Blog Σελίδα 1208

Το κινητά μας… κρυφακούν: Πώς μας παρακολουθούν και στέλνουν διαφημίσεις

0

Σας φαίνεται οργουελικό; Είναι πέρα για πέρα πραγματικότητα.

Αρκετοί χρήστες κινητών τηλεφώνων νέας τεχνολογίας έχουν παρατηρήσει κατά καιρούς πως συζητούν για συγκεκριμένα θέματα και… ως δια μαγείας τους εμφανίζονται στη συνέχεια σχετικές διαφημίσεις.

Σύμφωνα με τον Νίκο Βασιλακάκη, αυτό συμβαίνει διότι τα smartphones… ακούν και στη συνέχεια όχι μόνο εμφανίζουν διαφημίσεις αλλά στέλνουν τα δεδομένα ακόμα και σε εισπρακτικές εταιρείες με τις οποίες συνεργάζονται.

«Ακούνε ότι λέμε, το Facebook, η Google….» είπε ο Νίκος Βασιλακάκης στο OPEN. Σύμφωνα με τον κ. Βασιλάκη το κινητό: «ουσιαστικά κάνει τον ήχο κείμενο για να κρατήσει στοιχεία από τον χρήστη. Όταν ξεκινάς το κινητό στην ουσία σου λέει “θες να βελτιώνεις τη λειτουργία του κινητού σου;”. Μέσα στη βελτίωση της λειτουργίας του κινητού είναι να σε ακούει. Το πρόβλημα είναι ότι όλα έχουν γίνει τόσο έξυπνα. Εμείς είμαστε τόσο έξυπνοι;».

Ολα όσα το κινητό ακούει, σύμφωνα με τον κ. Βασιλάκη, δεν πάνε μόνο σε διαφημίσεις «αλλά και σε εταιρείες με τις οποίες συνεργάζονται που φτιάχνουν συστήματα τεχνητής νοημοσύνης που αύριο θα σου εγκρίνουν δάνεια, θα σου πουν αν είσαι πιστωτικός εντάξει, σε βάζουν στις εισπρακτικές εταιρείες».

Σε ερώτηση για το αν όσα «ακούει» το κινητό είναι προσωποποιημένα ο κ. Βασιλάκης λέει «υποτίθεται ότι δεν είναι αλλά ας κάτσει ο άλλος να το αποδείξει». Για το τι θα συμβεί αν ο χρήστης του κινητού τηλεφώνου δεν δώσει συναίνεση να «ακούγεται» αποδεχόμενος όσα του εμφανίζονται ο κ. Βασιλάκης διευκρινίζει: «δεν μπορείς γιατί θα δεις ότι πας να κάνεις απλή χρήση στο κινητό και δεν θα γίνεται».

Οσο για την αποδοχή cookies σε ιστοσελίδες, ο κ. Βασιλακάκης αναφέρει πως όσοι δεν τα αποδέχονται δεν βλέπουν όλα τα στοιχεία και «βγαίνει από το αμερικάνικο laundry cookie. Οταν πας στο καθαριστήριο στην Αμερική σου δίνει ένα laundry cookie για να πάρεις τα ρούχα σου. Το ίδιο cookie είναι που σε ακολουθεί στο κινητό».

Το κέρατο σύννεφο: 10 διάσημες Ελληνίδες που έχουν απατήσει τον σύντροφό τους και το παραδέχθηκαν – Με την τελευταία πάθαμε πλάκα

0

Απιστία, κέρατο ή όπως αλλιώς θέλεις να το ονομάσεις, είναι σίγουρα θέμα ταμπού, ειδικά στην περίπτωση που ο θύτης είναι γυναίκα.

Κι όμως αυτές οι διάσημες δε διστάζουν να παραδεχτούν πως έχουν απιστήσει.

Σε ερώτηση αν έχει απατήσει η Δήμητρα Ματσούκα έχει απαντήσει ευθέως:

«Έχω απατήσει, γιατί να νιώσω τύψεις; Θεωρώ πολύ λάθος και εγωιστικό να μην συγχωρείς την απιστία. Όσοι έχουμε απιστήσει, ξέρουμε ότι τελικά δεν σημαίνει τίποτα».

matsouka 1

Σε παλαιότερη δήλωσή της η Ναταλία Γερμανού έχει παραδεχτεί: «Ναι, το έχω κάνει αλλά η σχέση ήταν στα τελειώματα της. Μπορεί να μην το είχαμε πει, αλλά ήταν δεδομένο ότι θα χωρίζαμε, οπότε μέσα μου ένιωθα ήδη ελεύθερη»

natalia germanou 3

Πολυγαμισκή εκ φύσεως δηλώνει η Μαρία Σoλωμού: «Σχεδόν, σε όλες τις σχέσεις μου είχα κερατώσει. Δεν είναι κάτι που το ‘χω στις οδηγίες χρήσης. Όταν περνάει ο έρωτας, που περνάει κάποια στιγμή δυστυχώς, υπάρχει η φύση του ανθρώπου που πιστεύω πως είναι πολυγαμική»

33 1

Η Άννα Βίσση που σε λίγες ημέρες κλείνει τα 59 έχει παραδεχτεί πως έχει απιστήσει και μάλιστα δεν το έχιε μετανιώσει καθόλου γιατί του συγκεκριμένου του… άξιζε. Φανταζόμαστε δεν αναφέρεται στον Καρβέλα.

Για να εκδικηθεί έχει απατήσει και η Ελεονώρα Μελέτη:

«Ζούσα για τη στιγμή της εκδίκησης. Έχω ρίξει κέρατο σʼ αυτόν που μου το έριξε. Το ευχαριστήθηκε η ψυχή μου. Περίμενα να γίνει, μέχρι να εμφανιστεί ο κατάλληλος. Εμφανίστηκε, το έριξα, το ευχαριστήθηκα και έμεινα με τον άλλον 4 ολόκληρα χρόνια. Αυτό είναι που τον πείραξε τον άλλον, γιατί δεν ήταν κάποια ξεπέτα. Φυσικά και το έμαθε, γιατί ήμουν τόσο ερωτευμένη και αυτός ερχόταν κάτω από το σπίτι μου, παρακαλούσε τους γονείς μου και εγώ του έλεγα πως είναι πολύ αργά» έχει δηλώσει.

meleti 184

Θα πρέπει να προσέχει ο Κρατερός Κατσούλης αν κρίνουμε από παλαιότερες δηλώσεις την συζύγου του Κατερίνας Καραβάτου:

«Ποιος δεν έχει απιστήσει στο παρελθόν; Η μονογαμία σε βάθος χρόνου, απ’ ότι μου λένε είναι δύσκολο πράγμα, ελπίζω να τα καταφέρουμε» έχει πει χαρακτηριστικά.

katerinakaravatou1

Και το απόλυτο θηλυκό Βάνα Μπάρμπα έχει παραδεχτεί ανοιχτά πως έχει απιστήσει ουκ ολίγες φορές. Όπως λέει έχει καταστρέψει άντρες.

«Ήμουν εγωίστρια στη δόξα μου. Ανελέητη στους έρωτες μου… Είναι αμέτρητοι οι άντρες που έχω καταστρέψει. Την ώρα που έλεγα σε κάποιον ότι θα είναι ο παντοτινός μου έρωτας, την ίδια στιγμή έφευγα. Είχα την έπαρση της ομορφιάς. Πάντα έψαχνα το καλύτερο. Και ακόμα κι όταν είχα το καλύτερο, δεν μπορούσα να το εκτιμήσω».

banabarba

Μετανιωμένη για την απιστία που έχει κάνει στη ζωή της είναι η Τατιάνα Στεφανίδου.

«Kι εγώ έχω απατήσει. Ήταν λάθος αυτό που έκανα. Το έχω καταλάβει και το έχω μετανιώσει. Θα έπρεπε να πω τελειώνουμε και να προχωρήσουμε τη ζωή μας. Όμως αυτό δεν έγινε. Ουσιαστικά έγινε λίγο πριν τελειώσει η σχέση. Το γεγονός όμως ότι έγινε πριν πω το αντίο ήταν λάθος μου και μάλιστα μεγάλο»

tatiana stefanidoy 2

Όπως έχει παραδεχτεί και η Μαρία Μπακοδήμου έχει στο παρελθόν κερατώσει.

mpakodimou mpousto

«Θα έλεγα ψέματα αν απαντούσα ότι δεν έχω απατήσει. Όλοι μας το έχουμε κάνει» έχει πει και η Ελένη Φουρέιρα.

f9cbef52 foureira1

Το κέρασμα της Μπακογιάννη στη Βουλή για το νέο εγγόνι

0

Τρισευτυχισμένη που έγινε για μία ακόμα φορά γιαγιά και ενθουσιασμένη που το νέο της εγγόνι γεννήθηκε ξανθό, είναι η Ντόρα Μπακογιάννη.

Τη Δευτέρα, η παρουσιάστρια του ΣΚΑΪ Σία Κοσιώνη και ο Κώστας Μπακογιάννης απέκτησαν το πρώτο τους παιδί, και έτσι την Τρίτη (ημέρα ψήφισης του νομοσχεδίου για την ταυτότητα φύλου) η Ντόρα Μπακογιάννη εμφανίστηκε περιχαρής στη Βουλή και κάλεσε τους συνομιλητές της σε πηγαδάκι στο Εντευκτήριο να παραγγείλουν καφέδες, χυμούς κ.α. «Σήμερα κερνάω, πρώτη φορά στην οικογένεια Μητσοτάκη ήλθε ξανθός απόγονος», τους είπε η Ντόρα Μπακογιάννη σύμφωνα με τα parapolitika. «Και ο Κώστας μου ανοιχτόχρωμος ήταν όταν γεννήθηκε, αλλά αυτό το παιδί είναι το κάτι άλλο», συμπλήρωσε ενθουσιασμένη.

[iefimerida]

Το κέντρο της Αθήνας πλημμύρισε μπάλες και χρώματα – Γιατί ομορφαίνει η πόλη

0

Εκπληκτοι έμειναν χιλιάδες Αθηναίες και Αθηναίοι πολίτες από νωρίς το πρωί όταν αντίκρισαν στο κέντρο της Αθήνας, επτά τεράστιες χρωματιστές μπάλες.

Στην πλατεία Κλαυθμώνος, στην καρδιά της Αθήνας, επτά τεράστιες χρωματιστές μπάλες έχουν πάρει τη θέση τους από το πρωί της Δευτέρας (18/9), δίνοντας ζωντάνια στο κέντρο της πρωτεύουσας.

6521ca54613d4b3130220c75ca4597b4

Οι περαστικοί σταματούν για να αγγίξουν τις μπάλες και προσπαθούν να καταλάβουν από τι υλικό είναι φτιαγμένες, ενώ παράλληλα αναρωτιούνται ποιος τις τοποθέτησε εκεί.

87514140e906262a7fac29adac51d64d

Δεν δείχνουν, ωστόσο, να προβληματίζονται και πολύ. Μια φωτογραφία μπροστά από τις μπάλες και ένα post στα social media, είναι αρκετά για να γεμίσει η μέρα με χρώματα και η βόλτα στο κέντρο να γίνει πιο διασκεδαστική.

dc4ee0a34bf767509829ecde2d9608d5

[iefimerida]

Το Κεντρικό Ισραηλιτικο Συμβούλιο απαντά αυστηρά στην Ακρίτα: «Μόνο ντροπή!»

0

Η δημοσιογράφος έγραφε νωρίτερα ότι «ζούμε στο Άουσβιτς» με αφορμή τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν στη Νέα Σμύρνη, με το Κεντρικό Ισραηλιτικο Συμβούλιο να κάνει λόγο για τον ευτελισμό του Άουσβιτς.

Η αναφορά του ΚΙΣ έχει να κάνει με το συγκεκριμένο απόσπασμα του άρθρου της: «Ζούμε σε μια χώρα που κυβερνιέται με τα γκλομπ, με τα δακρυγόνα, με το ξύλο, με το αίμα, με τα χημικά, με τους τόνους νερό, με τους εξευτελισμούς, με τη βία, με την αυθαιρεσία. Ζούμε σε ένα κρανίου τόπος. Ζούμε σε ένα Άουσβιτς. Σε λίγο θα ράψουμε κι αστέρια στο πέτο του παλτού μας για να ξέρουν ποιους ποδοπατούν σε αυτή την ατέλειωτη Νύχτα των Κρυστάλλων».

Η ανακοίνωση του ΚΙΣΕ 

Μόνο ντροπή προκαλεί η αναφορά της κας Έλενας Ακρίτα σε σχετικό άρθρο της «…Ζούμε σε ένα κρανίου τόπος. Ζούμε σε ένα Άουσβιτς. Σε λίγο θα ράψουμε κι αστέρια στο πέτο του παλτού μας για να ξέρουν ποιους ποδοπατούν σε αυτή την ατέλειωτη Νύχτα των Κρυστάλλων». Το Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο Ελλάδος αποδοκιμάζει τον απαράδεκτο και ανυπόστατο παραλληλισμό των συνθηκών του Άουσβιτς με τη ζωή σε μια δημοκρατική χώρα όπως η Ελλάδα.

Γιατί στο Άουσβιτς οι άνθρωποι δεν ζούσαν… Πέθαιναν κάθε μέρα, κάθε ώρα, κάθε λεπτό, κάθε στιγμή… γιατί στο Άουσβιτς η ζωή είχε χάσει κάθε αξία… γιατί ο άνθρωπος είχε χάσει την ανθρωπιά του… γιατί στο Άουσβιτς επικρατούσε μόνο η απανθρωπιά… γιατί στο Άουσβιτς η κάπνα των κρεματορίων απλωνόταν στον ουρανό και η στάχτη της ανθρώπινης σάρκας σκέπαζε τη γη… γιατί στο Άουσβιτς εξοντώθηκαν 1.500.000 άνθρωποι που δεν είχαν τη δυνατότητα  να φωνάξουν «Πονάω ρε …».

Επαναλαμβάνουμε για μια ακόμη φορά ότι το Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο Ελλάδος, οι Έλληνες Εβραίοι, όσοι από εμάς διάβηκαν την πύλη του Άουσβιτς και επιβιώσαμε και είμαστε ακόμα ζωντανοί, οι απόγονοι των θυμάτων, δεν θα σταματήσουμε ποτέ να καταγγέλλουμε κάθε προσπάθεια ευτελισμού και εργαλειοποίησης του Ολοκαυτώματος που οδηγεί στη λήθη και στην παραποίηση της ιστορίας.

Το κείμενο της μάνας του Φύσσα που ανατριχιάζει: «Δεν θα φύγω από τη ζωή αν δεν σου κόψω το λαρύγγι»

0

Όχι! Δε θα σε δικάσουν οι δικαστές. Εγώ θα σε δικάσω. «Πού πας, με μαχαίρωσες και φεύγεις;», και συ δεν απάντησες. Αλλά εμένα μου χρωστας μια απάντηση. Και η ερώτηση δεν είναι άλλη από…«γιατί»;

Δεν με νοίαζει πως σε βάφτισαν. Το όνομα σου είναι Δολοφονος. Δε θέλω να ορκιστείς. Δεν αναγνωρίζω τον ισόθεο σου, τον φύρερ. Θέλω μόνο μια απάντηση. Ειρωνία! Το παρατσούκλι του, ξέρεις, σήμαινε «δολοφόνος του παρελθόντος» και τα έφερε έτσι που βρέθηκες εσυ, ένα φάντασμα του παρελθόντος, για να τον δολοφονησεις τελικά. Θέλω την απάντηση μου.

Ήταν 3 το βράδυ. Πολύς κόσμος γύρω, μα κανένας δεν μου μίλαγε. Μόνο με κοίταζαν. Μπήκα στον θάλαμο με το φως αυτό το ψυχρό, το απόκοσμο, που φωτίζει το πέρασμα που σε οδηγεί από τη ζωή στο θάνατο, μην τυχόν και χάσεις τον δρόμο και του ξεφύγεις. Προσπάθησα να τον ζεστάνω, να φύγουμε, να σηκωθεί, να φύγουμε, να φύγουμε από εκεί μέσα. Κοιμόταν.

Κι εσυ Δολοφόνε που θέλησες να τον τρομάξεις, στο λέω εγώ η μάνα του ότι δεν τα κατάφερες. Σαν να το είχε προαίσθημα. Το είχε γράψει. Το είχε τραγουδήσει.

«Μια τέτοια μέρα είναι ωραία για να πεθάνεις / Όμορφα κι όρθιος σε δημόσια θέα /Με λένε Παύλο Φύσσα κι είμαι από τον Περαία / Έλληνας μ’ ό,τι συνάδει αυτό – όχι μια σημαία, μελανοχίτωνας γόνος του Αχιλλέα και του Καραϊσκάκη / Κι αν ξέρω κάτι είναι πως γεννήθηκα ήδη / με δυο καταδίκες βαριές πάνω στην πλάτη / Δυο φτερά από γέννα πάνω στο σώμα μου ραμμένα».

Εμένα ξέρεις Δολοφόνε το γένος μου είναι Καραϊσκάκη και είμαι εγώ αυτή που του τα έραψα στην πλάτη. Σαν άγγελος που είχε μαζέψει τα φτερά του κοιμόταν. Τον ρώτησα τι έγινε. Τον παρακάλεσα να μου πει. Τον ικέτευσα να μάθω. Αλλά ούτε εκείνος μου μίλησε. Για αυτό… γι’αυτό την απαντήση που αναζητώ οφείλεις να μου την δώσεις εσύ Δολοφόνε.

Περίμενα να δω τα έντερα έξω. Είδα μόνο δυο γάζες στο ύψος του στήθους. Αλλά βέβαια… εσύ δεν είσαι φονιάς. Είσαι Δολοφόνος. Φονεύεις με δόλο. Και στο δίδαξαν αυτό στα τάγματα θανάτου που σε εκπαίδευσαν. Και έμαθες να υπακούς στην εντολή «ότι κινείται σφάζεται». Κι έκανες την εξάσκηση σου επί 70+ χρόνια σε άτυχα κορμιά που κινήθηκαν στο διάβα σου, χωρίς κανένας να μιλήσει για αυτό και να σε τιμωρήσει. Κι εκείνο το βράδυ έτυχε ο γιος μου να είναι ο επόμενος

Επαγγελματικό το χτύπημα είπε ο γιατρός. Μπήγεις το μαχαίρι με ορμή, το στρίβεις με οργή και το τραβάς. Και ύστερα 4 λεπτά είναι αρκετά για να δώσουν τέλος σε 34 χρόνια. Μα σαν να το ξερε σου λέω… σαν να το ξερε. «Πώς να χωρέσουν όλα αυτά μέσα σε τέσσερα λεπτά. Τριάντα χρόνια ήταν αυτά και ήταν δυνατά. Πού να χωρέσω τόσο πόνο τόση βία»σιγοτραγούδαγε λίγο πριν… Πες μου λοιπόν Δολοφόνε. Πες μου! Πώς ένιωσες όταν το ατσάλι του κρύου μαχαιριού σου, τράνταξε ο χτύπος μιας ανυπότακτης καρδιάς; Δώσε μου επιτέλους μια απάντηση…

Κατέβασε όμως το βλέμμα σου εκεί που του αρμόζει. Τ’ακούς; Εμένα δεν θα τολμάς να με κοιτάς. Τ’ακούς; Το ανάστημα μου μου είναι πολύ ψηλό για να χωρέσει στα μάτια σου. Τ’ακούς;

Εκείνος δεν με άκουσε. «Μου τα έλεγε η μάνα μου, γαμώ την πουτάνα μου, να τα προσέχω τα μεγάλα τα πλάνα μου», έλεγε. Δεν με άκουσε, αλλά ακόμα κι αν ήρθαν έτσι τα πράγματα… καλά έκανε. Ήταν φίλος με τους ανθρώπους κι όχι με τα κτήνη. Ένιωθε ευθύνη απέναντι στο είδος του, στην οικογένειά του, στους φίλους του, στον εαυτό του. Και αντιστάθηκε. Έκανε το αντάρτικο του με μόνα όπλα του τις νότες, για να περισώσει όπως μπορεί το ύψιστο αγαθό της ανθρώπινης ύπαρξης: την αγάπη. Ήθελε να τα ζήσει όλα και γρήγορα. Όταν τον είχα ρωτήσει γιατί… μου είχε πει ότι φοβόταν μην πεθάνει νέος και δεν προλάβει. Κι εγώ όμως φοβόμουν. Κάθε πρωί που έκλεινα την πόρτα αυτό που ζήταγα ήταν να την ξανανοίξουμε και οι 4 μας το βράδυ. Πες μου λοιπόν Δολοφόνε. Πές μου πως θα ζήσουμε εμείς τώρα χωρίς εκείνος να βάλει τα κλειδιά ξανά στην πόρτα. Χωρίς να ακούσουμε ξανά τα βήματα του. Δώσε μου μια γαμημένη απάντηση.

Στο σπίτι μου ήρθες εσύ χωρίς να σε καλέσω. Άλλοι σε στείλανε. Σου βάλανε ένα μαχαίρι στην τσέπη και σε στείλανε. Άνανδρα! 60 εναντίον ενός. Ήρθες στο σπίτι μου και δολοφόνησες το παιδί μου! Έτσι απλά! Έτσι απλά… Και όταν βρήκαν το μαχαίρι στον τόπο του εγκλήματος, εκείνο δεν είχε μόνο τα αποτυπώματα σου πάνω. Είχε τα δικά σου, αλλά και τα δακτυλικά αποτυπώματα των 426.025 που ψήφισαν σημειώνοντας την επιλογή τους με έναν αγκυλωτο σταυρό. Τον ίδιο σταυρό με τον οποίο βρωμίσατε το μνημείο του παιδιού μου, πριν καν εκείνο σαραντίσει. Γιατί δεν είστε απλοί δολοφόνοι Δολοφόνε. Είστε αμετανόητοι ναζιστές. Τα απομεινάρια των δωσίλογων και των ταγματασφαλιτών. Η σπορά των ηττημένων. Κι εξήγησε μου μόνο αυτό… Πώς; Πώς γίνεται ο παππούς σου να ήταν πρόσφυγας, ο πατέρας σου μετανάστης, κι εσύ να έγινες φασίστας; Απαντησε μου επιτέλους ρε καθίκι…

«Φασίστες, κουφάλες, έρχονται κρεμάλες» έγραψαν κάποιοι στον τόιχο απέναντι από το παράθυρο μου. Χαμογελάς; Έχεις το θράσσος και χαμογελάς; «Δεν θα φύγω απο τη ζωή αυτή αν δεν σε κρεμάσω, απόβρασμα της κοινωνίας. Αν δεν σου κόψω το λαρύγγι». Όχι όμως δεν θα σου κάνω τη χάρη. Αν σε κρεμάσω θα σε λυτρώσω. Και εσένα Δολοφόνε σου αρμόζει τιμωρία. Και η μόνη τιμωρία που έχει αξία είναι να καταλάβεις και να πληρώνεις καθημερινά για τον πόνο που προκάλεσες. Όσο κι αν πας να ξεφύγεις απο αυτό που έκανες, θα με βρίσκεις μπροστά σου. Θα σε πάρω μαζί μου στην κόλαση που με έστειλες. Θα σε στοιχειώσω και θα παλεύω με νύχια και με δόντια κάθε μέρα, να ζήσω κι άλλη μία, και μία επιπλέον… Γιατί έχω ιερό σκοπό Δολοφόνε. Έχω χρέος να σε καταδικάζω μέχρι να βγει η τελευταία μου αναπνοή και να γλιτώνω μέχρι και τα αγέννητα παιδιά του κόσμου από εσένα.

Και θέλω να σε ρωτήσω κι ένα τελευταίο πράγμα Δολοφόνε. Εσένα και όλους τους δολοφόνους του κόσμου… Τι μάνα σας γέννησε; Τι μάνα σας μεγάλωσε;

Εγώ τον γέννησα στα 18. Μαζί μεγαλώσαμε. Αλλά τώρα έμεινα πίσω μόνη. Τον φίλησα το προηγούμενο απόγευμα, τον χαιρέτισα και είπαμε ότι θα πιούμε το πρωί τον καφέ μας στο μπαλκόνι. Και Δολοφόνε εγώ κάθε πρωί φτιάχνω δυο φλιτζάνια ξέρεις. Και πίνουμε τον καφέ μας, γελάμε και λέμε τα νεα μας. Εγώ και ότι μου άφησες πίσω…

Εγώ και μία φωτογραφία του γιου μου…

Πηγή: left.gr

Το κείμενο της δασκάλας που δε φοβήθηκε τη Χ.Αυγή στο Πέραμα

0

Ένα κείμενο για τα όσα συνέβησαν προχθες στο σχολείο στο Πέραμα με την εισβολή των μελών της Χρυσής Αυγής αλλά και τις αντιδράσεις ορισμένων γονέων απέναντι στη φοίτηση προσφυγόπουλων στα σχολεία ανάρτησε στο Facebook η εκπαιδευτικός, συντονίστρια Εκπαίδευσης Σχιστού, Ελένη Καραγιάννη.

Διαβάστε το κείμενο: 

Αυτό το κείμενο όπως και όλα τα άλλα, αναρτήθηκε στην ανοικτή, δημόσια και ελεύθερη σελίδα μου σε αυτόν εδώ το χώρο, με πολύ θάρρος και παρρησία. Την τελευταία φορά που έγραψα για την εκπαίδευση των παιδιών των προσφύγων δέχθηκα “προειδοποιήσεις”. Είμαι επικηρυγμένη βλέπετε στις σελίδες της Χρυσής Αυγής και στις σελίδες της “σοβαρής” Χρυσής Αυγής. Αλλά δυστυχώς δεν φοβάμαι. Δυστυχώς. Για αυτο θα συνεχίσω να μιλάω. Ξέρω. Δεν επιτρέπεται αυτήν την εποχή. Ιδιαίτερα σε γυναίκες. Όμως θα το κάνω.
Δεν μπορώ να μην το κάνω. Γιατί θα έρθει το πλήρωμα του χρόνου και η ψυχή μου θα με ρωτήσει: “Μίλησες ; Υπερασπίστηκες τον αδύναμο;”

Σήμερα ήμουν μάρτυρας σε μια από τις πιο θλιβερές εικόνες της ζωή μου. Προπηλακισμοί. Χαστούκια. Μπουνιές. Βρισιές. Ουρλιαχτά. Υστερίες. Τεντωμένα πρόσωπα. Υψωμένες γροθιές.
Μέσα και έξω από τον ιερό χώρο ενός σχολείου.
Γιατί;
Για να μην έρθουν στην απογευματινή βάρδια ενός δημόσιου ελληνικού σχολείου κάπου 20-25 παιδιά του πολέμου. Παιδιά που έχουν επιβιώσει από οβίδες, από μισαλλοδοξία, από φανατισμό, από πείνα, από δίψα, από το κρύο, από τη θάλασσα. Παιδιά τραυματισμένα στη ψυχή και στο σώμα.
Παιδιά . Παιδιά. Παιδιά γαμώτο. Παιδιά.

Δεν θα πω πολλά όμως για τον Υπόδικο. Παρά μόνο πως ούτε επιθετικότητα ήταν αυτο που έκανε. Ούτε καν βία. Ήταν ένα χορευτικό. Μια περφόρμανς. Ένα σκετς. Αγανακτισμένος έσπρωχνε την πόρτα του σχολείου για να μπει τελικά μέσα, να κάνει μια στροφή σα να χόρευε ζεϊμπέκικο και στη συνέχεια να αποχωρήσει. Το ξύλο στις δασκάλες και στους δασκάλους το έριξαν οι συνοδοί του.
Ολα αυτά που σας περιγράφω έγιναν μπροστά στα μάτια κάποιων παιδιών που δεν είχαν προλάβει να αποχωρήσουν από το σχολείο. Έκλαιγαν αυτά τα παιδιά. Είδαν τον Κύριο και την Κυρία τους, τους δασκάλους τους, να τρώνε σφαλιάρες και σπρωξίματα.
Γιατί;
Πως θα παρηγορήσουμε αυτά τα παιδιά.;
Ποιος θα τους εξηγήσει; Τι να τους εξηγήσει;
Για αυτά τα παιδιά δεν γίνεται όλο αυτο; Για να τα προστατεύσουμε;.
Γιατί έπρεπε να γίνει όλο αυτο;

Το υπόλοιπο μήνυμά μου αφορά στους γονείς του σχολείου. Και κάθε σχολείου. Ιδιαίτερα εκείνους που ήμασταν μαζί στη συζήτηση. Ξέρω πως το σχόλιό μου θα φτάσει στα χέρια τους. Θέλω να τους πω πως δεν έχω θυμό γι αυτους. Έχω θυμό μόνο σε όσους εκμεταλλεύονται τα συναισθήματά τους.

Γιατί τα ξέρω τα συναισθήματά τους. Ήμουν κοντά τους τα τελευταία 19 χρόνια. Ήμουν κοντά τους όταν έχασαν τη δουλειά τους. Όταν μαζί με τους άλλους συναδέρφους μαζέψαμε λίγα χρήματα για να τους πληρώσουμε το κομμένο ρεύμα. Ήμουν εκεί κοντά στην μητέρα που κακοποιήθηκε από έναν βάναυσο σύζυγο και με άφησε να της κρατήσω το χέρι. Ήμουν κοντά τους στην αγωνία τους για τον μέλλον το δικό τους και των παιδιών τους. Δεν θα τους κατηγορήσω. Γιατί τους κατανοώ. Ξέρω. Ειλικρινά ξέρω τις δυσκολίες , τις αγωνίες και τον πόνο της ψυχής τους. Και το λέω χωρίς ίχνος ειρωνείας. Ξέρω το βάρος του να μεγαλώνεις παιδιά σε αυτές τις δύσκολες εποχές της χολέρας. Της φτώχειας. Της ψυχικής ανέχειας. Ξέρω. Ήμουν εκεί όταν εκμυστηρεύτηκαν τις αγωνίες τους. Πήρα τα παιδιά τους αγκαλιά όταν μάτωναν τα γόνατά τους στο προαύλιο και ζητούσαν τη μαμά. Μέχρι να έρθει η μαμά, ήμουν εγώ εκεί για εκείνα. Χωρίς φόβο τα πήρα αγκαλιά όταν έβραζαν από πυρετό. Πολλές φορές κόλλησα τις ασθένειές τους. Τις γρίπες τους. Τα δερματικά τους. Τα παράσιτά τους. Ναι . Τα Ελληνάκια έχουν από ολα αυτα. Αλλά δεν σταμάτησα ούτε στιγμή να είμαι εκεί σαν δεύτερη Μητέρα για αυτα. Τα αγαπάω τα παιδιά τους. Μάλιστα τα πιο μικρά, μερικές φορές μπερδεύονται και με φώναζαν μαμά. Αλήθεια. Το κάνουν αυτο οι πολύ μικροί μαθητές.

Και θα συνεχίσω να τα αγαπάω και να διαθέτω την αγκαλιά μου και την ψυχή μου για αυτά. Γιατί έχω επιλέξει να είμαι Δασκάλα. Είναι δύσκολο να είσαι δάσκαλος. Γιατί βλέπεις να κυλάει η ιστορία μπροστά σου και πολλές φορές είναι πέρα από τις δυνάμεις σου να αλλάξεις το ελάχιστο.Όμως αυτό δεν είναι αλήθεια. Έτσι νόμιζα. Έτσι ήθελαν να με κάνουν να νομίζω . Ότι είμαι θύμα. Ότι δεν μπορώ να αλλάξω πολλά. Είναι ψέμα όμως. Μπορώ να αλλάξω τη μοίρα μου. Μπορώ να αλλάξω τη μοίρα των μαθητών μου. Μπορώ να συμβάλω λίγο. Ένα μικρο βηματάκι προς μια πιο ανθρώπινη ζωή.
Πιο ανθρώπινη ζωή.
Και γι αυτόν τον λόγο θα συνεχίζω να αγκαλιάζω τα παιδιά τους όταν έχουν πυρετό και να βρίσκομαι δίπλα στις μητέρες αυτές όταν θα θέλουν υποστήριξη. Θα το κάνω..Με όλη μου την καρδιά.

Θα το κάνω όμως και για τα παιδιά των προσφύγων .
Δεν υπάρχει ούτε μια περίπτωση να μην το κάνω και για τα παιδιά των προσφύγων.

Ξέρετε γιατί;
Για ένα μόνο λόγο.

Για να αλλάξω τον κόσμο. Αυτό με ενδιαφέρει μόνο.
Δυστυχώς αυτο με ενδιαφέρει μόνο.

Γιατί ο Δαρβίνος είπε, πως τα είδη που δείχνουν Συμπόνοια στα αδύναμα μέλη της αγέλης, είναι τα είδη που επιβιώνουν. Είναι τα είδη που κατακτούν το κόσμο. Τα δυνατά είδη. Αυτά τα είδη στο βασίλειο της φύσης επιβιώνουν. Όχι τα βίαια. Όχι εκείνα που αφήνουν πίσω στο πέρασμά τους και έξω από την αγέλη τον αδύναμο. Αλλά αυτά που κάνουν χώρο.

Χώρο.

Θα ήθελα να είμαστε μαζί σε αυτό το Μεγάλο και Ιερό σκοπό. Μια αγκαλιά. Για να αλλάξουμε τον κόσμο. Για να γίνουμε λίγο πιο δυνατοί και λίγο πιο θωρακισμένοι και προετοιμασμένοι για τα επόμενα δύσκολα χρόνια που έρχονται. Σε αυτές τις φήμες πολέμου και σε αυτο το χωνευτήρι ψυχών που έχει καταντήσει ο κόσμος θέλω ειλικρινά να είμαστε μαζί και να αγκαλιάσουμε τους αδύναμους.
Για να αλλάξουμε τον κόσμο.

Θα έρθετε;

Ελένη Καραγιάννη
Εκπαιδευτικός εικαστικής αγωγής
Συντονίστρια Εκπαίδευσης Σχιστού

Η αρχική ανάρτηση:



Το κείμενο – χαστούκι στον Τσίπρα από τον συνταγματολόγο Δ. Τσάτσο

0

Μια ανάρτηση στο διαδίκτυο τις τελευταίες ώρες έχει προκαλέσει το έντονο ενδιαφέρον των πολιτών σε σχέση και με την πολιτική ευθύνη που ανέλαβε ο Αλέξης Τσίπρας για την τραγωδία στο Μάτι.
Πρόκειται για αποσπάσματα από το βιβλίο του αείμνηστου Συνταγματολόγου Δημήτρη Τσάτσου «περί πολιτικής ευθύνης», ένα εκπληκτικό βιβλίο με τίτλο: «Συνταγματικό Δίκαιο». Στο απόσπασμα που συνδέεται με την πρόσφατη ανάληψη ευθύνης του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα για τις φονικές φωτιές στην Αττική όταν είπε: «Θέλω να αναλάβω ακέραια, ενώπιον του υπουργικού συμβουλίου, αλλά και ενώπιον του ελληνικού λαού, την πολιτική ευθύνη για την τραγωδία», δίνεται η απάντηση που πρέπει.

Η μελέτη «περί πολιτικής ευθύνης» του Δημήτρη Τσάτσου είναι του έτους 1993 και στη σελίδα 309 ο συνταγματολόγος γράφει ότι η ομολογία πολιτικής ευθύνης συνολικά της Κυβέρνησης «συνεπάγεται, την πτώση, την παραίτηση της Κυβέρνησης, όπως ως νομική υποχρέωση προκύπτει από το άρθρο 85 του Συντάγματος».

7e712cb2586c440150309b062e270b07

Διαβάστε τι αναφέρει το άρθρο 85 του Συντάγματος της Ελλάδας:

74ae1b5a44ac106b750c283b687f57b4

Στο άρθρο 84, το οποίο συνδέεται με την ανάληψη πολιτικής ευθύνης και από τις παραγράφους 2 έως την παράγραφο 7 -κατά την άποψη του Δημήτρη Τσάτσου- ερμηνεύει πώς οργανώνεται η πτώση, η παραίτηση της κυβέρνησης ως αποτέλεσμα της ομολογίας πολιτικής ευθύνης.

db898084c521345dd9704e317ff726c3

Ποιος ήταν ο Τσάτσος

Ο Δημήτρης Θ. Τσάτσος (1 Μαρτίου 1933 – 24 Απριλίου 2010) ήταν Έλληνας πανεπιστημιακός, από τους κορυφαίους συνταγματολόγους της μεταπολεμικής Ελλάδας. Διατέλεσε ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ και ειδικός σύμβουλος του πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου, μεταξύ άλλων.

Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν γιος του Θεμιστοκλή Τσάτσου, δικηγόρου, βουλευτή και αδελφού του μετέπειτα Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας Κωνσταντίνου Τσάτσου, και της Αννίτας Αλευρά. Σπούδασε νομική και πολιτικές επιστήμες στα Πανεπιστήμια Αθηνών και Χαϊδελβέργης, ενώ σε ηλικία μόλις 27 ετών ανακηρύχθηκε διδάκτορας Συνταγματικού Δικαίου του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Από το 1958 ως το 1964 υπήρξε επιμελητής στη Νομική Σχολή της Χαϊδελβέργης και την περίοδο 1964-1965 εργάστηκε ως ερευνητής στο Ινστιτούτο Μαξ Πλανκ (Max-Planck Institut). Το 1968 εκλέχτηκε υφηγητής στη νομική σχολή του πανεπιστημίου της Βόννης, στο οποίο και δίδασκε και υφηγητής του Συνταγματικού Δικαίου στη Νομική Σχολή Αθηνών. Λόγω της Χούντας των Συνταγματαρχών δεν επετράπη ο διορισμός του. Το 1969 εκλέχτηκε τακτικός καθηγητής στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, αλλά πάλι δεν του επετράπη να διδάξει. Το 1970 εκλέχτηκε μόνιμος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Βόννης, ενώ το 1973 φυλακίστηκε από τη δικτατορία. Το 1975 εξελέγη τακτικός καθηγητής στη Νομική Σχολή του ΑΠΘ.

Με την πτώση της δικτατορίας έγινε υφυπουργός Εθνικής Παιδείας στην κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας[5] και διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην κάθαρση της παιδείας από τους συνεργάτες της δικτατορίας. Το 1975 ήταν εισηγητής της αντιπολίτευσης για το νέο σύνταγμα της Ελλάδας. Το 1974 εκλέχτηκε βουλευτής Αθηνών με την Ένωση Δημοκρατικού Κέντρου.

Από τον Οκτώβριο του 1993 μέχρι τον Ιούνιο του 1994 διατέλεσε ειδικός σύμβουλος για θέματα Θεσμών στο Πολιτικό Γραφείο του πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου,ενώ για τα επόμενα δέκα χρόνια, από τον Ιούνιο του 1994 μέχρι τον Ιούνιο του 2004, χρημάτισε ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ.

Δίδαξε επίσης στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών και στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου της Χάγης. Ήταν ιδρυτής και επίτιμος πρόεδρος του Κέντρου Ευρωπαϊκού Συνταγματικού Δικαίου – Ιδρύματος Θεμιστοκλή και Δημήτρη Τσάτσου.

Διετέλεσε επίσης πρόεδρος της Ένωσης Ελλήνων Συνταγματολόγων (1988-1992). Το 1995 τιμήθηκε με το πολιτιστικό Βραβείο Ευρώπης. Τιμήθηκε επίσης με τον τίτλο του επίτιμου διδάκτορα των πανεπιστημίων Θεσσαλονίκης, Κρήτης και Πελοποννήσου. Μάλιστα, σύμφωνα με τον καθηγητή Αντώνη Μανιτάκη: «Το Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και ειδικά η Νομική Σχολή είχε την τύχη να τον συγκαταλέξει στα μέλη της, αφού σε αυτήν ξεκίνησε την πανεπιστημιακή του καριέρα ως τακτικός καθηγητής της έδρας του Γενικού Δημοσίου Δικαίου 1974, πλάι στον Αριστόβουλο Μάνεση που κατείχε στην έδρα του Συνταγματικού Δικαίου.

Η Νομική διένυε τότε την πιο ένδοξη περίοδο της ιστορίας της. Το Τμήμα Νομικής αναγνωρίζοντας την σημαντική προσφορά του στην ελληνική και ευρωπαϊκή επιστήμη του Συνταγματικού Δικαίου τον ανακήρυξε το 2003 επίτιμο διδάκτορα.»

Απεβίωσε στις 24 Απριλίου 2010 στην Αθήνα

Πηγή: tanea.gr

Το κέικ της Μεγάλης Εβδομάδας: Νηστίσμο και υγιεινό κέικ χωρίς αυγά & βούτυρο, φτιάχνετε στο λεπτό χωρίς μίξερ

0

Το Κέικ Σοκολάτας είναι ένα απολαυστικό και καθημερινό γλυκάκι το οποίο αγαπιέται από πολλούς.

Αυτό το τέλειο, αφράτο κέικ σοκολάτας, είναι ό,τι καλύτερο για τη νηστεία, αλλά και για vegan διατροφή.

Το συγκεκριμένο κέικ “τούμπανο” με άρωμα πορτοκαλιού, φτιάχνεται πανεύκολα χωρίς μίξερ.

2026 03 19 23.54.27

Νηστίσιμο κέικ σοκολάτας

Υλικά

450 γρ. αλεύρι που φουσκώνει μόνο του

50 γρ. άγλυκο κακάο σε σκόνη

250 γρ. ζάχαρη κρυσταλλική

250 γρ. γάλα αμυγδάλου ή άλλο φυτικό γάλα

80 ml ηλιέλαιο ή ελαφρύ ελαιόλαδο και λίγο ακόμα για τη φόρμα του κέικ

300 ml χυμό πορτοκαλιού

1 κουτ.γλ. υγρή βανίλια ή 2 καψουλάκια βανιλίνη

1/2 κουτ.γλ. σόδα μαγειρική

ξύσμα από ένα πορτοκάλι

istock 2159763222 1200x675 1

Για την επικάλυψη:

200 γρ. σοκολάτα κουβερτούρα 75% λιπαρά

105 γρ. γάλα αμυγδάλου ή άλλο φυτικό γάλα

τρούφα σοκολάτας

Εκτέλεση

-Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 180 C βαθμούς.

-Σε μεγάλο και βαθύ μπολ ρίχνουμε το αλεύρι κοσκινισμένο μαζί με το κακάο κάνουμε στο κέντρο μια λακκούβα και προσθέτουμε το γάλα αμυγδάλου, το χυμό πορτοκαλιού, το ξύσμα πορτοκαλιού, τη ζάχαρη, την υγρή βανίλια, τη μαγειρική σόδα, το ηλιέλαιο και ανακατεύουμε με τον αυγοδάρτη να ενωθούν τα υλικά μεταξύ τους.

-Λαδώνουμε μια φόρμα του κέικ 22 εκ. στον πάτο και τα τοιχώματα με το πινελάκι και ρίχνουμε μέσα το μείγμα του κέικ σοκολάτας.

-Ψήνουμε το κέικ σοκολάτας για 50 λεπτά και κάνουμε τη δοκιμή με το ξυλάκι για να δούμε αν ψήθηκε. Αν είναι υγρό το αφήνουμε λίγο ακόμα.

-Όταν είναι έτοιμο το αφήνουμε στον πάγκο εργασίας να ξεκουραστεί για 20 λεπτά και ξεφορμάρουμε σε μεταλλική σχάρα για να κρυώσει εντελώς.

-Παράλληλα κόβουμε τη σοκολάτα κουβερτούρας σε μικρά κομμάτια και τα βάζουμε σε γυάλινο μπολ.

-Ακολούθως ζεσταίνουμε το γάλα αμυγδάλου σε μικρή κατσαρόλα και λίγο πριν φτάσει στο σημείο του βρασμού αποσύρουμε από τη φωτιά και ρίχνουμε το γάλα στο μπολ με τη σοκολάτα.

-Αφήνουμε 2 λεπτά να ζεσταθεί η σοκολάτα και ανακατεύουμε με μια μαρίζ να ομογενοποιηθούν τα υλικά.

-Στη συνέχεια περιχύνουμε με το γλάσο σοκολάτας το κέικ και πασπαλίζουμε με τρούφα.

-Τοποθετούμε το κέικ σε στρογγυλή πιατέλα κόβουμε σε κομμάτια και σερβίρουμε.

Το ΚΕΕΛΠΝΟ προειδοποιεί για την ιογενή γαστρεντερίτιδα.

0

Σύμφωνα με πρόσφατα επιδημιολογικά δεδομένα, υπάρχουν ενδείξεις για αύξηση της επίπτωσης των σποραδικών κρουσμάτων και επιδημιών από ιούς τις τελευταίες εβδομάδες, στη χώρα μας, τονίζει στην ιστοσελίδα του το ΚΕΕΛΠΝΟ.

Όπως σημειώνει επίσης, η ιογενής γαστρεντερίτιδα είναι μια εντερική λοίμωξη που οφείλεται σε διάφορους ιούς. Οι συχνότεροι από αυτούς είναι οι νοροϊοί, οι ροταϊοί και οι αδενοϊοί (τύποι 40 και 41).

Τα κύρια συμπτώματα της ιογενούς γαστρεντερίτιδας είναι οι διάρροιες (συνήθως υδαρείς) και οι έμετοι. Οι ασθενείς μπορεί επίσης να παρουσιάσουν ναυτία, πόνο και κράμπες στην κοιλιά, πονοκέφαλο, μυϊκούς πόνους, κόπωση, ρίγη και σπανιότερα πυρετό. Ο πυρετός είναι κατά κανόνα χαμηλός. Στην πλειονότητα των ατόμων τα συμπτώματα είναι ήπια και υποχωρούν χωρίς να απαιτείται η επίσκεψη στο γιατρό.

ΤΟ ΚΕΕΛΠΝΟ απαντάει σε 10  ερωτήσεις που ανακύπτουν καθώς τα κρούσματα της γαστρεντερίτιδας εξαπλώνονται με γεωμετρική πρόοδο.

Τι είναι η ιογενής γαστρεντερίτιδα;

Η ιογενής γαστρεντερίτιδα είναι μια εντερική λοίμωξη.

Τι προκαλεί γαστρεντερίτιδα;

Πολλοί διαφορετικοί ιοί προκαλούν γαστρεντερίτιδα – οι συχνότεροι είναι οι νοροϊοί, οι ροταϊοί και οι αδενοϊοί. Οι ιοί αυτοί μολύνουν μόνο τους ανθρώπους και προκαλούν τα ίδια συμπτώματα. Κάθε ιός έχει τη δική του εποχική δραστηριότητα. Οι λοιμώξεις από νορο-ιό, για παράδειγμα, καταγράφονται όλο τον χρόνο, αλλά ιδιαίτερα τους ψυχρούς χειμερινούς μήνες. Σημειωτέον ότι για τον ροτα-ιό υπάρχει διαθέσιμο εμβόλιο.

Ποια είναι τα συμπτώματα;

Τα κύρια συμπτώματα της ιογενούς γαστρεντερίτιδας είναι οι διάρροιες (συνήθως υδαρείς) και οι έμετοι. Οι ασθενείς μπορεί επίσης να παρουσιάσουν ναυτία, πόνο και κράμπες στην κοιλιά, πονοκέφαλο, μυϊκούς πόνους, κόπωση, ρίγη και σπανιότερα πυρετό που είναι κατά κανόνα χαμηλός. Στην πλειονότητα των ατόμων τα συμπτώματα είναι ήπια και υποχωρούν χωρίς να απαιτείται η επίσκεψη στο γιατρό. Όταν τα συμπτώματα επιμένουν μπορεί να χρειαστεί καλλιέργεια κοπράνων για να αποκλειστεί η γαστρεντερίτιδα από βακτήρια ή παράσιτα.

Πόσο διαρκούν τα συμπτώματα;

Τα συμπτώματα μπορεί να διαρκέσουν από 1 έως δέκα ημέρες ανάλογα με τον ιό που προκάλεσε τη γαστρεντερίτιδα. Συνήθως όμως διαρκούν από 24 έως 48 ώρες. Τα ηλικιωμένα άτομα ή τα ανοσοκατεσταλμένα χρειάζονται περισσότερο χρόνο για να αναρρώσουν πλήρως.

Είναι η ιογενής γαστρεντερίτιδα σοβαρό νόσημα;

Για τους περισσότερους δεν θεωρείται σοβαρή ασθένεια. Αποτελεί ωστόσο νόσημα που χρειάζεται ιδιαίτερη παρακολούθηση για τα βρέφη, τα μικρά παιδιά, τους ηλικιωμένους, τους ανοσοκατεσταλμένους καθώς σε αυτές τις ομάδες εντείνεται ο κίνδυνος της αφυδάτωσης.

Ποια είναι τα σημάδια της αφυδάτωσης;

Σε περίπτωση αφυδάτωσης το άτομο μπορεί να έχει μειωμένη ούρηση, ξηροστομία και ζαλάδα. Ένα αφυδατωμένο παιδί μπορεί να κλαίει με λίγα ή και καθόλου δάκρυα και να έχει τάση για υπνηλία.

Πώς μεταδίδεται η γαστρεντερίτιδα;

Όπως σε όλες τις ιογενείς ασθένειες, η μετάδοση γίνεται με τους ιούς. Στην προκειμένη περίπτωση οι ιοί βρίσκονται στα κόπρανα και στα εμέσματα του ασθενούς. Οι ιοί επιβιώνουν έως και 72 ώρες και αρκεί ελάχιστη ποσότητα του ιού για τη μετάδοση. Οι ασθενείς με γαστρεντερίτιδα μεταδίδουν τον ιό τους από τη στιγμή που αρχίζουν να νιώθουν αδιαθεσία έως και τρεις ημέρες μετά την ανάρρωσή τους.

Ποιος είναι πιθανότερο να νοσήσει από γαστρεντερίτιδα;

Ο καθένας μπορεί να νοσήσει από γαστρεντερίτιδα αν και ορισμένοι ιοί τείνουν να προκαλούν νόσο σε συγκεκριμένες ηλικιακές ομάδες. Οι λοιμώξεις από ροτα-ιούς πχ αποτελούν τη συχνότερη αιτία διάρροιας σε βρέφη και παιδιά ηλικίας κάτω των 5 χρόνων. Οι αδενο-ιοί προκαλούν διάρροια σε μικρά παιδιά ενώ οι νορο-ιοί προκαλούν μολύνσεις σε άτομα όλων των ηλικιών.

Πώς θεραπεύεται η ασθένεια;

Δεν υπάρχει κάποιο συγκεκριμένο φάρμακο. Το πιο σημαντικό είναι να αποφευχθεί η απώλεια υγρών, η αφυδάτωση. Επισημαίνεται από τους ειδικούς ότι η κατανάλωση αντιβιοτικών δεν βοηθά στην αντιμετώπιση της ιογενούς γαστρεντερίτιδας όπως άλλωστε σε καμία ιογενή νόσο. Σε ό,τι αφορά την κατανάλωση αντιδιαρροϊκών φαρμάκων πρέπει να λαμβάνονται μόνο με ιατρική συνταγή. Όταν κάποιος νοσεί από ιογενή γαστρεντερίτιδα, θα πρέπει για όσο διαρκούν τα συμπτώματά του και για διάστημα 48 ωρών μετά την υποχώρησή τους: α) να μη συμμετέχει στην προετοιμασία του φαγητού ή στην παροχή φροντίδας υγείας σε άλλα άτομα και να περιορίσει την άμεση επαφή με τους οικείους του, β) να απέχει από τον παιδικό σταθμό ή το σχολείο (είτε είναι μαθητής, είτε εργάζεται εκεί), γ) να αποφεύγει την επίσκεψη σε χώρους όπως νοσοκομεία, γηροκομεία ή άλλα ιδρύματα, όπου φιλοξενούνται άτομα που ανήκουν σε ευπαθείς πληθυσμιακές ομάδες, δ) να μην συμμετέχει σε ομαδικές δραστηριότητες.

Ποια είναι τα ενδεδειγμένα μέτρα προφύλαξης από την ιογενή γαστρεντερίτιδα;

Για να μειωθεί ή να αποτραπεί η πιθανότητα νόσησης από ιογενή γαστρεντερίτιδα θα πρέπει να τηρούνται οι βασικοί κανόνες υγιεινής, δηλαδή το συχνό και καλό πλύσιμο των χεριών, ο σχολαστικός καθαρισμός των επιφανειών που χρησιμοποιούνται κατά την προετοιμασία των τροφίμων καθώς και των οικιακών σκευών με σαπούνι και νερό πριν, κατά τη διάρκεια και μετά την προετοιμασία του φαγητού, η αποφυγή χρήσης σκευών (ποτήρια, πιάτα, κ.ά.) και άλλων  προσωπικών αντικειμένων από κοινού με άλλα άτομα, η κατανάλωση ασφαλών τροφίμων και νερού.

[ΚΕΕΛΠΝΟ]