Blog Σελίδα 1287

Το αριστούργημα του ελληνικού κινηματογράφου που λοιδορήθηκε όσο κανένα άλλο

0

Τη δεκαετία του 1950, ελάχιστο καιρό μετά το τέλος του εμφυλίου πολέμου, ο ελληνικός κινηματογράφος βρίσκεται σε μία περίοδο συγκρότησης με ελάχιστα τεχνολογικά και οικονομικά μέσα. Στο επίκεντρο των ταινιών της εποχής έμπαιναν κατά βάση ιστορίες προσωπικής επιτυχίας και ανέλιξης ατόμων οι οποίες συνήθως συνέβαιναν χάρη στην εναρμόνισή των πρωταγωνιστών με τα μικροαστικά ιδεώδη της εποχής.

Το κοινό έδειχνε ενδιαφέρον για το σινεμά και φαίνεται ότι σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη υπήρχαν συνολικά 30 κινηματογράφοι πρώτης προβολής. Ωστόσο, παρά το ενδιαφέρον αυτό και τις φιλόδοξες προσπάθειες, από την κινηματογραφική παραγωγή της εποχής λείπει φανερά η βαθύτερη κριτική ματιά και φυσικά η πρωτοτυπία.

Εμπόδιο σε κάθε καλλιτεχνική προσπάθεια -συμπεριλαμβανομένων και των κινηματογραφικών- ήταν φυσικά και η προληπτική και κατασταλτική λογοκρισία υπό την επίδραση ενός διαρκούς ηθικού πανικού που διακατείχε την ελληνική κοινωνία. Από τη μία πανικό για το ενδεχόμενο επιστροφής του κομμουνιστικού κινδύνου και από την άλλη για τον κίνδυνο επιρροής της νεολαίας από «εκφυλισμένους» δυτικούς τρόπους ψυχαγωγίας και διασκέδασης.

σκηνή από τον δράκο

Αυτό το πολύ αυστηρό status quo ήρθε να ταράξει με μία ταινία του ο Νίκος Κούνδουρος το 1956. Επρόκειτο για την ταινία «Ο Δράκος» -σε σενάριο Ιάκωβου Καμπανέλλη- η οποία, πέραν της καλλιτεχνικής της πρωτοτυπίας, βρισκόταν παντελώς εκτός του κλίματος προώθησης της Ελλάδας ως χώρας ξεγνοιασιάς, οικονομικής ανάπτυξης και ευημερίας. Αντιθέτως, εδώ στο επίκεντρο έμπαινε ο υπόκοσμος, η μιζέρια, η πείνα και η πολιτική ασφυξία μίας κοινωνίας που έψαχνε εναγωνίως τρόπους να επιβιώσει.

Ο πραγματικός Δράκος και ο ασήμαντος υπαλληλάκος

Στην υπόθεση της ταινίας πρωταγωνιστεί ο Θωμάς (εκπληκτική ερμηνεία του Ντίνου Ηλιόπουλου) ο οποίος είναι ένας ασήμαντος και θλιβερός υπάλληλος που επρόκειτο να περάσει την Πρωτοχρονιά μόνος, χωρίς οικογένεια και φίλους. Καθώς γυρίζει σπίτι καταλαβαίνει ότι η φυσιογνωμία του είναι ολόιδια με εκείνη του Δράκου, ενός περιβόητου εγκληματία τον οποίον αναζητούν οι ελληνικές αρχές.

Κυνηγημένος λόγω αυτής της ομοιότητας ο Θωμάς θα μπει σε ένα καμπαρέ. Εκεί βρίσκει μία συμμορία αρχαιοκάπηλων η οποία παίρνει ως δεδομένο ότι εκείνος ήταν ο πραγματικός Δράκος. Εντός του μικροκόσμου του καμπαρέ, ο Θωμάς θα βιώσει την αποδοχή και τον σεβασμό των πελατών αλλά και τον έρωτα μίας όμορφης γυναίκας. Σταδιακά θα αρχίσει να ταυτίζεται με τον Δράκο, βρίσκοντας πράγματα που του έλειπαν από την κανονική του ζωή, μέχρι που τελικά η απάτη αποκαλύπτεται.

Με αφορμή την αφήγηση αυτής της απλής ιστορίας, ο Κούνδουρος αναπαριστά μία ελληνική κοινωνία στην οποία ανθεί η εγκληματικότητα και η βία, ενώ καταπιάνεται με τα ζητήματα της περίφημης ελληνικότητας (την αντίστιξη λαμπρής αρχαιότητας και μίζερης καθημερινότητας), της αυστηρής ταξικής διαστρωμάτωσης αλλά και του διαρκούς παιχνιδιού των οραμάτων και των διαψεύσεων της ελληνικής κοινωνίας και των δήθεν μεγαλείων της.

Όπως και οι πρώτοι και πιο εμφανείς συμβολισμοί μέσα από τους οποίους η μικροαστική τάξη της εποχής έβλεπε τον εαυτό της ως καθρέπτισμα και είδωλο του κόσμου της νύχτας.

Είναι χαρακτηριστικό ένα σημείο της ταινίας όπου ο λεγόμενος Αρχαιολόγος παρουσιάζει μία φωτογραφία ενός αρχαίου ναού στην υπόλοιπη σπείρα. Ο Θωμάς αναγνωρίζει ότι πρόκειται για τον ναό του Ολυμπίου Διός και τη στιγμή εκείνη ένα μέλος της συμμορίας, μασουλώντας κάτι, αναφωνεί με κάτι που μοιάζει με χαρά: «μπράβο, στο Ζάππειο…που πουλάνε βενζίνα απέναντι».

Οι αντιδράσεις από την εθνικοφροσύνη και την αριστερά

Με το που κυκλοφόρησε η ταινία ξεσήκωσε μία θύελλα αντιδράσεων. Η παρουσίαση ενός εκφυλισμένου κόσμου της νύχτας οδήγησε σε μία σειρά από αυστηρότατες κριτικές οι οποίες την παρουσίαζαν ως αισχρή, άθλια ακόμα και ανθελληνική. Το ενδιαφέρον είναι ότι τέτοιες κριτικές δεν βρίσκει κανείς μόνο στον παραδοσιακά ευαίσθητο τύπο της εθνικοφροσύνης αλλά ακόμα και σε αυτόν της αριστεράς που θεώρησε ότι επρόκειτο για «δυσφήμιση» του προλεταριάτου.

Αφίσα του Δράκου

Ο Κώστας Σταματίου έγραφε χαρακτηριστικά στην Αυγή ότι επρόκειτο για μία ταινία «αίσχος για τη χώρα μας» και για «αποθέωση του μπουζουκιού, του υποκόσμου και του σαλταδορισμού». Στο Εθνος είχαμε προσωπική επίθεση στον Νίκο Κούνδουρο για την «αρρωστημένη φαντασία» του. Τέλος, ο Άδωνις Κύρου έγραψε στην Εστία για τη γελοιότητα των λαθρεμπόρων, για τους χασικλήδες, τη διαπόμπευση του Ευαγγελίου και της αστυνομίας και τελικά τη χαρακτήρισε «ελεεινό κατασκεύασμα». Χαρακτηριστικό απόσπασμα του εν εξάλλω κειμένου του:

«Αυτή η ταινία, απίθανος και τραβηγμένη απ’ τα μαλλιά, καθίσταται εντελώς γελοία, και δεν ηξεύρει κανείς τι πρώτον και τι ύστερον να οικτήρη εκεί μέσα. Τας μωράς γελοιότητας των λαθρεμπόρων; Τον οικτρόν και πανάθλιον χορόν των χασικλήδων; Την διαπόμπευσιν του ιερού Ευαγγελίου; Την οικτράν εμφάνισιν και κατασυκοφάντησιν της Αστυνομίας; Ή τους αθλιεστέρους και βρωμεροτέρους συνοικισμούς των Αθηνών και του Πειραιώς, όπου εγυρίσθη το ελεεινόν αυτό κατασκεύασμα;»

Από την άλλη, υπήρξαν και μεμονωμένες φωνές που επαινούσαν τον Δράκο. Μία εξ αυτών ήταν του Μάριου Πλωρίτη. Γράφοντας στην εφημερίδα Ελευθερία μίλησε προφητικά για μία ταινία που οδήγησε τον ελληνικό κινηματογράφο «από τον παιδισμό στην ωριμότητα» (παρόμοιο παραλληλισμό έκανε και ο Βασίλης Ραφαηλίδης που τόνισε το πέρασμα από την προϊστορία στην ιστορία).

Ενθουσιώδης κριτική υπήρξε και από τον Φρανσουά Τρυφώ («συναρπαστικό φιλμ με ποιητική έμπνευση) αλλά και γενικότερα από πολλούς κριτικούς του Φεστιβάλ της Βενετίας όπου προβλήθηκε. Ακόμα και έτσι, στην Ελλάδα, οι φωνές εναντίον του Νίκου Κούνδουρου κάλυψαν οτιδήποτε θετικό μπορούσε να ακουστεί.

Όπως αργότερα τόνιζε ο ίδιος ο Κούνδουρος σε συνέντευξή του, μπήκε κρυφά στις αίθουσες που παιζόταν για να δει τις αντιδράσεις του κοινού: «Στο Ρεξ και το Αττικόν, άκουσα τα σφυρίγματα και τις ειρωνικές φωνές των θεατών που ένιωθαν εξαπατημένοι. Περίμενα να τους δω να βγαίνουν και κάποιοι μου έσφιξαν σιωπηλά το χέρι. Τότε έμαθα μια κι έξω πως εγώ κι αυτό το άγνωστο πλήθος δε θα ’χαμε ποτέ καλές σχέσεις».

Σκηνή από τον Δράκο.

Την περίοδο που κυκλοφόρησε ο Δράκος και απαντώντας στις εν εξάλλω κριτικές εναντίον του, ο Κούνδουρος δήλωνε «είμαστε στο περιθώριο της ελληνικής παιδείας, κακομαθημένα παλιόπαιδα, φιλάρεσκα, ατάλαντα τις πιο πολλές φορές, θορυβώδη μικρά πιράνχας, που θέλουν να καταβροχθίσουν το βόδι που πήγε μέσα στο ποτάμι». 

Όπως φαίνεται σε σειρά συνεντεύξεών του, ο Κούνδουρος παρέμεινε μέχρι το τέλος της ζωής του ιδιαίτερα πικραμένος για τις κριτικές που δέχτηκε η ταινία. Η πίκρα του αφορούσε κυρίως τους κριτικούς αλλά και την αριστερά. Θεωρούσε ότι η ταινία δεν λογοκρίθηκε από ψηλά, από ένα αυταρχικό καθεστώς, αλλά από το ίδιο το κοινό. Ενδεικτικά, όταν -πολύ αργότερα- καραχειροκροτήθηκε στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, απέρριψε το χειροκρότημα γιατί «δεν το πήρε ποτέ όταν το είχε ανάγκη».

Τι κάνει σπουδαίο τον Δράκο

Πράγματι, σήμερα η ταινία θεωρείται μία από τις σπουδαιότερες που έβγαλε ο ελληνικός κινηματογράφος του 20ού αιώνα. Η σκηνοθετική ματιά του Κούνδουρου ήταν πραγματικά καινοτόμος και αυτό φαινόταν από την πρώτη σκηνή όπου δεν παρουσιάζεται για παράδειγμα ένα πανοραμικό πλάνο της Αθήνας, του τόπου όπου θα διαδραματιστεί η πλοκή. Αντιθέτως, το πρώτο πράγμα που βλέπουμε είναι ένα υπόγειο. Κάθε πλάνο έκτοτε είναι απόλυτα προσεγμένο.

Ο Κούνδουρος χρησιμοποιεί σύμβολα του ιταλικού νεορεαλισμού (από τον οποίο έχει επηρεαστεί η ταινία) και ταυτόχρονα επιτυγχάνει, όπως τονίζει ο Γιάννης Παπακώστας, με ελάχιστα μέσα έναν εκπληκτικό εξπρεσιονιστικού τύπου φωτισμό ο οποίος συμβάλλει και σε όλη την καθηλωτική ατμόσφαιρα της ταινίας. Όλα αυτά κάτω από τη φανταστική μουσική του Μάνου Χατζιδάκι και με τη βοήθεια εξαιρετικών ερμηνειών, με κορυφαία εκείνη του εκπληκτικού Ντίνου Ηλιόπουλου.

Σκηνή από τον Δράκο

Παρότι ασύγκριτα καλύτερη από άλλες ταινίες της περιόδου, η ταινία απέτυχε πλήρως εμπορικά και, παρά τις μεμονωμένες φωνές υποστήριξης, είναι από τις κλασικές περιπτώσεις αριστουργημάτων που αναγνωρίστηκαν πολύ αργότερα. Οι λόγοι γι’ αυτό είναι πολλοί.

Η απουσία της ηθικολογίας εκ μέρους του Κούνδουρου στην αναπαράσταση του κόσμου της νύχτας αντιμετωπίστηκε ως υποστήριξη του κόσμου αυτού. Τα σκοτεινά πλάνα και η νύχτα (αφορά τα ⅔ της ταινίας) ήταν ξένα για το ελληνικό κοινό. Όπως και οι πρώτοι και πιο εμφανείς συμβολισμοί μέσα από τους οποίους η μικροαστική τάξη της εποχής έβλεπε τον εαυτό της ως καθρέπτισμα και είδωλο του κόσμου της νύχτας. Ακριβώς όπως ένας απλός και αθώος υπαλληλάκος παραλληλιζόταν με ένα στυγερό εγκληματία.

Σήμερα, 67 χρόνια μετά την πρώτη κυκλοφορία του, ο «Δράκος» συνεχίζει να συνεπαίρνει τον σύγχρονο θεατή ως ένα κατεξοχήν πολιτικό φιλμ το οποίο όμως λειτουργεί και σαν μία εκπληκτική νουάρ ταινία.

*Αυτές τις μέρες, η ψηφιακή του επανέκδοση προβάλλεται στον θερινό κινηματογράφο Ριβιέρα*

Πηγή: reader.gr

Το άρθρο του Παύλου Ντε Γκρες για την επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα – «Αυτό το αριστούργημα είναι ακρωτηριασμένο»

0

Ο Παύλος Ντε Γκρες υπέγραψε ένα άρθρο και αναφέρθηκε στο διαχρονικό και δίκαιο αίτημα της Ελλάδας για να επιστραφούν τα Γλυπτά του Παρθενώνα

Ο Παύλος Ντε Γκρες μαζί με τη μητέρα του, Άννα Μαρία έδωσαν το παρών στις αρχές του μήνα στην παρουσίαση του ντοκιμαντέρ της Μιμής Ντενίση “Η γυναίκα πίσω από τον Έλγιν” που πραγματοποιήθηκε στο Μουσείο της Ακρόπολης και με αφορμή αυτή την προβολή, υπέγραψε ένα άρθρο στην αγγλική γλώσσα που δημοσιεύτηκε στη σελίδα greek royal family. Το άρθρο του Ντε Γκρες φέρει τον τίτλο “Επιστροφή στον Ιερό Βράχο”.

90e9a53eb3ae41d4bc5c5c7702324545

H Άννα Μαρία και ο Παύλος Ντε Γκρες στην παρουσίαση του ντοκιμαντέρ “Η γυναίκα πίσω από τον Έλγιν” στο Μουσείο της Ακρόπολης

ceef264b0c63442e90be8fcd204d5273

Παύλος Ντε Γκρες: “Ως Έλληνας που μεγάλωσε με τον Παρθενώνα, δυσκολεύομαι να αποδεχθώ ότι αυτό το μοναδικό αριστούργημα παραμένει ακρωτηριασμένο”

“Το πρόσφατο ντοκιμαντέρ της Μιμής Ντενίση έφερε για ακόμη μία φορά στο προσκήνιο ένα ζήτημα που παραμένει άλυτο περισσότερο από δύο αιώνες: το ζήτημα της επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα στον τόπο όπου δημιουργήθηκαν. Τόσο η Μιμή Ντενίση όσο και ο διακεκριμένος αρχαιολόγος και Γενικός Διευθυντής του Μουσείου της Ακρόπολης, καθηγητής Νίκος Σταμπολίδης, αξίζουν αναγνώριση για τη συμβολή τους σε αυτή τη σημαντική παραγωγή, η οποία λειτουργεί ως μια ισχυρή υπενθύμιση ότι η τύχη των Γλυπτών δεν αποτελεί απλώς ένα ιστορικό ζήτημα, αλλά ένα διαχρονικό ζήτημα δικαιοσύνης.

e7511a17ee544a659e4071b548d85d82

Περισσότερα από διακόσια χρόνια μετά την απομάκρυνσή τους, τα Γλυπτά του Παρθενώνα εξακολουθούν να στεγάζονται στο Βρετανικό Μουσείο του Λονδίνου, μακριά από τον Ιερό Βράχο όπου δημιουργήθηκαν και μακριά από το μνημείο στο οποίο ανήκουν. Η Ελλάδα επιδιώκει σταθερά και με αποφασιστικότητα την επιστροφή τους, προβάλλοντας ηθικά, νομικά και ιστορικά επιχειρήματα που συνεχώς κερδίζουν έδαφος στη διεθνή κοινότητα.

Η ελληνική θέση βασίζεται σε μια απλή αλλά ισχυρή αρχή: τα Γλυπτά δεν είναι ανεξάρτητα έργα Τέχνης, αλλά αναπόσπαστα αρχιτεκτονικά στοιχεία ενός ενιαίου μνημείου — του Παρθενώνα. Ο διαχωρισμός τους – σε δύο χώρες- υπονομεύει την ακεραιότητα ενός από τους σημαντικότερους πολιτιστικούς θησαυρούς της ανθρωπότητας, γεγονός που έχει επανειλημμένα υπογραμμιστεί από την UNESCO.

4955044006334a9484bc8299e6243b3b

Σήμερα, το Μουσείο Ακρόπολης — ευρέως αναγνωρισμένο ως ένα από τα καλύτερα και πιο προηγμένα μουσεία στον κόσμο — είναι έτοιμο να τα υποδεχθεί τα Γλυπτά πίσω στην πατρίδα τους. Μια ειδικά διαμορφωμένη αίθουσα περιμένει τα αυθεντικά έργα, ενώ γύψινα αντίγραφα καταλαμβάνουν τις θέσεις τους ως μια συγκινητική και σιωπηλή υπενθύμιση των Γλυπτών που λείπουν.

Το βασικό επιχείρημα που προβάλλει επί μακρόν η Βρετανία — ότι ο λόρδος Έλγιν ενήργησε με επίσημη άδεια των οθωμανικών αρχών — αμφισβητείται ολοένα και περισσότερο. Να ληφθεί επίσης υπόψην ότι η αντιπροσωπεία της Τουρκίας στην UNESCO δήλωσε πως δεν έχει ποτέ βρεθεί κάποιο αυθεντικό οθωμανικό διάταγμα που να επέτρεπε την αφαίρεση των Γλυπτών. Αυτό που διασώζεται είναι απλώς μια ανυπόγραφη και χωρίς σφραγίδα ιταλική μετάφραση. Η θέση της σημερινής Τουρκίας έχει αποδυναμώσει σημαντικά ένα από τα βασικά θεμέλια της βρετανικής επιχειρηματολογίας.

Η ελληνική διεκδίκηση έχει επίσης προσελκύσει την υποστήριξη σημαντικών διεθνών προσωπικοτήτων, μεταξύ των οποίων είναι ο Τζορτζ Κλούνεϊ, η Αμάλ Κλούνεϊ — η οποία υπηρέτησε ως νομική σύμβουλος της ελληνικής κυβέρνησης — και ο Στίβεν Φράι. Κατά τη συνεδρίαση της UNESCO τον Μάιο του 2026, είκοσι χώρες, μεταξύ αυτών η Ιταλία, η Βραζιλία, η Κίνα και η Αίγυπτος, εξέφρασαν δημόσια τη στήριξή τους στην ελληνική θέση. Παράλληλα, μεγάλα διεθνή μέσα ενημέρωσης, όπως η Guardian, το BBC και το LBC, έχουν δώσει σημαντική προσοχή στο ζήτημα, παρουσιάζοντας συχνά θετικά το αίτημα της επανένωσης των Γλυπτών.

Εξίσου αξιοσημείωτη είναι η μεταστροφή της βρετανικής κοινής γνώμης. Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν όλο και περισσότερο ότι η πλειοψηφία των Βρετανών πολιτών υποστηρίζει πλέον την επιστροφή των Γλυπτών στην Ελλάδα, αντανακλώντας μια ευρύτερη παγκόσμια επανεκτίμηση της πολιτιστικής κληρονομιάς και της ιστορικής ευθύνης.

00a1618ae163482ea29085a2a2ec0595

Ως Έλληνας που μεγάλωσε με τον Παρθενώνα ως σύμβολο της ιστορίας, της ταυτότητας και του πολιτισμού μας, δυσκολεύομαι να αποδεχθώ ότι αυτό το μοναδικό αριστούργημα παραμένει ακρωτηριασμένο. Για τους Έλληνες, τα Γλυπτά του Παρθενώνα δεν είναι μονάχα, αρχαία αντικείμενα. Αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της πολιτιστικής μας μνήμης και της συλλογικής μας ταυτότητας. Η απομάκρυνσή τους δεν βιώνεται απλώς ως ένα ιστορικό γεγονός, αλλά ως μια βαθιά πολιτιστική απώλεια, οι συνέπειες της οποίας εξακολουθούν να γίνονται αισθητές.

Η κατάσταση μοιάζει με τον διαχωρισμό μιας οικογένειας στην οποία τα μισά μέλη της είναι μακριά από το σπίτι τους για περισσότερο από δύο αιώνες. Λίγοι θα έβρισκαν μια τέτοια κατάσταση φυσική ή δίκαιη. Η ίδια αρχή ισχύει και για τα Γλυπτά του Παρθενώνα.

Κάθε φορά που ένας επισκέπτης εισέρχεται στο Μουσείο Ακρόπολης και αντικρίζει τα γύψινα αντίγραφα στις θέσεις όπου θα έπρεπε να βρίσκονται τα πρωτότυπα, η απουσία γίνεται αισθητή. Η επιστροφή τους δεν αποτελεί απλώς ένα διπλωματικό στόχο· είναι μια πράξη ιστορικής δικαιοσύνης, ζήτημα πολιτιστικής ακεραιότητας και εθνικής αξιοπρέπειας, καθώς και αποκατάσταση μιας κληρονομιάς που δεν ανήκει μόνο στην Ελλάδα, αλλά σε ολόκληρη την ανθρωπότητα.

Η συζήτηση, επομένως, δεν αφορά πλέον το αν τα Γλυπτά του Παρθενώνα πρέπει να επιστρέψουν. Το πραγματικό ερώτημα είναι πόσο ακόμη είναι διατεθειμένη η Ελλάδα να περιμένει.

23.6.2026″

Το αργό και βασανιστικό τσιφτετέλι της Χριστίνας Αλεξανιάν στο «Στην υγειά μας ρε παιδιά»

0

Χριστίνα Αλεξανιάν και εορταστική εκπομπή Σπύρου Παπαδόπουλου πάνε… πακέτο! Σχεδόν κάθε χρόνο, η γνωστή ηθοποιός είναι καλεσμένη ή τα Χριστούγεννα ή την Πρωτοχρονιά στο “Στην υγειά μας ρε παιδιά” και φυσικά πάντα ρίχνει έναν χορό στην πίστα, κυρίως τσιφτετέλι.

Έτσι και χθες, λοιπόν, Παραμονή Χριστουγέννων, η Χριστίνα Αλεξανιάν έβαλε “φωτιά” με το αργό και… βασανιστικό της τσιφτετέλι, τραβώντας πάνω της όλα τα βλέμματα.

Δείτε το βίντεο

Το απωθημένο του Καρόλου: Τι είχε η Καμίλα που δεν είχε η Νταϊάνα

0

Ήταν Φεβρουάριος του 1981. Δεν έχουν περάσει πολλές ημέρες από την ανακοίνωση του Παλατιού για τον αρραβώνα και τον επικείμενο γάμο του πρίγκιπα Καρόλου με την Νταϊάνα.

Οι ρεπόρτερ, που στην κυριολεξία έτρεχαν πίσω από το ζευγάρι, τους ρωτούν αν είναι ερωτευμένοι, η Νταϊάνα απαντά: «Φυσικά». Μα πριν προλάβει να ολοκληρώσει τη μονολεκτική, αλλά ενθουσιώδη, απάντησή της θα ακούσει τον Κάρολο να προσθέτει κυνικά: «ό,τι και να σημαίνει το ερωτευμένοι».

Αυτή ήταν μόνο αρχή. Ο γάμος της ήταν αποτυχημένος από την πρώτη στιγμή και επισκιάστηκε από τον παράνομο δεσμό του πρίγκιπα με την Καμίλα Πάρκερ. Ένα δεσμό που μπορεί να ήταν παράνομος και να πέρασε 40 κύματα, όμως, τελικά οι δύο τους κατέληξαν μαζί και παντρεύτηκαν σαν σήμερα πριν από 14 χρόνια. Η Καμίλα ήταν το μεγάλο απωθημένο του Καρόλου και τίποτα δεν μπορούσε να τον σταματήσει. Πήγε κόντρα σε όλους και στάθηκε γαμπρός στο πλευρό της.

screenshot 6 3

Η γνωριμία του πρίγκιπα Καρόλου με την Καμίλα

Η πρώτη του χειραψία με την Καμίλα έγινε το 1970 στο γήπεδο πόλο του μεγάλου πάρκου του Ουίνδσορ.

Η 23χρονη Καμίλα λέγεται πως πλησίασε τον Κάρολο, τον χαιρέτησε και αμέσως του είπε: «Ξέρεις, ο προ-πάππους σου και η προ-γιαγιά μου ήταν εραστές. Τι λες για αυτό;», αναφερόμενη στο ειδύλλιο της Αλις Κέπερ με τον βασιλιά Εδουάρδο τον έβδομο. Αμέσως υπήρξε μια έλξη.

«Ο Κάρολος αγάπησε τον τρόπο που χαμογελούσε με τα μάτια της. Χασκογελούσαν με τα ίδια πράγματα», αποκαλύπτει η Πένι Τζούνορ στο βιβλίο της «Η δούκισσα: Η ανείπωτη ιστορία». «Του άρεσε, επίσης, ότι ήταν φυσική, ανοιχτή και φιλική, του άρεσε ότι δεν ήταν δουλοπρεπής ή γλείφτρα απέναντι στον διάδοχο του θρόνου. Με άλλα λόγια τον γοήτευσε από την αρχή και η καρδιά του άρχισε να χτυπά δυνατά». 
Οι δυο τους στη συνέχεια πήγαιναν μαζί σε αρκετούς αγώνες πόλο, ενώ αργότερα συναντιούνταν κρυφά στο κτήμα του Λόρδου Μαουντμπάτεν. Η σχέση τους, όμως, είχε…προθεσμία.

Ο πρίγκιπας Κάρολος είχε προγραμματίσει να φύγει με το βασιλικό ναυτικό στην Καραϊβική. Τότε αντί να ζητήσει από την Καμίλα να τον περιμένει να γυρίσει σε οκτώ μήνες, φέρεται να απέφυγε να εκφράσει τη δύναμη των συναισθημάτων του.  Εκείνη, όσο ο πρίγκιπας Κάρολος έλειπε σε ταξίδι, έκανε σχέση με τον Αντριου Πάρκερ Μπόουλς τον οποίο και παντρεύτηκε περίπου έναν χρόνο μετά.

5cac5fcf4fd6f

Λέγεται πως την είδηση του γάμου της Καμίλα έκανε έξαλλο τον Κάρολο. Πληροφορήθηκε το γεγονός εν πλω, καθώς υπηρετούσε στο Πολεμικό Ναυτικό. Μάλιστα το βράδυ πριν τον γάμο του με την Νταϊάνα, εκείνος έκλαιγε γοερά. Δεν ήταν εκείνη ο άνθρωπος που ήθελε να έχει πλάι του.

Η πρώτη υστερία της Νταϊάνα

Η πρώτη μεγάλη κρίση ανάμεσα στον Κάρολο και την Νταϊάνα σημειώνεται λίγο πριν τον γάμο τους, όταν στο γραφείο του ανακαλύπτει ένα βραχιόλι προορισμένο για την κυρία Πάρκερ Μπόουλς. «Δεν είμαι υποχρεωμένος να σου δώσω λογαριασμό» της απαντά όταν απαιτεί να μάθει τον λόγο ύπαρξης αυτού του βελούδινου κουτιού. Μία χρυσή αλυσίδα με μια μπλε πολύτιμη πέτρα, πάνω στην οποία ήταν σκαλισμένα τα γράμματα G και F (από το Γκλάντις και Φρεντ που ήταν τα χαϊδευτικά τους).

«Παντρευόμαστε αύριο. Μήπως έχουμε διαφορετική ιδέα για τον γάμο;» του λέει εκείνη. «Δικαιούμαι να έχω μια ιδιωτική ζωή» αντεπιτίθεται ο Κάρολος. «Είναι εντελώς παράλογο. Γιατί να της χαρίσεις ένα βραχιόλι;» και εκείνος απάντησε «Για να την ευχαριστήσω που έχει σταθεί στο πλευρό μου».

5cac602f68bdd

Σε μια συνέντευξη που έδωσε στο BBC η Νταϊάνα το 1995 δήλωσε απερίφραστα: «Ήμασταν τρεις σε αυτό το ζευγάρι, ήταν λίγο υπερβολικό».

«Θέλω τον άντρα μου»

Ήταν αργά το απόγευμα, μετά το τέλος ενός δείπνου στο οποίο η Νταϊάνα αποφάσισε να συνοδεύσει τον Κάρολο, παρότι ήξερε πως θα ήταν εκεί και η ερωμένη του, η Καμίλα. Οι περισσότεροι από τους καλεσμένους, συμπεριλαμβανομένης της πριγκίπισσας, είχαν πάει στον επάνω όροφο, στο σαλόνι, αλλά όχι ο ο Κάρολος και η Καμίλα.

Όταν η Νταϊάνα επέστρεψε στον κάτω όροφο για να δει πού ήταν ο Κάρολος, τον βρήκε να κάθεται μαζί με την Καμίλα και να συζητούν με έναν φίλο τους.  Τότε είπε στην Καμίλα:

«Θα ήθελα, απλά, να ξέρεις ότι γνωρίζω ακριβώς τι συμβαίνει. Συγγνώμη που μπαίνω στον δρόμο σας. Πρέπει να είναι κόλαση και για τους δυο σας. Μη μου συμπεριφέρεστε σαν να είμαι ηλίθια!».

Απαντώντας στην Νταϊάνα, η Καμίλα είπε τα εξής:

«Εχεις ό,τι έχεις θελήσει ποτέ στη ζωή σου. Έχεις όλους τους άντρες στον κόσμο να σε ερωτεύονται και έχεις και δύο πανέμορφα παιδιά. Τι περισσότερο θέλεις;» Η απάντηση της Νταϊάνα ήταν άμεση.«Θέλω τον άντρα μου»

Το διαζύγιο και ο νέος γάμος 

Ο Κάρολος και η Νταϊάνα πήραν διαζύγιο στις 28 Αυγούστου 1996.

5cac60661d4ea

Στις 8 Απριλίου 2005 ο Κάρολος και η Καμίλα παντρεύονται σε μια τελετή χωρίς πολυτέλειες. Η Ελισάβετ συμφωνεί με τον γάμο. Από εκείνη την ημέρα η κοινή θνητή Καμίλα γίνεται η δούκισσα της Κορνουάλης.

Λένε πως η Καμίλα είχε τόσο άγχος ότι ο κόσμος που είχε συγκεντρωθεί στο δρόμο για το παρεκκλήσι του Windsοr θα την αποδοκίμαζε, που δε σηκωνόταν από το κρεβάτι της. Τελικά δε συνέβη. Και στα επόμενα χρόνια που πέρασαν η δημόσια εικόνα της άλλαξε. Σε αυτό έπαιξε καταλυτικό ρόλο η δημόσια αποδοχή της βασίλισσας.

star.gr

Το απρόσμενο σύμπτωμα που συνδέεται με κίνδυνο καρδιακής ανεπάρκειας, σύμφωνα με μελέτη

0

Περίπου 64 εκατομμύρια άτομα παγκοσμίως πάσχουν από καρδιακή ανεπάρκεια. Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν υποστηρίζουν ότι η εξασθένιση της όσφρησης μπορεί να βοηθήσει στην πρόβλεψη του κινδύνου ενός ατόμου να αναπτύξει καρδιακή ανεπάρκεια.

Οι επιστήμονες δεν βρήκαν σύνδεση μεταξύ της απώλειας όσφρησης και του κινδύνου εμφάνισης καρδιακής νόσου ή εγκεφαλικού επεισοδίου.

Οι ειδικοί εκτιμούν ότι περίπου 64 εκατομμύρια άτομα παγκοσμίως πάσχουν από καρδιακή ανεπάρκεια, μια ιατρική κατάσταση όπου η καρδιά δεν μπορεί να αντλήσει αρκετό αίμα σε όλο το σώμα. Η καρδιακή ανεπάρκεια μπορεί να προκληθεί από άλλες ασθένειες που αποδυναμώνουν τον καρδιακό μυ, όπως η στεφανιαία νόσος, καθώς και από μη υγιεινές συνήθειες ζωής, όπως το κάπνισμα και η υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ.

Τώρα, ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν υποστηρίζουν ότι η εξασθένιση της όσφρησης μπορεί να βοηθήσει στην πρόβλεψη του κινδύνου ενός ατόμου να αναπτύξει καρδιακή ανεπάρκεια. Η μελέτη δημοσιεύτηκε πρόσφατα στο έγκυρο περιοδικό Journal of the American Heart Association.

Πώς η απώλεια όσφρησης σχετίζεται με τη γενική υγεία

Η αίσθηση της όσφρησης αρχίζει να εξασθενεί με την ηλικία και προηγούμενες έρευνες δείχνουν ότι η δυσλειτουργία της όσφρησης αρχίζει να επιδεινώνεται μόλις φτάσουμε την ηλικία των 60 ετών. «Η απώλεια ή η εξασθένηση της όσφρησης επηρεάζει περίπου το ένα τέταρτο των ηλικιωμένων ενηλίκων», δήλωσε στο Medical News Today, ο Honglei Chen, PhD, Καθηγητής του Ιδρύματος Έρευνας MSU στο Τμήμα Επιδημιολογίας και Βιοστατιστικής στο Michigan State University College of Human Medicine, και κύριος συγγραφέας αυτής της μελέτης.

«Η ευαισθητοποίηση του κοινού είναι όμως χαμηλή, καθώς μόνο περίπου το 30% εκείνων που έχουν απώλεια όσφρησης το γνωρίζουν», σημείωσε. «Μάθαμε τις τελευταίες δύο δεκαετίες ότι η απώλεια όσφρησης είναι ένας από τους πιο σημαντικούς πρώιμους δείκτες της άνοιας και της νόσου του Πάρκινσον», είπε ο Chen. «Είναι ενδιαφέρον ότι νέα δεδομένα δείχνουν ότι η απώλεια όσφρησης μπορεί να έχει πιο σοβαρές επιπτώσεις στην υγεία των ηλικιωμένων, όπως αυξημένο κίνδυνο θανάτου, πνευμονίας και σωματικής αδυναμίας».

Η απώλεια όσφρησης μπορεί επίσης να σχετίζεται με την καρδιαγγειακή υγεία, πρόσθεσε η Keran Chamberlin, ερευνήτρια διδακτορικού στην επιδημιολογία στο Michigan State University και πρώτη συγγραφέας αυτής της μελέτης.

«Για παράδειγμα, προκαταρκτικά δεδομένα έδειξαν ότι καρδιαγγειακές αλλαγές μπορεί να επηρεάσουν την αίσθηση της όσφρησης των ηλικιωμένων», εξήγησε η Chamberlin. «Από την άλλη πλευρά, μπορούμε να υποθέσουμε ότι η απώλεια όσφρησης μπορεί να επηρεάσει αρνητικά τη διατροφική πρόσληψη, τη διάθεση και τις καθημερινές δραστηριότητες κάποιου, γεγονός που μπορεί να θέσει σε κίνδυνο την καρδιαγγειακή υγεία με την πάροδο του χρόνου. Αυτό μπορεί να είναι ιδιαίτερα σημαντικό για την καρδιακή ανεπάρκεια».

«Καθώς η καρδιακή ανεπάρκεια είναι ένα προχωρημένο σύνδρομο με πολλές πτυχές, η εξέλιξή της μπορεί να επιδεινωθεί από την αυξημένη ευπάθεια», πρόσθεσε. «Επομένως, η απώλεια όσφρησης μπορεί να σχετίζεται με την καρδιαγγειακή υγεία ως δείκτης, παράγοντας ή και τα δύο».

Η απώλεια όσφρησης αυξάνει τον κίνδυνο καρδιακής ανεπάρκειας κατά 30%

Για αυτή τη μελέτη, οι ερευνητές ανέλυσαν δεδομένα από περίπου 2.500 άτομα στην μελέτη Health ABC του Εθνικού Ινστιτούτου Γήρανσης. Οι συμμετέχοντες που εγγράφηκαν αρχικά σε αυτή τη μελέτη το 1997 και το 1998 ήταν υγιείς ηλικιωμένοι ενήλικες ηλικίας 70 έως 79 ετών.

Οι συμμετέχοντες στη μελέτη παρακολουθήθηκαν ξεκινώντας από τη στιγμή που ελέγχθηκε η όσφρησή τους σε μια κλινική επίσκεψη το 1999 ή το 2000 για έως και 12 χρόνια ή μέχρι να εμφανίσουν καρδιαγγειακό επεισόδιο ή να αποβιώσουν.

Οι επιστήμονες ανέλυσαν τα δεδομένα για να δουν αν μπορούσαν να βρουν κάποια σύνδεση μεταξύ της απώλειας της όσφρησης και των καρδιαγγειακών παθήσεων, όπως καρδιακή προσβολή, εγκεφαλικό επεισόδιο, στηθάγχη ή θάνατο από στεφανιαία νόσο.

Στο τέλος της μελέτης, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι συμμετέχοντες με απώλεια όσφρησης είχαν περίπου 30% αυξημένο κίνδυνο να αναπτύξουν καρδιακή ανεπάρκεια σε σύγκριση με εκείνους που δεν έχασαν την όσφρησή τους.

«Λαμβάνοντας υπόψη όσα συζητήσαμε σχετικά με τις πιθανές συνδέσεις μεταξύ της απώλειας όσφρησης και της καρδιαγγειακής υγείας, δεν μας εκπλήσσει εντελώς το εύρημά μας», δήλωσε ο Chen.

Καμία σχέση μεταξύ απώλειας όσφρησης και καρδιακής νόσου ή εγκεφαλικού

Μια νέα μελέτη διαπίστωσε ότι η απώλεια της όσφρησης μπορεί να προβλέπει τον κίνδυνο εμφάνισης καρδιακής ανεπάρκειας, αλλά δεν βρήκε σχέση με άλλες μορφές καρδιακών παθήσεων, όπως η στεφανιαία νόσος ή το εγκεφαλικό επεισόδιο. Οι συγγραφείς της μελέτης ανέφεραν επίσης ότι δεν βρήκαν καμία σχέση μεταξύ της απώλειας όσφρησης και της στεφανιαίας νόσου ή του εγκεφαλικού επεισοδίου.

«Είμαστε λίγο έκπληκτοι από το γεγονός ότι εντοπίσαμε αυτή τη σύνδεση μόνο για την καρδιακή ανεπάρκεια, αλλά όχι για τη στεφανιαία νόσο ή το εγκεφαλικό επεισόδιο», δήλωσε η Chamberlin. «Ομολογουμένως, δεν έχουμε μια καλή εξήγηση για αυτό. Ωστόσο, σε σύγκριση με τη στεφανιαία νόσο ή το εγκεφαλικό επεισόδιο, η καρδιακή ανεπάρκεια είναι ένα πιο σύνθετο και προχωρημένο σύνδρομο με δομική ή λειτουργική καρδιακή ανωμαλία», είπε.

«Εκτός από την αθηροσκλήρωση, άλλοι στρεσογόνοι παράγοντες του μυοκαρδίου μπορούν επίσης να προκαλέσουν καρδιακή ανεπάρκεια», πρόσθεσε. «Η απώλεια όσφρησης μπορεί να σημαίνει μεγαλύτερη ευπάθεια σε στρεσογόνους παράγοντες του μυοκαρδίου πέρα ​​από την αθηροσκλήρωση. Ωστόσο, τα ευρήματά μας είναι προκαταρκτικά, περιμένουν επιβεβαίωση».

Απαιτείται περαιτέρω έρευνα για να επιβεβαιωθούν τα ευρήματα

Πρέπει οι αναγνώστες να ανησυχούν για πιθανά καρδιαγγειακά προβλήματα εάν παρατηρήσουν αλλαγές στην όσφρηση; Ο Dr. Chen δήλωσε ότι, σε αυτό το στάδιο, το ευρύ κοινό πρέπει να καταλάβει ότι τα ευρήματα είναι προκαταρκτικά. «Χρειαζόμαστε περαιτέρω αξιολόγηση του πιθανού ρόλου της όσφρησης ως δείκτη καρδιακής ανεπάρκειας, καθώς και εγκεφαλικού επεισοδίου και στεφανιαίας νόσου», τόνισε ο ειδικός.

«Ελπίζουμε ότι αυτή η μελέτη θα οδηγήσει σε μια σειρά ερευνών σχετικά με την όσφρηση και την καρδιαγγειακή υγεία και θα παρέχει στο κοινό ενημερωμένες στρατηγικές για την προστασία της καρδιαγγειακής υγείας», δήλωσε ο Dr. Chen.

«Το επόμενο βήμα μας είναι να ερευνήσουμε περαιτέρω αυτό το θέμα σε διαφορετικούς πληθυσμούς», πρόσθεσε η Dr. Chamberlin. «Εάν τα ευρήματα επιβεβαιωθούν από εμάς και άλλους, θα πρέπει να διερευνήσουμε τους υποκείμενους μηχανισμούς που συνδέουν την απώλεια όσφρησης με την καρδιαγγειακή υγεία».

Η σύνδεση μεταξύ απώλειας όσφρησης και καρδιακής ανεπάρκειας προκαλεί έκπληξη

Μετά την ανασκόπηση αυτής της μελέτης, ο Dr. Cheng-Han Chen, επεμβατικός καρδιολόγος και διευθυντής του Προγράμματος Διαρθρωτικής Καρδιάς στο MemorialCare Saddleback Medical Center στην Καλιφόρνια, δήλωσε ότι βρήκε τα αποτελέσματα εκπληκτικά, καθώς η όσφρηση δεν είναι κάτι που συνδέουμε συνήθως με την καρδιακή λειτουργία.

«Βάσει των γνώσεων μας για την καρδιακή ανεπάρκεια και τη λειτουργία της καρδιάς, δεν είναι σαφές γιατί θα υπήρχε σύνδεση με την αίσθηση της όσφρησης», τόνισε ο καρδιολόγος.

«Αυτή η συσχέτιση που βρέθηκε στην έρευνα μπορεί απλά να οφείλεται στη γήρανση του σώματος που αναπτύσσει και τις δύο παθήσεις ταυτόχρονα. Μελλοντική έρευνα σε αυτόν τον τομέα θα πρέπει να επικεντρωθεί στην επικύρωση μιας σχέσης μεταξύ της όσφρησης και της καρδιακής ανεπάρκειας με μεγαλύτερες μελέτες, κατά προτίμηση με διαχρονική αξιολόγηση της όσφρησης. Επιπλέον, θα πρέπει να μελετηθούν οι πιθανοί υποκείμενοι μηχανισμοί για μια τέτοια σύνδεση», συμβούλεψε.

«Καθώς η καρδιακή ανεπάρκεια αποτελεί σημαντική αιτία νοσηρότητας και θνησιμότητας στον πληθυσμό, ο εντοπισμός παραγόντων που προβλέπουν καρδιακή ανεπάρκεια θα μας επιτρέψει να κάνουμε καλύτερη διάγνωση, να παρέμβουμε και ενδεχομένως να προλάβουμε τη νέα καρδιακή ανεπάρκεια στους ασθενείς», πρόσθεσε ο καρδιολόγος.

Είναι καρδιακή ανεπάρκεια ή απλώς φυσική γήρανση;

Ο Dr. Richard Wright, πιστοποιημένος καρδιολόγος στο Providence Saint John’s Health Center στη Santa Monica, CA, μίλησε σχετικά με αυτή τη μελέτη. Ανέφερε ότι βρήκε την πιθανότητα πρόβλεψης της καρδιακής ανεπάρκειας μέσω της μειωμένης όσφρησης ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα, προκλητική και σημαντική. «Οποιοδήποτε απλό κριτήριο για την πρόβλεψη της μελλοντικής ανάπτυξης καρδιακής ανεπάρκειας θα ήταν κλινικά ευπρόσδεκτο», δήλωσε ο Dr. Wright.

«Ωστόσο, όπως και πολλές άλλες μελέτες, η τρέχουσα ανάλυση θέτει περισσότερα ερωτήματα παρά απαντήσεις. Επειδή η εξασθένιση της όσφρησης συνδέεται στενά με τη γήρανση, όπως και την καρδιακή ανεπάρκεια, η πιο απλή ερμηνεία αυτών των αποτελεσμάτων είναι ότι ορισμένα άτομα γερνούν με ταχύτερο ρυθμό από άλλα. Αυτοί οι άνθρωποι μπορεί να χάσουν την όσφρησή τους και τη λειτουργία της καρδιάς τους με ταχύτερο ρυθμό από άλλους, επομένως ο συσχετισμός αυτών των δύο κλινικών καταστάσεων μπορεί απλά να οφείλεται σε διαφορετικούς ρυθμούς γήρανσης, με παρόμοιο τρόπο όπως ασπρίζουν τα μαλλιά», είπε ο Dr. Richard Wright.

«Αυτή η σύνδεση χρειάζεται περαιτέρω έρευνα χρησιμοποιώντας κλινικά δεδομένα που συσχετίζουν τον τύπο καρδιακής ανεπάρκειας, τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται και μια πιο εκτεταμένη εξέταση των παραγόντων που επηρεάζουν την υγεία για να κατανοήσουμε πραγματικά εάν η καρδιακή ανεπάρκεια προκαλεί ή απλώς σχετίζεται με τη δυσλειτουργία της όσφρησης», πρόσθεσε.

Το απροσδόκητο ξεκίνημα των πιο διάσημων εταιριών τεχνολογίας στον κόσμο.

0

Ακόμα και οι πιο διάσημες εταιρίες δισεκατομμυρίων από κάπου πρέπει να ξεκινήσουν. Η αλήθεια είναι, ότι μερικές από τις πιο διάσημες εταιρίες στον κόσμο προέκυψαν κάτω από συνθήκες που ο περισσότερος κόσμος αγνοεί. Μερικές φορές, η ιστορία πίσω από την ίδρυση αυτών των εταιριών φαίνονται τόσο απίστευτες, που δυσκολευόμαστε να πιστέψουμε, ότι είναι αληθινές.

Μπορεί να σας ακούγεται περίεργο, αλλά μερικές από τις πιο διάσημες εταιρίες στον κόσμο, όταν ξεκίνησαν ήταν κάτι τελείως διαφορετικό από αυτό που είναι τώρα. Δείτε παρακάτω το απροσδόκητο ξεκίνημα των πιο διάσημων εταιριών στον κόσμο.

1

Στο ξεκίνημά της η Sony Corporation ήταν γνωστή ως κατασκευαστής ηλεκτρικών κουζινών ρυζιού.

2

Η LG Electronics, η μεγάλη Κορεατική εταιρία, ξεκίνησε με την παραγωγή σκόνης δοντιών.

3

Πριν από πολλά χρόνια, η Nokia έβγαζε χρήματα από την πώληση χαρτιού και παπουτσιών από καουτσούκ.

4

Η Toyota ξεκίνησε, παράγοντας ραπτομηχανές, τις οποίες κατασκευάζει ακόμα και σήμερα.

5

Ο ιδρυτής των ΙΚΕΑ Ingvar Kamprad άρχισε την καριέρα του με την πώληση σπίρτων και άλλων φθηνών αγαθών.

6

Η εταιρία Sharp στην αρχή κατασκεύαζε αιχμηρά μηχανικά μολύβια.

7

Η σημερινή Bombardier, ο μεγαλύτερος κατασκευαστής αεροσκαφών στον κόσμο, ξεκίνησε ως μια μικρή εταιρία που κατασκεύαζε οχήματα για τα χιόνια.

8

Λίγοι είναι αυτοί που γνωρίζουν, ότι τα αεροσκάφη και οι κινητήρες ήταν τα πρώτα προϊόντα της BMW, όταν η εταιρία ξεκίνησε να λειτουργεί.

9

Είτε το πιστεύετε, είτε όχι η Nintendo Corporation ιδρύθηκε αρχικά με αποκλειστικό σκοπό την παραγωγή χειροποίητων καρτών με λουλούδια.

10

Ο ιδρυτής της Virgin Group, Ρίτσαρντ Μπράνσον, ξεκίνησε ως αρχισυντάκτης στο νεανικό περιοδικό “Student.”

11

Samsung αρχικά ειδικευόταν στην πώληση ειδών παντοπωλείου.

12

Στο ξεκίνημά της η Sega παρήγαγε κουλοχέρηδες και περίπτερα φωτογραφίας 2 λεπτών.

13

Το σαπούνι και η μαργαρίνη ήταν τα κύρια προϊόντα που κατασκευάζονταν από την Unilever.

14

Η Lipton στην πραγματικότητα ξεκίνησε ως ένα συνηθισμένο παντοπωλείο.

15

Την δεκαετία του 1930, η Philips & Co. παρήγαγε λάμπες και ασύρματους. Συνεχίζει να τα κατασκευάζει μέχρι και σήμερα.

16

Εκατό χρόνια πριν, η Bonduelle ήταν γνωστή για την παραγωγή αλκοόλ.

17

Η γνωστή εταιρεία ειδών ένδυσης που ιδρύθηκε από τον Hugo Boss, ξεκίνησε φτιάχνοντας στολές για το ναζιστικό κόμμα.

18

Πριν έγινε διάσημη για τους υπολογιστές της, η IBM παρήγαγε ζυγαριές και μηχανές κοπής τυριού.

Το απρóσμενο σúμπτωμα δıαβήτη που φαiνεται στα μάτıα σας και βοnθάει στην έγκαıρη δıάγνωση 

0

Οι ειδικοί περιγράφουν ως σιωπηλούς δολοφόνους μια ομάδα παθήσεων χωρίς εμφανή συμπτώματα που μπορεί να φτάσουν σε προχωρημένο στάδιο πριν εντοπιστούν. Τα συμπτώματα του διαβήτη είναι συχνά αφανή ή ήπια, κατατάσσοντας την εν λόγω πάθηση σε αυτή την κατηγορία.

Το χειρότερο είναι ότι τα μη ελεγχόμενα επίπεδα σακχάρου στο αίμα που προκαλούνται από τον διαβήτη μπορεί να αποτελούν σοβαρό κίνδυνο για την υγεία, που κυμαίνεται από καρδιακές παθήσεις έως νευρικές βλάβες. Αυτό αναγάγει την έγκαιρη  αναγνώριση των συμπτωμάτων σε σημαντικό ζήτημα, με ένα από αυτά να εμφανίζεται στα μάτια σας.

Ο Roshni Patel, οπτομέτρης και επικεφαλής επαγγελματικών υπηρεσιών στο Lenstore, ανέφερε στην Express.co.uk πώς να εντοπίσετε τα σημάδια του διαβήτη στα μάτια σας.

Ο Patel είπε: «Το υψηλό σάκχαρο στο αίμα μπορεί να βλάψει τα αιμοφόρα αγγεία στον αμφιβληστροειδή σας, γεγονός που προκαλεί πρήξιμο και μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα την αδυναμία να δείτε έχοντας καθαρή εστίαση και να εντοπίζετε λεπτομέρειες σε αντικείμενα. Αυτό μπορεί να συμβεί μόνο στο ένα ή και στα δύο μάτια».

Ο ειδικός ανέφερε ότι η κατάσταση του σακχάρου στο αίμα μπορεί να προκαλέσει θολή όραση στα μάτια σας τόσο βραχυπρόθεσμα όσο και μακροπρόθεσμα.

Ο Patel είπε: «Βραχυπρόθεσμα, είναι συχνά αποτέλεσμα της κίνησης υγρού μέσα και έξω από το μάτι ως αποτέλεσμα της υψηλής γλυκόζης στο αίμα και του πρηξίματος των ιστών μέσα και γύρω από τα μάτια, που μπορεί να προκαλέσει διακυμάνσεις της όρασης. Όταν τα επίπεδα γλυκόζης είναι υπό έλεγχο, οι διακυμάνσεις στην όραση γενικά τείνουν να βελτιώνονται».

Ενώ η όρασή σας μπορεί να βελτιωθεί όταν πέφτει το σάκχαρο στο αίμα σας, ο ειδικός προειδοποίησε ότι είναι σημαντικό να θυμάστε ότι από τη στιγμή που προκληθεί βλάβη σε ορισμένες δομές του αμφιβληστροειδούς, μπορεί να μην είναι αναστρέψιμη.

Μακροπρόθεσμα, τα μη ελεγχόμενα επίπεδα σακχάρου στο αίμα μπορεί να βλάψουν τα μικρά αιμοφόρα αγγεία στο πίσω μέρος των ματιών σας. «Ως αποτέλεσμα, ο αμφιβληστροειδής επηρεάζεται προκαλώντας μειωμένη όραση», είπε.

Εκτός από τη θολή όραση, ο διαβήτης μπορεί να προκαλέσει τα ακόλουθα προειδοποιητικά σημάδια στα μάτια σας:

  • Παραμόρφωση των αντικειμένων – τα υψηλά επίπεδα σακχάρου στο αίμα μπορεί να προκαλέσουν πρήξιμο της ωχράς κηλίδας στο μάτι, γεγονός που παραμορφώνει την όρασή σας.
  • Απώλεια χρώματος – αποτελέσματα απώλειας ή αλλοίωσης του τμήματος της όρασης που διακρίνει τα χρώματα.
  • Απώλεια όρασης – ο διαβήτης αυξάνει την πιθανότητα να αναπτύξετε σοβαρές οφθαλμικές παθήσεις, όπως η διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια, η οποία με την πάροδο του χρόνου μπορεί να οδηγήσει σε μόνιμη απώλεια της όρασης εάν αφεθεί χωρίς θεραπεία.

Ευτυχώς, η βλάβη στα αιμοφόρα αγγεία του αμφιβληστροειδούς που προκαλείται από διαβήτη μπορεί να εντοπιστεί από έναν οπτικό. Ο Patel είπε: «Αυτό αναπτύσσεται μόνο εάν έχετε διαβήτη και μερικές φορές μπορεί να ανιχνευθεί πριν διαγνωστεί επίσημα ένας ασθενής με διαβήτη, εντοπίζοντας έτσι νωρίς τον διαβήτη γενικά».

«Είναι σημαντικό να επισκεφτείτε έναν οπτικό εάν έχετε παρατηρήσει κάποιο από τα πιθανά συμπτώματα που σχετίζονται με τον διαβήτη στα μάτια ή εάν αντιμετωπίζετε προβλήματα με τα μάτια σας γενικά».

Τα καλά νέα είναι ότι η διαχείριση των επιπέδων σακχάρου στο αίμα σας μπορεί να βοηθήσει στην επιβράδυνση και στη μείωση της σοβαρότητας αυτών των προβλημάτων.

Πηγή: oloygeia.gr

Το αποχετευτικό σύστημα στο Βυζάντιο: Όταν στην υπόλοιπη Ευρώπη δεν υπήρχαν καν τουαλέτες

0

Πώς βγήκε η λέξη παστρικός και γιατί τιμωρούνταν οι ιερείς αν έκαναν περισσότερα από δύο λουτρά την ημέρα;

Η εξέδρα

Ενώ σε πολλές πρωτεύουσες πολιτισμένων λαών έλειπε από τα σπίτια το πιο «αναπόφευκτο» μέρος, η τουαλέτα (εξέδρα ή απόπατος), στα βυζαντινά σπίτια αυτή δεν ήταν σπάνια.

Στη βυζαντινή τουαλέτα υπήρχαν πήλινοι σωλήνες για απομάκρυνση των λυμάτων, οι οποίοι έπρεπε να συναντώνται με τους σωλήνες των διπλανών σπιτιών και να σχηματίζουν δίκτυο.
Σε περίπτωση βλάβης έπρεπε να επιδιορθώνονται με ευθύνη του ιδιοκτήτη, μέχρι του σημείου που συναντούσαν τους σωλήνες των γειτόνων.

Η καθαριότητα είναι η μισή αρχοντιά

Οι Βυζαντινοί έτρεφαν μεγάλη αγάπη στην καθαριότητα. Σύμφωνα με την άποψη της επίσημης Εκκλησίας, τρία μπάνια την ημέρα ήταν υπερβολικά, ωστόσο τα δύο δεν ήταν ασυνήθιστο φαινόμενο. Όμως, οι κληρικοί που συλλαμβάνονταν να κάνουν δύο λουτρά την ημέρα δέχονταν αυστηρές επιπλήξεις.

Οι πλούσιοι είχαν ιδιόκτητα λουτρά, ενώ για όλους τους άλλους υπήρχαν τα δημόσια, τα οποία ωστόσο στεγάζονταν σε επιβλητικά κτίρια, ήταν πολυτελή και παρείχαν όλες τις ανέσεις. Από την εποχή του Ιουστινιανού, ίσως και πιο πριν, τα δημόσια λουτρά είχαν μπανιέρες σε χωριστά διαμερίσματα, τα οποία βρίσκονταν γύρω από μια μεγάλη κυκλική λίμνη.

Το νερό ζεσταινόταν σε μεγάλους λέβητες και διοχετευόταν στους κατάλληλους χώρους μέσα από ένα σύστημα σωληνώσεων, ενώ υπήρχε η δυνατότητα να επιλέξει κάποιος το κρύο μπάνιο ή ακόμα και το ατμόλουτρο. Στα δημόσια λουτρά η είσοδος στους άντρες επιτρεπόταν οποιαδήποτε ώρα της ημέρας, ενώ στις γυναίκες μόνο το βράδυ.

Turkish-Bath

Νερό και σαπούνι

Γενικά, οι Βυζαντινοί πρόσεχαν την εικόνα τους και λούζονταν σχετικά συχνά με εξαίρεση τους μοναχούς, που υπέβαλλαν τον εαυτό τους σε στερήσεις.

Σύμφωνα με τα «ιατρικά» βιβλία της εποχής, οι Βυζαντινοί τον Γενάρη δεν έπρεπε να κάνουν περισσότερα από τέσσερα λουτρά, τον Μάρτη έξι και τον Απρίλη οκτώ.

Ως μέσα καθαρισμού χρησιμοποιούνταν ίνες από σπάρτα ή άλλο λουτρόχορτο και σαπούνι, το οποίο πήραν οι Βυζαντινοί απ’ τους Γάλλους, ή παλαιότερα από νίτρο. Από το σπάρτο προήλθε η λέξη «σπαρτεύω» και από αυτήν το «παστρεύω» (καθαρίζω).

Μπάνιο όλοι μαζί (Bain mixtes)

Κοινά λουτρά αντρών και γυναικών όπως τα εννοούμε σήμερα, δηλαδή σε ανοικτό χώρο (θάλασσα κλπ), οι βυζαντινοί δεν είχαν. Σε κλειστό χώρο όμως το κοινό λουτρό, ιδιαίτερα κατά τους πρώτους χριστιανικούς αιώνες, δεν ήταν κάτι το ασυνήθιστο, παρά τις διαμαρτυρίες των πατέρων της Εκκλησίας και των συνόδων.

Πολλοί λαϊκοί, επίσης, θεωρούσαν σκάνδαλο το να ξεγυμνώνονται σε κοινή θέα όσοι και όσες χρησιμοποιούσαν τα λουτρά. Ωστόσο, στα λουτρά ο επισκέπτης συναντούσε ακόμα και κληρικούς ή ασκητές. Η προσωπική υγιεινή ήταν και παραμένει θέμα πολιτισμού και στο Βυζάντιο το πολιτιστικό επίπεδο ήταν υψηλό.

Πηγή: «Η άγνωστη πλευρά του Βυζαντίου. Ιστορικά παράδοξα» εκδόσεις Μεταίχμιο

Το αποχαιρετιστήριο σημείωμα ενός εξάχρονου στους γονείς του λίγο πριν ξεψυχήσει

0

Διαγνώσθηκε με μια σπάνια εγκεφαλική λοίμωξη και «έσβησε» μέσα σε λίγες ημέρες

Ο Leland Shoemake εισήχθη στο νοσοκομείο της Τζόρτζια των ΗΠΑ, δυο εβδομάδες αφότου διαγνώσθηκε με μια σπάνια εγκεφαλική λοίμωξη. Η μητέρα του Amber και ο πατέρας του Tim, ήταν διαρκώς στο πλευρό του εξάχρονου γιου τους, μέχρι και την ημέρα που τελικά «έσβησε».

2CE7F81700000578-0-image-m-40_1443549484773

Όταν οι τραγικοί γονείς επέστρεψαν στο σπίτι τους, βρήκαν κάτι που σίγουρα τους σπάραξε τη καρδιά. Ο Leland τους είχε αφήσει ένα αποχαιρετιστήριο σημείωμα, στο οποίο ευχαριστούσε τους γονείς τους.

First-600x600

«Ευχαριστώ μαμά και μπαμπά… αγάπη», έγραψε σχεδιάζοντας και μια κόκκινη καρδιά μέσα στην οποία έγραψε τις λέξεις μαμά, μπαμπάς και αγάπη.

Τη φωτογραφία του σημειώματος ανέβασε στο διαδίκτυο η μητέρα του εξάχρονου, η οποία έγραψε σχετικά:

«Όταν ο Tim και εγώ μπήκαμε στο σπίτι μετά το νοσοκομείο, προκειμένου να βρούμε ρούχα του για τη κηδεία, βρήκαμε αυτό το σημείωμα στο τραπεζάκι του σαλονιού», σημείωσε και πρόσθεσε «δεν έχουμε ιδέα πότε το έγραψε, αλλά μπορείτε να καταλάβετε ότι ήταν ένα ιδιαίτερο παιδί», και καταλήγει «θα σε αγαπάμε για πάντα Leland»…

Third-600x337

Πηγή: dailymail.co.uk

Το αποχαιρετιστήριο μήνυμα του Τσίπρα στον Χάρρυ Κλυνν

0

Με μια ανάρτηση στο Twitter ο πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, αποχαιρέτησε τον Χάρρυ Κλυνν που πέθανε σήμερα σε ηλικία 78 ετών.

Διαβάστε την ανάρτηση του Πρωθυπουργού: Αποχαιρετώ με θλίψη έναν σπουδαίο καλλιτέχνη και έναν ωραίο άνθρωπο. Ταλαντούχος, τολμηρός, διεισδυτικός, ο Χάρρυ Κλυνν ανέδειξε με την καυστική του πολιτική & κοινωνική σάτιρα τις αντιφάσεις της εποχής του. Θερμά συλλυπητήρια στην οικογένεια & τους φίλους.