορφη ταινία μικρού μήκους είναι τέτοια η ποιότητα κατασκευής που εύκολα κανείς μπορεί να μπερδευτεί και να νομίσει ότι είναι κάποιο trailer από ταινία της Disney και όχι μια εργασία φοιτητών.
Παρακάτω σας δίνουμε δέκα φυτά που δεν χρειάζονται καμία φροντίδα και είναι η τέλεια λύση για ανθρώπους που δεν έχουν χρόνο ή για αυτούς που βαριούνται.
Τα φυτά αυτά θα αναπτυχθούν καλά και θα επιβιώσουν όση αδιαφορία και να τους δείξετε. Σίγουρα όλοι μπορούν να έχουν αυτά τα φυτά!
Κάκτοι
Οι κάκτοι είναι αιωνόβια φυτά με φύλλα γεμάτα χυμό. Αναπτύσσονται και προσαρμόζονται καλά μέσα στο σπίτι: θέλουν πότισμα μερικές φορές την εβδομάδα, ανέχονται το πολύ φως και τους αρέσει το καλά στραγγισμένο χώμα.
Φύκος
Το δεντράκι αυτό είναι από τα πιο δημοφιλή διακοσμητικά φυτά για μέσα στο σπίτι. Δεν θέλουν ιδιαίτερη φροντίδα, αλλά αναπτύσσονται ωραία σε μέρη που έχουν καλό φωτισμό από τον ήλιο.
Χρειάζεται προσεκτικό πότισμα όταν το φυτό είναι μικρό και αναπτύσσεται. Θα πρέπει επίσης να το ποτίζετε κανονικά από την Άνοιξη μέχρι το Φθινόπωρο και βαθμιαία να ελαττώνετε το πότισμα νωρίς τον Σεπτέμβριο. Τον Χειμώνα δεν χρειάζεται πολύ νερό (μια φορά στις 10 μέρες).
Σανσεβιέρια
Είναι ένα μη απαιτητικό φυτό και αναπτύσσεται σε ξηρό, σκονισμένο δωμάτιο. Μπορεί να είναι στο φως του ήλιου αλλά και σε μερική σκιά. Δεν του αρέσει το υγρό χώμα έτσι θέλει μέτριο πότισμα την Άνοιξη και το Καλοκαίρι ενώ τον Χειμώνα θέλει πότισμα μόνο μια φορά τον μήνα.
Σπαθόφυλλο
Είναι το αγαπημένο φυτό των κηπουρών. Δεν το νοιάζει καθόλου το φως. Είναι η τέλεια διακόσμηση για γραφείο που δεν έχει πολύ φως. Το μόνο που χρειάζεται να θυμάστε είναι ότι το φυτό αυτό θέλει υγρασία έτσι πρέπει να το ποτίζετε τακτικά ώστε να μην ξεραίνεται το χώμα του.
Έρωτας
Ο Έρωτας είναι ωραίο φυτό εσωτερικού χώρου. Του αρέσει η υγρασία έτσι μην φοβάστε να του ρίχνετε νερό τακτικά. Είναι καλύτερα να ρίξετε λίγο νερό περισσότερο παρά να το αφήσετε χωρίς νερό. Αναπτύσσεται καλύτερα σε μικρή γλάστρα. Αν το βάλετε σε μεγάλη γλάστρα θα σπαταλά όλη την ενέργεια του για να αναπτύσσεται και δεν θα κάνει λουλούδια.
Κισσός
Ο κισσός είναι ένα αναρριχώμενο φυτό. Είναι πολύ εύκολο να το φροντίσετε και να το έχετε μέσα στο σπίτι. Αναπτύσσεται σε μέρος με ήλιο αλλά και στην σκιά. Ανέχεται το λίγο φως,τον ξηρό αέρα και την σκόνη. Απλά φροντίστε να το ποτίζετε τακτικά.
Κάκτοι
Αυτά τα αειθαλή φυτά μπορούν να επιβιώσουν σε κάθε ακραίες συνθήκες. Όλοι οι κάκτοι χρειάζονται λίγο χώμα, ηλιακό φως και νερό για να αναπτυχθούν. Μερικοί κάκτοι, ιδιαίτερα οι νεαροί, ανθίζουν πολύ συχνά αλλά μερικές φορές μπορεί να κάνουν 3 – 4 χρόνια να βγάλουν άνθος.
Χλωρόφυτο
Το πιο δημοφιλές ίσως οικιακό φυτό. Βρίσκεται σχεδόν σε κάθε σπίτι. Αναπτύσσεται σε κάθε είδους χώμα, είναι ανεκτικό σε κάθε συνθήκη φωτός και τα καταφέρνει καλά σε κάθε είδους γλάστρα. Εάν ξεχάσετε να το ποτίσετε, τα φύλλα του θα γίνουν κίτρινα αλλά το φυτό δεν ρίχνει τα φύλλα ποτέ.
Ασπιδίστρα
Η Ασπιδίστρα είναι ένα δημοφιλές φυτό που συχνά διακοσμεί το γραφείο ή το σπίτι. Αγαπά την σκιά έτσι πρέπει να το έχετε μακριά από το ηλιακό φως. Η καλύτερη τοποθεσία είναι μακριά από το παράθυρο αλλά όχι τελείως στην σκιά. Ανθεί σπάνια μέσα στο σπίτι.
Καλαγχόη
Είναι γνωστή για τις θεραπευτικές της ιδιότητες. Έχει αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες. Θεραπεύει τις πληγές. Αλλά πολλά είδη του φυτού χρησιμοποιούνται για διακόσμηση του χώρου. Είναι ένα εύκολο φυτό και δεν θέλει πολλή προσοχή. Μπορεί να αποθηκεύει νερό στα σαρκώδη φύλλα του και έτσι αντέχει στην ξηρασία.
Τη μόνη διέξοδο από την κρίση που δεν είναι άλλη από την ανάπτυξη της επιχειρηματικότητας, αναδεικνύει μία παρέα δεκαεξάχρονων που έγιναν επιχειρηματίες από τα… θρανία, ιδρύοντας την Project-Z.
Παίρνοντας δυναμικά τη ζωή στα χέρια τους, έχοντας όραμα να μείνουν και να μεγαλουργήσουν στην Ελλάδα, οι ανήλικοι αυτοί επιχειρηματίες αποτελούν πηγή αισιοδοξίας για το μέλλον και στέλνουν ηχηρά μηνύματα προς όλες τις κατευθύνσεις: στους πολιτικούς που χαράσσουν την αναπτυξιακή στρατηγική και το όραμα για το μέλλον της χώρας, στον επιχειρηματικό κόσμο και τις τράπεζες ώστε να αναδείξουν τον νέο και υγιή παραγωγικό ιστό της Οικονομίας, σε όσους νέους ζουν ακόμη με το όνειρο της θέσης στο Δημόσιο, σε όσους παραιτούνται ή αποφασίζουν να εγκαταλείψουν τη χώρα τους.
Το Capital.gr συνομίλησε με τον πρόεδρο και γενικό διευθυντή της εταιρείας Project-Z, τον δεκαεξάχρονο Μενέλαο Γεωργίου, ο οποίος εντυπωσιάζει με την δημιουργική ορμή και τους στόχους ενός νέου επιχειρηματία.
Ποια είναι ακριβώς η εταιρία Project-Z;
“Η εταιρία μας, Project-Z, είναι μια νεοσυσταθείσα επιχείρηση 16 μαθητών της Β’ Αρσάκειου Τοσιτσείου Λυκείου Εκάλης, η οποία μπαίνει δυναμικά στην παραγωγή τροφίμων. Σκοπός μας είναι η ανάδειξη της Ελλάδας και η επαναφορά της Ζέας στην διατροφή μας.
Η παραπάνω επιχείρηση αναπτύχθηκε μέσα στο πλαίσιο του προγράμματος της “Εικονικής Επιχείρησης” του Σωματείου Επιχειρηματικότητας Νέων του Junior Achievement Greece, που πραγματοποιείται στα σχολεία της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης σε συνεργασία με το υπουργείο Πολιτισμού, Παιδείας και Θρησκευμάτων.
Στόχος της επιχείρησής μας είναι η προβολή τόσο στην Ελλάδα, όσο και στο εξωτερικό, ελληνικών τροφίμων. Έχοντας ως έμπνευση τη φράση του Ιπποκράτη “Η τροφή σου είναι το φάρμακό σου και το φάρμακό σου είναι η τροφή σου”, η εταιρεία μας αποφάσισε να δραστηριοποιηθεί στο σχεδιασμό, την παραγωγή και την εμπορία ελληνικών τροφίμων με πρώτη ύλη το δίκοκκο σιτάρι που φημολογείται ότι είναι η Ζέα, ένα πανάρχαιο ελληνικό δημητριακό που χρησιμοποιούσαν στη διατροφή τους οι αρχαίοι Έλληνες.
Το προϊόν μας είναι μπάρες δημητριακών με βάση τη Ζέα. Στη βάση αυτή προσθέσαμε μπισκότο για ωραία γεύση και ταχίνι για ενέργεια, συνδυασμό, στον οποίο καταλήξαμε μετά από έρευνα της συγκεκριμένης αγοράς. Πρόκειται για προϊόν ελληνικής παραγωγής με συστατικά προϊόντων Ελλήνων παραγωγών τροφίμων. Τα παραπάνω συστατικά, καθιστούν το προϊόν μας καινοτόμο αλλά και μοναδικό στην κατηγορία του, από τη στιγμή που παρόμοιο του δεν κυκλοφορεί, τόσο από την ελληνική όσο και από στη διεθνή βιομηχανία τροφίμων”.
Πώς ονομάζεται το προϊόν της εταιρείας σας;
“Το Brand name του προϊόντος μας είναι “Zedoro” από το Ζείδωρο, λέξη που συναντούμε στην Αρχαιότητα αλλά και στα Ομηρικά Έπη και σημαίνει Δώρο Ζέας – Δώρο Ζωής). Η Ζειά ή Ζέα προέρχεται από τη λέξη “Ζείδωρος” (αυτός που δωρίζει ζωή). Η πόλη της Αθήνας ονομαζόταν Ζείδωρος γιατί τα εδάφη της χάριζαν στους κατοίκους το ντόπιο αυτό δημητριακό. Ακόμα, η μαρίνα της Ζέας στον Πειραιά ονομάστηκε έτσι επειδή από εκεί γινόταν η διακίνηση της Ζέας προς τα άλλα λιμάνια.
Με βάση, λοιπόν, τη Ζέα και αξιοποιώντας τα θρεπτικά συστατικά της, αλλά και το ταχίνι, προωθούμε στην αγορά δύο προϊόντα με το σήμα Zedoro, κατόπιν έρευνας αγοράς και των καταναλωτικών τάσεων:
Zedoro zea bars με μπισκότο και ταχίνι και Zedoro zea bites με ξηρούς καρπούς”.
Πώς είχατε την ιδέα να φτιάξετε μία επιχείρηση;
“Τo Σωματείο Επιχειρηματικότητας Νέων Junior Achievement Greece αποτελεί το φορέα του Junior Achievement Europe και υλοποιεί εκπαιδευτικά προγράμματα που προάγουν την επιχειρηματική σκέψη των νέων και δημιουργούν δεσμούς ανάμεσα στα σχολεία και τις επιχειρήσεις. Με κίνητρο τη συμμετοχή μας στο πρόγραμμα αυτό, δημιουργήσαμε και εμείς τη δική μας επιχείρηση που στοχεύει στην παραγωγή ελληνικών τροφίμων, θέλοντας να αξιοποιήσουμε τον πλούτο της ελληνικής γης.
Η επιχείρησή μας δομήθηκε από 16 μαθητές του Β’ Αρσακείου Τοσιτσείου Λυκείου Εκάλης σε συνεργασία με την υπεύθυνη καθηγήτρια του προγράμματος και με την υποστήριξη του εθελοντή συμβούλου του ΣΕΝ. Στη συνέχεια τοποθετήσαμε τα σωστά άτομα στις σωστές θέσεις σε ένα πλήρες οργανόγραμμα: πρόεδρος, γενικός διευθυντής, διευθυντής οικονομικών, διευθύντρια μάρκετινγκ, υπεύθυνη έρευνας και ανάπτυξης κ.ο.κ.”.
Και πώς χρηματοδοτηθήκατε;
“Η αρχική κεφαλαιοποίηση της εταιρείας έγινε με την έκδοση ονομαστικών μετοχών και στη συνέχεια υποστηρίχθηκε οικονομικά από χορηγίες (σε είδος και σε χρήμα)”.
Ποιες επαφές κάνατε για να στήσετε την εταιρεία;
“Οι επαφές που κάναμε για να υλοποιήσουμε τον στόχο μας ήταν πάρα πολλές και μας έφεραν σε επικοινωνία με τους χορηγούς μας.
Η πρώτη επαφή μας ήταν για την παραγωγή του προϊόντος. Η παραγωγή του προϊόντος μας έγινε μετά από πολλές δοκιμές συνταγών και όταν καταλήξαμε στο τελικό προϊόν, το παρήξαμε σε συνεργασία με Έλληνα παραγωγό.
Έπειτα είχαμε επαφές για τη συσκευασία του, για τη διαφήμισή του, για την ιστοσελίδα του, για την επίσημη παρουσίασή του.
Επαφές με τον χορηγό της πρώτης ύλης, με τον δικηγόρο για την κατοχύρωση του σήματος, με τον ΣΕΒΤ (Σύνδεσμο Ελλήνων Βιομηχάνων Τροφίμων) για να είναι το project υπό την αιγίδα του, κ.ά. Όπως καταλαβαίνετε, τίποτα δεν έγινε τυχαία στην παραγωγή του Zedoro. Για την προώθηση του Zedoro θα πραγματοποιήσουμε ειδική εκδήλωση στο Saint George Lucabettus στην αίθουσα “Φαίδρα” την Κυριακή 20 Μαρτίου στις 6.30 μ.μ.”.
Γιατί αποφασίσατε αυτή τη δράση;
“Ακούμε καθημερινά, ότι η χώρα μας για να ξεπεράσει την οικονομική κρίση πρέπει να οδηγηθεί στην οικονομική ανάπτυξη. Η οικονομική ανάπτυξη έχει σαν αποτέλεσμα την αύξηση του όγκου της παραγωγής, τη μείωση της ανεργίας, την αύξηση του εισοδήματος των πολιτών, την ευημερία. Όλα τα παραπάνω όμως, μπορούν να πραγματοποιηθούν, με τη δημιουργία επιχειρήσεων.
Έτσι και εμείς, κατανοώντας τη λειτουργία αυτή, θέλαμε να αποκτήσουμε προσωπική εμπειρία στην ίδρυση και λειτουργία μιας επιχείρησης, να βιώσουμε όλες τις δυσκολίες και τις ικανοποιήσεις αυτού του δημιουργικού επαγγέλματος και παράλληλα να το γνωρίσουμε, για να ασχοληθούμε με αυτό στο μέλλον.
Έτσι λοιπόν, επιλέξαμε να παράγουμε ένα προϊόν που έχει σχέση με το τρόφιμο, χρησιμοποιώντας πρώτες ύλες από Έλληνες παραγωγούς τροφίμων. Έτσι προσφέρουμε στην ελληνική αγορά και γιατί όχι στο μέλλον, στις αγορές του εξωτερικού, ένα ελληνικό προϊόν σε όλο του το DNA (πρώτες ύλες, υλικά συσκευασίας, brand name)”.
Τι μήνυμα θέλετε να δώσετε;
“Μένουμε και στηρίζουμε Ελλάδα. Είμαστε νέοι, θέτουμε υψηλούς στόχους και παλεύουμε για τα όνειρά μας και το μέλλον της χώρας μας”.
Τα παιδιά που συμμετέχουν στην Project-Z είναι:
Μενέλαος Γεωργίου – Chairman
Ελενα Μαρκοπούλου – Managing Director
Αγγέλικα Ευσταθοπούλου – Marketing Director
Κωνσταντίνα Καρά – Sales Director
Αγης Παπαδόπουλος – Financial Director
Χρύσα Αναστασίου – Digital & Social Media Manager
Μυρτώ Γαλανοπούλου – PR Manager
Ελπίδα Δαλιάνη – Creative Manager
Σοφία-Ζωή Ζήτση – Logistic Manager
Αριάδνη Μάκαρη – Production Manager
Aγγελική Παντελίδου – Creative Manager
Γωγώ Σταρίδα – R&D and Quality Manager
Μαρία Τσαπατσάρη – Εxport Sales Manager
Υακίνθη Φωτοπούλου – Creative Manager
Μάρα Ψύχα – Personel Manager – Financial Assistant
Μαριέττα Γκίκα – Assistant to Top Management Team
