Είναι ένα φρούτο πλούσιο σε βιταμίνες και θρεπτικά συστατικά. Κάθε ποικιλία έχει ελαφρώς διαφορετική γεύση.Δείτε που μπορεί να σας ωφελήσει.
Το συγκεκριμένο φρούτο βοηθάει στην πέψη και στη μείωση της χοληστερόλης. Τα οφέλη του όμως δεν περιορίζονται εκεί.
Για τους περισσότερους ανθρώπους, η επιλογή του μεταξύ κόκκινου και πράσινου μήλου είναι θέμα προσωπικής προτίμησης ανάλογα με το πόσο γλυκά σας αρέσουν να είναι τα μήλα.
Τα μήλα είναι ένα από τα φρούτα με τη μεγαλύτερη κατανάλωση παγκοσμίως. Δείτε μερικά από τα οφέλη που έχουν για την υγεία που μπορείτε να έχετε από την κατανάλωση πράσινων μήλων:
Πράσινα μήλα – Ενισχύουν την υγεία του πεπτικού συστήματος
Τα πράσινα μήλα περιέχουν μια ένωση που ονομάζεται πηκτίνη, μια πηγή φυτικών ινών που λειτουργεί ως πρεβιοτικό προωθώντας την ανάπτυξη των ωφέλιμων βακτηρίων στο έντερο σας.
Η πηκτίνη που βρίσκεται στα πράσινα μήλα μπορεί να σας βοηθήσει να διασπάσετε τα τρόφιμα πιο αποτελεσματικά.
Η υψηλή περιεκτικότητα σε φυτικές ίνες στα πράσινα μήλα μπορεί να έχει και άλλες ευεργετικές επιπτώσεις στην υγεία του πεπτικού σας συστήματος.
Οι φυτικές ίνες φαίνεται ότι διεγείρουν το πεπτικό σύστημα, βοηθώντας τόσο στην αντιμετώπιση της δυσκοιλιότητας όσο και της διάρροιας.
Τα άτομα με σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου και άλλες πεπτικές διαταραχές μπορεί να βρουν ανακούφιση για τα συμπτώματά τους προσθέτοντας περισσότερες τροφές πλούσιες σε φυτικές ίνες στη διατροφή τους.
Πράσινα μήλα – Βελτιώνουν την υγεία της καρδιάς
Η κατανάλωση μήλων έχει αποδειχθεί ότι βελτιώνει την υγεία της καρδιάς, μειώνοντας τον κίνδυνο εμφάνισης καρδιαγγειακών παθήσεων.
Ο ακριβής λόγος που τα μήλα βελτιώνουν την υγεία της καρδιάς είναι ασαφής. Ένας παράγοντας που συμβάλλει μπορεί να είναι τα υψηλά επίπεδα διαιτητικών ινών στα μήλα, καθώς οι διαιτητικές ίνες έχουν συνδεθεί με τη μείωση της LDL χοληστερόλης.
Πράσινα μήλα – Ίσως μειώνουν τον κίνδυνο ανάπτυξης διαβήτη τύπου 2
Το να τρώτε λίγα πράσινα μήλα κάθε εβδομάδα μπορεί να μειώσει τις πιθανότητές σας να αναπτύξετε διαβήτη τύπου 2, σύμφωνα με μια μελέτη, αν και χρειάζεται να γίνει περισσότερη έρευνα. Παραμένει ασαφές εάν οι ενώσεις στα πράσινα μήλα βοηθούν τους ανθρώπους να διαχειριστούν τα συμπτώματα του διαβήτη.
Πρόκειται για τις σπανιότερες και λιγότερο γνωστές απεικονίσεις της Θεοτόκου
Εικόνες που ελάχιστοι αγιογράφοι «τόλμησαν» να δημιουργήσουν ξεφεύγοντας από την «πεπατημένη» της ορθόδοξης αγιογραφίας.
Μια μοναδική απεικόνιση της Θεοτόκου είναι αυτή όπου εμφανίζεται χτυπημένη από έξι σπαθιά. Αν και κανείς δεν ξέρει τι ήταν αυτό που ενέπνευσε τον αγιογράφο θεωρείται πως απεικονίζει τον πόνο της μητέρας Παναγίας την στιγμή της Σταύρωσης όπως τον είχε προφητεύσει ο Άγιος Συμεών ο Θεοδόχος.
Η πρωτότυπη, γιατί ακολούθησαν πολλά αντίγραφα, βρίσκεται στη Ρωσία. Λέγεται πως είναι θαυματουργή και πως έχει δακρύσει τις παραμονές μεγάλων καταστροφικών γεγονότων όπως ήταν το χτύπημα της 11ης Σεπτεμβρίου, η βύθιση του ρωσικού υποβρυχίου Κούρσκ κ.α.
Οι ντόπιοι λένε πως όταν το 1830 οι ιερείς έκαναν λιτανεία της εικόνας στη πόλη Βολόγκντα όπου υπήρχε επιδημία χολέρας, το φαινόμενο σταμάτησε.
Η εικόνα της Παναγίας εγκύου
Σπανιότατη και ελάχιστα γνωστή. Αρκετοί θεολόγοι την θεωρούν «αιρετική» αφού ξεφεύγει από την θεολογικά αποδεκτή απεικόνιση της συγκεκριμένης περιόδου της ζωής της Θεοτόκου.
Ωστόσο η δυναμική που βγαίνει από την εικόνα αυτή είναι αν μη τι άλλο ιδιαίτερα ισχυρή, αφού «αποθεώνει» την μητρότητα.
Αντίστοιχης διαφορετικότητας, είναι η εικόνα των «πρώτων βημάτων».
Είναι η εικόνα που απαθανατίζει τα πρώτα βήματα του Ιησού. Η παλαιότερη γνωστή απεικόνιση είναι το 18ου αιώνα και βρίσκεται σε μοναστήρι των Μεγάρων.
Ωστόσο δεν ήταν λίγοι οι νεότεροι αγιογράφοι που εμπνεύστηκαν από αυτήν για να κάνουν τις δικές τους δημιουργίες.
Η μοναδική εικόνα της Παναγίας με τα τρία χέρια
Μάρτυρας ενός θαύματος που ελάχιστοι ίσως θα πίστευαν σήμερα, αποτελεί η ταξιδεμένη εικόνα της Παναγίας της Τριχερούσας που τους τελευταίους αιώνες φυλάσσεται στη Μονή του Χιλανδαρίου στο Άγιον Όρος. Η Τριχερούσα, είναι μια όχι σπάνια αλλά μοναδική εικόνα της Θεοτόκου.
Απεικονίζει την Παναγία στην κλασική απεικόνιση της με τον Ιησού στα χέρια της. Η διαφορά της όμως είναι πως κάτω από δεξί χέρι της, στην αριστερή πλευρά της εικόνας όπως την κοιτά κάποιος υπάρχει ένα ακόμη χέρι.
Το χέρι αυτό είναι και η αιτία που στην εικόνα δόθηκε το προσωνύμιο «Τριχερούσα», η Παναγία δηλαδή με τα τρία χέρια.
ΤΟ ΘΑΥΜΑ
Η αρχική εικόνα ανήκε στην οικογένεια του Ιωάννη του Δαμασκηνου, ο οποίος έζησε τον έβδομο αιώνα στη Δαμασκό (εξ ου και το Δαμασκηνός) της Συρίας. Ο Ιωάννης ήταν Χριστιανός. Ταυτόχρονα ήταν σύμβουλος του Χαλίφη Ουαλίδ της Συρίας για θέματα που αφορούσαν τον χριστιανικό πληθυσμό.
Λέγεται πως οι θέσεις του κατά των εικονομάχων προκάλεσαν την αντίδραση του παλατιού στην Κωνσταντινούπολη. Εξαιτίας αυτής της στάσης του ήταν να πλεχθεί πλεκτάνη εις βάρος του και στο τέλος να συλληφθεί.
Ο Χαλιφης βέβαιος ότι ο Ιωάννης τον είχε προδώσει διέταξε να του κόψουν το χέρι όπως κι έγινε. Μπροστά σε αυτήν την εικόνα της Παναγίας, ο Ιωάννης προσευχόταν συνεχώς ζητώντας από την Θεοτόκο να τον θεραπεύσει. Γοναστισμένος μπροστά στο εικόνισμα είχε κοντά του το ακρωτηριασμένο μέλος και προσευχόταν με ένταση.
Το επόμενο πρωί, όταν ξύπνησε το χέρι του είχε θεραπευτεί. Θέλοντας να ευχαριστήσει την Παναγία, έφτιαξε ένα ασημένιο αντίγραφο του κομμένου του χεριού και το εναπέθεσε στην εικόνα.
Από τότε έμεινε στην εικόνα και κατ επέκταση στην Παναγία το προσωνύμιο «Τριχερούσα»
ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΗΣ ΕΙΚΟΝΑΣ
Ο Ιωάννης μετά το θαύμα που έζησε, αποφάσισε να γίνει μοναχός. Πήγε στη Λαύρα του Αγίου Σάββα στην Παλαιστίνη. Μαζί του πήρε και την εικόνα, που πλέον δεν ήταν ένα «απλό» οικογενειακό κειμήλιο Σύμφωνα με την παράδοση, ο Ιωάννης στην διαθήκη του ζήτησε να χαριστεί η εικόνα σε όποιον Επίσκοπο με το όνομα Σάββας θα επισκεπτόταν το μοναστήρι μετά τον θάνατο του.
Το 1217 πέρασε στα χέρια του Σέρβου Αρχιεπισκόπου Σάββα. Η εικόνα έμεινε στη Σερβία για αρκετά χρόνια μέχρι τις αρχές του 15ου αιώνα οπότε μεταφέρθηκε στο Άγιον όρος για να μην πέσει στα χέρια των Τούρκων. Από τότε η εικόνα βρίσκεται στη σέρβικη Μονή του Χιλανδαρίου.
Θεωρείται η Ηγούμενος της Μονής αλλά και η Προστάτιδα του λαού της Σερβίας. Υπολογίζεται ότι πάνω στο χρυσό «πουκάμισο» της εικόνας, υπάρχουν περίπου 5.000 πολύτιμοι λίθοι.
Στη Μονή Χιλανδαρίου υπάρχει κτίσμα οι αγιογραφίες του οποίου απεικονίζουν την ιστορία της εικόνας. Μάλιστα υπάρχει επιγραφή στην οποία αναφέρεται:
«Αύτη η τιμία εικών της Υπεραγίας Θεοτόκου, εν η Ιωάννης ο Δαμασκηνός δια συκοφαντίας Λέοντος του Εικονομάχου τμηθείς την χείρα προσπεσών θαυμασίως ιάθη. Μεθ’ ο την θείαν εικόνα λαβών την εν Παλαιστίνη Λαύραν Σάββα του Ηγιασμένου απελθών εμόνασε.
Καιρού δε ικανού παρελθόντος παρά των εκεί εδωρήθη τω εν Αγίοις Αρχιεπισκόπω Σερβίας Σάββα, απελθόντι εκεί χάριν προσκυνήσεως και εις Σερβίαν ταύτην μετακομίσας τω αυταδέλφω αυτού Κράλη Σερβίας Στεφάνω δώρον προσήνεγκεν.
Υποταχθείσης δε της Σερβίας τω εκ της Άγαρ και Ναών και Μοναστηρίων ερημωθέντων, θαυμασίως ευρέθη αύτη η εικών έμπροσθεν της Ιεράς Μονής του Χιλιανδαρίου. Οι δε τότε πατέρες εξεστηκότες μετ’ ευλαβείας ταύτην λαβόντες ένδον του θείου Βήματος του Ναού ταύτην ετέθηκαν.
Αλλ’ εκείθεν εν τω ηγουμενικώ θρόνω παραδόξως ευρέθη, καίτοι δύο που και τρις εν τω Ιερώ παρά των Πατέρων μετέθητο. Εφάνη γαρ εν οράματι τω Ηγουμένω η Κυρία Θεοτόκος λέγουσα προς τούτον ότι ουκ ήλθον του φυλαχθήναι με υφ’ υμών αλλ’ υμάς υπ’ εμού. Ενθέν τοι και ευπρεπίσαντες τον θρόνον επέθηκαν την ιεράν εικόνα ποιούντες κοινήν παράκλησιν έκτοτε μέχρι της σήμερον κατά παν Σάββατον.
Ήτις και Τριχερούσα εκλήθη δια το προς τον Ιωάννην Δαμασκηνόν ρηθέν τερατούργημα, αργυράν χείρα τη εικόνι ανατιθέντα εις ανάμνησιν του θαύματος. 1809 Οκτωβρίου 29ην».
ΠΑΝΑΓΙΑ ΠΟΡΤΑΪΤΙΣΣΑ ΤΩΝ ΙΒΗΡΩΝ –Η πιο πολύτιμη εικόνα του Αγίου Όρους και η απίστευτη ιστορία της
Πρόκειται για το πιο σημαντικό κειμήλιο του Αγίου Όρους μαζί με την εικόνα του «Άξιον Εστίν». Η Παναγία η Πορταΐτισσα των Ιβήρων και η ιστορία της έχει κάνει πολλούς να δακρύσουν αλλά και να πιστέψουν.
Αυτήν την μοναδική εικόνα προσκύνησε και ο Πατριάρχης της Ρωσίας κ. Κύριλλος, αποδίδοντας φόρο τιμής στην Κυρά του Άθωνα.
Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΙΚΟΝΑΣ
Σύμφωνα με την παράδοση αλλά και μαρτυρίες, η εικόνα ανήκε σε μια οικογένεια που ζούσε στη Νίκαια της Μικράς Ασίας τον 8ο αιώνα. Το 829 μεσούσης της «εικονομαχίας» η γυναίκα πουν την είχε αναγκάστηκε να την ρίξει στην θάλασσα για να μην καταστραφεί από τους εικονομάχους.
Επί 170 χρόνια η εικόνα ήταν χαμένη. Μέχρι το 1004. Τότε καλόγεροι της Μονής Ιβήρων είδαν στην θάλασσα ένα φως. Το φως αυτό ήταν ορατό κι από άλλες Μονές.
Περίεργοι να δουν τι συμβαίνει στη θάλασσα πολλοί μοναχοί μπήκαν στις βάρκες και πήγαν προς το φως, όπου διέκριναν μια εικόνα. Όσο πλησίαζαν όμως η εικόνα απομακρυνόταν. Αδυνατώντας να την πλησιάσουν, επέστρεψαν στη Μονή Ιβήρων όπου προσευχήθηκαν.
Η απάντηση του Θεού δόθηκε μέσω ενός ασκητή, του Γαβριήλ ο οποίος λένε πως άκουσε τη φωνή της Παναγίας να του δίνει συγκεκριμένες εντολές.
«Πήγαινε στο Μοναστήρι σου και πες στον ηγούμενο ότι ήρθα για να τους δώσω την εικόνα μου. Μετά, βάδισε στη θάλασσα, για να γνωρίσουν όλοι την αγάπη και πρόνοια που έχω στο Μοναστήρι σας.» Έτσι κι έγινε.
Ο Γαβριήλ πήγε στη θάλασσα και η εικόνα τον πλησίασε. Επί τρία μερόνυχτα οι Μοναχοί έψαλλαν δοξολογίες προς την Παναγία για το Θαύμα, το οποίο όμως δεν είχε ολοκληρωθεί.
Η εικόνα μεταφέρθηκε στο καθολικό της Μονής Ιβήρων. Παραδόξως όμως χανόταν και εμφανιζόταν στην πόρτα της Μονής.
Οι μοναχοί την επέστρεφαν στο καθολικό και η ιστορία επαναλαμβανόταν.
Μέχρι που ο Γαβριήλ άκουσε ξανά τη φωνή της Παναγίας «Πες στον ηγούμενο να παύσετε να με πειράζετε, διότι δεν ήρθα στο Μοναστήρι για να με φυλάτε σεις, αλλά ήρθα για να γίνω εγώ φύλακας και φρουρός σας και σ’ αυτήν και στην μέλλουσα ζωή. Και όσοι θα ζήσουν με ευλάβεια και φόβο Θεού και δεν αμελούν στην απόκτηση των αρετών, και τελειώσουν την πρόσκαιρη ζωή τους σ’ αυτόν τον τόπο, ας έχουν θάρρος και να μη φοβούνται την κόλαση διότι αυτή τη χάρη ζήτησα από τον Θεό και Υιό μου και την πήρα. Ως επιβεβαίωση των λόγων μου σας δίνω αυτό το σημείο: Όσο βλέπετε την εικόνα μου στο Μοναστήρι σας, δεν θα λείψη απ’ το Όρος τούτο η χάρις και το έλεος του Υιού μου και Θεού» (ε’ 143).
Με εντολή του τότε Ηγουμένου, κτίστηκε ειδικό παρεκκλήσιο έξω από την πόρτα της Μονής και εκεί απέθεσαν την ιερή εικόνα.
ΘΑΥΜΑΤΑ ΚΑΙ ΘΡΥΛΟΙ
Από το 1004 που βρέθηκε μέχρι σήμερα η εικόνα της Παναγίας δεν έχει βγεί ποτέ από το Άγιον Όρος. Ο θρύλος λέει πως όσο η εικόνα παραμένει στη θέση της το Άγιον Όρος θα είναι άτρωτο.
Άλλος θρύλος λέει πως όταν η εικόνα χαθεί θα είναι σημάδι ότι πλησιάζει η Δευτέρα Παρουσία.
Μάρτυρες των θαυμάτων της Παναγίας είναι τα δεκάδες πολύτιμα αφιερώματα. εγκόλπια αρχιερέων, μετάλλια πρωταθλητών και ολυμπιονικών αλλά και παράσημα ηρώων, κοσμούν το εικόνισμα Της.
Για τους Αγιορείτες και ειδικότερα για τους Ιβηρίτες η Παναγία η Πορταΐτισσα είναι κάτι παραπάνω από ένα απλό εκκλησιαστικό κειμήλιο είναι η ζωντανή παρουσία της Θεοτόκου ανάμεσά τους.
Ο ΑΓΙΟΣ… ΒΑΡΒΑΡΟΣ
Όπως λένε οι Μοναχοί, την εποχή που στη Μεσόγειο δρούσαν πειρατικοί στόλοι, η Μονή των Ιβήρων έγινε στόχος του Άραβα πειρατή Ραχάι. Η παράδοση λέει πως όταν οι πειρατές πλησίασαν τη Μονή για να την λεηλατήσουν δεν τα κατάφεραν.
Επιστρέφοντας στο πλοίο είπαν στον Ραχάι πως μια γυναίκα τους είχε εμποδίσει. Ο ίδιος δοκίμασε να δείξει στους άνδρες του πως όλα ήταν της φαντασίας τους. Φθάνοντας στη Μονή, είδε μπροστά του την εικόνα της Παναγίας. Τότε έβγαλε το ξίφος του και τη χτύπησε στο πρόσωπο. Παραδόξως το εικόνισμα άρχισε να αιμορραγεί στο σημείο που χτυπήθηκε.
Το σημάδι στο εικόνισμα όπως και το αίμα που έχει ξεραθεί με τα χρόνια, φαίνονται
Τότε ο πειρατής, κατάλαβε πως δεν είχε να κάνει με κάτι άψυχο. Οι αγιορείτικες παραδόσεις τον θέλουν να μένει στη Μονή των Ιβήρων, όπου βαπτίστηκε Χριστιανός και έγινε μοναχός.
Του έδωσαν το όνομα Δαμασκηνός, αλλά εκείνος θέλοντας να ταπεινωθεί ζητούσε από τους ανθρώπους να τον φωνάζουν Βάρβαρο. Έζησε όλη του τη ζωή μπροστά από την εικόνα της Παναγίας.
Η Εκκλησία τον ανακήρυξε Άγιο, όχι όμως με το βαπτιστικό του όνομα αλλά ως «Άγιο Βάρβαρο». Γιορτάζει στις 15 Μαΐου
Μια άλλη σπάνια εικόνα της Παναγίας Μητέρας του Κυρίου να Τον κανακεύει σαν μωρό και να γνέθει για να Του πλέξει ρουχαλάκια.
Η Εικόνα βρίσκεται στην Πατριαρχική Μονή του Αγίου Γεωργίου Καΐρου.
Χαριτίνη Καρόλου: Η διαδρομή μιας αγαπημένης ηθοποιού που έφυγε πρόσφατα από τη ζωή
Οι ξεχωριστές παρουσίες της στον κινηματογράφο, το θέατρο και την τηλεόραση, που άφησαν εποχή.
Εντελώς αθόρυβα έφυγε πρόσφατα από τη ζωή μία διακεκριμένη ηθοποιός του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης, η Χαριτίνη Καρόλου.
Τραβώντας τα φλας: Η Χαριτίνη Καρόλου στο φεστιβάλ κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης το 1971. Η ηθοποιός υπήρξε μία από τις κομψές παρουσίες του ελληνικού κινηματογράφου και του θεάτρου
Όλοι γνωρίζουν την Χαριτίνη Καρόλου από την παρουσία της σε μερικές ιδιαίτερες ελληνικές ταινίες, ενώ αρκετοί θα την θυμούνται από τη θεατρική της παρουσία ή ακόμη και από την τηλεοπτική της, τα παλαιότερα χρόνια. Η Καρόλου θα διέπρεπε ως ηθοποιός και στα τρία (σινεμά, θέατρο, τηλεόραση), αφήνοντας πολύ έντονες εντυπώσεις.
Κατ’ αρχάς να πούμε πως η Χαριτίνη Καρόλου υπήρξε μια πολύ σέξι ηθοποιός – βασικά στις ταινίες που γύρισε ανάμεσα στα χρόνια 1967-1972. Και ξέρω κάμποσους φίλους τού ελληνικού κινηματογράφου, που ακόμη και σήμερα θεωρούν πως υπήρξε μία από τις ερωτικότερες ηθοποιούς μας εκείνης της εποχής.
Τα εξωτερικά χαρακτηριστικά της ήταν αυτά μιας ευρωπαίας ή αμερικανίδας σταρ – και αν δεν επιχείρησε να κάνει η Καρόλου καριέρα στο εξωτερικό είναι γιατί η ίδια δεν το θέλησε ή το φοβήθηκε (γιατί υπήρχε πρόταση), όπως είχε πει σε συνεντεύξεις της.
Η Χαριτίνη Καρόλου στην ταινία των Στέλιου Τζάκσον-Νίκου Οικονόμου «Οι Ερασταί του Μεσαίου Τοίχου» (1967)
Η Χαριτίνη Καρόλου δεν ήταν τυχαία ηθοποιός. Είχε σπουδάσει κοντά στον Δημήτρη Ροντήρη, μα και στη δραματική σχολή του Ωδείου Αθηνών κι έχοντας παίξει, πολύ νέα, ποικίλους ρόλους κλασικού ρεπερτορίου (και αρχαία τραγωδία φυσικά), στην Ελλάδα και το εξωτερικό θα ήταν, μετά τα 25 της, μια «έτοιμη» ηθοποιός, ικανή να διαπρέψει τόσο στο ελεύθερο θέατρο, όσο και στον κινηματογράφο.
Η Καρόλου μπορεί να πρωτοεμφανίζεται στο «πανί» πολύ νωρίς, στα 22 της (ως Χάρις Καρόλου), στην ταινία του Γρηγόρη Γρηγορίου «Αδελφός Άννα» (1963), δίπλα στον Πέτρο Φυσσούν και την Ξένια Καλογεροπούλου, μαθήτρια της σχολής ακόμη, όμως το 1967 ήταν η χρονιά, που θα έκανε πιο έντονη την παρουσία της στην οθόνη, παίζοντας σε τρεις ταινίες – ανάμεσα και στο κλασικό «γούεστερν» του Νίκου Φώσκολου «Οι Σφαίρες Δεν Γυρίζουν Πίσω».
Πρωταγωνίστρια όμως, η Χαριτίνη Καρόλου, θα ήταν σε μια άλλη παράξενη ταινία της περιόδου, που είχε τίτλο «Οι Ερασταί του Μεσαίου Τοίχου» (1967) και που ήταν σκηνοθετημένη από το δίδυμο Στέλιος Τζάκσον-Νίκος Οικονόμου (γνωστοί αμφότεροι από τις ταινίες «Τετράγωνο» και ο «Ο Βιασμός μιας Παρθένας»). Το σενάριο είχαν επεξεργαστεί οι ίδιοι οι σκηνοθέτες, διασκευάζοντας για το σινεμά το βιβλίο «Ο Μεσαίος Τοίχος» [Φέξης, 1964] του Παντελή Καλιότσου.
Το μυθιστόρημα αυτό είχε κάνει μεγάλη εντύπωση στα σίξτις, έχοντας γίνει γνωστό σε πολύ κόσμο και γιατί είχε δημοσιευθεί σε συνέχειες στο περιοδικό «Ο Ταχυδρόμος», μα και γιατί είχε μεταδοθεί από το ραδιόφωνο. Ήταν ένα κοινωνικό-φιλοσοφικό μυθιστόρημα, που ήταν γραμμένο σε πρώτο πρόσωπο, καθώς πρωταγωνιστής ήταν ο ίδιος ο συγγραφέας.
Στο βιβλίο και στην ταινία ένα βασανισμένο άτομο (ο συγγραφέας) προσπαθεί να κατανικήσει τους «εσωτερικούς δαίμονές» του, όπως λέμε, και γι’ αυτό επιζητά να απομονωθεί σε μια επαρχιακή κωμόπολη, το Κερουμπίνο. Εκεί όμως θα συναντήσει το αναπάντεχο στο πρόσωπο της γυναίκας τού διπλανού σπιτιού, που το χωρίζει από το δικό του ο μεσαίος τοίχος. Ο συγγραφέας, που τον υποδύεται στην ταινία ο Άγγελος Αντωνόπουλος, θα ερωτευθεί παράφορα τη γυναίκα (παίζει η Χαριτίνη Καρόλου), η οποία εμφανίζει μια ελευθεριακή συμπεριφορά έναντι των αντρών, για να καταλήξει εν τέλει στόχος τους – καθώς θέλει να την σκοτώσει ο πρώην άνδρας της (Γιάννης Κάσδαγλης), με τον φόνο, τελικά, να τον διαπράττει ο συγγραφέας.
Δύο εκδόσεις του μυθιστορήματος του Παντελή Καλιότσου «Ο Μεσαίος Τοίχος», η πρώτη στον Φέξη (1964) και η δεύτερη στον Κέδρο (1971)
Αν και η ταινία είναι προϊόν μιας συντηρητικής εποχής, πνιγμένη στα ταμπού εν σχέσει με την ερωτική συμπεριφορά της γυναίκας, στο τέλος, στην τελευταία σκηνή της, στο φανταστικό δικαστήριο που στήνεται, για να δικάσει τον δολοφόνο, ακούμε τον αόρατο εισαγγελέα της έδρας να λέει το εξής καταπληκτικό:
«Λυτρώθηκε. Εξομολογούμαι τη συγκίνησή μου γι’ αυτόν τον άξιο άνθρωπο, τη Μαρία. Υπήρχε αγάπη μέσα της. Είναι μια παρηγοριά να διαπιστώνεις ότι τουλάχιστον η Γυναίκα διαφυλάσσει μέσα της τα στοιχεία τού Ανθρώπου. Τη φαντάζομαι τη Μαρία να γυρίζει εδώ κι εκεί μ’ ένα φορτίο στοργής και να μην βρίσκει τον άνδρα που θα δεχθεί το φορτίο της – ενώ όλοι έχουν ανάγκη απ’ αυτό το φορτίο. Ωστόσο, όμως, κάθε Μαρία με τη θυσία της γίνεται εμπόδιο της τρέλας. Σ’ αυτή τη δίκη είδα μια περιφρόνηση προς τη γυναίκα. Είτε αγαπημένη είναι είτε μητέρα».
Βεβαίως, αυτά τα λόγια υπάρχουν σχεδόν έτσι ακριβώς στο βιβλίο του Παντελή Καλιότσου και αξίζει να τα μεταφέρουμε κι εδώ. Όπως διαβάζουμε λοιπόν:
«Εξομολογούμαι τη συγκίνησή μου γι’ αυτόν τον άξιον άνθρωπο, τη Μαρία Ρεντίνα. Είναι μια παρηγοριά να διαπιστώνεις ότι τουλάχιστον η Γυναίκα διαφυλάσσει μέσα της τα στοιχεία τού Ανθρώπου, αυτά που αρχικά έβαλε μέσα μας ο Θεός. Αυτό το παρατηρώ πολύ συχνά. Σ’ αυτή τη δίκη είδα μια περιφρόνηση προς τη Γυναίκα, είτε μητέρα είναι, είτε αγαπημένη, είτε και μόνον όργανο ηδονής. Και όμως αυτή είναι που ξέρει πάντα τι θα πει Αγάπη, που μένει αναλλοίωτος Άνθρωπος. Αυτή μόνο προσφέρει και θυσιάζεται. Τη φαντάζομαι τη Μαρία να γυρίζει εδώ κι εκεί μ’ ένα φορτίο στοργής και να μη βρίσκει τον άνδρα που θα δεχθεί το φορτίο της, ενώ όλοι οι άνδρες έχουν ανάγκη απ’ αυτό το φορτίο. Ωστόσο όμως κάθε Μαρία με τη θυσία της, γίνεται εμπόδιο της τρέλας».
«Οι Ερασταί του Μεσαίου Τοίχου», ως ταινία, αποτελεί μια πολύ συμπαθητική προσπάθεια μεταφοράς ενός λογοτεχνικού έργου στην οθόνη. Μπορεί να εμφανίζει κάποια προβλήματα στον ρυθμό της, αλλά έχει, συγχρόνως, διάφορα επιμέρους θετικά στοιχεία για να προβάλλει. Και στο ιδεολογικό-κοινωνιολογικό πεδίο να το πούμε έτσι, αναφορικά με την ερωτική παρουσία της γυναίκας σ’ ένα εχθρικό περιβάλλον, αλλά και σε σχέση με τη μουσική της, που ανήκει στον Σταύρο Ξαρχάκο (θαυμάσια παλαιότερα και νεότερα θέματα), και σε σχέση με τους χώρους και τα γυρίσματα (εκείνα κοντά στη θάλασσα, με τα σπίτια των ψαράδων και τις αμμοθίνες είναι έξοχα), και βεβαίως σε σχέση με τα παιξίματα των ηθοποιών – πρωτίστως δε μ’ εκείνο της Χαριτίνης Καρόλου, η οποία «γεμίζει» την οθόνη με το σώμα και το πνεύμα της.
«Αυστηρώς ακατάλληλη» για την εποχή της, η ταινία των Τζάκσον-Οικονόμου, που προβλήθηκε στις αρχές του 1968 στις αίθουσες ως «η πρώτη αληθινού ερωτισμού ελληνική ταινία», σίγουρα χτυπήθηκε από τη λογοκρισία, καθώς θα περικόβονταν πολλές σκηνές της (η ταινία από 110 λεπτά, θα κατέληγε στα 87), για να πατώσει σε εισπράξεις, και λόγω του ύφους της, αφού θα έκανε μόλις 41.958 εισιτήρια, στις αίθουσες πρώτης προβολής της Αθήνας, του Πειραιά και των περιχώρων, μένοντας στην 77η θέση, ανάμεσα στις 99 ταινίες της σεζόν 1967-68.
Και το εξής, που πρέπει να το σημειώσουμε. «Οι Ερασταί του Μεσαίου Τοίχου» θα ήταν η ταινία όπου η Χαριτίνη Καρόλου θα γνώριζε τον μετέπειτα σύζυγό της, τον παραγωγό και σκηνοθέτη Σούλη Γεωργιάδη.
Η Χαριτίνη Καρόλου και Αλεξάνδρα Λαδικού στην ταινία «Όμορφες Μέρες» (1970) του Κώστα Ασημακόπουλου
Ένα από τα ωραιότερα ζενερίκ (τίτλοι αρχής) στον ελληνικό κινηματογράφο τής εποχής (με τα έξοχα τρυκ του Παύλου Πισσάνου και τη σέικ μουσική συνοδεία) είναι εκείνο για την ταινία «Ζαβολιές» (1969), του Τρέντυ Ρουμανά, που είχε για πρωταγωνιστές τους Άλκη Γιαννακά, Κώστα Καρρά και Κατερίνα Χέλμη – με έναν επίσης κύριο ρόλο να υπηρετεί η Χαριτίνη Καρόλου.
Ο Ρουμανάς είχε κάνει άλλη μία ταινία το 1966, την πολεμική «Επιχείρησις “Δούρειος Ίππος”», με μουσική του Μάνου Λοΐζου, στην οποίαν επίσης έπαιρνε μέρος η Χαριτίνη Καρόλου. Όμως και στις «Ζαβολιές» ο Μάνος Λοΐζος θα δήλωνε «παρών», αφού στην ταινία θα ακουγόταν το πολύ γνωστό και ωραίο τραγούδι του «Καράβια αλήτες» (σε στίχους Φώντα Λάδη), με τον Γιάννη Πουλόπουλο.
Στις «Ζαβολιές» η Χαριτίνη Καρόλου υποδύεται για πρώτη φορά μια αστή, που διοργανώνει πάρτυ, που συναναστρέφεται άτομα της «υψηλής κοινωνίας» κ.λπ., έναν ρόλο δηλαδή, που θα εμφανίσει, με τις όποιες διαφοροποιήσεις του, και σε άλλες ταινίες στη συνέχεια.
Μια επόμενη ταινία, που έχει δεινοπαθήσει από τις περικοπές, καθώς υπάρχει διαθέσιμη μόνο σε μια κόπια των 67 λεπτών(!) είναι και «Η Ανταρσία των 10» (1970) του Ερρίκου Ανδρέου, με μουσική και πάλι του Σταύρου Ξαρχάκου. Σ’ αυτήν η Χαριτίνη Καρόλου θα υποδυόταν τη σύζυγο τού καπετάνιου ενός ποντοπόρου καραβιού, ο οποίος θα πέθαινε εν πλω – με το πλήρωμα να στασιάζει κατά του υπάρχου (Άγγελος Αντωνόπουλος), που θα αναλάμβανε εν τω μεταξύ τη διοίκηση. Η παρουσία τής χήρας στο πλοίο θα αναστατώσει το πλήρωμα, με την Χαριτίνη Καρόλου να περιφέρεται σαν τη μύγα μεσ’ στο γάλα, μέσα σ’ αυτόν τον απομονωμένο και ανδροκρατούμενο χώρο.
Το σάουντρακ της ταινίας «Αεροσυνοδός» (1971) του Σούλη Γεωργιάδη, με την Χαριτίνη Καρόλου στον πρωταγωνιστικό ρόλο και με τις μουσικές του Γιώργου Θεοδοσιάδη [Potfleur, 2003]
Χαριτίνη Καρόλου, Χρήστος Νομικός και Καίτη Ιμπροχώρη στην ταινία του Γιάννη Δαλιανίδη «Οι Αμαρτωλοί» (1971)
Στις «Όμορφες Μέρες» (1970) του Κώστα Ασημακόπουλου, με τις ωραίες μουσικές και τα τραγούδια του Γιάννη Σπανού, η Χαριτίνη Καρόλου θα υποδυόταν τη γραμματέα και φίλη τής πλούσιας αλλά ασθενούς Αλεξάνδρας Λαδικού, που φθάνει στην Πάτμο, προκειμένου να περάσει ήσυχα την τελευταία φάση της ζωής της – εκεί όπου θα την επισκεπτόταν και η Καρόλου, για να της συμπαρασταθεί. Ο ρόλος τής καλής ηθοποιού δίνει τη δική του διάσταση στο σενάριο και βεβαίως στην εξέλιξη της ιστορίας.
Στην ταινία «Αεροσυνοδός» (1971) του Σούλη Γεωργιάδη, με την έξοχη euro-lounge μουσική του Γιώργου Θεοδοσιάδη, η Χαριτίνη Καρόλου θα υποδυόταν μία φινετσάτη αεροσυνοδό της Ολυμπιακής, η οποία γνωρίζει στη Ρώμη και ερωτεύεται έναν έλληνα… εφοπλιστή (Φαίδων Γεωργίτσης). Μόνο που κανείς από τους δύο ερωτευμένους δεν αποκαλύπτει από την αρχή την πραγματική του ταυτότητα, στοιχείο που, ωστόσο, δεν θα αποτελέσει εμπόδιο στην ευτυχία τους. Και σ’ αυτή την… αεράτη κομεντί έχουμε έναν ρόλο, που ταιριάζει «γάντι» στην όμορφη ηθοποιό.
Η Χαριτίνη Καρόλου εξώφυλλο στο περιοδικό «Ραδιοτηλεόρασις» [τεύχος #169, 6-12 Μαΐου 1973], όταν πρωταγωνιστούσε στα σίριαλ «Κεκλεισμένων των Θυρών» και «Μαρίνα Αυγέρη»
Με το στυλ και την κλάση, που τροφοδοτούνταν από το ταλέντο, την κατατομή, και το παράστημά της, η Χαριτίνη Καρόλου εμφανίζεται σε θέση ουσιαστική στον πιο γνωστό ίσως ρόλο τής κινηματογραφικής διαδρομής της – ως Μάρθα Νίκογλου στην ταινία του Γιάννη Δαλιανίδη «Οι Αμαρτωλοί» (1971), που είχε για πρωταγωνιστές την Μπέττυ Λιβανού και τον Χρήστο Νομικό.
Ο ρόλος της, εκείνος της επηρμένης αστής, που θέλει, και ξέρει, να επιλέγει και όχι να επιλέγεται είναι κεντημένος (από την ίδια) με μεγάλη μαεστρία, βγάζοντας τη σιγουριά και την αυθάδεια που απαιτείται – ασχέτως του σεναριακού χειρισμού στο τέλος. Το δε ερωτικό τρίο, που κινηματογραφεί ο Δαλιανίδης, με Χαριτίνη Καρόλου, Χρήστο Νομικό και Καίτη Ιμπροχώρη δείχνει, ανάμεσα σε άλλα, και τα όρια του μέινστριμ κινηματογράφου της εποχής, που προσπαθούσε να βρει τα πατήματά του, ενόσω κάλπαζε ξοπίσω του η τηλεόραση.
«Η Ανταρσία των 10» (1970) του Ερρίκου Ανδρέου και «Το Κρυφό Σπίτι της Αγγέλας» (1972) του Τζαν Κρίστιαν
Οι Χαριτίνη Καρόλου και Πέτρος Κυρίμης στην ταινία «Το Κρυφό Σπίτι της Αγγέλας» (1972) του Τζαν Κρίστιαν
Στην οποία τηλεόραση, την ίδια εποχή, η Χαριτίνη Καρόλου θα πρωταγωνιστούσε σε απανωτές εκπομπές, που θα γνώριζαν επίσης μεγάλη επιτυχία, όπως το δικαστικό σίριαλ του Θάνου Σαντά «Κεκλεισμένων των Θυρών» (1972-75) και το δραματικό «Μαρίνα Αυγέρη» (1973), δίπλα στην Τζένη Καρέζη και τον Κώστα Καζάκο. Από ’κει και το εξώφυλλό της στο περιοδικό «Ραδιοτηλεόρασις» (τεύχος #169, 6-12 Μαΐου 1973).
Μία άλλη ταινία, με πρωταγωνίστρια την Χαριτίνη Καρόλου, που έχει «γράψει» πολύ στη μνήμη των παλαιοτέρων, όλων εκείνων που είχαν προλάβει να τη δουν στις αίθουσες, σε πρώτο χρόνο, είναι η περιώνυμη «Το Κρυφό Σπίτι της Αγγέλας» (1972) του Ελληνοαμερικανού Τζαν Κρίστιαν.
Σπίτι, όπως λέμε «σπίτι», μια πολυτελής κατοικία δηλαδή, στην οποία κατέφευγαν, για να βρουν ερωτική συντροφιά, διάφοροι προύχοντες και υψηλά ιστάμενοι της κοινωνίας, που θα «εξυπηρετούνταν» από την Αγγέλα (Χαριτίνη Καρόλου) – μια σκληρή προαγωγό, η οποία, κινούμενη ανάμεσα στον υπόκοσμο και την μπουρζουαζία, εκμεταλλευόταν και εκβίαζε ακόμη και ανήλικες.
Η ταινία έχει ενδιαφέρον από πολλές πλευρές – ακόμη και από το flower-power τραγούδι «Είμαστε εμείς» των Blue Birds, που ακούγεται στους τίτλους αρχής και που προσδιορίζει, κατά μίαν έννοια, και τη νεανική διάσταση του σεναρίου. «Τα παιδιά που ’χουν μαλλιά μακριά και σακάκια και φλόγα στην καρδιά», όπως ακούμε στο τραγούδι, είναι τα παιδιά της ταινίας (υποδύονται η Καίτη Γρηγοράτου και ο Πέτρος Κυρίμης), που θα παρασύρουν όμως με το αυτοκίνητό τους έναν άνθρωπο, εγκαταλείποντάς τον, πριν βρεθούν μπλεγμένα σε μια υπόθεση εκβιασμού και μαστροπείας.
«Το Κρυφό Σπίτι της Αγγέλας» (1972) του Τζαν Κρίστιαν από διαφημιστική καταχώρηση της εποχής
Το σκηνικό που στήνει η Αγγέλα είναι διεφθαρμένο εις διπλούν, αφού δεν λειτουργεί μόνον ως προαγωγός, μα και ως εκβιάστρια, καθώς ο συνεργάτης της (υποδύεται ο Μιχάλης Μαραγκάκης) φωτογραφίζει κρυφά μέσα στο «σπίτι» τις περιπτύξεις των μεσόκοπων, ζητώντας τους λεφτά στη συνέχεια, ίνα παραδώσει φωτογραφίες και φιλμ, ώστε να γλιτώσουν τη διαπόμπευση. «Αυτό είναι εκβιασμός» θα του πει, σε κάποια φάση, ένας μεγαλογιατρός, για να του απαντήσει ο Μαραγκάκης, στην ωραιότερη ατάκα της ταινίας, «ε, δεν μπορούμε να κάνουμε όλοι εγχειρήσεις»…
Η Χαριτίνη Καρόλου χειρίζεται εντελώς πειστικά και αφοπλιστικά έναν πολύ τολμηρό και τελείως κόντρα ρόλο, πείθοντας ασυζητητί πως ήταν γραμμένος για ’κείνην.
Λίγο πριν και κατά την διάρκεια των πρώτων ετών της μεταπολίτευσης ο ελληνικός κινηματογράφος βρίσκεται στο ναδίρ, με την τηλεόραση και το θέατρο να απορροφούν τις δραστηριότητες των ηθοποιών. Έτσι η Χαριτίνη Καρόλου θα εμφανιζόταν σε επεισόδια της σειράς «Αληθινές Ιστορίες», που θα άρχιζε να προβάλλεται στο ΕΙΡΤ την άνοιξη του ’74, επιπλέον στο σίριαλ «Μενεξεδένια Πολιτεία» (ΕΙΡΤ, 1975) σε σκηνοθεσία Κώστα Φέρρη (από το μυθιστόρημα του Άγγελου Τερζάκη) και ακόμη στη «Λέσχη Μυστηρίου» (ΕΡΤ, 1976-77) σε σκηνοθεσία Σούλη Γεωργιάδη, στην οποία πρωταγωνιστούσε ο Γιώργος Σίσκος (ως αστυνόμος Λέκκας). Η Χαριτίνη Καρόλου βασικά παρουσίαζε την εκπομπή, που θα ξεκινούσε να προβάλλεται τον Ιανουάριο του ’76, ημέρα Κυριακή στις 2:30 το μεσημέρι, ενώ θα πρωταγωνιστούσε κιόλας σε κάποια επεισόδια. Τέλος, μια ανάλογη σειρά αστυνομικής φύσεως, σε σενάριo του Γιάννη Μαρή, ήταν και οι «Υποψίες» (ΕΡΤ, 1977), με το δίδυμο Γιώργος Σίσκος-Χαριτίνη Καρόλου και πάλι να κυριαρχεί.
Φυσικά, στο θέατρο η διαδρομή της Χαριτίνης Καρόλου ήταν μεγαλύτερη εκείνων του κινηματογράφου και της τηλεόρασης, καθώς η άξια ηθοποιός θα εμφανιζόταν στη σκηνή από τις αρχές της δεκαετίας του ’60 έως και εσχάτως (αν και με κάποιο μεγάλο κενό στην τελευταία φάση της).
Την κωμωδία «Από την Αθήνα με Αγάπη» (1972) των Ασημάκη Γιαλαμά-Κώστα Πρετεντέρη σε σκηνοθεσία Δημήτρη Μαλαβέτα, που θα ανέβαινε στο Θέατρον Ρουαγιάλ, από τον θίασο Γιάννη Γκιωνάκη-Νίκου Ρίζου-Γιάννη Μιχαλόπουλου-Καίτης Παπανίκα-Γιώργου Μούτσιου.
Τη ρομαντική, δραματική κομεντί «Η Θεατρίνα» (1972-1973) του W. Somerset Maugham, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Παπαμιχαήλ και μετάφραση Μάριου Πλωρίτη, που θα ανέβαινε από το θίασο Αλίκης Βουγιουκλάκη-Δημήτρη Παπαμιχαήλ στο Θέατρον Αλίκη. Αλίκη Βουγιουκλάκη και Χαριτίνη Καρόλου θα συμπρωταγωνιστούσαν και στην κινηματογραφική διασκευή τού έργου τού Σόμερσετ Μομ, ως «Πονηρό Θηλυκό… Κατεργάρα Γυναίκα!» (1980), σε σκηνοθεσία Κώστα Καραγιάννη – μια ταινία που θα σηματοδοτούσε την επανεμφάνιση της Αλίκης στην οθόνη, μετά από επτά χρόνια, και που θα αποτελούσε ταυτόχρονα και μια μεγάλη προσωπική επιτυχία για την Χαριτίνη Καρόλου στο ρόλο της Μόνικας (του αντίπαλου δέους της Αλίκης στην ταινία).
Η Χαριτίνη Καρόλου θα εμφανιζόταν επίσης στην κωμωδία «Ο Αφελής» (1973) του Δημήτρη Ψαθά, που θα ανέβαινε στο Θέατρον Απόλλων από τον θίασο Γιάννη Γκιωνάκη, όπως και στο κοινωνικό-φεμινιστικό «Ανάλαφρες τον Αύγουστο» (1976-77) της Denise Bonal, σε σκηνοθεσία Κωστή Τσώνου και μουσική Μίμη Πλέσσα, στο Θέατρο Όρβο, ως μέλος του θιάσου Άννας Φόνσου-Ελένης Ερήμου-Έλενας Ναθαναήλ-Χαριτίνης Καρόλου. Επτά νεαρές έγκυες σκέπτονται γύρω από το μελλοντικό παιδί τους. Να το «κρατήσουν», να κάνουν έκτρωση ή να το «πουλήσουν» σ’ ένα άτεκνο ζευγάρι… Τι θα πει ο κόσμος; Ένα έργο που σόκαρε στην εποχή του.
Θα ακολουθούσαν πολλές ακόμη κομεντί και κωμωδίες, με την Χαριτίνη Καρόλου πάντα σε πρώτους ρόλους, όπως η «Μια Όμορφη Κυριακή του Σεπτέμβρη» του Ugo Betti, που θα ανέβαινε τηλεοπτικά, στην ΕΡΤ, στο «Θέατρο της Δευτέρας», «Οι Ερωτιάρηδες» (1980) του Βασίλη Παπαδόπουλου σε σκηνοθεσία Δημήτρη Νικολαΐδη, στο Θέατρο Μετροπόλιταν, με τον θίασο Νίκου Ρίζου-Βάσου Αδριανού-Χαριτίνης Καρόλου, η «Πέπσι» (1984) της Pierrette Bruno σε σκηνοθεσία Γιώργου Θεοδοσιάδη και μουσική Μίμη Πλέσσα, στο Θέατρο Μινώα, με τον θίασο Ζωής Λάσκαρη (επρόκειτο για το έργο που είχε ανεβάσει και η Έλλη Λαμπέτη, τη σεζόν 1966-67), το «Μη Λες Ψέμματα» (1984-85) του Félicien Marceau, σε σκηνοθεσία Ντίνου Ηλιόπουλου, στο θέατρο της Οδού Φιλελλήνων κ.ά.
Η τελευταία εμφάνιση της Χαριτίνης Καρόλου, στη σκηνή, θα συνέβαινε στο κλασικό πλέον έργο του Jean Genet «Το Μπαλκόνι», σε σκηνοθεσία Γιώργου Λιβανού, που θα ξεκινούσε τον προηγούμενο Μάρτιο (2023), στο Studio Κυψέλης.
Μπορεί τα μήλα οι περισσότεροι να τα θεωρούν αδιάφορα φρούτα, στην πραγματικότητα όμως είναι ο καλύτερος σύμμαχος στην απώλεια βάρους.
Η κατανάλωση ενός μήλου ημερησίως βοηθά στην καύση του λίπους στην κοιλιά, ενώ μπορεί να συμβάλει και στην απώλεια βάρους που μπορεί να φτάσει ακόμα και τα τέσσερα κιλά ετησίως.
Το περιεχόμενο του φρούτου αυτού σε φυτικές ίνες δημιουργεί το αίσθημα της πλήρωσης κι έτσι η κατανάλωσή του πριν το γεύμα συμβάλλει στην κατανάλωση μικρότερων ποσοτήτων φαγητού, καθώς και στην αποφυγή άλλων ανθυγιεινών σνακ.
Σύμφωνα, μάλιστα, με τον διακεκριμένο διατροφολόγο Rob Hobson, τα μήλα είναι τρεις φορές πιο χορταστικά από μια μπάρα σοκολάτας, καθώς βέβαια και πολύ πιο υγιεινά.
«Τα μήλα περιέχουν 1,2 γραμμάρια διατροφικών φυτικών ινών ανά 100 γραμμάρια φρούτου, πράγμα που μας κάνει να αισθανόμαστε χορτάτοι και αποτρέπει το αίσθημα της πείνας, ειδικά όταν καταναλώνεται πριν το γεύμα», τονίζει ο κ. Hobson.
«Η πηκτίνη, η φυτική ίνα που βρίσκεται στα μήλα, βοηθά επίσης στη ρύθμιση των βακτηρίων στο έντερο (μικροβίωμα), η ποικιλία και ισορροπία των οποίων σχετίζεται με την αποτροπή της αύξησης του βάρους και της συσσώρευσης λίπους στο σώμα», προσθέτει χαρακτηριστικά ο ειδικός.
Η κατανάλωση ενός μήλου την ημέρα για ένα χρόνο θεωρείται υποσχόμενο πλάνο και από την διαιτολόγο Lucy Dawson, η οποία ανέφερε πως «τρώγοντας ένα μήλο κάθε μέρα πριν το βραδινό γεύμα, ίσως είναι η λύση για να απαλλαγούμε από τα περιττά κιλά».
Τέλος, σχετική μελέτη που διεξήχθη από τον Βρετανικό Οργανισμό Παραγωγών Μήλων και Αχλαδιών έδειξε ότι η καθημερινή κατανάλωση ενός φρούτου πριν το βραδινό γεύμα μπορεί να βοηθήσει στην απώλεια του βάρους που οι περισσότεροι άνθρωποι έβαλαν κατά τη διάρκεια της φετινής καραντίνας.
Η Καταγωγή του Ηλία Ψινάκη – Ο Μανιάτης που όλοι νόμιζαν… Φιλιππινέζο
Ο Ηλίας Ψινάκης είναι από τα πιο εκκεντρικά και πολυσυζητημένα πρόσωπα της ελληνικής δημόσιας ζωής. Με καριέρα που ξεκινά από τη μόδα και τη showbiz και φτάνει μέχρι την πολιτική, κατάφερε πάντα να τραβά τα φώτα της δημοσιότητας. Πέρα όμως από την έντονη προσωπικότητά του και τις ατάκες που άφησαν εποχή, ένα ερώτημα απασχολεί συχνά το κοινό: Ποια είναι η πραγματική καταγωγή του;
Οι ρίζες στη Μάνη
Παρά τις φήμες και τα πειράγματα που δέχθηκε κατά καιρούς, ο Ηλίας Ψινάκης έχει καθαρά ελληνική καταγωγή.Η οικογένειά του κρατά από τη Μάνη, τη γη των σκληροτράχηλων Μανιατών με την ιδιαίτερη ιστορία και υπερηφάνεια. Ο πατέρας του, Κωνσταντίνος Ψινάκης, ήταν γνωστός Έλληνας επιχειρηματίας, ενώ η Ελληνίδα μητέρα του, Αλεξάνδρα, προερχόταν επίσης από οικογένεια με βαθιές ρίζες στη Λακωνία.
Ο πατέρας του Ηλία Ψινάκη, Κωνσταντίνος Ψινάκης, ήταν γνωστός και εύπορος επιχειρηματίας στον χώρο των εισαγωγών – εξαγωγών: είχε εμπορικές συνεργασίες με το εξωτερικό, ειδικά σε προϊόντα πολυτελείας. Στην ξενοδοχειακή και τουριστική βιομηχανία: η οικογένεια είχε επενδύσεις σε ακίνητα και τουριστικές μονάδες. Σε real estate: ασχολήθηκε με αγοραπωλησίες ακινήτων σε Αθήνα και εξοχικά μέρη.
Γιατί τον έλεγαν «Φιλιππινέζο»
Το παρατσούκλι «Φιλιππινέζος» δεν είχε ποτέ να κάνει με την πραγματική του εθνικότητα. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα, όμως η ιδιαίτερη εξωτερική του εμφάνιση, τα χαρακτηριστικά του προσώπου του αλλά και το χιούμορ των media της δεκαετίας του ’90 οδήγησαν σε αυτήν τη χιουμοριστική παρεξήγηση. Ο ίδιος μάλιστα έχει σχολιάσει με τον δικό του αυτοσαρκαστικό τρόπο ότι δεν τον πειράζει καθόλου που κάποιοι τον μπερδεύουν με ξένο ακόμη και σήμερα.
Η ιστορία με το «Φιλιππινέζος» συνδέεται με τα πρώτα χρόνια της συνεργασίας του Ηλία Ψινάκη με τον Σάκη Ρουβά.
Στις αρχές της δεκαετίας του ’90, όταν ο Ψινάκης ανέλαβε να κάνει μάνατζμεντ στον Ρουβά, εμφανίζονταν μαζί σε μαγαζιά, συνεντεύξεις και τηλεοπτικές εκπομπές. Τότε, στα παρασκήνια, κάποιοι δημοσιογράφοι και τηλεθεατές άρχισαν να σχολιάζουν ειρωνικά την εμφάνισή του, λέγοντας ότι «μοιάζει με Φιλιππινέζο».
Το παρατσούκλι κόλλησε και μάλιστα, σε μια συνέντευξη, όταν τον ρώτησαν τι απαντά, εκείνος το γύρισε σε χιούμορ λέγοντας πως δεν τον ενοχλεί και πως προτιμά να γελάει με αυτά αντί να θυμώνει. Ο ίδιος ο Ρουβάς, σε ανάλογο ύφος, τον είχε πειράξει επίσης on camera, κάτι που έκανε το «Φιλιππινέζος» να μείνει για χρόνια στο στόμα του κόσμου.
Ουσιαστικά, ήταν μια «χαβαλεδιάρικη» ατάκα της εποχής, χωρίς καμία πραγματική βάση. Παρόλα αυτά, έγινε μέρος της ποπ μυθολογίας γύρω από τον Ψινάκη και την τότε εκρηκτική συνεργασία του με τον Σάκη.
Η οικογένεια και οι σπουδές
Ο Ψινάκης μεγάλωσε σε εύπορο περιβάλλον και σπούδασε τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό. Πριν μπει στον χώρο της δημοσιότητας ως μάνατζερ καλλιτεχνών και αργότερα ως παρουσιαστής και πολιτικός, είχε ήδη ένα δυνατό οικογενειακό υπόβαθρο.
Παρά το ότι τα πειράγματα γύρω από την «καταγωγή» του έγιναν πολλές φορές viral, η αλήθεια είναι πως ο Ηλίας Ψινάκης δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένας γνήσιος Μανιάτης με διεθνή αύρα. Και ίσως αυτός ο συνδυασμός – η μανιάτικη τσαγανή μαζί με το κοσμοπολίτικο στυλ – είναι που τον έκανε τόσο μοναδικό στην ελληνική δημόσια ζωή.
Η Έλλη Στάη είναι από τις πιο έγκριτες Ελληνίδες δημοσιογράφους, η οποία έχει σημειώσει μια σημαντική πορεία στον χώρο.
Η δημοσιογράφος έχει εργαστεί τόσο σε μεγάλες εφημερίδες, ενώ για αρκετά χρόνια υπήρξε παρουσιάστρια δελτίων ειδήσεων. Η «σιδηρά» κυρία στην τελευταία συνεργασία με τηλεοπτικό σταθμό, ήταν στο OPEN, από τον Οκτώβριο του ’18 έως τον Ιούλιο του ’19. Εκεί είχε αναλάβει την παρουσίαση του κεντρικού δελτίου ειδήσεων αλλά και της πολιτικής εκπομπής «Open Mind».
Έλλη Στάη: Οι γάμοι της δημοσιογράφου και ο γιος της Μάρκος
Ωστόσο, έντονη και γεμάτη αλλαγές υπήρξε και η προσωπική ζωή της Έλλης Στάη, καθώς η ίδια έχει πραγματοποιήσει τέσσερις γάμους. Ο πρώτος γάμος της Έλλης Στάη είναι με τον δικηγόρο Νίκο Στάη, στου οποίου το γραφείο βρέθηκε για λίγο ασκούμενη, ωστόσο ο έρωτας τους δεν κράτησε πολύ. Αν και χωρίζουν, η δημοσιογράφος αποφασίζει να διατηρήσει το επίθετό του.
Το 1981 βρίσκεται στην ΕΡΤ όπου και γνωρίζει τον Γενικό Διευθυντή Ειδήσεων του καναλιού, Δημήτρη Κατσίμη με τη σχέση τους να καταλήγει σε γάμο. Το τότε ζευγάρι απέκτησε και έναν γιο, τον Μάρκο.
Η δημοσιογράφος παντρεύεται στη συνέχεια με τον επιχειρηματία και τραπεζίτη Στέλιο Παναγόπουλο, που διετέλεσε Διοικητής της Εθνικής Τράπεζας (1982-1989) και Ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ (1994-1999).
Τον Ιούνιο του 2008 παντρεύτηκε υπό άκρα μυστικότητα τον εφοπλιστή Μιχάλη Γουλανδρή, γόνο της γνωστής εφοπλιστικής οικογένειας στο δημαρχείο Βουλιαγμένης.
Χώρισαν το 2013 μετά από αγωγή διαζυγίου που κατέθεσε η γνωστή δημοσιογράφος. Από το 2015 έχει σχέση με τον εφοπλιστή Νίκο Μουνδρέα, για τον οποίο έχουν υπάρξει πολλά δημοσιεύματα για το ότι πρόκειται να παντρευτούν, χωρίς να έχει επιβεβαιωθεί κάτι. Το ζευγάρι μένει στην Εκάλη.
«Δεν ήταν μόνο η ταχύτητα, ίσως αποσπάστηκε η προσοχή του οδηγού», λέει πραγματογνώμονας
Ο κ. Παναγιώτης Σταμίρης πραγματογνώμονας τροχαίων ατυχημάτων βλέπoντας το βίντεο εκτίμησε ότι «σίγουρα η ταχύτητά του ήταν αυξημένη».
Το βίντεο από το τροχαίο δυστύχημα που σημειώθηκε το πρωί της Παρασκευής (7/8) στις Σέρρες, με θύματα μία 43χρονη γυναίκα και τον 21χρονο γιο της, ανέλυσε ο πραγματογνώμονας τροχαίων ατυχημάτων Παναγιώτης Σταμίρης, μιλώντας στην ΕΡΤ.
Δείτε το βίντεο:
Σύμφωνα με τον κύριο Σταμίρη, το όχημα που οδηγούσε ο 21χρονος είχε αναπτύξει ταχύτητα πιθανότατα μεγαλύτερη από την προβλεπόμενη για το συγκεκριμένο σημείο του δρόμου στις Σέρρες. Ο ίδιος επισήμανε, ωστόσο, ότι δεν ήταν μόνο η ταχύτητα ο καθοριστικός παράγοντας για το θανατηφόρο τροχαίο.
Αναλύοντας το σημείο όπου το αυτοκίνητο εκτρέπεται από την πορεία του και περνά στο αντίθετο ρεύμα πριν συγκρουστεί με το φορτηγό, ο πραγματογνώμονας ανέφερε ότι: «Το όχημα εκτρέπεται αρκετά μακριά από το σημείο του ατυχήματος και εκεί που εκτρέπεται δείχνει ότι δεν το εκτρέπει η ταχύτητα. Ίσως κάποια απόσπαση προσοχής, ίσως μίλησε στο κινητό ή κάτι άλλο».
Δείτε το βίντεο:
Όπως εξήγησε ο κύριος Σταμίρης, «η αυξημένη ταχύτητα επηρεάζει στο πότε θα προλάβει να επαναφέρει το αυτοκίνητο και αν τον εκτρέπει επειδή έρασε την κρίσιμη ταχύτητα της στροφής. Από τη στιγμή που αρχίζει και φεύγει από το ρεύμα του και μπαίνει στο άλλο ρεύμα, δεν κάνει καμία προσπάθεια να επαναφέρει αλλά την κάνει αρκετή ώρα μετά που έχει παραμείνει στο άλλο ρεύμα».
Γι’ αυτό, ο πραγματογνώμονας εκτιμά πως «ίσως να υπάρχει μία απόσπαση προσοχής ή η απειρία ενός οδηγού να μην αξιολόγησε σωστά την κατάσταση και να μην αντέδρασε έγκαιρα».
Μεγαλύτερη των 80 χλμ/ώρα η ταχύτητα του μοιραίου αυτοκινήτου
Ο κύριος Σταμίρης υπογράμμισε ότι: «σίγουρα η ταχύτητά του ήταν αυξημένη. Πιστεύω ότι ήταν πάνω από το όριο. Όταν λέμε η κρίσιμη ταχύτητα της στροφής, εννοούμε ότι ένα όχημα όταν κινείται έχει ένα όριο. Αν περάσει αυτό το όριο πάνω σε μια στροφή, τον εκτρέπει. Με βάση αυτό που βλέπω στο βίντεο αλλά και τη μαρτυρία του (άλλου) οδηγού που λέει ότι πήγαινε με 70 – 80 χιλιόμετρα και φαίνεται στο βίντεο να κινείται με χαμηλότερη ταχύτητα από το αυτοκίνητο (των θυμάτων) εκτιμώ ότι ήταν παραπάνω τα χιλιόμετρα από τα 70 – 80».
Δείτε το βίντεο:
Το γεγονός ότι ο οδηγός δεν αντέδρασε έγκαιρα στα όσα συνέβησαν προκαλεί προβληματισμό. «Από τη στιγμή που το όχημα φεύγει προς το άλλο ρεύμα κυκλοφορίας, πριν ακόμα μπει, εκεί ο οδηγός θα μπορούσε αν είχε τεταμένη την προσοχή του να αρχίσει να επαναφέρει. Εμείς όμως βλέπουμε ότι μπαίνει στο αντίθετο ρεύμα, κινείται για κάποια μέτρα στο αντίθετο ρεύμα και μετά από αυτό αρχίζει να επαναφέρει», αναφέρει ο πραγματογνώμονας.
Αυτό, σύμφωνα με τον ίδιο, σημαίνει δύο πράγματα: «Ή άργησε να αντιληφθεί τι είχε συμβεί ή λόγω απειρίας δε μπορούσε να αξιολογήσει την κατάσταση».
Ιδιαίτερα τραγική είναι και η εικόνα του πατέρα που βρέθηκε λίγη ώρα μετά το συμβάν στο σημείο του τροχαίου. «Τα έχασα όλα, κάτι με τράβαγε στην καρδιά μου», δήλωσε συντετριμμένος ο άνδρας που έχασε σύζυγο και γιο.
Τα καρύδια είναι από εκείνες τις τροφές που συχνά υποτιμούμε.
Μπορεί να τα θεωρούμε έναν απλό ξηρό καρπό ή ένα συνοδευτικό για γλυκά και σαλάτες, όμως στην πραγματικότητα πρόκειται για ένα τρόφιμο με εξαιρετική διατροφική αξία και σημαντικά οφέλη για την υγεία.
Η τακτική τους κατανάλωση μπορεί να συμβάλει ουσιαστικά στη συνολική ευεξία, χωρίς να απαιτεί περίπλοκες αλλαγές στη διατροφή.
Ένα φυσικό τρόφιμο με ιστορία αιώνων
Τα καρύδια καταναλώνονται εδώ και χιλιάδες χρόνια και αποτελούσαν βασικό στοιχείο της διατροφής σε πολλούς πολιτισμούς. Η αξία τους δεν αναγνωρίστηκε τυχαία: ήταν εύκολα στη συντήρηση, χορταστικά και πλούσια σε ενέργεια. Σε αντίθεση με πολλά σύγχρονα σνακ, τα καρύδια παραμένουν ένα φυσικό, ελάχιστα επεξεργασμένο τρόφιμο, χωρίς πρόσθετα και τεχνητά συστατικά.
Σε μια εποχή όπου η καθημερινή διατροφή συχνά περιλαμβάνει επεξεργασμένα προϊόντα με χαμηλή θρεπτική αξία, τα καρύδια ξεχωρίζουν ως μια απλή αλλά ουσιαστική επιλογή.
Μοναδικό διατροφικό προφίλ
Αυτό που κάνει τα καρύδια να διαφέρουν από άλλους ξηρούς καρπούς είναι η σύνθεσή τους. Περιέχουν:
Υγιεινά λιπαρά, κυρίως πολυακόρεστα
Φυτικά ωμέγα-3 λιπαρά οξέα, σε υψηλότερη ποσότητα από τους περισσότερους ξηρούς καρπούς
Πρωτεΐνη φυτικής προέλευσης
Φυτικές ίνες
Βιταμίνες και μέταλλα, όπως μαγνήσιο, φώσφορο και χαλκό
Ο συνδυασμός αυτός τα καθιστά ιδανική τροφή για καθημερινή κατανάλωση, πάντα με μέτρο.
Υποστήριξη της καρδιαγγειακής υγείας
Τα φυτικά ωμέγα-3 λιπαρά που περιέχουν τα καρύδια έχουν συνδεθεί με την καλή λειτουργία της καρδιάς. Συμβάλλουν στη διατήρηση ισορροπημένων επιπέδων χοληστερόλης και υποστηρίζουν την υγεία των αγγείων.
Όταν εντάσσονται σε μια συνολικά ισορροπημένη διατροφή, τα καρύδια μπορούν να λειτουργήσουν προληπτικά, ενισχύοντας μια μακροπρόθεσμη προσέγγιση στην καρδιαγγειακή υγεία και όχι ως «γρήγορη λύση».
Αντιοξειδωτική δράση και προστασία του οργανισμού
Τα καρύδια είναι πλούσια σε αντιοξειδωτικά, τα οποία βοηθούν τον οργανισμό να αντιμετωπίζει το καθημερινό οξειδωτικό στρες. Ιδιαίτερα σημαντική είναι η λεπτή καφέ φλούδα που περιβάλλει τον καρπό, καθώς εκεί εντοπίζεται μεγάλο μέρος αυτής της προστατευτικής δράσης.
Η κατανάλωση ολόκληρων καρυδιών, χωρίς να αφαιρείται η φλούδα, μεγιστοποιεί τα οφέλη τους.
Στήριξη της εγκεφαλικής λειτουργίας
Δεν είναι τυχαίο ότι το καρύδι μοιάζει στο σχήμα με τον ανθρώπινο εγκέφαλο. Ο συνδυασμός υγιεινών λιπαρών, αντιοξειδωτικών και βασικών μετάλλων έχει συσχετιστεί με τη στήριξη της πνευματικής διαύγειας και της συγκέντρωσης.
Πολλοί άνθρωποι παρατηρούν πιο σταθερά επίπεδα ενέργειας και καλύτερη νοητική απόδοση όταν αντικαθιστούν ζαχαρούχα ή υπερβολικά επεξεργασμένα σνακ με καρύδια.
Χορταστικά και ιδανικά για έλεγχο της πείνας
Τα καρύδια συνδυάζουν λιπαρά, πρωτεΐνη και φυτικές ίνες — έναν ιδανικό συνδυασμό για κορεσμό. Βοηθούν να αισθάνεστε χορτάτοι για περισσότερη ώρα και μειώνουν την ανάγκη για συχνά τσιμπολογήματα.
Αυτό τα καθιστά εξαιρετική επιλογή για όσους προσπαθούν να διατηρήσουν ισορροπημένες διατροφικές συνήθειες χωρίς ακραίους περιορισμούς.
Ευέλικτα και εύκολα στην καθημερινή χρήση
Ένα από τα μεγαλύτερα πλεονεκτήματα των καρυδιών είναι η ευκολία τους. Δεν χρειάζονται μαγείρεμα ή προετοιμασία και μπορούν να προστεθούν σχεδόν παντού:
σε γιαούρτι ή βρώμη
σε σαλάτες
σε λαχανικά ή ζυμαρικά
ως απλό σνακ μέσα στη μέρα
Ταιριάζουν τόσο σε γλυκές όσο και σε αλμυρές γεύσεις, γεγονός που τα κάνει εξαιρετικά πρακτικά.
Πόσο συχνά και σε τι ποσότητα;
Παρότι είναι ιδιαίτερα θρεπτικά, τα καρύδια είναι και θερμιδικά πυκνά. Η ιδανική προσέγγιση είναι η μέτρια, τακτική κατανάλωση. Μια μικρή χούφτα την ημέρα ή λίγες φορές την εβδομάδα είναι αρκετή για να απολαύσετε τα οφέλη τους, χωρίς υπερβολές.
Το ουσιαστικό συμπέρασμα
Τα καρύδια αποδεικνύουν ότι η υγιεινή διατροφή δεν χρειάζεται να είναι περίπλοκη. Ένα απλό, φυσικό τρόφιμο μπορεί να προσφέρει σημαντικά οφέλη όταν καταναλώνεται με συνέπεια και μέτρο.
Θρεπτικά, χορταστικά και ευέλικτα, τα καρύδια αξίζουν πραγματικά μια θέση στην καθημερινή διατροφή, ως μέρος μιας συνολικά ισορροπημένης και συνειδητής προσέγγισης στην υγεία.
Τελικά τι αποκαλύπτουν οι γιατροί
Οι γιατροί αποκαλύπτουν ότι η κατανάλωση καρυδιού προκαλεί σημαντική ενίσχυση της καρδιαγγειακής υγείας, χάρη στα φυτικά ωμέγα-3 λιπαρά οξέα που περιέχει, τα οποία συμβάλλουν στη ρύθμιση της χοληστερόλης και στη σωστή λειτουργία των αγγείων. Παράλληλα, βοηθά στη σταθεροποίηση της ενέργειας και της συγκέντρωσης, καθώς ο συνδυασμός υγιεινών λιπαρών, αντιοξειδωτικών και μετάλλων υποστηρίζει τον εγκέφαλο και μειώνει τις απότομες αυξομειώσεις σακχάρου που προκαλούν άλλα σνακ.
Όπως τονίζουν, όταν καταναλώνεται με μέτρο και στο πλαίσιο μιας ισορροπημένης διατροφής, το καρύδι δεν είναι απλώς ένας ξηρός καρπός, αλλά ένας φυσικός σύμμαχος της μακροχρόνιας υγείας.
Ρον Μος, ο αγαπημένος “Ριτζ Φόρεστερ” από την πολυαγαπημένη σειρά “Τόλμη και Γοητεία”, συνεχίζει να κλέβει τις εντυπώσεις, αυτή τη φορά όχι μέσα από την τηλεοπτική οθόνη αλλά με την παρουσία του στις καλοκαιρινές του διακοπές στην Απουλία της Ιταλίας.
Ο 72χρονος ηθοποιός, ο οποίος τα τελευταία χρόνια έχει στραφεί στη μουσική, βρίσκεται σε εξαιρετική φυσική κατάσταση και εντυπωσιάζει με τη γοητεία που διατηρεί αναλλοίωτη στο πέρασμα των χρόνων.
Αν και ο ρόλος του Ριτζ στη δημοφιλή σαπουνόπερα ήταν αυτός που τον έκανε γνωστό στο ευρύ κοινό, ο Ρον Μος έχει πλέον χαράξει μια νέα πορεία ως τραγουδιστής.
Η μεταπήδησή του από την υποκριτική στη μουσική δεν ήταν απλώς μια αλλαγή καριέρας, αλλά μια φυσική εξέλιξη για τον ηθοποιό που πάντα αγαπούσε τη μουσική. Κατά τη διάρκεια της μουσικής του καριέρας, είχε την τιμή να συνεργαστεί με καλλιτέχνες παγκόσμιας φήμης, όπως ο Αντρέα Μποτσέλι, ο οποίος μάλιστα τον συνόδευσε στο πιάνο κατά τη διάρκεια μιας εμφάνισής του.
Η διαχρονική γοητεία του Ρον Μος
Πολλοί από τους θαυμαστές του αναρωτιούνται πώς καταφέρνει να παραμένει τόσο γοητευτικός ακόμα και σε αυτή την ηλικία. Με γκρίζα μαλλιά που προσδίδουν σοφία και μια φυσική εμφάνιση που μαρτυρά ότι δεν έχει υποβληθεί σε καμία πλαστική επέμβαση, ο Ρον Μος αποτελεί πρότυπο για πολλούς άντρες και όνειρο για πολλές γυναίκες. Οι φωτογραφίες του από τις διακοπές στη Σαρδηνία, όπου εμφανίστηκε χαλαρός και ευδιάθετος, ενίσχυσαν ακόμη περισσότερο αυτή την εικόνα.
Το φετινό καλοκαίρι, ο Ρον Μος επέλεξε την Ιταλία για να απολαύσει τις διακοπές του, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας και την πίεση της επαγγελματικής του ζωής. Σε ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, εξέφρασε τη χαρά του για την εμπειρία που είχε στη Σαρδηνία, υπογραμμίζοντας πόσο σημαντικό ήταν για αυτόν να ξεκουραστεί και να γεμίσει τις μπαταρίες του.
Αυτό που κάνει τον Ρον Μος τόσο ξεχωριστό δεν είναι μόνο η καριέρα του και οι επιτυχίες του, αλλά και η αυθεντικότητα που αποπνέει ως προσωπικότητα. Σε έναν κόσμο όπου η εμφάνιση και η νεότητα συχνά υπερεκτιμώνται, ο Ρον Μος παραμένει πιστός στον εαυτό του, αποδεικνύοντας ότι η γοητεία και η προσωπικότητα δεν εξαρτώνται από την ηλικία.
Ο Ρον Μος ως πρότυπο
Ο Ρον Μος δεν είναι απλά ένας ηθοποιός ή ένας τραγουδιστής. Είναι ένα ζωντανό παράδειγμα ότι η ηλικία δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένας αριθμός και ότι η πραγματική ομορφιά πηγάζει από μέσα μας. Η πορεία του, από την τηλεόραση στη μουσική σκηνή, δείχνει ότι η αφοσίωση και η αγάπη για αυτό που κάνουμε μπορούν να μας κρατήσουν ενεργούς και δημιουργικούς, ανεξαρτήτως ηλικίας.
Ο Ρον Μος συνεχίζει να ζει τη ζωή του με τρόπο που εμπνέει και αποδεικνύει ότι η γοητεία και η καλλιτεχνική έκφραση δεν έχουν όρια. Με κάθε του εμφάνιση, είτε στη σκηνή είτε στις διακοπές του, υπενθυμίζει σε όλους μας ότι η ζωή είναι για να την απολαμβάνουμε στο έπακρο.
Η προσωπική διαδρομή της Σίας Κοσιώνη περιλαμβάνει κεφάλαια που έμειναν μακριά από τη δημοσιότητα, πριν εκείνη δημιουργήσει οικογένεια με τον Κώστα Μπακογιάννη.
Η γνωστή δημοσιογράφος υπήρξε για χρόνια παντρεμένη με τον Θεσσαλονικιό δημοσιογράφοΜιχάλη Λεάνη, πρώην σκηνοθέτη της εκπομπής «Comfuzio», μια σχέση που και οι δύο κράτησαν προσεκτικά εκτός φώτων.
Ο πρώην σύζυγος της κεντρικής παρουσιάστριας του Σκάι ήταν ο Μιχάλης Λεάνης, ο οποίος παρά την αναγνωριστιμότητα της συζύγου του, ο ίδιος αρνήθηκε να παίξει το παιχνίδι της δημοσιότητας και παρέμεινε άγνωστος στο ευρύ κοινό.
Παρά τις προσπάθειές τους και τις «τονωτικές ενέσεις» που, όπως αναφέρεται, έκαναν για να ενισχύσουν τον γάμο τους, η κοινή πορεία τους ολοκληρώθηκε έπειτα από έξι χρόνια. Ο Λεάνης προχώρησε σε μια νέα αρχή· δραστηριοποιήθηκε στην πολιτική ως υποψήφιος με το ΚΚΕ στην Α’ Πειραιά και, αργότερα, τον Ιούνιο του 2018, τέλεσε πολιτικό γάμο στον Πειραιά με την εκλεκτή της καρδιάς του, γυρίζοντας οριστικά σελίδα.
Η νέα ζωή της Κοσιώνη
Η Σία Κοσιώνη, που πάντοτε προτιμά να προστατεύει την προσωπική της ζωή, γνώρισε στη συνέχεια τον Κώστα Μπακογιάννη, με τον οποίο δημιούργησε μια ευτυχισμένη οικογένεια. Σήμερα μοιράζονται τη ζωή τους με τον γιο τους, ενώ η παρουσιάστρια διατηρεί εξαιρετική σχέση με τη μητέρα του, Ντόρα Μπακογιάννη. Έτσι, και οι δύο πρώην σύζυγοι χάραξαν νέες πορείες, αφήνοντας πίσω τους το παρελθόν και ακολουθώντας διαφορετικές αλλά ισορροπημένες προσωπικές διαδρομές.
