Η ταινία «Η Θεία απ’ το Σικάγο», μια από τις πιο αγαπημένες κωμωδίες του παλιού ελληνικού κινηματογράφου, συνεχίζει μέχρι σήμερα να συγκινεί και να διασκεδάζει το κοινό.

Η ερμηνεία της Γεωργίας Βασιλειάδου, αλλά και των νεαρών τότε ηθοποιών που υποδύθηκαν τις ανιψιές της, έχει μείνει χαραγμένη στη μνήμη των τηλεθεατών.

Με αφορμή ένα σπάνιο και ανέκδοτο υλικό που επανεμφανίστηκε πρόσφατα, πολλοί θυμήθηκαν ξανά τις ηθοποιούς που ενσάρκωσαν τις 4 κοπέλες που προσπαθούσε να… αποκαταστήσει η θεία Καλλιόπη. Οι φωτογραφίες και οι αναμνήσεις από μεταγενέστερες δημόσιες εμφανίσεις τους ξύπνησαν νοσταλγία στους λάτρεις της χρυσής εποχής του ελληνικού κινηματογράφου.

Οι ανιψιές, που στην ταινία υποδύονταν τις ντροπαλές και… «προστατευμένες» κόρες, ακολούθησαν διαφορετικές πορείες στη ζωή και στην καριέρα τους.

Δείτε το σπάνιο καρέ με όλες της κόρες του Χαρίλαου:

Γκέλυ Μαυροπούλου… Ελένη Μπάρδα (1η κόρη Χαρίλαου)

Τζένη Καρέζη… Κατίνα Μπάρδα (2η κόρη Χαρίλαου)

Μαργαρίτα Παπαγεωργίου… Μαρία Μπάρδα (3η κόρη Χαρίλαου)

Νίκη Παπαδάτου… Αγγελική Μπάρδα (4η κόρη Χαρίλαου)

Η Νίκη Παπαδάτου είναι και η μοναδική που βρίσκεται στη ζωή. Σήμερα είναι 83 ετών και έχει αποτραβηχτεί από τα φώτα της δημοσιότητας εδώ και πολλά χρόνια.

Δείτε το βίντεο:

“Εδώ και 4-5 χρόνια, συναναστρεφόμενος με κόσμο σε διάφορες δημόσιες δραστηριότητες ή στην ιδιωτική μου θεραπευτική πρακτική, οι περισσότεροι γονείς μού έλεγαν το εξής: «Έχουμε προβλήματα με το παιδί. Μήπως πρέπει να το πάω σε ψυχολόγο;»

Από την αδρή λοιπόν κατεύθυνση που τους έδινα, ακούγοντας λίγα πράγματα, πρόσεξα ότι 9 στις 10 φορές τούς έλεγα ότι σαν γονείς να κάνετε αυτό, εκείνο, και κατέληγα να τους λέω ότι το παιδί δεν χρειαζόταν ψυχολόγο, αλλά γονείς.

Αυτή η φράση καμπάνισε σιγά σιγά στο μυαλό μου, μάζεψε όλες αυτές τις θεραπευτικές εμπειρίες και γνώσεις που βρίσκονται πίσω από αυτό το βιβλίο και άνοιξε τον δρόμο για να γεννηθεί η άποψη  ότι 9 φορές στις 10 τα παιδιά δεν θέλουν ψυχολόγο, αλλά γονείς.

Μιλώντας, βέβαια, πάντα για συνηθισμένα παιδιά, με συνηθισμένους γονείς, σε συνηθισμένες οικογένειες. Εκεί πέρα είναι κατά κανόνα θέμα ανατροφής και όχι θεραπείας.

Πότε ξεκινάει η διαπαιδαγώγηση ενός παιδιού;

Η διαπαιδαγώγηση ξεκινάει πριν ακόμα γεννηθεί το παιδί, από τη στιγμή που υπάρχει μέσα στη φαντασία και στην επιθυμία των γονέων.

Οι γονείς τότε καλούνται να ρυθμιστούν οι ίδιοι σωστά, ώστε να μπορέσουν να ανταποκριθούν στη γονεϊκή λειτουργία, να μπορέσουν να λειτουργήσουν ως γονείς. Αν δεν είναι έτοιμοι αυτοί,  όταν γεννηθεί το παιδί, θα υπάρξουν τριβές. Διότι, δυστυχώς, τα περισσότερα πράγματα δεν τα συζητούν οι άνθρωποι, γιατί τα θεωρούν αυτονόητα.

Είναι αυτά που έχουν οι ίδιοι σαν ηθικές αξίες και σαν τεχνογνωσία, φυτεμένα βαθιά μέσα στο μυαλό τους από τις προηγούμενες γενιές, από τους γονείς τους. Υπάρχει μεν με τα χρόνια εξέλιξη, αλλά υπάρχει και ένας πυρήνας ηθικών αναφορών και μια γενική ιδέα του κόσμου, που μεταβιβάζεται έστω και ασυνείδητα.

Μπορούμε να αποφύγουμε τα λάθη των γονιών μας; Τι γίνεται αν κάποιος δεν συμφωνεί με τον ηθικό πυρήνα των γονιών του;

Το πρώτο που πρέπει να γίνει είναι να είναι κανείς ειλικρινής με τον εαυτό του και να εξετάσει πολύ προσεκτικά και με νηφαλιότητα τι είναι σωστό και τι λάθος, τι μπορεί να κρατήσει και τι όχι.

Η σχέση παιδιού και γονιού είναι γεμάτη πάθος και περιστατικά, που σημαίνει ότι δεν έχουμε αρκετή απόσταση ώστε να κρίνουμε. Συνεπώς δεν πρέπει να βιαζόμαστε να μετατοπίσουμε στους γονείς μας τα λάθη και τις ευθύνες.

Θα πρέπει να αναρωτηθούμε μήπως υπερβάλλουμε κάπου, επηρεασμένοι από τις δύσκολες συναισθηματικές διαστάσεις που έχουν οι στενές σχέσεις, όπως είναι αυτές μεταξύ παιδιών και γονιών. Από τη στιγμή που είναι ειλικρινής και στοχαστεί, και ενδεχομένως κουβεντιάσει και με κάποιους ανθρώπους που εμπιστεύεται, είναι στο χέρι του να πει δεν θα το κάνω έτσι, θα το κάνω αλλιώς.

Τι σημαίνει, όμως, να είσαι γονιός;

Το να είσαι γονιός είναι τέχνη, που σημαίνει ότι απαιτεί τεχνογνωσία και ευαισθησία, είναι στάση ζωής.

Μέχρι και την προηγούμενη γενιά, αυτή η μετάβαση γινόταν αυθόρμητα. Όμως με τις ραγδαίες αλλαγές στις Δυτικές κοινωνίες, έχουν χαθεί πολλές κοινές αναφορές ανάμεσα στους γονείς μας και στους σημερινούς νέους γονείς. Το αποτέλεσμα είναι να υπάρχουν χάσματα και στην τεχνογνωσία πώς μεγαλώνεις ένα παιδί, αλλά και στην αίσθηση του κόσμου που χαρακτηρίζει τη μία γενιά μετά την άλλη.

Υπάρχει, λοιπόν, ένα κομμάτι που μεταδίδεται κοινωνικά, υπάρχει όμως κι ένα κομμάτι που εξαρτάται από τις παρούσες συνθήκες κάθε φορά, και είναι αλήθεια ότι αυτή η τέχνη του γονιού μαθαίνεται. Είτε διδάσκεται ρητά, είτε με έμμεσο αυθόρμητο τρόπο. Γονιός λοιπόν γίνεσαι, δεν γεννιέσαι.

Τι χρειάζεται ένα παιδί για να μεγαλώσει σωστά;

Ένα παιδί για να μεγαλώσει σωστά θέλει αγάπη και κανόνες. Για να είμαι πιο ακριβής, δεν θέλει αγάπη γενικώς. Αλλιώς αγαπάς τον εραστή σου και την ερωμένη σου, αλλιώς αγαπάς τον φίλο σου, τον γνωστό σου, κάποιον συγγενή. Κάθε αγάπη πρέπει να ταιριάζει με τον δέκτη της.

Το παιδί θέλει έντεχνη αγάπη, με ειδική συνταγή. Αυτή η συνταγή έχει τρία συστατικά. Το πρώτο είναι η παρουσία, το δεύτερο η αποδοχή και το τρίτο η άφοβη καθοδήγηση.

Η παρουσία σημαίνει ότι το παιδί θέλει να αισθάνεται ότι οι γονείς του ήταν ανέκαθεν εκεί, πριν έρθει αυτό στον κόσμο, και θα είναι πάντα εκεί ό,τι και να γίνει. Μπορεί να το μαλώσουν, να του πουν οτιδήποτε, αλλά θα του πουν «μα τι είναι αυτό που έκανες, ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ». Δηλαδή θα είναι πάντα κοντά του.

Το δεύτερο είναι η αποδοχή. Ότι δηλαδή θα κάνει κάτι σωστά, κάτι άλλο λάθος, θα είναι και όμορφο και άσχημο, αλλά θα αγαπιέται επειδή είναι παιδί τους. Που σημαίνει ότι οι γονείς λένε στο παιδί «σε θέλουμε να υπάρχεις έτσι όπως είσαι. Έχεις μια θέση μεταξύ μας». Αυτό είναι τεράστιας σημασίας για το παιδί, γιατί έτσι νιώθει την αποδοχή και στον έξω κόσμο.

Η άφοβη καθοδήγηση σημαίνει ότι κρατάς το παιδί σου σταθερά από το χέρι για να παίξει, για να πάτε βόλτα κ.ο.κ., και όπου πρέπει το συγκρατείς ή του δείχνεις τι πρέπει να κάνει.

Είναι σαν να θέτεις όρια;

Είναι κάτι παραπάνω από όρια. Ο κανόνας είναι βαθύτερη έννοια από τα όρια. Σαν να παίζεις μουσική, όπου υπάρχει η έννοια του σωστού και του φάλτσου. Το παιδί ζητάει να του δώσεις την τέχνη του ζην. Αυτό είναι ο κανόνας.

«Μπορεί να έχει λάθη αυτό που σε μαθαίνουμε, μπορεί εσύ να βρεις άλλους τρόπους να το κάνεις καλύτερα, αλλά εμείς αυτό ξέρουμε και σου το μεταδίδουμε, ώστε να ξέρεις την τέχνη της ζωής σε αυτό το περιβάλλον που ζεις τώρα, για να μπορείς να τα βγάλεις καλά πέρα».

Πώς θα ξέρει ένας γονιός πότε να θέσει τα όρια και ποιοι είναι οι κανόνες;

Σε αυτά ο καθένας έχει ήδη μέσα του μια γνώση. Και με αυτά που έχει στο μυαλό του, με αυτά πορεύεται. Δεν υπάρχει γενικός κανόνας για όλους τους ανθρώπους, για όλες τις οικογένειες, για όλα τα παιδιά.

Το βασικότερο απ’ όλα, γιατί είναι η βάση της ανθρώπινης σχέσης, είναι ότι οι γονείς πρέπει να μάθουν στο παιδί τους να σέβεται τους γονείς τους επειδή είναι γονείς του και όχι για άλλον λόγο. Σε μια συνηθισμένη οικογένεια, το παιδί δεν είναι καλός κριτής για το πώς θα του φερθούν οι γονείς για να είναι καλοί γονείς.

Οι γονείς θα πορευθούν όπως οι ίδιοι καταλαβαίνουν. Απλώς πρέπει να είναι ειλικρινείς με τον εαυτό τους, ούτως ώστε αν δουν ότι κάτι δεν πάει καλά, να το σκεφτούν, να το συζητήσουν μεταξύ τους, με τους συγγενείς τους και, στο τέλος, ας πάνε να μιλήσουν με κάποιον ειδικό, αν δεν μπορούν να το λύσουν.

Στην αγάπη πρέπει να υπάρχουν όρια; Μερικές φορές από τη μεγάλη αγάπη πνίγουμε τον άλλον…

Αυτό είναι φάλτσο, επειδή η αγάπη των γονιών πρέπει να είναι έντεχνη αγάπη και όχι λουτρό αγάπης, που πετάς μέσα το παιδί και ό,τι γίνει. Πρέπει να ξέρεις ότι το παιδί δεν είναι εξάρτημα δικό σου, δεν ζει για εσένα, για να εκπληρώσει τα δικά σου ανεκπλήρωτα όνειρα και να γιατρέψει τις δικές σου απογοητεύσεις, αλλά φτιάχνεις ένα πλάσμα που από την πρώτη στιγμή της ζωής του έχει αυτοτέλεια.

Στις σχέσεις εξάρτησης γράψε λάθος. Σε κάθε τέχνη υπάρχει το σωστό και το λάθος. Στη μουσική το λέμε φάλτσο, στο ποδόσφαιρο και στο μπάσκετ, φάουλ. Όταν παίζεις ένα έντεχνο παιχνίδι, υπάρχει η έννοια του φάουλ. Η τέχνη του γονιού είναι η τέχνη της έντεχνης αγάπης που ταιριάζει στη σχέση του παιδιού με τον γονιό.

Ποια είναι τα πιο συχνά λάθη που κάνουν οι γονείς;

Το πιο δυσάρεστο και διαδεδομένο στο Δυτικό κόσμο είναι ότι οι γονείς φοβούνται να είναι γονείς. Φοβούνται το τρίτο στοιχείο, αυτό της άφοβης καθοδήγησης. Εν μέρει αυτό γίνεται για προσωπικούς λόγους. Κάποιοι είχαν πληγωθεί όταν ήταν παιδιά, κι αυτό στο πίσω μέρος του μυαλού έμεινε ασυνείδητα ή ασυναίσθητα. Γιατί ο καθένας κουβαλάει τραύματα και απογοητεύσεις.

Αυτό που κάνει ασταθή τα πράγματα σήμερα και τους γονείς να φοβούνται να είναι γονείς, κι αυτό είναι το σύνηθες λάθος, είναι το γεγονός ότι η κοινωνία δεν τους εξοπλίζει με την τεχνογνωσία και τους συναισθηματικούς πόρους που θα τους έδειχναν πώς μεγαλώνεις ένα παιδί και ότι αξίζει τον κόπο να μεγαλώνεις ένα παιδί ακόμα και όταν χρειάζεται να κάνεις τον διαιτητή που θα σφυρίξει φάουλ, που θα δυσαρεστήσει, δηλαδή, τον αγαπημένο του.

Όταν ο προπονητής ή ο δάσκαλος της μουσικής σού λέει τι να κάνεις και σε διορθώνει, το κάνει για να σε βοηθήσει να γίνεις καλύτερος, δεν σε κατακρίνει.

Σε επώδυνες καταστάσεις, όπως ένα διαζύγιο, πώς θα αποφύγουν οι γονείς τα λάθη;

Το νόημα που θα πάρει ένα διαζύγιο εξαρτάται από το πώς θα το βιώσει ένα παιδί και κυρίως από το πώς θα του μιλήσουν οι μεγάλοι γι’ αυτό το πράγμα. Και θα πρέπει να του μιλήσουν λέγοντάς του αλήθεια και όχι ψέμα.

Αν επιχειρήσουν να πουν ψέμα σε ένα παιδί, το παιδί μπορεί να μην καταλαβαίνει το πρακτικό αντίκρισμα του ψέματος, αλλά καταλαβαίνει το συναισθηματικό αντίκρισμα. Συνεπώς θα μιλήσουν στο παιδί κάπως έτσι: «Χωρίζουμε για τον απλό λόγο ότι θέλαμε να είμαστε μαζί, επειδή αγαπηθήκαμε, κάναμε έναν, δύο, πέντε καρπούς της αγάπης μας και μετά, επειδή αποκλίνουν οι δρόμοι της αγάπης, επιλέξαμε να ζήσουμε χωριστά».

Αν, λοιπόν, οι γονείς το έχουν αφομοιώσει αυτό και το ζήσουν χωρίς τεράστιο δράμα (όχι χωρίς πόνο, γιατί πάντα ένας χωρισμός έχει πόνο, ακόμα κι όταν έχει εκπνεύσει η σχέση συναισθηματικά) και μιλήσουν με αυτόν τον απλό τρόπο στα παιδιά τους, και δεν προσπαθήσουν να πουν ποιος έφταιγε, ποιος είναι ο καλός και ποιος ο κακός, τότε το παιδί θα πληγωθεί, θα πονέσει.

Γιατί, μην αυταπατόμαστε, το παιδί έχει ανάγκη και από τους δύο γονείς, αλλά θα μπορέσει να χωνέψει αυτήν τη νέα σχέση μεταξύ των μεγάλων, από τη στιγμή που δεν πλήττεται η σχέση με τους γονείς του. «Δεν χωρίζουν οι γονείς σου. Χωρίζουν τα δύο μέρη του ζευγαριού και θα συνεχίσουν να είναι γονείς σου σε όλη σου τη ζωή. Όσο σε αγαπούσαμε θα σε αγαπάμε».

Δεν είναι, όμως, τόσο αυτονόητα για όλους τους γονείς.

Όταν αποφασίζεις μια συμβίωση με σκοπό την οικογένεια, βλέπεις τον κόσμο περίπου από την ίδια οπτική γωνία που τον βλέπει και ο άλλος. Όταν χωρίσουν οι άνθρωποι, βλέπουν πια τα πράγματα από τελείως διαφορετική οπτική γωνία.

Και εκεί είναι μεγάλος ο πειρασμός και οι περισσότεροι άνθρωποι την πατάνε γιατί προσπαθούν να βρουν γιατί έγινε. Όταν χωρίζεις δεν βγάζεις άκρη. «Βρεθήκαμε μαζί για το καλό, δεν μας βγήκε και πάμε παρακάτω».

Αν αυτή την απλή αλήθεια την δεχτούν οι γονείς, ότι όταν χωρίσεις είναι αλλιώτικος ο τρόπος που βλέπει ο καθένας τα πράγματα, τότε είναι σχετικά εύκολο, αλλά όχι ανώδυνο, να βάλουν σε τάξη τη ζωή τους, ξέροντας ότι κάποια πράγματα θα τους πληγώσουν, αλλά ο χρόνος, η καλή σχέση και ο καλός λόγος θα επουλώσουν τις πληγές.

Αρκεί να είναι ειλικρινείς με τον εαυτό τους και να μην φοβούνται να είναι γονείς”.

Ο Νίκος Σιδέρης έχει γράψει το βιβλίο: “Τα παιδιά δεν θέλουν ψυχολόγο. Γονείς θέλουν!”

Για την προσωπική της ζωή και πώς έχει καταφέρει όλα αυτά τα χρόνια να την κρατήσει μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, μίλησε σε πρόσφατη συνέντευξή της η Άννα Κουρή.

Δεν ξέρουμε πολλά για την οικογενειακή σας κατάσταση, πώς καταφέρνετε τόσα χρόνια και κρατάτε την προσωπική σας ζωή μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας;

Υποθέτω ότι η προσωπική μου ζωή δεν είναι «πιπεράτη» για τον κόσμο, γιατί είμαι μαζί με τον σύζυγό μου περίπου 30 χρόνια! Τέλειο για μας, βαρετό για τον κόσμο.

H Αννα Κουρή με τον σύζυγό της Βύρωνα Πολυγερινό

Σας πέρασε η ιδέα από το μυαλό να υιοθετήσετε ένα παιδί;

Δεν έκανα παιδί από επιλογή. Εάν όμως ήθελα να έχω ένα παιδί, δεν θα είχα καμία αναστολή να υιοθετήσω κι ας είχα και δικό μου.

Αισθάνεστε την ταμπέλα της «Βάνας» από τους «Μεν και Δεν» να σας κυνηγάει μέχρι σήμερα;

Ναι το έχω πει πολλές φορές, είναι μια σειρά που είμαι ευγνώμων που την έκανα, γιατί ήταν και ποιοτική και πετυχημένη, επίσης έγινα γνωστή στο πλατύ κοινό, αλλά από την άλλη με εγκλώβισε. Το έχω αποδεχτεί και δεν με ενοχλεί πια. Στο θέατρο επιλέγω διαφορετικούς ρόλους και στην τηλεόραση προσπαθώ να διαφοροποιούμαι από τη Βάνα γι’ αυτό και δεν παίζω συχνά.

Θα ήσασταν θετική στο να γίνει η σειρά αυτή remake;

Μέχρι πριν από 3 – 4 χρόνια θα με ενδιέφερε πολύ, αλλά ο Χάρης που είχε τον πρώτο λόγο, προτίμησε να κάνει το «Καφέ της Χαράς». Τώρα μάλλον έχω χάσει το ενδιαφέρον μου. Άλλωστε είμαι τόσο ενθουσιασμένη με τις καινούργιες μου σειρές, που τώρα μόνο αυτές μονοπωλούν την σκέψη μου.

Οι παλιές θήκες γυαλιών μπορούν να γίνουν απίστευτα πρακτικές, αρκεί να τις δεις με άλλη ματιά.

Παρακάτω θα βρεις πιο αναλυτικά πώς μπορείς να αξιοποιήσεις καθεμία ιδέα στην πράξη:

1. Θήκη για καλώδια και φορτιστές

Αν έχεις κουραστεί να ξεμπερδεύεις καλώδια μέσα στην τσάντα σου, αυτή η λύση θα σου αλλάξει τη ζωή. Μπορείς να τυλίξεις προσεκτικά φορτιστές κινητού, καλώδια USB ή ακόμα και μικρά power banks και να τα αποθηκεύσεις μέσα στη θήκη. Έτσι αποφεύγεις φθορές στα καλώδια, δεν μπερδεύονται μεταξύ τους και τα βρίσκεις αμέσως όταν τα χρειαστείς. Είναι ιδανική επιλογή για ταξίδια, δουλειά ή ακόμα και για το αυτοκίνητο.

2. Μικρό φαρμακείο ταξιδιού

Μια θήκη γυαλιών μπορεί να μετατραπεί σε ένα πλήρως οργανωμένο μίνι φαρμακείο. Βάλε μέσα παυσίπονα, αντιισταμινικά, τσιρότα, αντισηπτικά μαντηλάκια ή ακόμα και μικρά σωληνάρια αλοιφών. Το σκληρό της περίβλημα προστατεύει το περιεχόμενο, ενώ το μικρό μέγεθος την κάνει ιδανική για τσάντες και βαλίτσες. Έτσι, έχεις πάντα τα βασικά μαζί σου χωρίς να κουβαλάς ολόκληρο φαρμακείο.

3. Θήκη για καλλυντικά

Αν τα καλλυντικά σου χάνονται μέσα στην τσάντα, αυτή η ιδέα είναι σωτήρια. Μπορείς να αποθηκεύσεις κραγιόν, μάσκαρα, μολύβια ματιών ή μικρά πινέλα σε ένα σημείο. Επιπλέον, η θήκη προστατεύει τα προϊόντα από σπασίματα ή διαρροές. Είναι ιδανική για καθημερινή χρήση αλλά και για ταξίδια, αφού κρατά τα πάντα τακτοποιημένα και εύκολα προσβάσιμα.

4. Κουτί για κοσμήματα

Τα κοσμήματα είναι από τα πιο εύκολα αντικείμενα που μπερδεύονται ή χάνονται, ειδικά όταν ταξιδεύεις. Μια θήκη γυαλιών μπορεί να λειτουργήσει σαν μικρή κοσμηματοθήκη. Μπορείς να βάλεις μέσα δαχτυλίδια, σκουλαρίκια και λεπτές αλυσίδες, ακόμα και να προσθέσεις λίγο βαμβάκι για έξτρα προστασία. Έτσι αποφεύγεις γρατζουνιές και μπερδέματα.

5. Θήκη για ακουστικά

Τα ακουστικά συχνά καταλήγουν μπερδεμένα ή φθαρμένα μέσα σε τσάντες και τσέπες. Με μια θήκη γυαλιών, μπορείς να τα κρατήσεις προστατευμένα και έτοιμα για χρήση. Είναι ιδανική για ενσύρματα ακουστικά, αλλά και για μικρά Bluetooth earbuds μαζί με τη θήκη φόρτισής τους.

6. Μίνι εργαλειοθήκη

Αν χρειάζεσαι συχνά μικρά εργαλεία, αυτή η ιδέα είναι πολύ πρακτική. Μπορείς να αποθηκεύσεις ένα μικρό κατσαβίδι, βίδες, καρφάκια ή ακόμα και ένα πολύμετρο τσέπης. Είναι τέλεια λύση για το σπίτι, το αυτοκίνητο ή ακόμα και για ποδήλατο, ώστε να έχεις πάντα μαζί σου τα απαραίτητα για μικροεπισκευές.

7. Οργάνωση γραφείου

Αν το γραφείο σου γεμίζει εύκολα με μικροπράγματα, μια θήκη γυαλιών μπορεί να βοηθήσει στην τάξη. Μπορείς να βάλεις μέσα στυλό, μαρκαδόρους, διορθωτικά, USB sticks και άλλα μικροαντικείμενα. Έτσι μειώνεις την ακαταστασία και έχεις όλα όσα χρειάζεσαι συγκεντρωμένα.

8. Κουτί ραπτικής

Για γρήγορες επιδιορθώσεις, μια μικρή θήκη ραπτικής είναι πάντα χρήσιμη. Μέσα σε μια θήκη γυαλιών μπορείς να βάλεις βελόνες, κλωστές σε διάφορα χρώματα, κουμπιά και ένα μικρό ψαλιδάκι. Είναι ιδανική για το σπίτι, αλλά και για ταξίδια ή έκτακτες ανάγκες.

9. Θήκη για μικρά τεχνολογικά αξεσουάρ

Αν έχεις πολλά μικρά τεχνολογικά αξεσουάρ, αυτή η λύση θα σε βοηθήσει να τα οργανώσεις. Κάρτες μνήμης, USB sticks, αντάπτορες και καλώδια μπορούν να αποθηκευτούν με ασφάλεια. Έτσι αποφεύγεις να τα χάνεις ή να τα καταστρέφεις.

10. Κουτί για σνακ

Μπορεί να μην είναι η πρώτη χρήση που σου έρχεται στο μυαλό, αλλά είναι πολύ πρακτική. Μπορείς να βάλεις μέσα ξηρούς καρπούς, αποξηραμένα φρούτα ή καραμέλες. Η θήκη προστατεύει το περιεχόμενο από το να λιώσει ή να σπάσει μέσα στην τσάντα σου. (Καλό είναι να χρησιμοποιείς ένα μικρό σακουλάκι μέσα για υγιεινή.)

Συμπέρασμα

Οι θήκες γυαλιών δεν είναι απλά ένα αξεσουάρ που κάποτε χρειαζόσουν. Είναι ένα πολυχρηστικό αντικείμενο που μπορεί να σε βοηθήσει να οργανωθείς καλύτερα και να κάνεις την καθημερινότητά σου πιο εύκολη. Με λίγη δημιουργικότητα, μπορείς να τους δώσεις δεύτερη ζωή και να μειώσεις τη σπατάλη — κάτι που ωφελεί και εσένα και το περιβάλλον.

Όταν ήμασταν παιδιά, πολλοί από εμάς ακούγαμε τη φράση «μην κάνει ότι κάνουν οι άλλοι».

Το μάθημα ήταν απλό: Tο να ακολουθείς το πλήθος δεν σημαίνει πως κάνεις το σωστό.

Όσοι εκτιμούν την ακεραιότητα και έχουν δυνατό χαρακτήρα κρατούν αυτή τη νοοτροπία και στην ενήλικη ζωή. Δεν συμβιβάζουν τις αξίες τους απλώς για να ταιριάξουν και, έτσι, αποφεύγουν τις κοινές κοινωνικές συμπεριφορές που ακολουθούν οι περισσότεροι.

1. Δεν δίνουν ψεύτικες υποσχέσεις

Η αξία του λόγου ενός ανθρώπου φαίνεται μόνο όταν τηρεί αυτό που λέει. Σύμφωνα με το Psychology Today, οι κενές υποσχέσεις μπορεί να θεωρηθούν ακόμη και μορφή συναισθηματικής κακοποίησης, είτε γίνεται συνειδητά είτε όχι. Συχνά δίνονται για να τελειώσει μια άβολη συζήτηση ή για να ικανοποιήσει ο ίδιος ο άνθρωπος κάποια επιθυμία του.

Όταν κάποιος υπόσχεται χωρίς να τηρεί τον λόγο του, καταστρέφει την εμπιστοσύνη των άλλων και προκαλεί βαθιά απογοήτευση — κάτι που ένας άνθρωπος με ήθος δεν θα έκανε ποτέ.

2. Δεν θυσιάζουν την ακεραιότητά τους για κοινωνική αποδοχή

Όταν αποκαλύπτεται ότι κάποιος που σεβόμασταν είπε ψέματα ή φέρθηκε ανέντιμα, η απογοήτευση είναι μεγάλη. Η ακεραιότητα σημαίνει να κάνεις το σωστό για τον σωστό λόγο, ακόμα κι όταν κανείς δεν σε βλέπει.

Η απώλειά της, μόνο και μόνο για να σε αποδεχτούν οι άλλοι, δεν πλήττει μόνο τον ίδιο τον άνθρωπο αλλά και τη φήμη του. Όπως λέει η ψυχολόγος Barbara Killinger, αυτή η συμπεριφορά διαβρώνει την αυτοεκτίμηση και την αξιοπρέπεια.

3. Δεν συμφωνούν τυφλά με τους άλλους

Πολλοί συμφωνούν με όλα για να μην έρθουν σε ρήξη με τους ανώτερους ή για να κερδίσουν εύνοια. Όμως οι άνθρωποι με ισχυρό χαρακτήρα προτιμούν να πουν την αλήθεια και να διαφωνήσουν, παρά να γίνουν αρεστοί με ψεύτικη συμπεριφορά.

4. Δεν φέρονται ανόητα

Η επιπολαιότητα και η απερισκεψία δεν έχουν θέση στη ζωή τους. Οι άνθρωποι με ήθος μαθαίνουν από τα λάθη τους, δεν τα επαναλαμβάνουν. Είναι προσεκτικοί, υπεύθυνοι και αποφεύγουν συμπεριφορές που προκαλούν ντροπή ή καταστροφή. Η ανοησία φθείρει τον σεβασμό και προς τον εαυτό, και προς τους άλλους.

5. Δεν μεθούν υπερβολικά

Ένα ποτήρι κρασί με φίλους μπορεί να χαλαρώσει την ατμόσφαιρα. Όμως η υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ οδηγεί σε απρεπή συμπεριφορά, καβγάδες και σχέσεις που χρειάζονται «διόρθωση» την επόμενη μέρα.

Η μέθη δείχνει έλλειψη αυτοελέγχου και σεβασμού.

6. Δεν ακολουθούν τυφλά τη «μόδα του πλήθους»

Οι άνθρωποι χαμηλού χαρακτήρα παρασύρονται εύκολα. Αν όλοι κάνουν κάτι, το κάνουν κι αυτοί, χωρίς να σκεφτούν. Αντίθετα, οι άνθρωποι με ήθος ζυγίζουν τις καταστάσεις και δρουν με βάση τις αξίες τους, όχι τις τάσεις.

7. Δεν μιλούν όπως όλοι οι άλλοι

Στη σύγχρονη εποχή, πολλοί μιμούνται τον τρόπο ομιλίας, τις εκφράσεις ή τη φωνή των άλλων για να μοιάζουν «μοντέρνοι». Όμως όσοι έχουν ισχυρή προσωπικότητα διατηρούν τη δική τους φωνή, κυριολεκτικά και μεταφορικά. Έχουν το δικό τους ύφος και λεξιλόγιο.

8. Δεν αλλάζουν ταυτότητα ανάλογα με το περιβάλλον

Η προσαρμοστικότητα είναι θετική, αλλά όχι εις βάρος της αυθεντικότητας. Οι άνθρωποι με χαμηλό χαρακτήρα αλλάζουν συνεχώς για να ταιριάξουν: ρούχα, γνώμες, στάση ζωής.
Οι άνθρωποι με ισχυρή ταυτότητα ξέρουν ποιοι είναι και τι τους αρέσει — και δεν τους νοιάζει αν είναι «της μόδας» ή όχι.

9. Δεν αφήνονται να επηρεάζονται από τα κοινωνικά δίκτυα

Δεν περνούν τη ζωή τους συγκρίνοντας τον εαυτό τους με «influencers». Αντί να καταναλώνουν ξένες ζωές, επενδύουν στη δική τους: στη δημιουργικότητα, την πνευματικότητα, τα ενδιαφέροντά τους. Έτσι παραμένουν γειωμένοι και αληθινοί.

10. Δεν ταπεινώνουν τους αγαπημένους τους για να διασκεδάσουν τους άλλους

Όσοι γελοιοποιούν τον σύντροφο ή την οικογένειά τους μπροστά σε κοινό για «αστείο» δείχνουν έλλειψη σεβασμού και αξιοπρέπειας. Μακροπρόθεσμα, οι γύρω τους τους απομακρύνουν, κανείς δεν θέλει κοντά του άτομο που πληγώνει για να προκαλέσει γέλιο.

11. Δεν προσβάλλουν ανθρώπους άλλων θρησκειών ή πολιτικών πεποιθήσεων

Το ότι κάποιος έχει διαφορετική πίστη ή ιδεολογία δεν τον κάνει εχθρό. Οι άνθρωποι με ήθος καταλαβαίνουν πως από κάθε ιδέα, ακόμη κι αν διαφωνούν, υπάρχει κάτι να μάθεις. Ποτέ δεν γενικεύουν ή μισούν μια ολόκληρη ομάδα για τις πράξεις λίγων. Σέβονται τις άλλες κουλτούρες ακόμη και αν δεν τους είναι αρεστές.

12. Δεν κάνουν πράγματα που πάνε κόντρα στις αρχές τους

Οι άνθρωποι με υψηλό ήθος διαθέτουν βαθιά και ακλόνητη αίσθηση ακεραιότητας. Προτιμούν να χάσουν, να γίνουν στόχος ειρωνείας ή ακόμη και να πληρώσουν βαρύ τίμημα, παρά να προδώσουν τις αξίες και τα ιδανικά τους. Κάποιοι μάλιστα έφτασαν στο σημείο να θυσιάσουν τη ζωή τους, μόνο και μόνο για να παραμείνουν πιστοί στις αρχές τους.

Ίσως αυτό να μοιάζει ακραίο — αλλά όσοι έφυγαν έτσι, έφυγαν με καθαρή συνείδηση. Και αυτό είναι η ύψιστη απόδειξη του πραγματικού χαρακτήρα.

Μια γυναίκα αποκάλυψε πως στα 20 της διαγνώστηκε με καρκίνο, ενώ για μεγάλο χρονικό διάστημα αγνοούσε τη φαγούρα και άλλα δύο χαρακτηριστικά συμπτώματα, υποθέτοντας ότι ήταν απλώς κουρασμένη και αγχωμένη.

Τι οδήγησε στη διάγνωσή της και τι άλλο ακολούθησε;

Η Georgie Swallow αγνοούσε επί μήνες τη φαγούρα στα πόδια της, τις νυχτερινές εφιδρώσεις και το γενικό αίσθημα εξάντλησης, υποθέτοντας ότι ήταν φυσιολογικά, όταν τελικά αποφάσισε να πάει στον γιατρό της. Λίγο αργότερα, έμαθε ότι έχει καρκίνο.

Πώς η φαγούρα οδήγησε στη διάγνωση του καρκίνου

«Είχα τόση φαγούρα που με έκανε να θέλω να βγάλω το δέρμα μου και με κρατούσε ξύπνια όλη τη νύχτα. Πήγα στο γιατρό, ο οποίος θεώρησε ότι μπορεί να οφείλεται σε στρες, αλλεργίες ή κνίδωση, αλλά καμία κρέμα ή αλλαγή του τρόπου ζωής δεν το έκανε να φύγει», περιγράφει η 32χρονη σήμερα ασθενής στο Surrey Live.

«Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου έχανα βάρος, είχα νυχτερινές εφιδρώσεις, ήμουν διαρκώς εξουθενωμένη και είχα μια ατελείωτη ροή κρυολογημάτων και γρίπης. Αλλά νόμιζα ότι απλώς ήμουν υπερβολικά δραστήρια και εξαντλημένη. Πραγματικά, χρειάστηκε ο γιατρός να μου πει ότι έχω λέμφωμα Hodgkin σταδίου 4 για να καταλάβω πόσο σοβαρό ήταν», προσθέτει.

Αφού έμεινε εκτός δουλειάς για περίπου δύο εβδομάδες με μια σοβαρή κρίση γρίπης, πήγε στο γραφείο και ενώ δούλευε ανακάλυψε ένα εξόγκωμα σε μέγεθος ροδάκινου στο πλάι του λαιμού της. Ακόμα και τότε, όμως, δεν ανησύχησε πολύ, γιατί, όπως εξομολογείται, απλά δεν σκέφτηκε ποτέ ότι θα ήταν κάτι σοβαρό.

Όπως παραδέχεται η Georgie, εκείνη την εποχή ανησυχούσε ότι απλώς ξόδευε τον χρόνο όλων και υπέθετε ότι τα συμπτώματά της δεν ήταν τίποτα σοβαρό. Σημειώνει, ωστόσο, ότι τα συμπτώματα του λεμφώματος είναι παραπλανητικά ήπια. «Αυτός είναι ο λόγος που το λέμφωμα διαγιγνώσκεται τόσο αργά, επειδή μπορεί να απαλλαγείτε από τα συμπτώματα τόσο εύκολα».

Η πρόωρη εμμηνόπαυση στα 32 ως αποτέλεσμα του καρκίνου

Η Georgie μπήκε σε πρόωρη εμμηνόπαυση σημειώνοντας ότι είναι δύσκολο να περνάς σε αυτή τη φάση σε τόσο νεαρή ηλικία. «Σωματικά, ήταν σαν να με χτυπούσε λεωφορείο. Ο καρκίνος μπορεί να σου πάρει πολλά, αλλά το να κοπεί η γονιμότητά μου πριν έχω την ευκαιρία να κάνω παιδιά ήταν δύσκολο», εξομολογείται.

«Η εμμηνόπαυση σε οποιαδήποτε ηλικία μπορεί να είναι δύσκολη, αλλά στα 28 δεν είχα κανέναν στην ηλικία μου για να μιλήσω γι’ αυτό. Κανείς από τους φίλους μου δεν καταλάβαινε τι περνούσα, και όσο υποστηρικτικοί κι αν ήταν, ήταν δύσκολο να με παρηγορήσουν και να σχετιστούν με κάτι που δεν καταλάβαιναν».

Η 32χρονη σήμερα κοπέλα θέλει να ευαισθητοποιήσει άλλες γυναίκες που μπορεί να βιώνουν το ίδιο πράγμα κατά τη διάρκεια της εμμηνόπαυσης, τονίζοντας ότι υπάρχει βοήθεια, αν ξέρετε πού να ψάξετε. Επιπλέον, στοχεύει να ευαισθητοποιήσει και για τα κοινά συμπτώματα του λεμφώματος Hodgkin που πολλοί άνθρωποι μπορεί να αγνοήσουν

«Υπάρχουν 42 αναγνωρισμένα συμπτώματα εμμηνόπαυσης και όλοι μιλάμε για εξάψεις και απώλεια περιόδου, αλλά το πιο σημαντικό για μένα είναι η ψυχική υγεία. Έχω μιλήσει με τόσες πολλές γυναίκες που ένιωθαν ότι έπαθαν νευρικό κλονισμό, όπως και εγώ, επειδή δεν συνειδητοποίησαν ότι αυτό που βίωναν ήταν η εμμηνόπαυση», αναφέρει και καταλήγει:

«Η διάθεσή σου αλλάζει και μπορεί να υποφέρεις από χαμηλή ενέργεια και διάθεση. Νομίζω ότι τη στιγμή που αναγνωρίζεις τι είναι, τόσο λιγότερο αγχωτικό γίνεται».

Πηγή: oloygeia.gr