Στο ίντερνετ και στο YouTube μπορείς να βρεις τα πάντα. Παλαιότερες δηλώσεις σχολιασμούς και όλα τα ευτράπελα και παραλειπόμενα της τηλεόρασης και της σόουμπιζ!
Έτσι λοιπόν πέσαμε στη δήλωση του Στέλιου Ρόκκου όταν ήταν στο Έναστρον μαζί με τον Τάκη Ζαχαράτο 7-8 χρόνια πίσω
«Εγώ είμαι αυτός που παλιότερα έχει δηλώσει “άντρας είναι αυτός που δοκίμασε με άντρα και δεν του άρεσε”. Ε, εμένα δεν μου άρεσε» είπε ο τραγουδιστής, μιλώντας τότε στις τηλεοπτικές κάμερες.
Ο Γιώργος Λιάγκας την επόμενη ημέρα είχε αναρρωτηθεί και με το δίκιο του: Ο Στέλιος Ρόκκος είναι άντρας επειδή δοκίμασε με άλλο άντρα και δεν του άρεσε; Κι εμείς;
Συγκεκριμένα είχε σχολιάσει:
«Τώρα, αν μιλήσω εγώ, πάλι θα λένε… Δεν ξέρουμε τι εννοούσε, αλλά από τα συμφραζόμενα καταλαβαίνουμε πως έχει δοκιμάσει. Άρα εμείς που δεν το έχουμε δοκιμάσει, δεν είμαστε άντρες. Σύμφωνα με τον φίλο μου τον Στέλιο, εμείς που δεν έχουμε πάει με άντρα ποτέ κάτι χάνουμε…»
Λίγο καιρό αργότερα ο Στέλιος Ρόκκος είχε σπεύσει να διορθώσει τη δήλωση και συγκεκριμένα σε συνέντευξή του στο περιοδικό OK είχε αναφέρει
«Εννοείται ότι ήταν χιούμορ. Δε χρειάζεται να σου πει κανείς ότι ο Ρόκκος είναι straight ή όχι.
Πρέπει να είσαι ηλίθιος για να μην καταλάβεις ότι κάνει χιούμορ.
Αν, όμως, απομονώσεις τη φράση «Ο Ρόκκος δήλωσε ότι πήγε με άντρα και του άρεσε», είσαι γελοίος. Στην περίπτωση που μου άρεσε να πάω με άντρα, να είσαι σίγουρος ότι θα το δοκίμαζα, γιατί είμαι τέτοιος τύπος.
Δε μου κάνει, δεν το έχω δοκιμάσει. Όλοι αυτοί που έβγαλαν αυτήν τη βρώμα ξέρουν ακριβώς τι είπα. Είναι άτομα που θέλω να τους ρίξω σφαλιάρες.
Ε, ναι! Γυρνάει και λέει ο Λιάγκας «Ελπίζω ο φίλος μου ο Ρόκκος να κάνει πλάκα». Δηλαδή, αν ήμουν gay δεν θα ήμασταν φίλοι; Τηλεφωνικά μου ζήτησε συγνώμη».
Αφιέρωμα στον Πάνο Τζανετή: O σπουδαίος αυτός λαϊκός βάρδος που μεσουρανούσε την χρυσή 10ετία του ’60
Ο Πάνος Τζανετής υπήρξε μια ξεχωριστή λαϊκή φωνή που άφησε το δικό της αποτύπωμα στο ελληνικό τραγούδι, παρότι η πορεία του δεν ήταν μακρόχρονη.
Γεννημένος στη Χαλκίδα στις 6 Αυγούστου 1940, ξεκίνησε τη ζωή του μακριά από τα φώτα της μουσικής. Σε ηλικία μόλις 18 ετών, το 1958, μετακόμισε στην Αθήνα και εγκαταστάθηκε στο Αιγάλεω, όπου εργάστηκε αρχικά ως οικοδόμος, προσπαθώντας να χτίσει το μέλλον του με κόπο και επιμονή.
Η ζωή του, όμως, επεφύλασσε μια διαφορετική διαδρομή. Στις αρχές της δεκαετίας του ’60 γνωρίστηκε με μεγάλες μορφές της ελληνικής μουσικής και η φωνή του άρχισε να ξεχωρίζει. Το 1963 αποδείχθηκε καθοριστική χρονιά για τον ίδιο. Συμμετείχε στο Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης και την ίδια περίοδο εμφανίστηκε στη μουσική παράσταση «Μαγική Πόλη», στο Θέατρο Παρκ της Λεωφόρου Αλεξάνδρας, όπου ερμήνευσε τρία τραγούδια που κέρδισαν τις εντυπώσεις.
Καθοριστική στάθηκε και η γνωριμία του με τον Γιώργο Ζαμπέτα. Όταν άκουσε τη φωνή του, εντυπωσιάστηκε από το λαϊκό της χρώμα και δεν δίστασε να του το πει με τον δικό του χαρακτηριστικό τρόπο. Από αυτή τη συνάντηση γεννήθηκε μια συνεργασία που, το 1964, έφερε τα πρώτα του τραγούδια, ανάμεσά τους και κομμάτια που αγαπήθηκαν ιδιαίτερα από το κοινό.
Την ίδια περίοδο συνεργάστηκε με σημαντικούς δημιουργούς της εποχής, γεγονός που έδωσε μεγάλη ώθηση στην καλλιτεχνική του πορεία. Το 1964 ήταν επίσης χρονιά-ορόσημο και στην προσωπική του ζωή, καθώς παντρεύτηκε και απέκτησε έναν γιο, τον Πάρη.
Δείτε το βίντεο:
Παρότι η καριέρα του έδειχνε να ανοίγει μεγάλους δρόμους, το 1968 αποφάσισε να απομακρυνθεί από το τραγούδι. Έκτοτε έκανε μόνο λίγες σποραδικές εμφανίσεις, ενώ παράλληλα εργάστηκε και ως οδηγός ταξί. Τα τελευταία χρόνια τραγουδούσε περιστασιακά σε μια γνωστή ταβέρνα στο Ντερνέκι της Χαλκίδας, κρατώντας ζωντανή τη σχέση του με το τραγούδι.
Σε μια συζήτηση που είχε το 2004, είχε θυμηθεί τα πρώτα του βήματα, όταν με την κιθάρα του τραγούδησε το «Άγιε μου Γιώργη, Λυκαβηττέ μου», εντυπωσιάζοντας ανθρώπους του χώρου, οι οποίοι τον προέτρεψαν να εμφανιστεί μπροστά σε μεγαλύτερο κοινό. Ήδη από το 1960 είχε καταφέρει να τραβήξει την προσοχή σε συναυλία στο «Κεντρικόν», όπου η παρουσία του άφησε εξαιρετικές εντυπώσεις.
Δείτε το βίντεο:
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του δοκιμάστηκαν από προβλήματα υγείας. Τα πρώτα σημάδια εμφανίστηκαν το 2004, ενώ η κατάστασή του επιδεινώθηκε σημαντικά το 2008, όταν υπέστη σοβαρό έμφραγμα. Τελικά, τα ξημερώματα της 21ης Νοεμβρίου 2009, έφυγε από τη ζωή στο σπίτι του, στην περιοχή της Κανήθου.
Ο Πάνος Τζανετής μπορεί να μην ακολούθησε μια μακρά καριέρα, όμως η αυθεντικότητα της φωνής του και το λαϊκό της ύφος τον κράτησαν ζωντανό στη μνήμη όσων αγάπησαν το ελληνικό τραγούδι.
Μια φωνή γνήσια, με λαϊκή ψυχή, που άφησε το δικό της μικρό αλλά ξεχωριστό αποτύπωμα στην ιστορία της μουσικής μας.
Από την συναυλία στο θέατρο Κεντρικόν, το 1960. Ο Πάνος Τζανετής, μαζί με τον Μάνο Χατζιδάκι, την Νάνα Μούσχουρη, τον Γιώργο Μούτσιο και τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ, που παρουσίαζε το πρόγραμμα. Φωτογραφία από το αρχείο του Κώστα Μπαλαχούτη / ogdoo.gr – με ευγενική παραχώρηση.
Το εξώφυλλο του ΕP «Ο Τζανετής στη γειτονιά του Αγίου Παύλου με τραγούδια του Μάνου Χατζιδάκι», που ετοίμαζε, το 1960, ο Μάνος Χατζιδάκις για τον Πάνο Τζανετή. Φωτογραφία από το αρχείο του Δημήτρη Βασιλειάδη / Β-Other Side Records – με ευγενική παραχώρηση.
Πάνος Τζανετής «Χάθηκες (Δεν έχει δρόμο να διαβώ)» [Γ. Ζαμπέτα – Δ. Χριστοδούλου], 1964
Γιατί τα παντρεμένα ζευγάρια δεν θέλουν να μιλήσουν μεταξύ τους; Η έγγαμη ζωή είναι βέβαιο ότι θα έχει στιγμές θυμού και καυγάδων. Ωστόσο, όταν τα ζευγάρια δεν θέλουν πλέον να μιλούν μεταξύ τους, μπορεί να σημαίνει ότι ο γάμος κινδυνεύει να διαλυθεί.
Κάθε σχέση απαιτεί επικοινωνία και ανταλλαγή. Αυτό είναι το μέσο με το οποίο μπορούμε να κατανοήσουμε και να εκφράσουμε τα συναισθήματα, τις σκέψεις και τις επιθυμίες μας στους συνεργάτες μας.
Στον γάμο, υπάρχουν στιγμές που προκύπτουν καβγάδες και παρεξηγήσεις, αλλά αν και οι δύο σύντροφοι δεν θέλουν πλέον να επικοινωνούν, είναι σημάδι ότι η σχέση ωθείται στο χείλος του γκρεμού, με υψηλό κίνδυνο να καταρρεύσει.
Ζώντας μαζί, τα ζευγάρια αναπόφευκτα θα αντιμετωπίσουν στιγμές απογοήτευσης, διαφορές απόψεων ή ασήμαντα θέματα που κάνουν και τα δύο μέρη να εξαντλούνται και να σιωπούν. Ωστόσο, αυτή η σιωπή είναι συνήθως προσωρινή και είναι μια φυσιολογική αντίδραση όταν συμβαίνουν συγκρούσεις ή διαφωνίες.
Σε ορισμένες περιπτώσεις, ακόμη και χωρίς καυγάδες, τα ζευγάρια μπορεί να μην θέλουν να μιλήσουν μεταξύ τους. Επικοινωνούν μόνο για ουσιαστικά θέματα και τα λόγια και ο τόνος τους δεν φέρουν πλέον στοργή ή ζεστασιά.
Όταν τα ζευγάρια δεν θέλουν πλέον να μιλάνε μεταξύ τους, ο γάμος είναι ήδη στα άκρα.
Μπορεί ακόμα να φαίνεται ότι νοιάζονται ο ένας για τον άλλον εξωτερικά και άλλοι μπορεί να βλέπουν τη σχέση τους ως αρμονική, αλλά εσωτερικά, δεν μοιράζονται πλέον την ίδια φροντίδα και προσοχή που είχαν κάποτε όταν ήταν για πρώτη φορά ερωτευμένοι.
Πολλοί λένε ότι η σιωπή είναι το πιο κοφτερό μαχαίρι που σκοτώνει την αγάπη. Μπορεί να είναι ο λόγος για την κατάρρευση μιας σχέσης εάν και οι δύο σύντροφοι σταδιακά κλείνονται στον εαυτό τους και σταματήσουν να μοιράζονται, να συζητούν τα συναισθήματά τους, τα συναισθήματά τους και τα σκαμπανεβάσματα της καθημερινότητάς τους.
Οι λόγοι για τους οποίους τα ζευγάρια δεν θέλουν να μιλήσουν μεταξύ τους μπορεί να πηγάζουν από πολλούς παράγοντες. Αν θέλετε να σώσετε το γάμο σας, το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνετε είναι να παραμείνετε ήρεμοι και να σκεφτείτε τους λόγους πίσω από τη σιωπή και την ψυχρότητα μεταξύ των δύο συντρόφων. Στη συνέχεια, μαζί μπορείτε να βρείτε έναν τρόπο να αντιμετωπίσετε τα ζητήματα και να αναζωπυρώσετε την ευτυχία στην οικογένειά σας.
Μερικοί συνηθισμένοι λόγοι για τους οποίους τα ζευγάρια δεν θέλουν να μιλήσουν μεταξύ τους:
1. Τα ζευγάρια βαριούνται μεταξύ τους
Όταν ήταν ερωτευμένοι, τα ζευγάρια ήθελαν να μοιραστούν τα πάντα—τις χαρές, τις λύπες, όλα όσα συνέβαιναν στη ζωή τους. Ήταν πρόθυμοι να ακούσουν ο ένας τον άλλον και να μοιραστούν. Ωστόσο, αφού ζήσετε μαζί για κάποιο χρονικό διάστημα, τα συναισθήματα μπορεί να εξασθενίσουν και ο ένας ή και οι δύο σύντροφοι μπορεί να αισθάνονται βαριεστημένοι από την έγγαμη ζωή.
Κάθε άτομο είναι ένα άτομο με διαφορετικές σκέψεις, συναισθήματα και απόψεις. Επομένως, όταν μπαίνετε στο γάμο, μπορεί να εκπλαγείτε από τα ελαττώματα του συντρόφου σας. Αρχικά, μπορεί να αποδεχτείτε και να συγχωρήσετε εύκολα αυτές τις ελλείψεις, αλλά με την πάροδο του χρόνου μπορεί να γίνουν πηγή εκνευρισμού, οδηγώντας σε εξάντληση και απογοήτευση.
Πολλά ζευγάρια προσπαθούν να επικοινωνήσουν και να μοιραστούν τη δυσαρέσκειά τους μεταξύ τους. Ωστόσο, εάν και οι δύο δεν μπορούν να αλλάξουν ο ένας για τον άλλον, η ταλαιπωρία θα αυξηθεί και τελικά, κάποιος μπορεί να σταματήσει να θέλει να επικοινωνήσει, νιώθοντας ότι ο σύντροφός του δεν σέβεται, δεν αγαπά ή δεν θέλει πλέον να καλλιεργήσει τη σχέση.
2. Απιστία
Η απιστία είναι ίσως ο μεγαλύτερος λόγος για τον οποίο τα ζευγάρια σταματούν να μιλάνε μεταξύ τους. Όταν ένας τρίτος μπαίνει στην εικόνα, σημαίνει ότι ο γάμος δεν είναι πλέον άθικτος. Η παρουσία κάποιου νέου προκαλεί σταδιακά τη διάσπαση της σχέσης και ο ένας σύντροφος μπορεί να μην είναι πλέον πλήρως αφοσιωμένος στο γάμο.
Τόσο οι άνδρες όσο και οι γυναίκες έλκονται συχνά από την καινοτομία και τον ενθουσιασμό. Όταν επιτρέπουν σε κάποιον άλλον στο γάμο τους, είναι συνήθως επειδή έχουν χάσει το ενδιαφέρον τους για τα συναισθήματα και τις σκέψεις του συντρόφου τους. Σε αυτό το σημείο, μπορεί να περνούν περισσότερο χρόνο φροντίζοντας τον εραστή τους και φυσικά, δεν αισθάνονται πλέον την ανάγκη να συνομιλήσουν ή να μοιραστούν οτιδήποτε με τον σύζυγό τους.
Ακόμη και αυτός που προδίδεται μπορεί να αισθάνεται εξαντλημένος από το γάμο. Πολλοί επιλέγουν να ζήσουν με το άτομο που τους προδίδει, αγνοώντας το θέμα και παραμένοντας σιωπηλοί σε μια προσπάθεια να κρατήσουν έναν γάμο που σιγά σιγά καταρρέει.
3. Δεν μοιράζονται την ίδια οπτική
Οι διαφορές και οι διαφωνίες στις απόψεις μπορούν επίσης να οδηγήσουν σε σιωπή μεταξύ των ζευγαριών. Στην πραγματικότητα, κανένα ζευγάρι δεν καταλαβαίνει πλήρως ο ένας τον άλλον ή έχει τις ίδιες απόψεις και επιθυμίες. Κάθε άτομο είναι μοναδικό και έχει τις δικές του προοπτικές, ενδιαφέροντα και επιθυμίες.
Οι διαφορές μπορούν να φέρουν ενθουσιασμό και έλξη σε μια σχέση, καθώς οι αντισταθμιστικοί κανόνες μας κάνουν να θέλουμε να εξερευνήσουμε και να κατακτήσουμε τον σύντροφό μας. Ωστόσο, όταν αυτές οι διαφορές μεγαλώνουν πολύ, μπορούν να δημιουργήσουν ένα σημαντικό χάσμα στο γάμο.
Τείνουμε να μοιραζόμαστε περισσότερα με άτομα που έχουν παρόμοιες απόψεις και ενδιαφέροντα, επειδή νιώθουμε άνετα και υποστηρικτικά. Από την άλλη, το να μοιράζεσαι με όσους έχουν διαφορετικές απόψεις μπορεί να οδηγήσει σε διαφωνίες και συγκρούσεις. Ως εκ τούτου, πολλά ζευγάρια επιλέγουν τη σιωπή για να αποφύγουν τις διαφωνίες.
Ωστόσο, ένας επιτυχημένος γάμος απαιτεί κοινή χρήση και συζήτηση. Εάν και οι δύο σύντροφοι αποφύγουν να μιλήσουν για τις απόψεις και τις απόψεις τους, η συναισθηματική τους σύνδεση σταδιακά θα αποτύχει
Αν έρχεστε από τη σελίδα μας στο Facebook για να μάθετε τι συνέβη με τον «Ρώσο» και ποιος ήταν πραγματικά εκείνος ο ηλικιωμένος άνδρας, βρίσκεστε στο σωστό μέρος.
Παρακάτω σας λέμε όλη την ιστορία, χωρίς λογοκρισία, με ένα τέλος που κανείς δεν περίμενε. Ετοιμαστείτε, γιατί όσα πρόκειται να διαβάσετε θα αλλάξουν τον τρόπο με τον οποίο κρίνετε τους ανθρώπους από την εμφάνισή τους.
Η τραπεζαρία της φυλακής Σαν Κουέντιν είναι ένα μέρος όπου ο αέρας είναι βαρύς. Μυρίζει μπαγιάτικο ιδρώτα, καμένα φασόλια και, πάνω απ’ όλα, φόβο. Όμως εκείνο το απόγευμα, ο φόβος είχε διαφορετική γεύση. Ήταν μεταλλικός, σαν όταν δαγκώνεις κατά λάθος τη γλώσσα σου.
Ο Ιβάν «ο Ρώσος» Πετρόφ δεν γνώριζε αυτή τη γεύση. Ή τουλάχιστον έτσι νόμιζε. Με ύψος σχεδόν δύο μέτρα και βάρος 120 κιλά καθαρού, φουσκωμένου μυϊκού όγκου, είχε μπει στη φυλακή μόλις τρεις μέρες νωρίτερα με τη στάμπα του «άλφα θηρευτή». Στο μυαλό του, η φυλακή δεν ήταν τιμωρία· ήταν επιχείρηση, και εκείνος είχε έρθει για να γίνει ο διαχειριστής της.
Είχε περάσει τις πρώτες 72 ώρες αναλύοντας τον χώρο. Είδε τις συμμορίες, είδε τους μοναχικούς, είδε τους αδύναμους. Όμως το μοιραίο του λάθος ήταν ότι μπέρδεψε τη σιωπή με την αδυναμία.
Όταν ο Ρώσος πρόσεξε το τραπέζι στο βάθος, είδε αυτό που βλέπουν όλοι οι πρωτάρηδες: έναν ετοιμόρροπο γέρο. Ο ηλικιωμένος, τον οποίο ορισμένοι δεσμοφύλακες αποκαλούσαν με σεβασμό «Ντον Ανσέλμο», έτρωγε με εκνευριστικά αργά. Το δέρμα του ήταν ταλαιπωρημένο σαν παλιό δέρμα παπουτσιού, τα μαλλιά του ολόλευκα, και τα χέρια του έτρεμαν ελαφρά καθώς κρατούσε το κουτάλι.
Για τον Ρώσο, αυτή η εικόνα ήταν προσβολή. «Πώς γίνεται αυτό το απολίθωμα να κάθεται στο καλύτερο τραπέζι, αυτό δίπλα στο παράθυρο;» σκέφτηκε.
Πλησίασε. Κάθε του βήμα αντηχούσε στο τσιμεντένιο πάτωμα. Οι άλλοι κρατούμενοι, που βρίσκονταν εκεί χρόνια, ήξεραν να διαβάζουν την ατμόσφαιρα καλύτερα κι από τον καιρό. Ο «Τσίνο» Λόπες, αρχηγός της νότιας πτέρυγας, άφησε το ψωμί του μισοφαγωμένο. Τα μέλη της Αδελφότητας, που δεν φοβούνταν ούτε τον θάνατο, χαμήλωσαν το βλέμμα στα πιάτα τους.
Κανείς δεν τον προειδοποίησε. Στη φυλακή, όταν ένας νεοφερμένος ετοιμάζεται να διαπράξει κοινωνική αuτοκτονiα, κανείς δεν τον σταματά. Είναι μέρος του θεάματος.
Ο Ρώσος έφτασε στο τραπέζι. Κλώτσησε την καρέκλα. Ο κρότος αυτός ήταν το πιστόλι εκκίνησης για μια κούρσα προς την άβυσσο.
«Είσαι κουφός, γέρο;» βρυχήθηκε, με εκείνη τη φωνή που κάποτε έκανε τους οφειλέτες του να κατουριούνται στον δρόμο.
Ο Ντον Ανσέλμο δεν ανατρίχιασε καν. Συνέχισε να μασάει ένα κομμάτι ψωμί, κοιτάζοντας στο κενό, σαν ο γίγαντας που του έκρυβε το φως να μην ήταν τίποτα περισσότερο από μια ενοχλητική μύγα. Αυτή η αδιαφορία ήταν που διέλυσε τον εγωισμό του Ρώσου. Τον έσπρωξε. Ο δίσκος με το φαγητό εκτοξεύτηκε. Η σούπα λέρωσε τη μέχρι τότε πεντακάθαρη στολή του γέρου.
Και τότε, ο χρόνος πάγωσε.
Το τατουάζ που σταμάτησε την καρδιά της φυλακής
Ο γέρος σηκώθηκε αργά. Όμως εδώ η ιστορία παίρνει σκοτεινή τροπή. Δεν ήταν απλώς ένα τατουάζ αυτό που αποκαλύφθηκε όταν σήκωσε το μανίκι του.
Καθώς τραβούσε προς τα πάνω το γκρι ύφασμα της στολής του, φάνηκε ο αριστερός του πήχης. Το δέρμα είχε χαλαρώσει από την ηλικία, όμως το μελάνι παρέμενε μαύρο, έντονο, σαν να είχε χαραχτεί χθες. Δεν ήταν κρανίο, ούτε γuμνή γυναίκα, ούτε τα κλασικά «δάκρυα» των φυλακισμένων.
Ήταν ένα σύνθετο γεωμετρικό σύμβολο: ένα φίδι με δύο κεφάλια που καταβρόχθιζε μια κλεψύδρα.
Ο Ρώσος δεν ήξερε τι σήμαινε. Όμως όλη η τραπεζαρία ήξερε.
Το σύμβολο ανήκε στους «Άχρονους». Μια οργάνωση της δεκαετίας του ’80 που δεν ασχολούνταν με διακίνηση ή κλοπές. Ήταν «καθαριστές». Εκείνοι που προσλάμβαναν τα καρτέλ όταν χρειάζονταν κάποιον να εξαφανιστεί χωρίς ίχνη, χωρίς θόρυβο, χωρίς μάρτυρες. Ήταν φαντάσματα. Και ο Ντον Ανσέλμο δεν ήταν απλός στρατιώτης αυτής της οργάνωσης.
Από τα δύο κεφάλια του φιδιού, ο Ντον Ανσέλμο ήταν ο ιδρυτής.
Ο αρχηγός των δεσμοφυλάκων, παρακολουθώντας από τον πύργο ελέγχου, χλόμιασε. Σήκωσε τον ασύρματο και έδωσε μια εντολή που σπάνια ακούγεται σε φυλακή υψίστης ασφαλείας:
«Κανείς να μη ρίξει! Επαναλαμβάνω, κανείς να μην επέμβει. Αν αγγίξετε τον γέρο, είμαστε όλοι νεκροί πριν ξημερώσει.»
Ο Ρώσος, ανίδεος ότι στεκόταν πρόσωπο με πρόσωπο με τον θάνατο, σήκωσε τη γροθιά του για το τελειωτικό χτύπημα. Ένα χτύπημα ικανό να συντρίψει το κρανίο ενός ανθρώπου αυτής της ηλικίας.
«Θα σου μάθω εγώ σεβασμό, άχρηστε γέρο», φώναξε.
Έριξε τη γροθιά. Έναν πύραυλο από σάρκα και αίμα, κατευθείαν προς το πρόσωπο του Ντον Ανσέλμο.
Αυτό που ακολούθησε ήταν τόσο γρήγορο, που πολλοί πίστεψαν πως ήταν παιχνίδι του φωτός.
Ο χορός του πόνου
Ο Ανσέλμο δεν έτρεξε. Δεν πήδηξε πίσω. Απλώς έστριψε τον λαιμό του δύο εκατοστά προς τα δεξιά. Η γροθιά του Ρώσου πέρασε ξυστά από το αυτί του, σχίζοντας τον αέρα.
Πριν προλάβει ο Ρώσος να ξαναβρεί την ισορροπία του, το τρεμάμενο χέρι του γέρου ζωντάνεψε. Με μια κοφτή, ακριβή κίνηση, ο Ντον Ανσέλμο χτύπησε τον λαιμό του γίγαντα με την κόψη της παλάμης του. Δεν ήταν δυνατό χτύπημα· ήταν χειρουργικό.
Ο Ρώσος πνίγηκε. Οι αεραγωγοί του κατέρρευσαν στιγμιαία. Άρπαξε τον λαιμό του, με τα μάτια ορθάνοιχτα, προσπαθώντας απεγνωσμένα να πάρει ανάσα.
Όμως ο Ντον Ανσέλμο δεν είχε τελειώσει. Με ανατριχιαστική ψυχραιμία, έπιασε το δεξί χέρι του Ρώσου —το ίδιο που είχε προσπαθήσει να τον χτυπήσει— και πίεσε τον αντίχειρά του σε ένα συγκεκριμένο σημείο του καρπού.
Ο δίμετρος γίγαντας γονάτισε. Ούρλιαξε, αλλά δεν βγήκε ήχος, μόνο ένας βασανιστικός συριγμός. Ο πόνος ήταν τόσο έντονος που τα πόδια του λύγισαν. Ήταν σαν να είχε μπει καλώδιο υψηλής τάσης κατευθείαν στο νευρικό του σύστημα.
Η τραπεζαρία έμεινε απόλυτα σιωπηλή. Ακούγονταν μόνο οι λαχανιασμένες ανάσες του Ρώσου και ο απαλός ήχος από τα παπούτσια του ΝτονΑνσέλμο που τον κύκλωναν.
Ο γέρος έσκυψε μέχρι να έρθει πρόσωπο με πρόσωπο με τον γονατισμένο νταή. Τα μάτια του, που πριν έδειχναν κουρασμένα, τώρα έλαμπαν με αρπακτική ένταση.
«Γιε μου», ψιθύρισε ο Ντον Ανσέλμο, με φωνή τραχιά αλλά καθαρή, πιο δυνατή από τις κραυγές του Ρώσου. «Εδώ μέσα, το μέγεθος δεν μετράει. Η ιστορία μετράει. Και εσύ… εσύ δεν έχεις ιστορία.»
Ο Ντον Ανσέλμο άφησε τον καρπό του Ρώσου. Ο γίγαντας έπεσε μπρούμυτα στο πάτωμα, βήχοντας, κλαίγοντας, ταπεινωμένος μπροστά σε πεντακόσιους άνδρες.
Η πραγματική ποινή
Εδώ είναι που τελειώνουν συνήθως οι ταινίες: ο ήρωας νικά, ο κακός χάνει. Όμως η πραγματική ζωή, και η φυλακή, είναι πολύ πιο σύνθετες.
Ο Ρώσος περίμενε να τον σκοτώσουν εκείνο το βράδυ. Κουλουριάστηκε στο κελί του, τρέμοντας, περιμένοντας να έρθουν οι άνθρωποι του Ντον Ανσέλμο να αποτελειώσουν τη δουλειά. Όμως δεν ήρθε κανείς.
Το επόμενο πρωί, στο πρωινό, ο Ρώσος μπήκε στην τραπεζαρία. Περπατούσε σκυφτός, με τα μάτια καρφωμένα στο πάτωμα. Κανείς δεν τον χλεύασε. Κανείς δεν του επιτέθηκε. Η ταπείνωση είχε υπάρξει τόσο βίαιη, που οι υπόλοιποι ένιωθαν ένα μείγμα λύπησης και τρόμου.
Ο Ρώσος πήρε τον δίσκο του και, διστακτικά, κατευθύνθηκε προς το πίσω τραπέζι. Το τραπέζι του Ντον Ανσέλμο.
Σταμάτησε περίπου δύο μέτρα μακριά. Ο Ντον Ανσέλμο σήκωσε το βλέμμα από το πιάτο του.
«Κάτσε», είπε ο γέρος.
Ο Ρώσος υπάκουσε.
«Δεν σε σκότωσα χθες», είπε ο Ντον Ανσέλμο, κόβοντας ένα κομμάτι ψωμί και προσφέροντάς το στον γίγαντα, «γιατί ένας νεκρός δεν μαθαίνει. Και εσύ πρέπει να μάθεις. Από σήμερα, θα είσαι τα μάτια και τα αυτιά μου. Όσο είσαι υπό την προστασία μου, κανείς δεν θα σε αγγίξει. Αλλά αν σηκώσεις ξανά χέρι σε κάποιον πιο αδύναμο από εσένα… θα ευχηθείς να σε είχα σκοτώσει χθες.»
Η απρόσμενη ανατροπή
Έχουν περάσει τρία χρόνια από εκείνη τη μέρα.
Αν επισκεφθείτε τη φυλακή σήμερα, θα δείτε κάτι παράξενο. Στο πίσω τραπέζι, ο Ντον Ανσέλμο είναι πάντα εκεί, διαβάζοντας την εφημερίδα ή τρώγοντας αργά. Και δίπλα του, πάντα, σαν πιστός φρουρός, βρίσκεται ο Ρώσος.
Δεν είναι πια ο νταής που χτυπούσε τα τραπέζια. Έχει χάσει βάρος, δεν φωνάζει πια. Έχει γίνει ένας ήσυχος και σεβαστικός άνθρωπος. Έμαθε να διαβάζει χάρη στα βιβλία που του δανείζει ο Ντον Ανσέλμο. Προστατεύει τους νεοφερμένους, τρομαγμένους, εμποδίζοντας τους άλλους να τους κακοποιήσουν.
Ο άνθρωπος που μπήκε θέλοντας να γίνει βασιλιάς της ζούγκλας, κατέληξε να γίνει ο φύλακας-μοναχός του ναού.
Ο Ντον Ανσέλμο, «ο Χειρουργός» των παλιών καιρών, δεν χρησιμοποίησε τη βία για να καταστρέψει τον εχθρό του. Χρησιμοποίησε μόνο τη δίκαιη και αναγκαία βία για να τον μεταμορφώσει.
Ηθικό δίδαγμα: Ποτέ μην κρίνεις ένα βιβλίο από το εξώφυλλό του, πόσο μάλλον από την ηλικία των σελίδων του. Μερικές φορές, οι πιο ήσυχοι άνθρωποι κουβαλούν μέσα τους τις πιο βίαιες καταιγίδες. Η αληθινή δύναμη δεν βρίσκεται στο πόσο δυνατά μπορείς να χτυπήσεις, αλλά στο να έχεις τη δύναμη να καταστρέψεις κάποιον και να επιλέγεις, αντί γι’ αυτό, να του μάθεις πώς να γίνεται άνθρωπος.
Ένα φαινομενικά απλό αντικείμενο έχει προκαλέσει φρενίτιδα στο διαδίκτυο, αφήνοντας πολλούς νεότερους θεατές μπερδεμένους.
Η εικόνα, με τη λεζάντα «Παντρέψου το κορίτσι που δεν ξέρει τι είναι αυτό», δείχνει κάτι που μοιάζει με ένα άγνωστο κομμάτι αφρού. Για όσους το αναγνωρίζουν, η απάντηση είναι απλή: πρόκειται για ένα μαξιλαράκι τακουνιού.
Απλό Αντικείμενο
Τα μαξιλαράκια τακουνιού σχεδιάστηκαν για να προσφέρουν άνεση και στήριξη σε όσους αγαπούν τα κομψά αλλά συχνά άβολα παπούτσια με τακούνια. Τοποθετούνται μέσα στο τακούνι του παπουτσιού και προσφέρουν μαλακή υποστήριξη, μειώνοντας την πίεση στα πόδια και κάνοντας το περπάτημα με τακούνια πιο εύκολο για μεγαλύτερες χρονικές περιόδους.
Αν και όσοι έχουν συνηθίσει την ενόχληση των τακουνιών το αναγνωρίζουν αμέσως, πολλοί νεότεροι – που ίσως προτιμούν αθλητικά ή ίσια παπούτσια – μένουν απορημένοι μπροστά στο μυστηριώδες αυτό αντικείμενο. Η σύγχυση αυτή αποκαλύπτει ένα αστείο χάσμα γενεών, όπου κάτι τόσο πρακτικό όσο ένα μαξιλαράκι τακουνιού μοιάζει με απολίθωμα από μια άλλη εποχή.
Σήμερα Τρίτη, 18 Μαρτίου, σύμφωνα με το εορτολόγιο τιμάται η μνήμη του Αγίου Εδουάρδου.
Τα ονόματα που γιορτάζουν σήμερα είναι τα εξής:
Εδουάρδος,
Έντουαρντ,
Έντυ.
O Άγιος Εδουάρδος της Αγγλίας
Ο Άγιος Εδουάρδος θεωρείται άγιος από την Ορθόδοξη Εκκλησία, γιατί έζησε πριν τον χωρισμό των Εκκλησιών. Η Ορθόδοξη Εκκλησία τον τιμά ως ‘Αγιο και η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία επίσης τον τιμά ως Άγιο.
Ο Άγιος Εδουάρδος ήταν υιός του βασιλέως της Αγγλίας Έντγκαρ.
Ο Άγιος, παρά το γεγονός του μεγάλου αξιώματός του, διακρινόταν για την αγνότητα και ευσέβειά του. Δολοφονήθηκε, μετά τριετία από της ανόδου του στον θρόνο, από την μητριά του Ελφρίδα και ενταφιάσθηκε σε τόπο άγνωστο και σε μεγάλο βάθος. Το λείψανό του βρέθηκε ακέραιο, όταν επάνω από το σημείο του τάφου του έλαμπε ουράνιο φως.
Σήμερα το λείψανο του Αγίου Εδουάρδου φυλάσσουν Ορθόδοξοι Ρώσοι μοναχοί της Διασποράς σε μονή κοντά στο Λονδίνο.
Ξεκίνησε από το Νο.10 του ελληνικού Netflix και αυτή τη στιγμή βρίσκεται στο Νο.6. Για να δούμε πού μπορεί να φτάσει!
Η ελληνική ταινία Πίσω από τις Θημωνιές, ή Behind the Haystacks αν έχεις το Netflix σου στα Αγγλικά, υπήρξε η υποβολή της Ελλάδας για τα Oscars του 2024. Ξεκινάει με το ξέβρασμα δύο πτωμάτων σε μία επαρχία της Βόρειας Ελλάδας, πλάι σε παιδιά που παίζουν. Είναι 2015 και, στο μεταξύ, συμβαίνει και το μεγαλύτερο κύμα προσφύγων που είχε δει ποτέ ως τότε η χώρα.
Δείτε το βίντεο:
Αρκετές ευρωπαϊκές χώρες είχαν κλείσει τα σύνορά τους, με αποτέλεσμα τον εγκλωβισμό εκατοντάδων προσφύγων και μεταναστών στα σύνορα της Βόρειας Ελλάδας.
Ο Στάθης Σταμουλακάτος υποδύεται έναν οικογενειάρχη που μεταφέρει μετανάστες με τη βάρκα του έναντι αμοιβής, μέχρι που ένα τραγικό γεγονός θα φέρει τα πάνω-κάτω στη ζωή τη δική του και της οικογένειάς του, και τις σχέσεις μεταξύ τους στα άκρα.
Η οικογένεια αυτή αποτελείται από μία βαθιά θρησκευόμενη σύζυγο και μία κόρη που θέλει να επαναστατήσει (στον ρόλο της κόρης η αποκάλυψη Ευγενία Λάβδα).
Η Ασημίνα Προέδρου που σκηνοθετεί χρησιμοποιεί τις διαφορετικές οπτικές γωνίες των χαρακτήρων της οικογένειας, και δεν το κάνει απλώς ως τρικ ώστε να σου δώσει διάσπαρτες πληροφορίες και να κρατήσει το μυστήριο και την αγωνία ως το τέλος, αλλά για να αποτυπώσει τις κοινωνικές παθογένειες της επαρχίας και την κεκαλυμμένη υποκρισία κάτω από τα χρηστά ήθη, και να σχολιάσει την αλληλοεκμετάλλευση των ανθρώπων και τον υπόκοσμο μέσα στο καπιταλιστικό σύστημα.
Το πολύ υποβλητικό σκηνοθετικό ντεμπούτο της Προέδρου δεν είχε την αμηχανία και την υπόσχεση μίας πρωτοεμφανιζόμενης δημιουργού, αλλά τη στιβαρότητα μίας πανέτοιμης σκηνοθέτριας, γι’ αυτό και είχε κερδίσει δέκα βραβεία Ίρις στη σεζόν του, των βραβείων της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου δηλαδή, και έξι από το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, ανάμεσά τους το βραβείο FIPRESCI για Ελληνική Πρεμιέρα και το βραβείο της Πανελλήνιας Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου.
Μια ιδιαίτερα οξεία δημόσια σύγκρουση ξέσπασε ανάμεσα στον Υπουργό Υγείας, Άδωνι Γεωργιάδη, και τον Αντώνη Κανάκη, με αφορμή τα σχόλια που έγιναν στην εκπομπή «Ράδιο Αρβύλα».
Η αιτία της έντασης εντοπίζεται στην τοποθέτηση του παρουσιαστή σχετικά με τον τρόπο που η κυβέρνηση διαχειρίστηκε το ζήτημα της επιστροφής της Σοφίας Μητσοτάκη από το Ομάν, συσχετίζοντας τη στάση των υπουργών με την τραγωδία των Τεμπών.
Δείτε το βίντεο:
Ο Άδωνις Γεωργιάδης αντέδρασε άμεσα και σε πολύ υψηλούς τόνους μέσω της πλατφόρμας X, εξαπολύοντας προσωπική επίθεση στον Αντώνη Κανάκη. Ο υπουργός χρησιμοποίησε βαρείς χαρακτηρισμούς, αποκαλώντας τον παρουσιαστή «άλλος ένας θλιβερός, καλοπληρωμένος, εξυπνάκιας που επειδή έχει βήμα και δημοφιλία νομίζετε ότι είστε και κάτι σπουδαίο». Η αγανάκτηση του υπουργού εκφράστηκε με τη φράση «Πραγματικός εμετός!», θέλοντας να δείξει την πλήρη αποστροφή του για τα όσα ακούστηκαν στην εκπομπή.
Στη συνέχεια της ανάρτησής του, ο Άδωνις Γεωργιάδης επιχείρησε να θέσει ένα ηθικό πλαίσιο στη σύγκρουση, υποστηρίζοντας ότι η οικογένεια και τα παιδιά των πολιτικών προσώπων πρέπει να μένουν στο απυρόβλητο. Συγκεκριμένα έγραψε: «Και στις σκληρότερες συγκρούσεις ακόμη και μεταξύ αδυσώπητων εχθρών ο άμαχος πληθυσμός και τα γυναικόπαιδα μένουν εκτός της σύγκρουσης. Και ναι η κα Σοφία Μητσοτάκη είναι και πρέπει να είναι εκτός των δικών μας συγκρούσεων και της δικής σας εμετικής συμπεριφοράς. Κάτω τα χέρια από τα παιδιά μας επιτέλους». Επιπλέον, ο υπουργός επέλεξε να υπενθυμίσει στον παρουσιαστή την υπόθεση του πρώην συνεργάτη του, κατηγορώντας τον για υποκρισία και έλλειψη ευαισθησίας απέναντι στα εκεί θύματα, λέγοντας χαρακτηριστικά: «Υποκρίνεστε ότι δεν τον θυμάστε!».
Η αφορμή για αυτή την έκρηξη ήταν η κριτική που άσκησε ο Αντώνης Κανάκης στη μαζική κινητοποίηση του υπουργικού συμβουλίου υπέρ της κόρης του Πρωθυπουργού. Ο παρουσιαστής περιέγραψε αυτό που ο ίδιος θεώρησε ως μια συντονισμένη επικοινωνιακή στρατηγική, αναφέροντας: «Θα δείτε την κομματική γραμμή. Όλοι οι υπουργοί της κυβέρνησης βγήκαν και ασχολούνται με τη Σοφία Μητσοτάκη. Γράφουν όλοι το ίδιο πράγμα με μερικές αλλαγές στο κείμενο. Και το νόημα είναι “πως αυτό το παιδί, χτυπάνε το παιδί”. Ένα παιδιά που εξ ορισμού απολαμβάνει κάποια προνόμια που τα υπόλοιπα παιδιά δεν απολαμβάνουν. Και ασχολείται όλο το υπουργικό με αυτό το παιδί».
Η κριτική του Κανάκη έγινε ακόμα πιο αιχμηρή όταν συνέκρινε την κυβερνητική ευαισθησία για τη Σοφία Μητσοτάκη με τη διαχείριση της τραγωδίας των Τεμπών. Ο παρουσιαστής υποστήριξε ότι οι ίδιοι υπουργοί που σπεύδουν να προστατεύσουν την κόρη του Πρωθυπουργού, δεν επέδειξαν τον ίδιο σεβασμό για τους νεκρούς των Τεμπών. Όπως είπε χαρακτηριστικά: «Οι ίδιοι οι υπουργοί που δεν σεβάστηκαν ποτέ τα παιδιά που χάθηκαν στα Τέμπη -με τις πράηξεις τους δεν απέδωσαν ποτέ δικαιοσύνη, τους έχουν σκοτώσει 100 φορές- αυτοί οι υπουργοί έδειξαν ευαισθησία και κάνουν ο ένας μετά τον άλλον αναρτήσεις».
Κλείνοντας την τοποθέτησή του πριν την προβολή ενός σατιρικού βίντεο, ο Αντώνης Κανάκης απηύθυνε μια έκκληση για ίση αντιμετώπιση όλων των πολιτών από τους κρατικούς μηχανισμούς, καταλήγοντας: «Τη μισή ευαισθησία να δείχνατε για τα παιδιά που χάθηκαν στα Τέμπη και για όλους αυτούς στους οποίους οι μηχανισμοί σας κάνουν τα ίδια, ο κόσμος θα ήταν καλύτερος». Η αντιπαράθεση αυτή αναδεικνύει για ακόμα μια φορά το βαθύ χάσμα ανάμεσα στην κυβέρνηση και μέρος της κριτικής σάτιρας, με το ζήτημα των Τεμπών να παραμένει στο επίκεντρο της πολιτικής και κοινωνικής έντασης.
Η απάντηση του Άδωνι Γεωργιάδη:
Πραγματικός εμετός!
Κύριε Κανάκη κανένας μας δεν αδιαφόρησε ούτε προσέβαλε ποτέ τα θύματα των Τεμπών ή τις οικογένειές τους. Το ποιος και πόσο ευθύνεται για το δυστύχημα θα το βρει η Δικαιοσύνη. Η Πολιτεία με σειρά νομοθετημάτων κάνει ό,τι είναι ανθρωπίνως δυνατόν για αυτή την τραγωδία. Αντιθέτως ποτέ δεν καταγγείλατε όσους επί σειρά μηνών έλεγαν ψέματα για πολιτικούς σκοπούς, λοιδορούσαν τον νεκρό μηχανοδηγό της εμπορικής αμαξοστοιχίας κλπ εκεί δεν δείξατε καμμία ευαισθησία ούτε στη μάνα του που βγήκε κλαίγονταν να υπερασπιστεί την μνήμη του νεκρού γιου της.
Εσείς όμως αντιθέτως δεν δείξατε την παραμικρή ευαισθησία και συγγνώμη προς τα θύματα του στενού σας συνεργάτη που τώρα απλά υποκρίνεστε ότι δεν τον θυμάστε! Αλλά προς τα θύματα του τίποτε απλά εξαφανιστήκατε.
Είστε άλλος ένας θλιβερός, καλοπληρωμένος, εξυπνάκιας που επειδή έχει βήμα και δημοφιλία νομίζετε ότι είστε και κάτι σπουδαίο. Και στις σκληρότερες συγκρούσεις ακόμη και μεταξύ αδυσώπητων εχθρών ο άμαχος πληθυσμός και τα γυναικόπαιδα μένουν εκτός της σύγκρουσης. Και ναι η κα Σοφία Μητσοτάκη είναι και πρέπει να είναι εκτός των δικών μας συγκρούσεων και της δικής σας εμετικής συμπεριφοράς. Κάτω τα χέρια από τα παιδιά μας επιτέλους.
Δείτε την ανάρτηση:
Πραγματικός εμετός! Κύριε Κανάκη κανένας μας δεν αδιαφόρησε ούτε προσέβαλε ποτέ τα θύματα των Τεμπών ή τις οικογένειές τους. Το ποιος και πόσο ευθύνεται για το δυστύχημα θα το βρει η Δικαιοσύνη. Η Πολιτεία με σειρά νομοθετημάτων κάνει ό,τι είναι ανθρωπίνως δυνατόν για αυτή την… pic.twitter.com/iGZeTlD89C
Δηλώσεις στις τηλεοπτικές κάμερες έκανε η Δάφνη Καραβοκύρη, η οποία μίλησε για την αλλαγή ώρας στην εκπομπή «Real View» στην οποία συμμετέχει.
«Είναι εξαιρετική η αλλαγή που έγινε, έχει άλλη ενέργεια, κέφι, μπρίο και χορό. Ήταν μια καινούρια πρεμιέρα», είπε αρχικά η Δάφνη Καραβοκύρη.
Δείτε το βίντεο:
Και πρόσθεσε: «Στόχος της εκπομπής είναι τα νούμερα τηλεθέασης, αλλά η αλλαγή μάς ταιριάζει και ψυχολογικά καλύτερα. Έχει αλλάξει η σήμανση της εκπομπής λόγω ώρας, αλλά έχει αλλάξει και η θεματολογία».
Σε ερώτηση για τον Γιώργο Λάγιο, η Δάφνη Καραβοκύρη απάντησε: «Σε όσους δεν αρέσει η εκπομπή, μπορούν να αλλάξουν κανάλι. Δεν είναι ο πρώτος που λέει κάτι τέτοιο, αλλά δεν βλάπτει να είσαι λίγο ευγενικός».
Οι δηλώσεις του Γιώργου Λάγιο για το Real View
«Όταν υπάρχει αυτό το περιεχόμενο με αυτές τις κυρίες που σχολιάζουν ότι υπάρχει χωρίς καμία συστολή αν θα κακοποιηθεί κάποιος τηλεοπτικά, δεν υπάρχει λόγος να υπάρχει. Δεν υπάρχει περίπτωση αυτή η εκπομπή να βρει το δρόμο της, ως τηλεθεατής βλέπω ένα χάλι μαύρο.
Δείτε το βίντεο:
Νομίζω θα είναι το καλύτερο για όλους μας να κοπεί. Το κόνσεπτ είναι πολύ ωραίο, αλλά οι παρουσιάστριες δεν κάνουν γι’ αυτό το κόνσεπτ. Η Ελίνα Παπίλα είναι ειρηνικός άνθρωπος, οι άλλες φυτιλιάζουν χωρίς υπόβαθρο επιχειρήματος».
Το αλλεργικό σοκ είναι μια έντονη και γενικευμένη αντίδραση του ανοσοποιητικού συστήματος. Εμφανίζεται όταν ο οργανισμός αντιδρά υπερβολικά στο δηλητήριο του εντόμου
Σοκαρισμένη είναι η τοπική κοινωνία στο Ναύπλιο από την είδηση ότι ένας 46χρονος έχασε τη ζωή του από αλλεργικό σοκ έπειτα από τσίμπημα μέλισσας.
Το αλλεργικό σοκ αποτελεί μια σοβαρή και δυνητικά απειλητική για τη ζωή αντίδραση, που μπορεί να προκληθεί, μεταξύ άλλων και από τσίμπημα εντόμου. Πρόκειται για μια επείγουσα κατάσταση που εξελίσσεται γρήγορα και μπορεί να αποβεί απειλητική για τη ζωή, αν δεν αντιμετωπιστεί άμεσα.
Δείτε το βίντεο:
Οι πιο επικίνδυνες αλλεργικές αντιδράσεις συνδέονται με τα υμενόπτερα έντομα, δηλαδή τη μέλισσα, τη σφήκα και το σερσέκι. Πρόκειται για έντομα των οποίων το δηλητήριο μπορεί να προκαλέσει ισχυρή ανοσολογική αντίδραση σε ευαίσθητα άτομα.
Ιδιαίτερα η μέλισσα θεωρείται υψηλού κινδύνου, καθώς αφήνει το κεντρί της στο δέρμα μαζί με τον σάκο δηλητηρίου, με αποτέλεσμα τη συνεχιζόμενη έγχυση τοξινών για λίγα δευτερόλεπτα μετά το τσίμπημα.
Σύμφωνα με τον World Allergy Organization, το δηλητήριο υμενόπτερων αποτελεί μία από τις κύριες αιτίες αναφυλαξίας στους ενήλικες στην Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική. Παράλληλα, επιστημονικά δεδομένα δείχνουν ότι συστηματικές αλλεργικές αντιδράσεις εμφανίζονται περίπου στο 0,3% έως 3% του γενικού πληθυσμού, ποσοστό που αυξάνεται σημαντικά σε άτομα με συχνή έκθεση, όπως εργαζόμενοι σε αγροτικές ή υπαίθριες δραστηριότητες.
Τα στοιχεία αυτά επιβεβαιώνονται και από μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Journal of Allergy and Clinical Immunology, όπου επισημαίνεται ότι τα τσιμπήματα μέλισσας και σφήκας συγκαταλέγονται στις συχνότερες αιτίες σοβαρής αναφυλαξίας, ενώ αποτελούν μία από τις βασικές αιτίες θανάτων από σοβαρές αλλεργικές αντιδράσεις.
Τι είναι το αλλεργικό σοκ
Το αλλεργικό σοκ είναι μια έντονη και γενικευμένη αντίδραση του ανοσοποιητικού συστήματος. Εμφανίζεται όταν ο οργανισμός αντιδρά υπερβολικά στο δηλητήριο του εντόμου, παράγοντας αντισώματα που ενεργοποιούν μαζικά την αλλεργική αντίδραση.
Σε ένα επεισόδιο αναφυλαξίας τα συμπτώματα μπορεί να είναι από διάφορα όργανα και συνηθέστερα διαφέρουν από ασθενή σε ασθενή. Δεν περιορίζονται μόνο στο δέρμα, αλλά εκδηλώνονται και από άλλα συστήματα και όργανα.
Συχνά -αλλά όχι όλα και όχι με τον ίδιο τρόπο σε κάθε ασθενή- συνυπάρχουν συμπτώματα όπως για παράδειγμα:
Κνησμός (φαγούρα),
κνίδωση ή και αγγειοοίδημα,
δύσπνοια (δυσκολία στην αναπνοή),
εμετός ή διάρροιες,
ζάλη και ταχυκαρδία.
Επιπλέον, τα άτομα που έχουν ήδη εμφανίσει αναφυλαξία, έχουν αυξημένη πιθανότητα να παρουσιάσουν ξανά σοβαρή αντίδραση σε επόμενο τσίμπημα. Ιδιαίτερα για τα τσιμπήματα μέλισσας, η βιβλιογραφία δείχνει ότι ακόμη και ένα μόνο τσίμπημα μπορεί να είναι αρκετό για να προκαλέσει σοβαρή αντίδραση, σε αλλεργικά άτομα στο δηλητήριό τους.
Οδηγίες από επίσημους φορείς
Ο Εθνικός Οργανισμός Δημόσιας Υγείας επισημαίνει ότι τα περισσότερα τσιμπήματα προκαλούν τοπικά συμπτώματα. Ωστόσο, η εμφάνιση δύσπνοιας, ζάλης ή γενικευμένου οιδήματος, απαιτεί άμεση ιατρική παρέμβαση. Αντίστοιχα, το Centers for Disease Control and Prevention τονίζει ότι η αναφυλαξία πρέπει να αντιμετωπίζεται άμεσα με επινεφρίνη (αδρεναλίνη), καθώς πρόκειται για τη βασική θεραπεία πρώτης γραμμής.
Πρώτες βοήθειες: Τι πρέπει να γίνει
Η άμεση αντίδραση μπορεί να σώσει τη ζωή. Τα βασικά βήματα είναι:
Αφαίρεση του κεντριού όσο το δυνατόν πιο γρήγορα,
χορήγηση αδρεναλίνης, αν υπάρχει διαθέσιμη,
άμεση κλήση σε υπηρεσίες υγείας,
μεταφορά σε νοσοκομείο.
Η καθυστέρηση στη θεραπεία είναι ο σημαντικότερος παράγοντας κινδύνου.
Πρόληψη και εγρήγορση
Τα άτομα με γνωστή αλλεργία θα πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικά. Η διεθνής πρακτική συστήνει να φέρουν πάντα μαζί τους αυτοενιέμενη αδρεναλίνη και να έχουν ενημερώσει το περιβάλλον τους για το πρόβλημα.
Η αποφυγή έκθεσης, η σωστή ενημέρωση και η άμεση αντιμετώπιση αποτελούν τα βασικά μέσα προστασίας απέναντι σε μια αντίδραση που μπορεί να εξελιχθεί μέσα σε λίγα λεπτά.
