Μετά το σάλο με την φωτογραφία που δείχνει την Ιωάννα Τούνη με τον Στάθη Σχίζα να περπατάνε χέρι – χέρι στην Μύκονο, αλλά και να μιλάμε πολύ κοντά σε νυχτερινό κέντρο του νησιού, οι δυο τους επέστρεψαν στα σπίτια τους.
Στο αεροδρόμιο Ελευθέριος Βενιζέλος ωστόσο, έφτασαν την ίδια ώρα, αφού πήραν την ίδια πτήση. Η κάμερα του Super Κατερίνα βρέθηκε εκεί και τους απαθανάτισε, ενώ η δημοσιογράφος τους πλησίασε για μια δήλωσή τους.
Η αντίδραση της Ιωάννας Τούνη και του Στάθη Σχίζα
«Γειά χαρά. Με συγχωρείτε με περιμένει το μωράκι μου. Έχω να πάρω το μωρό μου», ήταν η αντίδραση της Ιωάννας, η οποία ήταν φανερά εκνευρισμένη με την κάμερα. Λίγο πιο κάτω, την περίμενε ο Δημήτρης Αλεξάνδρου έχοντας στην αγκαλιά του τον μικρό Πάρη, ώστε να τον πάρει η Ιωάννα και να επιστρέψουν μαζί στη Θεσσαλονίκη.
Από την άλλη, ο Στάθης Σχίζας δεν δίστασε να απαντήσει στις ερωτήσεις της δημοσιογράφου και να διαψεύσει πως είναι ζευγάρι. «Αν κρατήσω το χέρι της σημαίνει ότι τα έχουμε; Δεν είναι κάτι, είναι αυτό που λέει και η Ιωάννα. Αν κρατήσω και το δικό σου χέρι τα έχουμε; Θα της είπα κάτι στο αυτί όπως στους φίλους μου και στις άλλες φίλες μου (σ.σ λέει για το βίντεο που τους δείχνει να μιλάνε). Είναι τραγικό όλο», δήλωσε χαρακτηριστικά.
Η Τούνη διαψεύδει τη σχέση
Η Ιωάννα Τούνη, αποφάσισε να βάλει τα πράγματα στη θέση τους. «Το να σου κρατήσει κάποιος από την παρέα σου το χέρι, την ώρα που φοράς ψηλοτάκουνα, είσαι στα πλακόστρωτα της Μυκόνου και έχεις πιει 4 ποτά, δεν σημαίνει κάτι. Ρε Στηβ, γιατί με άφησες ρε ψυχούλα μου και δεν με κρατούσες;», δήλωσε σε story της, όπου μπορεί να μην κατονομάζει τον πρώην νικητή του Survivor, ωστόσο είναι ξεκάθαρη.
Από την ημέρα που έγινε μητέρα, προσπαθεί όσο μπορεί να κρατάει τα τόσο προσωπικά της ζητήματα μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, παρόλο που είναι ένας άνθρωπος που με τις αναρτήσεις της δείχνει ολόκληρη τη ζωή της. Προτεραιότητα της είναι να είναι καλά ο μικρός Πάρης και να μένει μακριά από εντάσεις και κακόβουλα σχόλια.
Το τελευταίο “αντίο” στον 60χρονο που δέχτηκε επίθεση από την αρκούδα στο δάσος του Φρακτού – “Ο Χρήστος μας ήταν μοναδικός και πάντα χαμογελαστός. ‘Ηταν το καλύτερο παλικάρι”
Συγγενείς, φίλοι και συνάδελφοι αποχαιρετούν το απόγευμα της Τετάρτης στον ναό Εισοδίων της Θεοτόκου, στη Μητρόπολη Δράμας τον 60χρονο ορειβάτη που έχασε τη ζωή του στο δάσος του Φρακτού μετά την επίθεση αρκούδας.
Από νωρίς το απόγευμα κατέφθανε πλήθος κόσμου για να τον αποχαιρετήσει.
Τραγικές φιγούρες τα μέλη της οικογένειάς του, η αδελφή του, η σύζυγος και τα τρία του παιδιά που αδυνατούν να πιστέψουν πως από τη μια στιγμή στην άλλη συνέβη η τραγωδία.
Η εκκλησία ήταν γεμάτη από συναδέλφους το καθηγητές, μαθητές του και δεκάδες ακόμα γνωστούς καθώς ο Χρήστος Σταυριανίδης ήταν από τα πλέον αγαπητά πρόσωπα στη Δράμα.
“Ο Χρήστος μας ήταν μοναδικός και πάντα χαμογελαστός. Ήταν το καλύτερο παλικάρι. Όλη η Δράμα τον ήξερε και δύο ημέρες τώρα όλοι είναι χάλια. Ήταν ένας αετός” ανέφερε συγγενής του 61χρονου.
Δείτε το βίντεο:
Στεφάνια εκτός από τους συγγενείς έστειλαν εκπαιδευτικοί και αθλητικοί σύλλογοι, η περιφερειακή διεύθυνση εκπαίδευσης ΑΜΘ, δημοτικοί και περιφερειακοί σύμβουλοι της περιοχής.
Κανένα ίχνος αρκούδας στη σορό
Η ιατροδικαστική εξέταση στη σορό του έδειξε πως ο θάνατος του 60χρονου ορειβάτη ήταν ακαριαίος. Σύμφωνα με αυτή δεν βρέθηκε κανένα ίχνος από αρκούδα πάνω του – όπως ανέφεραν οι πρώτες πληροφορίες- ενώ ο άτυχος άνδρας υπέστη πολλαπλά κατάγματα από την πτώση και ρήξη νωτιαίου μυελού που οδήγησαν σε αιμορραγία.
“Τίποτα δεν είδα, μπορεί να υπήρχε αρκούδα εκεί, απλά τον τρόμαξε, παραπάτησε, γλίστρησε και έφυγε στη χαράδρα, αυτό μπορεί να γίνει, αλλά όχι ότι τον έσπρωξε”, είπε ο ιατροδικαστής, Κιφνίδης Νικόλαος.
Ο Δημήτρης Κιορόγλου είναι ο μοναδικός άνθρωπος που είδε τι έγινε. Με μια ανάρτηση του θέλησε να απαντήσει σε όσους από χθες αναπτύσσουν διάφορες θεωρίες, όπως λέει, για το τι συνέβη στο δάσος του Φρακτού.
“Θα παρακαλούσα άπαντες να σεβαστούν το πένθος τις οικογένειας και τη μνήμη του Χρήστου, να σταματήσουν τις θεωρίες, χάθηκε ένας γιος, ένας αδερφός, ένας πατέρας, ένας καθηγητής φυσικής αγωγής, ένας φίλος, ένας άνθρωπος που σεβόταν όλα όσα τον περιέβαλαν”, είπε φίλος του 60χρονου ορειβάτη.
Ποιοι γιορτάζουν αυρίο στις 12 Ιουνίου; Μην ξεχάσεις να τους δώσεις τις καλύτερες ευχές σου!
Εορτολόγιο 12/6, για να ξέρεις ποια ονόματα γιορτάζουν και σε ποιους να ευχηθείς. Στις 12 Ιουνίου γιορτάζουν o Ονούφριος, ο Ονούφρης και η Ονουφρία.
Περιώνυμος ασκητής του 5ου αιώνα, που έζησε και έδρασε στην Αίγυπτο. Η μνήμη του τιμάται από την Εκκλησία στις 12 Ιουνίου.
Περιώνυμος ασκητής του 5ου αιώνα, που έζησε και έδρασε στην Αίγυπτο. Η μνήμη του τιμάται από την Εκκλησία στις 12 Ιουνίου. Την ημέρα αυτή γιορτάζουν όσοι φέρουν το όνομα Ονούφριος και Ονουφρία.
Ο Ονούφριος καταγόταν από την Περσία και αρχικά μόνασε σε κοινόβιο στην Ερμούπολη της Θηβαΐδας. Αργότερα αποσύρθηκε στα ενδότερα της ερήμου, όπου ασκήτευσε επί 60 χρόνια γυμνός και τρεφόμενος κυρίως με χόρτα. Ανέπτυξε σε μέγιστο βαθμό τις ασκητικές αρετές, έγινε δε γνωστός από τον επίσης ασκητή Παφνούτιο, ο οποίος τον ανακάλυψε, γνώρισε την ασκητική ζωή του και μετέδωσε ό,τι σχετικό με αυτόν στους ασκητές της Αιγύπτου. Μετά τον θάνατο του Ονούφριου, ο Παφνούτιος έθαψε το σώμα του σε βράχο, αφού προηγουμένως το περιτύλιξε με τμήμα του ιματίου του.
Στις εικονογραφικές παραστάσεις ο Ονούφριος παρουσιάζεται γυμνός, καλυπτόμενος στο εμπρόσθιο τμήμα του σώματός του από την κατερχόμενη σαν λευκό χείμαρρο γενειάδα του, ενώ ολόκληρο το σώμα του καλύπτεται από τρίχωμα.
Απολυτίκιο
Της ερήμου πολίτης και εν σώματι άγγελος, και θαυματουργός ανεδείχθης, θεοφόρε Πατήρ ημών Ονούφριε· νηστεία αγρυπνία προσευχή, ουράνια χαρίσματα λαβών, θεραπεύεις τους νοσούντας, και τας ψυχάς των πίστει προστρεχόντων σοι. Δόξα τω δεδωκότι σοιιἰσχύν, δόξα τω σε στεφανώσαντι, δόξα τω ενεργούντι δια σου πάσιν ιάματα.
Πέθανε ο μουσικός, τραγουδοποιός, τραγουδιστής και δημιουργός της θρυλικής αμερικάνικης μπάντας Beach Boys, Μπράιαν Γουίλσον
O Μπράιαν Γουίλσον ήταν μια ιδιοφυία που όρισε τη μουσική βιομηχανία με το βαθιά επιδραστικό άλμπουμ Pet Sounds και τη μπάντα του, τους θρυλικούς Beach Boys
Oραματιστής, πρωτοπόρος και ένας πραγματικός αρχιτέκτονας του ήχου που όρισε τη μουσική βιομηχανία, ο Μπράιαν Γουίλσον πέθανε σε ηλικία 82 ετών.
Ο κόσμος της μουσικής αποχαιρετά έναν από τους πλέον χαρισματικούς, περίπλοκους και καινοτόμους δημιουργούς του 20ού αιώνα καθώς ο Μπράιαν Ντάγκλας Γουίλσον υπήρξε η ψυχή και την κινητήρια δύναμη πίσω από τους θρυλικούς Beach Boys.
Ο θάνατός του, στις 11 Ιουνίου 2025, σε ηλικία 82 ετών, ανακοινώθηκε από την οικογένεια του.
«Είμαστε συντετριμμένοι που ανακοινώνουμε ότι ο αγαπημένος μας πατέρας Μπράιαν Γουίλσον έφυγε από τη ζωή. Είμαστε σε πλήρη απώλεια λόγων αυτή τη στιγμή. Παρακαλούμε σεβαστείτε την ιδιωτικότητά μας αυτή τη στιγμή καθώς η οικογένειά μας θρηνεί. Αντιλαμβανόμαστε ότι μοιραζόμαστε τον πόνο μας με τον κόσμο. Αγάπη & Συμπόνια» διαβάζει η ανάρτηση της οικογένειας του.
Αφήνοντας δυσαναπλήρωτο κενό και μια αιώνια κληρονομιά που θα συνεχίσει να εμπνέει και να συγκινεί για πάντα, ο Γουίλσον δεν ήταν απλώς ένας τραγουδοποιός, τραγουδιστής και παραγωγός· ήταν ένας οραματιστής που μετουσίωσε τους εσωτερικούς του κόσμους σε μουσικά αριστουργήματα, ξεπερνώντας προσωπικούς δαίμονες και επαναπροσδιορίζοντας τα όρια της ποπ μουσικής.
Η γέννηση μιας ιδιοφυΐας και οι πρώτες επιτυχίες
Ο Μπράιαν Ντάγκλας Γουίλσον γεννήθηκε στο Ίνγκλγουντ της νότιας Καλιφόρνιας το 1942. Η παιδική του ηλικία σημαδεύτηκε από την κακοποίηση του αυταρχικού και συχνά βίαιου πατέρα του, Μάρεϊ Γουίλσον, ενός επίδοξου τραγουδοποιού, που ωστόσο εμφύσησε στα παιδιά του το πάθος για τη μουσική.
Παρά το δύσκολο οικογενειακό περιβάλλον, το σπίτι των Γουίλσον ήταν γεμάτο μουσική. Ο Μπράιαν, ένα φυσικό ταλέντο με «τέλειο μουσικό αυτί» που μπορούσε να τραγουδήσει ξανά φράσεις που του τραγουδούσαν ως μωρό. Ο ίδιος και τα αδέλφια του, οι μικρότεροι Καρλ και Ντένις έμαθαν πιάνο ως μικρά παιδιά, λάτρεψαν την R&B, το rock’n’roll, το doo-wop και την ποπ.
Αν και εν μέρει κουφός από το ένα αυτί (πιθανώς ως αποτέλεσμα μιας επίθεσης από ένα παιδί της γειτονιάς), αυτός και ο Καρλ ενώθηκαν με τον ξάδερφό τους Μάικ Λοβ για να σχηματίσουν το σχολικό συγκρότημα Carl and the Passions, φέρνοντας αργότερα τον Ντένις και τον φίλο τους Αλ Τζαρντίν για να σχηματίσουν τους Pendletones. Είχαν ενθαρρυνθεί από τον πατέρα του Γουίλσον, Μάρεϊ, με τον οποίο ο Γουίλσον είχε μια περίπλοκη σχέση – αργότερα είπε ότι ο Μάρεϊ τον κακοποιούσε και σωματικά.
Το 1961, σε ηλικία 19 ετών, ο Μπράιαν συνεργάστηκε με τους δύο μικρότερους αδελφούς του, Ντένις και Καρλ, τον ξάδερφό του Μάικ Λοβ και τον σχολικό του φίλο Αλ Τζαρντίν, για να σχηματίσουν τους Beach Boys.
Το πρώτο τραγούδι του Γουίλσον για το συγκρότημα, που σύντομα μετονομάστηκε σε Beach Boys, ήταν το Surfin’ του 1961 – ήταν το πρώτο σε μια σειρά από επιτυχίες που έγραψε για τη μπάντα που όρισαν τα 60s, όπως τα Surfin’ Safari, Surfer Girl και Surfin’ USA, με το τελευταίο να φτάνει στο Νο 3 των αμερικανικών charts και να επισφραγίζει την καθιέρωσή τους.
Με πολυεπίπεδες φωνητικές αρμονίες και πρωτοποριακές τεχνικές παραγωγής, τραγούδια που ενσάρκωναν τον Καλιφορνέζικο Μύθο της ηλιοφάνειας, των κοριτσιών και του σερφ εκτόξευσαν οι Beach Boys είναι συνώνυμο της ανεμελιάς των ταραγμένων 60ς.
Ο Γουίλσον αναβαθμίστηκε σε παραγωγός, καθώς και τραγουδοποιός, για το τρίτο άλμπουμ (Surfer Girl) και οδήγησε το συγκρότημα στην κορυφή και την με εξανλτητικούς ρυθμούς δημιουργίας. Οι BB κυκλοφόρησαν 15 άλμπουμ πριν από το τέλος της δεκαετίας του 1960.
Όμως ο Γουίλσον ήταν πολύ μοναδικός και φιλόδοξος για να μην περιορίσει το συγκρότημα σε κλισέ. Εκεί έδειξε πραγματικά πόσο σπουδαίος ήταν.
Η σπουδαιότητα του Pet Sounds
Ο Μπράιαν Γουίλσον δεν αρκούνταν στις εμπορικές επιτυχίες. Εμπνευσμένος από το Rubber Soul των Beatles, επιδίωξε να δημιουργήσει ένα άλμπουμ όπου «κάθε τραγούδι θα είχε σημασία» και «θα έκανε τους ανθρώπους να αισθάνονται αγάπη».
Αυτή η φιλοδοξία οδήγησε στο θρυλικό άλμπουμ Pet Sounds του 1966, ένα έργο που επανεκκίνησε τα όρια της ποπ μουσικής και θεωρείται ευρέως ένα από τα σπουδαιότερα όλων των εποχών, με πολλούς να το χαρακτηρίζουν ως το κορυφαίο άλμπουμ στην ιστορία της μουσικής.
Για να δημιουργήσει το Pet Sounds, ο Γουίλσον αποσύρθηκε από τις περιοδείες (φοβούμενος τις πτήσεις και έχοντας υποστεί έναν νευρικό κλονισμό το 1964) και αφοσιώθηκε αποκλειστικά στο στούντιο.
Εκεί, με τη βοήθεια των κορυφαίων μουσικών του Λος Άντζελες, της περίφημης Wrecking Crew, και του στιχουργού Τόνι Άσερ, δημιούργησε ένα αριστούργημα.
Το Pet Sounds δεν ακολουθούσε τη συμβατική μορφή των ποπ άλμπουμ της εποχής· ήταν ένα συνεκτικό έργο τέχνης, όπου κάθε νότα είχε σημασία. Ο Γουίλσον χρησιμοποιούσε το στούντιο ως όργανο, ωθώντας τα τεχνικά όρια της τετρακάναλης ηχογράφησης.
Ενσωμάτωσε μια ευρεία γκάμα οργάνων ασυνήθιστων για τη ροκ μουσική καθώς και ηχητικά εφέ όπως καμπάνες ποδηλάτου και ήχους τρένου. Τα τραγούδια του, όπως το God Only Knows και το Wouldn’t It Be Nice, ήταν γεμάτα «συναισθηματικό βάθος και φιλοσοφική ωριμότητα».
Μετά την επιτυχία του Pet Sounds, ο Γουίλσον στράφηκε στην ακόμα πιο φιλόδοξη δημιουργία του Smile. Ωστόσο αυτό το project, που προοριζόταν να είναι το απόλυτο «συμφωνικό pop» άλμπουμ, έμελλε να μείνει ημιτελές για δεκαετίες, λόγω των αυξανόμενων ψυχολογικών προβλημάτων του Γουίλσον και των εντάσεων μέσα στο συγκρότημα.
Ο Γουίλσον άρχισε να κάνει κάνναβη και να παίρνει LSD, δηλώνοντας μάλιστα ότι το τελευταίο ήταν δημιουργικά χρήσιμο – έγραψε ένα χαρακτηριστικό τραγούδι των Beach Boys, το California Girls, κατά τη διάρκεια του πρώτου του ταξιδιού με LSD, και είπε ότι το acid του επέτρεψε να «συμφιλιωθεί με το τι είσαι, τι μπορείς να κάνεις [και] τι δεν μπορείς να κάνεις».
Όμως, η χρήση ναρκωτικών, σε συνδυασμό με τους έντονους δημιουργικούς ρυθμούς παραγωγής πιθανότατα επιδείνωσε τα προβλήματα ψυχικής υγείας που είχε αολι την εφηβεία του.
Η περίπλοκη φύση του Smile, σε συνδυασμό με την επιδείνωση της ψυχικής του υγείας, οδήγησαν στην οριστική εγκατάλειψη του project, αφήνοντας πίσω του έναν θρύλο και μια αίσθηση χαμένης ευκαιρίας.
Η σκοτεινή περίοδος
Η περίοδος μετά το Smile ήταν μια δεκαετία βαθιάς κρίσης για τον Μπράιαν Γουίλσον. Ενώ οι Beach Boys συνέχιζαν να κυκλοφορούν άλμπουμ, ο Γουίλσον βυθιζόταν όλο και περισσότερο στην απομόνωση και την κατάχρηση ουσιών, κυρίως κοκαΐνης και παραισθησιογόνων.
Αυτό επιδείνωσε μια ήδη υπάρχουσα κατάθλιψη, η οποία τον κρατούσε καθηλωμένο στο κρεβάτι για μέρες. Άκουγε φωνές στο κεφάλι του, πέρασε χρόνο σε ψυχιατρικά νοσοκομεία στα τέλη της δεκαετίας του 1960 και απομονώθηκε από τα μέλη του συγκροτήματός του. Ο Γουίλσον τελικά διαγνώστηκε με σχιζοσυναισθηματική διαταραχή και ήπια μανιοκατάθλιψη. «Υπήρχαν στιγμές που [η ψυχική μου ασθένεια] ήταν αφόρητη, αλλά με γιατρούς και φάρμακα κατάφερα να ζήσω μια υπέροχη, υγιή και παραγωγική ζωή» είχε πει το 2019.
Τα μέλη του συγκροτήματός του άρχισαν να συμβάλλουν περισσότερο στη σύνθεση, αν και οι συνθέσεις του Γουίλσον εξακολουθούσαν να εμφανίζονται περιστασιακά καθώς το συγκρότημα αναδυόταν από μια εμπορική ύφεση στο τέλος της δεκαετίας για να ηχογραφήσει τα αναγνωρισμένα άλμπουμ Sunflower και Surf’s Up -με το ομώνυμο τραγούδι του τελευταίου να είναι και η επιστροφή του Γουίλσον στην ψυχεδέλεια.
Μετά τον θάνατο του πατέρα του, οι αρχές της δεκαετίας του ’70 ήταν μια εξαιρετικά σκληρή περίοδος για τον Γουίλσον. Χρήστης ναρκωτικών και χωρίς να φροντίζει την υγεία του, ο Γουίλσον πήρε πολλά κιλά και απομονώθηκε ξανά.
Επέστρεψε στους Beach Boys για το άλμπουμ 15 Big Ones του 1976, αλλά ξαναβυθίστηκε στον αλκοολισμό, την κατάχρηση ναρκωτικών και την υπερφαγία προς το τέλος της δεκαετίας· ο θάνατος του αδελφού του Ντένις, ο οποίος πνίγηκε το 1983, δεν τον βοήθησε.
Ο αμφιλεγόμενος Δρ. Λάντι
Ήδη από τα μέσα της δεκαετίας του ’70, η τότε σύζυγός του, Μέριλιν, προσέλαβε τον αμφιλεγόμενο ψυχολόγο Δρ. Γιουτζίν Λάντι για να βοηθήσει τον Γουίλσον.
Ο Λάντι, αρχικά, φάνηκε να βελτίωσε τις συνθήκες ζωής του Γουίλσον με τον καλλιτέχνη να αποκτάει κάποιο έλεγχο στην υγεία του, επιβάλλοντας ένα αυστηρό πρόγραμμα άσκησης και παραγωγικότητας και περιορίζοντας τις συναντήσεις του με φίλους που θεωρούνταν αρνητικές επιρροές.
Ωστόσο, η σχέση του Λάντι με τον Γουίλσον εξελίχθηκε σε μια ιδιαιτέρως προβληματική και καταχρηστική σχέση εξουσίας.
Ο Λάντι έγινε όχι μόνο θεραπευτής του Γουίλσον, αλλά και εκτελεστικός παραγωγός, μάνατζερ, συν-συνθέτης και επιχειρηματικός του σύμβουλος, ενώ φέρεται να έγραψε μέρη της πρώτης αυτοβιογραφίας του Γουίλσον, Wouldn’t It Be Nice: My Own Story (1991).
Ο Λάντι ασκούσε έναν ασφυκτικό έλεγχο σε κάθε πτυχή της ζωής του Γουίλσον, απομονώνοντάς τον από την οικογένειά του και τους φίλους του.
Η κατάσταση αυτή οδήγησε τελικά την οικογένεια Γουίλσον να μηνύσει τον Λάντι το 1991, καταφέρνοντας να εξασφαλίσει ασφαλιστικά μέτρα εναντίον του. Ο Λάντι έχασε την άδειά του να ασκεί ψυχολογία στην Καλιφόρνια, αλλά παρέμεινε κοντά στον Γουίλσον μέχρι τον θάνατό του.
Παρά την αμφιλεγόμενη φύση της σχέσης τους, ο Γουίλσον αναγνώρισε στον Λάντι ότι τον βοήθησε στην ανάρρωσή του μέσω φαρμακευτικής αγωγής και αναγκαστικής αποχής, κάτι που οδήγησε στην επιστροφή του στις ζωντανές εμφανίσεις και στη δημιουργία νέας μουσικής.
Η δραματική αυτή περίοδος της ζωής του Γουίλσον απεικονίστηκε στην βιογραφική ταινία Love & Mercy (2014), όπου ο Μπράιαν Γουίλσον συμμετείχε στην παραγωγή και δήλωσε ότι η ταινία ήταν «γεγονός» και ότι «στην πραγματικότητα ήταν πολύ χειρότερα».
Θρίαμβοι και επιστροφή
Παρά τις βαθιές πληγές, ο Μπράιαν Γουίλσον κατάφερε να κάνει ένα απίστευτο comeback.
Από τα μέσα της δεκαετίας του 1990, ξεκίνησε μια περίοδο αναγέννησης στην καριέρα του, επιστρέφοντας στο στούντιο και στις σκηνές. Αφού τελικά απομακρύνθηκε από τη συμφωνία του με τον Λάντι – ο οποίος είχε γίνει συνεργάτης στη σύνθεση τραγουδιών και είχε προσθέσει τον εαυτό του στη διαθήκη του Γουίλσον – με ασφαλιστικά μέτρα που κατατέθηκαν εναντίον του, ο Γουίλσον συνέχισε να δημιουργεί, να περιοδεύει και να κυκλοφορεί περιστασιακά σόλο άλμπουμ.
Μια από τις μεγαλύτερες προσωπικές και καλλιτεχνικές του νίκες ήταν η κυκλοφορία του Brian Wilson Presents Smile (2004), τη δική του εκδοχή του ημιτελούς άλμπουμ των Beach Boys, το οποίο έλαβε διθυραμβικές κριτικές και κέρδισε ένα βραβείο Grammy. Αυτή η ολοκλήρωση ενός έργου που τον είχε στοιχειώσει για δεκαετίες ήταν ένας τεράστιος θρίαμβος, που επισφράγισε την καλλιτεχνική του αποκατάσταση. Οι αρχικές ηχογραφήσεις κυκλοφόρησαν τελικά ως The Smile Sessions το 2011.
Αργότερα, επανενώθηκε με τους Beach Boys το 2011 (πλέον χωρίς τον Καρλ, ο οποίος πέθανε το 1998) για μια περιοδεία και το άλμπουμ That’s Why God Made the Radio. Ωστόσο, το συγκρότημα χώρισε για άλλη μια φορά, με τον Λοβ να περιοδεύει με το όνομα του συγκροτήματος και τον Γουίλσον και τον Τζαρντίν να περιοδεύουν χωριστά μαζί, συμπεριλαμβανομένης μιας περιοδείας για την 50ή επέτειο του Pet Sounds το 2016.
Ο Γουίλσον παντρεύτηκε δύο φορές. Πρώτα τη Μέριλιν Ρόβελ το 1964, με την οποία απέκτησε δύο κόρες, την Κάρνι και τη Γουέντι -οι κόρες του δημιούργησαν το δικό τους φωνητικό συγκρότημα, τους Wilson Phillips, και είχαν τρία Νο 1 singles στις ΗΠΑ. Ο Γουίλσον και η Ρόβελ χώρισαν το 1979.
Το 1995, παντρεύτηκε τη Μελίντα Κέι Λεντμπέτερ, με την οποία ξεκίνησε να βγαίνει το 1986 και η οποία έγινε επίσης η μάνατζέρ του. Μαζί υιοθέτησαν πέντε παιδιά. Η απώλεια της Μελίντα τον Ιανουάριο του 2024 ήταν ένα ακόμα βαρύ πλήγμα, καθώς την περιέγραψε ως «κάτι παραπάνω από σύζυγο», ως «σωτήρα» του.
Ακόμα και τα τελευταία του χρόνια, ο Γουίλσον παρέμενε ενεργός, αν και αντιμετώπιζε νέα προβλήματα υγείας. Τον Φεβρουάριο του 2024, η οικογένειά του ζήτησε την κηδεμονία του λόγω «μείζονος νευρογνωστικής διαταραχής (όπως άνοια)».
Στο κύμα της αιωνιότητας
Ένας σπουδαίος, καταραμένος αλλά λαμπερός, καλλιτέχνης, ο Μπράιαν Γουίλσον άλλαξε για πάντα το τοπίο της ποπ μουσικής.
Οι καινοτόμες προσεγγίσεις του στη σύνθεση, η αριστοτεχνική του χρήση των τεχνικών ηχογράφησης και η ικανότητά του να δημιουργεί πολύπλοκες αρμονίες και ενορχηστρώσεις, τον καθιστούν έναν από τους σημαντικότερους τραγουδοποιούς του 20ού αιώνα.
Η μουσική του όρισε το πνεύμα των αρχών της δεκαετίας του 1960 και θεωρείται κεντρική φιγούρα σε διάφορα μουσικά είδη, από τον California sound και την art pop έως την ψυχεδέλεια ενώ η επιρροή του εκτείνεται σε σύγχρονα στυλ όπως η indie rock και η dream pop, ενώ οι επιτυχίες του, όπως το Good Vibrations και το God Only Knows, παραμένουν διαχρονικά αριστουργήματα.
Όμως η ιστορία του είναι στην ουσία της μια συγκλονιστική ωδή στην ανθρώπινη ανθεκτικότητα. Μέσα από τις προσωπικές του μάχες, τους δαίμονες της εξάρτησης και τα βάσανα της ψυχικής ασθένειας, ο Γουίλσον κατάφερε να βρει τη δύναμη να επιστρέψει, να δημιουργήσει και να μοιραστεί το μοναδικό του όραμα με τον κόσμο.
Έζησε το δικό του, φωτισμένο στον Καλιφορνέζικο ήλιο μείγμα θριάμβου και τραγωδίας, μια απόδειξη της πολυπλοκότητας της καλλιτεχνικής ιδιοφυΐας και της επίμονης αναζήτησης της έκφρασης.
Ο Μπράιαν Γουίλσον έγραψε τα soundtracks των καλοκαιριών μας και θα είναι πάντα εκεί, σε μια σανίδα να σερφάρει στα κύματα της αέναης δημιουργίας του που έκανε ακόμη και τα πιο πολύπλοκα να ακούγονται απλά.
Μετρό και Τραμ: Στις 5 Ιουλίου και για κάθε Σαββατοκύριακο ξεκινά η 24ωρη λειτουργία τους!
Για τη νέα πρόταση για 24ωρη λειτουργία του Μετρό, μίλησε ο αναπληρωτής υπουργός Μεταφορών, Κωνσταντίνος Κυρανάκης από το βήμα της Βουλής.
Σύμφωνα με την ΕΡΤ, δήλωσε ότι στις 5 Ιουλίου και για κάθε Σαββατοκύριακο ξεκινά η 24ωρη λειτουργία σε μετρό και τραμ και σε συγκεκριμένες γραμμές λεωφορείων, κατά τη διάρκεια της συζήτησης για το νομοσχέδιο του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας, το οποίο υπερψηφίστηκε.
Στόχος αυτής της κίνησης είναι να μειωθούν τα τροχαία δυστυχήματα.
Τι δήλωσε ο Κωνσταντίνος Κυρανάκης για το Μετρό
Συγκεκριμένα ο Κωνσταντίνος Κυρανάκης δήλωσε: «Το Σάββατο 5 Ιουλίου ξεκινά η δοκιμαστική λειτουργία για 24ωρο μετρό, 24ωρο τραμ και 24ωρες συγκεκριμένες γραμμές λεωφορείου, οι οποίες θα εξυπηρετήσουν κατά κύριο λόγο τους νέους ανθρώπους οι οποίοι θέλουν να βγουν στην πόλη μας, στην Αθήνα, να διασκεδάσουν.
Θέλουν αυτούς τους καλοκαιρινούς μήνες να κάνουν αυτό το οποίο κάναμε όλοι μας όταν ήμασταν νέοι. Αλλά πρέπει να λάβουμε μέτρα για να μπορέσουμε να στείλουμε ένα μήνυμα στους γονείς τους, ότι θα γυρίσουν με ασφάλεια στο σπίτι τους», τόνισε ο Αναπληρωτής Υπουργός Μεταφορών.
Άνθρωποι του θεάτρου, της πολιτικής, αλλά και απλός κόσμος συνόδευσαν τον σπουδαίο σκηνοθέτη στην τελευταία του κατοικία
Στην τελευταία του κατοικία οδηγήθηκε ο Βασίλης Παπαβασιλείου, με πλήθος καλλιτεχνών, πολιτικών και απλού κόσμου να τον αποχαιρετά, το μεσημέρι της Τετάρης 11 Ιουνίου.
Πολλοί εκπρόσωποι της Τέχνης έδωσαν το «παρών» αρχικά στον Ιερό Ναό Αγίας Σοφίας Μεροπίου Ακροπόλεως για τη νεκρώσιμη ακολουθία και ύστερα στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών για την ταφή.
Όπως ανέφερε η σχετική ανακοίνωση της οικογένειας, «πολλοί εξέφρασαν την επιθυμία να μιλήσουν για τον Βασίλη Παπαβασιλείου στην κηδεία του και τους οφείλονται ευχαριστίες γι’ αυτό. Ωστόσο, η ρητή επιθυμία του εκλιπόντος, που δεν μπορεί παρά να γίνει απολύτως σεβαστή, ήταν να τον αποχαιρετήσει εκ μέρους όλων αυστηρά και μόνο ο φίλος του κ. Παντελής Μπουκάλας».
Στον ιερό ναό βρέθηκαν για να τον τιμήσουν οι ηθοποιοί: Γιάννης Μπέζος, Λάκης Λαζόπουλος, Σταμάτης Φασουλής, Άννα Φόνσου, Βασίλης Χαραλαμπόπουλος, Κοραλία Καράντη, Μαριάννα Κάλμπαρη, Ελένη Κοκκίδου, Θοδωρής Κατσαφάδος, Χρήστος Χωμενίδης, Γωγώ Μπρέμπου, Χρήστος Λούλης, Σπύρος Λούλης, Σπύρος Μπιμπίλας καθώς και η υπουργός πολιτισμού Λίνα Μενδώνη.
Πένθος για τον Γιώργο Καραμέρο – Πέθανε η μητέρα του μετά από πολύμηνη μάχη μετά από ανεύρυσμα
Η μητέρα του Γιώργου Καραμέρου νοσηλευόταν στο νοσοκομείο, δίνοντας πολύμηνη μάχη μετά από ανεύρυσμα που υπέστη την ημέρα των Χριστουγέννων.
Η μητέρα μου πέθανε σε ηλικία 73 ετών μετά από πολύμηνη παραμονή στο νοσοκομείο συνεπεία ανεύρυσματος στον εγκέφαλο το απόγευμα των Χριστουγέννων.
Χειρουργήθηκε, επιβίωσε αλλά στη συνέχεια η μάχη ήταν άνιση. Τις τελευταίες στιγμές της και τα τρία παιδιά της ήμασταν στο πλευρό της.
Θέλω να ευχαριστήσω νοσηλευτές και ιατρούς που έκαναν τα πάντα για να απαλύνουν τον πόνο της.
Όλοι αυτοί οι μήνες ήταν ασύλληπτα δύσκολοι για την οικογένειά μας και εμένα προσωπικά. Ευχαριστώ συνεργάτες και φίλους για την κατανόηση. Αισθάνομαι την ανάγκη να σας πω δυο λόγια για τη μητέρα μου. Η Άννα Ροδίτου, κόρη μετανάστριας από τα Χανιά, και πρόσφυγα από το Αϊδίνιο της Μικράς Ασίας γεννήθηκε στην Κοκκινιά και μεγάλωσε στα Κάτω πατήσια. Από δεκτριών ετών μπήκε στο στίβο της εργασίας και περηφανεύοταν δίκαια για αυτό.
Από 16 ετών έδεσε σφιχτά και αδιάλειπτα τη ζωή της με τον αγαπημένο μας πατέρα και για 55 χρόνια δεν έφυγε ο ένας από το πλευρό του άλλου ούτε στιγμή μέχρι και τον δικό του θάνατο πριν 3 χρόνια.
Τα έκαναν όλα γρήγορα, έντονα και με ψυχή. Πολλή δουλειά, τρία παιδιά, έξι εγγόνια…
Έφυγαν νωρίς αλλά πλήρεις ευτυχισμένων στιγμών.
Η μητέρα μας ήταν μία γενναιόδωρη, επίμονη, έξυπνη, δίκαιη γυναίκα, με ευγλωττία. Μεγαλωμένη και η ίδια σε μία οικογένεια με βαθειά δημοκρατική παράδοση. Όμορφη και καλαισθητη στο κάθετί της, αποτέλεσε πρότυπο για εμάς δείχνοντας πάντα σεβασμό στους γύρω της. Ήταν ένας αγνός άνθρωπος με σταθερές αρχές, ευθύς, με μοναδικό χαμόγελο και τρανταχτό γέλιο.Το γονεϊκό μας σπίτι στο Μενίδι άδειασε αλλά θα είναι πάντα γεμάτο από ευτυχισμένες θύμησες και σταθερά η πηγή της αγάπης και της δυναμής που μας καθόρισε.
Σε στενό οικογενειακό κύκλο έγινε χθες o θρησκευτικός γάμος του Στέλιου Διονυσίου και της αγαπημένης του, Αγνής Καλούμενου. Το ένα Ιερό Μυστήριο ακολούθησε το άλλο, εκείνο της βαπτίσεως των 10 μηνών δίδυμων κοριτσιών του ζευγαριού
Η αρχική σκέψη του ζευγαριού ήταν ο γάμος μαζί με τη βάπτιση, να γίνουν στον Ιερό Ναό της Παναγίας Τήνου, την ιδιαίτερη πατρίδα της Αγνής Καλούμενου. Όμως το ζευγάρι επέλεξε να κρατήσει χαμηλούς τόνους, μακριά από τα φλας της δημοσιότητας, αλλά και την πολυκοσμία, καθώς αν τα Μυστήρια ελάμβαναν χώρα στο νησί, θα γινόταν ένα κομφούζιο, αφού όλοι θα έπρεπε να είναι καλεσμένοι.
Γιατί δεν πήγαν στο γάμο τα παιδιά του Στέλιου Διονυσίου;
Ανάμεσα στους καλεσμένους, κανένας δεν ξεχώρισε πουθενά τα παιδιά του γνωστού τραγουδιστή, την κόρη του και το γιο του, από τον πρώτο του γάμο με την Μαριλίτα Χατζηβασιλείου, ο οποίος διήρκησε 11 χρόνια. Οι τελευταίες πληροφορίες που υπάρχουν για εκείνα, είναι πως μετά τη λήξη του γάμου των γονιών τους, ακολούθησαν τη μητέρα τους στο Λονδίνο, όπου μένουν μαζί της. Πέρα από αυτό, καμία φωτογραφία τους, δεν είδε ποτέ το φως της δημοσιότητας, όπως και της μητέρας τους, ενώ η σχέση του πρώην ζευγαριού, σύμφωνα με τις παραπάνω πληροφορίες, δεν είχε λήξει και τόσο καλά, κάτι που και στη πορεία δεν αποκαταστάθηκε πλήρως.
Ο Στέλιος Διονυσίου, φρόντισε να διατηρεί μια όσο το δυνατόν καλύτερη επαφή με τα παιδιά του, τα οποία πλέον έχουν μεγαλώσει, κι έχουν ξεκινήσει τη δική τους πορεία στη ζωή. Η Αγνή Καλουμένου, ήρθε στη ζωή του τραγουδιστή, πριν από 8 περίπου χρόνια, κι ήταν μια σχέση που άλλαξε σε πολλά το Στέλιο Διονυσίου, τον έκανε άλλο άνθρωπο. Οι δύο τους είναι ένα από τα πιο αγαπημένα ζευγάρια, δε χωρίζουν ποτέ, ενώ ελάχιστα πράγματα είναι εκείνα που δεν κάνουν μαζί. Ο ερχομός των παιδιών τους, πολλαπλασίασε την ευτυχία του ζευγαριού σε μεγάλο βαθμό.
Στέλιος Διονυσίου και Αγνή Καλουμένου: Παντρεύτηκαν και βάφτισαν τα δίδυμα παιδιά τους
Ο Στέλιος Διονυσίου και η σύντροφός του, Αγνή Καλουμένου ανέβηκαν τα σκαλιά της εκκλησία το απόγευμα της Τρίτης 10 Ιουνίου.
Ο γνωστός τραγουδιστής και η αγαπημένη του, επίσης τραγουδίστρια, εκτός από τον γάμο τους, πραγματοποίησαν και τη βάπτιση των δίδυμων κοριτσιών τους, παρουσία ελάχιστων φίλων και συγγενών.
Το ζευγάρι θέλησε να κρατήσει το ευχάριστο γεγονός μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, ωστόσο, ο γνωστός make up artist Δημήτρης Γκίκας που ήταν ανάμεσα στους καλεσμένους του γάμου, ανήρτησε στο Instagram κάποια βίντεο τόσο από το μυστήριο όσο και από τη δεξίωση που ακολούθησε μετά.
Όπως θα δεις και στα στιγμιότυπα, η νύφη ήταν πολύ εντυπωσιακή και έλαμπε από χαρά στο πλευρό του συζύγου της.
Μάρτυρας υπεράσπισης στη δίκη ήταν και η Φαίδρα Δρούκα η οποία τόνισε ότι: «Ο Φιλιππίδης ήταν τελειομανής, υπήρχε ένταση, ήθελε αυτό που έχει στο μυαλό του αλλά ποτέ δεν άκουσα κάτι για βία, αγαπούσε τις γυναίκες»
Η Χριστίνα Παππά κατέθεσε μετά τον Παύλο Χαϊκάλη στη δίκη του Πέτρου Φιλιππίδη την Τετάρτη (11.06.2025) στο Μικτό Ορκωτό Εφετείο Αθηνών για δύο απόπειρες βιασμού.
Η μάρτυρας υπεράσπισης, χαρακτήρισε τη συνεργασία της με τον ηθοποιό τέλεια και τόνισε πως είναι ένας γλυκός άνθρωπος, αυστηρός στη δουλειά, συνεργάσιμος και ηθικός. Η Χριστίνα Παππά χαρακτήρισε, επίσης, τις καταγγελίες σε βάρος του Πέτρου Φιλιππίδη εξωπραγματικές και τόνισε πως εκείνη δεν είχε ακούσει κάτι σε βάρος του.
«Εγώ δεν είχα ακούσει τίποτα στο παρελθόν, ποτέ. Σε όλες τις δουλειά ακούγονται πράγματα είμαστε ένας κλειστός χώρος…Αγαπώ και πιστεύω τις γυναίκες είναι πάντα υπέρ των γυναικών. Μπορεί να είναι ή να μην είναι αλήθεια…Για εμένα ήταν ένας ευχάριστος άνθρωπος» τόνισε η μάρτυρας.
«Μπορεί στη δουλειά να ήταν αυστηρός, ήθελε την τελειότητα, ήταν πολύ γλυκός, ήταν άψογη η εικόνα του , σας το λέω και ανατριχιάζω…» ανέφερε.
«Όλοι θέλαμε να είμαστε δίπλα του να πάρουμε λίγο από το άστρο του…» είπε και αρνήθηκε με κατηγορηματικό τρόπο πως ο κατηγορούμενος «της την έπεσε».
«Ποτέ καμία σχέση…» απάντησε ενώ δεν επιβεβαίωσε τις αναφορές Χαϊκάλη ότι «το θέατρο είναι ένα μεγάλο κρεβάτι» λέγοντας πως ο καθένας είναι υπεύθυνος για τις πράξεις του.
Πρόεδρος: Έχετε δεχτεί συμπεριφορές ακραίες ;
Μάρτυρας: Ίσως και να μην έδινα σημάδια. Έξυπνες είμαστε οι γυναίκες ξέρουμε ποτέ κάποιον να τον παγώσουμε. Ο καθένας είναι υπεύθυνος για τις πράξεις του. Εγώ μιλούσα σε όλους στον πληθυντικό με αγαπούσαν και με προστάτευαν, ποτέ κανείς δεν ξέφυγε.
Κατάθεση στο δικαστήριο ως μάρτυρας υπεράσπισης έδωσε και η Φαίδρα Δρούκα, η οποία επίσης έκανε λόγο για εξαιρετικές συνεργασίες και άψογη επαγγελματική σχέση.
«Είναι δοτικός άνθρωπος, ταγμένος στο θέατρο. Ήταν σημαντικό γεγονός να δουλεύεις μαζί του…Είναι πρώτα αυστηρός με τον εαυτό του. Έχει μεγάλες ευαισθησίες για ανθρώπους που είχαν προβλήματα…
Έχει πολύ χιούμορ, εχέμυθος, προστατευτικός, θα βγει μπροστά να καθαρίσει ακόμη και αν είναι κόντρα στο συμφέρον του» είπε σκιαγραφώντας το προφίλ του ενώ συμπλήρωσε πως πάντα «υπήρχαν φήμες για έρωτες και σχέσεις».
«Ακούγονταν για τα ακριβά αυτοκίνητα, τα σπίτια, τα ρολόγια… Ποτέ για βία» τόνισε η κυρία Δρούκα.
Η μάρτυρας είπε επίσης πως δεν έχει ικανό τον κατηγορούμενο να διαπράξει αυτά για τα οποία κατηγορείται. «Ενώ αγαπάει τόσο πολύ τις γυναίκες και εκείνες τον αγάπησαν, παρουσιάζεται σαν ένα τέρας που ορμάει. Είναι μια άκρως διαστρεβλωμένη εικόνα…Δεν τον έχω ικανό να διαπράξει αυτά που έχει κατηγορηθεί. Δεν το πιστεύω» ανέφερε.
Πρόεδρος: Ήταν ακραία η συμπεριφορά του; Κακοποιητική;
Μάρτυρας: Εγώ δεν άκουσα ποτέ κάτι συγκεκριμένο ή κάτι που γνωρίζω. Αυτό που είδα ,με μεγάλη μου λύπη και γι αυτό είμαι εδώ, ήταν μια ανθρωποφαγία από ανθρώπους που δεν τον γνωρίζουν και βγαίνουν για να διαφημίζουν τις δουλειές τους. Υπήρξε μια μορφή απειλής εκφοβισμού, μου είπαν να μην πας . Στα τραπέζια , τα τελευταία τέσσερα χρόνια , λένε οι περισσότεροι αυτά που καταθέτω εγώ αλλά δεν έχει κόστος να τα λες από το σπίτι σου . Δεν θέλω να συμμετέχω σε αυτή την ανθρωποφαγία . Ήρθα εδώ να μιλήσω για τη δική μου αλήθεια , σε μια χώρα που λένε ότι είναι δημοκρατική .
Η μάρτυρας εξήγησε πως δεν γνωρίζει τις καταγγέλλουσες ενώ εξέφρασε τη θέση πως «όλοι μίλησαν με τέτοιο πάθος γι αυτή την υπόθεση σαν να υπήρξαν αυτόπτες».
«Βλέπω ότι μια κακή συνεργασία ή αρνητικό πρόσημο στο χαρακτήρα του μετά το me too θεωρείται ότι εν δυνάμει έχει κάνει τις πράξεις που τον κατηγορούν» ανέφερε χαρακτηριστικά και συνέχισε μιλώντας με ένταση. «Ένας άνθρωπος εξευτελίζεται τελείως από ανθρώπους που δεν τον γνωρίζουν. Υπήρξε κλίμα τραμπουκισμού που φοβάσαι να καταθέσεις για να μην μπεις στο στόχαστρο… Η συνείδηση μου δεν με αφήνει να το κάνω. Είναι λυπηρό να μην σέβεται κανείς το τεκμήριο της αθωότητας…» τόνισε η κυρία Δρούκα.
Ως μάρτυρας υπεράσπισης κατέθεσε στο δικαστήριο και ένας στενός συνεργάτης του Πέτρου Φιλιππίδη ο οποίος ανέφερε πως πράγματι στις πρόβες είχε ένταση.
«Ξέρω πως συμπεριφέρεται ο Φιλιππίδης στις πρόβες. Αγαπάει το θέατρο και τους συναδέλφους . Υπάρχει μια ένταση στις πρόβες , δεν είναι εύκολο πράγμα η πρόβα. Είναι πολύ δύσκολο γιατί είναι τελειομανής. Θέλει αυτό που έχει στο μυαλό του… Όταν εκνευριστεί πολύ δεν βρίζει πάει στο καμαρίνι και επιστρέφει μετά από λίγο.Εγώ δεν έχω δει κάτι άλλο. Έχω δει σκηνοθέτες να γελοιοποιούν και να βρίζουν πρωταγωνιστές…» κατέθεσε ο μάρτυρας ο οποίος είπε πως ο κατηγορούμενος δεν είχε προσβλητική συμπεριφορά απέναντι στους συναδέλφους του.
Η ΕΠΊΣΚΕΨΗ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΊΑΣ ΣΤΟ ΒΑΣΊΛΕΙΟ ΤΟΥ ΆΔΗ : Την ρώτησε μετά την κοίμησή της στη συνέχεια ο Θεός Πατέρας: -«Τι θα ήθελες τώρα Κόρη Μου να δεις πρώτα απ’ όλα και να χαρείς;»
Ξέρετε τι ζήτησε σαν πρώτη χάρη; Να επισκεφθεί τους τόπους της κόλασης! Παραξενεύτηκαν οι Προφήτες! Παραξενεύτηκαν οι Δίκαιοι! Παραξενεύτηκαν οι Άγγελοι! Το μόνο που ζήτησε να δει, ήταν τον τόπο εκεί που βασανίζονται οι ψυχές εκείνες που δεν φέρθηκαν σωστά στο Θεό και Τον πλήγωσαν βαθιά και με πολλές αμαρτίες στερήθηκαν την αιώνια ζωή.
Δεν της χάλασε το χατίρι ο Θεός, μόνο που τώρα άγγελοι και άγιοι την συνόδευαν στην πρώτη της διαδρομή, στο Βασίλειο του Άδη, εκεί που οι ψυχές είναι θλιμμένες και ταλαιπωρημένες. Και όταν μπήκε στου Άδη το Βασίλειο, τρόμαξαν οι δαίμονες με το φως που έλαμπε και φοβισμένοι έκαναν στην άκρη. Κι Εκείνη προχώρησε να δει όλους τους τόπους της κόλασης. Και τον πρώτο που ζήτησε να δει ξέρετε ποιος ήταν; Ποιος μπορείτε να φανταστείτε ότι ήταν; Τον πρώτο που ζήτησε να δει ήταν τον ταλαίπωρο Ιούδα που πρόδωσε τον Γιό της και ικέτευσε το Θεό να τον σπλαχνισθεί.
Όταν την είδαν και την άκουσαν όλοι οι αμαρτωλοί μέσα στις φωτιές του Άδη, άνοιξαν τα στόματα τους και με ικετευτική φωνή όλοι φώναζαν και ικέτευαν και παρακαλούσαν: – «Μητέρα του Θεού, σώσε μας του αμαρτωλούς». Για πρώτη φορά είδαν όλοι οι Άγγελοι και οι Προφήτες τα μάτια της τόσο δακρυσμένα και τόσο κλαμένα. Έκλαιγε απαρηγόρητα για τις ψυχές που βασανίστηκαν πολύ. Τους βασάνιζε στη γη ο σατανάς λέγοντας τους πως δεν υπάρχει Θεός και πως μπορούν να κάνουν οτιδήποτε κακό και είδε τώρα τα αποτελέσματα και έκλαψε γι’ αυτές τις ψυχές… Και ο Ιησούς, ο Γιός της, είδε τα καταγάλανα και πανέμορφα μάτια της δακρυσμένα και πόνεσε η καρδιά Του.
Θα ήθελε πολύ να έβγαινε από την κόλαση η Μητέρα Του και να μην βλέπει αυτά που έβλεπε εκείνη τη στιγμή. Κι όμως η Μητέρα συνέχισε και από όπου περνούσε άνοιγε την αγκαλιά της και άφηνε τα χέρια της σαν σχήμα ευλογίας. Από όπου περνούσε από πάνω και άφηνε το χέρι της απλωμένο, όπως μια μάνα που ανοίγει τα χέρια της αναζητώντας το παιδί της, εκείνη την στιγμή δεν άντεχαν οι δαίμονες, αλλά ούτε και ο Άδης πλέον στις τιμωρίες. Σταματούσαν οι τιμωρίες! Σταματούσε η οργή! Σταματούσε το κακό! Όπου περνούσε από πάνω με το πέρασμα της, γαλήνευε αμέσως ο Άδης, λες και γινόταν παράδεισος αμέσως. Όταν πέρασαν όλους τους τόπους της κόλασης λυπήθηκε πολύ.
Και τότε παρακάλεσε τον Πατέρα της να την αφήσει με όλα τα αδελφάκια της στον ουρανό, τους αγίους πλέον, να είναι στη γη για να αγωνίζεται για τα σπλάχνα Του εδώ και να τα βοηθάει να μην πάει κανένας στην κόλαση, κανένας μα κανένας! Τότε παρακάλεσε τον Υιό της μια χάρη μοναδική να της δώσει: Όποτε γιορτάζει, όποτε οι άνθρωποι την τιμούν εδώ στη γη, να σταματά και η κόλαση στον Άδη. Όσο κρατάει η θεία Λειτουργία των εορτών της εδώ στη γη, να σταματούν τα βάσανα του Άδη.
Όσο η θεία Λειτουργία θα σηκώνεται στο όνομα της και όλοι θα ψάλλουνε τους ύμνους στην Μάνα του Θεού εδώ στη γη, να μην υπάρχει Άδης, να μην υπάρχει κόλαση, να σταματούν όλα! Και ο Υιός της, της έκανε το χατίρι. Γι’ αυτό να ξέρετε ότι, όσο κρατάνε οι θείες Λειτουργίες των εορτών της Παναγίας εδώ στη γη, Άδης μέχρι την Δευτέρα Παρουσία δεν θα υπάρχει.
Θα σταματούν τα πάντα. Αυτό είναι το χάρισμα που έδωσε ο Θεός Πατέρας στην πάναγνο Βασίλισσα Του Μαριάμ. Γι’ αυτό και θα ήθελα όλοι εμείς που την αγαπάμε, να της δώσουμε τη χαρά να μην μας δει ποτέ στον Άδη, αλλά να μας βλέπει μόνο στον Παράδεισο…!!!
ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΕ ΣΩΣΟΝ ΕΛΕΗΣΟΝ ΗΜΑΣ.! Κύριε ελέησον τας Ψυχάς των Κεκοιμημένων. Αιώνια τους η μνήμη . (Κήρυγμα πατρός Ελπιδίου )
