Βίκυ Βανίτα: Η αξέχαστη «θεία Αιμιλία» από το «Είσαι το ταίρι μου» – H κρυφή μάχη και το τραγικό τέλος στα 58 της

Για μία ολόκληρη γενιά τηλεθεατών ήταν απλώς η θεία Αιμιλία. Η τυφλή θεία της οικογένειας Μπεζεντάκου στο «Είσαι το ταίρι μου», που μπορεί να μην έβλεπε όσα συνέβαιναν γύρω της, αλλά έμοιαζε να καταλαβαίνει περισσότερα από όλους τους υπόλοιπους. Ένας μικρός σε έκταση, αλλά τόσο χαρακτηριστικός ρόλος, που περισσότερα από δύο δεκαετίες αργότερα παραμένει ζωντανός στη μνήμη όσων αγάπησαν τη θρυλική σειρά του MEGA.

Πίσω από τη θεία Αιμιλία, όμως, βρισκόταν η Βίκυ Βανίτα, μία εντυπωσιακή γυναίκα με ξεχωριστή παρουσία και μία διαδρομή που είχε ξεκινήσει πολλά χρόνια πριν από την τηλεοπτική επιτυχία των 00s. Είχε γνωρίσει από κοντά τη χρυσή εποχή του ελληνικού κινηματογράφου, είχε συνεργαστεί με σπουδαίους πρωταγωνιστές, είχε περάσει από τη δημοσιογραφία και είχε αγαπηθεί μέσα από ορισμένες από τις μεγαλύτερες τηλεοπτικές επιτυχίες. Πίσω από τα φώτα, ωστόσο, η ζωή της ήταν πολύ πιο μοναχική και εσωστρεφής. Και όταν ήρθε αντιμέτωπη με τη σοβαρότερη μάχη της, επέλεξε να τη δώσει μακριά από τα βλέμματα των πολλών.

Δείτε το βίντεο:

Από την Κρήτη στον ελληνικό κινηματογράφο

Η Βίκυ Βανίτα γεννήθηκε στο Ηράκλειο της Κρήτης στις 15 Μαΐου 1948. Η είσοδός της στον κινηματογράφο έγινε σε μία περίοδο κατά την οποία η μεγάλη οθόνη εξακολουθούσε να αποτελεί τον απόλυτο χώρο λάμψης για τους Έλληνες ηθοποιούς. Νέα, εντυπωσιακή και με μία ιδιαίτερη μελαγχολία στο βλέμμα της, έκανε την πρώτη της κινηματογραφική εμφάνιση το 1968 στην ταινία «Θύελλα στο σπίτι των ανέμων».

Στα χρόνια που ακολούθησαν συμμετείχε σε αρκετές παραγωγές και βρέθηκε δίπλα σε ονόματα που έγραψαν ιστορία. Ανάμεσα στις εμφανίσεις που εξακολουθούν να θυμούνται οι λάτρεις του παλιού ελληνικού κινηματογράφου είναι και εκείνη στον «Τρελοπενηντάρη», δίπλα στον Λάμπρο Κωνσταντάρα. Η κινηματογραφική της παρουσία συνεχίστηκε μέχρι τη δεκαετία του ’80, με μία από τις τελευταίες ταινίες της να είναι το «Εδώ είναι Βαλκάνια» το 1984.

Η υποκριτική, ωστόσο, δεν ήταν ο μοναδικός επαγγελματικός δρόμος που ακολούθησε. Η Βίκυ Βανίτα ασχολήθηκε για χρόνια και με τη δημοσιογραφία, μία πτυχή της ζωής της που αρκετοί από τους νεότερους τηλεθεατές, οι οποίοι τη γνώρισαν μέσα από τις τηλεοπτικές σειρές, πιθανότατα αγνοούν.

Πριν από τη θεία Αιμιλία ήταν η Νόρα στο «Ρετιρέ»

Πριν συνδέσει το πρόσωπό της με το «Είσαι το ταίρι μου», η Βίκυ Βανίτα είχε ήδη περάσει από μία άλλη σειρά που έγραψε τη δική της ιστορία στην ελληνική τηλεόραση. Στις αρχές της δεκαετίας του ’90 εμφανίστηκε στο «Ρετιρέ» του Γιάννη Δαλιανίδη, υποδυόμενη τη Νόρα Ζαχαροπούλου.

Ήταν ένας χαρακτήρας εντελώς διαφορετικός από εκείνον που θα υποδυόταν χρόνια αργότερα. Η κοσμική και εκκεντρική Νόρα βρισκόταν πολύ μακριά από την ήσυχη και εσωστρεφή θεία Αιμιλία, αποδεικνύοντας παράλληλα πόσο διαφορετικές αποχρώσεις μπορούσε να δώσει η Βανίτα στους ρόλους της. Η ίδια άλλωστε δεν υπήρξε ποτέ από τις ηθοποιούς που χρειάζονταν απαραίτητα τον πρωταγωνιστικό ρόλο για να γίνουν αντιληπτές. Ακόμη και με περιορισμένο χρόνο στην οθόνη, είχε μία παρουσία που δύσκολα περνούσε απαρατήρητη.

Η «τυφλή θεία» που καταλάβαινε όσα δεν έβλεπαν οι υπόλοιποι

Το 2001, όμως, ήρθε ο ρόλος με τον οποίο θα τη γνώριζε μία εντελώς διαφορετική γενιά. Το «Είσαι το ταίρι μου» έκανε πρεμιέρα στο MEGA και εξελίχθηκε σε μία από τις μεγαλύτερες τηλεοπτικές επιτυχίες της εποχής. Μέσα στην εκκεντρική οικογένεια Μπεζεντάκου υπήρχε και η θεία Αιμιλία, μία εκ γενετής τυφλή γυναίκα που περνούσε μεγάλο μέρος της ημέρας της στο δωμάτιό της και φαινόταν αρχικά αποκομμένη από όσα συνέβαιναν μέσα στο σπίτι.

Μόνο που ο χαρακτήρας έκρυβε μία πανέξυπνη αντίφαση. Η μοναδική γυναίκα που δεν μπορούσε να δει ήταν ίσως εκείνη που «έβλεπε» καθαρότερα από όλους. Η Αιμιλία αντιλαμβανόταν συμπεριφορές, συναισθήματα και πράγματα που οι υπόλοιποι προσπερνούσαν. Κατάλαβε ότι κάτι δεν ταίριαζε στην ιστορία της Στέλλας, αντιλήφθηκε τα πραγματικά της αισθήματα για τον Σωτήρη και, αντί να την εκθέσει, επέλεξε με τον δικό της τρόπο να την προειδοποιήσει και να την προστατεύσει.

Η ερμηνεία της Βίκυς Βανίτα ήταν τόσο πειστική, ώστε για χρόνια υπήρχαν τηλεθεατές που αναρωτιούνταν εάν αντιμετώπιζε πραγματικά πρόβλημα όρασης. Δεν ήταν τυφλή. Ήταν απλώς ένας ρόλος που κατάφερε να υπηρετήσει με τέτοια φυσικότητα, ώστε η εικόνα της θείας Αιμιλίας έμεινε τελικά πολύ πιο έντονα χαραγμένη στη συλλογική μνήμη από όσο ίσως θα περίμενε κανείς για έναν δευτερεύοντα χαρακτήρα.

Δείτε το βίντεο:

Ο μεγάλος έρωτας με τον Βαγγέλη Σειληνό

Η προσωπική ζωή της Βίκυς Βανίτα δεν απασχόλησε ποτέ τη δημοσιότητα στον ίδιο βαθμό με την επαγγελματική της πορεία. Ήταν μία γυναίκα που προτιμούσε να κρατά σημαντικά κομμάτια της ζωής της μακριά από τα φώτα, παρά το γεγονός ότι η ομορφιά και η παρουσία της δεν περνούσαν απαρατήρητες.

Ένα από τα σημαντικότερα ερωτικά κεφάλαια που έχουν συνδεθεί με τη ζωή της ήταν εκείνο με τον Βαγγέλη Σειληνό, τον σπουδαίο χορευτή, χορογράφο και ηθοποιό της χρυσής εποχής του ελληνικού κινηματογράφου. Η σχέση τους έχει περιγραφεί ως ένας μεγάλος έρωτας, χωρίς ωστόσο να οδηγήσει σε μία κοινή ζωή μέχρι το τέλος.

Η Βανίτα παρέμεινε γενικότερα ένας άνθρωπος χαμηλών τόνων. Δεν έχτισε τη δημόσια εικόνα της πάνω στις προσωπικές της σχέσεις και όσο περνούσαν τα χρόνια απομακρυνόταν όλο και περισσότερο από την κοσμική πλευρά της showbiz. Αυτή η εσωστρέφεια ήταν ίσως και ένα από τα στοιχεία που έκαναν τη θεία Αιμιλία να της ταιριάξει τόσο πολύ.

Η μάχη που δεν ήθελε να γίνει γνωστή

Πίσω από αυτή τη διακριτική παρουσία, όμως, κρυβόταν στα τελευταία χρόνια της ζωής της μία πολύ δύσκολη πραγματικότητα. Η Βίκυ Βανίτα είχε διαγνωστεί με καρκίνο του πνεύμονα. Και αντί να μιλήσει δημόσια για την περιπέτειά της, επέλεξε να την κρατήσει όσο περισσότερο μπορούσε μακριά από τη δημοσιότητα.

Σύμφωνα με όσα έγιναν γνωστά μετά τον θάνατό της, η ηθοποιός δεν ήθελε να γνωρίζουν πολλοί άνθρωποι τι πραγματικά περνούσε. Η ασθένειά της παρέμεινε ένα βαθιά προσωπικό ζήτημα και εκείνη συνέχισε, όσο μπορούσε, τη ζωή και τη δουλειά της χωρίς να επιδιώξει ποτέ τη δημοσιότητα γύρω από τη μάχη που έδινε. Μάλιστα, στα κοντινά της πρόσωπα έλεγε ότι έπασχε από άσθμα

Και ίσως αυτό είναι που κάνει ακόμη πιο συγκινητική την τελευταία τηλεοπτική σελίδα της καριέρας της. Λίγο πριν από το τέλος, η Βίκυ Βανίτα εμφανίστηκε σε μία ακόμη σειρά που έμελλε να γίνει θρύλος.

Η τελευταία της εμφάνιση στο «Παρά Πέντε»

Το 2006, περίπου έναν χρόνο πριν φύγει από τη ζωή, η Βίκυ Βανίτα εμφανίστηκε στο «Στο Παρά Πέντε» του Γιώργου Καπουτζίδη. Υποδύθηκε τη Φωτεινή Κοτσιουμάρη και συμμετείχε σε δύο επεισόδια της τεράστιας τηλεοπτικής επιτυχίας του MEGA.

Για τους τηλεθεατές ήταν ακόμη μία γνώριμη παρουσία που περνούσε από τη σειρά. Ελάχιστοι όμως μπορούσαν τότε να γνωρίζουν ότι η γυναίκα που έβλεπαν στις οθόνες τους βρισκόταν πλέον κοντά στο τέλος της ζωής της. Η συγκεκριμένη συμμετοχή έμελλε να αποτελέσει την τελευταία τηλεοπτική εμφάνισή της.

Κάπως έτσι, χωρίς να το γνωρίζει τότε το κοινό, έκλεινε ένας κύκλος σχεδόν τεσσάρων δεκαετιών. Από τον παλιό ελληνικό κινηματογράφο και τον Λάμπρο Κωνσταντάρα, στο «Ρετιρέ», το «Είσαι το ταίρι μου» και τελικά το «Παρά Πέντε».

Το τραγικό τέλος στα 58 της

Στις 8 Μαρτίου 2007, η Βίκυ Βανίτα έφυγε από τη ζωή σε ηλικία μόλις 58 ετών, έπειτα από τη μάχη της με τον καρκίνο του πνεύμονα. Πέθανε μόνη στο διαμέρισμα όπου ζούσε στον Νέο Κόσμο. Αυτή που τη βρήκε νεκρή ήταν η μητέρα της.

Η είδηση του θανάτου της έφερε ξανά στο προσκήνιο μία γυναίκα που τα τελευταία χρόνια είχε επιλέξει να ζει διακριτικά και να μην απασχολεί τη δημοσιότητα με την προσωπική της ζωή. Και μαζί αποκάλυψε σε πολλούς το μέγεθος της περιπέτειας που αντιμετώπιζε χωρίς να το γνωρίζει το ευρύ κοινό.

Υπάρχει, μάλιστα, κάτι σχεδόν κινηματογραφικό στον τρόπο με τον οποίο έμεινε τελικά στη μνήμη των περισσότερων. Η Βίκυ Βανίτα είχε υπάρξει μία εντυπωσιακή νέα γυναίκα του ελληνικού κινηματογράφου, είχε περάσει από το θέατρο, τη δημοσιογραφία και την τηλεόραση και είχε συνεργαστεί με ορισμένα από τα πιο αναγνωρίσιμα πρόσωπα της εποχής της. Κι όμως, για μία ολόκληρη γενιά θα είναι πάντα εκείνη η ήρεμη γυναίκα σε ένα δωμάτιο του σπιτιού των Μπεζεντάκων.

Η θεία Αιμιλία δεν μπορούσε να δει. Ήταν όμως εκείνη που καταλάβαινε τα πάντα. Και ίσως γι’ αυτό, παρότι δεν υπήρξε ποτέ ένας από τους κεντρικούς χαρακτήρες του «Είσαι το ταίρι μου», κατάφερε να μείνει αξέχαστη. Πίσω από εκείνον τον ρόλο υπήρχε μία γυναίκα με μία ολόκληρη διαδρομή, έναν μεγάλο έρωτα, μία μάχη που επέλεξε να κρατήσει μακριά από τα φώτα και ένα τέλος που ήρθε πολύ νωρίτερα απ’ όσο θα έπρεπε.

Survivor – Αριάδνη Δημητρέλου για τις καταγγελίες περί ναρκωτικών

Νέες διαστάσεις παίρνει η αντιπαράθεση που έχει ξεσπάσει γύρω από το Survivor, λίγους μήνες μετά το σοβαρό ατύχημα του Σταύρου Φλώρου στον Άγιο Δομίνικο, το οποίο είχε ως αποτέλεσμα τον ακρωτηριασμό του αριστερού του ποδιού.

Η αγωγή που φέρεται να έχει καταθέσει ο 22χρονος στις ΗΠΑ ενάντια στην παραγωγή του ριάλιτι, διεκδικώντας αποζημίωση άνω των 100 εκατομμυρίων δολαρίων, έχει ανοίξει έναν νέο κύκλο συζητήσεων και αντιπαραθέσεων, καθώς στο επίκεντρο έχουν βρεθεί πλέον και όσα φέρεται να αναφέρονται για την κατάσταση που επικράτησε μετά τον τραυματισμό του.

Ένας από τους ισχυρισμούς στο δικόγραφο, που έχουν προκαλέσει ιδιαίτερη αίσθηση, αναφέρει ότι σε παίκτες που παρέμειναν στον Άγιο Δομίνικο φέρεται να δόθηκαν κοκαΐνη και μαριχουάνα, προκειμένου – σύμφωνα πάντα με τον συγκεκριμένο ισχυρισμό – να ηρεμήσουν και να συνεχιστούν τα γυρίσματα. Αξίζει να σημειωθεί πως αυτό έχει διαψευστεί κατηγορηματικά από την Acun Medya.

Η αναφορά, ωστόσο, ήταν αρκετή για να προκαλέσει αντιδράσεις από πρόσωπα που βρίσκονταν τότε στη βίλα και παρέμειναν στο παιχνίδι. Μετά την Ιωάννα (Τζο) Δεσύλλα, η οποία είχε ήδη διαψεύσει ότι της χορηγήθηκε οποιαδήποτε ναρκωτική ουσία, θέση παίρνει τώρα και η Αριάδνη Δημητρέλου, η οποία έζησε από κοντά την περίοδο μετά τον τραυματισμό του Σταύρου Φλώρου και ξεκαθαρίζει ότι, σε ό,τι αφορά την ίδια, ουδέποτε της προσφέρθηκε ή χορηγήθηκε κοκαΐνη, μαριχουάνα ή οποιαδήποτε άλλη ναρκωτική ουσία από την παραγωγή.

Αριάδνη Δημητρέλου: Τι λέει για την περίοδο μετά τον τραυματισμό του Σταύρου στο Survivor

Η Αριάδνη Δημητρέλου επέλεξε να τοποθετηθεί δημόσια, εξηγώντας ότι αισθάνεται πως οφείλει να μιλήσει επειδή ήταν παρούσα και ανήκε στους παίκτες που παρέμειναν στον Άγιο Δομίνικο μετά το ατύχημα. H νεαρή παίκτρια διέψευσε κατηγορηματικά ότι της χορηγήθηκε οποιαδήποτε ναρκωτική ουσία. Όπως υπογράμμισε, ωστόσο, ο τραυματισμός του Σταύρου ήταν ένα τραγικό γεγονός που άλλαξε για πάντα τη ζωή του και εξακολουθεί να του εύχεται δύναμη.

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από @ariadni_dimitrelou

«Τις τελευταίες ημέρες διαβάζω και ακούω πολλά για όσα συνέβαιναν στη βίλα μετά τον τραυματισμό του Σταύρου. Επειδή ήμουν εκεί και ανήκω στους παίκτες που παρέμειναν, θεωρώ ότι έχω κι εγώ υποχρέωση να τοποθετηθώ. Θα μιλήσω μόνο για όσα γνωρίζω και έζησα προσωπικά.

Ποτέ δεν μου χορηγήθηκε ή μου προσφέρθηκε από την παραγωγή κοκαΐνη, μαριχουάνα ή οποιαδήποτε άλλη ναρκωτική ουσία! Ο Σταύρος βίωσε κάτι τραγικό που άλλαξε για πάντα τη ζωή του. Τον στήριξα τότε και εξακολουθώ να του εύχομαι ολόψυχα δύναμη και δικαίωση για όσα πραγματικά υπέστη. Όμως η συμπαράσταση σε έναν άνθρωπο δεν σημαίνει ότι πρέπει να σιωπήσουμε όταν ένας τόσο σοβαρός ισχυρισμός διατυπώνεται συνολικά για τους «εναπομείναντες παίκτες» και κατά συνέπεια δημιουργεί εντυπώσεις και για εμάς.

Ήμουν εκεί. Ξέρω τι έζησα και μπορώ να μιλήσω με βεβαιότητα για τον εαυτό μου. Δεν γνωρίζω ποιος έδωσε τη συγκεκριμένη πληροφορία ούτε σε ποια στοιχεία βασίστηκε. Θεωρώ όμως αυτονόητο ότι όποιος διατυπώνει έναν τόσο βαρύ ισχυρισμό οφείλει να μπορεί και να τον αποδείξει. Δεν επιθυμώ αντιπαράθεση με κανέναν και πολύ περισσότερο με τον Σταύρο. Επιθυμώ όμως να μη μένει καμία σκιά πάνω στο δικό μου όνομα για κάτι που, σε ό,τι με αφορά, δεν συνέβη ποτέ.

Στον Σταύρο εύχομαι μέσα από την καρδιά μου δύναμη και δικαίωση για τον τραυματισμό του. Για τη δική μου εμπειρία, όμως, θα μιλήσω και εγώ. Και αυτή είναι η αλήθεια μου!», ανέφερε στο μήνυμά της η Αριάδνη Δημητρέλου.

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από @ariadni_dimitrelou

Τι καλύτερο από ένα ποτήρι παγωμένη λεμονάδα;

Αν όμως αποφεύγεις τη ζάχαρη, δεν χρειάζεται να στερηθείς τη γεύση και τη δροσιά. Με αυτή την πανεύκολη και γρήγορη συνταγή, θα φτιάξεις σπιτική λεμονάδα χωρίς ίχνος ζάχαρης, ιδανική για μικρούς και μεγάλους!

Έτοιμη σε λίγα λεπτά, με φυσικά υλικά και υπέροχη γεύση — χωρίς τύψεις!

Υλικά (για 1 κανάτα – περίπου 1 λίτρο):

• 4–5 λεμόνια (φρέσκα, κατά προτίμηση ακέρωτα)

• 1 λίτρο παγωμένο νερό (ή ανθρακούχο αν τη θες πιο “σπινθηροβόλα”)

• 3–4 κουταλιές σούπας σιρόπι αγαύης ή μέλι ή στέβια (ανάλογα τα γούστα)

• Προαιρετικά: φύλλα δυόσμου, παγάκια, ροδέλες λεμονιού για το σερβίρισμα

Εκτέλεση:

1. Στύψε τα λεμόνια και πέρασε τον χυμό από λεπτό σουρωτήρι για να απομακρύνεις τα κουκούτσια.

2. Πρόσθεσε το φυσικό γλυκαντικό (αγαύη, μέλι ή στέβια) και ανακάτεψε καλά μέχρι να διαλυθεί.

3. Ρίξε το παγωμένο νερό και ανακάτεψε ξανά.

4. Σέρβιρε με πάγο, φέτες λεμονιού και λίγο δυόσμο για έξτρα φρεσκάδα.

Περισσότερες συμβουλές:

• Αν θέλεις πιο έντονη γεύση, μπορείς να προσθέσεις ξύσμα λεμονιού.

• Για ελαφριά πικάντικη αίσθηση, δοκίμασε μια σταγόνα τζίντζερ ή λίγο φρέσκο χυμό τζίντζερ.

• Ιδανική για αποτοξίνωση και ενυδάτωση μέσα στη μέρα – ειδικά αν πίνεις λίγο νερό.

Γιατί να την προτιμήσεις;

• Χωρίς επεξεργασμένη ζάχαρη

• Φυσικά υλικά, χωρίς συντηρητικά

• Δροσιά και γεύση χωρίς θερμίδες

• Ιδανική για παιδιά, διαβητικούς ή όσους κάνουν διατροφή

Μεστή γεύση σε κάθε μπουκιά, ο ορισμός της απόλαυσης

Στην πραγματικότητα δεν θα χρειαζόταν καν να σου πούμε πολλά. Θα αρκούσε να σου πούμε πως πίσω από όλα «κρύβεται» η ίδια ομάδα (ο Γρηγόρης Τσακίρης μαζί με τον γιο του, Γιώργο) που έχει δημιουργήσει το σαρωτικό success story του Γιώργου στον Πειραιά και να μην προσθέσουμε κάτι παραπάνω, καθώς έτσι έχεις ήδη έτσι το βασικό περίγραμμα, την ουσία.

Το Κομπλέ, στο Αιγάλεω (Ιερά Οδός 194), είναι το μικρό του αδελφάκι, τρόπον τινά. Και μιλάμε για το ίδιο θεϊκό σουβλάκι! Πάντα βασισμένο στις διδαχές και στις προσταγές της παράδοσης…

Μόνιμα γεμάτο το μαγαζί, μόνιμες οι φάτσες των πελάτων που φωνάζουν από μακριά «πληρότητα» και «απόλαυση». Το Κομπλέ είναι… κομπλέ όνομα και πράμα. Με τη λογική του “keep it simple, keep it real”. Δεν θα βρεις περίεργες, ψαγμένες γεύσεις. Όχι. Γνωστά πράγματα. Μα τόσο νόστιμα…

Έτσι γίνεται όταν ξέρεις πολύ καλά τη δουλειά σου. Έτσι γίνεται όταν επιλέγεις με ευλαβική προσοχή και φροντίδα τα καλύτερα δυνατά υλικά. Και δεν είναι ότι χρειάζονται πολλά. Τέσσερα και μόνο (υλικά) φτάνουν και περισσεύουν, εν προκειμένω. Κρέας από ένα κρεοπωλείο που συνεργάζεται με μικρές ελληνικές φάρμες. Ντομάτες και κρεμμύδι διαλεγμένα με σχολαστικότητα, ανάλογα την εποχή, το μέγεθος και τον τόπο. Και last but not least, οι αφράτες και μαλακές πίτες, ειδική παραγγελία από ένα μικρό εργαστήριο (Αναστασίου) στο Περιστέρι.

Όλα αυτά είναι σούπερ από μόνα τους (ή μαλλον ενωμένα…) αλλά υπάρχει και το game changing στοιχείο, αυτή η απίθανη σάλτσα ντομάτας που απογειώνει το σύνολο. Μην μας ρωτάτε πώς την φτιάχνουν πάντως. Είναι μυστική η συνταγή. Δεν πειράζει. Είναι ο ορισμός του «δεν θέλω να το μάθω, θέλω να το φάω»!

Στο Κομπλέ θυμάσαι πώς ήταν το σουβλάκι κάποτε. Μέσα σε 2-3 μπουκιές μια έκρηξη γεύσεων σκάει υπέροχα στον ουρανίσκο σου, κάνοντάς σε χαρούμενο, χορτάτο σε όλα σου. Εδώ δεν υπάρχουν γύροι και τέτοια. Μπιφτέκι από 100% μοσχαρίσιο κρέας, χοιρινό σουβλάκι. Εδώ επίσης δεν υπάρχει ντελίβερι. Αλλοιώνεται η γεύση αν αργήσει το «από την παραγωγή στην κατανάλωση», χώρια πως το μαγαζί δεν το έχει ανάγκη, κάθε μέρα sold out κάνει.

Η εποχή μας, το έχει αυτό το κουσούρι, επιζητά να εντυπωσιάσει με φαντεζί υλικά, με ψαγμένες τεχνικές, με «πειραγμένες» φωτό στο Instagram. Το Κομπλέ έρχεται να μας υπενθυμίσει με τον πιο απλό μα ουσιαστικό τρόπο πως το περιτύλιγμα δεν είναι αυτό που έχει σημασία. Το περιεχόμενο μετράει, παντού και πάντα.

To απαίδευτο μάτι μπορεί να νιώσει μια απογοήτευση σε πρώτη φάση. Δεν είναι σαν τα σουβλάκια-γίγας που συναντάμε αλλού, όχι. Και; Μιλάμε για την πιο μεστή δυνατή γεύση που μπορείς να πάρεις σε κάθε μπουκιά, την κάνεις φυλαχτό στην καρδιά σου και ευφραίνει τη ψυχούλα σου! Γι’ αυτό και έχει κάνει τέτοιο σουξέ κάνοντας κόσμο από όλη την Αθήνα να παραμιλάει. Γι’ αυτό και έχει δημιουργήσει φανατικό κοινό που το έχει κάνει αυθόρμητη απάντηση στα χείλη στην ερώτηση «ποιο είναι το αγαπημένο σου σουβλάκι;».

Το βραχιολάκι στον αστράγαλο είναι κάτι πολύ περισσότερο από ένα όμορφο αξεσουάρ. Ελαφρύ, διακριτικό και αδιαμφισβήτητα σαγηνευτικό, έχει γίνει απαραίτητο στη σύγχρονη μόδα.

Όμως αυτό το κόσμημα κουβαλά αιώνες παραδόσεων και πεποιθήσεων. Ξέρετε πραγματικά τι συμβολίζει;

Μια ιστορία χιλιάδων ετών με πολλές πολιτιστικές ρίζες

Η ιστορία του βραχιολιού στον αστράγαλο είναι τόσο πλούσια και ποικιλόμορφη όσο και οι πολιτισμοί που το φόρεσαν.

Στην αρχαία Αίγυπτο, δεν ήταν απλώς διακοσμητικό. Το θεωρούσαν φυλαχτό που έφερνε πλούτο και καλή τύχη. Μάλιστα, κάποιοι εργάτες στα χωράφια φορούσαν βραχιολάκια με μικρά κρεμαστά που έκαναν ήχο, για να απομακρύνουν τα έντομα όσο δούλευαν.

Στην Ινδία, τα βραχιολάκια έχουν διαχρονικά πολιτισμική και κοινωνική σημασία. Συχνά κατασκευασμένα από ασήμι, τα φοράνε παραδοσιακά οι παντρεμένες γυναίκες ως ένδειξη γάμου και ενότητας.

Σε κάποιες αραβικές παραδόσεις, τα βραχιολάκια εμφανίζονται σε ιστορίες όπως τις “Χίλιες και Μία Νύχτες”. Ανάλογα με την ερμηνεία, μερικές φορές συνδέονταν και με πιο αμφιλεγόμενους συμβολισμούς, όπως το να τα φορούν γυναίκες που αψηφούσαν τα κοινωνικά πρότυπα.

Για τους Σουμέριους και τους Ρωμαίους, τα βραχιολάκια ήταν σύμβολο πλούτου. Όσο πιο περίτεχνη ήταν η κατασκευή, τόσο πιο ξεκάθαρο ήταν το μήνυμα της κοινωνικής ανωτερότητας του κατόχου.

Από την παράδοση στη σύγχρονη μόδα

Σήμερα, το βραχιολάκι στον αστράγαλο έχει αφήσει πίσω του πολλά από τα παλιά του νοήματα. Πλέον θεωρείται σύμβολο κομψότητας, αισθησιασμού και αυτοέκφρασης. Ειδικά το καλοκαίρι, συνδυάζεται τέλεια με αέρινα φορέματα και σανδάλια, τραβώντας διακριτικά την προσοχή στον αστράγαλο.

Τα σύγχρονα σχέδια ποικίλουν για κάθε γούστο:

• Ασημένιο ή χρυσό για διαχρονική, εκλεπτυσμένη εμφάνιση

• Μαργαριτάρια και κοχύλια για μποέμ, καλοκαιρινό στυλ

• Πολύχρωμα κορδόνια και charms για παιχνιδιάρικη, μοντέρνα διάθεση

Σε ποιον αστράγαλο να το φορέσετε;

Πολλοί αναρωτιούνται αν το πλευρό που φοράμε το βραχιολάκι έχει κρυμμένη σημασία. Στην πραγματικότητα, σήμερα δεν υπάρχει αυστηρός κανόνας. Είτε το φοράς στον αριστερό, είτε στον δεξί αστράγαλο, έχει να κάνει με την άνεση και την προσωπική σου προτίμηση. Το πιο σημαντικό είναι πώς σε κάνει να νιώθεις.