Το βιντεοκλίπ του τραγουδιού «Ferto», με το οποίο ο Akylas θα εκπροσωπήσει την Ελλάδα στον 70ό Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision
Το βιντεοκλίπ του τραγουδιού «Ferto» με το οποίο ο Akylas θα εκπροσωπήσει την Ελλάδα στον 70ο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision, παρουσιάστηκε σήμερα, Τετάρτη 11 Μαρτίου 2026 και είναι πλέον διαθέσιμο στο ERTFLIX και στο YouTube κανάλι της Eurovision.
Δείτε το βίντεο:
Με δυναμική, σύγχρονη αισθητική και γρήγορες εναλλαγές εικόνων, το βιντεοκλίπ μεταφέρει στην οθόνη τον παλμό και την ενέργεια του τραγουδιού, δημιουργώντας μια οπτική αφήγηση με έντονο ρυθμό.
Συνδυάζοντας συναίσθημα, αλλά και χιούμορ, τα πλάνα που δημιούργησαν οι Jim Georgantis (σκηνοθέτης) και San Tierrez (Vfx), βάζουν τον θεατή στον ρυθμό του «Ferto» και τον κάνουν να χαμογελάσει.
Το βιντεοκλίπ συμπληρώνει με τον καλύτερο τρόπο το τραγούδι «Ferto» που συνέθεσαν οι Akylas, papatanice και TEO.x3 και τους στίχους έγραψαν οι Ορφέας Νόνης και Akylas. Για τους δημιουργούς είναι ένα βαθιά προσωπικό τραγούδι, μια βιωματική ιστορία για την πορεία από την έλλειψη στην επιτυχία, που παρουσιάζει την εσωτερική σύγκρουση ανάμεσα στα αληθινά όνειρα και στην ανάγκη να καλυφθούν τα συναισθηματικά κενά που αφήνει η στέρηση της παιδικής ηλικίας.
Το μήνυμα του Ακύλα για το Ferto
Ο Ακύλας είχε ετοιμάσει για τους fan της Eurovision ένα μήνυμα στα αγγλικά σχετικά με το τραγούδι του, το οποίο άφησε στα σχόλια στο Youtube κάτω από το βιντεοκλίπ, εξηγώντας αναλυτικά σε τι αναφέρεται το «Ferto», εκφράζοντας παράλληλα την ευγνωμοσύνη του για τη στήριξη που δέχεται όλο αυτό το διάστημα.
Ο 27χρονος έγραψε χαρακτηριστικά: «Σας ευχαριστώ πάρα πολύ για την αγάπη που μου δείχνετε όλο αυτό το διάστημα. Ειλικρινά συγκινούμαι πολύ βλέποντας να ξεκινά αυτό το νέο κεφάλαιο. Αυτό το τραγούδι μιλά για την απληστία και την υπερκατανάλωση, τη διαρκή ανθρώπινη παρόρμηση να θέλουμε πάντα περισσότερα, συχνά σε μια προσπάθεια να καλύψουμε τα κενά που αφήνουν η στέρηση και οι ανεκπλήρωτες επιθυμίες της παιδικής ηλικίας. Είναι μια βαθιά προσωπική ιστορία για το ταξίδι από την έλλειψη στην επιτυχία, για την ευθύνη που έχουμε απέναντι στους ανθρώπους που πίστεψαν σε εμάς όταν δεν υπήρχε τίποτα, και μια υπενθύμιση ότι η αληθινή αξία βρίσκεται στην ευγνωμοσύνη και στους ανθρώπους που στάθηκαν στο πλευρό μας. Είναι χαρούμενο, αλλά έχει και κάτι αιχμηρό και γλυκόπικρο μέσα του, όπως ακριβώς και η ζωή».
Ένα σοκαριστικό περιστατικό κατήγγειλαν γονείς σε βάρος μαθητή της β’ τάξης του δημοτικού σχολείου στη Ρόδο.
Σύμφωνα με την καταγγελία των γονέων, μαθητές δημοτικού σχολείου υποχρέωσαν με τη βία παιδί της Β’ τάξης να πιει νερό από τουαλέτα.
Συγκεκριμένα, μαθητής του ίδιου σχολείου την ώρα του διαλείμματος, γέμισε μπουκάλι με νερό, αφού τράβηξε δυο φορές το καζανάκι τουαλέτας και στη συνέχεια, αφού το έδωσε σε άλλο μαθητή και έφτυσε μέσα υποχρέωσαν τον μαθητή της β’ τάξης του δημοτικού να το πιει.
Σύμφωνα με όσα κατήγγειλαν οι γονείς και επισήμανε και η μητέρα του μαθητή μιλώντας στη «ΡΟΔΙΑΚΗ» το αποτρόπαιο αυτό περιστατικό συνέβη στις 26 Φεβρουαρίου 2026 εντός του δημοτικού σχολείου.
Οι γονείς έστειλαν επιστολή στη Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Δωδεκανήσου για το σοβαρό περιστατικό στο σχολείο
Στην επιστολή που απέστειλαν στη Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Δωδεκανήσου οι γονείς του παιδιού (την οποία συνυπογράφουν και πολλοί άλλοι γονείς) αναφέρουν μεταξύ άλλων:
«Με την παρούσα επιστολή, οι γονείς (σ.σ αναφέρονται τα ονόματα) καθώς και οι συνυπογράφοντες γονείς της Β΄ Τάξης του Δημοτικού Σχολείου, σας απευθύνουμε επίσημη και έκτακτη αναφορά σχετικά με την ιδιαίτερα επικίνδυνη κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στο συγκεκριμένο τμήμα.
Επί ενάμιση σχολικό έτος (από την Α΄ Δημοτικού έως και σήμερα), επιδείξαμε υπομονή και συνεργατικότητα. Πραγματοποιήθηκαν αλλεπάλληλες μηνιαίες συναντήσεις με τη δασκάλα της τάξης, τους εκπαιδευτικούς ειδικοτήτων και τη Διεύθυνση του σχολείου, με στόχο την από κοινού αναζήτηση παιδαγωγικών λύσεων σε μια τάξη 24 μαθητών (εκ των οποίων 18 αγόρια) με έντονα και επαναλαμβανόμενα φαινόμενα λεκτικής και σωματικής βίας.
Αναγνωρίζουμε ότι το εκπαιδευτικό προσωπικό καταβάλλει φιλότιμες και υπεράνθρωπες προσπάθειες υπό εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες. Ωστόσο, παρά τη συνεργασία γονέων και σχολείου, τα διαθέσιμα μέσα έχουν αποδειχθεί ανεπαρκή.
Τα περιστατικά όχι μόνο δεν περιορίστηκαν, αλλά στη Β΄ Τάξη βρίσκονται πλέον σε κορύφωση, με αποτέλεσμα να έχουν σημειωθεί επανειλημμένα τραυματισμοί μαθητών, έντονη αναστάτωση των οικογενειών και αντικειμενική αδυναμία ομαλής εκπαιδευτικής λειτουργίας.
Η φετινή προσθήκη νέου μαθητή στο ήδη επιβαρυμένο τμήμα επιδείνωσε περαιτέρω την κατάσταση, η οποία πλέον βρίσκεται εκτός ελέγχου, τόσο εντός όσο και εκτός της σχολικής αίθουσας.
Το σοβαρό περιστατικό της 26ης Φεβρουαρίου
Την Πέμπτη 26/02 σημειώθηκε περιστατικό εξαιρετικής σοβαρότητας: Μαθητής της τάξης γέμισε μπουκάλι με νερό από την τουαλέτα, εξανάγκασε συμμαθητή του να φτύσει εντός αυτού και στη συνέχεια εξανάγκασε τον υιό μας να καταναλώσει το ακάθαρτο υγρό.
Το περιστατικό επιβεβαιώθηκε από συμμαθητές/συμμαθήτριες και από τη Διεύθυνση του σχολείου, η οποία είναι πλήρως ενήμερη.
Πρόκειται για γεγονός που εκθέτει ευθέως ένα παιδί οκτώ ετών σε σοβαρό κίνδυνο για τη σωματική του υγεία και την ψυχική του ακεραιότητα. Θέτουμε ευθέως το ερώτημα: πώς είναι δυνατόν ένα παιδί που προσέρχεται στο σχολείο για να μορφωθεί να διατρέχει κίνδυνο σωματικής βλάβης; Τι θα είχε συμβεί εάν, αντί για νερό, επρόκειτο για χημική ή μη πόσιμη ουσία;
Δεν επιθυμούμε την στοχοποίηση κανενός παιδιού. Ως γονείς, μέχρι σήμερα επιδείξαμε κατανόηση και διάθεση στήριξης κάθε δυσκολίας. Ωστόσο, όταν τίθεται σε άμεσο κίνδυνο η υγεία του παιδιού μας, οφείλουμε να απευθυνθούμε στην αρμόδια εποπτεύουσα Αρχή.
Η παρούσα αναφορά δεν στρέφεται κατά του εκπαιδευτικού προσωπικού του σχολείου. Αντιθέτως, θεωρούμε ότι οι εκπαιδευτικοί λειτουργούν υπό συνθήκες που υπερβαίνουν τις δυνατότητές τους.
Απευθυνόμαστε σε εσάς και αιτούμαστε:
1. Άμεση ενίσχυση και στελέχωση του τμήματος με επιπλέον εξειδικευμένο προσωπικό (εκπαιδευτικό παράλληλης στήριξης, ειδικό παιδαγωγό ), καθώς και εξέταση της δυνατότητας κατ’ εξαίρεση διαχωρισμού του τμήματος, παρά τα ισχύοντα αριθμητικά όρια.
2. Άμεση και ουσιαστική παρέμβαση κοινωνικού λειτουργού και ψυχολόγου της υπηρεσίας, με συστηματική παρουσία και όχι αποσπασματικές ενέργειες, για τη διαχείριση των επαναλαμβανόμενων περιστατικών βίας.
3. Λήψη διοικητικών μέτρων αποσυμφόρησης και προστασίας, ώστε να διασφαλιστεί η σωματική και ψυχική ασφάλεια όλων των μαθητών/τριών και να αποκατασταθεί η ομαλή εκπαιδευτική διαδικασία.
Είναι σαφές ότι η τυπική επίκληση της νομοθεσίας ως προς τον μέγιστο αριθμό μαθητών δεν μπορεί να τίθεται υπεράνω της ασφάλειας των παιδιών και της προστασίας των εκπαιδευτικών. Η Πολιτεία οφείλει να προβλέπει εξαιρέσεις σε περιπτώσεις όπου η πραγματικότητα καθιστά ένα τμήμα μη λειτουργικό και επικίνδυνο.
Σας δηλώνουμε με κάθε σοβαρότητα ότι, εφόσον πλέον η αρμόδια Υπηρεσία είναι επισήμως ενήμερη για την επικινδυνότητα της κατάστασης, η ευθύνη για οποιοδήποτε μελλοντικό περιστατικό δεν μπορεί να θεωρηθεί απρόβλεπτη.
Αναμένουμε άμεση, έγγραφη ενημέρωση για τις ενέργειες στις οποίες προτίθεστε να προβείτε. Σε περίπτωση αδράνειας, επιφυλασσόμαστε για κάθε νόμιμη περαιτέρω ενέργεια προς κάθε αρμόδιο φορέα.»
Η είδηση του θανάτου του Γιώργου Μαρίνου σκόρπισε βαθιά συγκίνηση στον καλλιτεχνικό κόσμο αλλά και σε όσους είχαν συνεργαστεί μαζί του ή τον γνώριζαν προσωπικά.
Ο σπουδαίος περφόρμερ, που άφησε έντονο αποτύπωμα στην ελληνική ψυχαγωγία, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 87 ετών, αφήνοντας πίσω του μια μεγάλη καλλιτεχνική κληρονομιά αλλά και πολλές προσωπικές ιστορίες που τώρα επανέρχονται στη μνήμη των ανθρώπων που τον αγάπησαν.
Δείτε το βίντεο:
Μετά την ανακοίνωση της απώλειάς του, φίλοι, συνεργάτες και πρόσωπα που είχαν βρεθεί κοντά του μίλησαν δημόσια για τη σχέση τους μαζί του. Ανάμεσα σε αυτούς ήταν και η Βίκυ Παγιατάκη, η οποία εμφανίστηκε εμφανώς συγκινημένη στην τηλεοπτική εκπομπή «Buongiorno», μιλώντας για μια λιγότερο γνωστή πλευρά της ζωής του καλλιτέχνη. Διαβάστε εδώ αναλυτικά για τη σπουδαία καριέρα του.
Η συγκλονιστική εξομολόγηση στον αέρα της τηλεόρασης
Η ίδια μπήκε στο πλατό με εμφανή συναισθηματική φόρτιση, καθώς η είδηση του θανάτου του την είχε επηρεάσει βαθιά. Με τρεμάμενη φωνή και δυσκολία να συγκρατήσει τα δάκρυά της, μίλησε για τον άνθρωπο που γνώρισε πίσω από τη δημόσια εικόνα του καλλιτέχνη. Όπως αποκάλυψε, η σχέση της με τον Γιώργο Μαρίνο δεν ήταν απλώς μια τυπική γνωριμία. Αντίθετα, υπήρξε μια ιδιαίτερη προσωπική σύνδεση στο παρελθόν, η οποία, όπως είπε, είχε αφήσει έντονα σημάδια και στους δύο.
Δείτε το βίντεο:
Κατά τη διάρκεια της εξομολόγησής της, η Βίκυ Παγιατάκη αναφέρθηκε σε μια στιγμή που, όπως υποστήριξε, δεν γνώριζαν πολλοί. Σύμφωνα με όσα είπε, ο Γιώργος Μαρίνος είχε φτάσει στο σημείο να της κάνει πρόταση γάμου, γεγονός που αποδεικνύει πόσο βαθιά ήταν τα συναισθήματά του εκείνη την περίοδο. Η ίδια περιέγραψε ότι η σχέση τους υπήρξε έντονη και ιδιαίτερη, όμως η πορεία της ζωής τους πήρε διαφορετικούς δρόμους.
«Είμαι πολύ ταραγμένη, τώρα το έμαθα. Είχαμε έρθει πάρα πολύ κοντά. Ήταν από τους πιο γενναιόδωρους ανθρώπους που γνώρισα στη ζωή μου. Δεν εννοώ μόνο υλικά. Για εμένα ήταν ένα πάρα πολύ σημαντικό κεφάλαιο της ζωής μου. Πήρα πάρα πολλή αγάπη. Κολλήσαμε, γίναμε φίλοι, ποτέ δεν μείναμε μαζί με τον Γιώργο. Είχε την λεβεντιά που δεν την είχαν πολλοί. Εκείνα τα χρόνια ήταν δύσκολα. Δεν είναι όπως τώρα που άτομα του ίδιου φύλου αγκαλιάζονται. Ήταν τόσο γοητευτικός. Γινόταν χαμός, ήταν το ωραίο αγόρι, ταλαντούχος, χαρισματικός άνθρωπος.
Κάποια στιγμή ενώ ήξερα ότι είναι διαφορετικά τα πράγματα, γίναμε φίλοι. Το πρώτο μήνυμα στον τηλεφωνητή μου ήταν ο Γιώργος. Κάποια στιγμή μου είπε ότι θέλει να μου κάνει πρόταση γάμου. Του είπα ότι αυτό δεν είναι εφικτό. Κάποια στιγμή ακούω στο ραδιόφωνο “Ο Γιώργος Μαρίνας παντρεύεται την Βίκυ Παγιατάκη”. Έπαθα τον πρώτο πανικό της ζωής μου, δεν μου είχε πει κάτι. Ερχόντουσαν δημοσιογράφοι στο σπίτι μου. Του είπα ότι έπρεπε να μου το πει, εκείνος μου είπε ότι έτσι ένιωσα και το έκανα. Έγινε ένα σκηνικό και έπαιξε ξύλο με έναν δημοσιογράφο ότι μου βάζει λόγια ότι δεν θέλω να τον παντρευτώ. Του είπα ότι χοντραίνει το πράγμα και του είπα ότι δεν θέλω να έχω καμία σχέση μαζί του.
Μετά με έβριζε, έλεγε ότι δεν είμαι “κυρία”. Ήξερα και μιλούσα με το περιβάλλον του για την κατάστασή του, ήξερα τον άνθρωπο που ήταν μαζί του στο πλευρό του. Δεν μπορούσα να πάω γιατί είχε 27 σκυλιά και γάτες και είμαι αλλεργική. Έμαθα ότι τον έχει αναλάβει μία κυρία με Κ κεφαλαίο και καθησυχάστηκα. Είχα συγκινηθεί που έμαθα ότι ο Σταμάτης Φσσούλης πήγαινε με το ταπεράκι και του έφερνε φαγητό εκεί που ήταν. Η τελευταία φορά που συναντηθήκαμε με τον Γιώργο ήταν όταν βρεθήκαμε στο ιατρείο για βελονισμό που είχαμε πάει και οι δύο. Πάντα μάθαινα για τον Γιώργο.
Δείτε το βίντεο:
Επειδή είμαι ένας άνθρωπος διακριτικός δεν μπορούσα να πω κάτι, μάθαινα όμως για τον Γιώργο. Από εμένα και μετά άρχισε να ασχολείται με την αστρολογία. Εγώ δεν είχα επαφή για να σου πω λεπτομέρειες τι πώς και γιατί. Πρέπει να ομολογήσω κάτι που δεν το έχω πει ποτέ. Όταν μου έκανε την πρόταση, ήμουν ερωτευμένη με κάποιον. Ήταν τόσο γενναιόδωρος, μου είχε στείλει ένα δέντρο τα Χριστούγεννα που ήταν 5 μέτρα. Εγώ ήμουν ερωτευμένη, ήρθε έτσι απροειδοποίητα να μου φέρει κάτι και είχε αφήσει έξω από το σπίτι μου 100 κόκκινα τριαντάφυλλα. Αυτό ήταν η αιτία να χωρίσω. Δεν ήξερα ακριβώς.
Δείτε το βίντεο:
Εκείνα τα χρόνια ένας άνθρωπος που δηλώνει ανοιχτά γκέι και σου λέει ότι θέλει να σε παντρευτεί, τι να υποθέσω; Χώρισα. Μέσα σε τρεις μέρες από το κλάμα που είχα ρίξει είχα χάσει 3 κιλά, έπινα μόνο νερό. Ο Γιώργος μου έδωσε πάντα πολλά. Είχα γνωρίσει και την υπέροχη μητέρα του, έχω μόνο καλά πράγματα να πω. Πέρασα υπέροχα και τον ευχαριστώ» εξομολογήθηκε η Βίκυ Παγιατάκη για τον Γιώργο Μαρίνο.
Σε μια ακόμη εκπομπή με έντονο πολιτικό σχολιασμό, ο Αντώνης Κανάκης αφιέρωσε σημαντικό μέρος του «Ράδιο Αρβύλα» στο ζήτημα της παραπληροφόρησης και των λεγόμενων κυβερνητικών τρολ στο διαδίκτυο.
Ο παρουσιαστής, γνωστός για τον σατιρικό αλλά και αιχμηρό τρόπο με τον οποίο σχολιάζει την επικαιρότητα, εξαπέλυσε σκληρή κριτική, παίρνοντας αφορμή από πρόσφατες δηλώσεις κυβερνητικών στελεχών σχετικά με την αντιμετώπιση των fake news.
Η συζήτηση ξεκίνησε όταν στην εκπομπή αναφέρθηκαν σε δηλώσεις του κυβερνητικού εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη, ο οποίος είχε μιλήσει για πρωτοβουλία διοργάνωσης συνεδρίου με αντικείμενο την παραπληροφόρηση και τη διάδοση ψευδών ειδήσεων. Το θέμα στάθηκε αφορμή για μια σειρά σχολίων από τον Αντώνη Κανάκη, ο οποίος εξέφρασε την έντονη απορία και τον σαρκασμό του.
Με χαρακτηριστικό ύφος, ο παρουσιαστής αναρωτήθηκε αν η κατάσταση έχει φτάσει σε τέτοιο σημείο που κάποιος πρέπει να αμφισβητήσει την ίδια την πραγματικότητα. «Να πάμε στο ψυχιατρείο εμείς ή αυτοί στον αγύριστο;» είπε χαρακτηριστικά, σχολιάζοντας την αντίφαση που –κατά την άποψή του– υπάρχει ανάμεσα στις δηλώσεις περί καταπολέμησης της παραπληροφόρησης και στην πραγματικότητα του διαδικτυακού πολιτικού λόγου.
Στη συνέχεια της εκπομπής προβλήθηκε ρεπορτάζ που αναφερόταν στη δράση λογαριασμών στα κοινωνικά δίκτυα οι οποίοι εμφανίζονται να υποστηρίζουν συστηματικά την κυβέρνηση. Το θέμα των λεγόμενων «τρολ» στο διαδίκτυο αποτέλεσε βασικό σημείο της συζήτησης, με τον Κανάκη να υποστηρίζει ότι υπάρχει οργανωμένος μηχανισμός που επηρεάζει τη δημόσια συζήτηση. Ο παρουσιαστής ανέφερε ότι η ύπαρξη τέτοιων λογαριασμών δημιουργεί σοβαρά ερωτήματα σχετικά με τη διάδοση ψευδών πληροφοριών στο διαδίκτυο. Σύμφωνα με τον ίδιο, η χρήση οργανωμένων δικτύων για την αναπαραγωγή συγκεκριμένων αφηγημάτων αλλοιώνει τον δημόσιο διάλογο και ενισχύει τη σύγχυση των πολιτών.
Το ξέσπασμα του Κανάκη για τα fake news
Η συζήτηση πήρε ακόμη μεγαλύτερη διάσταση όταν ο Αντώνης Κανάκης αναφέρθηκε στην πρόσφατη δημόσια τοποθέτηση της Σοφίας Μητσοτάκη, κόρης του πρωθυπουργού. Εκείνη είχε εκφράσει έντονη ενόχληση για δημοσιεύματα που, όπως υποστήριξε, περιείχαν ανακριβείς πληροφορίες σχετικά με ταξίδι της στο εξωτερικό. Ο Κανάκης αναγνώρισε ότι η αντίδραση της Σοφίας Μητσοτάκη ήταν κατανοητή, καθώς –όπως είπε– κανείς δεν θα ήθελε να βλέπει να κυκλοφορούν ψευδείς πληροφορίες για τον ίδιο. Ωστόσο, στη συνέχεια έθεσε ένα ερώτημα που απευθυνόταν τόσο στην ίδια όσο και στη μητέρα της, Μαρέβα Μητσοτάκη.
Με σαρκαστική διάθεση, ο παρουσιαστής αναρωτήθηκε αν η ίδια προβληματίστηκε ποτέ για τον τρόπο με τον οποίο –κατά την άποψή του– λειτουργεί ο μηχανισμός παραπληροφόρησης στο διαδίκτυο. Υποστήριξε ότι υπάρχουν οργανωμένες ομάδες που αναπαράγουν επιθετικά σχόλια και ψευδείς ειδήσεις εναντίον πολιτικών αντιπάλων. Σύμφωνα με τον ίδιο, το φαινόμενο των διαδικτυακών τρολ έχει εξελιχθεί σε σημαντικό εργαλείο πολιτικής αντιπαράθεσης, με αποτέλεσμα να επηρεάζεται ο δημόσιος διάλογος. Ο Κανάκης υποστήριξε ότι αυτή η κατάσταση έχει δημιουργήσει ένα περιβάλλον όπου η αλήθεια συχνά χάνεται μέσα σε έναν καταιγισμό αντικρουόμενων πληροφοριών.
Η εκπομπή συνέχισε με σχόλια για το συνέδριο που ανακοινώθηκε σχετικά με την παραπληροφόρηση. Ο παρουσιαστής σχολίασε ειρωνικά ότι η ανταπόκριση σε τέτοιες εκδηλώσεις είναι περιορισμένη, υποστηρίζοντας ότι ακόμη και οι ίδιοι οι εμπλεκόμενοι ίσως διστάζουν να συμμετάσχουν. Με τη γνωστή του σατιρική διάθεση, ο Αντώνης Κανάκης τόνισε ότι η συζήτηση για τα fake news είναι απαραίτητη, αλλά –όπως είπε– πρέπει να γίνεται με ειλικρίνεια και αυτοκριτική από όλες τις πλευρές.
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του είχε αποτραβηχτεί από τα φώτα της δημοσιότητας – Η πορεία και οι σταθμοί της ζωής του – Ήταν από τα πρώτα διάσημα πρόσωπα στην Ελλάδα που μίλησαν ανοιχτά για την ομοφυλοφιλία τους, στα μέσα της δεκαετίας του 1960
Πέθανε ο Γιώργος Μαρίνος σε ηλικία 87 ετών. O γνωστός σόουμαν ζούσε σε οίκο ευγηρίας στη Γλυφάδα, ενώ τα τελευταία χρόνια της ζωής του είχε αποτραβηχτεί από τα φώτα της δημοσιότητας.
Το 2024 μέσω της εκπομπής «Ακόμα δεν είδες τίποτα» είχε γίνει γνωστό ότι ζούσε σε μονάδα φροντίδας ηλικιωμένων.
Μετά την είδηση του θανάτου του, η Άννα Φόνσου αποχαιρέτισε την Τετάρτη 11 Μαρτίου τον Γιώργο Μαρίνο. Μιλώντας στο «Πρωινό» έκανε λόγο για έναν μεγάλο καλλιτέχνη και έναν σοφό άνθρωπο. Παράλληλα, τόνισε ότι τον θαύμαζε μέσα από τις δουλειές του μέχρι να τον γνωρίσει την περίοδο που έμεινε στο «Σπίτι του Ηθοποιού».
Όπως είπε η ίδια: «Τι να πω για τον Γιώργο. Εγώ θέλω να πω ότι γνώρισα έναν καταπληκτικό άνθρωπο και νομίζω ότι ο τελευταίος μεγάλος των καλλιτεχνών έφυγε σήμερα. Δεν έχω να πω τίποτα άλλο. Είμαι τόσο συγκινημένη. Εγώ τον έζησα στις πολύ δύσκολες στιγμές και εκεί είδα την απογοήτευσή του, γιατί δεν ήταν κανένας κοντά του. Ήμουν εγώ με μία φίλη μου, που δεν τον είχα γνωρίσει ποτέ στη ζωή μου. Τον γνώρισα όταν με πήραν τηλέφωνο να πάω πάνω εκεί, γιατί έπεφτε κάτω και δεν ήταν κανένας εκεί για να τον πάει στο νοσοκομείο. Εγώ δεν τον ήξερα τον Γιώργο, μόνο τον θαύμαζα. Το διάστημα που κάθισε σε εμάς, μας είπε πολλά πράγματα, ανεβήκαμε πολλά σκαλιά πιο πάνω με αυτά που μας είπε ο άνθρωπος αυτός, ήταν σοφός. Ήταν άρρωστος τότε, δεν μπορώ να πω τι μου είχε πει».
Δείτε το βίντεο:
Στην ίδια εκπομπή έκανε δηλώσεις και η ξαδέρφη του Γιώργου Μαρίνου αναφέροντας ότι ο καλλιτέχνης ζούσε από το 2021 με άνοια. Περιγράφοντας την πορεία της υγείας του με την ασθένεια, αλλά τις αντιδράσεις του όταν άκουγε τραγούδια του, είπε: «Από το 2021 και μετά ο Γιώργος είχε άνοια, δεν μπορούσε να συζητήσει πολύ. Του βάζαμε τα τραγούδια του, και παραδόξως θυμόταν τα λόγια. Αυτό ήταν το καταπληκτικό. Όταν του έβαζα το “Κάνε μου λιγάκι μμμ” έλεγε τα λόγια, ενώ είχε άνοια. Του βάζαμε τη μουσική του και θυμόταν τα λόγια».
Δείτε το βίντεο:
Η ξαδέρφη του Γιώργου Μαρίνου ανέφερε ακόμη ότι είχαν επαφές και ότι η τελευταία τους συνάντηση ήταν τη Καθαρά Δευτέρα: «Είχα επικοινωνία μαζί του, την τελευταία φορά που τον είδα ήταν την Καθαρά Δευτέρα. Δεν μιλούσε και δεν επικοινωνούσε καθόλου. Δεν ήταν κλινήρης, ήταν στην καρέκλα του, αλλά δεν μπορούσε να επικοινωνήσει μαζί μου. Ήταν καταβεβλημένος, αλλά ήταν ήσυχος. Το βλέμμα του αυτό το αστραφτερό ήταν ανήσυχο. Η ασθένειά του είχε σταδιακή εξέλιξη. Ήταν καθιστός, αλλά μετά σιγά σιγά έχασε εντελώς στην επικοινωνία και έκανε μία νεφρική ανεπάρκεια. Όλα τα όργανά του είχαν αρχίσει να φθίνουν. Έφυγε πολύ ήσυχος».
Ο Γιώργος Μαρίνος γεννήθηκε στην Αθήνα στις 18 Ιουνίου του 1939 και ήταν τραγουδιστής, ηθοποιός και διασκεδαστής, από τους πρωτοπόρους του ζωντανού σόου στην Ελλάδα. Οι γονείς του χώρισαν όταν ήταν μόλις ενός έτους και μεγάλωσε με τη μητέρα του, Βασιλική. Ο πατέρας του, Αλέξανδρος, έλειπε από την παιδική του ηλικία, καθώς ήταν εξόριστος στη Μακρόνησο. Τον είδε για πρώτη φορά, όταν ήταν 12 χρόνων.
Οι γονείς του Γιώργου Μαρίνου ήθελαν να ακολουθήσει καριέρα ως πολιτικός μηχανικός ή αρχιτέκτονας, όπως ο πατέρας του, άλλωστε είχε ιδιαίτερη κλίση στα μαθηματικά. Ωστόσο, ακόμη ανήλικος, έδωσε κρυφά εξετάσεις στη Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Το 1962, ενώ ήταν δευτεροετής, συμμετείχε στην παράσταση Οδός Ονείρων του Μάνου Χατζιδάκι, πλάι σε καταξιωμένους καλλιτέχνες όπως ο Δημήτρης Χορν, η Ρένα Βλαχοπούλου και η Μάρω Κοντού, ερμηνεύοντας το τραγούδι «Κάθε κήπος». Από εκείνη τη στιγμή ξεκίνησε η επαγγελματική του πορεία στο θέατρο, αλλά και στις μπουάτ της εποχής.
Παράλληλα έκανε και εμφανίσεις στον κινηματογράφο, όπως στην ταινία του Ίωνα Νταϊφά «Ο Τρίτος Δρόμος», με πρωταγωνίστρια τη Μάρω Κοντού. Συνδυάζοντας υποκριτική και τραγούδι, εισήγαγε στην Ελλάδα ένα νέο είδος διασκέδασης που περιλάμβανε πρόζα, σάτιρα, χορό και μουσική. Εμφανιζόταν για σχεδόν δύο δεκαετίες (1973-1992) στου Μακρυγιάννη, στη σκηνή της «Μέδουσας». Συνεργάστηκε για χρόνια με τον Δημήτρη Δανίκα, ενώ στίχους για τα τραγούδια του έγραψαν η Λίνα Νικολακοπούλου, ο Δημήτρης Ιατρόπουλος, ο Σταμάτης Κραουνάκης και η Νινή Ζαχά.
Διατήρησε στενή φιλία με το Μάνο Χατζιδάκι και τον Νίκο Γκάτσο. Ήταν από τους πρώτους σόουμαν της Ελλάδας, με τα σκετς, τις καυστικές ατάκες και τις μιμήσεις του να προκαλούν γέλιο και να σατιρίζουν τα κακώς κείμενα της ελληνικής κοινωνίας. Στην προσωπική του ζωή ήταν ιδιαίτερα μοναχικός, ενώ πριν μερικά χρόνια αποσύρθηκε από τη δημόσια ζωή.
Κατά τη διάρκεια της καριέρας του εργάστηκε σε πολλές μουσικές και θεατρικές σκηνές, ενώ συμμετείχε σε αρκετά τηλεοπτικά προγράμματα, με πιο χαρακτηριστική την εκπομπή Ciao ANT1 στα μέσα της δεκαετίας του 1990. Επιπλέον, είχε κάνει και λίγες εμφανίσεις στον κινηματογράφο.
Ο Γιώργος Μαρίνος ήταν από τα πρώτα διάσημα πρόσωπα στην Ελλάδα που μίλησαν ανοιχτά για την ομοφυλοφιλία τους, στα μέσα της δεκαετίας του 1960. Σε συνέντευξή του είχε πει: «Η διαφορά ήταν ότι εγώ ερχόμουν σε καθημερινή επαφή με το κοινό. Μπορούσαν να με αγγίξουν. Μπορούσαν να με ξεφωνίσουν. Εμφανιζόμουν δημόσια κάθε βράδυ. Αυτό ήταν πρόβλημα. Από την άλλη, δηλώνοντας ότι είμαι ομοφυλόφιλος, ήμουν υποχρεωμένος να είμαι πολύ αξιοπρεπής».
Στα δεκαέξι του είχε αποκαλύψει στους γονείς του ότι είναι ομοφυλόφιλος. Αποτελούσε μάλιστα την έμπνευση για το τραγούδι «Ο Αχιλλέας απ’ το Κάιρο» του συνεργάτη του Κώστα Τουρνά. Όπως είχε δηλώσει ο ίδιος, ο μεγάλος έρωτας της ζωής του ήταν η ηθοποιός Κατιάνα Μπαλανίκα, με την οποία ήταν σύντροφοι για τέσσερα χρόνια στα τέλη της δεκαετίας του 1960. Όπως είχε αναφέρει, δεν θέλησε να παντρευτεί ούτε να αποκτήσει παιδιά. Παρ’ όλα αυτά, οι δρόμοι τους δεν χώρισαν ούτε επαγγελματικά ούτε φιλικά: συνεργάστηκαν για χρόνια στη «Μέδουσα» και ήταν πολύ κοντά τα επόμενα χρόνια.
Η γήρανση είναι ένα φυσικό και αναπόφευκτο μέρος της ζωής. Μαζί της έρχονται η εμπειρία, η διορατικότητα και μια ευρύτερη κατανόηση του κόσμου.
Την ίδια στιγμή, ορισμένες συνήθειες και στάσεις μπορούν αθόρυβα να δημιουργούν δυσφορία στους ανθρώπους γύρω μας.
Αυτό που είναι εντυπωσιακό είναι ότι αυτές οι συμπεριφορές σπάνια επισημαίνονται — όχι επειδή περνούν απαρατήρητες, αλλά επειδή οι άλλοι διστάζουν από σεβασμό, αγάπη ή φόβο μήπως προκαλέσουν προσβολή.
Η αναγνώριση αυτών των μοτίβων δεν έχει στόχο να κριτικάρει την τρίτη ηλικία. Έχει στόχο να βελτιώσει τις σχέσεις, να ενισχύσει τη σύνδεση και να μας βοηθήσει να ζούμε αυτό το στάδιο της ζωής με περισσότερη επίγνωση, αξιοπρέπεια και άνεση.
1. Συνεχές παράπονο
Τα παράπονα για την υγεία, τον καιρό, τα οικονομικά, τις νεότερες γενιές ή για το πώς «ήταν παλιά» μπορούν σιγά-σιγά να εξαντλήσουν όσους ακούν. Το να εκφράζουμε απογοήτευση είναι ανθρώπινο, όμως όταν γίνεται επαναλαμβανόμενα μπορεί άθελά μας να μεταδίδει πικρία και να απομακρύνει τους άλλους.
2. Απόρριψη οτιδήποτε καινούργιου
Οι απαξιωτικές στάσεις απέναντι στην τεχνολογία, τις κοινωνικές αλλαγές ή νέες ιδέες συχνά δείχνουν ακαμψία. Φράσεις όπως «αυτό δεν γινόταν ποτέ πριν» ή «όλα ήταν καλύτερα τότε» μπορούν να κλείσουν τη συζήτηση και την περιέργεια.
3. Διακοπή στις συζητήσεις
Το να κόβουμε τους άλλους για να μοιραστούμε προσωπικές εμπειρίες ή απόψεις μπορεί να φαίνεται βοηθητικό, αλλά συχνά κάνει τους άλλους να νιώθουν ότι δεν τους ακούν. Ακόμη και καλοπροαίρετες διακοπές αποδυναμώνουν την επικοινωνία και τον αμοιβαίο σεβασμό.
4. Ανεπιθύμητες συμβουλές
Το να δίνουμε οδηγίες για γονεϊκότητα, σχέσεις, οικονομικά ή επιλογές ζωής χωρίς να μας ζητηθεί μπορεί να φαίνεται παρεμβατικό. Η εμπειρία δεν σημαίνει αυτόματα ότι οι συμβουλές είναι καλοδεχούμενες — η σωστή στιγμή και η συναίνεση μετράνε.
5. Υπερβολική προσκόλληση στο παρελθόν
Το μοίρασμα αναμνήσεων μπορεί να είναι όμορφο, όμως οι συνεχείς συγκρίσεις του παρόντος με «τα παλιά» κουράζουν. Όταν εστιάζουμε μόνο στο παρελθόν, οι σημερινές στιγμές μοιάζουν αόρατες ή ασήμαντες.
6. Επίμονη αρνητικότητα
Το να περιμένουμε πάντα το χειρότερο, να τονίζουμε συνεχώς τα προβλήματα ή να ακυρώνουμε τις θετικές στιγμές δημιουργεί μια βαριά συναισθηματική ατμόσφαιρα. Με τον καιρό, οι άνθρωποι μπορεί να απομακρύνονται για να προστατεύσουν τη δική τους ενέργεια.
7. Όχι πραγματική ακρόαση
Το να δείχνουμε αφηρημένοι, να κάνουμε μηχανικά νεύματα ή να αλλάζουμε γρήγορα θέμα δίνει σήμα αδιαφορίας. Ακόμη και χωρίς λόγια, μπορεί να φανεί υποτιμητικό και να αποθαρρύνει τους άλλους.
8. Κριτική στις νεότερες γενιές
Οι γενικεύσεις ότι οι νέοι είναι τεμπέληδες, ανεύθυνοι ή επιφανειακοί δημιουργούν περιττό διχασμό. Κάθε γενιά αντιμετωπίζει διαφορετικές πιέσεις, και η κριτική χωρίς κατανόηση μεγαλώνει τα συναισθηματικά χάσματα.
9. Παραμέληση της αυτοφροντίδας
Η εγκατάλειψη της προσωπικής υγιεινής, των ρουτινών υγείας ή της βασικής περιποίησης συχνά δικαιολογείται ως «φυσιολογικό με την ηλικία», όμως επηρεάζει το πώς οι άλλοι αντιλαμβάνονται την επαφή και τον αυτοσεβασμό. Η φροντίδα του εαυτού δεν είναι ματαιοδοξία — είναι σεβασμός και προς τους άλλους.
10. Χρήση της ηλικίας ως δικαιολογία για κακή συμπεριφορά
Η αγένεια, η ευερεθιστότητα ή οι σκληρές αντιδράσεις δεν γίνονται αποδεκτές με τον χρόνο. Η καλοσύνη, η υπομονή και η ευγένεια δεν έχουν ημερομηνία λήξης.
11. Επανάληψη των ίδιων ιστοριών
Το να ξαναλέμε τα ίδια περιστατικά χωρίς να αντιλαμβανόμαστε ότι έχουν ακουστεί πολλές φορές μπορεί να κάνει τους ακροατές να αποσυνδέονται. Αν και συνήθως είναι ακίνδυνο, η επανάληψη μπορεί να μειώσει την προσοχή και τη σύνδεση.
12. Άρνηση να μάθουμε κάτι νέο
Το «είμαι πολύ μεγάλος/η γι’ αυτό» κλείνει πόρτες και ενισχύει περιοριστικές πεποιθήσεις. Η περιέργεια και η διάθεση για μάθηση κρατούν το μυαλό ενεργό και δυναμώνουν τη σύνδεσή μας με τον κόσμο.
ΕΠΙΓΝΩΣΗ, ΟΧΙ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ
Το να παρατηρούμε αυτές τις συνήθειες δεν αφορά την ενοχή ή τη ντροπή. Αφορά την εξέλιξη. Η γήρανση δεν χρειάζεται να σημαίνει ακαμψία, απομόνωση ή μόνιμη δυσαρέσκεια. Με μικρές αλλαγές στη στάση, μπορεί να γίνει ένα στάδιο γεμάτο ενσυναίσθηση, προσαρμοστικότητα και ουσιαστική παρουσία — προς όφελος τόσο του εαυτού μας όσο και των ανθρώπων γύρω μας.
Αυτή είναι υποτίθεται η απόλυτη σπαζοκεφαλιά των οπτικών ψευδαισθήσεων.
Σκέφτηκες ότι το παζλ της τίγρης της περασμένης εβδομάδας ήταν ιδιαίτερα δύσκολο; Εκατοντάδες χρήστες των μέσων κοινωνικής δικτύωσης προσπαθούν να λύσουν την νέα viral οπτική ψευδαίσθηση με βάση τα ζώα που φέρεται να μπορεί να λύσει μόνο το 1% των ανθρώπων.
«Μόνο το 1% των ανθρώπων μπορεί να βρει το δεύτερο ζώο σε αυτή την εικόνα», δηλώνει ο γνώστης της ψευδαίσθησης @pasillusion σε ένα viral βίντεο που περιγράφει λεπτομερώς τον συλλογισμό πίσω από το παζλ.
Η συνοδευτική εικόνα που… “λιώνει” το μυαλό δείχνει ένα δελφίνι να τρώει ένα ψάρι με ένα πλοίο σε απόσταση και φαινομενικά να μην φαίνεται άλλο ζώο.
Όμως το οπτικό παζλ παραπλάνησε πολλούς στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και πίστεψαν λανθασμένα ότι το ψάρι ήταν το δεύτερο ζώο στην εικόνα.
Ωστόσο, το δεύτερο ζώο είναι στην πραγματικότητα ένα πουλί που τρώει ένα ψάρι.
Για να τα δουν, σύμφωνα με το κλιπ, οι χρήστες πρέπει απλώς να γυρίσουν το τηλέφωνό τους ανάποδα.
Εκτός από το ότι είναι κρίσιμο σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης, η γνώση της ομάδας αίματος θα μπορούσε επίσης να διαδραματίσει ρόλο στη διαχείριση μακροπρόθεσμων καταστάσεων που αφορούν την υγεία, ιδιαίτερα του καρκίνου, σύμφωνα με ορισμένους ειδικούς.
Μελέτες έδειξαν ότι μόνο ένας από τους τέσσερις τύπους αίματος συνδέθηκε με χαμηλότερο κίνδυνο ανάπτυξης ορισμένων τύπων καρκίνου. Ποιο όμως;
Πώς να μάθετε τον τύπο αίματος σας
Είναι αξιοσημείωτο ότι οι περισσότεροι άνθρωποι μαθαίνουν τον τύπο αίματός τους μόνο όταν υποβάλλονται σε ιατρική θεραπεία για μια συγκεκριμένη πάθηση.
Υπάρχουν τέσσερις κύριες ομάδες αίματος:
Α
Β
ΑΒ
Ο
Κάθε μία από αυτές μπορεί να ταξινομηθεί ως θετική ή αρνητική, ανάλογα με την παρουσία μιας πρωτεΐνης που ονομάζεται παράγοντας Rh. Αυτό σημαίνει ότι θα μπορούσατε να είστε θετικός σε Α, Β-αρνητικός, Ο-αρνητικός, θετικός ΑΒ και ούτω καθεξής.
Ποια ομάδα αίματος έχει μικρότερο κίνδυνο καρκίνου;
Με τα χρόνια, οι ερευνητές έχουν διερευνήσει εάν ορισμένες ομάδες αίματος επηρεάζουν την πιθανότητα εμφάνισης συγκεκριμένων ασθενειών.
Για παράδειγμα, πρόσφατες αναφορές δείχνουν ότι τα άτομα με ομάδα αίματος Ο μπορεί να έχουν χαμηλότερο κίνδυνο καρδιακής νόσου. Αυτό θα μπορούσε να συνδέεται με το γεγονός ότι άλλοι τύποι αίματος φέρουν ορισμένους παράγοντες πήξης που συμβάλλουν στην πήξη του αίματος.
Δυστυχώς για τα άτομα με τύπους Α, Β και ΑΒ, οι μελέτες έχουν βρει υψηλότερη συσχέτιση μεταξύ αυτών των ομάδων αίματος και αυξημένο κίνδυνο καρκίνου του στομάχου. Η μελέτη έδειξε ότι το αίμα τύπου Ο συσχετίστηκε με χαμηλότερη πιθανότητα διάγνωσης καρκίνου του στομάχου, αν και είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι δεν βρέθηκε σημαντική σχέση μεταξύ της ομάδας αίματος και των ποσοστών επιβίωσης από καρκίνο.
Παρόμοιο μοτίβο παρατηρήθηκε στον καρκίνο του παγκρέατος, όπου οι τύποι Α, Β και ΑΒ βρέθηκαν να έχουν αυξημένο κίνδυνο.
Από την άλλη, ο τύπος αίματος Ο έχει συνδεθεί με μειωμένο κίνδυνο καρκίνου του παχέος εντέρου.
Ο Δρ Sanjay Aggarwal, γενικός γιατρός στο Holistic Healthcare Center στο Δελχί, σχολίασε πρόσφατα: «Μπορεί να είναι πιο ακριβές να πούμε ότι τα άτομα με ομάδα αίματος Ο διατρέχουν χαμηλότερο κίνδυνο για καρκίνο του παγκρέατος, δεδομένης της εργασίας που κάνουν οι ερευνητές για τη βακτηριακή λοίμωξη».
Δεν θα μας αφήσει η Παναγία στην πείνα. Μόνο κάντε τα σπίτια σας…
Για την ιδιαίτερη φροντίδα της Κυρίας και Δεσποίνης ημών Θεοτόκου, οι Πατέρες της ιεράς Νέας Σκήτης, μου διηγήθηκαν το ακόλουθο γεγονός:
Το έτος 1942, που η Γερμανική κατοχή, είχε επιφέρει μεγάλη συμφορά στην Πατρίδα μας και η πείνα και στέρηση των υλικών αγαθών και ιδιαίτερα η έλλειψη τροφίμων θέριζε κυριολεκτικά τους αδελφούς μας Έλληνες, οι Μοναχοί του Αγίου Όρους, από την φροντίδα και μέριμνα της Παναγίας Μητέρας μας και μητέρας όλου του κόσμου δεν αισθάνθηκαν την έλλειψη των αγαθών, όπως οι άλλοι αδελφοί μας στον κόσμο βρισκόμενοι, που από την πείνα πέθαιναν κάθε μέρα και τους μάζευαν από τον δρόμο τα κάρα και ομαδικά τους ενταφίαζαν.
Έτσι λοιπόν δυο χρόνια υστέρα από τον Αλβανικό πόλεμο με τους Ιταλούς, που οι Γερμανοί κατέλαβαν την Πατρίδα μας και είχαμε γενικό αποκλεισμό από τρόφιμα, οι Πατέρες της Νέας Σκήτης μου είπαν, δεν είχαμε αλεύρι παρά μόνο για δυο ζύμες, το οποίο άμα θα τελείωνε, τι θα γινόμαστε τότε; Είχαμε στην συνοδεία μας εκτός από τον πατέρα Θεοφύλακτο και τον μακαρίτη τον Γερο – Γαλακτίωνα στο σπίτι μας, είπε ο Παπά Ιωακείμ ο Σπετσέρης. ότι στην συνοδεία μας είχαμε ακόμη ένα άτομο και φτάσαμε σε τρομερή απογοήτευση.
Αυτός ο μακαρίτης τώρα και τότε γέροντας μας Ιωακείμ, άνθρωπος του Θεού με πολλή μεγάλη πίστη στον Θεό και γενναία ψυχή, προικισμένος με πνεύμα υπομονής, Πίστεως και αγάπης προς όλον τον κόσμο, μας έδινε θάρρος και μας έλεγε: «Μη λυπήστε παιδιά μου, δεν θα μας αφήσει ο Θεός, εμείς έχουμε την Παναγία μητέρα του Θεού, βοηθό, η οποία, σύμφωνα με την υπόσχεσή της, θα φροντίσει για μας.
Αλλά εάν παραχωρήσει ο Θεός να στερηθούμε τα υλικά αγαθά και να πεινάσουμε δεν θα πάθουμε τίποτε μεγάλο κακό, γιατί αν με υπομονή καί δίχως γογγυσμό υποφέρουμε ο,τι κακό θα μας βρει, τούτο θα είναι καλό και ωφέλιμο για την ψυχική μας σωτηρία.
Εμείς σαν Μοναχοί, πρέπει να κάνουμε κουράγιο, να έχουμε την ελπίδα μας στο θεό και στην Κυρία Θεοτόκο και με το υπόδειγμά μας να δίνουμε θάρρος και στον άλλο κόσμο που υποφέρει πολύ περισσότερο από μας». Από τις ζύμες το αλεύρι, με πολλή μεγάλη οικονομία καί μέτρο, περάσαμε από τον Απρίλη μέχρι τον Αύγουστο, οπόταν άρχισαν οι καθημερινές Παρακλήσεις της Παναγίας για το 15) Αύγουστο.
Ψωμί δεν είχαμε πλέον καθόλου, ο τότε γείτονας μας Πάτερ Αρσένιος Μαντζαρόλας, που τον είχε η Σκήτη μυλωνά, εκτός του ότι αυτός δεν είχε καθόλου ψωμί, αλλά είχε πάρει δανεικά και χρωστούσε στον έναν και στον άλλον, ολόκληρη φουρνιά 15—20 ψωμιά, χωρίς να μπορεί να τα επιστρέψει. Στο δικό μας σπίτι αυτός, λέγει η Συνοδεία του πατρός Ιωακείμ Σπετσέρη, πολύ σπάνια ερχόταν, σχεδόν ποτέ, γιατί ο Γέροντας μου πάντα τον συμβούλευε και του έλεγε να σταματήσει τα ταξίδια που συχνά έκανε στον κόσμο, για το νεαρό της ηλικίας του και για τους κινδύνους που διατρέχει ο μοναχός στον κόσμο περιφερόμενος.
Η Παναγία έφερε σιτάρι
Ήτανε δώδεκα του μηνός Αυγούστου, η ώρα έξι (6) το μεσημέρι, ώρα Βυζαντινή (ή οποία κατά την δύση του ηλίου θα πρέπει πάντοτε σε όλες τίς εποχές του έτους να δείχνει ο ωροδείκτης 12), ακούμε να κτυπάει η πόρτα. Έτρεξε ο Πάτερ Ιάκωβος για να ανοίξει. Είδε τον Πατέρα Αρσένιο Μαντζαρόλα να κτυπάει, του άνοιξε και στην ερώτηση που του έκανε:
«Πώς τέτοια ώρα πάτερ Αρσένιε, τι σου συμβαίνει; η οσιότητά σου δεν ερχότανε τον καλό καιρό και τώρα μεσημεριάτικα τι συμβαίνει;». Εκείνος σχεδόν κλαμένος του απάντησε: «Σώπα, π. Ιάκωβε, και έλα έξω στην απλωταριά — στην βεράντα— στον εξώστη, να δεις τα θαύματα της Κυρίας Θεοτόκου καί την φροντίδα που έχει για μας τους Μοναχούς της η Παναγία μας.
Πράγματι βγήκαμε και οι δυο στην απλωταριά και είδαμε τα κατάρτια ενός πλοίου. Ιδού μου λέγει, π. Ιάκωβε, η Παναγιά μας έφερε σιτάρι! Εγώ είπα: «Πώς το έμαθες αυτό Π. Αρσένιε; πήγες στην παραλία, κατέβηκες κάτω και το είδες;». Ο Αρσένιος τότε μου είπε: «Πάτερ μου εγώ δεν πήγα στην παραλία, αλλά επειδή, όπως γνωρίζεις, δεν έχω καθόλου ψωμί και χρωστάω τόσα στους Πατέρες και ντρέπομαι να τους δω, αποφάσισα αύριο τα ξημερώματα να φύγω και με τα πόδια σιγά σιγά από τη στεριά να φτάσω στην πατρίδα μου την Σπάρτη.
Έτσι, με τη σκέψη αυτή, ξάπλωσα στο ντιβάνι μου να ξεκουραστώ νηστικός και πολύ στενοχωρεμένος. Μόλις αποκοιμήθηκα ή μισο-ξύπνιος ήμουνα, βλέπω την μάνα μου, η οποία ήρθε και μου είπε, τι έχεις παιδί μου και είσαι έτσι λυπημένος; «Μάνα, της είπα, τι άλλο θέλεις να έχω, δεν έχω καθόλου ψωμί, μάνα πεινώ. Κι αυτή μου είπε πάλι: «Και γι’ αυτό θέλεις να φύγεις από το Όρος; της είπα, ναι, γι’ αυτό.
Και που λογαριάζεις να πας παιδί μου; δυστυχισμένο παιδί, δεν είμαι εγώ η Κυβερνήτης του Όρους;
Τόσους αιώνες το προστάτευα, το συντηρώ και το διαφυλάττω, το Όρος ολόκληρο και τους εν αυτώ υπομένοντας πατέρες, δεν τους έχω και τους φροντίζω σαν τέκνα μου αγαπητά; Και πώς είναι δυνατόν να αθετήσω την υπόσχεσίν μου αυτήν; Ιδού σας έφερα κάτω ένα Καΐκι με σιτάρι, σήκω κατέβα και πάρε».
Εγώ σε αυτά είπα: «Μητέρα μου, πώς θα πάρω το σιτάρι αφού δεν έχω χρήματα; Κι αυτή μου είπε: «Το γνωρίζω κι αυτό παιδί μου, αλλά εδώ κάτω είναι ο Γέρο – Συμεών ο δούλος μου με την συνοδεία του, κι αυτός δεν έχει σιτάρι και στενοχωριέται, πλην όμως σε μένα έχουν την ελπίδα τους. Πήγαινε σ’ αυτούς και θα σου δώσουν χρήματα και να τους πεις να κατέβουν κι αυτοί κι όλοι οι Πατέρες να πάρουν.
Αυτά μου είπε κι έφυγε Π. Ιάκωβε. Έλα λοιπόν κι εσύ πάμε μαζί κάτω να πάρουμε σιτάρι. Να το Καΐκι. Όπως βλέπεις δεν ήταν αυτή η μητέρα μου, αλλά ολοφάνερα ήταν η Παναγία η μεγάλη μας Μητέρα. Ο Πατήρ Ιάκωβος έτρεξε στον Γέροντα μας και του είπε «δώσε Γέροντα στον Παντελεήμονα χρήματα και σακιά, κι εμείς με τον Π. Αρσένιο φεύγουμε για την παραλία να προλάβουμε να πάρουμε λίγο σιτάρι, μήπως μας φύγει το Καΐκι.
Όταν κατεβήκαμε στην θάλασσα, βρήκαμε τους Καπεταναίους στην Καλαμιά, εκεί που τώρα είναι ο αρσανά του Παπα – Βαρλαάμ. Οι ναυτικοί ήταν καθισμένοι και έλεγαν: «Πατέρες εμείς δεν έχουμε σιτάρι για πούλημα. Εμάς, από την Καβάλα μας αγγάρευαν οι Γερμανοί να πάμε είδη πολέμου στον Κολυνδρό και μας επέτρεψαν να πάρουμε σιτάρι 300 οκάδες για κάθε οικογένεια. Αυτό έχουμε, αλλά επειδή κι εσείς δεν έχετε καθόλου θα σας δώσουμε να πάρετε από 30 οκάδες κάθε άτομο, για οικονομηθήτε τώρα».
Ρώτησαν τον Π. Αρσένιο, πόσοι μοναχοί είστε εσείς; Ο Π. Αρσένιος είπε εγώ είμαι μόνος μου. Καλά είπαν θα πάρεις 30 οκάδες. Ο π. Αρσένιος είπε, σας ευχαριστώ. Εσείς Π. Ιάκωβε πόσοι είστε; Αυτός απάντησε, εμείς είμαστε πέντε (5) γιατί είχαμε και τον Γερο – Βαρθολομαίο. Εσείς τότε θα πάρετε, είπαν οι Καπεταναίοι, εκατόν πενήντα (150) οκάδες. Και είπαμε δόξα να έχει ο Θεός, σας ευχαριστούμε. Φύγανε τότε όλοι κι εγώ έμεινα εκεί. Οι άλλοι με την βάρκα πήγανε στο Καΐκι ζύγισαν το σιτάρι και το φέρανε έξω στην παραλία.
Οι Γερμανοί αξιωματικοί, δεν τους «είπαν τίποτε. Όταν ήρθαν έξω, τότε οι άνθρωποι που είχαν το Καΐκι είπαν: «Πατέρες, οι Γερμανοί φοβούνται και δεν θέλουνε να φύγουμε τώρα που είναι ακόμη ημέρα, αλλά θέλουν να φύγουμε τα μεσάνυχτα, γι’ αυτό μήπως μπορούσαμε, με την ευκαιρία αυτή, εμείς να προσκυνήσουμε τα άγια Λείψανα που έχετε εδώ στην Σκήτη σας;
Ο Π. Ιάκωβος τους είπε: «ευχαρίστως μπορείτε, βεβαίως, να έρθετε επάνω». Ο Δίκαιος μας, που τότε ήταν ο Γέρο – Ανατόλιος, ο οποίος έμενε στην Καλύβη του αγίου Σπυρίδωνος, είναι δικός μας και θα σας αφήσει να προσκυνήσετε, ελατέ πάμε. Τους πήρε κι ανεβήκαμε όλοι μαζί.
Όταν φτάσαμε στο προσκυνητάρι λέει ο Καπετάνιος:
«Πατέρες μήπως μπορούσατε να μας δώσετε λίγο καφέ, μια-δυο οκάδες και να σας δώσουμε σιτάρι; Εμείς τους είπαμε πολύ καλά να σας δώσουμε, για τόσο λίγο πράγμα δεν γίνεται λόγος. Ο Καπετάνιος τότε είπε, καλά, αλλά με τι τιμή θα μας τον δώσετε;
Εμείς, τους είπαμε, τώρα τελευταία αδελφοί, τον καφέ τον αγοράσαμε προς 50 δραχμές την οκά και το σιτάρι έχει δέκα δραχμές, εσείς θα μας δώσετε πέντε οκάδες σιτάρι για κάθε οκά καφέ. Ο Καπετάνιος τότε είπε: «όχι Πατέρες αυτό δεν είναι δίκαιο, αλλά θα σας δώσουμε για κάθε οκά του καφέ είκοσι οκάδες σιτάρι, έτσι πάει, αυτή είναι ή τιμή του τώρα.
Ο Π. Ιάκωβος τους είπε, όχι αδελφοί, αυτό είναι αισχροκέρδεια και δεν το θέλει ο Δεσπότης Χριστός, δεν είναι σωστό πράγμα και εκείνοι είχανε τις αντιρρήσεις τους, για να μας δώσουν όσο αυτοί θα κρίνουν σωστό, αυτό και έγινε για να ικανοποιηθούν όλοι.
Τότε εγώ είπα, Πάτερ Ιάκωβε, τι καθόμαστε, πάμε σύντομα επάνω, γιατί αργήσαμε κι ο Γέροντας μας θα ανησυχεί και θα νομίζει πως πάθαμε τίποτε. Ο ναύκληρος τότε είπε: «Έχετε κι άλλον Γέροντα; του είπαμε ναι, έχουμε και είναι άγιος άνθρωπος, τότε αυτός είπε: «Πατέρες όλο το σιτάρι που έχουμε στο Καΐκι μας θα μείνει εδώ για όλους τους αδελφούς σας».
Πήγαμε στο Κυριακό της Σκήτης, προσκύνησαν οι ναυτικοί τα άγια Λείψανα κι εμείς κάναμε θερμή δοξολογία και ευχαριστία με παράκληση και με ολονύχτια αγρύπνια, ευχαριστήσαμε την προστάτιδα του Αγίου Όρους, Κυρία και Δέσποινα Θεοτόκο και την παρακαλέσαμε με πίστη και θερμά δάκρυα να καταπαύσουν οι πόλεμοι και να ειρηνεύσει ο κόσμος και έτσι οί ναυτικοί με τους Γερμανούς έφυγαν κατασυγκινημένοι και πολύ ευχαριστημένοι, όπως μας βεβαίωσαν.
Δεν θα μας αφησει η Παναγια στην πεινα. Καντε τα σπιτια σας Αγιον Ορος Πηγή: www.pigizois.net – yiorgosthalassis.blogspot.com
Νίκος Σταυρίδης: Οι γάμοι, η αδυναμία στην κόρη του & η απόπειρα αυτοκτονίας
Στις 12 Δεκεμβρίου του 1987, έφυγε από τη ζωή ένας σπουδαίος κωμικός, ο οποίος έγραψε ιστορία στον χώρο του θεάτρου και του ελληνικού κινηματογράφου. Ο λόγος για τον ηθοποιό Νίκο Σταυρίδη, ο οποίος πρωταγωνίστησε σε 120 ταινίες.
Γνωρίζοντας τον ηθοποιό Νίκο Σταυρίδη – Το βιογραφικό του
Γεννήθηκε το 1910 στο Βαθύ της Σάμου
Τα παιδικά του χρόνια τα πέρασε βοηθώντας τον πατέρα στο μπακάλικο που διατηρούσε, ενώ μετέπειτα εργάστηκε ως βοηθός καραγκιοζοπαίχτη και ως βοηθός μηχανικού προβολής
Μετακόμισε στην Αθήνα το 1928 και παρόλες τις καλλιτεχνικές ανησυχίες που είχε στην αρχή εργάστηκε σε μια αποθήκη υλικού πολέμου στον Πειραιά, όπου έβαζε αρβύλες κατά μέγεθος. Η οικονομική του κατάσταση ήταν αρκετά δύσκολή και μόλις μετά βίας τα έβγαζε πέρα
Αφορμή για να αποφασίσει να ασχοληθεί με το θέατρο ήταν μία παράσταση στο θέατρο «Έντεν» και αποφασισμένος, την επόμενη χρονιά πείθοντας με το ταλέντο του, πρωτοεμφανίστηκε στη σκηνή στο έργο «Λοβιτούρα», ως λούτρος, ο οποίος γυάλιζε τα παπούτσια του Βασίλη Αυλωνίτη
Η χαρακτηριστική του φωνή και το ταλέντο στο να αυτοσχεδιάζει, του άνοιξαν τις πόρτες στον καλλιτεχνικό χώρο
Το 1939 ασχολήθηκε με την οπερέτα, αλλά από το 1942 και μετά, σχημάτισε θιάσους επιθεώρησης σε συνεργασία με δημοφιλείς ηθοποιούς, όπως οι: Μαρίκα Νέζερ, Τάκης Μηλιάδης, Διονύσης Παπαγιαννόπουλος, Καίτη Ντιριντάουα, Ρένα Βλαχοπούλου, Σοφία Βέμπο, Κώστας Χατζηχρήστος κ.ά. συμμετέχοντας σε περισσότερες από 100 παραστάσεις, οι οποίες απογείωσαν την επιθεώρηση.
Η απόπειρα αυτοκτονίας σε νεαρή ηλικία – τον έσωσε το ποτό
Όταν Νίκος Σταυρίδης ήταν ακόμα νεαρός και έψαχνε δουλειά στο θέατρο, του δόθηκε μία ευκαιρία να εμφανιστεί σε έναν μικρό ρόλο με την Κούλα Γκιουζέπε στο θέατρο «Έντεν». Απέτυχε παταγωδώς… Αυτή του η αποτυχία του κόστισε τόσο πολύ, που ο ηθοποιός αποφάσισε να βάλει τέλος στη ζωή του. Πήρε ένα μπουκάλι ούζο και ανέβηκε στην Ακρόπολη με σκοπό να αυτοκτονήσει. Έτσι όπως ήταν μεθυσμένος, όμως, έπειτα από την υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ, ξέχασε για ποιον λόγο κατευθύνθηκε στον Ιερό Βράχο και έτσι το σχέδιό του ναυάγησε και έτσι γλίτωσε…
Οι τρεις γάμοι και η αδυναμία στη μοναχοκόρη του, Δανάη
Ο Νίκος Σταυρίδης, παρόλο που δεν ήταν όσο γοητευτικός όσο άλλοι ηθοποιοί της γενιάς του, παντρεύτηκε τρεις φορές και παραδεχόταν ότι οι γυναίκες ήταν η αδυναμία του. Ωστόσο, η τραγική απώλεια της πρώτης του συζύγου τον σημάδεψε. Όταν πρωτοπαντρεύτηκε με την 27χρονη ηθοποιό Ντόρα Καριώτου, ανακάλυψαν ότι έχει όγκο στο κεφάλι. Παρόλες τις προσπάθειες για θεραπεία, τελικά δεν τα κατάφερε.
Ο Νίκος Σταυρίδης, συντετριμμένος, είχε εξομολογηθεί: «Πέθανε στην Αγγλία, μετά από μία εγχείρηση όγκου στο κεφάλι. Εγώ γύρισα στη Θεσσαλονίκη σωστό ράκος. Έπαιζα τότε στο Μετροπόλ. Βγήκα στη σκηνή. Το θέατρο ήταν κατάμεστο. Το γεγονός του θανάτου της γυναίκας μου είχε μαθευτεί. Ξαφνικά την είδα σαν όραμα μπροστά μου. Έχασα τα λόγια μου. Στην πλατεία φάνηκαν τα πρώτα μαντίλια που σφούγγιζαν κλαμένα μάτια. Έπαιζα κωμωδία και αντί να γελάει ο κόσμος, έκλαιγε, και μάλιστα με λυγμούς. Πλησίαζε στο τέλος το νούμερό μου, όταν άρχισε να φτάνει στην πλατεία ένα βουητό “Φτάνει, φτάνει, φτάνει…”. Και μετά ένα ξέφρενο χειροκρότημα».
Ο Νίκος Σταυρίδης παντρεύτηκε άλλες δυο φορές και στον τελευταίο του γάμο απέκτησε τη μοναχοκόρη του Δανάη, στην οποία είχε απίστευτη αδυναμία. Εκείνη μετακόμισε στο εξωτερικό, όπου παντρεύτηκε και απέκτησε τέσσερα παιδιά. Παρόλα αυτά, ο Νίκος Σταυρίδης γηροκομήθηκε από τη Μαρίνα Παυλίδη, κόρη της τελευταίας του συντρόφου, στο σπίτι του στην Κάτω Κηφισιά, έχοντας ως εγγόνια του τα δύο της παιδιά.
Οι ταινίες που άφησαν ιστορία και το ταλέντο του στον αυτοσχεδιασμό
Το ταλέντο του Νίκου Σταυρίδη ήταν πηγαίο και ο τρόπος που υποδυόταν τους ρόλους του, ήταν αβίαστος και αυθεντικός. Είχε ένα χαρακτηριστικό γέλιο, δυνατό και κοφτό, το οποίο μπορούσε να διαχειριστεί όπως επιθυμούσε, ανάλογα με την περίσταση. Εκεί, δηλαδή, που ξεκαρδιζόταν, εκεί απότομα σοβάρευε.
Οι ταινίες οι οποίες ξεχώρισαν και αγαπήθηκαν πολύ από το κοινό ήταν οι: Η Ωραία των Αθηνών (1954), Οι παπατζήδες (1954), Γραφείο συνοικεσίων (1956), Μπαρμπαγιάννης ο Κανατάς (1957), Η Φτώχεια Θέλει Καλοπέραση (1958), Τα κίτρινα γάντια (1960), Η Χιονάτη και τα 7 γεροντοπαλίκαρα (1960), Σταμάτης και Γρηγόρης (1962), Η Αθήνα την νύχτα (1962), Κορόιδο Γαμπρέ (1962), Ζητείται τίμιος (1963), Ο αδελφός μου ο τροχονόμος (1963), Ο Εξυπνάκιας (1966), Ψυχραιμία Ναπολέων (1968), Ξύπνα καημένε Περικλή (1969), Ο άνθρωπος ρολόι (1972) κ.ά.
Η αξιοπρεπής αποχώρηση από τον καλλιτεχνικό χώρο και το παράπονο
Σε συνέντευξη που είχε δώσει στα τέλη της δεκαετίας του 1970, στην εφημερίδα «Ακρόπολις», είχε αποκαλύψει ότι η αποχώρησή του από τη σκηνή θα σήμαινε και το τέλος της ζωής του. Η κατώτερη σύνταξη που του αναλογούσε τότε ήταν 7.000 δραχμές.
Εκείνος, είχε εξομολογηθεί με παράπονο ότι: «Δεν θέλω σύνταξη παρηγοριάς. Προτιμώ να πεθάνω, πριν αναγκαστώ να πάρω αυτά τα χρήματα. Θα είναι μια ζωή χωρίς αξιοπρέπεια. Δεν θα μπορέσω να ζήσω».
