Το DNA της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ στην πολιτική που εισήγαγε ο Ανδρέας Παπανδρέου το 1974 «ως μορφή ρεβανσισμού», αναλύει η συγγραφέας Σώτη Τριανταφύλλου, στο άρθρο της με τίτλο «Η τοξική Αριστερά», το οποίο δημοσιεύτηκε στην Athens Voice.

Η τοξική Αριστερά

Στην πορεία της Ιστορίας, κατέστρεψε εκατομμύρια ανθρώπους και λαούς ολόκληρους

«Το ΠΑΣΟΚ επισημοποίησε την αριστερή ηγεμονία η οποία αναδύθηκε γύρω στο 1974 ως μια μορφή ρεβανσισμού. Στον πολιτισμό, η αριστερά είχε επικρατήσει ακόμα νωρίτερα, αλλά το ΠΑΣΟΚ σφράγισε αυτή την επικράτηση επιβάλλοντας τη δημοτική γλώσσα, μεταρρυθμίζοντας το εκπαιδευτικό σύστημα και προωθώντας εκσυγχρονιστικούς νόμους.

Παρά τα αντιδεξιά συνθήματα –Ο λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει δεξιά– ο παπανδρεϊσμός δεν δίχασε τους Έλληνες περισσότερο από όσο ήταν διχασμένοι: η λαϊκιστική πολιτική και ρητορεία επέτρεψε στον χρόνο να αμβλύνει τις αιχμηρές γωνίες· εξάλλου, η δεξιά, προκειμένου να μην εξαφανιστεί, υιοθέτησε παρόμοια πολιτική και ρητορεία.

Οι διαφορές ανάμεσα στα κόμματα περιορίστηκαν στην καταγωγή τους: η δεξιά καταγόταν από βασιλόφρονες ή συντηρητικούς φιλελευθέρους· η αριστερά από το λεγόμενο προοδευτικό κέντρο και τον κομμουνιστικό χώρο με τις ποικιλίες του.

Η μακρά διακυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και της πασοκοποιημένης δεξιάς έστρεψε την Ελλάδα σε λανθασμένη κατεύθυνση: αν και ο Ανδρέας Παπανδρέου είχε την ευκαιρία και τη μοναδική δύναμη –ευρεία και ενθουσιώδη δημοτικότητα, σχετικά ευνοϊκή οικονομική συγκυρία– να αναμορφώσει τη χώρα σύμφωνα με τα πρότυπα του πολιτισμένου κόσμου, εφάρμοσε αντιδυτική πολιτική, συχνά κραυγαλέα δημαγωγική, κολακεύοντας ταυτοχρόνως το ΚΚΕ. Αντί να αποκαλύψει την εγκληματική του μυθολογία, ακολούθησε πολιτική κατευνασμού, ενισχύοντας αυτή τη μυθολογία: το ΚΚΕ είχε σχετικά μικρή εκλογική βάση αλλά τεράστια ακτινοβολία και δυνατότητες επιρροής που θεμελιώνονταν σε ιστορικά ψεύδη και σε συνωμοσία σιωπής.

ΤΟ ΠΑΣΟΚ δεν θέλησε να εξελιχθεί σε ευρωπαϊκό σοσιαλδημοκρατικό κόμμα· ο αστικός πολιτισμός που είχε αρχίσει να διαμορφώνεται από τα τέλη της δεκαετίας του 1950 βούλιαξε στη λαϊκότητα, σε αμφίβολες ηθικές και αισθητικές αξίες.

Φυσικά, ο ΣΥΡΙΖΑ είναι η συνέχεια του ΠΑΣΟΚ· η συνεργασία του με το κόμμα των ΑΝΕΛ, αν και αναγκαστική –τραβάτε με κι ας κλαίω– αποκαλύπτει το διπλό του πρόσωπο. Μολονότι πιστεύει ότι είναι η πρώτη αριστερή κυβέρνηση, δεν είναι παρά μια παραλλαγή του ΠΑΣΟΚ· όχι επειδή πολλά στελέχη του ΠΑΣΟΚ προσχώρησαν στον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά διότι εκφέρει τον ίδιο λόγο και κραδαίνει την ίδια ιδεολογία. Την κραδαίνει απειλητικά οξύνοντας τις αντιθέσεις μεταξύ των Ελλήνων και διασπείροντας κοινωνικό μίσος, φθόνο, μικροψυχία. Το φαινόμενο εντείνεται από την ανέχεια, καθώς κι από την ενηλικίωση μιας γενιάς σε περιβάλλον οικονομικής κρίσης: εκατοντάδες χιλιάδες νέοι μεγαλώνουν στο καθεστώς ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και, όπως συμβαίνει συνήθως, γίνονται φορείς και εκφραστές του Zeitgeist.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, καθώς προέρχεται από το ΚΚΕ αλλά συνδέεται επίσης με τον τροτσκισμό και τον αναρχισμό, εμφανίζει τους νοσογόνους παράγοντες όλων των κύκλων που βρίσκονται αριστερότερα του κέντρου. Και καθώς, εξαιτίας της συγκυρίας, δεν μπορεί να εφαρμόσει αριστερό πρόγραμμα στην οικονομία –εφόσον έχει κλείσει η στρόφιγγα του ξένου χρήματος–πασχίζει να εφαρμόσει αριστερό πρόγραμμα στο εποικοδόμημα και να προβάλει αριστερή ρητορική· κάτι εκ φύσεως ανέξοδο. Verba volant.

Η αριστερά ευαγγελίζεται έναν καλύτερο κόσμο, αλλά συντίθεται –εδώ και περισσότερο από έναν αιώνα– από ανθρώπους που πιστεύουν ότι ο σκοπός αγιάζει τα μέσα. Εκτός του ότι η ουτοπία την οποία περιγράφουν ως πολιτική τους προοπτική είναι μια κατασκευή από απαξίες, πιστεύουν, περιέργως, ότι είναι καλύτεροι από εμάς τους υπολοίπους. H αλήθεια είναι ότι, στην πορεία της Ιστορίας, η αριστερά κατέστρεψε εκατομμύρια ανθρώπους και λαούς ολόκληρους ξεκινώντας πολέμους, εξαναγκάζοντάς τους σε εξαντλητικό ακτιβισμό και παραγκωνίζοντας το δικαίωμά τους να ζήσουν τη ζωή τους.

Σήμερα, η θρησκευτικότητα του ΚΚΕ συναντιέται με τη θρησκευτικότητα των αναρχικών, οι οποίοι, ενώ φαίνονται αυθόρμητοι παραβάτες, στην πραγματικότητα συμμετέχουν σε υπερ-αυταρχικές δομές όπου απαγορεύεται η διαφωνία και στηλιτεύεται η ανυπακοή. Μέσα από αυτόν τον συνδυασμό βγαίνουν στην επιφάνεια τα χειρότερα ανθρώπινα γνωρίσματα τα οποία ο ΣΥΡΙΖΑ παρουσιάζει ως αρετές.

Ο ΣΥΡΙΖΑ και τα πλοκάμια του –νεοΚνίτες και αναρχοφασίστες– επιδίδονται σε ένα είδος ακτιβισμού που ενισχύει την ήδη ενιαία σκέψη η οποία διαμορφώθηκε επί ΠΑΣΟΚ. Βρισκόμαστε μπροστά σε εκβαρβαρισμό της πολιτικής ζωής: η πελατοκρατία δεν ήταν ποτέ τόσο απροκάλυπτη και έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που εφαρμοζόταν επισήμως η τακτική του οστρακισμού. Παραλλήλως, ο εκβαρβαρισμός προωθείται μέσω της παιδείας και της ειδικής μεταχείρισης του εγκληματικού περιθωρίου στο οποίο αποδίδονται πολιτικές επιδιώξεις αριστερού τύπου.

Υπενθυμίζω ότι οι κομμουνιστές κρατούμενοι στην εποχή των αντικομμουνιστικών διώξεων διεκδικούσαν το να μη μοιράζονται την ίδια πτέρυγα με τους ποινικούς. Σήμερα, η αριστερά πιστεύει ότι οι ποινικοί –τρομοκράτες, βάνδαλοι, εμπρηστές–εμφορούνται από ανθρωπιστική, επαναστατική ιδεολογία. Και όπως ξεστόμισε στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ «δικά μας είναι κι αυτά τα παιδιά». Βεβαίως είναι δικά σας. Να τα χαίρεστε. Πλην όμως, δεν πρόκειται για κάτι καινούργιο: οι τρομοκράτες είχαν επαφές με την αριστερά και η αριστερά τούς έδειχνε συμπάθεια στη διάρκεια ολόκληρης της πασοκικής περιόδου. Όσο για το ΚΚΕ, μέσω ενός από τους συνηθισμένους λογικούς ακροβατισμούς, πίστευε και πιστεύει ότι οι τρομοκράτες είναι πράκτορες της CIA και άλλων σκοτεινών δυνάμεων. Το ότι αυτό δεν αποδεικνύεται, φαίνεται αδιάφορο· έτσι κι αλλιώς, η πραγματικότητα είναι αδιάφορη για την αριστερά.

Κλίκες, ιεραρχίες, παιχνίδια ισχύος, προπαγάνδα, αστυνόμευση, δυσφήμιση των εχθρών, ιδεολογική τυραννία, κοινωνική πίεση, ψευδολογία: αυτός είναι ο κόσμος της αριστεράς. Αυτός ήταν ανέκαθεν· προστίθεται περισσότερο θράσος, βαθύτερη άγνοια, μαγκιές, τσαμπουκάδες, αλαζονική περιαυτολογία, έλλειψη κοινωνικής αγωγής.

Στην προ-πασοκική αριστερά υπήρχαν άνθρωποι με μόρφωση και ευγενή αισθήματα: το ΚΚΕ τούς έκλεψε τη ζωή· μερικοί διαμαρτυρήθηκαν, άλλοι ανέλαβαν την προσωπική ευθύνη του σφάλματος, σιώπησαν, πέθαναν πικραμένοι. Σήμερα, τέτοιοι άνθρωποι μοιάζουν αόρατοι – η αριστερά είναι η μικρογραφία του καθεστώτος που επιθυμεί να εγκαταστήσει: αυταρχισμός από τη μία πλευρά, οχλοκρατία από την άλλη».

Το άρθρο της Σώτης Τριανταφύλλου δημοσιεύτηκε στην Athens Voice, στις 6 Μαρτίου 2018. Φωτογραφία άρθρου «Ο Μυστικός δείπνος» του Leonardo Digenio:

Επισκέφτηκε την Εισαγγελία Βόλου και ζήτησε να δώσει την επιμέλεια των δύο μεγαλύτερων από τα τέσσερα ανήλικα παιδιά της. Σε πλήρη απόγνωση οδηγήθηκε σχετικά με την ανατροφή των παιδιών της μία Βολιώτισσα ηλικίας περίπου 30 ετών, η οποία είναι αρχηγός μονογονεϊκής οικογένειας και άνεργη.

Τα οικονομικά προβλήματα και οι δυσκολίες της καθημερινότητας να ανατρέφει τα παιδιά της μόνη φαίνεται ότι την οδήγησαν σε παντελή αδυναμία, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να ασκήσει τον γονικό της ρόλο όπως απαιτείται και πρέπει, και να καταθέσει τα όπλα για τα δύο από τα τέσσερα παιδιά της.

«Θέλω να απαλλαγώ από τα δύο από τα μεγαλύτερα παιδιά μου», προέτρεπε με κάθε τρόπο, δηλώνοντας ότι δεν αντέχει άλλο πια, δεν μπορεί, θέλει να τα παρατήσει. Η 30χρονη, σύμφωνα με πληροφορίες, ζει με τη μητέρα της και αντιμετωπίζει πλήθος οικονομικών προβλημάτων, με αποτέλεσμα να έχει περιέλθει σε απελπιστική κατάσταση και προφανώς από ένδεια και φτώχεια να αδυνατεί να ανταπεξέλθει.

«Βρείτε μου μία λύση» προέτρεπε η γυναίκα, η οποία σύμφωνα με πληροφορίες είναι άνεργη και τα μόνα έσοδα που έχει για να ζήσει και να μεγαλώσει τα παιδιά της είναι τα επιδόματα που παίρνει ως πολύτεκνη και ως αρχηγός μονογονεϊκής οικογένειας, αλλά προφανώς αυτά δεν φτάνουν.

Απηυδισμένη η νεαρή μητέρα διατύπωνε φωναχτά κάθε προβληματισμό της, εγκλωβισμένη σε προφανή οικονομικά και προσωπικά αδιέξοδα, που την κατέστησαν σε θέση απόγνωσης.

Η 30χρονη αποχώρησε τελικά από την Εισαγγελία Βόλου και σύμφωνα με πληροφορίες προσανατολίζεται να καταθέσει αίτηση στο Πρωτοδικείο Βόλου για τη χορήγηση της επιμέλειας σε συγγενικά της πρόσωπα.

Η αφαίρεση πάντως της επιμέλειας ή της γονικής μέριμνας γίνεται κάτω από συγκεκριμένους όρους και προϋποθέσεις, εάν και εφόσον δηλαδή το δικαστήριο διαπιστώσει ότι ανήλικα παιδιά βιώνουν σε ένα ακατάλληλο περιβάλλον.

Εάν το δικαστήριο αποφανθεί ότι απαιτείται η αφαίρεση της επιμέλειας ή της γονικής μέριμνας, τότε αποφασίζεται η φιλοξενία του παιδιού σε κάποιο ίδρυμα ή η φροντίδα του από ανάδοχη οικογένεια.

Πάντως, οι δομές προστασίας παιδιών αυτή τη στιγμή είναι υπερπλήρεις. Σε έρευνα του ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΥ την περασμένη Κυριακή με τίτλο «Περιπέτεια από παιδική ηλικία», προέκυπτε ότι δεν υπάρχει πουθενά διαθέσιμος χώρος, ούτε στη Μαγνησία ούτε πουθενά πανελλαδικά.

Οι Κοινωνικές Υπηρεσίες του Γενικού Νοσοκομείου Βόλου από την αρχή του χρόνου έχουν κληθεί να διερευνήσουν, για πέντε συνολικά ανήλικους, αν το οικογενειακό περιβάλλον που τα φιλοξενεί είναι κατάλληλο.

Η προϊσταμένη της Κοινωνικής Υπηρεσίας, Ρούλα Τζανέτου, δήλωνε ότι το επόμενο διάστημα θα υπάρξει σημαντική άνοδος στα εν λόγω περιστατικά.

Επισήμανε ότι σε αρκετές από τις υποθέσεις διαπιστώνεται πως τα προβλήματα στην οικογένεια υπάρχουν όταν το παιδί βρίσκεται στην εφηβεία. Κοινωνικοί – οικογενειακοί λόγοι οδηγούν οικογένειες σε παντελή αδυναμία για την προστασία των παιδιών.

Η ίδια απέδωσε ένα μέρος των υποθέσεων στην οικονομική κρίση. «Ιδιαίτερα αρχηγοί μονογονεϊκών οικογενειών ή γυναίκες που μεγαλώνουν μόνες τα παιδιά τους εκτός έγγαμου βίου, βρίσκονται σε πολύ δύσκολη θέση» ανέφερε μεταξύ άλλων.

Πηγή: taxydromos.gr

Έκρηξη της φτώχειας προβλέπεται από το 2019 με τους νεόπτωχους εργαζόμενους, συνταξιούχους,ανέργους και νέους να αυξάνονται αλματωδώς. Σήμερα το 48% του πληθυσμού, δηλαδή 5,1 εκατομμύρια άτομα, ζει κάτω από το όριο της φτώχειας, που είναι 382 ευρώ τον μήνα.

Και από αυτό το 48% υπάρχουν 1,5 εκατομμύρια άτομα που ζουν σε συνθήκες ακραίας φτώχειας, δηλαδή κάτω από 182 ευρώ τον μήνα. Μαλιστα στη χώρα μας στην κατηγορία των φτωχών-ανέργων τα επισημα στοιχεία είναι εντυπωσιακά αφου εντάσσονται ο ενας στους δύο ανέργους (48%).

Σύμφωνα με νέα μελέτη του ομ. Καθηγητή του Παντείου κ. Σάββα Ρομπόλη, με τις μειώσεις που έρχονται το 2019 -2020 η μέση σύνταξη, που σήμερα είναι 722 ευρώ, θα πέσει στα 480 ευρώ και αν εφαρμοστεί το 2020 και η μείωση του αφορολόγητου, οπότε θα μπουν οι χαμηλές συντάξεις στη φορολόγηση, τότε η μέση καθαρή σύνταξη στην Ελλάδα θα διαμορφωθεί στα 450 ευρώ.

Με αυτά τα δεδομένα ο κ. Ρομπόλης θεωρεί ότι θα είναι πολύ δύσκολη η επιβίωση αυτής της κατηγορίας των ανθρώπων και πρέπει να λάβουμε υπόψη ότι, βάσει επίσημων στοιχείων, το 48% του πληθυσμού, δηλαδή 5,1 εκατομμύρια άτομα, ζει κάτω από το όριο της φτώχειας, που είναι 382 ευρώ τον μήνα. Και από αυτό το 48% υπάρχουν 1,5 εκατομμύρια άτομα που ζουν σε συνθήκες ακραίας φτώχειας, δηλαδή κάτω από 182 ευρώ τον μήνα.’’ Αυτά πρέπει να τα λάβει υπόψη η πολιτεία, αλλά και οι δανειστές, με τους οποίους πρέπει να γίνει διαπραγμάτευση, καθώς, εκτός από την οικονομική, πρέπει να κοιτάμε και την κοινωνική κανονικότητα.’’,παρατηρεί ο κ. Ρομπόλης.

Επισημαίνεται ότι οι συντάξεις μετά την εφαρμογή του νόμου Κατρούγκαλου (με τις 22 μιεώσεις που επέφερε) οδηγήθηκαν σε νέες περικοπές. Aπό τα επίσημα στοιχεία του υπουργείου Εργασίας (σύστημα «Ηλιος»-Δεκεμβριος 2017) φαίνεται, ότι σχεδόν μία στις τρεις συντάξεις δεν ξεπερνά τα 500 ευρώ τον μήνα ενώ στο σύνολο των συνταξιούχων η μέση κύρια σύνταξη από όλα τα ταμεία διαμορφώνεται στα 722 ευρώ.

Θα πρέπει να τονιστεί ότι η περικοπή της προσωπικής διαφοράς στις καταβαλλόμενες συντάξεις,από το 2019 , με την οποία θα μειωθούν περαιτέρω οι παλιές κύριες και επικουρικές συντάξεις, αγγίζει τα 2,5 δισ. ευρώ. Συνδυαστικά με τη νέα μείωση του αφορολόγητου που έρχεται, θα επηρεαστούν συνολικά όλοι οι συνταξιούχοι της χώρας -2,6 εκατομμύρια- καθώς θα απολέσουν από 1 έως 3 συντάξεις. Οι μειώσεις που θα συντελεστούν με βάση το κόψιμο της προσωπικής διαφοράς – κατά 18% – θα πραγματοποιηθούν ήδη μέσα στο 2018, καθώς οι συντάξεις του Ιανουαρίου 2019 θα καταβληθούν τον Δεκέμβριο του 2018.

Δυστυχώς, όμως,οι περικοπές των συντάξεων (κύριων και επικουρικών) δεν περιορίζονται μόνο στο 18%. Από 1/1/2023 κάθε αύξηση στο ποσό της καταβαλλόμενης σύνταξης (λόγω ρήτρας ανάπτυξης) δεν θα προστίθεται ως επιπλέον ποσό στη σύνταξη, αλλά θα συμψηφίζεται αφαιρούμενη για όσα χρόνια χρειαστεί από τουπόλοιπο της προσωπικής διαφοράς μέχρι την πλήρη εξάλειψή της (άρθρ. 14, Ν.4387/2016 και άρθρ.1, Ν.4472/2017.

Με δυο λόγια, όλοι οι σημερινοί συνταξιούχοι θα εξισωθούν πλήρως με τους νέους πουδιαμόρφωσε το ασφαλιστικό μόρφωμα Κατρούγκαλου, το οποίο μάλιστα στην πλήρη εφαρμογή του θαδίνει συντάξεις 40%-50% μικρότερες σε σχέση με εκείνες του 2014.

Αλλα και για τους εργαζόμενους εκτιμάται ότι τα επόμενα χρόνια το όριο της φτώχειας θα βρεθεί σε υψηλότερα επίπεδα, διότι εκτός από τη μείωση των εισοδημάτων δημιουργείται σταδιακά μια νέα κατηγορία, οι λεγόμενοι εργαζόμενοι – φτωχοί, άνθρωποι δηλαδή οι οποίοι εργάζονται με ευέλικτη μορφή απασχόλησης και οι αμοιβές τους θα κυμαίνονται από 200 έως 300 ευρώ τον μήνα, δηλαδή κάτω από 4.150 ευρώ ετησίως, που είναι το όριο της φτώχειας σήμερα.

Ηδη καταγράφεται ανακύκλωση της ανεργίας – με μοίρασμα μίας θέσης εργασίας σε 2 ή και 3 ανέργους, γεγονός που αποδεικνύει την κατάρρευση της πλήρους και σταθερής απασχόλησης. Επισημαίνεται ότι ήδη από την 1/1/2018, όλοι οι μισθοί μειώνονται λόγω της κατάργησης της έκπτωσης 1,5% στην παρακράτηση φόρου, ενώ την 1/1/2020 επέρχεται και νέα περικοπή στις καθαρές αποδοχές των μισθωτών, λόγω της μείωσης του αφορολογήτου -για δεύτερη συνεχόμενη φορά- στα 5.700 ευρώ.

Ηδη η γενιά των «φτωχών» εργαζομένων, με μισθό 327 ευρώ, δηλαδή χαμηλότερο ακόμη και από το επίδομα ανεργίας (360 ευρω) καθιερώθιηκε στην αγορά εργασίας επι κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.

Παράλληλα, διευρύνεται και φτωχοποιείται ακόμη περισσότερο η γενιά των «φτωχών» εργαζόμενων, που δημιουργήθηκε -για πρώτη φορά- με Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, καθώς ο 1 στους 3 μισθωτούς στην Ελλάδα απασχολείται πλέον με μερική απασχόληση και με μισθούς «βοηθήματα».

Πηγή: in.gr

Παρότι ο πρωθυπουργός είχε προβλέψει ανάπτυξη άνω του 2% για το 2017, αλλά κατέληξε στο 1,4%, σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, σήμερα έκανε νέες, αισιόδοξες προβλέψεις για την ελληνική οικονομία.

«Το 2018 είναι το κρίσιμο έτος όπου τελειώνουμε με τα προγράμματα στήριξης και την ασφυκτική επιτροπεία και μεταβαίνουμε στην επόμενη μέρα για τη χώρα. Μια μέρα παραγωγής, δημιουργίας, βιώσιμης δίκαιης ανάπτυξης και οικονομικής δημοκρατίας», ξεκίνησε την ομιλία του σε εκδήλωση της ΓΣΕΒΕΕ, για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, ο πρωθυπουργός.

«Οι συνθήκες έχουν διαμορφωθεί χάρη στη συστηματική προσπάθεια που έγινε όλο το προηγούμενο διάστημα. Τα δημόσια οικονομικά της χώρας έχουν μπει πλέον σε τάξη. Οι δείκτες επιχειρηματικού κλίματος και οικονομικής εμπιστοσύνης ανακάμπτουν, μέρα με τη μέρα βλέπουμε να βελτιώνονται. Ενώ είναι ενθαρρυντικό ότι το 2017 το ισοζύγιο ανοίγματος – διαγραφών επιχειρήσεων είναι θετικό με 6.000 περισσότερες συστάσεις από διαγραφές.

Σύμφωνα μάλιστα με τα πρόσφατα στοιχεία της σ, σημειώσαμε θετικό ρυθμό ανάπτυξης για τέταρτο συνεχόμενο εξάμηνο κι αυτό σημαίνει, κατά τους συμβατικούς ορισμούς όπως είναι διεθνώς αποδεκτοί, ότι η ύφεση τερματίστηκε αισίως, μετά από δέκα συνεχόμενα έτη -και αυτό έχει να συμβεί από το 2008», ανέφερε ο Αλέξης Τσίπρας και συμπέρανε:

«Δεν πρόκειται δηλαδή για μια εύθραυστη, συγκυριακή ανάκαμψη αλλά για μια σταδιακά ανοδική πορεία της ελληνικής οικονομίας. Όλοι προβλέπουν, από τους εταίρους μας μέχρι και τους έγκριτους διεθνείς αναλυτές, ότι οι ρυθμοί ανάπτυξης, από το 2018 και για τα επόμενα έτη, αναμένεται ότι θα υπερβαίνουν το 2%».

Με την παραδοχή ότι «η φορολογία είναι εξαιρετικά υψηλή για τις επιχειρήσεις και ειδικά για τις μικρομεσαίες» και ότι…δεν υπάρχουν μαγικές λύσεις, ο πρωθυπουργός παρέθεσε ενώπιον των εκπροσώπων των μικρομεσαίων επιχειρήσεων πτυχές του αναπτυξιακού σχεδιασμού και δεσμεύτηκε για μείωση φόρων.

«Είναι στόχος και δέσμευση ότι θα προχωρήσουμε στη μείωσή της με τρόπο δίκαιο και στοχευμένο» ανέφερε αναφορικά με την επόμενη μέρα, για να επικαλεστεί αμέσως μετά το δημοσιονομικό εκτροχιασμό επί σειρά ετών.

Ομολογία για υψηλούς φόρους

Όπως είπε, «στο μεσοπρόθεσμο προβλέπεται μείωση των φορολογικών συντελεστών για τις επιχειρήσεις από το 29 στο 26%» και προανήγγειλε ότι στον καινούργιο αναπτυξιακό νόμο προβλέπονται φορολογικά κίνητρα για επενδύσεις στην έρευνα και την καινοτομία.

Ωστόσο, επεσήμανε πως: «αποτελεί ωμή και συνειδητή παραπλάνηση να ισχυρίζεται κανείς σήμερα ενώπιον σας ότι σε μια μέρα μπορεί να εξαλείψει μεμιάς όλα τα φορολογικά βάρη, πέρα και έξω από τους αντικειμενικούς περιορισμούς που ανέφερα». Και στο σημείο αυτό, χαρακτήρισε αναγκαία προϋπόθεση τη μείωση της φορολογίας για να προσθέσει ότι απαιτούνται συγκεκριμένα βήματα τα οποία περνούν μέσα από έναν οδικό χάρτη.

«Αυτό λοιπόν που σήμερα εγώ θέλω να δεσμευτώ ενώπιόν σας, δεν είναι μαγικές λύσεις αλλά ότι υπάρχει πλέον ο οδικός χάρτης για την αποκλιμάκωση της φορολογικής επιβάρυνσης», είπε χαρακτηριστικά.

Αναφερόμενος, τέλος, στο θέμα του χρέους είπε ότι «πείσαμε τους εταίρους μας ότι πρέπει να εξασφαλίσουμε τη βιωσιμότητα του χρέους με τρόπο που να μην υπονομεύει άλλο πια την ανάπτυξη, κι αυτό σημαίνει ότι η φορολογία πρέπει να κατεβεί σε βιώσιμα επίπεδα για τους πολίτες και τις επιχειρήσεις».

[iefimerida] [facebook]