Πώς είναι σήμερα οι δύο μοναδικοί εν ζωή ηθοποιοί της ταινίας «Δις Διευθυντής»

Η Ελένη Μαυρομμάτη και ο Άγγελος Αντωνόπουλος είναι οι μοναδικοί εν ζωή ηθοποιοί της θρυλικής ταινίας «Δις Διευθυντής» του 1964, με πρωταγωνιστές την Τζένη Καρέζη, τον Αλέκο Αλεξανδράκη, τον Διονύση Παπαγιαννόπουλο και τη Λίλυ Παπαγιάννη.

Πρόκειται για μια κλασική κωμωδία ηθών, από εκείνες που χαρακτηρίζουν τη «χρυσή» εποχή του ελληνικού κινημετογράφου. Τη σκηνοθεσία της υπέγραψε ο Ντίνος Δημόπουλος και το σενάριο από κοινού οι Ασημάκης Γιαλαμάς και Κώστας Πρετεντέρης, και αποτελεί διασκευή του ομώνυμου θεατρικού έργου τους, που ανέβηκε με πρωταγωνιστές την Τζένη Καρέζη και τον Νίκο Κούρκουλο.

Πρόκειται για μια κλασική κωμωδία ηθών, από εκείνες που χαρακτηρίζουν τη «χρυσή» εποχή του ελληνικού κινημετογράφου. Τη σκηνοθεσία της υπέγραψε ο Ντίνος Δημόπουλος και το σενάριο από κοινού οι Ασημάκης Γιαλαμάς και Κώστας Πρετεντέρης, και αποτελεί διασκευή του ομώνυμου θεατρικού έργου τους, που ανέβηκε με πρωταγωνιστές την Τζένη Καρέζη και τον Νίκο Κούρκουλο.

Πώς είναι σήμερα η Ελένη Μαυρομμάτη και ο Άγγελος Αντωνόπουλος

Ελένη Μαυρομμάτη

Η Ελένη Μαυρομμάτη είναι μία από τις διακριτικές αλλά ουσιαστικές μορφές του ελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου, που άφησε το δικό της αποτύπωμα και στη μεγάλη οθόνη.

Γεννημένη στις 2 Ιουλίου 1943 στον Πειραιά, επέλεξε νωρίς τον δρόμο της υποκριτικής και σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Κώστα Μιχαηλίδη, από όπου αποφοίτησε το 1963. Το ίδιο έτος έκανε το θεατρικό της ντεμπούτο με τον θίασο της Τζένης Καρέζη, στο έργο «Ήταν ένα κουτό κορίτσι».

Είχε έναν ιδιαίτερο τρόπο ερμηνείας, ήρεμο και αυθεντικό, που της επέτρεπε να ενσαρκώνει με πειστικότητα μια ευρεία γκάμα ρόλων – από τη νεαρή ρομαντική ηρωίδα έως τις πιο σύνθετες και απαιτητικές προσωπικότητες. Στον κινηματογράφο γνώρισε μεγάλη επιτυχία τη δεκαετία του ’60 και του ’70, με χαρακτηριστικές συμμετοχές σε ταινίες όπως «Δεσποινίς Διευθυντής», όπου υποδύθηκε τη Διδώ, και το «20 γυναίκες κι εγώ» (1973). Συνολικά συμμετείχε σε περισσότερες από 25 ταινίες, συνεργαζόμενη με σημαντικούς σκηνοθέτες και ηθοποιούς της εποχής.

Η πορεία της ηθοποιού όμως δεν περιορίστηκε στον κινηματογράφο. Είχε επίσης σημαντική παρουσία στο θέατρο και την τηλεόραση. Στις θεατρικές της δουλειές ξεχωρίζουν οι παραστάσεις «Η κυρία εκυκλοφόρησε» και «Φαίδρα», ενώ στην τηλεόραση εμφανίστηκε σε παραγωγές όπως «Ο θησαυρός της Βαγίας» (1984) και η κωμική σειρά «Λαβ Σόρρυ» (1994), στην οποία υποδύθηκε την Πηνελόπη.

Παρά το γεγονός ότι ποτέ δεν επιδίωξε τη μεγάλη δημοσιότητα, η Ελένη Μαυρομάτη απέκτησε το σεβασμό του καλλιτεχνικού κόσμου και του κοινού για τη συνέπεια και το ήθος της. Η ίδια κράτησε χαμηλό προφίλ και με το πέρασμα του χρόνου αποσύρθηκε από τα φώτα της δημοσιότητας, αφήνοντας πίσω ένα έργο με ποιότητα και διάρκεια.

Άγγελος Αντωνόπουλος

Γεννήθηκε στα Ολύμπια, κοντά στην Αρχαία Ολυμπία (κατάγεται από τη Γορτυνία) και μεγάλωσε στα Ταμπούρια και στην Αρχαία Ολυμπία. Ο τόπος αυτός επηρέασε τη σκέψη του και τη ζωή του. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Tέχνης Κάρολος Κουν. Επί πολλά χρόνια υπήρξε και ο ίδιος δάσκαλος υποκριτικής.

Ως ηθοποιός υπηρέτησε όλα τα είδη του θεάτρου. Ξεκίνησε το θαυμαστό ταξίδι, παίζοντας σε παραστάσεις μεγάλων συγγραφέων Ελλήνων και ξένων υπό την καθοδήγηση του μεγάλου Καρόλου Κουν. Μια εποχή πλούσια σε επιτυχίες και εμπειρίες.

Μετά τον Κουν, η διαδρομή του στο θέατρο συνεχίστηκε σε συνεργασία με τον Δημήτρη Μυράτ στο θέατρο Μουσούρη.

Από το 1962 και για δέκα χρόνια παίζει σε μεγάλους θιάσους. Συνεργάστηκε με όλες τις πρωταγωνίστριες και τους πρωταγωνιστές του ελληνικού θεάτρου, σε όλα τα θεατρικά είδη: «Ιούλιος Καίσαρ» (του Σαίξπηρ), “Η άνοδος του Αρτούρου Ούι” (του Μπρεχτ), «Έρωτες των τεσσάρων Συνταγματαρχών» (του Ουστίνοφ), «Ο γλάρος» (του Τσέχωφ), «Τοβάριτς» (του Ζακ Ντε Βαλ) κ.ά.

Στον κινηματογράφο έκανε ένα εντυπωσιακό ξεκίνημα με την Εκδρομή και την Παρένθεση του Τάκη Κανελλόπουλου.

Στη συνέχεια, συνεργάστηκε με τον Βασίλη Γεωργιάδη, τον Ντίνο Δημόπουλο, τον Γιάννη Δαλιανίδη, τον Ερρίκο Ανδρέου, τον Γιώργο Τζαβέλλα και φυσικά τον Φιλοποίμενα Φίνο. Συνολικά έχει παίξει σε πάνω από 30 ταινίες.

Η τηλεόραση του χρωστά πολλά, αφού έπαιξε σε διάφορα σίριαλ. Το 1971 ήρθε η πρόταση του σκηνοθέτη Κώστα Κουτσομύτη να παίξει στο τηλεοπτικό σίριαλ Άγνωστος πόλεμος (του Νίκου Φώσκολου) όπου γνώρισε μια μοναδική αναγνωρισιμότητα και έγινε «σταρ» σε μια νύχτα. Άλλες σειρές είναι Οι Πανθέοι (του Τάσου Αθανασιάδη), Το φως του Αυγερινού, Μαντάμ Σουσού, Πρόβα νυφικού. Τελευταία του τηλεοπτική εμφάνιση ήταν στα Παιδιά της Νιόβης το 2004.

Υπήρξε για πολλά χρόνια, δάσκαλος σε Δραματική Σχολή, μια δουλειά που αγάπησε πολύ γιατί τον γοητεύει να συνεργάζεται με νέα παιδιά.

Έχει εκδώσει δύο μυθιστορήματα: Οι επιβάτες του φεγγαριού και Μη μιλάς πατέρα, έχεις πεθάνει, καθώς και μία ποιητική συλλογή με τίτλο Αφύλακτη διάβαση.

Για το market pass 2026, μίλησε σήμερα το πρωί η υπουργός Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, Δόμνα Μιχαηλίδου.

Πρόκειται για Voucher – market pass για τρόφιμα, το οποίο μεσοσταθμικά θα φτάνει 40 ευρώ για τους δικαιούχους στο Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα από το καλοκαίρι.

Δείτε το βίντεο:

Το εν λόγω voucher όπως ανέφερε, θα στέλνεται κάθε μήνα στο mail των δικαιούχων και θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε σούπερ μάρκετ, οπωροπωλεία. Μάλιστα όπως είπε η πρώτη πληρωμή θα είναι και αυξημένη, καθώς θα περιλαμβάνει αναδρομικά ποσά.

«Όλοι οι δικαιούχοι του ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος, σε σχέση με το πλήθος των νοικοκυρών τους, από το καλοκαίρι και μετά θα λαμβάνουν ένα voucher, αυτόματα κάθε μήνα, και θα έρθει και αναδρομικά, και σε οποιοδήποτε σουπερμάρκετ της επιλογής τους, όσο συχνά θέλουν να μπορούν να το χρησιμοποιούν παίρνοντας τα είδη πρώτης ανάγκης. Το ποσό του κάθε voucher θα έχει σχέση με το πλήθος του νοικοκυριού. Το voucher αφορά προϊόντα πρώτης ανάγκης. Συνολικά 210.000 νοικοκυριά θα δικαιούνται το voucher» είπε η υπουργός Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας.

Πρόσθεσε ότι το προηγούμενο πλαίσιο ήταν αναχρονιστικό ενώ πολλοί δικαιούχοι κατήγγειλαν ότι είτε δεν έπαιρναν όσα δικαιούνταν είτε έπαιρναν προϊόντα που δεν χρειάζονταν. Τέλος, ανέφερε ότι «την πρώτη πληρωμή θα την καταλάβουν τα νοικοκυριά γιατί θα έχει και αναδρομικά».

Οι Δικαιούχοι της ενίσχυσης:

• Άτομα και οικογένειες που λαμβάνουν σήμερα το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα.
• Όσοι ήταν δικαιούχοι του επιδόματος από 1η Μαρτίου 2024, αλλά σήμερα δεν το λαμβάνουν.
• Πολίτες που ζουν σε συνθήκες ακραίας φτώχειας, με πιστοποίηση από κοινωνικές υπηρεσίες δήμων ή Κέντρα Κοινότητας.Με τον τρόπο αυτό το πρόγραμμα καλύπτει αναδρομικά το διάστημα από τον Μάρτιο του 2024, ώστε να μην αποκλειστεί κανείς που είχε δικαίωμα ενίσχυσης εκείνη την περίοδο.

Κάποτε τα φώτα άναβαν μόνο για εκείνον. Το κοινό σηκωνόταν όρθιο, τα χειροκροτήματα σκέπαζαν τη μουσική και το όνομα του Γιώργου Μαρίνου ψιθυριζόταν με θαυμασμό σε κάθε γωνιά της Ελλάδας.

Ήταν ο βασιλιάς της σκηνής, ο άνθρωπος που έκανε το γέλιο τέχνη και τη νύχτα γιορτή. Όμως πίσω από τα λαμπερά κοστούμια και τα φώτα των προβολέων κρυβόταν μια ιστορία που έμελλε να μετατραπεί σε τραγωδία.

Κάπου μέσα στα χρόνια της δόξας εμφανίστηκε ένας άντρας. Ένας άνθρωπος που μπήκε στη ζωή του αθόρυβα, σαν σκιά. Στην αρχή ήταν σύντροφος, έμπιστος, άνθρωπος της καρδιάς του. Ο Μαρίνος τον εμπιστεύτηκε απόλυτα. Του άνοιξε το σπίτι του, του άνοιξε την ψυχή του. Και μαζί… του άνοιξε και τα χρηματοκιβώτια της ζωής του.

Η νύχτα τρόμου

Τα σπίτια που είχε αποκτήσει με ιδρώτα δεκαετιών, τα κοσμήματα και τα διαμάντια που συμβόλιζαν την επιτυχία του, ακόμη και οι οικονομίες μιας ολόκληρης καριέρας άρχισαν να εξαφανίζονται σιωπηλά. Υπογραφές, χαρτιά, μεταβιβάσεις… πράγματα που ο ίδιος δεν πρόσεξε ποτέ. Όταν κατάλαβε τι συνέβαινε, ήταν ήδη αργά. Ο άνθρωπος που αγάπησε είχε φύγει. Μαζί του είχαν χαθεί περιουσίες, σπίτια και όνειρα. Ο άλλοτε πανίσχυρος καλλιτέχνης βρέθηκε ξαφνικά μόνος, προδομένος και οικονομικά κατεστραμμένος στο γηροκομείο. Όλα ξεκίνησαν από μια νύχτα τρόμου. Ήταν Απρίλιος του 2012 όταν η ζωή του Γιώργου Μαρίνου άλλαξε για πάντα.

Μέχρι τότε, ο άλλοτε βασιλιάς της νύχτας ζούσε απομονωμένος αλλά άνετα στη βίλα του στο Νέο Βουτζά. Ένα σπίτι που αγαπούσε βαθιά. Ένα καταφύγιο με πισίνα, μεγάλο κήπο και ανέσεις που ο ίδιος είχε φροντίσει με τα χρήματά του. Όσοι είχαν την τύχη να γνωρίσουν από κοντά τον Γιώργο Μαρίνο θυμούνται ακόμη την ηρεμία που απέπνεε. Δύο κουκουλοφόροι εισέβαλαν μέσα στη βίλα. Με όπλο στα χέρια τον απείλησαν και τον ανάγκασαν να τους παραδώσει ό,τι πολύτιμο είχε. Μέσα σε λίγα λεπτά πήραν κοσμήματα και τιμαλφή αξίας περίπου 100.000 ευρώ, αλλά και 25.000 ευρώ μετρητά. Δεν ήταν μόνο η απώλεια των χρημάτων. Ήταν ο τρόμος. Ήταν το σοκ της παραβίασης του πιο προσωπικού του χώρου. Η εμπειρία αυτή τον σημάδεψε βαθιά.

Ο έρωτας που τον κατέστρεψε και τον άφησε στον άσο

Το πωλητήριο

Τότε πήρε μια απόφαση που έμοιαζε αδιανόητη για όσους τον γνώριζαν: να πουλήσει τη βίλα. Το πολυτελές καταφύγιο που κάποτε έσφυζε από ζωή άρχισε να χάνει τη λάμψη του. Η πισίνα άδειασε, ο κήπος έμεινε αφρόντιστος και ο χρόνος άφησε τα σημάδια του σε έναν χώρο που άλλοτε ήταν γεμάτος χαρά. Όμως η κατηφόρα δεν σταμάτησε εκεί. Ο Γιώργος Μαρίνος αποφάσισε να πουλήσει και το διαμέρισμά του στους Αμπελοκήπους. Ήθελε να κόψει κάθε δεσμό με το παρελθόν. Να φύγει από τα μέρη που του θύμιζαν την παλιά του ζωή, τις επιτυχίες αλλά και τις πληγές που άνοιγαν ξανά. Τα χρήματα από τις πωλήσεις ήταν πολλά. Ήταν ο κόπος μιας ολόκληρης καριέρας. Και ο άνθρωπος που είχε ήδη κερδίσει την εμπιστοσύνη του, ο σύντροφός του ανέλαβε τη διαχείριση. Ο άνθρωπος που ο Μαρίνος πίστεψε πως ήταν το τελευταίο του στήριγμα, τον εξαπάτησε. Του εμπιστεύτηκε τα οικονομικά του, τις αποφάσεις του, ακόμη και τα χρήματα από τα σπίτια που πουλούσε. Όμως, όπως αποδείχθηκε αργότερα, η εμπιστοσύνη αυτή έμελλε να τον καταστρέψει. Τα χρήματα άρχισαν να εξαφανίζονται. Επενδύσεις που δεν έγιναν ποτέ. Υποσχέσεις που αποδείχθηκαν ψέματα. Πολλά από τα χρήματα χάθηκαν χωρίς εξήγηση. Όταν ο Γιώργος Μαρίνος κατάλαβε τι συνέβαινε, ήταν ήδη αργά.

Η μάχη με την άνοια

Και σαν να μην έφταναν όλα όσα είχαν ήδη συμβεί, ήρθε και το πιο σκληρό χτύπημα της μοίρας. Τα χρόνια περνούσαν και ο Γιώργος Μαρίνος βυθιζόταν μέσα του στο βάρος της προδοσίας, της οικονομικής καταστροφής και της μοναξιάς. Οι άνθρωποι γύρω του λιγόστεψαν ακόμη περισσότερο. Οι φίλοι που κάποτε γέμιζαν το σπίτι του έγιναν λίγοι, ενώ εκείνος απομακρυνόταν όλο και πιο πολύ από τη δημόσια ζωή. Τα άσχημα άρχισαν να εμφανίζονται τα πρώτα σημάδια. Στην αρχή ήταν μικρά πράγματα. Ξεχνούσε ονόματα, ημερομηνίες, πρόσωπα. Σταματούσε στη μέση μιας κουβέντας προσπαθώντας να θυμηθεί τι ήθελε να πει. Κάποιες φορές κοιτούσε γύρω του σαν να προσπαθούσε να καταλάβει πού βρίσκεται. Οι άνθρωποι που τον φρόντιζαν στο γηροκομείο άρχισαν να ανησυχούν. Με τον καιρό, οι γιατροί επιβεβαίωσαν τον μεγαλύτερο φόβο: η άνοια είχε αρχίσει να τον χτυπά. Η μνήμη του, που κάποτε κρατούσε χιλιάδες ατάκες, τραγούδια και ιστορίες από μια τεράστια καριέρα, άρχισε να σβήνει σιγά.

Σύμφωνα με όσα αποκάλυψε η ξαδέλφη του στο «Πρωινό», τα τελευταία χρόνια της ζωής του αντιμετώπιζε άνοια. Παρά τη σοβαρή ασθένεια, όμως, υπήρχε κάτι που δεν έσβηνε ποτέ από τη μνήμη του. Όταν άκουγε τα τραγούδια που είχε ερμηνεύσει σε μια καριέρα του, θυμόταν ακόμη τους στίχους. «Από το 2021 και μετά ο Γιώργος είχε άνοια, δεν μπορούσε να συγκρατεί πολλά. Του βάζαμε τα τραγούδια του, και παράδοξως θυμόταν τα λόγια. Αυτό ήταν το καταπληκτικό. Όταν του έβαλα το “Κάνε μου λίγη μ…” έλεγε τα λόγια, ενώ είχε άνοια. Του βάζαμε τη μουσική του και θυμόταν τα λόγια», δήλωσε χαρακτηριστικά η ξαδέλφη του. Η ίδια αποκάλυψε ότι τον επισκέφθηκε για τελευταία φορά την Καθαρά Δευτέρα, περιγράφοντας την εικόνα του εκείνες τις μέρες: «Είχα επικοινωνία μαζί του, την τελευταία φορά που τον είδα ήταν την Καθαρά Δευτέρα. Δεν μιλούσε και δεν επικοινωνούσε καθόλου. Δεν ήταν κλινήρης, ήταν σε καρέκλα, αλλά δεν μπορούσε να επικοινωνήσει μαζί μου».

Η νεφρική ανεπάρκεια

Παρά την επιβαρυμένη κατάσταση της υγείας του, ο Γιώργος Μαρίνος παρέμενε ήρεμος. «Ήταν καταβεβλημένος, αλλά ήταν ήσυχος. Το βλέμμα του αυτό το αταραξία ήταν ανήσυχο». Η πορεία της ασθένειας του Γιώργου Μαρίνου ήταν αργή και σταδιακή, με την κατάστασή του να επιδεινώνεται τα τελευταία χρόνια. «Η ασθένεια του είχε σταδιακή εξέλιξη. Ήταν καθιστός, αλλά μετά σιγά σιγά έχασε εντελώς την επικοινωνία και έκανε μια νεφρική ανεπάρκεια. Όλα τα όργανα του είχαν αρχίσει να φθίνουν», δήλωσε χαρακτηριστικά η ξαδέλφη του. Ενώ, συμπλήρωσε πως παρά τις δυσκολίες, ο αγαπημένος καλλιτέχνης έφυγε από τη ζωή ήρεμος: «Έφυγε πολύ ήσυχος».

Και έτσι έσβησε σιωπηλά ένα από τα πιο λαμπερά αστέρια της ελληνικής νύχτας. Ο άνθρωπος που κάποτε έκανε μια ολόκληρη χώρα να γελά, να τραγουδά και να ονειρεύεται, έφυγε μακριά από τα χειροκροτήματα, χωρίς τα φώτα της σκηνής που κάποτε άναβαν μόνο για εκείνον. Ο Γιώργος Μαρίνος, ο σόουμαν που γέμισε θέατρα και καρδιές, βρέθηκε στο τέλος της ζωής του μόνος, προδομένος και κουρασμένος από τις μάχες που δεν φάνηκαν ποτέ στα φώτα της δημοσιότητας.

Τα σπίτια, τα διαμάντια και οι περιουσίες χάθηκαν. Οι άνθρωποι λιγόστεψαν. Η μνήμη άρχισε να σβήνει. Κι όμως, μέσα σε αυτή τη σιωπή, κάτι έμεινε ζωντανό. Οι μελωδίες, τα τραγούδια και οι στιγμές που χάρισε σε μια ολόκληρη γενιά. Γιατί οι μεγάλοι καλλιτέχνες μπορεί να φεύγουν μόνοι, αλλά δεν φεύγουν ποτέ πραγματικά από τις καρδιές εκείνων που τους αγάπησαν. Κάπου, σε μια παλιά σκηνή που υπάρχει μόνο στη μνήμη του κόσμου, τα φώτα ανάβουν ξανά. Και ο Γιώργος Μαρίνος βγαίνει πάλι στο προσκήνιο. Με το γνώριμο χαμόγελο. Με το κοντό φρύδι. Με το χειροκρότημα να σκεπάζει τη μουσική.

Στο ίντερνετ και στο YouTube μπορείς να βρεις τα πάντα. Παλαιότερες δηλώσεις σχολιασμούς και όλα τα ευτράπελα και παραλειπόμενα της τηλεόρασης και της σόουμπιζ!

Έτσι λοιπόν πέσαμε στη δήλωση του Στέλιου Ρόκκου όταν ήταν στο Έναστρον μαζί με τον Τάκη Ζαχαράτο 7-8 χρόνια πίσω

«Εγώ είμαι αυτός που παλιότερα έχει δηλώσει “άντρας είναι αυτός που δοκίμασε με άντρα και δεν του άρεσε”. Ε, εμένα δεν μου άρεσε» είπε ο τραγουδιστής, μιλώντας τότε στις τηλεοπτικές κάμερες.

Ο Γιώργος Λιάγκας την επόμενη ημέρα είχε αναρρωτηθεί και με το δίκιο του: Ο Στέλιος Ρόκκος είναι άντρας επειδή δοκίμασε με άλλο άντρα και δεν του άρεσε; Κι εμείς;

Συγκεκριμένα είχε σχολιάσει:

«Τώρα, αν μιλήσω εγώ, πάλι θα λένε… Δεν ξέρουμε τι εννοούσε, αλλά από τα συμφραζόμενα καταλαβαίνουμε πως έχει δοκιμάσει. Άρα εμείς που δεν το έχουμε δοκιμάσει, δεν είμαστε άντρες. Σύμφωνα με τον φίλο μου τον Στέλιο, εμείς που δεν έχουμε πάει με άντρα ποτέ κάτι χάνουμε…»

Λίγο καιρό αργότερα ο Στέλιος Ρόκκος είχε σπεύσει να διορθώσει τη δήλωση και συγκεκριμένα σε συνέντευξή του στο περιοδικό OK είχε αναφέρει

«Εννοείται ότι ήταν χιούμορ. Δε χρειάζεται να σου πει κανείς ότι ο Ρόκκος είναι straight ή όχι.

Πρέπει να είσαι ηλίθιος για να μην καταλάβεις ότι κάνει χιούμορ.

Αν, όμως, απομονώσεις τη φράση «Ο Ρόκκος δήλωσε ότι πήγε με άντρα και του άρεσε», είσαι γελοίος. Στην περίπτωση που μου άρεσε να πάω με άντρα, να είσαι σίγουρος ότι θα το δοκίμαζα, γιατί είμαι τέτοιος τύπος.

Δε μου κάνει, δεν το έχω δοκιμάσει. Όλοι αυτοί που έβγαλαν αυτήν τη βρώμα ξέρουν ακριβώς τι είπα. Είναι άτομα που θέλω να τους ρίξω σφαλιάρες.

Ε, ναι! Γυρνάει και λέει ο Λιάγκας «Ελπίζω ο φίλος μου ο Ρόκκος να κάνει πλάκα». Δηλαδή, αν ήμουν gay δεν θα ήμασταν φίλοι; Τηλεφωνικά μου ζήτησε συγνώμη».

Πηγή: koolnews.gr

Αφιέρωμα στον Πάνο Τζανετή: O σπουδαίος αυτός λαϊκός βάρδος που μεσουρανούσε την χρυσή 10ετία του ’60

Ο Πάνος Τζανετής υπήρξε μια ξεχωριστή λαϊκή φωνή που άφησε το δικό της αποτύπωμα στο ελληνικό τραγούδι, παρότι η πορεία του δεν ήταν μακρόχρονη.

Γεννημένος στη Χαλκίδα στις 6 Αυγούστου 1940, ξεκίνησε τη ζωή του μακριά από τα φώτα της μουσικής. Σε ηλικία μόλις 18 ετών, το 1958, μετακόμισε στην Αθήνα και εγκαταστάθηκε στο Αιγάλεω, όπου εργάστηκε αρχικά ως οικοδόμος, προσπαθώντας να χτίσει το μέλλον του με κόπο και επιμονή.

Η ζωή του, όμως, επεφύλασσε μια διαφορετική διαδρομή. Στις αρχές της δεκαετίας του ’60 γνωρίστηκε με μεγάλες μορφές της ελληνικής μουσικής και η φωνή του άρχισε να ξεχωρίζει. Το 1963 αποδείχθηκε καθοριστική χρονιά για τον ίδιο. Συμμετείχε στο Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης και την ίδια περίοδο εμφανίστηκε στη μουσική παράσταση «Μαγική Πόλη», στο Θέατρο Παρκ της Λεωφόρου Αλεξάνδρας, όπου ερμήνευσε τρία τραγούδια που κέρδισαν τις εντυπώσεις.

Καθοριστική στάθηκε και η γνωριμία του με τον Γιώργο Ζαμπέτα. Όταν άκουσε τη φωνή του, εντυπωσιάστηκε από το λαϊκό της χρώμα και δεν δίστασε να του το πει με τον δικό του χαρακτηριστικό τρόπο. Από αυτή τη συνάντηση γεννήθηκε μια συνεργασία που, το 1964, έφερε τα πρώτα του τραγούδια, ανάμεσά τους και κομμάτια που αγαπήθηκαν ιδιαίτερα από το κοινό.

Την ίδια περίοδο συνεργάστηκε με σημαντικούς δημιουργούς της εποχής, γεγονός που έδωσε μεγάλη ώθηση στην καλλιτεχνική του πορεία. Το 1964 ήταν επίσης χρονιά-ορόσημο και στην προσωπική του ζωή, καθώς παντρεύτηκε και απέκτησε έναν γιο, τον Πάρη.

Δείτε το βίντεο:

Παρότι η καριέρα του έδειχνε να ανοίγει μεγάλους δρόμους, το 1968 αποφάσισε να απομακρυνθεί από το τραγούδι. Έκτοτε έκανε μόνο λίγες σποραδικές εμφανίσεις, ενώ παράλληλα εργάστηκε και ως οδηγός ταξί. Τα τελευταία χρόνια τραγουδούσε περιστασιακά σε μια γνωστή ταβέρνα στο Ντερνέκι της Χαλκίδας, κρατώντας ζωντανή τη σχέση του με το τραγούδι.

Σε μια συζήτηση που είχε το 2004, είχε θυμηθεί τα πρώτα του βήματα, όταν με την κιθάρα του τραγούδησε το «Άγιε μου Γιώργη, Λυκαβηττέ μου», εντυπωσιάζοντας ανθρώπους του χώρου, οι οποίοι τον προέτρεψαν να εμφανιστεί μπροστά σε μεγαλύτερο κοινό. Ήδη από το 1960 είχε καταφέρει να τραβήξει την προσοχή σε συναυλία στο «Κεντρικόν», όπου η παρουσία του άφησε εξαιρετικές εντυπώσεις.

Δείτε το βίντεο:

Τα τελευταία χρόνια της ζωής του δοκιμάστηκαν από προβλήματα υγείας. Τα πρώτα σημάδια εμφανίστηκαν το 2004, ενώ η κατάστασή του επιδεινώθηκε σημαντικά το 2008, όταν υπέστη σοβαρό έμφραγμα. Τελικά, τα ξημερώματα της 21ης Νοεμβρίου 2009, έφυγε από τη ζωή στο σπίτι του, στην περιοχή της Κανήθου.

Ο Πάνος Τζανετής μπορεί να μην ακολούθησε μια μακρά καριέρα, όμως η αυθεντικότητα της φωνής του και το λαϊκό της ύφος τον κράτησαν ζωντανό στη μνήμη όσων αγάπησαν το ελληνικό τραγούδι.

Μια φωνή γνήσια, με λαϊκή ψυχή, που άφησε το δικό της μικρό αλλά ξεχωριστό αποτύπωμα στην ιστορία της μουσικής μας.

Από την συναυλία στο θέατρο Κεντρικόν, το 1960. Ο Πάνος Τζανετής, μαζί με τον Μάνο Χατζιδάκι, την Νάνα Μούσχουρη, τον Γιώργο Μούτσιο και τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ, που παρουσίαζε το πρόγραμμα. Φωτογραφία από το αρχείο του Κώστα Μπαλαχούτη / ogdoo.gr – με ευγενική παραχώρηση.

 Το εξώφυλλο του ΕP «Ο Τζανετής στη γειτονιά του Αγίου Παύλου με τραγούδια του Μάνου Χατζιδάκι», που ετοίμαζε, το 1960, ο Μάνος Χατζιδάκις για τον Πάνο Τζανετή. Φωτογραφία από το αρχείο του Δημήτρη Βασιλειάδη / Β-Other Side Records – με ευγενική παραχώρηση.

 Πάνος Τζανετής «Χάθηκες (Δεν έχει δρόμο να διαβώ)» [Γ. Ζαμπέτα – Δ. Χριστοδούλου], 1964

Δείτε το βίντεο:

Γιατί τα παντρεμένα ζευγάρια δεν θέλουν να μιλήσουν μεταξύ τους; Η έγγαμη ζωή είναι βέβαιο ότι θα έχει στιγμές θυμού και καυγάδων. Ωστόσο, όταν τα ζευγάρια δεν θέλουν πλέον να μιλούν μεταξύ τους, μπορεί να σημαίνει ότι ο γάμος κινδυνεύει να διαλυθεί.

Κάθε σχέση απαιτεί επικοινωνία και ανταλλαγή. Αυτό είναι το μέσο με το οποίο μπορούμε να κατανοήσουμε και να εκφράσουμε τα συναισθήματα, τις σκέψεις και τις επιθυμίες μας στους συνεργάτες μας.

Στον γάμο, υπάρχουν στιγμές που προκύπτουν καβγάδες και παρεξηγήσεις, αλλά αν και οι δύο σύντροφοι δεν θέλουν πλέον να επικοινωνούν, είναι σημάδι ότι η σχέση ωθείται στο χείλος του γκρεμού, με υψηλό κίνδυνο να καταρρεύσει.

Ζώντας μαζί, τα ζευγάρια αναπόφευκτα θα αντιμετωπίσουν στιγμές απογοήτευσης, διαφορές απόψεων ή ασήμαντα θέματα που κάνουν και τα δύο μέρη να εξαντλούνται και να σιωπούν. Ωστόσο, αυτή η σιωπή είναι συνήθως προσωρινή και είναι μια φυσιολογική αντίδραση όταν συμβαίνουν συγκρούσεις ή διαφωνίες.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, ακόμη και χωρίς καυγάδες, τα ζευγάρια μπορεί να μην θέλουν να μιλήσουν μεταξύ τους. Επικοινωνούν μόνο για ουσιαστικά θέματα και τα λόγια και ο τόνος τους δεν φέρουν πλέον στοργή ή ζεστασιά.

Όταν τα ζευγάρια δεν θέλουν πλέον να μιλάνε μεταξύ τους, ο γάμος είναι ήδη στα άκρα.

Μπορεί ακόμα να φαίνεται ότι νοιάζονται ο ένας για τον άλλον εξωτερικά και άλλοι μπορεί να βλέπουν τη σχέση τους ως αρμονική, αλλά εσωτερικά, δεν μοιράζονται πλέον την ίδια φροντίδα και προσοχή που είχαν κάποτε όταν ήταν για πρώτη φορά ερωτευμένοι.

Πολλοί λένε ότι η σιωπή είναι το πιο κοφτερό μαχαίρι που σκοτώνει την αγάπη. Μπορεί να είναι ο λόγος για την κατάρρευση μιας σχέσης εάν και οι δύο σύντροφοι σταδιακά κλείνονται στον εαυτό τους και σταματήσουν να μοιράζονται, να συζητούν τα συναισθήματά τους, τα συναισθήματά τους και τα σκαμπανεβάσματα της καθημερινότητάς τους.

Οι λόγοι για τους οποίους τα ζευγάρια δεν θέλουν να μιλήσουν μεταξύ τους μπορεί να πηγάζουν από πολλούς παράγοντες. Αν θέλετε να σώσετε το γάμο σας, το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνετε είναι να παραμείνετε ήρεμοι και να σκεφτείτε τους λόγους πίσω από τη σιωπή και την ψυχρότητα μεταξύ των δύο συντρόφων. Στη συνέχεια, μαζί μπορείτε να βρείτε έναν τρόπο να αντιμετωπίσετε τα ζητήματα και να αναζωπυρώσετε την ευτυχία στην οικογένειά σας.

Μερικοί συνηθισμένοι λόγοι για τους οποίους τα ζευγάρια δεν θέλουν να μιλήσουν μεταξύ τους:

1. Τα ζευγάρια βαριούνται μεταξύ τους

Όταν ήταν ερωτευμένοι, τα ζευγάρια ήθελαν να μοιραστούν τα πάντα—τις χαρές, τις λύπες, όλα όσα συνέβαιναν στη ζωή τους. Ήταν πρόθυμοι να ακούσουν ο ένας τον άλλον και να μοιραστούν. Ωστόσο, αφού ζήσετε μαζί για κάποιο χρονικό διάστημα, τα συναισθήματα μπορεί να εξασθενίσουν και ο ένας ή και οι δύο σύντροφοι μπορεί να αισθάνονται βαριεστημένοι από την έγγαμη ζωή.

Κάθε άτομο είναι ένα άτομο με διαφορετικές σκέψεις, συναισθήματα και απόψεις. Επομένως, όταν μπαίνετε στο γάμο, μπορεί να εκπλαγείτε από τα ελαττώματα του συντρόφου σας. Αρχικά, μπορεί να αποδεχτείτε και να συγχωρήσετε εύκολα αυτές τις ελλείψεις, αλλά με την πάροδο του χρόνου μπορεί να γίνουν πηγή εκνευρισμού, οδηγώντας σε εξάντληση και απογοήτευση.

Πολλά ζευγάρια προσπαθούν να επικοινωνήσουν και να μοιραστούν τη δυσαρέσκειά τους μεταξύ τους. Ωστόσο, εάν και οι δύο δεν μπορούν να αλλάξουν ο ένας για τον άλλον, η ταλαιπωρία θα αυξηθεί και τελικά, κάποιος μπορεί να σταματήσει να θέλει να επικοινωνήσει, νιώθοντας ότι ο σύντροφός του δεν σέβεται, δεν αγαπά ή δεν θέλει πλέον να καλλιεργήσει τη σχέση.

2. Απιστία

Η απιστία είναι ίσως ο μεγαλύτερος λόγος για τον οποίο τα ζευγάρια σταματούν να μιλάνε μεταξύ τους. Όταν ένας τρίτος μπαίνει στην εικόνα, σημαίνει ότι ο γάμος δεν είναι πλέον άθικτος. Η παρουσία κάποιου νέου προκαλεί σταδιακά τη διάσπαση της σχέσης και ο ένας σύντροφος μπορεί να μην είναι πλέον πλήρως αφοσιωμένος στο γάμο.

Τόσο οι άνδρες όσο και οι γυναίκες έλκονται συχνά από την καινοτομία και τον ενθουσιασμό. Όταν επιτρέπουν σε κάποιον άλλον στο γάμο τους, είναι συνήθως επειδή έχουν χάσει το ενδιαφέρον τους για τα συναισθήματα και τις σκέψεις του συντρόφου τους. Σε αυτό το σημείο, μπορεί να περνούν περισσότερο χρόνο φροντίζοντας τον εραστή τους και φυσικά, δεν αισθάνονται πλέον την ανάγκη να συνομιλήσουν ή να μοιραστούν οτιδήποτε με τον σύζυγό τους.

Ακόμη και αυτός που προδίδεται μπορεί να αισθάνεται εξαντλημένος από το γάμο. Πολλοί επιλέγουν να ζήσουν με το άτομο που τους προδίδει, αγνοώντας το θέμα και παραμένοντας σιωπηλοί σε μια προσπάθεια να κρατήσουν έναν γάμο που σιγά σιγά καταρρέει.

3. Δεν μοιράζονται την ίδια οπτική

Οι διαφορές και οι διαφωνίες στις απόψεις μπορούν επίσης να οδηγήσουν σε σιωπή μεταξύ των ζευγαριών. Στην πραγματικότητα, κανένα ζευγάρι δεν καταλαβαίνει πλήρως ο ένας τον άλλον ή έχει τις ίδιες απόψεις και επιθυμίες. Κάθε άτομο είναι μοναδικό και έχει τις δικές του προοπτικές, ενδιαφέροντα και επιθυμίες.

Οι διαφορές μπορούν να φέρουν ενθουσιασμό και έλξη σε μια σχέση, καθώς οι αντισταθμιστικοί κανόνες μας κάνουν να θέλουμε να εξερευνήσουμε και να κατακτήσουμε τον σύντροφό μας. Ωστόσο, όταν αυτές οι διαφορές μεγαλώνουν πολύ, μπορούν να δημιουργήσουν ένα σημαντικό χάσμα στο γάμο.

Τείνουμε να μοιραζόμαστε περισσότερα με άτομα που έχουν παρόμοιες απόψεις και ενδιαφέροντα, επειδή νιώθουμε άνετα και υποστηρικτικά. Από την άλλη, το να μοιράζεσαι με όσους έχουν διαφορετικές απόψεις μπορεί να οδηγήσει σε διαφωνίες και συγκρούσεις. Ως εκ τούτου, πολλά ζευγάρια επιλέγουν τη σιωπή για να αποφύγουν τις διαφωνίες.

Ωστόσο, ένας επιτυχημένος γάμος απαιτεί κοινή χρήση και συζήτηση. Εάν και οι δύο σύντροφοι αποφύγουν να μιλήσουν για τις απόψεις και τις απόψεις τους, η συναισθηματική τους σύνδεση σταδιακά θα αποτύχει