Το να κάνετε ένα piercing (σκουλαρίκι) στη γλώσσα μπορεί να φαίνεται ως μια τολμηρή, στιλάτη κίνηση — και για πολλούς, πράγματι είναι.

Όμως, πίσω από την αισθητική γοητεία, υπάρχει και η πλευρά της ιστορίας που σπάνια συζητιέται: οι επιπτώσεις στη στοματική υγεία και το πιθανό κόστος των επιπλοκών.

Αν το σκέφτεστε σοβαρά, εδώ είναι όσα πρέπει πραγματικά να γνωρίζετε — από τις πολιτισμικές του ρίζες μέχρι τους ιατρικούς κινδύνους, συμβουλές φροντίδας και ακόμη και ασφαλέστερες στιλιστικές εναλλακτικές λύσεις.

Από πού ξεκίνησε

Αντίθετα με όσα μπορεί να υποδηλώνουν τα social media, τα piercing στη γλώσσα δεν είναι εφεύρεση της Γενιάς Z. Η πρακτική αυτή χρονολογείται εδώ και αιώνες, ιδιαίτερα σε αρχαίους μεσοαμερικανικούς πολιτισμούς όπως οι Αζτέκοι και οι Μάγιας. Τότε συμβόλιζε θρησκευτική αφοσίωση και πνευματική δύναμη, όχι προσωπικό στυλ ή αισθητική εμφάνιση.

Σήμερα, τα piercing στη γλώσσα συνδέονται κυρίως με την αυτοέκφραση, την επανάσταση και τη μόδα των πόλεων. Όμως, σε αντίθεση με την αλλαγή στο χτένισμα ή τα ρούχα, αυτή η επιλογή απαιτεί μια σοβαρή κατανόηση των μακροπρόθεσμων συνεπειών.

Οι κρυφοί κίνδυνοι

Αυτό που μοιάζει με ένα απλό κόσμημα μπορεί να φέρει προβλήματα αν δεν γίνει ή δεν συντηρηθεί σωστά. Οι πιθανοί κίνδυνοι είναι:

1. Ζημιά στα δόντια

Το μέταλλο από το piercing μπορεί να χτυπά συνεχώς τα δόντια σας, προκαλώντας φθορές στο σμάλτο, ρωγμές ή αυξημένη ευαισθησία. Με τον καιρό, κάποιοι χρειάζονται σφραγίσματα, θήκες ή ακόμα και απονευρώσεις.

2. Υποχώρηση ούλων και πρήξιμο

Η συνεχής κίνηση του piercing μπορεί να ερεθίσει τα ούλα σας, προκαλώντας την υποχώρησή τους. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε εκτεθειμένες ρίζες, δυσφορία και τελικά περιοδοντικά προβλήματα. Επίσης, το πρήξιμο μπορεί προσωρινά να δυσκολέψει την ομιλία ή το φαγητό.

3. Κίνδυνος μόλυνσης

Το στόμα σας έχει πολλά βακτήρια. Ένα ανοιχτό τραύμα αυξάνει τον κίνδυνο μόλυνσης — κάποιες από αυτές μπορεί να γίνουν σοβαρές. Η αυστηρή υγιεινή είναι απαραίτητη.

4. Προσωρινή (ή μακροχρόνια) ενόχληση

Δυσκολίες στην ομιλία, πόνος κατά το φαγητό και υπερβολική σιελόρροια είναι κοινά τις πρώτες ημέρες — και για κάποιους, τα συμπτώματα αυτά μπορεί να διαρκέσουν περισσότερο απ’ ό,τι αναμένεται.

Φροντίδα (αν αποφασίσετε να το κάνετε)

Αν αποφασίσετε να προχωρήσετε, κάντε το με ασφάλεια:

• Διαλέξτε έναν έμπειρο επαγγελματία με αυστηρά πρότυπα υγιεινής.

• Μην αγγίζετε το στόμα σας χωρίς καθαρά χέρια.

• Χρησιμοποιήστε καθημερινά ένα απαλό, χωρίς αλκοόλ στοματικό διάλυμα.

• Αποφύγετε τα πικάντικα, όξινα ή πολύ καυτά τρόφιμα στην αρχή.

• Μην καπνίζετε, μην καταναλώνετε αλκοόλ και μην φιλάτε κανέναν κατά τη διάρκεια της επούλωσης.

• Μην δαγκώνετε ή παίζετε με το κόσμημα.

Αυτές οι μικρές συνήθειες μπορούν να προλάβουν πόνο — και έξοδα — στο μέλλον.

Πότε πρέπει να αναζητήσετε ιατρική βοήθεια

Συμβουλευτείτε άμεσα έναν ειδικό αν έχετε:

• Πυρετό ή ρίγη

• Κίτρινη/πράσινη έκκριση ή πύον

• Δυσοσμία στόματος που δεν υποχωρεί

• Πόνο ή πρήξιμο που διαρκεί πάνω από λίγες ημέρες

Εναλλακτικές λύσεις χωρίς κινδύνους

Αν θέλετε το στυλ χωρίς τον κίνδυνο, δοκιμάστε:

• Μαγνητικά ή αυτοκόλλητα ψεύτικα piercing

• Αφαιρούμενα διακοσμητικά για δόντια ή grills

• Προσωρινές θήκες δοντιών

• Επαγγελματικά τοποθετημένα διακοσμητικά δοντιών από οδοντίατρο

Συμπέρασμα

Τα piercing στη γλώσσα μπορεί να είναι στιλάτα, αλλά επηρεάζουν την υγεία σας. Σκεφτείτε το ως κάτι περισσότερο από μόδα: είναι μια δέσμευση που απαιτεί φροντίδα, επίγνωση και υπευθυνότητα. Ό,τι κι αν επιλέξετε, φροντίστε να είναι ενημερωμένη απόφαση. Το στόμα σας κάνει πολλά περισσότερα από το να φαίνεται όμορφο — μιλάει, τρώει και χαμογελάει καθημερινά. Φροντίστε το!

Ο εμπνευσμένος κωμικός μας Βασίλης Αφεντάκης

Από τις πλέον ξεχωριστές μορφές του ελληνικού θεάτρου, της οπερέτας και του πρώιμου ελληνικού κινηματογράφου υπήρξε ο Βασίλης Αφεντάκης, ένας καλλιτέχνης που με το ταλέντο, τη λυρική του παιδεία και την αφοσίωσή του στην τέχνη κατόρθωσε να αφήσει ανεξίτηλο το αποτύπωμά του στην πολιτιστική μας ιστορία.

Γράφει ο Πάνος Ν. Αβραμόπουλος

Με φυσικό κωμικό χάρισμα, σπάνια σκηνική παρουσία και μια εξαιρετικά καλλιεργημένη φωνή, υπηρέτησε για δεκαετίες το ελληνικό θέατρο και τη λυρική σκηνή, ενώ αργότερα κατέκτησε και το κινηματογραφικό κοινό, χαρίζοντας μοναδικές ερμηνείες σε μερικές από τις σημαντικότερες ταινίες του παλιού ελληνικού κινηματογράφου.

Γεννημένος το 1885, σε μια εποχή όπου το ελληνικό θέατρο αναζητούσε ακόμη τη σύγχρονη ταυτότητά του, ο Βασίλης Αφεντάκης έδειξε από νεαρή ηλικία την ιδιαίτερη κλίση του προς τη σκηνή. Το χαρακτηριστικό παρουσιαστικό του, η εκφραστικότητά του και κυρίως η εξαιρετική φωνή του αποτέλεσαν τα εφόδια με τα οποία ξεκίνησε την καλλιτεχνική του διαδρομή. Μετά την ολοκλήρωση των γυμνασιακών του σπουδών παρακολούθησε μαθήματα υποκριτικής, αποκτώντας γερές βάσεις στη θεατρική τέχνη και διαμορφώνοντας την προσωπική του καλλιτεχνική ταυτότητα.

Η εποχή εκείνη συνέπεσε με τη μεγάλη άνθηση του λυρικού θεάτρου και της οπερέτας στην Ελλάδα. Ο Αφεντάκης διέκρινε γρήγορα ότι ο χώρος αυτός ταίριαζε απόλυτα στις καλλιτεχνικές του δυνατότητες. Έτσι εντάχθηκε στην περίφημη «Ελληνική Οπερέτα» του Ιωάννη Παπαϊωάννου, με την οποία ανέπτυξε πολυετή και ιδιαίτερα γόνιμη συνεργασία.

Το 1911 συμμετείχε στην οπερέτα «Έρως Πριγκίπων» του Άισλερ, πλάι σε σπουδαία ονόματα της εποχής όπως ο Σπύρος Μηλιάδης, ο Ιωάννης Πρινέας και ο Γεώργιος Δράμαλης. Τέσσερα χρόνια αργότερα εμφανίστηκε εκ νέου στο ίδιο καλλιτεχνικό σχήμα, που πλέον έφερε την επωνυμία «Όπερα – Οπερέτα Ένκελ – Παπαϊωάννου». Στο πλαίσιο αυτής της συνεργασίας συμμετείχε σε σημαντικές παραγωγές όπως η «Πριγκίπισσα της Σάσωνος» του Σπύρου Σαμάρα και η «Άσπρη Τρίχα» του κορυφαίου συνθέτη Διονυσίου Λαυράγκα.

Ακολούθησαν εμφανίσεις σε δημοφιλείς οπερέτες της εποχής, όπως το «Αγόρι ή Κορίτσι», «Η Νύφη του Συντάγματος» και «Οι Θεταρίνοι», μέσα από τις οποίες καθιερώθηκε ως ένας από τους πλέον αγαπητούς και αξιόλογους λυρικούς ηθοποιούς της γενιάς του. Στον ίδιο θίασο συνυπήρξε με σημαντικούς καλλιτέχνες, όπως ο Μιχαήλ Κοφινιώτης, η Ουρανία Καζούρη και η Μελπομένη Κολλυβά, συμβάλλοντας στη χρυσή εποχή της ελληνικής οπερέτας.

Η πολύχρονη αυτή παρουσία στη λυρική σκηνή τού χάρισε όχι μόνο καλλιτεχνική αναγνώριση αλλά και την εκτίμηση των συναδέλφων του. Ο Βασίλης Αφεντάκης ξεχώριζε για το ήθος, την επαγγελματική συνέπεια και την αφοσίωσή του στην τέχνη. Η σκηνική του άνεση, η αρμονική κίνηση, η καθαρότητα της φωνής του και η φυσική του κωμική στόφα δημιουργούσαν ένα ολοκληρωμένο καλλιτεχνικό αποτέλεσμα που συγκινούσε το κοινό.

Όταν ο ελληνικός κινηματογράφος άρχισε να αναπτύσσεται και να αποκτά σταδιακά τη δική του ταυτότητα, ο Αφεντάκης ήταν ήδη ένας ώριμος και καταξιωμένος καλλιτέχνης. Η μετάβασή του στη μεγάλη οθόνη πραγματοποιήθηκε με απόλυτη επιτυχία, καθώς μετέφερε στον κινηματογράφο όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά που τον είχαν αναδείξει στο θέατρο: την αμεσότητα, τη φυσικότητα και τη βαθιά αίσθηση του μέτρου στην ερμηνεία.

Από τις σημαντικότερες συμμετοχές του υπήρξε η ταινία «Μαρία Πενταγιώτισσα» του 1927, ένα από τα πρώτα μεγάλα έργα του ελληνικού κινηματογράφου. Στην ιστορική αυτή παραγωγή, που θεωρείται σταθμός για την εξέλιξη της ελληνικής κινηματογραφίας, ο Βασίλης Αφεντάκης υποδύθηκε με ιδιαίτερη επιτυχία τον Έφορο, αποδεικνύοντας ότι μπορούσε να υπηρετήσει με την ίδια ευχέρεια τόσο το δράμα όσο και την κωμωδία.

Ακολούθησε η συμμετοχή του στους «Απάχηδες των Αθηνών» το 1930, μια ταινία βασισμένη στη δημοφιλή οπερέτα του Νίκου Χατζηαποστόλου, η οποία γνώρισε μεγάλη απήχηση στο κοινό και κατέχει εξέχουσα θέση στην ιστορία του ελληνικού κινηματογράφου. Η εμπειρία του από το λυρικό θέατρο τού επέτρεψε να αποδώσει με μοναδικό τρόπο τον χαρακτήρα που ενσάρκωνε, συνδυάζοντας το τραγούδι, την κίνηση και την υποκριτική.

Ιδιαίτερα σημαντική υπήρξε επίσης η παρουσία του στον θρυλικό «Μεθύστακα» του Γιώργου Τζαβέλλα το 1949, δίπλα στον αξεπέραστο Ορέστη Μακρή και σε σπουδαίους ηθοποιούς όπως ο Δημήτρης Χορν. Η ταινία αυτή παραμένει μέχρι σήμερα μία από τις πιο αγαπημένες δημιουργίες του ελληνικού κινηματογράφου και η συμμετοχή του Αφεντάκη συνέβαλε καθοριστικά στη συνολική επιτυχία της.

Λίγα χρόνια αργότερα συμμετείχε στην αριστουργηματική «Ιστορία μιας Κάλπικης Λίρας» του Γιώργου Τζαβέλλα, μία από τις κορυφαίες ταινίες που γυρίστηκαν ποτέ στην Ελλάδα. Δίπλα σε μεγέθη όπως ο Βασίλης Λογοθετίδης, η Ίλυα Λιβυκού, ο Μίμης Φωτόπουλος, η Έλλη Λαμπέτη και ο Δημήτρης Χορν, ο Αφεντάκης απέδειξε για ακόμη μία φορά τη μεγάλη του υποκριτική αξία.

Παράλληλα εμφανίστηκε σε ταινίες όπως «Ο Μάγος της Αθήνας», «Νύχτα χωρίς Ξημέρωμα», «Ζαΐρα», «Μπροστά στο Θεό» και «Δολάρια και Όνειρα», εμπλουτίζοντας διαρκώς το καλλιτεχνικό του έργο και παραμένοντας ενεργός έως τα βαθιά του γεράματα.

Το 1964, σε ηλικία 79 ετών, ο Βασίλης Αφεντάκης ολοκλήρωσε την επίγεια διαδρομή του, αφήνοντας πίσω του μια σπουδαία παρακαταθήκη. Ο θάνατός του προκάλεσε συγκίνηση στον καλλιτεχνικό κόσμο και στο κοινό που τον είχε αγαπήσει μέσα από το θέατρο, την οπερέτα και τον κινηματογράφο.

Σήμερα, πολλές δεκαετίες μετά την αποχώρησή του από τη ζωή, το όνομα του Βασίλη Αφεντάκη εξακολουθεί να προκαλεί σεβασμό και θαυμασμό. Υπήρξε ένας από τους θεμελιωτές της ελληνικής λυρικής σκηνής και ένας εξαιρετικός κωμικός ηθοποιός, που με το ταλέντο και την προσωπικότητά του συνέβαλε ουσιαστικά στη διαμόρφωση της καλλιτεχνικής φυσιογνωμίας της Ελλάδας κατά τον 20ό αιώνα. Η πορεία του αποτελεί λαμπρό παράδειγμα αφοσίωσης στην τέχνη, ενώ οι ερμηνείες του συνεχίζουν να θυμίζουν στις νεότερες γενιές το υψηλό επίπεδο του παλιού ελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου.

Φιλμογραφία

• Μαρία Πενταγιώτισσα (1927)
• Οι Απάχηδες των Αθηνών (1930)
• Ο Μάγος της Αθήνας (1931)
• Νύχτα χωρίς Ξημέρωμα (1939)
• Ο Μεθύστακας (1949)
• Ζαΐρα (1952)
• Μπροστά στο Θεό (1953)
• Ιστορία μιας Κάλπικης Λίρας (1955)
• Δολάρια και Όνειρα (1956)