Το απόγευμα της Δευτέρας, 31 Οκτωβρίου, το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης άνοιξε επιτέλους τις πύλες του στο κοινό, παρουσιάζοντας την έκθεση «Κρίσιμοι Διάλογοι: Αθήνα-Αμβέρσα» αλλά και τη δράση «Το ΕΜΣΤ στον κόσμο» και εγκαινιάζοντας το ισόγειο και το υπόγειο χώρο του μουσείου. Η επιμέλεια της έκθεσης ανήκει στους διευθυντές των δύο μουσείων, την Κατερίνα Κοσκινάκαι τον Bart De Baere, οι οποίοι και άνοιξαν τη βραδιά.
Πλήθος κόσμου παρευρέθηκε στα χαμηλών τόνων εγκαίνια του ΕΜΣΤ, ανάμεσά τους και ο Υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού Αριστείδης Μπαλτάς και ο Γιάννης Βαρουφάκης με τη σύζυγό του Δανάη Στράτου.
Η έκθεση «Κρίσιμοι Διάλογοι: Αθήνα- Αμβέρσα», που εγκαινιάζει τον χώρο των περιοδικών εκθέσεων του ΕΜΣΤ αρθρώνεται σε 22 θεματικές ενότητες, με περισσότερα από 70 έργα 66 Ελλήνων και ξένων καλλιτεχνών και θα διαρκέσει μέχρι και τις 29 Ιανουαρίου 2017.
Το κοινό θα μπορεί να επισκέπτεται από σήμερα, 1η Νοεμβρίου, το Μουσείο κατά τις ώρες λειτουργίας του: καθημερινά πλην Δευτέρας και ώρες 11.00 έως 19.00 και κάθε Πέμπτη από τις 11.00 έως τις 22.00. Το εισιτήριο είναι €5 και θα ισχύσουν και ειδικές κατηγορίες.
Παρακάτω μπορείτε να πάρετε μια πρώτη γεύση από τη χτεσινή βραδιά στο ΕΜΣΤ.
Αντί να βάζετε τα αγαπημένα σας βιβλία σε απλές και συνηθισμένες βιβλιοθήκες, γιατί να μην προσπαθήσετε να φτιάξετε την δική σας μοναδική βιβλιοθήκη; Από βιβλιοθήκες σε σχήμα δέντρου μέχρι βιβλιοθήκες κάτω από τις σκάλες που εξοικονομούν χώρο, οι παρακάτω ιδέες είναι καταπληκτικές και θα μεταμορφώσουν ολόκληρο τον χώρο σας.
#1 Βιβλιοθήκη σε σχήμα δέντρου για τους λάτρεις της φύσης.
#2 Βιβλιοθήκη που καλύπτει όλον τον τοίχο και χρησιμοποιεί όλο τον διαθέσιμο χώρο.
Custom Home Library Design
#3 Αν σας αρέσει η γεωγραφία, αυτή η βιβλιοθήκη είναι η ιδανική επιλογή.
#4 Οι θαυμαστές του Doctor Who θα λατρέψουν αυτή την βιβλιοθήκη.
#5 Αν βαριέστε να σηκωθείτε και να πάρετε άλλο βιβλίο, τότε αυτή η πολυθρόνα είναι τέλεια!
Αν εξαιρέσουμε την, σχετικά γνωστή, μεγάλη Ελληνίδα φιλόσοφο Υπατία , δύσκολα οι πιο πολλοί θα μπορούσαμε να ονοματίσουμε κάποια άλλη. Όμως υπήρχαν σημαντικές και πολυγραφότατες γυναίκες φιλόσοφοι, που συνέβαλαν τα μέγιστα στο θαύμα της αρχαίας Ελλάδας.
Μερικές από αυτές ήταν οι εξής:
Αρήτη της Κυρήνειας – 5ος αιώνας π.Χ.
Η Αρήτη ήταν σύγχρονη του Σωκράτη. ∆ίδασκε φιλοσοφία στη σχολή της Αττικής. Ήτανε κόρη του Αριστίππου, του ιδρυτή της Κυρηναϊκής Σχολής της φιλοσοφίας. Ακόµη και την εποχή του Βοκάκιου (1313-1375 µ.Χ.) χίλια χρόνια αργότερα µνηµονευόταν ως πολύτιµη πηγή γνώσεων, συγγραφέας 40 βιβλίων, και δασκάλα περισσοτέρων από 110 φιλοσόφων. Ο γιος της Αρίστιππος επίσης φιλόσοφος, συνέχισε την οικογενειακή παράδοση ως διευθυντής της Κυρηναϊκής Σχολής. Ονοµάστηκε «Μητροδίδακτος», επειδή διδάχτηκε τη φιλοσοφία από τη µητέρα του, πράγµα σπάνιο για την εποχή εκείνη.
Διοτίμα από τη Μαντινεία – φιλόσοφος
Ο Πλάτωνας έγραψε ότι τιµήθηκε από τον Σωκράτη (469-399 π.Χ.) ως δασκάλα του. Ο Πλάτωνας δίδαξε δύο γυναίκες στο σχολείο του: τη Λασθένια και Αξιόθεα του Φύλου (350 π.Χ). Υπήρξε επίσης ιέρεια στην Μαντινεία της Αρκαδίας. Σήµερα, κέντρα µελετών και ιδρύµατα φέρουν το όνοµά της.
Περικτιώνη – Φυσική φιλόσοφος
Υπήρξε µαθήτρια του Πυθαγόρα (569 – 475 π.Χ.) και πιθανόν δίδασκε στη σχολή του. ∆ύο από τα έργα της που έχουν διασωθεί µέχρι σήµερα και αποδίδονται σ’ αυτήν είναι η «Σοφία» και «Αρµονία της Γυναίκας».
Θυµίστα – φυσική φιλόσοφος
Ήταν σύζυγος του Λέοντος, και επιστολογράφος του Επίκουρου (371 – 271 π.Χ.). Ονοµαζόταν “η θηλυκή Σόλων” και ήταν γνωστή ως φιλόσοφος. (Ο Σόλων ήταν ο µεγάλος νοµοθέτης της Αρχαίας Αθήνας).
Ιππαρχία του Κυνικών – 360 – 280 π.Χ
Υπήρξε µέλος της µη δηµοφιλούς σχολής των κυνικών. H Ιππαρχία παντρεύτηκε έναν άλλο κυνικό φιλόσοφο που λεγόταν Κράτης και επέλεξαν τον τρόπο ζωής των κυνικών. Έτσι διάλεξε µια ζωή χωρίς ανέσεις, ιδιοκτησία και τεχνητούς συµβατικούς κανόνες, υµπεριλαµβανοµένου και του γάµου. Οι κυνικοί πίστευαν ότι για να γίνουν πολίτες του σύµπαντος πρέπει να απορρίψουν την ισχύουσα κοινωνική και πολιτική τάξη πραγµάτων.
Λασθινία – Φυσική φιλόσοφος
Ο Πλάτωνας αναφέρει αρκετές γυναίκες οι οποίες ήτανε αναγνωρισµένες φιλόσοφοι στην αρχαία Ελλάδα. Η Λασθινία ήτανε µία από αυτές.
Θεανώ η Θουρία
Ήταν αρχαία Ελληνίδα μαθηματικός και αστρονόμος. Καταγόταν από τους Θούριους της Κάτω Ιταλίας και άκμασε περί τον 6ο αιώνα π.Χ.. Η Θεανώ ήταν κόρη του ιατρού Βροντίνου. Υπήρξε αρχικά μαθήτρια και στη συνέχεια σύζυγός του κατά 30 χρόνια μεγαλύτερού της Πυθαγόρα.
Δίδαξε αστρονομία και μαθηματικά στις Σχολές του Πυθαγόρα στον Κρότωνα και μετά το θάνατο του συζύγου στη Σάμο. Επιμελήθηκε τη διάδοση της διδασκαλίας και του έργο του, τόσο στον κυρίως Ελλαδικό χώρο, όσο και στην Αίγυπτο, σε συνεργασία με τα παιδιά της την Δαμώ, την Μύια, την Αριγνώτη τον Μνήσαρχο και τον Τηλαύγη που ανέλαβαν με τη σειρά τους και τη διοίκηση των Πυθαγορείων σχολών.
Tο σαπούνι έχει τις ρίζες του στην Αρχαία Ελλάδα και συγκεκριμένα στο νησί της Λέσβου. Σε εκείνο το νησί ελάμβαναν χώρα θυσίες ζώων προς τιμήν των θεών.
Επειδή συχνά τα συγκεκριμένα ζώα αποτεφρώνονταν, στάχτες από σκληρό ξύλο συγκεντρώνονταν (μια πρώιμη πηγή αλκαλίων).
Περνώντας τα χρόνια, οι συγκεκριμένες στάχτες αναμειγνύονταν με τα υπολλείματα των θυσιαζόντων ζώων.
pathfinder
Λέγεται πως μετά από μια δυνατή βροχή εμφανίσθηκε ένα κίτρινο περίσσευμα από το βουνό των σταχτών και βρήκε το δρόμο κάτω από το λόφο όπου βρισκόταν ο ναός.
flickr
Οι ντόπιες γυναίκες, πλένοντας τα ρούχα τους στο τοπικό ποτάμι, πρόσεξαν ότι τα ρούχα τους ήταν καθαρότερα όταν το ποτάμι ήταν κιτρινωπό.
brokeandhealthy
Στην σημερινή εποχή τα σαπούνια έχουν τόσο πολλές χημικές ουσίες που έχουν χάσει την αξία τους.
onemorecupof
Ένας πλήρης οδηγός για τη παρασκευή σπιτικού σαπουνιού με τη μέθοδο της ψυχρής σαπωνοποίησης:
Είναι εκπληκτικό να συνειδητοποιείς πως τα εντυπωσιακά τοπία και οι καταπληκτικές εικόνες που μας προσέφεραν στιγμές χαλάρωσης κατά τη διάρκεια της παιδικής μας ηλικίας, όχι μόνο δεν είναι ψέμα αλλά υπάρχουν (σχεδόν) αυτούσιες κάπου εκεί έξω.
Βλέποντας τις φωτογραφίες παρακάτω, θα καταλάβετε ακριβώς τι εννοώ και νομίζω πως θα ενθουσιαστείτε κι εσείς.
Ωραία Κοιμωμένη – Κάστρο Νοϊσβανστάιν, Γερμανία
Η Πεντάμορφη και το Τέρας Αλσατία, Γαλλία
Μαλλιά Κουβάρια– Μον-Σαιν-Μισέλ, Νορμανδία, Γαλλία
Καταρράκτες Έιντζε, Βενεζουέλα
Αλαντίν – Τατζ Μαχάλ, Ινδία
Ο Αυτοκράτορας έχει Κέφια – Μάτσου Πίτσου, Περού
Μουλάν – Απαγορευμένη Πόλη, Κίνα
Η Παναγία των Παρισίων – Παναγία των Παρισίων, Γαλλία
Η μικρή γοργόνα– Κάστρο του Σιγιόν, Ελβετία
Ραλφ: Η επόμενη πίστα – Τερματικός σταθμός Γκραντ Σέντραλ, Η.Π.Α.
Η Πεντάμορφη και το Τέρας – Σατώ ντε Σαμπόρντ, Γαλλία
Ψυχρά κι ανάποδα – Εκλλησία St Olaf’s church, Εσθονία
Η πριγκίπισσα και ο βάτραχος – Le Bayou, Νεα Ορλεανη, Η.Π.Α.
Αποτελεί ένα από τα πιο δημοφιλή και τουριστικά νησιά των Κυκλάδων και κάθε χρόνο συρρέουν εκεί χιλιάδες επισκέπτες από όλο τον κόσμο.
Είναι γνωστό βέβαια ότι σε όλα τα κυκλαδονήσια είναι χαρακτηριστικό ότι υπάρχουν πολυάριθμες εκκλησίες και τα ξωκλήσια αλλά σε αυτό το νησί λέγεται ότι υπάρχει μία εκκλησία για κάθε μέρα του χρόνου, δηλαδή 365 στο σύνολο.
Ο λόγος για την Ίο, δημοφιλή προορισμό κυρίως των νέων που πολλοί το χαρακτηρίζουν «αντίπαλον δέος της Μυκόνου». Η παράδοση θέλει λοιπόν να έχει τόσες πολλές εκκλησίες – ίσως και περισσότερες – ξεχωρίζοντας από τα άλλα νησιά των Κυκλάδων.
Η πιο γνωστή είναι η Παναγία η Γκρεμιώτισσα, η οποία δεσπόζει στο πιο ψηλό σημείο της Χώρας. Πολλοί μάλιστα λένε, χαριτολογώντας, ότι άλλα τόσα (365) είναι και τα κέντρα διασκέδασης που μπορεί να επιλέξει κανείς το καλοκαίρι.
Η Ίος είναι, μπορούμε να πούμε, ένα νησί αντιφατικό, ένα μέρος φημισμένο για τον πρωτοκυκλαδικό οικισμό του Σκάρκου, που όταν τον κοιτάς από ψηλά μοιάζει με γιγάντιο σαλιγκάρι.
Η Ίος πήρε το όνομα της στην αρχαιότητα από την λέξη Ία, τα λουλούδια δηλαδή που φύτρωναν άφθονα στο νησί. Σύμφωνα, όμως, με μια άλλη άποψη το όνομά του το νησί το χρωστάει στην φοινικική λέξη Ίος, που σημαίνει σωρός από πέτρες.
Μικρές και μεγάλες παραλίες, οργανωμένες και πιο απομονωμένες συνθέτουν την εικόνα του νησιού ενώ στα αξιοθέατα περιλαμβάνεται ο πετρόκτιστος Φάρος της Ίου που δεσπόζει στην είσοδο του λιμανιού.
Λόγω της γεωγραφικής του θέσης, καθώς το νησί βρίσκεται σε στρατηγικό σημείο στο θαλάσσιο δρόμο προς τη Κρήτη και τη νότια Ασία, έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη του Κυκλαδικού πολιτισμού.
Σήμερα αποτελεί σημαντικό πόλο έλξης των τουριστών που αναζητούν έντονη νυχτερινή ζωή αλλά και θαλάσσια σπορ…
Μερικές φορές, φαίνεται σαν όλα όσα έχετε μάθει για το φαγητό και το μαγείρεμα να είναι ένας μύθος. Τα κόλπα στην κουζίνα και οι έξυπνες συμβουλές δεν λειτουργούν και οι μύθοι διαλύονται εύκολα.
Παρακάτω αποφασίσαμε να σας αποκαλύψουμε τους μεγαλύτερους μύθους στην ιστορία της μαγειρικής. Είναι καιρός να σταματήσετε να πιστεύετε ότι ακούτε.
#1 Δεν θα συμβεί τίποτα κακό αν καταναλώσετε ληγμένο φαγητό.
Μύθος
Η ημερομηνία λήξης, στην πραγματικότητα πληροφορεί πως μετά από αυτή την ημερομηνία, το προϊόν χάνει την ποιότητα και τη θρεπτική του αξία. Οι σπάνιες εξαιρέσεις αυτού του κανόνα περιλαμβάνουν μόνο τα μη αναλώσιμα τρόφιμα. Αυτό ισχύει μόνο αν έχουν διατηρηθεί σωστά.
#2 Ποτέ μην ξεπαγώνετε το φαγητό σε θερμοκρασία δωματίου.
Αλήθεια
Αν ξεπαγώνετε το κρέας σε θερμοκρασία δωματίου, θα πρέπει να γνωρίζετε πως τα βακτήρια διπλασιάζονται κάθε 20 λεπτά. Ο ασφαλέστερος τρόπος να ξεπαγώσετε τρόφιμα είναι τοποθετώντας τα στο ψυγείο.
#3 Δεν είναι ασφαλές να φάτε τρόφιμα μέσα από κονσέρβα που έχει χτυπηθεί.
Μύθος
Αν δεν υπάρχει βαθούλωμα στο πάνω ή κάτω μέρος της συσκευασίας και η ασφάλεια δεν είναι σπασμένη ή κομμένη, τότε δεν αποτελεί κίνδυνο. Πρέπει να αποφύγετε τις κονσέρβες που έχουν σκουριάσει ή διογκωθεί.
#4 Το αλκοόλ εξατμίζεται εντελώς κατά τη διάρκεια του μαγειρέματος.
Μύθος
Μετά το βράσιμο, το 85% του αρχικού αλκοόλ παραμένει. Μετά από 1 ώρα σιγανού μαγειρέματος παραμένει το 25%. Μετά από 3 ώρες μόνο το 5%.
#5 Τα αποφάγια μπορούν να διατηρηθούν μέχρι 1 εβδομάδα.
Μύθος
Μπορείτε να κρατήσετε τα αποφάγια για 3 μέρες και όχι περισσότερο. Αν είστε σίγουροι πως δεν θα φάτε το σουφλέ πατάτας σας κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, τοποθετήστε το στην κατάψυξη.
#6 Τα αβγά δεν πρέπει να τοποθετούνται στην πόρτα του ψυγείου.
Αλήθεια
Τα αβγά πρέπει να αποθηκεύονται στο δοχείο ή το ράφι που προορίζεται για αυτά μέσα στο ψυγείο και όχι στην πόρτα του. Έτσι, η θερμοκρασία θα παραμένει ίδια και σταθερή.
#7 Το να ξαναγεμίζετε τα πλαστικά μπουκάλια κάνει κακό στην υγεία σας.
Αλήθεια
Η επαναχρησιμοποίηση των πλαστικών μπουκαλιών νερού χωρίς να τα πλένετε σωστά, είναι κακή ιδέα. Για να αποφύγετε την βακτηριακή μόλυνση, πλύνετε πάντα τα μπουκάλια σας με ζεστό νερό, σαπούνι και βούρτσα.
#8 Είναι καλύτερο να αφήνετε το φαγητό να κρυώσει πριν το βάλετε στο ψυγείο.
Αλήθεια
Πρέπει να αφήνετε το φαγητό να κρυώνει πριν το βάλετε στο ψυγείο. Αλλιώς, θα απελευθερώσει θερμότητα μέσα στο ψυγείο και θα ζεστάνει όσα τρόφιμα βρίσκονται εκεί.
#9 Το τεφλόν είναι καρκινογόνο.
Μύθος και αλήθεια
Το τεφλόν απελευθερώνει τοξικά αέρια όταν θερμανθεί πάνω από τους 370 βαθμούς. Ωστόσο, κανείς δεν μαγειρεύει σε τέτοιες θερμοκρασίες, σωστά; Αν αμφιβάλλετε ακόμη, αερίστε καλά την κουζίνα σας καθώς μαγειρεύετε και πετάξτε τα τηγάνια με φτηνό σμάλτο.
#10 Προσθέτοντας λάδι στο νερό που βράζουν τα μακαρόνια, τα αποτρέπεται από το να κολλήσουν μαζί.
Μύθος
Τα μακαρόνια σας θα γλιστρούν και η σάλτσα θα απομακρύνεται.
Η σπουδαιότερη κληρονομιά που αφήνουν πίσω τους οι παππούδες κι οι γιαγιάδες μας δεν είναι υλικά αγαθά αλλά οι εμπειρίες και οι αξίες τους, που συνεχίζουν να υπάρχουν για πολύ καιρό αφού εκείνοι φύγουν.
Οι γιαγιάδες κι οι παππούδες δεν πεθαίνουν ποτέ, η κληρονομιά που αφήνουν συνεχίζει να ζει ήσυχα μέσα στην καρδιά μας.
Σε μια κοινωνία που εστιάζει τόσο πολύ στα υλικά υπάρχοντα, λίγα πράγματα εμπλουτίζουν τη ζωή μας περισσότερο από τις αναμνήσεις στοργής, τις ιστορίες που μοιραστήκαμε και τις ιδιαίτερες στιγμές με τις γιαγιάδες και τους παππούδες μας.
Πολλοί από μας έχουμε κάποια αγαπημένη γιαγιά ή κάποιον αγαπημένο παππού που θυμόμαστε συχνά. Επιπλέον συνεχίζουν να είναι παρόντες στην οικογένειά μας κάθε φορά που κάνουμε κάτι που τους χαρακτήριζε και ήταν ιδιαίτερο για εκείνους: φτιάχνουμε ένα κέικ χρησιμοποιώντας τη συνταγή τους ή αντιμετωπίζουμε τον πονόλαιμο με κάποια από τις σπιτικές θεραπείες τους.
Κρατάμε τη μνήμη τους ζωντανή εστιάζοντας σε ό,τι είναι πραγματικά σημαντικό στη ζωή των ανθρώπινων όντων: η μνήμη εκείνων που αγαπάμε και οι άνθρωποι που έχουν τη μεγαλύτερη σημασία για μας.
Θα θέλαμε να σας προσκαλέσουμε να σκεφτείτε πάνω σε αυτό μαζί μας σήμερα.
Πώς θα πούμε αντίο στις γιαγιάδες και στους παππούδες μας
Μία από τις πιο δύσκολες στιγμές της ζωής είναι όταν πρέπει να πούμε αντίο σε μια γιαγιά ή έναν παππού κατά την παιδική ηλικία. Για εμάς τους ενήλικες η απώλεια έχει διαφορετικό αντίκτυπο, επειδή έχουμε πολλούς πόρους στη διάθεσή μας για να αντιμετωπίσουμε αυτή την οδυνηρή πραγματικότητα της ζωής.
Ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος να βοηθήσετε ένα παιδί να πει αντίο σε κάποια γιαγιά ή σε κάποιον παππού; Θα σας παρουσιάσουμε μια σειρά από βήματα που μπορείτε να κάνετε για να βοηθήσετε.
nomadasfsg
Όταν τα μικρά πονούν
Κάθε παιδί βιώνει πόνο όταν αντιμετωπίζει την απώλεια κάποιου ατόμου που είναι σημαντικό γι’αυτό. Είναι κάτι που δεν ξεχνιέται και, παρόλο που το παιδί μπορεί να φαίνεται καλά, δίνει ανεπαίσθητα σημάδια κάποιων από τις εσωτερικές διεργασίες που βιώνει.
Οι ειδικοί της παιδικής ψυχολογίας συνιστούν ειλικρίνεια με τα παιδιά και προσοχή στην επιλογή των λέξεων που χρησιμοποιούμε. Μη χρησιμοποιείτε φράσεις του τύπου «ο παππούς είναι με τους αγγέλους τώρα» ή «η γιαγιά απλώς ξεκουράζεται».
Αποφεύγετε τη χρήση φράσεων που μπορεί να μπερδέψουν ένα παιδί. Εφόσον αυτή είναι η πρώτη τους εμπειρία από το θάνατο, θα πρέπει να ξέρουν τι σημαίνει: δεν θα ξαναδούν το πρόσωπο που αγαπούν αλλά θα μάθουν να το θυμούνται με αγάπη κάθε μέρα.
Κάτι άλλο που πρέπει να έχετε υπόψη είναι η ανάγκη για απελευθέρωση των συναισθημάτων σας. Μην κρύβετε τη θλίψη σας για να μην επιτρέψετε στα παιδιά σας να σας δουν να πονάτε, διαφορετικά θα αρχίσουν να θεωρούν αποδεκτό και προτιμότερο το να κρατούν μέσα τους τα συναισθήματά τους.
Μη φοβηθείτε να εκφραστείτε και αφήστε τα παιδιά να κλάψουν αν το χρειάζονται.
Θα πρέπει να μπορούμε να αναγνωρίζουμε πότε πονάει ένα παιδί. Πιθανώς να μην μπορέσουν να επεξεργαστούν αμέσως όσα συνέβησαν. Αυτό φαίνεται από τις ζωγραφιές τους, τη σιωπή τους ή ακόμα και από τους εφιάλτες τους.
Ένα άλλο λάθος που κάνουν πολλοί γονείς είναι ότι δεν επιτρέπουν στα παιδιά τους να αποχαιρετίσουν τη γιαγιά ή τον παππού τους ή δεν τα αφήνουν να παρευρεθούν στην κηδεία. Είτε μας αρέσει είτε όχι, ο αποχαιρετισμός μιας γιαγιάς ή ενός παππού που έχει πεθάνει αποτελεί μέρος της διαδικασίας πένθους του παιδιού.
Προφανώς, η αντίδραση ενός παιδιού απέναντι στο θάνατο μιας γιαγιάς ή ενός παππού εξαρτάται από την ηλικία του. Ωστόσο μπορούμε να υποθέσουμε ότι μετά την ηλικία των 6 ή 7 ετών ένα παιδί μπορεί ήδη να αποδεχτεί αυτή τη σκληρή πραγματικότητα της ζωής: όλοι τελικά πρέπει να πούμε αντίο στις γιαγιάδες και στους παππούδες μας.
cyd
Η κληρονομιά που αφήνουν πίσω τους
Μια γιαγιά ή ένας παππούς μπορεί να αφήσει πίσω του ένα σπίτι, ένα περιβόλι με μηλιές ή ακόμα και ένα σετ ασημικών εκατό χρονών. Ωστόσο τίποτα από τα παραπάνω δεν έχει σημασία στη γλώσσα της καρδιάς.
Οι γιαγιάδες και οι παππούδες υπήρξαν εκείνοι που μας βοήθησαν να γίνουμε αυτοί που είμαστε σήμερα. Ακόμα κι αν έκαναν λάθη, αυτά δεν αναιρούν όλο το καλό που έκαναν για μας.
Η κληρονομιά που αφήνουν πίσω τους οι γιαγιάδες και οι παππούδες είναι επομένως διπλή και τρομερά ισχυρή. Συμβολίζουν τις οικογενειακές ρίζες και μια κοινή ταυτότητα που δεν μπορούμε και δεν πρέπει να ξεχάσουμε.
Ένα παιδί θεωρεί για πάντα πολύτιμες τις στιγμές που μοιράστηκε με τις γιαγιάδες και τους παππούδες του. Η σχέση αυτή διαφέρει από εκείνη που έχει με τους γονείς του: είναι ζεστή και καθαρά συναισθηματική.
Ένα χαλί υφασμένο από χιλιάδες ιστορίες και απογευματινούς περιπάτους προς το σπίτι μετά το σχολείο που ζουν στη μνήμη μας, όπως το κέικ με το χαρακτηριστικό άρωμα που ακόμα θυμόμαστε και η φωνή που δεν θα ξεχάσουμε ποτέ.
xocials
Δεν είναι ποτέ εύκολο να πούμε αντίο σε μια γιαγιά ή έναν παππού που έχει κάνει τόσα πολλά για μας. Ωστόσο εξέλιξη και ωρίμαση σημαίνει ότι πρέπει να αντιμετωπίσουμε αυτούς τους οδυνηρούς αποχαιρετισμούς.
Αν και έχουν αποβιώσει, ζουν αόρατοι μέσα στην καρδιά μας για να συνεχίσουν να μας νοιάζονται και να παραμένουν ζωντανοί μέσα από το πολύτιμο δώρο που μοιραζόμαστε όλοι: την ικανότητα να θυμόμαστε.
Μια 11χρονη που κατάφερε να γλιτώσει από τον καρκίνο σε μικρότερη ηλικία, αυτοκτόνησε επειδή σύμφωνα με τους γονείς της είχε πέσει θύμα εκφοβισμού εξαιτίας του στραβού χαμόγελου που είχε μετά το χειρουργείο για τον όγκο.
Η νεαρή Bethany Thompson αυτοπυροβολήθηκε στην πίσω αυλή του σπιτιού της στο Οχάιο των Η.Π.Α. στις 19 Οκτωβρίου. Σύμφωνα με το δημοσίευμα της Sun, η μαθήτρια είχε μάλιστα μιλήσει για την πρόθεσή της λίγες ώρες πριν στην καλύτερή της φίλη.
Η μητέρα της αναφέρει ότι η 11χρονη είχε πει στην φίλη της, επιστρέφοντας από το σχολείο ότι μέσα στην ημέρα θα έδινε τέλος στη ζωή της.
Της είπε συγκεκριμένα ότι την αγαπούσε και ότι ήταν η καλύτερη της φίλη αλλά θα αυτοκτονούσε όταν επέστρεφε στο σπίτι της» είπε η μητέρα της.
Οι γονείς της τώρα ισχυρίζονται ότι η κόρη τους οδηγήθηκε σε αυτή την πράξη λόγω του bullying που υφίστατο στο σχολείο καθώς την είχαν περιθωριοποιήσει και την κορόιδευαν γιατ ο χαμόγελό της.
«Εκείνη δεν αισθανόταν ότι κάποιος μπορεί να τη βοηθήσει. Οι άνθρωποι πρέπει να γνωρίζουν ότι ακόμη και τα πιο μικρά πράγματα μπορεί να πληγώσουν κάποιον» λέει η μητέρα της. Σύμφωνα με τον πατέρα της, η σωτήρια επέμβαση στο πρόσωπό της με την οποία γλίτωσε τον καρκίνο πριν από οκτώ χρόνια ήταν η αφορμή για τα συνεχή πειράγματα που δεχόταν από τους συμμαθητές της.
«Θεωρώ ότι αυτός είναι ο λόγος που αφαίρεσε τη ζωή της» πρόσθεσε. Η νεαρή κοπέλα μάλιστα είχε δημοσιεύσει στο προφίλ της πριν από κάποιο καιρό ένα μήνυμα κατά του σχολικού εκφοβισμού. Το σχολείο απάντησε ότι δεν είχε αντιληφθεί κάτι και ότι θα ελέγξει τις συμπεριφορές των μαθητών του.
Στα βάθη του Αμαζονίου βρίσκεται ένα χωριό με το όνομα Μακεδονία που έχει συγκλονίσει με την ομορφιά του ολόκληρη την υφήλιο. Το χωριό Μακεδονία βρίσκεται στην όχθη του κολομβιανού Αμαζονίου και αριθμεί 800 κατοίκους που ζουν από το ψάρεμα, το κυνήγι και τη χειροτεχνία.
Ένα σχολείο, μια εκκλησία οι μόνοι δημόσιοι χώροι του χωριού. Το αυτοκίνητο είναι άγνωστη λέξη στην πυκνή ζούγκλα του Αμαζονίου. Οι επικοινωνίες είναι παντού παραποτάμιες.
Στην συγκεκριμένη περιοχή του Αμαζονίου διέμενε από τα τέλη του 19ου αιώνα αρχικά μια οικογένεια από τη φυλή Τιχούνα, της οποίας το επώνυμο ήταν Macedo.
Το πλήθος ιεραποστολών που δραστηριοποιούνται και ενίοτε αλληλοσυγκρούονται στον Αμαζόνιο εκχριστιάνισαν βιαστικά και τυχάρπαστα το μεγαλύτερο ποσοστό Ινδιάνων, δίνοντάς τους ισπανογενή ονόματα και φροντίζοντας να εξαφανίζουν τις προαιώνιες δικές τους παραδόσεις και τρόπους ζωής.
Οι Macedo πρώτα έγιναν Καθολικοί, στη συνέχεια μεταπήδησαν στους Ευαγγελιστές, στους οποίους προσηλύτισαν και άλλες οικογένειες Τιχούνα, όπως τους Pena (Πένια) και τους Leon (Λεόν), που ήρθαν από γειτονικές περιοχές στη Βραζιλία και στο Περού και εγκαταστάθηκαν μαζί τους στο ίδιο χωριό.
Άρχισαν να μελετούν ομαδικά τη Βίβλο και όταν έφτασαν στις επιστολές του Αποστόλου Παύλου προς Θεσσαλονικείς και Φιλίππους στην Καινή Διαθήκη εντυπωσιάστηκαν όταν για πρώτη φορά διάβασαν τη λέξη Macedonia.
Αγνοώντας παντελώς τη δική μας Μακεδονία και τον Μέγα Αλέξανδρο, πίστεψαν ότι το όνομα Macedonia αναφερόταν σε κάποια γωνιά της γης που είτε λεγόταν έτσι στα χρόνια που αναφέρεται στο Ευαγγέλιο ή ίσως και να ήταν φανταστική. Πάντως ήταν ιερή. Θεώρησαν, λοιπόν, θεϊκό σημάδι ότι το όνομά τους, Macedo, ήταν παραπλήσιο με το Macedonia.
Και έτσι το 1975 όλες οι οικογένειες που ζούσαν μαζί στο παρόχθιο χωριό αποφάσισαν να δώσουν στο χωριό τους το όνομα Macedonia, θεωρώντας ότι είναι οι μοναδικοί Μακεδόνες στον κόσμο. Η Μακεδονία του Αμαζονίου είχε πάρει σάρκα και οστά.
Η κοινότητα της Μακεδονίας αριθμεί περί τους 800 κατοίκους, από τους οποίους σχεδόν οι μισοί είναι κάτω των 18 ετών. Ζουν από το ψάρεμα, το κυνήγι και τη χειροτεχνία. Έλληνες δεν είχαν ξαναδεί εδώ.
Δεν ξέρουν καλά-καλά ούτε πού πέφτει η Ελλάδα. Αγνοούν τον Μέγα Αλέξανδρο. Όταν εξηγώ στην Rosaura ότι είμαι από τη Μακεδονία, η απάντησή της δείχνει την ισορροπία τής φιλοσοφίας των Ινδιάνων.
«Όπως εσείς ήρθατε στη δική μας Μακεδονία έτσι και κάποιος Τικούνα μπορεί να φτάσει στη δική σας». Ελάχιστοι στην Ελλάδα γνωρίζουμε ότι η λέξη Αμαζόνιος προέρχεται από την ελληνική λέξη Αμαζόνες.
Όταν οι Πορτογάλοι πρωτοήρθαν σε επαφή με τους Ινδιάνους και είδαν ότι όλοι έχουν τόξα θεώρησαν ότι έφτασαν στη χώρα των Αμαζόνων. Εξ ου και το όνομα του ποταμού.
Το δέντρο τοτούμα είναι το πιο ιερό για τους Τικούνα, γιατί από αυτό φτιάχνουν βότανα και κρέμες για δερματικές μολύνσεις. Από το δέντρο μπρέα φτιάχνουν τη μονωτική πίσσα για τις μαλόκες τους. Κάθε κοινότητα έχει δική της τεχνοτροπία στην καλαθοπλεκτική από χόρτο που φτιάχνουν από τα φύλλα των φοινικόδεντρων.
Κατασκευάζουν τα υφάσματα των κοστουμιών τους από ξύλο γιαντσάμα, που το κόβουν ανάλογα με τη θέση του ήλιου και του φεγγαριού (αν το κόψουν με νέο φεγγάρι το ξύλο σπάει) και κατόπιν το επεξεργάζονται ώστε να γίνει λεπτό και εύκαμπτο.
Στολίζουν τα κοστούμια με κουκούτσια από φοινικόδεντρα, για να δημιουργούν ήχους ώστε να εντυπωσιάζουν. Τα χρώματα γίνονται από χώμα και φυτά. Ο κάθε Ινδιάνος δουλεύει ο ίδιος τη μάσκα του, που φορά στις τελετές χορού, ενώ οι Ινδιάνες προσέχουν ιδιαίτερα τα μαλλιά τους, σήμα κατατεθέν της δυναμικότητάς τους.
Το σύστημα εκπαίδευσης μάς μαθαίνει να είμαστε σαν τους λευκούς, χωρίς, όμως, να γινόμαστε λευκοί. Μας αντιμετωπίζουν σαν ανίκανους να κάνουμε οτιδήποτε αλλά δεν είναι έτσι. Μόλις το 1975 ιδρύθηκε το πρώτο σχολείο στη Μακεδονία για τη διδασκαλία της γλώσσας των Τικούνα και έβαλαν ως δάσκαλο τον Leon Macedo, που είχε πάει μόνο τέσσερα χρόνια σχολείο και αναρωτιόταν τι μπορούσε να διδάξει.
cloudfront
Η γλώσσα των Τικούνα ήταν μέχρι τότε προφορική. Σήμερα, παράλληλα με το επίσημο πρόγραμμα στα ισπανικά, το εκπαιδευτικό πρόγραμμα στη γλώσσα Τικούνα είναι υποχρεωτικό. Από το 1975 μελετήθηκε από ανθρωπολόγους και φωνητικούς και είναι πλέον γραπτή.
Επόμενος στόχος των Μακεδόνων του Αμαζονίου είναι ίδρυση ενός πανεπιστημίου που θα έχει αποκλειστικό αντικείμενο τη διάσωση και μελέτη των γλωσσών, εθίμων, παραδόσεων, της ιατρικής και της ιστορίας τους πριν από την έλευση των Ευρωπαίων στην ήπειρό τους. Κάτι τέτοιο μέχρι σήμερα δεν υπάρχει πουθενά στον Αμαζόνιο, σε όλη την Νότια Αμερική.
Ταυτόχρονα προσπαθούν να βρουν χρηματοδότηση ώστε να φτιάξουν μια εστία για τους νέους από τη Μακεδονία που θέλουν να συνεχίσουν πανεπιστημιακές σπουδές στη Λετίσια.
Το απαγορευτικό κόστος της ανώτατης εκπαίδευσης, που στην Κολομβία δεν είναι δωρεάν, κρατά τους νεαρούς Μακεδόνες μετά το λύκειο άνεργους στο χωριό, ενώ τα ναρκωτικά και το αλκοόλ παραμονεύουν γύρω τους.
«Αν σπουδάσουμε, θα έχουμε ίσες ευκαιρίες με τους άλλους» εξηγεί ο Αντόνιο, επικεφαλής του χριστιανικού γκρουπ Club Macedonia, που μας υποδέχεται μαζί με όλους τους νέους Μακεδόνες στην εκκλησία.
Η μοναδική βοήθεια προερχόταν από Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις της Σουηδίας, που έκτισαν τις περισσότερες αίθουσες διδασκαλίας της Μακεδονίας. Μια ολλανδική ΜΚΟ ποτέ δεν ολοκλήρωσε τις μαλόκες που επρόκειτο να φτιάξει. Τα λεφτά που στέλνουν από έξω τα τρώει η διαφθορά πριν φτάσουν εδώ, ενώ η γραφειοκρατία τα σκοτώνει όλα –αυτή είναι η εξήγηση των Μακεδόνων.
Οι γυναίκες της Μακεδονίας έχουν δημιουργήσει μια συντεχνία που φτιάχνει κοσμήματα και είδη λαϊκής τέχνης με στόχο τους περαστικούς τουρίστες. Οι ίδιες το θεωρούν σαν μοναδικό τρόπο ανάπτυξης της οικονομίας του χωριού. «Ένας λευκός τουρίστας δεν μπορεί να δει σε βάθος τη σκέψη μας και τα ιερά μας.
Εμείς ξέρουμε τι και μέχρι πού θα του το προσφέρουμε. Είμαστε Χριστιανοί, αλλά πια δεν βλέπουμε τις δοξασίες μας σαν διαβολικές» λέει η επικεφαλής της συντεχνίας, Eudocia Moran.
EUROKINISSI
EUROKINISSI
EUROKINISSI
EUROKINISSI
EUROKINISSI
EUROKINISSI
EUROKINISSI
EUROKINISSI
EUROKINISSI
EUROKINISSI
EUROKINISSI
EUROKINISSI
EUROKINISSI
EUROKINISSI
EUROKINISSI
EUROKINISSI
EUROKINISSI
EUROKINISSI
EUROKINISSI
EUROKINISSI
EUROKINISSI
EUROKINISSI
SOOC
SOOC
SOOC
SOOC
SOOC
SOOC
SOOC
SOOC
SOOC
SOOC
SOOC
