Σοκάρει και προκαλεί αντιδράσεις το οπτικοακουστικό υλικό που έρχεται στη δημοσιότητα από τα επεισόδια που σημειώθηκαν έξω από το Εφετείο, σε μια ημέρα που σημαδεύτηκε από την αθώωση του Νίκου Ρωμανού για την υπόθεση της έκρηξης στους Αμπελόκηπους, μετά από 17 μήνες φυλάκισης.
Πιο συγκεκριμένα, σε βίντεο που αναπαράγεται στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, καταγράφεται η στιγμή που ένας άνδρας των διμοιριών ΜΑΤκλωτσά και σπρώχνει βίαια μια κοπέλα.
Η ένταση του σπρωξίματος ήταν τέτοια που η γυναίκα έχασε την ισορροπία της, έπεσε στο έδαφος και προσγειώθηκε με τον αυχένα πάνω σε μια τσιμεντένια ζαρντινιέρα.
Οι παρευρισκόμενοι έσπευσαν αμέσως να τη βοηθήσουν, ενώ το περιστατικό προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων για τον τρόπο δράσης των αστυνομικών δυνάμεων, καθώς η κοπέλα θα μπορούσε να έχει τραυματιστεί πάρα πολύ σοβαρά
Η άμεση δημοσιοποίηση του υλικού ανάγκασε την ηγεσία της Ελληνικής Αστυνομίας να πάρει θέση. Με επίσημη ανακοίνωσή της, η Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αττικής γνωστοποίησε τη διενέργεια Ένορκης Διοικητικής Εξέτασης (ΕΔΕ) για τη διερεύνηση των συνθηκών.
Η ανακοίνωση αναφέρει χαρακτηριστικά:
«Σχετικά με βιντεοληπτικό υλικό που αναπαράγεται σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης και ιστοσελίδες και αναφέρεται σε επίμεμπτες ενέργειες αστυνομικών σήμερα 24 Απριλίου 2026, ανακοινώνεται ότι από τη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αττικής έχει διαταχθεί Ένορκη Διοικητική Εξέταση, προκειμένου να διερευνηθούν πλήρως οι συνθήκες του περιστατικού».
Ο σεισμολόγος Γεράσιμος Παπαδόπουλος υποστήριξε ότι σύμφωνα με υπολογισμούς που έχει ολοκληρώσει, ο Κορινθιακός Κόλπος βρίσκεται σε φάση αυξημένης επικινδυνότητας για την εκδήλωση ισχυρού σεισμού.
Είπε ότι η αντίστροφη μέτρηση σε αυτή την περιοχή – όπου πριν από 45 χρόνια έσπειρε τον τρόμο στην Αθήνα – έχει ξεκινήσει.
Όπως μάλιστα υπογράμμισε, ο σεισμός δεν αποκλείεται να συμβεί μέσα στα επόμενα τρία χρόνια.
Η αλήθεια είναι ότι εδώ και πολύ καιρό, ο Κορινθιακός Κόλπος με την ιδιαίτερη γεωμορφολογία και το τεκτονικό του υπόβαθρο, ανησυχεί τους επιστήμονες.
Είναι μία περιοχή πολύ επικίνδυνη, διαρκώς σε γεωφυσική εγρήγορση και πολύ κοντά στο πολυπληθές Λεκανοπέδιο.
Οι σεισμολόγοι γνωρίζουν ότι για περιοχές που είναι σεισμικά ήσυχες για μεγάλο διάστημα, προβλέπεται θεωρητικά η διέγερση περιφερειακών ζωνών αρκετά πριν από τους μεγάλους σεισμούς.
Αυτός είναι και ο λόγος που το Γεωδυναμικό Ινστιτούτο έχει εγκαταστήσει καιρό τώρα, ειδικούς μετρητικούς σταθμούς και εκτελεί σειρά ερευνητικών προγραμμάτων στην περιοχή.
Υποθαλάσσιο ρήγμα στον Κορινθιακό: Φωτογραφία ΤΑ ΝΕΑ
Σημεία αναφοράς σε όποιες μοντελοποιημένες θεωρίες, κατέχουν ο σεισμός μεγέθους 5,3 βαθμών που σημειώθηκε στις 7 Ιανουαρίου 2018 στο Γαλαξίδι, αυτός με μέγεθος 4,7 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ που σημειώθηκε στον Κορινθιακό Κόλπο τα ξημερώματα της τελευταίας ημέρας του 2017 και άλλα συμβάντα.
Για πολλούς επιστήμονες, ο ανατολικός Κορινθιακός Κόλπος προκαλεί μεγαλύτερο πονοκέφαλο επειδή έχει μεγάλα ρήγματα.
Και εκεί είναι που βρίσκονται οι Αλκυονίδες που έδωσαν τους τρεις καταστροφικούς σεισμούς του 1981.
Πρόκειται για τη λεγόμενη ζώνη των Αλκυονίδων που πριν 45 χρόνια τράνταξε την Αθήνα. Έκτοτε και αυτό ανησυχεί, τίποτα σοβαρό.
Οι Αλκυονίδες αποτελούν ένα νησιωτικό σύμπλεγμα στο ανατολικό τμήμα του Κορινθιακού Κόλπου, του λεγόμενου κόλπου του Λειβαδάστρου, απέναντι από το ακρωτήριο Ολμιών στον Νομό Κορινθίας.
Το νησιωτικό αυτό σύμπλεγμα αποτελούν τέσσερα νησιά: η Ζωοδόχος Πηγή (νησίδα), το Δασκαλειό, το Γλαρονήσι και το Πρασονήσι. Και είναι γνωστό πως ο Κορινθιακός είναι η περιοχή με την υψηλότερη παραμόρφωση του φλοιού της Γης σε όλη την Ελλάδα.
Επίσης είναι γνωστό πως η βόρεια και η νότια ακτή του Κορινθιακού απομακρύνονται μεταξύ τους με ετήσιο ρυθμό έως 15 χιλιοστών.
Ο Άκης Τσελέντης έχει πει εδώ και χρόνια ότι «υπάρχει πιθανός κίνδυνος στις Αλκυονίδες» ενώ άλλοι σεισμολόγοι αναφέρουν πως αν γίνει ένας ανάλογος σεισμός με αυτούς του 1981, πολλά σπίτια δεν θα αντέξουν.
Το χτύπημα των Αλκυονίδων
Κατά τους ειδικούς, οι σεισμοί στις Αλκυονίδες το 1981 ήταν μια ακολουθία, αποτελούμενη από τρεις κύριους σεισμούς, οι όποιοι προκλήθηκαν το χρονικό διάστημα από τις 24 Φεβρουαρίου μέχρι τις 4 Μαρτίου του προαναφερόμενου έτους.
Ενα λεπτό πριν από τις έντεκα το βράδυ της Τρίτης 24 Φεβρουαρίου σημειώθηκε ο πρώτος σεισμός, ο οποίος είχε μέγεθος 6,7 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ και προκάλεσε μεγάλες καταστροφές σε Λουτράκι, Περαχώρα, Αγ. Θεοδώρους, Κινέτα, Μέγαρα, Νέα Πέραμο, Ελευσίνα, Μάνδρα και Ασπρόπυργο.
Στη συνέχεια, μισή ώρα μετά τα μεσάνυχτα της Τέταρτης 25/2 ακολούθησε δεύτερος σεισμός, ο οποίος είχε μέγεθος 6,4 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ και προκάλεσε ζημιές σε κτίσματα που είχαν πληγεί από τον πρώτο σεισμό.
Το πρωί φάνηκαν οι τραγικές συνέπειες του σεισμού: το 10% των σπιτιών στα Μέγαρα δεν ήταν κατοικήσιμο, ενώ τεράστιες ήταν οι ζημιές σε Κόρινθο και Λουτράκι (όπου κατέρρευσαν δύο ξενοδοχεία που λόγω εποχής ήταν – ευτυχώς – άδεια από κόσμο).
Την Τετάρτη 4 Μαρτίου, ένα λεπτό μετά τις τέσσερις το απόγευμα σημειώθηκε και τρίτος σεισμός μεγέθους 6,3 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ. Από αυτόν τον σεισμό, οι μεγαλύτερες ζημιές προκλήθηκαν στην Ανθούπολη Περιστερίου.
Αξίζει να σημειωθεί πως οι μετασεισμοί συνεχίστηκαν για πολύ μεγάλο διάστημα, έως και τα μέσα του Σεπτεμβρίου 1981.
Σίγουρο το τσουνάμι μετά από μεγάλο σεισμό
Παλιρροϊκά κύματα (τσουνάμι) με ύψος από τρία έως πέντε μέτρα μπορεί ανά πάσα στιγμή να προκληθούν στον Κορινθιακό Κόλπο.
Σημειώνεται ότι δύο φορές τη δεκαετία του 1960, δηλαδή το 1963 και το 1965, δημιουργήθηκαν κύματα τσουνάμι τα οποία είχαν ύψος πέντε και τρία μέτρα αντίστοιχα.
Υποθαλάσσιες κατολισθήσεις στον Κορινθιακό: Φωτογραφία ΤΑ ΝΕΑ
Στην πρώτη περίπτωση τα κύματα έπληξαν την περιοχή του Αιγίου, ενώ στη δεύτερη το δυνατό κύμα προκάλεσε ζημιές στην Ερατεινή.
Πάντως η περιοχή του Αιγίου έχει και στο απώτερο παρελθόν πληγεί από παλιρροϊκά κύματα, όπως για παράδειγμα εκείνο που προκλήθηκε τον Μάιο του 1748 με ύψος περί τα 10 μέτρα.
«Ο Κορινθιακός είναι μία από τις πιο σεισμογενείς περιοχές της Ελλάδας. Η σεισμογόνος ζώνη του έχει μήκος 130 χλμ., πλάτος 30 χλμ. και βάθος 850 μέτρα. Τα γεγονότα τσουνάμι που έχουν σημειωθεί στην περιοχή έχουν σχέση κατά κύριο λόγο με τις υποθαλάσσιες κατολισθήσεις, οι οποίες συμβαίνουν κυρίως λόγω σεισμών», σύμφωνα με επιστήμονες.
Στοιχεία που έχουν στη διάθεσή τους, υποδεικνύουν ότι στη διάρκεια του περασμένου αιώνα επτά τσουνάμι έπληξαν παράκτιες περιοχές του Κορινθιακού και το ύψος των κυμάτων έφθασε τα 5 μέτρα.
Χαρακτηριστικό δε είναι το ότι, σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουν συγκεντρωθεί στην επιστημονική βιβλιογραφία, από τους ιστορικούς χρόνους μέχρι σήμερα, η Ελλάδα έχει υποστεί τις καταστροφικές συνέπειες 160 και πλέον τσουνάμι τα τελευταία 3.500 χρόνια.
Τα διαβατήριά τους έχουν κατασχεθεί, οι ίδιοι έχουν απευθυνθεί σε Τούρκο δικηγόρο που ετοιμάζει την υπερασπιστική γραμμή τους
Η κίνησή τους να ανοίξουν τη γαλανόλευκη σημαία μέσα στην Αγιά Σοφιά, καταγράφηκε από κάμερες ασφαλείας και οδήγησε στη σύλληψή τους.
Δείτε το βίντεο:
Οι τελευταίες εξελίξεις, με το ζευγάρι Ελλήνων που κρατείται σε ξεχωριστές φυλακές μέχρι να περάσει από τουρκικό δικαστήριο.
Τα διαβατήριά τους σύμφωνα με το live News έχουν κατασχεθεί, οι ίδιοι έχουν απευθυνθεί σε Τούρκο δικηγόρο που ετοιμάζει την υπερασπιστική γραμμή τους, με τους στενούς συγγενείς τους να αγωνιούν, να διαμαρτύρονται για τη σύλληψή τους και να περιμένουν όλα όσα πρόκειται να συμβούν από εδώ και στο εξής.
Το περιστατικό
Όλα ξεκίνησαν τη Μεγάλη Πέμπτη. Οι δύο Έλληνες ξεδίπλωσαν μία σημαία με τον βυζαντινό αετό που έγραφε “Ορθοδοξία ή Θάνατος”. Χωρίς να το ξέρουν στέκονταν πολύ κοντά σε μία από τις κάμερες που κατέγραφε τα πάντα.
Πριν εγκαταλείψουν την Τουρκία, ακινητοποιήθηκαν από αστυνομικούς στην Κωνσταντινούπολη και πλέον κατηγορούνται για υποκίνηση μίσους και προσβολή του κοινού. Το ελληνικό προξενείο βρίσκεται ήδη σε επαφή μαζί τους, με τις τουρκικές Αρχές να μην δείχνουν διάθεση να απελάσουν το ζευγάρι πριν δικαστεί.
Ένα επιπλέον πρόβλημα ήταν πως δεν είχαν χρήματα για να κινήσουν τις διαδικασίες για την αίτηση αποφυλάκισης. Ο πατέρας ενός εκ των δύο συλληφθέντων, που ζει στην Αυστραλία, έστειλε χρήματα και έτσι υπήρξε συμφωνία με Τούρκο δικηγόρο που θα τους εκπροσωπήσει.
Δείτε το βίντεο:
Για την ώρα πάντως ο 42χρονος κρατείται σε φυλακή στην ασιατική πλευρά της Κωνσταντινούπολης και η 35χρονη σύζυγός του σε άλλο σωφρονιστικό κέντρο που βρίσκεται μέσα στην Πόλη.
Όπως μετέδωσαν τουρκικά ΜΜΕ, το προσωπικό ασφαλείας της Αγιάς Σοφιάς αντελήφθη την κατάσταση μέσω καμερών και παρενέβη, ενώ σημειώνεται πως οι δύο τουρίστες μπήκαν στο σύμβολο της Ορθοδοξίας, ως μέλη οργανωμένης εκδρομής.
Η υπόθεση βρίσκεται στο στάδιο της προανάκρισης. Αυτό που ανησυχεί τους συγγενείς των δύο συλληφθέντων είναι πως συνήθως στην Τουρκία, μετά την προφυλάκιση, μεσολαβεί ένα διάστημα μερικών εβδομάδων ή και μηνών πολλές φορές, μέχρι την απαγγελία του επίσημου κατηγορητηρίου και τον ορισμό της δίκης.
Δείτε το βίντεο:
Ποιες είναι οι ποινές που προβλέπονται αν δεν αλλάξει το κατηγορητήριο; Με βάση τον τουρκικό ποινικό κώδικα προβλέπονται ποινές φυλάκισης 1 έως 3 ετών για την πρόκληση μίσους, εφόσον κριθεί ότι προκλήθηκε άμεσος κίνδυνος για τη δημόσια ασφάλεια, και φυλάκιση 6 μηνών έως 1 έτους για την προσβολή του κοινού.
Το Ελληνικό Προξενείο στην Κωνσταντινούπολη παρακολουθεί στενά την υπόθεση που προκαλεί συζητήσεις και αντιδράσεις τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Τουρκία.
Για την ώρα, οι δύο Έλληνες παραμένουν σε ξεχωριστές φυλακές και περιμένουν να μάθουν πότε και πώς θα ολοκληρωθεί η περιπέτειά τους.
Επίσημο δείπνο προς τιμήν του Γάλλου Προέδρου, Εμανουέλ Μακρόν, και της συζύγου του, Μπριζίτ, παρέθεσε χθες βράδυ στο Προεδρικό Μέγαρο ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κωνσταντίνος Τασούλας.
Ανάμεσα στους υψηλούς προσκεκλημένους, ήταν όπως είναι φυσικό και ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, ο οποίος συνοδευόταν από τη μικρότερη κόρη του, Δάφνη.
Η εμφάνιση πατέρα και κόρης
Ο πρωθυπουργός έφτασε στο Προεδρικό Μέγαρο λίγα λεπτά πριν από τις 22:00 για να παραστεί στη δείπνο. Στο πλευρό του, η Δάφνη Μητσοτάκη πραγματοποίησε μια εξαιρετικά κομψή εμφάνιση, κερδίζοντας τις εντυπώσεις καθώς συνόδευε τον πατέρα της σε αυτή τη σημαντική διπλωματική στιγμή.
Για αυτή της την εμφάνιση η Δάφνη Μητσοτάκη επέλεξε μια midi πλισέ φούστα, σε ζεστό καφέ/χάλκινο τόνο με υφή που δίνει κίνηση και ενδιαφέρον, το οποίο συνδύασε με ένα μαύρο τοπ και χαμηλά χαμηλά, slingback με μικρό τακούνι παπούτσια. Την εμφάνισή της ολοκλήρωσε με minimal αξεσουάρ, και statement μπλε σκουλαρίκια
Η παρουσία της στο δείπνο ήταν μια όμορφη νότα στην εκδήλωση, η οποία χαρακτηρίστηκε από ζεστό κλίμα και χαμόγελα ανάμεσα στους ηγέτες.
Ο λόγος της απουσίας της Μαρέβας Γκραμπόφσκι
Η σύζυγος του πρωθυπουργού, Μαρέβα Γκραμπόφσκι-Μητσοτάκη, δεν μπόρεσε να δώσει το «παρών» στο επίσημο δείπνο.
Η απουσία της οφείλεται σε ένα πρόσφατο πρόβλημα υγείας, καθώς υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση για την αντιμετώπιση ειλεού, γεγονός που καθιστούσε αδύνατη τη συμμετοχή της στις εκδηλώσεις για την υποδοχή του προεδρικού ζεύγους της Γαλλίας.
Το μενού και οι καλεσμένοι
Το δείπνο, στο οποίο παρακάθισαν περίπου 120 καλεσμένοι, περιελάμβανε ένα προσεγμένο μενού από τον σεφ της Προεδρίας, Βασίλη Μπέκα.
Οι προσκεκλημένοι απόλαυσαν παραδοσιακές αλλά αναβαθμισμένες γεύσεις, όπως:
Βελουτέ σούπα κολοκύθας (ή σελινόριζας με τρούφα).
Φιλέτο καραβίδας και ψητό φαγκρί.
Για επιδόρπιο, σερβιρίστηκε χειροποίητη γαλατόπιτα με άρωμα κανέλας.
Η σχέση του 35χρονου Παναγιώτη Κουτσουμπή με την 40χρονης Κατερίνα Καινούργιου έχει καταφέρει να τραβήξει το ενδιαφέρον του κοινού και των media, με πολλούς να σχολιάζουν όχι μόνο την κοινή τους παρουσία, αλλά και τη διαφορά ηλικίας τους, η οποία μέχρι πρόσφατα δεν ήταν ευρέως γνωστή.
Η Κατερίνα Καινούργιου, μία από τις πιο αναγνωρίσιμες παρουσίες της ελληνικής τηλεόρασης, βρίσκεται στη δεκαετία των 40, ενώ ο Παναγιώτης Κουτσουμπής είναι 35 ετών. Η διαφορά ηλικίας τους, που φτάνει περίπου τα πέντε χρόνια, μπορεί να σχολιάστηκε, ωστόσο δεν φαίνεται να παίζει κανέναν ουσιαστικό ρόλο στη δυναμική της σχέσης τους.
Οι δυο τους επιλέγουν να κρατούν χαμηλούς τόνους, αποφεύγοντας την υπερέκθεση και δίνοντας έμφαση στην ιδιωτικότητά τους. Παρόλα αυτά, κάθε κοινή τους εμφάνιση δεν περνά απαρατήρητη, με φωτογραφίες και στιγμιότυπα να κάνουν τον γύρο του διαδικτύου και να γίνονται αντικείμενο σχολιασμού.
Σύμφωνα με άτομα από το περιβάλλον τους, πρόκειται για ένα ζευγάρι που δείχνει να έχει βρει ισορροπία, με κοινά ενδιαφέροντα και καλή επικοινωνία. Η χημεία τους είναι εμφανής, ενώ φαίνεται πως απολαμβάνουν απλές στιγμές μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας.
Δεν είναι άλλωστε η πρώτη φορά που μια διαφορά ηλικίας γίνεται θέμα συζήτησης σε μια σχέση, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για πρόσωπα της showbiz. Στην περίπτωση όμως της Κατερίνας Καινούργιου και του Παναγιώτη Κουτσουμπή, όλα δείχνουν πως αυτό που έχει σημασία είναι η μεταξύ τους σύνδεση και όχι τα χρόνια που τους χωρίζουν.
Το ενδιαφέρον του κοινού παραμένει έντονο, με πολλούς να παρακολουθούν διακριτικά την πορεία της σχέσης τους. Είτε μέσα από δημόσιες εμφανίσεις είτε μέσα από σπάνιες αναφορές, το ζευγάρι συνεχίζει να απασχολεί ευχάριστα, αποδεικνύοντας πως όταν υπάρχει κατανόηση και αμοιβαίος σεβασμός, η ηλικία περνά σε δεύτερο πλάνο.
Παναγιώτης Κουτσουμπής: Το βιογραφικό του επιχειρηματία
Ο Παναγιώτης Κουτσουμπής, είναι συνιδιοκτήτης γνωστών bar restaurants στο Κολωνάκι, τα οποία θεωρούνται hot spots της αθηναϊκής νύχτας. Έχει καταφέρει να ξεχωρίσει στον απαιτητικό χώρο της εστίασης και της διασκέδασης. Μάλιστα, η Κατερίνα Καινούργιου επισκέπτεται αρκετά συχνά τις επιχειρήσεις του αγαπημένου της.
Όσον αφορά στα χόμπι του, ο 35χρονος επιχειρηματίας ασχολείται με τη γυμναστική, τον κινηματογράφο, τα ταξίδια και τη γαστρονομία, ενώ δηλώνει λάτρης της τέχνης, κάτι που του δίνει έμπνευση και ιδέες και για δημιουργήσει τον απόλυτο ατμοσφαιρικό χώρο και στις επιχειρήσεις του. Ο προσωπικός λογαριασμός του στο Instagram είναι @pankouts.
Ανήκει στο ζώδιο των Διδύμων και έχει ακόμα δύο αδέλφια, αφού είναι τρίδυμος!
Ο Παναγιώτης Κουτσουμπής είναι ένας άνθρωπος που έχει καταφέρει να «παντρέψει» την επαγγελματική επιτυχία με το προσωπικό πάθος και η πορεία του δείχνει μόνο ανοδική!
Στην αρχή της σχέσης του, η παρουσιάστρια του Alpha είχε εξομολογηθεί ότι: «Με τον Παναγιώτη είμαστε μαζί σχεδόν πέντε μήνες, αλλά τον ξέρω πάρα πολλά χρόνια. Καμιά φορά γίνεται αυτό το κλικ. Αυτό που σκέφτομαι πάντα και το λέω και στις φίλες μου είναι ότι, καμιά φορά έρχονται τα πράγματα εκεί που δε τα περιμένεις… Μπορεί στο ξαφνικά, σε ένα βράδυ, σε μια στιγμή, να έρθει κάτι που δεν το περιμένεις καθόλου και να είναι πιο καλό από αυτό που φανταζόσουν».
Εξιτήριο από τον «Ευαγγελισμό» για τη Μαρέβα Γκραμπόφσκι Μητσοτάκη
Οι γιατροί προχώρησαν σε λαπαροτομία για την αντιμετώπιση αποφρακτικού ειλεού λόγω συμφύσεων – Η μετεγχειρητική πορεία της Μαρέβα Γκραμπόφσκι Μητσοτάκη κρίνεται ως «άριστη» από τους θεράποντες ιατρούς.
Εξιτήριο πήρε από το νοσοκομείο «Ευαγγελισμός» η σύζυγος του πρωθυπουργού, Μαρέβα Γκραμπόσφκι Μητσοτάκη, με τη μετεγχειρητική της πορεία να κρίνεται ως «άριστη» από τους θεράποντες ιατρούς.
Όπως σημειώνεται στο ιατρικό ανακοινωθέν «σήμερα η κ. Μαρέβα Γκραμπόσφκι – Μητσοτάκη, έλαβε εξιτήριο από το ΓΝΑ “Ευαγγελισμός” και η μετεγχειρητική της πορεία κρίνεται άριστη».
Το χρονικό
Υπενθυμίζεται ότι η κ. Γκραμπόσφκι – Μητσοτάκη είχα αισθανθεί ενοχλήσεις κατά τη διάρκεια οδικού ταξιδιού προς τη Λάρισα. Εκεί απευθύνθηκε αρχικά σε ιδιωτικό θεραπευτήριο για προληπτικό έλεγχο, με τις πρώτες εξετάσεις να μην δείχνουν κάτι ανησυχητικό.
Ωστόσο, η σύζυγος του πρωθυπουργού επέστρεψε στην Αθήνα και μετέβη στο νοσοκομείο «Ευαγγελισμός» για πιο ενδελεχή ιατρική αξιολόγηση, με τους γιατρούς να κρίνουν απαραίτητη την εισαγωγή της.
Οι γιατροί είχαν προχωρήσει σε λαπαροτομία για την αντιμετώπιση αποφρακτικού ειλεού λόγω συμφύσεων.
To αφιέρωμα μας στον Περικλή Περάκη: Έναν τραγουδιστή με σημαντική διαδρομή στις δεκαετίες του ’70 και του ’80 που έφυγε πρόσφατα
Ο καλλιτέχνης που πέθανε πριν από λίγες μέρες είχε πρωτοστατήσει στο ελαφρολαϊκό τραγούδι, στην ελληνόφωνη disco και στην αναβίωση της οπερέτας.
Ο Περικλής Περάκης (αν και το σωστό είναι «Περράκης», με δύο «ρ», παρότι υπέγραφε άλμπουμ και ως «Περάκης») ήταν για πολλά χρόνια εκτός δουλειάς. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα οι νεότεροι φίλοι του ελληνικού τραγουδιού να μην τον γνωρίζουν. Να μην ξέρουν τα τραγούδια του, αγνοώντας, εντελώς, κάποιες πολύ ιδιαίτερες στιγμές της πορείας του, στα καλλιτεχνικά πράγματα, που έχουν πολύ μεγάλη σημασία.
Κατ’ αρχάς λίγοι ξέρουν πως ο καλλίφωνος Περικλής Περάκης είχε ξεκινήσει επαγγελματικά (και) ως λυρικός τραγουδιστής.
Και αυτός, και η αδελφή του, η αγαπητή σε πολλούς τραγουδίστρια Ξανθή Περάκη, είχαν σπουδάσει τραγούδι και μάλιστα σε τρία ωδεία –όπως είχε πει η ίδια η Ξ. Περάκη, στον Αλκίνοο Μπουνιά της Espresso, το 2016–, στο Εθνικό, στο Ελληνικό και στο Ορφείο!
Ο ίδιος ο Περικλής Περάκης στο εξώφυλλο ενός δίσκου του είχε γράψει πως ήδη από το 1967 τραγουδούσε λυρικό τραγούδι, με τη Εθνική Λυρική Σκηνή, στο Ηρώδειο!
Η φωνή του Περικλή Περάκη είναι εντυπωσιακή. Σε χρώματα, σε έκταση, σε πάθος, με ιδιαίτερη υπογράμμιση των λέξεων και των νοημάτων – και κάπως έτσι, ως ερμηνευτής, μόνο με τους πολύ μεγάλους συναδέλφους του, από την ίδιαν εποχή, θα μπορούσε να συγκριθεί.
Και όντως, αφού συμμετείχε στο ανέβασμα των οπερών, του μεγάλου ανανεωτή του είδους, Christoph Willibald Gluck (1714-1787) «Ιφιγένεια η Εν Αυλίδι» και «Ιφιγένεια η Εν Ταύροις», που είχαν παρουσιαστεί στο Φεστιβάλ Αθηνών, στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού, τον Ιούνιο του 1967, ενώ είχε εμφανισθεί και το 1969 στην όπερα του Giuseppe Verdi «Μάκβεθ». Βεβαίως όχι στους κεντρικούς ρόλους, τους οποίους είχαν «καπαρώσει» οι αναγνωρισμένοι λυρικοί τραγουδιστές της εποχής (Βασίλης Γιαννουλάκος, Ευθύμιος Μιχαλόπουλος, Κική Μορφωνιού κ.ά.), μα στην χορωδία.
Είχε προηγηθεί, όμως, η παρουσία του Περικλή Περάκη στις μπουάτ της εποχής. Όπως μας είπε η τραγουδοποιός Μαίρη Δαλάκου:
«Στο ξεκίνημά μου στις μπουάτ της Πλάκας γνώρισα τον Περικλή, όταν βρεθήκαμε να τραγουδάμε μαζί, ένα χειμώνα στο Συμπόσιον του Γιώργου Μπουκουβάλα. Ερχόταν σπίτι μου για πρόβες, καθώς και η ηθοποιός Ελένη Κυπραίου, που απήγγειλε. Συνόδευα και τους δύο στο πιάνο –εκτός από τον εαυτό μου, όταν έλεγα τα τραγούδια μου–, γιατί δεν υπήρχε άλλος πιανίστας. Ο Περικλής ερμήνευε εξαιρετικά Μάνο Χατζιδάκι, τα τραγούδια από τον “Κύκλο με την Κιμωλία” και τον “Κύκλο του C.N.S.”. Έγινε υπέροχος φίλος και συνεργάτης!».
Στα πρώτα χρόνια του ’70 κυριαρχεί στις πίστες και στην δισκογραφία το ελαφρολαϊκό τραγούδι. Ο Περικλής Περάκης, που έχει τέλεια φωνή γι’ αυτό το στυλ τραγουδιού, ξεκινά με δύναμη, με μερικά πολύ ωραία τραγούδια, το 1973.
Είναι η εποχή όπου κυριαρχούν μερικές αξιοθαύμαστες φωνές στο χώρο, καθώς πέρα από το ηγετικό δίδυμο Τόλης Βοσκόπουλος-Μαρινέλλα, υπάρχουν ακόμη ο Γιάννης Πάριος, ο Κωστής Χρήστου, η Τζένη Βάνου, ο Λευτέρης Μυτιληναίος, η Λίτσα Διαμάντη, ο Λάκης Αλεξάνδρου και άλλοι βεβαίως, που λένε ωραιότατα τραγούδια. Μέσα σ’ αυτή την ομάδα των ερμηνευτών εντάσσεται, με άνεση, και ο Περικλής Περάκης.
Παρότι ο Περάκης ηχογραφούσε για μικρή εταιρεία, την Sonora, οι δίσκοι του πουλάνε αρκετά (ιδίως τα 45άρια) και ακούγονται παντού. Και πώς να μην ακούγονται, όταν σ’ αυτούς χαράζονται τραγούδια όπως τα «Απονιά» και «Έλα ένα βράδυ» των (Στ. Σωτηρίου-Καλ. Μαρμαρινού), το «Ποιος θα το πίστευε» (Στ. Σωτηρίου-Αλ. Καγιάντα-Καλ.Μαρμαρινού) και λοιπά;
Λέμε για την αφρόκρεμα του ελαφρολαϊκού, για σπουδαία κομμάτια, που αποδίδονται από την δυνατή, λαμπερή, αρρενωπή, καθαρή, αισθαντική και πάνω απ’ όλα άνετη και αβίαστη φωνή του Περικλή Περάκη.
Όχι τυχαία τα τραγούδια αυτά θα τα έλεγαν τα μεταγενέστερα χρόνια πολλοί και διάφοροι (Μανώλης Λιδάκης, Βασίλης Τερλέγκας, Βασίλης Καρράς, Χριστίνα Μαραγκόζη κ.ά.), κάνοντάς τα γνωστά στους νεότερους ακροατές, αλλά, ως συνήθως, καμία απ’ όλες αυτές τις εκτελέσεις δεν θα μπορούσε να ξεπεράσει εκείνες του Περάκη…
Μέσα σε δυο-τρία χρόνια ο Περικλής Περάκης θα κάνει κάμποσα άλμπουμ στην Sonora είτε προσωπικά, όπως το «Κάτι Τελειώνει…» (1974), με τις επιτυχίες «Κάτι τελειώνει…» (Δ. Μηλιού-Ξεν. Φιλέρη) και «Κυρία μου» (Στ. Σωτηρίου), είτε σε συνεργασία με την τραγουδίστρια Γεωργία Λόγγου – λέμε για τα LP «Οι Ρωμηοί» σε μουσική Μπάμπη Πραματευτάκη και στίχους Αλέκου Καγιάντα, «Χθες Σήμερα Πάντα» με τραγούδια του Βασίλη Τσιτσάνη, «Τα Ωραιότερα Τραγούδια του Μίκη Θεοδωράκη» και «Να με Θυμάσαι» με μουσικές του Μιχάλη Καρρά και στίχους διαφόρων.
Το 1975 οι «μετοχές» του Περικλή Περάκη έχουν ανεβεί κι έτσι «μετακομίζει» σε μια μεγάλη εταιρεία πια, την Columbia.
Εκεί θα κάνει έναν πρώτο δίσκο με τον Γιώργο Χατζηνάσιο, τις «Αντιθέσεις» (τραγουδούσε και η Αιμιλία Νομικού), που θα δώσει σπουδαία τραγούδια και μεγάλες επιτυχίες.
Η επιτυχία ήταν το «Τώπε το ναι» (σε στίχους Σέβης Τηλιακού), που ακουγόταν συνεχώς στο ραδιόφωνο και στα τζουκ-μπόξ, αλλά τα μεγάλα τραγούδια ήταν άλλα. Ήταν το «Εκεί στην άκρη» (στίχοι Γιώργος Κανελλόπουλος), το «Άνοιξε το παράθυρο» (στίχοι Ερρίκος Θαλασσινός) –είχε ακουστεί από τον Αντώνη Καλογιάννη στην ταινία του Ε. Θαλασσινού «Ένας Νομοταγής Πολίτης» (1974), αλλά ο Περικλής Περάκης φαίνεται πως είναι ο πρώτος που το περνάει στην δισκογραφία– και ακόμη το έξοχο «Της μοίρας τ’ αδράχτι», σε στίχους Νίκου Γκάτσου.
Η φωνή του Περικλή Περάκη είναι εντυπωσιακή. Σε χρώματα, σε έκταση, σε πάθος, με ιδιαίτερη υπογράμμιση των λέξεων και των νοημάτων – και κάπως έτσι, ως ερμηνευτής, μόνο με τους πολύ μεγάλους συναδέλφους του, από την ίδιαν εποχή, θα μπορούσε να συγκριθεί.
Το 1976 ο Περάκης έχει δημιουργήσει πλέον μεγάλο όνομα, τραγουδάει στο κέντρο Αντιθέσεις, στο Σύνταγμα (Ξενοφώντος & Φιλελλήνων) μαζί με τους Πρόδρομο Τσαουσάκη, Ξανθή Περάκη, Γιάννη Μπογδάνο κ.ά., ενώ κυκλοφορεί και το άλμπουμ του «Ερωτικοί Διάλογοι» (τραγουδούσαν και οι Αρετή Κυπραίου, Μάριος) με συνθέσεις του Γιώργου Κατσαρού και στίχους του Κώστα Ρουβέλα. Στον δίσκο υπήρχαν καλά τραγούδια, αλλά λίγα ακούστηκαν πλατύτερα. Τα ωραιότερα ήταν τα «Αξιότιμη κυρία» και «Πού πήγε».
Σταθερά στην EMI / Columbia, το 1977, ο Περικλής Περάκης κυκλοφορεί το LP «Θέλεις ή Δεν Θέλεις», με τραγούδια των Τάκη Σούκα-Ηρακλή Παπασιδέρη, Στέλιου Βαμβακάρη και Μιχάλη Καρρά. Έξοχες ερμηνείες για μιαν ακόμη φορά και ωραία τραγούδια γενικώς, που δεν ακούστηκαν πολύ – όπως το «Αυτή δεν λέγεται αγάπη».
Είναι η εποχή όπου η Columbia ψάχνεται από πλευράς ρεπερτορίου, αισθητικά κ.λπ. Η MINOS και η Polydor κυριαρχούν στην αγορά με τις εκδόσεις και τις προτάσεις τους και η κάποτε ισχυρή πολυεθνική εταιρεία, το ελληνικό παράρτημά της, από το οποίο έχει αποχωρήσει φυσικά ο Τάκης Β. Λαμπρόπουλος, βρίσκεται σε… κώμα. Κώμα, από το οποίο θα βγει πρόσκαιρα μέσω του παραγωγού (και βεβαίως μουσικού) Γιώργου Πετσίλα.
Ο Πετσίλας (σύζυγος της Νάνας Μούσχουρη μέχρι το 1975 και για πολλά χρόνια συνεργάτης της – βασικά ο άνθρωπος που συνέβαλε τα μέγιστα στην διεθνή καταξίωσή της) είναι ανοικτό πνεύμα και αυτό φαίνεται όχι γιατί βγάζει το «Φλου» του Παύλου Σιδηρόπουλου και της Σπυριδούλας, μα γιατί βγάζει τον πρώτο δίσκο του Χάρρυ Κλυνν, το «Για Δέσιμο…» και τα «DISCOΜΕΡΑΚΙΑ».
Πιάνει δηλαδή τον χαμό που γίνεται με την disco στη χώρα, και ως παραγωγός προτείνει ένα ευχάριστο άλμπουμ για τον πολύ κόσμο, που ξελασπώνει και την εταιρεία και που κυρίως κομίζει μια νέα λαϊκή αισθητική πρόταση.
Η disco έπρεπε να περάσει στο λαϊκό πάλκο. Το άξιζε. Μπορούσε να συνδεθεί χωρίς πρόβλημα με το μπουζούκι και μπορούσε να αναμορφώσει τα παλιά λαϊκά και ελαφρολαϊκά, δίνοντάς τους μια νέα πνοή, ώστε να μπορεί να καταναλωθούν ξανά. Με μηδέν νέο ρεπερτόριο δηλαδή, αλλά με μερικές καλές ιδέες, το πράγμα θα μπορούσε να κυλήσει, αφού θα δουλευόταν άκρως επαγγελματικά.
Ο Πετσίλας δεν φείδεται χρημάτων, στην παραγωγή. Έχει μπροστά τον Περικλή Περάκη, βαρύ πυροβολικό, με την φωνάρα και το μπρίο του, αλλά πίσω έχει κόσμο και κοσμάκη. Στον δίσκο διαβάζουμε… «παίζει η Συμφωνική Ορχήστρα της Columbia», ενώ συμμετέχει και το γκρουπ Naked Venus, με τον άξιο Νέστορα Δάνα να αναλαμβάνει τις ενορχηστρώσεις και την διεύθυνση όλου αυτού του κόσμου.
Όταν λέμε «Συμφωνική Ορχήστρα της Columbia» λέμε, βασικά, για τα βιολιά και τα πνευστά της. Ονόματα μουσικών δεν υπάρχουν στο άλμπουμ, αλλά δεν αποκλείεται στα βιολιά να είναι οι Δημήτρης Βράσκος, Παντελής Δεσποτίδης κ.ά., στα πνευστά οι Άρης Καραντάνης, Γιάννης Θεοδωρίδης κ.ά., στα σύνθια ο Χρήστος Ζερμπίνος κ.λπ.
Και στο ροκ γκρουπ, στους Naked Venus, ποιοι να έπαιζαν άραγε; Πάντως δεν αποκλείεται στην funky κιθάρα να είναι ο Τίτος Καλλίρης… Ποιος ξέρει…
Πάντως, όποιοι και να ήταν οι οργανοπαίκτες η δουλειά που είχε γίνει ήταν εξαιρετική. Τα disco και funky vibes ήταν ατελείωτα και το γεγονός πως ουσιαστικά μιλάμε για ένα άλμπουμ με τραγούδια ποτ-πουρί σημαίνει πως από την αρχή είχε γίνει, αυτό, για να καταναλωθεί στις ντίσκο-πίστες. Όχι στις «επαγγελματικές» των αναγνωρισμένων ντισκοτέκ, γιατί εκεί λόγω άγνοιας, αφέλειας και ασυνείδητης υποτέλειας κυριαρχούσαν τα ξένα ονόματα, αλλά στις λαϊκές, των λαϊκών μαγαζιών εννοούμε, και βασικά στις… σπιτικές.
Με τα «DISCOΜΕΡΑΚΙΑ» γινόταν χαμός στις γειτονιές και δεν υπήρχε αρραβώνας, γάμος, βάπτιση, γενέθλια, ονομαστική γιορτή, παιδικό / εφηβικό πάρτυ κ.λπ., που να μην παίζει ο δίσκος «εμπλοκή», δυο, τρεις και τέσσερις φορές το βράδυ και τη νύχτα.
Είναι η εποχή όπου η απόκτηση ενός στερεοφωνικού συγκροτήματος έχει γίνει προσβάσιμη στον πολύ κόσμο. Κοινώς, στερεοφωνικό πια έχουν οι πάντες. Και κάπως έτσι η «μπότα» από τα «DISCOΜΕΡΑΚΙΑ» δεν θα μπορούσε παρά να τεστάρει τα γούφερ των λαϊκών στερεοφωνικών στις συνοικίες.
«Μαντουμπάλα», «Όσο αξίζεις εσύ», «Ό,τι αρχίζει ωραίο», «Πήρε φωτιά μια καρδιά», «Τα μαύρα μάτια σου», «Κάτω απ’ το πουκάμισό μου», «Άναψε το τσιγάρο», «Ο μαχαραγιάς», «Ένα τραγούδι απ’ τ’ Αλγέρι», «Άμα θες να κλάψεις κλάψε» κ.λπ.
Ο Περικλής Περάκης περνάει ανεπαίσθητα απ’ όλα, καθώς με την φωνή που διαθέτει μπορεί να υποστηρίξει τα πάντα, ολισθαίνοντας από το ένα στο άλλο, χωρίς να αντιλαμβάνεσαι το πώς – αλλάζοντας «κοστούμι» στον αέρα και επί το έργον. Πραγματικά σπουδαίος! Το είχαν καταλάβει, δε, και οι Τούρκοι, καθότι το άλμπουμ θα έβγαινε και στην γείτονα!
Από την εποχή της παράστασης «Αλλαγή και Πάσης Ελλάδος», στην Διαγώνιο της Πλάκας, σεζόν 1982-83. Να αναφέρουμε όσους αναγνωρίζουμε. Πρώτη σειρά, κάτω, από αριστερά: Ζωρζ Πιλαλί, Τόνυ Άντονυ. Δεύτερη σειρά από αριστερά: Νάσος Πατέτσος, Αιμιλία Σαρρή, Περικλής Περάκης, Ρένα Βιολάντη. Τρίτη σειρά, από αριστερά: Σίσσυ Αλατά (δεύτερη), Χάρρυ Κλυνν (τρίτος), Νίκος Στρατηγός (τέταρτος). Τέταρτη σειρά, από αριστερά: Δημήτρης Μαργιολάς (τρίτος), Τάκης Μπουγάς (πέμπτος)
Δύο χρόνια αργότερα, το 1980, ο Περικλής Περάκης επιχειρεί να το ξανακάνει με τα «Ευρωλαϊκά», πάλι με τον Γιώργο Πετσίλα στην παραγωγή, ενώ στο εξώφυλλο σημειώνεται: «Ο δίσκος αυτός ηχογραφήθηκε με τα πιο σύγχρονα μηχανήματα σε DOLBY A System και σε FULL STEREO».
Όντως η παραγωγή είναι εξαιρετική, με τους Πετσίλα και Δάνα στα πόστα τους και με τον Γιάννη Κιουρκτσόγλου στην κονσόλα του ήχου. Ο Περικλής Περάκης πάντα στη θέση 1 είναι για άλλη μια φορά αχτύπητος.
Το άλμπουμ αυτό καινοτομεί, μάλιστα, ως προς ένα σημείο. Στην πρώτη πλευρά δεν υπάρχει ποτ-πουρί, αλλά πρωτότυπα τραγούδια του Βασίλη Βασιλειάδη και της Λούλας Παπαγιαννοπούλου.
Αν τα «Ευρωλαϊκά» είχαν και στην δεύτερη πλευρά πρωτότυπα και όχι μία… τρίτη πλευρά ποτ-πουρί, σε στυλ «DISCOΜΕΡΑΚΙΑ», θα μιλάγαμε, σήμερα, για έναν άλλου τύπου δίσκο, δηλαδή δισκάρας λαϊκής disco, κατά πολύ ανώτερο των αντιστοίχων του Γιάννη Φλωρινιώτη, της Λίτσας Διαμάντη κ.λπ. Το «Κατηγορώ» είναι φοβερό τραγούδι.
Το 1980, όμως, ο Περικλής Περάκης θα εμφανιζόταν και στο θέατρο, παίρνοντας μέρος στην επιθεώρηση του Ναπολέοντα Ελευθερίου «Μέσα κι έξω πάμε πρίμα – κολυμπήσαμε στο χρήμα» (με Γιάννη Βογιατζή, Νέλλη Γκίνη, Γιώργο Κοινούση κ.ά.), ενώ το 1982 θα συνεργαζόταν με τον Χάρρυ Κλυνν, στην Διαγώνιο, στην Πλάκα (Αδριανού), στο σώου «Αλλαγή και Πάσης Ελλάδος», μαζί με τους Αιμιλία Σαρρή, Νάσο Πατέτσο, Ρένα Βιολάντη, Τόνυ Άντονυ, Γιώργο Πιλάλα και την… Εμπροσθοδρομική Κομπανία.
Το τελευταίο άλμπουμ του Περικλή Περάκη στην Columbia θα είχε τίτλο «Δώσε Λύση» και θα κυκλοφορούσε το 1981. Λέμε για έναν καθαρά λαϊκό δίσκο, με πρωτότυπες συνθέσεις των Αντώνη Ρεπάνη, Νάκη Πετρίδη και Γιώργου Ζαμπέτα.
Ο δίσκος μπορεί να ήταν «μια χαρά» για λαϊκός, με πολλά καλά τραγούδια δηλαδή («Από τότε που έφυγες», «Δεν μπορώ να ξεχάσω» κ.λπ.), αλλά δεν θα ακουγόταν σχεδόν καθόλου. Έπεσε πάνω στους πρώτους μήνες του ΠΑΣΟΚ, όταν οι διαφημιστικές εκπομπές των εταιρειών κόβονται από το ραδιόφωνο και οι δίσκοι αφήνονταν… αβοήθητοι στο πέλαγο.
Εκείνη την εποχή ο Περικλής Περάκης, που έχει ακόμη υψηλό στάτους, δίνει μια συνέντευξη στο περιοδικό «Μουσική» (τεύχος #44, Ιούλης ’81), στην οποία μιλούσε γενικότερα, για το πώς έβλεπε, τότε, τα πράγματα στη μουσική και το τραγούδι μας. Λέει κάπου:
«Η ελληνική μουσική, δυστυχώς, αυτή τη στιγμή δεν έχει αμυντική γραμμή. Πρέπει να πάμε ή στα παλιά δημοτικά τραγούδια ή στα παλιά λαϊκά ή να πάρουμε τις οπερέτες του Σακελλαρίδη, μέχρι την εποχή του Μουζάκη, του συγχωρεμένου του Μαρκέα, μέχρι των ελληνικών επιθεωρήσεων ή να προχωρήσουμε σε ορισμένα τραγούδια, που σήμερα γράφονται πάνω σε ποιητικές συλλογές. Δεν νομίζω ότι οι ποιητικές συλλογές μπορούν να μας σώσουν από το τέλμα, ούτε οι δουλειές του Σαββόπουλου. Εντάξει, είναι ένας μεγάλος συνθέτης-τραγουδιστής ή μάλλον ένας μεγάλος άνθρωπος της μουσικής, αλλά δεν νομίζω ότι με έργα σαν την “Ρεζέρβα”, που είναι ένα πάρα πολύ μεγάλο έργο, ο κόσμος μπορεί να κατανοήσει τα βαθιά του νοήματα απόλυτα. Γιατί μπορεί να τα κατανοήσω εγώ, που έτυχε να έχω παιδευτεί στη δουλειά(…), αλλά ο κόσμος δεν τα κατανοεί δυστυχώς, γιατί το επίπεδο του μέσου Έλληνα δεν παύει να είναι εκεί που ήτανε, άσχετα αν απόκτησε και μια “μερσεντέ”, όπως λένε, και ρετιρέ, που το στόλισε με χρυσές κορνίζες».
Ήταν δύσκολη η εποχή για το ελληνικό τραγούδι, εκεί στις αρχές του ’80 και αυτά που έλεγε τότε ο Περικλής Περάκης περιέγραφαν, σωστά, την κατάσταση. Και φυσικά, τότε, ο καλός τραγουδιστής δεν θα μπορούσε να προβλέψει το νέο τραγούδι που ερχόταν, για να καταλάβει, σιγά-σιγά, τις μπροστινές θέσεις.
Το τραγούδι των νεότερων τραγουδοποιών (Κατσιμιχαίοι, Β. Γερμανός, Παπάζογλου κ.ά.) και των συγκροτημάτων, που λειτουργούσαν με όρους τραγουδοποιού (π.χ. Φατμέ, Τερμίτες – Πορτοκάλογλου, Μαχαιρίτσας δηλαδή).
Αυτά θα ολοκληρώνονταν, θα έπαιρναν σχήμα, μετά το ’85, γιατί μέχρι τότε, στα πρώτα πέντε χρόνια της δεκαετίας του ’80, εκείνο που κυριαρχούσε ήταν το νεορεμπέτικο και το νεολαϊκό (η Γλυκερία, η Οπισθοδρομική και η Αθηναϊκή Κομπανία, Τα Παιδιά απ’ την Πάτρα, ο Μπάμπης Γκολές κ.ά.), δηλαδή συνέβαινε εκείνο που έλεγε και ο Περάκης, το 1981, πως θα «πρέπει να πάμε ή στα παλιά δημοτικά τραγούδια ή στα παλιά λαϊκά ή να πάρουμε τις οπερέτες».
Ο ίδιος δεν πήρε μόνον τα παλιά λαϊκά, ανατρέποντάς τα, μέσα από την ντισκοποίησή τους, αλλά πήρε και τις παλιές οπερέτες, όχι ντισκοποιώντας τες, αλλά παρουσιάζοντάς τες μ’ ένα νέο πρόσωπο. Λέμε για το άλμπουμ «Αφιέρωμα στην Ελληνική Οπερέττα», που θα έβγαινε από την CBS, το 1984.
Σ’ αυτό το άλμπουμ, σε νέα πια εταιρεία, ο Περικλής Περάκης είχε δίπλα του τον ενορχηστρωτή και διευθυντή ορχήστρας Νίκο Στρατηγό, με τον οποίον είχε δουλέψει και στην Διαγώνιο, αλλά βασικά είχε τον σπουδαίο Αλέκο Σακελλάριο (1913-1991). Ο ίδιος (ο Α. Σακελλάριος) θα έγραφε και το σημείωμα του δίσκου, το οποίον αξίζει να το μεταφέρουμε κι εδώ:
«Είναι παρήγορο και συγκινητικό να βλέπεις νέους ανθρώπους, όπως είναι ο Περικλής Περάκης και οι συνεργάτες του, να αγκαλιάζουνε με τόση τρυφερότητα και τόση στοργή τις παλιές μελωδίες, που βάλανε τα θεμέλια στο καλώς εννοούμενο ελληνικό τραγούδι.
Ο Περικλής Περάκης με αυτό το δίσκο του μας θυμίζει ένα μουσικό είδος, που πριν από πολλά χρόνια εξαφανίστηκε από το μουσικό μας θέατρο, την οπερέττα. Κανένας θεατρικός επιχειρηματίας δεν θα τολμούσε στις μέρες μας ν’ ανεβάσει μιαν οπερέττα. Στις μέρες μας, που οι θεατρικοί επιχειρηματίες αναζητάνε έργα με δυο-τρία πρόσωπα, θα ήτανε οικονομική αυτοκτονία να ανεβάσει κανείς οπερέττα με τριάντα όργανα ορχήστρα, με μπαλέτα, χορωδίες και πολυπρόσωπους θιάσους. Και στον “Παναθηναϊκό” να ανέβαινε ένα τέτοιο θέαμα και να ήτανε γεμάτο κάθε βράδυ, ο θεατρικός επιχειρηματίας δεν θα μπορούσε να βγάλει τα τεράστια έξοδά του.
Έτσι, θα πρέπει να θεωρηθεί η προσφορά αυτή του Περικλή Περάκη, σαν ένα δώρο στους νέους, που δεν γνωρίσανε την οπερέττα και που τα τραγούδια αυτά τα ’χουνε ίσως διατηρήσει τρυφερά στις μνήμες τους από τον πατέρα τους, την μητέρα τους και ίσως-ίσως την γιαγιά τους.
Περικλής Περάκης και Αλέκος Σακελλάριος. Φωτ.: Δημήτρης Αλεξιάδης
Η ελληνική οπερέττα γεννήθηκε στα παρασκήνια του θιάσου που έπαιζε τα “Παναθήναια” του Δημητρακόπουλου, του Τσοκόπουλου και του Άννινου. Ένας νέος τότε ηθοποιός, ο Γιάννης Παπαϊωάννου, και ένας νεαρός επίσης συνθέτης, που μόλις είχε γυρίσει από την Γερμανία, όπου σπούδασε μουσική, ο Θεόφραστος Σακελλαρίδης, συνδυάσανε τα νεανικά τους όνειρα και τις ωραίες τους φιλοδοξίες και βάλανε το θεμέλιο της ελληνικής οπερέττας, που γνώρισε στους Έλληνες τότε τον Κάλμαν, τον Λέχαρ, τον Αμπράαμς και τόσους άλλους, αλλά συγχρόνως δημιούργησε και την ελληνική, την καθαρά ελληνική οπερέττα με τον Θεόφραστο Σακελλαρίδη, τον Νικόλαο Χατζηαποστόλου, αλλά και Γιανίδη, Στάθη Μάστορα και λοιπά.
Σαν παλιός κι εγώ αισθάνομαι την υποχρέωση να συγχαρώ τον Περικλή Περάκη όχι μόνο προσωπικά, αλλά και εκ μέρους των συνθετών που οπερεττικά τραγούδια τους τραγουδάει, και που δεν ζούνε πια. Ακούω τα τραγούδια τους από την συγκινημένη φωνή του Περικλή Περάκη, με δάκρυα στα μάτια, μια και οι πιο πολλοί απ’ αυτούς ήτανε συνεργάτες μου. Τον ευχαριστώ για λογαριασμό όλων».
Ο Περάκης που είχε σπουδάσει κλασικό τραγούδι και που στα νιάτα του, όπως είδαμε και στην αρχή του κειμένου, τραγουδούσε σε παραγωγές της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, προφανώς πραγματοποιεί εδώ ένα από τα… ομολογημένα όνειρά του. Να ξανατραγουδήσει σε δίσκο μεγάλες στιγμές της ελληνικής οπερέτας. Και το πράττει με την τέχνη του αληθινού μάστορα.
Ειδικά η δεύτερη πλευρά του δίσκου είναι εκπληκτική (παίζουν και μεγάλοι μουσικοί εν τω μεταξύ: Γιάννης Θεοδωρίδης τρομπέτα, Βαγγέλης Χριστόπουλος όμποε, Τάσος Διακογιώργης σαντούρι, Γιώργος Ζηκογιάννης μπάσο, Κώστας Νικολόπουλος κιθάρες, οι Δεσποτίδηδες βιολιά κ.ά.) με την μπάντα να σουινγκάρει τρελά, ανά φάσεις!
Ο τελευταίος δίσκος του Περικλή Περάκη ήταν λαϊκός, θα κυκλοφορούσε σε νέα ετικέτα, την Pan-Vox, το 1988, θα είχε τίτλο «Σημερινά Ακούσματα» και θα περιλάμβανε τραγούδια των Νικηφόρου Καραγιάννη, Παναγιώτη Κόγκα και Άγγελου Καλαβρυτινού, με στίχους από τον Ηλία Φιλίππου. Κι εδώ πολύ καλοί μουσικοί στην ορχήστρα (Δημήτρης Μαργιολάς μπουζούκι, Παναγιώτης Σαμαράς κιθάρες, Στέλιος Βήχος πνευστά κ.ά.).
Εντελώς ευπρόσωπο άλμπουμ, που πέρασε, εννοείται, απαρατήρητο. Ανάμεσα κι ένα τραγούδι για την Θεσσαλονίκη, που, όπως διαβάζουμε στο οπισθόφυλλο του δίσκου (λόγια του Π. Περάκη): «το τραγούδι αυτό το αφιερώνω στις φίλες και στους φίλους τής Θεσσαλονίκης, στον κόσμο του βορειοελλαδίτικου αθλητισμού και στην αγαπημένη μου ποδοσφαιρική ομάδα του Απόλλωνα Καλαμαριάς». Δεν ξέρω, προσωπικά, αν είχε κάποια σχέση με τον Πόντο ο Περάκης – εκτός και αν τον είχε μυήσει στα της Καλαμαριάς ο Χάρρυ Κλυνν.
Κατά τα χρόνια του ’90, σταδιακά, ο Περικλής Περάκης αποσύρεται από τα καλλιτεχνικά πράγματα. Όπως είχε πει η αδελφή του Ξανθή Περάκη στην Espresso, το 2016:
«Ο Περικλής, που είναι ένας μεγάλος τραγουδιστής και, κατά τη γνώμη μου, έχει αδικηθεί, άφησε την καριέρα που είχε για σαράντα χρόνια για να φροντίζει τη μητέρα μας. Άφησε το ξενύχτι και δούλευε ως δημοσιογράφος, από το πρωί έως το μεσημέρι, για να είναι μετά κοντά της. Έτσι, η μάνα μας έφτασε ενενήντα οκτώ χρόνων».
Ο Περικλής Περάκης όντως ασχολήθηκε με την τηλε-δημοσιογραφία (όπως είχε ασχοληθεί και με τα συνδικαλιστικά των τραγουδιστών) προσχωρώντας στους… ελληνόψυχους και παίρνοντας εκπομπές στα κανάλια του Γιώργου Καρατζαφέρη (TELECITY και ΤΗΛΕΑΣΤΥ), αλλά εδώ, φρονούμε, πως η δική μας αποστολή –να φιλοτεχνήσουμε, δηλαδή, το καλλιτεχνικό πορτρέτο αυτής της μάλλον άγνωστης φωνητικής προσωπικότητας– τελειώνει.
Αυτός ο γρίφος μας θυμίζει ότι πολλές φορές, η απάντηση βρίσκεται στις λεπτομέρειες και στην ικανότητά μας να βλέπουμε τα πράγματα από διαφορετικές οπτικές. Είναι ένα εξαιρετικό παράδειγμα του πώς η γεωμετρία και η οπτική αντίληψη μπορούν να μας “ξεγελάσουν”.
Ένα φαινομενικά απλό σχήμα με κάθετες και διαγώνιες γραμμές μπορεί να κρύβει μέσα του έναν πολύ μεγαλύτερο αριθμό γεωμετρικών σχημάτων απ’ ό,τι φαίνεται με την πρώτη ματιά. Η ερώτηση «Πόσα τρίγωνα βλέπεις;» είναι ένα από τα κλασικά τεστ παρατηρητικότητας που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο και έχουν γίνει viral λόγω της φαινομενικής τους απλότητας αλλά και της πρόκλησης που θέτουν.
Η απάντηση
Η διαγώνια γραμμή από την επάνω αριστερή γωνία προς την κάτω δεξιά κόβει το ορθογώνιο σε 2 μεγάλα τρίγωνα (το τρίγωνο έχει 3 πλευρές και 3 γωνίες). Πάνω από τη διαγώνια, στην πάνω αριστερή γωνία, υπάρχει ένα μικρό τρίγωνο, και το «δίδυμό» του βρίσκεται στην κάτω δεξιά γωνία, κάτω από τη διαγώνια γραμμή. Δεν υπάρχουν άλλα σχήματα με 3 πλευρές/3 γωνίες στο διάγραμμα. Άρα… 2 μεγάλα + 2 μικρά = 4 τρίγωνα.
Το σεξ είναι συνυφασμένο με την υγεία. Ποιος ο κίνδυνος που διατρέχουν οι γυναίκες όταν δεν κάνουν τουλάχιστον μια φορά την εβδομάδα.
Οι επιστήμονες έχουν υποστηρίξει πολλάκις ότι το σεξ προσφέρει πολλά οφέλη στην υγεία, από την ενίσχυση του ανοσοποιητικού μέχρι τη βελτίωση του ύπνου. Μια μελέτη, όμως, αναδεικνύει μία άλλη πτυχή του πώς επηρεάζει την υγεία, υποστηρίζοντας πως οι γυναίκες που δεν κάνουν συχνά μπορεί να θέτουν σε κίνδυνο την υγεία τους.
Αυξημένος κατά 70% ο κίνδυνος θανάτου για γυναίκες που δεν κάνουν συχνά σεξ, σύμφωνα με μελέτη
Στη μελέτη που δημοσιεύτηκε στο Journal of Psychosexual Health, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι γυναίκες μεταξύ 20 και 59 ετών που έκαναν σεξ λιγότερο από μία φορά την εβδομάδα διέτρεχαν 70% αυξημένο κίνδυνο θανάτου μέσα σε πέντε χρόνια.
Τα δείγματα αίματος έδειξαν ότι αυτές οι γυναίκες είχαν αυξημένα επίπεδα μιας βασικής πρωτεΐνης που συνδέεται με τη φλεγμονή, η οποία μπορεί να προκαλέσει βλάβη σε υγιή κύτταρα, ιστούς και όργανα. Αντίθετα, στις συμμετέχουσες που έκαναν σεξ περισσότερες από μία φορά την εβδομάδα παρατηρήθηκαν χαμηλότερα επίπεδα της πρωτεΐνης και καθόλου αυξημένος κίνδυνος θανάτου.
Οι ειδικοί πίσω από τη μελέτη κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι, τουλάχιστον στις γυναίκες, η σεξουαλική έκφραση, η οποία μετράται ποσοτικά μέσω της σεξουαλικής συχνότητας, είναι βασικό συστατικό τόσο της σωματικής όσο και της ψυχικής υγείας.
«Η σεξουαλική δραστηριότητα είναι σημαντική για τη συνολική καρδιαγγειακή υγεία, πιθανώς λόγω της μείωσης της μεταβλητότητας του καρδιακού ρυθμού και της αύξησης της ροής του αίματος», τόνισαν οι επιστήμονες.
Πώς διεξήχθη η μελέτη για τη συχνότητα του σεξ και την υγεία και μακροζωία των γυναικών
Οι συγγραφείς της μελέτης, ερευνητές στο Πανεπιστήμιο Walden της Πενσυλβάνια, χρησιμοποίησαν μια τεράστια βάση δεδομένων από τα Κέντρα Ελέγχου Νοσημάτων των ΗΠΑ (CDC) για την ανάλυσή τους. Συγκέντρωσαν δεδομένα για την κατάθλιψη, την παχυσαρκία, την εθνικότητα και αναφορές σεξουαλικής δραστηριότητας από 14.542 άνδρες και γυναίκες.
Στη βάση δεδομένων περιλαμβάνονταν επίσης απαντήσεις στην ερώτηση: «Πόσες φορές περίπου κάνατε κολπικό ή πρωκτικό σεξ τους τελευταίους 12 μήνες;».
Οι επιλογές περιελάμβαναν:
ποτέ,
μία φορά,
δύο έως 11 φορές,
12 έως 51 φορές,
52 έως 103 φορές,
104 έως 364 φορές και
365 φορές ή περισσότερες.
Οι αναφορές έδειξαν ότι περίπου το 95% των συμμετεχόντων έκαναν σεξ περισσότερες από 12 φορές το χρόνο, με το 38% να το κάνει μία φορά την εβδομάδα ή περισσότερες.
Στη συνέχεια, η ομάδα συνέκρινε αυτές τις ιατρικές πληροφορίες με μια άλλη βάση δεδομένων του CDC για τους θανάτους μέχρι το τέλος του 2015 — την οποία επαλήθευσε σε σχέση με τα αρχεία των πιστοποιητικών θανάτου του Εθνικού Δείκτη Θανάτου των ΗΠΑ (NDI) για εκείνα τα χρόνια.
«Οι συμμετέχοντες που δεν είχαν αντιστοιχιστεί με τα αρχεία θανάτου θεωρήθηκαν ζωντανοί κατά την περίοδο παρακολούθησης»,ανέφερε η ομάδα στη μελέτη της.
Τι ισχύει για τους άνδρες και τα άτομα με κατάθλιψη
Σε ένα τμήμα των δεδομένων, η ομάδα διαπίστωσε ότι ο κίνδυνος θανάτου αυξήθηκε κατά 197% για τα άτομα που ανέφεραν συνδυασμό χαμηλής σεξουαλικής συχνότητας και κατάθλιψης, σε σχέση με την κατάθλιψη μόνο.
Το ιδιαίτερα περίεργο και ανησυχητικό, όμως, είναι ότι το αντίστροφο φαινόμενο παρατηρήθηκε στους άνδρες: αυτοί που έκαναν το περισσότερο σεξ διέτρεχαν τον μεγαλύτερο τον κίνδυνο πρόωρου θανάτου.
Μιλώντας στη Daily Mail, ο επικεφαλής συγγραφέας Δρ. Srikanta Banerjee τόνισε ότι ανεξάρτητα από τη φυλή, το φύλο, την ηλικία και τους περισσότερους άλλους παράγοντες υγείας, η μελέτη δείχνει τόνισε ότι το σχετικά τακτικό σεξ φαίνεται να είναι ωφέλιμο για τους περισσότερους ενήλικες.
Πηγές: oloygeia.gr, Daily Mail, Fertility and Sterility, Sleep and Biological Rhythms, Journal of Psychosexual Health,
Αλέξης Γκόλφης: Το άδοξο τέλος του τηλεοπτικού Χριστού, που υπήρξε μεγάλη φίρμα – Πέθανε πάμφτωχος και άστεγος
Μηδένα προ του τέλους μακάριζε. Η φράση αυτή του σοφού Σόλωνα, επιβεβαιώνεται πλήρως στην περίπτωση του Αλέξη Γκόλφη.
Υπήρξε λαμπερός στα πρώτα της ηθοποιίας του βήματα, διάσημος από τον ρόλο Χριστού, στο τηλεοπτικό σήριαλ της ΕΡΤ «Ο Χριστός Ξανασταυρώνεται» στα χρόνια 1975-76. Έμεινε άστεγος στα τελευταία χρόνια της ζωής του, πάμφτωχος και πεθαίνοντας καθημερινά στον τρόμο ότι πεθαίνει, καταβεβλημένος από το πάθος της ηρωίνης.
Αυτό το πάθος του, ήταν η αιτία, που έχασε χρήματα και δόξα, πέρασε στα αζήτητα και κατέληξε να ζει σε ένα ερειπωμένο σπίτι (είχε κάνει κατάληψη), χωρίς νερό και ρεύμα, στην περιοχή της Πλατείας Αμερικής. Οι φωτογραφίες που δημοσιεύουμε, δείχνουν τον Αλέξη Γκόλφη, στο σπίτι του μαρτυρίου.
Ένα στρώμα που βρήκε πεταμένο στα σκουπίδια, ήταν το κρεβάτι του. Κάποια άδεια μπουκάλια, ήταν οι βάσεις για τα κεριά που φώτιζαν κάπως στο σκοτάδι.
Και ακόμα: Μια σημαία ελληνική, που ποιος ξέρει πού να την είχε βρει, διακοσμούσε το άδειο από έπιπλα δωμάτιο και που ίσως του θύμιζε καλύτερα νοήματα σε περασμένα του χρόνια.
Πανέμορφος και φίρμα ηθοποιός για ένα μεγάλο διάστημα, τον βλέπουμε σε μια φωτογραφία, στα παρασκήνια του γυρίσματος του σήριαλ «Ο Χριστός Ξανασταυρώνεται». Δίπλα του η Ελένη Καζαντζάκη.
Ο Αλέξης Γκόλφης, υπήρξε και εύπορος επιχειρηματίας. Τα δύο μπαρ που άνοιξε «Σφίγγα» και «Λούκι», ακόμη μένουν στη μνήμη πολλών, ως καλτ νεανικά στέκια μιας αξέχαστης εποχής. Γνωστό και το τραγούδι των Αδελφών Κατσιμίχα «Μια βραδιά στο Λούκι» που αναφέρεται στο μπαρ του Αλέξη Γκόλφη.
Η ιστορία του Αλέξη Γκόλφη, δείχνει το πού μπορεί να καταντήσει κανείς όταν πέσει στο λούκι της ηρωίνης. Ζητιάνος στο δρόμο για ένα κομμάτι ψωμί και για μια δόση.
Πολλά βράδια, άστεγος και πένης ο Γκόλφης, πήγαινε στο κλαμπ της περιοχής Rebound, που είχε (και έχει) ο συμμαθητής του στο Γυμνάσιο, Ηλίας Γεωργουλέας. Αυτός ήταν ίσως ο μόνος που τον ενίσχυε οικονομικά και ηθικά, κινούμενος από τα αγνά αισθήματα της παλιάς τους φιλίας. Και ο Ηλίας, και ο Αλέξης, υπήρξαν συμμαθητές στο Όγδοο Γυμνάσιο, με τον Παύλο Σιδηρόπουλο.
Ο Ηλίας, δεν έμπλεξε ευτυχώς με τα ναρκωτικά. Ο Αλέξης και ο Παύλος, όμως, άρχισαν τους «πειραματισμούς» από νωρίς, στην τελευταία τάξη του Γυμνασίου. Στην αρχή, νόμιζαν πως θα ανακάλυπταν καινούργιους και θαυμαστούς κόσμους. Γρήγορα όμως, ένιωσαν την σκληρή αλυσίδα της εξάρτησης και τελικά και οι δύο, πέρασαν στον παγωμένο κήπο.
Λίγο πριν πεθάνει, ο Αλέξης Γκόλφης, κρατούσε σημειώσεις για παλιούς και χαμένους φίλους του. Μια σελίδα από αυτές, δημοσιεύουμε εδώ. Είναι γραμμένα πολλά ονόματα που τονίζονται με σταυρούς. Σταυρούς μαρτυρίου. Είναι μια σειρά φίλων του που πέθαναν. Στην πρώτη γραμμή, το όνομα Ελένη Βελονάκη, της ηθοποιού που έφυγε από ναρκωτικά, πολύ νωρίς στη δεκαετία του 70. Πιο κάτω και το όνομα του Παύλου.
Ο Γκόλφης, ήλπιζε πως αυτός θα γλίτωνε, πως δεν θα έμπαινε σε αυτή την καταραμένη σειρά. «Ελπίζω» έλεγε, αλλά, σε αυτή την περίπτωση, δυστυχώς, δεν αρκεί η ελπίδα. Πέθανε μόνος και αβοήθητος.
Η σειρά «ο Χριστός Ξανασταυρώνεται» και η μεγάλη επιτυχία
Η δημοφιλής σειρά προβλήθηκε τις χρονιές 1975-76 από την ΕΡΤ η σειρά «ο Χριστός Ξανασταυρώνεται», σε σκηνοθεσία του Βασίλη Γεωργιάδη. Το σενάριο ήταν βασισμένο στο ομότιτλο μυθιστόρημα του Νίκου Καζαντζάκη και η σειρά γυρίστηκε σε 50 επεισόδια. Ποιος είναι όμως ο άνθρωπος που επιλέχθηκε για πρωταγωνιστής.
Είναι ο Αλέξανδρος Γκολφινόπουλος ή απλά Αλέξης Γκόλφης όπως ήταν το καλλιτεχνικό του όνομα. Ο Γκόλφης γεννήθηκε το 1948 μέσα σε μικροαστικό περιβάλλον. Δεν υπάρχουν πολλές πληροφορίες για τα παιδικά του χρόνια αλλά είναι γνωστό ότι από μικρή ηλικία θέλησε να γίνει ηθοποιός παρά τα οικονομικά προβλήματα που αντιμετώπιζε η οικογένειά του.
Τα πρώτα του βήματα στην υποκριτική θα τα κάνει με τον θίασο Χατζίσκου και θα ανέβει νωρίς νωρίς στο θεατρικό σανίδι. Ακολούθησαν και άλλες συμμετοχές μέχρι που έρχεται η μεγάλη επιτυχία. Ήταν το 1975 όταν ο Βασίλης Γεωργιάδης θέλησε να μεταφέρει τηλεοπτικά για τη συχνότητα της ΕΡΤ το καζαντζακικό αριστούργημα «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται». Η δραματική σειρά που θα συντάραζε το κοινό της χώρας μας και θα σημείωνε ποσοστά τηλεθέασης-ρεκόρ θα προβαλλόταν σε πενήντα 45λεπτα επεισόδια, φέρνοντας στην ελληνική τηλεόραση τις περιπέτειες ενός μικρασιατικού χωριού κατά το 1921, όταν οι κάτοικοι της Λυκόβρυσης αναβίωναν κάθε εφτά χρόνια τα Πάθη του Ιησού επιλέγοντας για την αναπαράσταση μια χούφτα χωριανούς.
Ο Γεωργιάδης επέλεξε για τον ρόλο του τηλεοπτικού Χριστού, λοιπόν, τον Αλέξη Γκόλφη. Αυτή η λιτή μορφή του , τού θύμιζε πολύ βιβλική φιγούρα. Το αποτέλεσμα ήταν να δημιουργηθεί ένα από τα ποιοτικότερα τηλεοπτικά προϊόντα της εποχής και αναμφίβολα μια από τις σειρές-ορόσημο στην ιστορία της ελληνικής τηλεόρασης. Ο Έλληνας «Χριστός» είχε αρχίσει να γίνεται τόσο διάσημος που δεν περνούσε πλέον πουθενά απαρατήρητος. Το «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται» ήταν εξάλλου το δημοφιλέστερο σίριαλ της σεζόν 1975-1976 που αποθεώθηκε από κοινό και κριτική και σημείωνε τηλεθέαση που άγγιζε ακόμα και το 80%.
Η τραγική ιστορία μετά το τέλος της σειράς
Τα πράγματα όμως δεν συνεχίστηκαν με τον ίδιο τρόπο όσον αφορά τον τρόπο που θα αντιμετώπιζε αυτή την επιτυχία ο Γκόλφης. Την εποχή που γυριζόταν το σίριαλ-σταθμός, δίνει μια συγκλονιστική συνέντευξη σε ένα νεανικό περιοδικό της εποχής, όπου εξομολογείται: «Εκείνο που με συναρπάζει πραγματικά είναι η ίδια η μορφή του Χριστού όταν προσπαθώ να τον πλησιάσω με τον νου και την καρδιά. Και συχνά αισθάνομαι πως με συντρίβει καθώς προσπαθώ να την ενσαρκωθώ. Πώς να ενσαρκωθείς καλλιτεχνικά, θεατρικά μια τιτανική μορφή όπως του Ιησού; Είτε Θεός, είτε Θεάνθρωπος, είτε και μόνο άνθρωπος, όπως θέλουν να τον βλέπουν εκείνοι που αρνούνται να θρησκεύονται ή όσοι ανήκουν σε άλλα θρησκεύματα, ο Ναζωραίος προβληματίζει κατά τρόπο συντριπτικό κάθε καλλιτέχνη που αποτολμά να τον υποδύεται στη σκηνή ή την οθόνη.»
Μετά το τέλος της σειράς, δε συνεχίστηκε η ίδια επιτυχία. Ο Αλέξης Γκόλφης όχι μόνο δεν είχε προτάσεις για σοβαρούς ρόλους, αλλά έμπλεξε με καταχρήσεις. Ακολούθησαν μόνο μερικές σποραδικές δουλειές που είχαν πάντα το άρωμα των τιμητικών εμφανίσεων, καθώς το όνομα του Γκόλφη θύμιζε σε όλους κάτι.
ι’ αυτό και μετά τη δημοφιλή σειρά, η επόμενη δουλειά του ήρθε περίπου 15 χρόνια αργότερα. Πήρε μέρος αργότερα και σε μια χούφτα τηλεοπτικών σειρών μετά το 1990. Από αυτές ξεχωρίζουν τα σίριαλ «Ξενοδοχείο Αμόρε» (MEGA – 1990), «Λόγω τιμής» (MEGA – 1996) και «Η συκοφαντία του αίματος» (ΕΤ1 – 1999). Εξίσου άτυχος στάθηκε και στην προσωπική του ζωή, αφού όταν έχασε τη μητέρα του βρέθηκε κυριολεκτικά στον δρόμο.
Τα επόμενα χρόνια ήταν καταστροφικά και ο Αλέξης Γκόλφης έζησε το δικό του γολγοθά. Ειδικά μετά το θάνατο της μητέρας του έμεινε ολομόναχος και έμπλεξε με αλκοόλ και ναρκωτικά. Ζούσε σε ένα εγκαταλειμμένο σπίτι στα Πατήσια και ζητιάνευε για να μπορέσει να επιβιώσει. Βυθίστηκε στη θλίψη. Έτρωγε από τα συσσίτια του δήμου και της ενορίας του, ενώ οι περίοικοι έλεγαν πως τον έβλεπαν συχνά να ψαχουλεύει στα σκουπίδια. Ο περίφημος καζαντζακικός «Μανωλιός» δεν θύμιζε πια σε τίποτα το αλλοτινό αστέρι της υποκριτικής και μεγάλο αγαπημένο του γυναικείου φύλου.
Στις 3 Αυγούστου του 2007 ο Αλέξης Γκόλφης, ο Έλληνας «Χριστός» βρέθηκε ημιλιπόθυμος στην Πλατεία Κολιάτσου και μεταφέρθηκε στον Ερυθρό Σταυρό με οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου. Εκεί άφησε ο 59χρονος ηθοποιός την τελευταία του πνοή δύο μέρες αργότερα, αν και η τραγικότητα της ύπαρξής του δεν είχε κάνει ακόμα φινάλε. Η σορός του παρέμεινε στα αζήτητα του νεκροτομείου μέχρι και τις 9 Οκτωβρίου 2007, όταν και γνωστοποιήθηκε τελικά ο θάνατός του. Όχι από κάποιον συγγενή. Εκείνη τη μέρα έτυχε να δει το πτώμα του ο ιατροδικαστής Φίλιππος Κουτσάφτης. Ο ίδιος ήταν παντρεμένος με την ηθοποιό Μαίρη Ιγγλέση με την οποία έπαιζε ο Γκόλφης στο «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται». Έτσι τον αναγνώρισε…
Μια τραγική ιστορία ζωής με ένα ακόμη πιο τραγικό τέλος…
