Ο Κώστας Πρέκας αιφνιδίασε τους πάντες, όταν πριν λίγες ημέρες έγινε γνωστό ότι σκοπεύει να παντρευτεί στα 75 του χρόνια.
Την… νύφη κανείς δεν την γνώριζε, μέχρι που κυκλοφόρησε το όνομα της.
Σύμφωνα με την εφημερίδα «Άποψη» η γυναίκα που κατέκτησε τον Κώστα Πρέκα είναι η ισχυρή κυρία των δημοσίων σχέσεων, Μαίρη Βιντιάδου.
«Οι δυο τους γνωρίστηκαν όταν εκείνη μαζί με την ομάδα της, πριν από μερικούς μήνες, ανέλαβε τις δημόσιες σχέσεις του θεάτρου του στον Πειραιά. Η καθημερινή τους τριβή λόγω της δουλειάς τον έκανε να την ερωτευτεί.
Για να την κατακτήσει τις έγραφε δεκάδες τρυφερά ποιήματα. Με την πάροδο του χρόνου άρχισαν να έρχονται πιο κοντά, και να μοιράζονται στιγμές και εκτός δουλειάς, όπως βόλτες σε ταβερνάκια μαζί με φίλους τους», αναφέρει το δημοσίευμα.
Η κ. Βιντιάδου ήταν από τις πρώτες που έσπευσαν στο πλευρό του ηθοποιού όταν νοσηλεύτηκε πριν από μερικές μέρες ενώ δεν θα λείπει από δίπλα του τη Δευτέρα που θα υποβληθεί σε επέμβαση διπλού bypass στην καρδιά του.
Η επέμβαση συνέβαλε στο να πάρει ο 75χρονος ηθοποιός την απόφαση να κάνει πρόταση γάμου στην κ. Βιντιάδου. Οι πηγές της εφημερίδας λένε ότι το «ναι» ή το «όχι» στην πρόταση θα ανακοινωθεί μετά το τέλος της επέμβασης.
Ένας πίνακας ζωγραφισμένος με κάρβουνο που απεικονίζει μία γυμνή γυναικεία μορφή και ο οποίος φυλασσόταν για περισσότερα από 150 χρόνια σε μια συλλογή τέχνης του μουσείου Conde, στο Παρίσι, ίσως να είναι προσχέδιο της Μόνα Λίζα, υποστηρίζει ένας Γάλλος ειδικός.
Το πορτραίτο της γυμνής γυναίκας, γνωστής ως Μόνα Βάνα, αποδιδόταν στους μαθητές Ντα Βίντσι που φοιτούσαν στο ατελιέ του. Όμως ειδικοί επί αυτών των ζητημάτων έχουν βρει αρκετά στοιχεία που να συνηγορούν ότι ο καλλιτέχνης συνέβαλε και στα δύο, σύμφωνα με όσα μεταδίδει το BBC.
Έπειτα από μία σειρά τεστ που έλαβαν χώρα στο Μουσείο του Λούβρου στο Παρίσι, οι έφοροι του μουσείου αποφάνθηκαν ότι το έργο, η Μόνα Λίζα, γνωστό και ως «Η Τζοκόντα», ανήκει «τουλάχιστον εν μέρει» στον Ντα Βίντσι. Ο τρόπος που το πρόσωπο και τα χέρια απεικονίζονται είναι πραγματικά αξιοσημείωτος, σημειώνει ο έφορος του μουσείου, ο Mathieu Deldicque.
«Δεν πρόκειται για ένα ισχνό αντίγραφο. Αυτό που βλέπουμε είναι κάτι που ο Ντα Βίντσι δούλεψε, προς το τέλος της ζωής του, παράλληλα με τη Μόνα Λίζα. Είμαι σχεδόν βέβαιος πως πρόκειται για ένα προσχέδιο για μία ελαιογραφία» είπε ο ίδιος.
Από την πλευρά του ο Bruno Mottin, ένας εκ των ειδικών συντηρητών του Λούβρου, επιβεβαίωσε πως πρόκειται για ένα έργο που χρονολογείται την περίοδο που έζησε ο Λεονάρντο Ντα Βίντσι, στις αρχές του 16ου αιώνα και υπογράμμισε πως πρόκειται για έργο «εξαιρετικά μεγάλης ποιότητας».
Ωστόσο είπε πως η γραμμοσκίαση σ΄ ένα σημείο ψηλά στο σχέδιο, κοντά στο κεφάλι υποδεικνύει πως έχει σχεδιαστεί από έναν δεξιόχειρα, ενώ ο Ντα Βίτσι ζωγράφιζε με το αριστερό του χέρι.
«Πρέπει να είμαστε συγκρατημένοι» δήλωσε στο AFP και πρόσθεσε πως οι εργασίες για να καταλήξουν σε ακριβή συμπεράσματα θα διαρκέσουν αρκετό καιρό δεδομένου πως υπάρχουν σοβαρές δυσκολίες καθώς το υλικό στο οποίο είναι ζωγραφισμένο το έργο είναι πολύ εύθραυστο.
Βρέθηκε πήλινη πλάκα στην περιοχή της Ολυμπίας, η οποία διασώζει 13 στίχους της ξ Ραψωδίας της Οδύσσειας.
Συγκεκριμένα κατά την διεξαγωγή της επιφανειακής – γεωαρχαιολογικής έρευνας, στο πλαίσιο του τριετούς ερευνητικού προγράμματος με τίτλο «Ο πολυδιάστατος χώρος της Ολυμπίας», που πραγματοποιείται σε θέσεις γύρω από το ιερό υπό τη διεύθυνση της Δρ. Ερωφίλης-Ίριδας Κόλια, Προϊσταμένης της ΕΦΑ Ηλείας σε συνεργασία με τους καθηγητές Franziska Lang, Birgitta Eder, Andreas Vött και Hans-Joachim Gehrke του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου και των Πανεπιστημίων Darmstadt, Tübingen και Frankfurt am Mainz, εντοπίστηκε και συνελέγη ένα ιδιαιτέρως σημαντικό εύρημα.
Βρέθηκε πήλινη πλάκα με εγχάρακτη επιγραφή
Σε θέση παρακείμενη του ιερού της Ολυμπίας με κατάλοιπα της ρωμαϊκής εποχής, βρέθηκε πήλινη πλάκα με εγχάρακτη επιγραφή.
Μετά την πρόσφατη ολοκλήρωση της συντήρησής της στο εργαστήριο της ΕΦΑ Ηλείας, διαπιστώθηκε ότι διασώζει 13 στίχους από την ραψωδία ξ της Οδύσσειας (ομιλία του Οδυσσέα στον Εύμαιο) και σύμφωνα με την πρώτη εκτίμησή μας, μπορεί να χρονολογηθεί στη ρωμαϊκή εποχή και πιθανώς πριν από τον 3ο αι. μ.Χ.
Ισως το παλαιότερο σωζόμενο γραπτό απόσπασμα των Ομηρικών Επών
«Επισημαίνουμε» σημειώνει σε ανακοίνωσή του Υπουργείο Πολιτισμού, «το γεγονός ότι εφόσον αυτή η προκαταρκτική χρονολόγηση επιβεβαιωθεί κατά τη συστηματική μελέτη της επιγραφής που έχει ήδη αρχίσει, τότε η πήλινη πλάκα θα διασώζει ίσως το παλαιότερο σωζόμενο γραπτό απόσπασμα των Ομηρικών Επών που έχει έρθει στο φως και αποτελεί πέραν της μοναδικότητάς της, ένα σπουδαίο αρχαιολογικό, επιγραφικό, φιλολογικό και ιστορικό τεκμήριο.
Μέχρι σήμερα, η εικόνα που είχε ο κόσμος για τους δεινόσαυρους ήταν κατά προσέγγιση από τα οστά και τους σκελετούς που είχαν βρεθεί και αποδιδόταν μέσω γραφικών παραστάσεων σε υπολογιστές.
Από σήμερα, τουλάχιστον για ένα είδος, η προσέγγιση αλλάζει. Παλαιοντολόγοι ανακάλυψαν στον Καναδά το σημαντικότερο εύρημα δεινοσαύρου που έχει βρεθεί ποτέ, καθώς έφεραν στην επιφάνεια ένα «ζωντανό» απολίθωμα Νοντόσαυρου!
Δείτε το βίντεο
Το καταπληκτικό εύρημα είναι το καλύτερα διατηρημένο απολίθωμα που έχει βρεθεί ποτέ, καθώς δείχνει το τεράστιο ερπετό ακριβώς στη μορφή που ήταν, με το κεφάλι, τα μάτια του, τον λαιμό του και τα κέρατα που καλύπτουν ολόκληρο το σώμα του.
Μία μορφή που αλλάζει καθοριστικά την εικόνα του είδους, καθώς στην πραγματικότητα ήταν πολύ πιο τραχύ και άγριο, απ’ ότι πίστευαν οι παλαιοντολόγοι μέχρι σήμερα.
Ο άριστα διατηρημένος Νοντόσαυρος παρουσιάστηκε σήμερα στο Royal Tyrrell Museum of Paleontologyτου Καναδά, προκαλώντας ενθουσιασμό στην επιστημονική κοινότητα και τους λάτρεις της παλαιοντολογίας, οι οποίοι, όπως και ο υπόλοιπος κόσμος, έχουν πλέον την ευκαιρία να αντικρίσουν ένα πλάσμα που έζησε πριν από 110 εκατ. χρόνια.
Η ανακάλυψή του πραγματοποιήθηκε το 2011, σε ένα ορυχείο στην περιοχή Αλμπέρτα του Καναδά. Ένα μηχάνημα που έσκαβε, «χτύπησε κάτι πιο σκληρό από τον βράχο». Αυτό που εντοπίστηκε κατά τύχη, ήταν ένα απολίθωμα δεινοσαύρου 2,8 τόνων.
«Δεν μπορούσα να πιστέψω στα μάτια μου. Ήταν ένας δεινόσαυρος», δήλωσε ο Ντόναλντ Χέντερσον, ο επιμελητής του τομέα δεινοσαύρων στο μουσείο της Αλμπέρτα, όπου μεταφέρθηκε αρχικά.
«Αυτοί οι τύποι ήταν σαν τανκς, με τέσσερα πόδια», τόνισε ένας παλαιοντολόγος, διευκρινίζοντας πως ήταν φυτοφάγα και η μετακίνησή τους γινόταν σε ομάδες.
Όπως μεταδίδει η έντυπη έκδοση της εφημερίδα Η Καθημερινή το πιο σπουδαίο εύρημα από την εικοσαετή ανασκαφική έρευνα στα αρχαία Στάγειρα ανακοινώνεται σήμερα στη Θεσσαλονίκη, σε εκατοντάδες κορυφαίους αριστοτελιστές της παγκόσμιας επιστημονικής κοινότητας:
Ο τάφος του Αριστοτέλη, που διασώζεται εδώ και 2.400 χρόνια στη γενέτειρά του. Πολυετείς έρευνες αφήνουν ελάχιστες αμφιβολίες για το εξαιρετικής σημασίας ταφικό μνημείο που ταυτίζεται πλέον με τον Σταγειρίτη φιλόσοφο.
Τόσο τα ανασκαφικά δεδομένα όσο και παλιές γραμματειακές πηγές συγκλίνουν στην άποψη ότι το αψιδωτό οικοδόμημα και ο βωμός σε μαρμαροθετημένο δάπεδο των ελληνιστικών χρόνων, που αποκάλυψαν οι ανασκαφές στην αρχαία πόλη το 1996, δεν μπορεί παρά να ήταν ο τάφος και το ηρώο του Αριστοτέλη.
Ενα ταφικό ηρώο όπου οι Σταγειρίτες μετέφεραν και εναπόθεσαν την τέφρα του φιλοσόφου αμέσως μετά τον θάνατό του στη Χαλκίδα, τον τίμησαν ως ήρωα, σωτήρα, νομοθέτη και δεύτερο «οικιστή» της πόλης τους, εφόσον με δική του μεσολάβηση στον Φίλιππο επανιδρύθηκαν (340 π.Χ) τα Στάγειρα, που είχαν καταστραφεί από τον ίδιο Μακεδόνα βασιλιά το 349 π.Χ.
«Δεν έχουμε αποδείξεις αλλά ισχυρότατες ενδείξεις – φθάνουν σχεδόν στη βεβαιότητα. Η θέση στην οποία κτίστηκε το πεταλωτό οικοδόμημα, μέσα στην πόλη και κοντά στην Αγορά (κατά παρέκκλιση των νενομισμένων), με πανοραμική θέα προς όλες τις κατευθύνσεις. Η εποχή της κατασκευής του στην αρχή-αρχή ακόμη της ελληνιστικής περιόδου. Το ασύμβατο για άλλες χρήσεις σχήμα του.
Ο δημόσιος χαρακτήρας του και η μεγάλη βιασύνη που διακρίνεται στην κατασκευή του, με ποιοτικό, άλλα ετερόκλητο οικοδομικό υλικό σε δεύτερη χρήση. Η ύπαρξη βωμού σε τετραγωνισμένο δάπεδο. Ολα αυτά οδηγούν στο συμπέρασμα ότι το σωζόμενο αψιδωτό κτίσμα ήταν ο τάφος-ηρώο του Αριστοτέλη», επισημαίνει ο ανασκαφέας, μελετητής των αρχαίων Σταγείρων, αρχαιολόγος Κώστας Σισμανίδης στην πρώτη επιστημονική ανακοίνωση που κάνει σήμερα για τον «τάφο του Αριστοτέλη» στο παγκόσμιο συνέδριο «Αριστοτέλης 2.400 χρόνια».
Το ταφικό οικοδόμημα εντοπίστηκε ανάμεσα στη στοά του 5ου αιώνα και στον αρχαϊκό ναό του Διός Σωτήρος και της Αθηνάς Σώτειρας (6ος αιώνας π.Χ.), μεταξύ της αρχαϊκής και της κλασικής πόλης, στη χερσόνησο «Λιοτόπι».
Η αψιδωτή του κάτοψη (10 περίπου μέτρα), το σχήμα του, η ύπαρξη ορθογώνιου μαρμαροθετημένου δαπέδου με κενή επιφάνεια-βωμό (1,30×1,70 μ.) είχαν προβληματίσει πολύ τον αρχαιολόγο ερευνητή, καθώς περιβάλλει επακριβώς έναν τετράγωνο βυζαντινό πύργο.
Είναι σαφές ότι οι Βυζαντινοί το κατέστρεψαν αναταράσσοντας εντελώς τα αρχαιολογικά στρώματα. Ο ημικυκλικός τοίχος του ταφικού μνημείου, ωστόσο, διατηρείται σε ύψος δύο περίπου μέτρων.
Το οικοδόμημα έφερε στέγη με κεραμίδια από το βασιλικό κεραμοποιείο, επιβεβαιώνοντας τον δημόσιο χαρακτήρα του. Υπερυψωμένος, πλατύς κτιστός δρόμος οδηγούσε σε είσοδο του μνημείου, που ήταν προσπελάσιμο για προσφορές και απονομή τιμών.
Κινητά ευρήματα, κεραμική, περισσότερα από πενήντα νομίσματα χρονολογούν τάφο και βωμό στους χρόνους περίπου του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Ποιος όμως ήταν ο ένοικός του; Γραμματειακές πηγές δίνουν τη ζητούμενη απάντηση, με κυριότερες το χειρόγραφο αρ. 257 της Μαρκιανής Βιβλιοθήκης και μία αραβική βιογραφία του Αριστοτέλη.
Σύμφωνα με αυτές, μετά τον θάνατό του στη Χαλκίδα (322 π.Χ) οι Σταγειρίτες μετέφεραν την τέφρα του με χάλκινη υδρία, την έθαψαν σε μεγάλο υπέργειο τάφο μέσα στην πόλη τους, δίπλα στον οποίο έστησαν και βωμό, σε έναν τόπο που τον ονόμασαν «Αριστοτέλειον» και στον οποίο συνεδρίαζε στο εξής η Βουλή. Προς τιμήν του καθιέρωσαν μεγάλες ετήσιες γιορτές και αγώνες, τα «Αριστοτέλεια».
Στο ταφικό ηρώο του Αριστοτέλη και στα ερείπια της πόλης όπου περπάτησε πριν από 2.400 χρόνια θα ξεναγηθούν αύριο 250 και πλέον αριστοτελιστές από 40 χώρες, οι οποίοι μελετούν με ευλάβεια το έργο του πιο αναγνωρίσιμου Ελληνα φιλόσοφου.
Μια μεγάλη, ίσως και κοσμοϊστορική ανακάλυψη συνέβη στις ανασκαφές για τον τάφο της Κλεοπάτρας στην Αίγυπτο: Αρχαιολόγοι ανακάλυψαν σήραγγα 1.305 μέτρων με ελληνική αρχιτεκτονική.
Στο ίδιο σημείο έχουν βρεθεί νομίσματα με την αναπαράσταση της Κλεοπάτρας και του Μεγάλου Αλέξανδρου, καθώς και τάφοι που παραπέμπουν στην ελληνική και τη ρωμαϊκή περίοδο.
Συγκεκριμένα, στην σημαντική ανακάλυψη προέβησαν αρχαιολόγοι από τη Δομινικανή Δημοκρατία, που πραγματοποιούν ανασκαφές σε περιοχή της Αιγύπτου, όπου εικάζεται ότι μπορεί να βρίσκεται ο τάφος της εμβληματικής βασίλισσας Κλεοπάτρας.
Η αρχαιολογική ομάδα ανακοίνωσε ότι αποκάλυψε μία τεράστια σήραγγα, 1.305 μέτρων και ύψους 2 μέτρων, η οποία είναι ελληνικης αρχιτεκτονικής.
Οι αρχαιολόγοι εικάζουν ότι υπάρχει μία πολύ μικρή πιθανότητα να πλησιάζουν στην ανακάλυψη του τάφου της πιο διάσημης βασίλισσας που έζησε στην αρχαιότητα, κάτι που θα χρειαστεί πολύ δρόμο και κόπο για να αποδειχθεί.
Η ανακοίνωση της αρχαιολογικής ομάδας για την ανακάλυψη
Ανακάλυψη βραχώδους σήραγγας στην περιοχή Tapuziris Magna Temple, δυτικά της Αλεξάνδρειας.
Η Δομινικανή αρχαιολογική αποστολή του Πανεπιστημίου του San Domingo στην Αίγυπτο, με επικεφαλής την Δρ. Kathleen Martinez, πέτυχε την αποκάλυψη μιας σήραγγας σκαλισμένης στον βράχο σε βάθος περίπου 13 μέτρων κάτω από το έδαφος κατά τη διάρκεια αρχαιολογικών ανασκαφών της αποστολής στην περιοχή του Ναού Ταποζέρη Magna, δυτικά της Αλεξάνδρειας.
Ο Δρ Μουσταφά Βαζίρι, Γενικός Γραμματέας του Ανωτάτου Συμβουλίου Αρχαιολογίας, δήλωσε, αναφέροντας ότι η σήραγγα έχει μήκος περίπου 1,305 μέτρων και ύψος περίπου 2 μέτρων, βρέθηκαν επίσης κοντά στον ναό σε δύο κεφάλια, το ένα από αυτά ανήκει σε άτομο από την ηρωική εποχή, και το άλλο είναι μάλλον ένα άγαλμα του Πατέρα του Σπουκ.
Προκαταρκτικές μελέτες δείχνουν ότι ο αρχιτεκτονικός σχεδιασμός της ανακαλυφθέντος τούνελ μοιάζει πολύ με αυτόν της σήραγγας Γιουμπιλίνος της Ελλάδας, αλλά μακρύτερος, χαρακτηρίζοντάς την ως γεωμετρικό θαύμα.
Πρόσθεσε ότι κατά τη διάρκεια των ανασκαφών και της αρχαιολογικής έρευνας της σήραγγας, ανακαλύφθηκε μέρος της σήραγγας βυθισμένο κάτω από το νερό της Μεσογείου. Κάτω από το ίζημα λάσπης βρέθηκε ένας αριθμός κεραμικών αγγείων, καθώς και ένα ορθογώνιο μπλοκ ασβεστόλιθου. Πολλά Αρχαιολογικά στοιχεία αποδεικνύουν ότι πρόκειται για μέρος των θεμελίων του Ταμπούζι ris Magna Temple, ο οποίος είναι βυθισμένος κάτω από το νερό.
Σύμφωνα με επιστημονικές πηγές, τουλάχιστον 23 σεισμοί έπληξαν τις αιγυπτιακές ακτές μεταξύ 320 μ.Χ. και 1303 μ.Χ., οδηγώντας στην κατάρρευση τμήματος του Ναού Ταμπούζι και τον έπνιξαν κάτω από τα κύματα.
Είναι αξιοσημείωτο ότι η αποστολή, κατά τις προηγούμενες ανασκαφικές περιόδους, μπόρεσε να βρει πολλά σημαντικά τεχνουργήματα εντός του Ναού, συμπεριλαμβανομένων νομισμάτων που έφεραν τις εικόνες και τα ονόματα τόσο της βασίλισσας Κλεοπάτρας, του Μεγάλου Αλεξάνδρου, όσο και μιας σειράς αποκεφαλισμένων tues, και αγάλματα της θεάς Isis.
Ανακαλύφθηκαν επίσης ένα δίκτυο σηράγγων που εκτείνονταν από τη λίμνη King Marriott μέχρι τη Μεσόγειο, 16 ταφές μέσα σε βράχους σκαλιστούς τάφους που χρησιμοποιούνται συνήθως στους ελληνικούς και ρωμαϊκούς αιώνες, καθώς και μια σειρά από μούμιες που αναδεικνύουν χαρακτηριστικά του αναχώματος ent διαδικασία κατά τη διάρκεια της ελληνικής και ρωμαϊκής περιόδου.
Μια τηλεθεάτρια της εκπομπής του Γιώργου Παπαδάκη του έστειλε σε φωτογραφία τον σωσία του. Η ομοιότητα είναι εκπληκτική.
Τηλεθέατρια της εκπομπής «Καλημέρα Ελλάδα» του ΑΝΤ1, εντόπισε την ομοιότητα του Γιώργου Παπαδάκη με τον λοχαγό Κοσμά Δουβιώτη.
Μάλιστα, έστειλε τη φωτογραφία στην εκπομπή προκειμένου να δει και ο ίδιος Γιώργος Παπαδάκης με τα μάτια του, την απίστευτη ομοιότητά τους και τα κοινά τους χαρακτηριστικά. «Κύριε Παπαδάκη μοιάζετε εκπληκτικά με τον κύριο της φωτογραφίας», του είπε η τηλεθεάτρια.
Όπως είπε ο Γιώργος Παπαδάκης, το έψαξε και ο Κοσμάς Δουβιώτης εξελέγη βουλευτής Σποράδων το 1899 και διετέλεσε προσωρινός πρόεδρος της Βουλής. Ο Δουβιώτης πέθανε σε ηλικία 96 ετών το 1922.
«Η γυναίκα μου μόλις είδε τη φωτογραφία νόμιζε ότι μου είχαν κάνει κολάζ», είπε ο δημοσιογράφος.
«Έτσι θα είμαι όταν φτάσω σε αυτή την ηλικία. Πάντως η ομοιότητα είναι εκπληκτική. Από εδώ και πέρα θα με λέτε λοχαγέ», σημείωσε.
Ο οδηγός που έσερνε με το αυτοκίνητό του τον σκύλο, με τις σοκαριστικές εικόνες να έχουν καταγραφεί σε κινητό, κάνοντας τον γύρο του διαδικτύου προκαλώντας οργή και αποτροπιασμό, βρέθηκε χθες από άνδρες του Αστυνομικού Τμήματος Καλαβρύτων.
Όπως αναφέρει το tempo24.gr, μεταφέροντας πληροφορίες από το kalavrytanews.com, ο οδηγός ισχυρίζεται πως πρόκειται για ατυχές περιστατικό, καθώς το σκυλί που είχε δεμένο στην καρότσα του οχήματος του, έπεσε από το αυτοκίνητο χωρίς αυτός να το αντιληφθεί.
Η δημοσιοποίηση του βίντεο προκάλεσε την παρέμβαση των αστυνομικών αρχών, το οποίο κατέγραφε τον οδηγό του αγροτικού αυτοκινήτου να σέρνει τον δεμένο σκύλο στην επαρχιακή οδό Μεγάλου Σπηλαίου – Καλαβρύτων, στην ορεινή Αχαΐα.
Το Αστυνομικό Τμήμα Καλαβρύτων ανέλαβε την αυτεπάγγελτη διερεύνηση του περιστατικού, με στόχο τον εντοπισμό του αγροτικού, αλλά και του οδηγού που κατέγραψε τις θλιβερές εικόνες.
Χθες, σύμφωνα με το kalavrytanews.com, στο συγκεκριμένο σημείο, αλλά και σε όλη την διαδρομή από τη διασταύρωση της Κερπινής, υπάρχουν ίχνη αίματος.
Η ανακάλυψή του πραγματοποιήθηκε το 2011, σε ένα ορυχείο στην περιοχή Αλμπέρτα του Καναδά. Ένα μηχάνημα που έσκαβε, «χτύπησε κάτι πιο σκληρό από τον βράχο». Αυτό που εντοπίστηκε κατά τύχη, ήταν ένα απολίθωμα δεινοσαύρου 2,8 τόνων.
«Αυτοί οι τύποι ήταν σαν τανκς, με τέσσερα πόδια», τόνισε ένας παλαιοντολόγος, διευκρινίζοντας πως ήταν φυτοφάγα και η μετακίνησή τους γινόταν σε ομάδες.
